Πριν την αγορά νέων πουλιών χρειάζεται λίγη προσοχή, κοινή λογική και μερικές απλές συμβουλές που θα σας σώσουν από προβλήματα, στεναχώριες και έξοδα.

Πριν την αγορά των πουλιών

Είτε πρόκειται για πτηνά συντροφιάς, είτε για πτηνά εκτροφής, τα λάθη που γίνονται κατά την αγορά τους κοστίζουν ακριβά, όχι μόνο σε οικονομικό αλλά και συναισθηματικό επίπεδο. Γι' αυτό λοιπόν, θα δώσουμε σε αυτό το άρθρο μερικές βασικές συμβουλές που πρέπει να ακολουθείτε κατά την αγορά των πουλιών, προκειμένου να αποφύγετε δυσάρεστες καταστάσεις στο μέλλον.

Μην κάνετε παρορμητικές αγορές. Δεν θα αγοράσετε ένα αντικείμενο αλλά ένα ζωντανό, το οποίο θα μπει στη ζωή, στην καθημερινότητά σας. Σεβαστείτε τη ζωή σας και τη ζωή του πουλιού.

Μην εντυπωσιάζεστε από πουλιά που βλέπετε σε φωτογραφίες, βίντεο ή ζώντα σε φίλους, γνωστούς ή καταστήματα. Αφού αποφασίσατε να αγοράσετε ένα πουλί συντροφιάς, ενημερωθείτε λεπτομερώς γι αυτά και συγκεκριμένα:

• Τι είδους φροντίδα χρειάζεται
• Πόσο θορυβώδες είναι
• Τι είδους φωνής κάνει
• Πόσο καιρό ζει
• Τι τρώει
• Πόσο ανεξάρτητο ή εξαρτημένο από εσάς θα είναι
• Πόσο επιθετικό είναι
• Αν χρειάζεται τη συντροφιά άλλου πουλιού/ων ή ζει μόνο του

Μπορείτε να ενημερωθείτε γι αυτά τα βασικά αλλά και άλλα περισσότερο εξιδανικευμένα θέματα μέσα από τα άρθρα μας αλλά και τις συζητήσεις μας στο φόρουμ.

Προετοιμασία για την άφιξη

Αφού αποφασίσατε λοιπόν για το είδος του πτηνού που σας ενδιαφέρει, πρέπει να ασχοληθείτε με την προετοιμασία του χώρου που θα το φιλοξενήσει.

Το πρώτο κατοικίδιο πτηνό σας

Εάν αυτή είναι η πρώτη σας φορά που θα αναλάβετε τη φροντίδα ενός κατοικίδιου πτηνού ή ακόμη και τη φροντίδα ενός συγκεκριμένου είδους, ενημερωθείτε από πριν για κατάλληλο κλουβί και τον εξοπλισμό του πριν την αγορά του πουλιού, ώστε να γνωρίζετε ακριβώς τι θέλετε τη στιγμή της αγοράς.

Ο χώρος του σπιτιού που θα τοποθετήσετε το κλουβί είναι πολύ σημαντικός για την υγεία και τη διατήρηση της καλής φυσικής κατάστασης του πουλιού. Η κουζίνα, το μπάνιο, το καθιστικό που διατηρείτε τα φώτα αναμμένα μέχρι αργά ή που καπνίζετε, είναι ακατάλληλοι χώροι για τη φιλοξενία πτηνών.

Διαβάστε το σχετικό άρθρο μας που θα σας βοηθήσει στην επιλογή κατάλληλου χώρου για την τοποθέτηση του κλουβιού.

Ένα ακόμη κατοικίδιο πτηνό

Έχετε ήδη κάποιο πτηνό/α στο σπίτι και αποφασίσατε να αγοράσετε ένα ή περισσότερα ακόμη; Σε αυτή την περίπτωση, το πρώτο σας μέλημα πρέπει να είναι η εφαρμογή της καραντίνας στα νέα πουλιά θα που μοιραστούν το χώρο σας.

Πέρα από την αναφορά ότι η καραντίνα είναι απαραίτητη σε αυτήν την περίπτωση, σας προτείνουμε να διαβάσετε το άρθρο η καραντίνα των πτηνών που θα σας βοηθήσει να την εφαρμόσετε σωστά.

Από που να αγοράσετε τα νέα σας πουλιά

Η αγορά των πουλιών μπορεί να γίνει από ένα κατάστημα πώλησης κατοικίδιων (Pet Shop) ή από εκτροφέα. Εφόσον έχετε αποφασίσει λοιπόν τι ακριβώς θέλετε να αγοράσετε, πρέπει να επισκεφθείτε το κατάστημα ή το εκτροφείο για να επιλέξετε το πουλί που σας ενδιαφέρει.

Οι αγορές από απόσταση, όταν μιλάμε για πουλιά ή ζώα, δεν είναι ο ενδεδειγμένος τρόπος αγοράς. Σας προτείνουμε να τις αποφύγετε, όσον δελεαστικές και αν ακούγονται κάποιες προτάσεις.

Χρησιμοποιήστε αξιόπιστες πηγές για να μάθετε που μπορείτε να βρείτε ποιοτικά καταστήματα ή εκτροφείς. Να κάνετε την αγορά σας μόνο από καταστήματα ή εκτροφείς που εφαρμόζουν σωστή διαχείριση στα πουλιά τους και έχουν κατά συνέπεια υγιή πουλιά για πώληση.

Επισκεφτείτε τον πωλητή και ελέγξτε τους χώρους πώλησης ή εκτροφής. Προσέξτε την καθαριότητα του χώρου, των κλουβιών των πουλιών και γενικά τις συνθήκες λειτουργίας και διαβίωσης των πτηνών.

Μόλις αποφασίσετε από που θα κάνετε την αγορά σας, παρατηρήστε για λίγο χρόνο τα πουλιά από σχετική απόσταση. Δώστε προσοχή στη συμπεριφορά και τις ενδείξεις καλής υγείας των πουλιών. Εντοπίστε αυτά που φαίνονται ενεργητικά και δραστήρια.

Προσέξτε τα χαρακτηριστικά των πουλιών και σιγουρευτείτε ότι είναι ακριβώς αυτά που σας ενδιαφέρουν. Μην κάνετε "εκπτώσεις" σε αυτό το θέμα. Εάν δεν μπορείτε να αντέξετε για 20 λεπτά τον ήχο που κάνει ή το επίπεδο της δραστηριότητάς του, τότε σίγουρα δεν θα μπορέσετε να το αντέξετε στο σπίτι σας για πάντα.

Επιλογή και αγορά του πουλιού

Αφού εντοπίσετε το πουλί που σας ενδιαφέρει, ζητήστε να απομονωθεί από τα υπόλοιπα και παρατηρήσετε το πολύ προσεκτικά για αρκετή ώρα. Τα παρακάτω θα σας βοηθήσουν να καταλάβετε αν είναι υγιές και σε καλή φυσική κατάσταση.

• Κανονική υγιής στάση κυρίως κατακόρυφη, ουρά σε μικρή γωνία ή σε ευθεία με την πλάτη. Αποφύγετε καμπουριασμένα πουλιά με ουρά που δείχνεται κατ’ ευθείαν προς τα κάτω ή σχηματίζει μεγάλη γωνία με την πλάτη.
• Μάτια λαμπερά, στρογγυλά, φωτεινά, σε εγρήγορση και όχι απλανή θαμπά, με βλέννες ή υγρά με βρεγμένα τα γύρω πούπουλα.
• Φτέρωμα με λαμπερό χρώμα, λείο και απαλό, χωρίς να δείχνει πεσμένο. Ώμοι με καθαρά φτερά. Η περιοχή γύρω από την αμάρα πρέπει επίσης να έχει καθαρά φτερά χωρίς απομεινάρια ακαθαρσιών. Να αποφεύγονται πουλιά με αδρή ή ανακατεμένο, πεσμένο φτέρωμα ή με περιοχές που φαίνεται το δέρμα και λερωμένους ωμούς.
• Τα ρουθούνια πρέπει να είναι καθαρά με φυσιολογικό μέγεθος και σχήμα αντιπροσωπευτικά του είδους στο οποίο ανήκει το πουλί. Να αποφεύγονται τα πουλιά με λερωμένα ρουθούνια, υγρά, κόκκινα και σε αποκλίνον μέγεθος και σχήμα από αυτό που χαρακτηρίζει το είδος.
• Ήρεμες θωρακικές αναπνευστικές κινήσεις (σε ηρεμία) με ομαλό ρυθμό. Αναπνοή με το ράμφος κλειστό, χωρίς θορύβους. Βαθιές και έντονες θωρακικές κινήσεις σε κάθε αναπνοή, έντονες κοιλιακές κινήσεις κατά την αναπνοή, αναπνοή με ανοικτό στόμα, σφυρίγματα, κροταλίσματα, γουργουρίσματα, είναι μη φυσιολογικές ενδείξεις.
• Αδυνατισμένη καρίνα ή αντιθέτως μεγάλα αποθέματα λίπους στο στήθος καθώς επίσης και άκαμπτοι μύες εκατέρωθεν της καρίνας, είναι σημάδια που πρέπει να αποφεύγουμε, όπως και τα αποθέματα λίπους κατά μήκος του πρόλοβου και εκατέρωθεν της κοιλιάς και των πλευρών.

Μην ξεχάσετε να ζητήστε και να πάρετε μαζί σας στο σπίτι αρκετή από την τροφή που έτρωγε το πουλί ως εκείνη τη τη στιγμή. Το νέο σας πουλί θα βιώσει το στρες πολλών αλλαγών και δεν είναι απαραίτητο να προσθέσετε και αυτό της αλλαγής διατροφής, τουλάχιστον έως ότου εξοικειωθεί με το περιβάλλον του. Μετά από κάποιες μέρες, μπορείτε να αρχίσετε σταδιακά τη διαδικασία αλλαγής της διατροφής, εφ όσον το επιθυμείτε.

Μην αγοράζετε πουλιά από λύπηση

Ορισμένοι αγοραστές επιλέγουν ένα εμφανώς ασθενικό ή παραμελημένο πουλί επειδή το λυπούνται. Όσο και αν ακούγεται κάπως σκληρό, προτείνουμε να μην αγοράζετε αυτά τα πουλιά διότι αυτός είναι ένας από λόγους που συντελούν στη διαιώνιση του προβλήματος. Μπορεί, αν και δύσκολα, να σώσετε ένα πουλί αλλά με τα χρήματά σας βοηθάτε να βρεθούν στη θέση του περισσότερο πουλιά στο μέλλον.

Ειδικά στην περίπτωση που έχετε και άλλα πουλιά, σκεφτείτε ότι ένα ασθενικό ή παραμελημένο πουλί είναι πιθανότερο να είναι φορέας μολυσματικών ασθενειών, από ένα εμφανώς υγιές και είναι πιθανότερο να μεταφέρει ασθένειες στα υπόλοιπα, εάν η καρατίνα εφαρμοστεί πλημμελώς.

Επομένως, όχι μόνο είναι καλύτερο να μην αγοράζετε αυτά τα πουλιά, αλλά να μην αγοράζετε τίποτα από καταστήματα που τα έχουν καταντήσει και τα πουλούν σε αυτήν την κατάσταση.

Εδώ μπορείτε να δείτε τις απόψεις των υπολοίπων μελών μας ή να καταθέσετε την δική σας σχετικά με το θέμα. Αγορά πουλιών από λύπηση.

Στο σπίτι με το νέο σας απόκτημα

Ελαχιστοποιείστε κατά το δυνατόν καταστάσεις που μπορεί να προκαλέσουν στρες.

Εάν το πουλί είναι ανήσυχο ή μη εξοικειωμένο με παιδιά ή κατοικίδια ζώα, προσπαθήστε να περιορίσετε την επαφή μαζί τους για την πρώτη εβδομάδα και έπειτα να το εισάγεται βαθμιαία στο νέο του περιβάλλον.

Εάν το νέο πουλί νιώθει άνετα με τη συντροφιά σας, αφιερώστε του άφθονο χρόνο. Αν όμως είναι ανήσυχο και με σας, τον φροντιστή του, να έρχεστε σε επαφή μαζί του μόνο για τα απαραίτητα, για όσο χρόνο χρειαστεί να εξοικειωθεί μαζί σας.

Αν έχετε άλλα πουλιά, να πλένετε καλά τα χέρια σας πριν και μετά από την επαφή σας με το νέο πουλί ή μετά από τον καθορισμό του κλουβιού. Αυτό θα πρέπει να γίνεται καθ' όλη τη διάρκεια της καραντίνας (ιδανικά, 30 ημέρες).

Η σύνεση και οι κατάλληλες προφυλάξεις εξαλείφουν τα περισσότερα από τα πιθανά προβλήματα που μπορεί να δημιουργηθούν με την εισαγωγή των νέων πουλιών σε ένα υπάρχον σύνολο.

Να χαίρεστε το νέο σας σύντροφο!

Σχετικό περιεχόμενο

Αγορά καναρινιού χωρίς προβλήματα ή άγχος Αγορά καρδερίνας, ζευγαριών ή μεμονωμένων πουλιών Τι θα πρέπει να προσέξουμε για να αγοράσουμε ένα υγιές πτηνό

Τι είναι ο σπόρος Foniopaddy; Η φημολογούμενη ιδιότητα του σπόρου Foniopaddy να καταπολεμά την κοκκιδίωση στα πουλιά, έγινε αφορμή για τη μετάφραση και την ανάρτηση του άρθρου στο PetBirds.

Είναι όντως το Foniopaddy ένας σπόρος θαύμα;


Στις αρχές Ιουνίου του 2001, διάβασα με πολύ ενδιαφέρον σε ένα γερμανικό ορνιθολογικό περιοδικό, ένα άρθρο που γράφτηκε από έναν εκτροφέα σχετικά με τη χρήση του σπόρου Foniopaddy. Εξηγούσε ότι είχε ακούσει για αυτόν τον σπόρο σε μια έκθεση στην Ολλανδία στα τέλη του 2000. Ανέφερε επίσης, ότι το foniopaddy είναι ένας άγριος σπόρος που προέρχεται από την Αφρική, για την ακρίβεια από την Ουγκάντα.

Ήταν ένας Ολλανδός εισαγωγέας, τον οποίο έτυχε να συναντήσω τον Νοέμβριο του 2001 κατά τη διάρκεια της διεθνούς έκθεσης IPOS, στο Lorrach της Γερμανίας, ο οποίος ανακάλυψε αυτόν τον σπόρο με τις ιδιαίτερες ιδιότητές του, εντελώς τυχαία.

Στην πραγματικότητα μια ημέρα σε ένα ταξίδι, οι υπάλληλοί του από την Ουγκάντα συνέλαβαν διάφορα αφρικανικά σποροφάγα είδη και αργότερα συνειδητοποίησαν ότι οι σπόροι που συνήθιζαν να δίνουν στα πουλιά έλειπαν. Οι υπάλληλοι δεν είχαν έτσι καμία άλλη επιλογή από το να συλλέξουν άγρια χόρτα και σπόρους για να δώσουν στα πουλιά.

Προς έκπληξη όλων, όλα τα πουλιά, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που έπασχαν εμφανώς από κοκκιδίωση, βρισκόταν σε πολύ καλή κατάσταση με αυτήν τη διατροφή σε λιγότερο από εβδομάδα. Στην πραγματικότητα, η κύρια ιδιότητα του foniopaddy είναι να προλαμβάνει, αλλά προ πάντων να θεραπεύει την κοκκιδίωση.

Κατά τη διάρκεια των τριών επόμενων ετών, ο σπόρος foniopaddy καλλιεργήθηκε από τον Ολλανδό εισαγωγέα και αναλύθηκε από τις από τις κτηνιατρικές αρχές της Ουγκάντας. Κάθε εβδομάδα, τα περιττώματα όλων των αιχμαλωτισμένων πουλιών αναλύονταν και εξεταζόταν. Σύμφωνα με τις δηλώσεις των προαναφερθεισών κτηνιατρικών αρχών, τα αποτελέσματα ήταν καταπληκτικά! Μέσα σε λιγότερο από μια εβδομάδα διατροφής με foniopaddy, δεν υπήρξε το παραμικρό ίχνος κοκκιδίων στα περιττώματα!

Εκτός αυτού, πουλιά που ήταν υγιή αλλά ήρθαν σε επαφή με τα άρρωστα πουλιά, δεν είχαν αναπτύξει την ασθένεια! Σύμφωνα με τις δοκιμές που πραγματοποιήθηκαν, αυτός ο ανοικτό – καφέ σπόρος που είναι λεπτός και πολύ μικρός, πρέπει να δίδεται 2 έως 3 φορές την εβδομάδα σε ποσότητα 5 έως 7 γραμμαρίων ανά πουλί.

Η χρήση του σπόρου Foniopaddy στα πουλιά

Ήμουν αρκετά δύσπιστος, αλλά δεδομένου ότι είχα την ευκαιρία να αγοράσω (μόλις τον Ιούνιο του 2001) 2 κιλά απ’ αυτόν τον σπόρο απευθείας από τον εν λόγο εισαγωγέα, αποφάσισα να δοκιμάσω και να το δώσω στα καναρίνια μου (Στάσης & Τύπου).

Δεδομένου ότι ήταν άγριος σπόρος, δεν υπήρχε κίνδυνος να χάσω όλα τα πουλιά μου από πιθανή υπερδοσολογία. Μόλις παρέλαβα το foniopaddy, αμέσως (ακολουθόντας τις οδηγίες) χορήγησα τον σπόρο στα πουλιά μου, σε ξεχωριστές ταΐστρες. Αμέσως, τα καναρίνια μου έπεσαν επάνω στα πιάτα σαν να λιμοκτονούσαν και μέσα σε λιγότερο από μισή ημέρα, όλα τα πιάτα που περιείχαν foniopaddy ήταν άδεια!

Μετά από μερικές ημέρες, παρατήρησα ότι μερικά από τα πουλιά μου, ειδικά τα γηραιότερα και εκείνα που φαινόταν αδιάθετα και δεν ήθελα να αποδεχτώ ότι έπρεπε να υποβάλω σε ευθανασία, έκαναν απλώς, λίγο περισσότερο υδαρές κουτσουλιές από τα υπόλοιπα.

Στην πραγματικότητα, μετά από μερικές ακόμη ημέρες, όλα τα πουλιά είχαν αποκτήσει άριστη υγεία, συμπεριλαμβανομένων των γηραιότερων αλλά και των ασθενών. Από τότε, τα πουλιά μου έχουν καλοσχηματισμένα περιττώματα χωρίς ίχνος διάρροιας αλλά ούτε και δυσκοιλιότητας.

Για να εξασφαλίσω ότι όλα τα πουλιά θα τρώνε foniopaddy, αποφάσισα να αναμιγνύω τους σπόρους με την “μαλακή τροφή” (με υψηλό ποσοστό υγρασίας, άνω του 20%). Μετά από έξι μήνες της χρήσης, είμαι αρκετά πεπεισμένος ότι αυτός ο σπόρος έχει μόνο πλεονεκτήματα και προ πάντων, η υγεία των πουλιών μου βελτιώθηκε σημαντικά. Από τότε, δεν έχω χάσει κανένα πουλί από κοκκιδίωση!

Σύμφωνα με γερμανούς εκτροφείς που έχουν χρησιμοποιήσει το σπόρο για περισσότερο από ένα έτος και με τους οποίους έχω μιλήσει, τα αποτελέσματα όσον αφορά στην αναπαραγωγή φαίνονται να είναι πολύ θεαματικά. Πράγματι, αφού οι κίνδυνοι διάρροιας των νεοσσών αποκλείονται, αυτοί αναπτύσσονται φυσιολογικά και γρήγορα.

Μερικοί εκτροφείς καναρινιών, υποβάλουν σε προληπτική θεραπεία τα πουλιά τους με αντιβιοτικά πριν από την εποχή αναπαραγωγής για την αποφυγή εκδήλωσης της κοκκιδίωσης. Πρέπει επίσης, να τους δώσουν έπειτα πολυβιταμίνες για να αντισταθμίσουν τις παρενέργειες των αντιβιοτικών. Μπορούν όμως να αποφύγουν όλες αυτές τις σκοτούρες, χρησιμοποιώντας απλά έναν φυσικό άγριο σπόρο, που δεν έχει υποβληθεί σε καμία επεξεργασία!

Πρέπει να ομολογήσω ότι όπως όλοι οι χρήστες foniopaddy, έχω μείνει πραγματικά έκπληκτος από τα αποτελέσματά του στην υγεία των καναρινιών μου. Φυσικά, το foniopaddy δεν ενδείκνυται αποκλειστικά για καναρίνια, αλλά και για όλα τα άλλα σποροφάγα, ειδικά αυτά που είναι πιο ευαίσθητα στην κοκκιδίαση. Σας συνιστώ να το δοκιμάσετε.

Μερικές παρατηρήσεις για τη χρήση του σπόρου foniopaddy

Μετά από την δημοσίευση του άρθρου στο περιοδικό ενός εκτροφέα, πολλοί αναγνώστες ήρθαν σε επαφή μαζί μου για συμπληρωματικές πληροφορίες σχετικά με τον σπόρο. Θέλω να τους ευχαριστήσω για την ευγένειά τους και να πω ότι έκανα ό,τι μπορούσα για να απαντήσω στις ερωτήσεις τους. Η πιο συχνή ερώτηση ήταν από που μπορούσαν να αγοράσουν το foniopaddy.

Όταν ανακάλυψα αυτόν τον σπόρο, κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού του 2001, η μόνη εταιρία που ήξερα να τον πουλάει ήταν η Floralia στην Ολλανδία, όπου αγόρασα τα δύο πρώτα κιλά. Το μόνο πρόβλημα ήταν στην πραγματικότητα, οι πολύ υψηλές χρεώσεις των ταχυδρομικών τελών για αποστολές προς την Γαλλία, σχεδόν 18.3 €!

Δεν ήταν πριν από την εθνική έκθεση της UOF COM Γαλλίας στο Belfort, στις 8-9 Δεκεμβρίου 2001 (στην οποία είχα την χαρά να συμμετέχω ως εθελοντής), που έμαθα ότι μια εταιρία στο Franche Comte (Γαλλικό τμήμα) πουλούσε το foniopaddy.

Εκτός αυτού, η τιμή ήταν πολύ χαμηλότερη από αυτή του Ολλανδού εισαγωγέα και η εταιρία αυτή έστελνε ταχυδρομικώς τις προπληρωμένες παραγγελίες, με απλά ταχυδρομικά τέλη! Αυτή η εταιρία είναι η EXOTIC 2000.

Παρακαλώ σημειώστε ότι τα συμφέροντά μου δεν εμπλέκονται σε καμία περίπτωση με αυτήν την επιχείρηση.

Μια άλλη συχνή ερώτηση, αφορούσε τις αναλογίες και τον τρόπο χορήγησης του σπόρου στα πουλιά. Όσον αφορά στη χρήση του, παρέχω στα πουλιά μου foniopaddy κάθε ημέρα και όλο τον χρόνο, μία ποσότητα στο μέγεθος ενός κυπέλλου γιαουρτιού, αναμεμιγμένο με ένα κιλό εξαιρετικό μίγμα μαλακής τροφής, ελαφρώς υγρό.

Μόλις παρατηρήσω ότι ένα πουλί φαίνεται αδιάθετο (νυσταγμένο, με ανορθωμένο πτέρωμα, κ.λπ…), δεν διστάζω να διπλασιάσω την αναλογία του foniopaddy ή ακόμα και να δώσω σκέτο σπόρο σε ένα μικρό δοχείο αντί μέσα στο μίγμα σπόρων ή την μαλακή τροφή. Εάν το πουλί τρώει το foniopaddy, τότε είναι εντάξει. Αντίθετα, εάν το πουλί αρνείται το foniopaddy, αναμιγνύω μία μεγάλη ποσότητα (δύο τρίτα) με την μαλακή τροφή ή με το μίγμα σπόρων (ένα τρίτο). Ομοίως και κατά τη διάρκεια της αναπαραγωγής περιόδου, δεν διστάζω να αυξήσω σημαντικά την ποσότητα του foniopaddy.

Σε κάθε περίπτωση, δεν χρειάζεται να αλλάξετε τίποτε άλλο στη διατροφή των πουλιών. Σημειώστε ότι αφότου άρχισα να χρησιμοποιώ το foniopaddy, δεν έχω χάσει ούτε ένα πουλί από ασθένεια. Φυσικά, αυτό δεν μας επιτρέπει να επαγρυπνούμε λιγότερο. Πρέπει να φροντίζουμε για τις συνθήκες υγιεινής του χώρου εκτροφής και να δίνουμε όλη την φροντίδα και την προσοχή μας στα πουλιά που τόσο αγαπάμε.

Ελπίζω να έχω απαντήσει στις περισσότερες ερωτήσεις σας και παραμένω στη διάθεση των αναγνωστών που επιθυμούν να μάθουν περισσότερες λεπτομέρειες.

Σχετικό περιεχόμενο

Συσκευασμένος σπόρος Fonniopaddy

Παρουσιάσουμε περιγραφικά τις κυριότερες ασθένειες που οφείλονται σε λοιμώδεις παράγοντες. Οι οποίες εμφανίζονται στα πτηνά συντροφιάς και ειδικότερα στα καναρίνια και στα παπαγαλάκια.

Ποια λοιμώδη νοσήματα προσβάλουν τα πτηνά

Τα λοιμώδη νοσήματα που προσβάλουν τα πουλιά χωρίζονται σε 4 βασικές κατηγορίες:

1. Λοιμώδη νοσήματα που οφείλονται σε βακτήρια
2. Λοιμώδη νοσήματα που οφείλονται σε ιούς
3. Λοιμώδη νοσήματα που οφείλονται σε μύκητες
4. Λοιμώδη νοσήματα που οφείλονται σε παράσιτα.

1. Λοιμώδη νοσήματα που οφείλονται σε βακτήρια

Στην κατηγορία αυτή περιλαμβάνονται οι ασθένειές που προκαλούν τα παθογόνα βακτήρια στα πτηνά.

Μετάδοση - Εξάπλωση
Τα βακτηριακά νοσήματα μεταδίδονται στα πτηνά συντροφιάς από άγρια πτηνά που ζουν στη φύση. Προσβάλουν περισσότερο τα πτηνά που εκτρέφονται ομαδικά ή συγχρωτίζονται κατά ομάδες στα καταστήματα πώλησης, ενώ σπανιότερα παρατηρούνται σε μεμονωμένα πτηνά.

Η μόλυνση γίνεται στους νεοσσούς από μολυσμένους γονείς, ενώ στα ενήλικα πτηνά από τροφή, νερό, έντομα κλπ.

Συμπτώματα

Τα βακτηριακά νοσήματα εμφανίζονται με κοινή συμπτωματολογία όπως η κατάπτωση, το ανορθωμένο πτέρωμα, η ανορεξία, η ταχύπνοια (λόγω πυρετού), η αυξημένη κατανάλωση ύδατος στην αρχή και η μειωμένη στη συνέχεια και η διάρροια.

Η διάρκεια των συμπτωμάτων είναι από 2 έως 5 ημέρες και σε περίπτωση που αυτά δε γίνουν αντιληπτά από την αρχή, οδηγούν το πτηνό στο θάνατο.

Διάγνωση

Είναι πολύ δύσκολο να γίνει διάγνωση του ακριβούς βακτηριακού νοσήματος που προσβάλλει το πτηνό. Επειδή τα συμπτώματα είναι κοινά σε όλα, η διάγνωση μπορεί να στηριχτεί σε καλλιέργεια από δείγμα που προέρχεται από τις εκκρίσεις του αναπνευστικού, αλλά και τα περιττώματα του πτηνού.

Θεραπεία

Η θεραπεία βασίζεται στην έγκαιρη χορήγηση αντιβιοτικών. Για την εκλογή του κατάλληλου αντιβιοτικού, θα πρέπει να γίνει η ταυτοποίηση του υπεύθυνου βακτηριακού παράγοντα και εν συνεχεία η επιλογή του φαρμάκου θα στηριχτεί στο αντιβιόγραμμα.

Η χορήγηση των αντιβιοτικών στα πτηνά, γίνεται συνήθως με το νερό τους.

Συνοπτική περιγραφή - ταξινόμηση

• Σαλμονέλλωση (Salmonella typhimurium). Προσβάλλονται έντερο, ήπαρ, σπλήνας κλπ.
• Κολοβακτηριδίωση (Escherichia coli). Προσβάλλονται έντερο, ήπαρ, σπλήνας, αεροφόροι σάκοι, περικάρδιο.
• Μυκοπλάσμωση (P.P.L.O). Προσβάλλονται τραχεία, αεροφόροι σάκοι, περικάρδιο, ήπαρ κλπ.
• Ορνίθωση - Ψιττάκωση (Chlamydia psitacci). Προσβάλλονται αεροφόροι σάκοι, πνεύμονες, καρδιά, ήπαρ, σπλήνας, έντερο. Σε σπάνιες περιπτώσεις είναι δυνατή η μόλυνση του ανθρώπου (Ψιττάκωση), αερογενώς, από την εισπνοή του βακτηρίου που αποβάλλεται από το ρινικό έκκριμα και τα κόπρανα των μολυσμένων πτηνών.
• Ψευδοφυματίωση (Yersinia pseudotuberculosis). Προσβάλλονται ήπαρ, σπλήνας, έντερο.

Περισσότερα για τα βακτηρίδια και τον τρόπο δράσης τους.

Λοιμώδη νοσήματα που οφείλονται σε ιούς

Στην κατηγορία αυτή περιλαμβάνονται οι ασθένειές που προκαλούν οι ιοί στα πτηνά.

Μετάδοση - Εξάπλωση

Η μελέτη της παθογένειας των ιών στα πτηνά αναψυχής έχει αναπτυχθεί τα τελευταία χρόνια. Συνήθως οι ιοί μεταδίδονται αερογενώς από τα άγρια πτηνά (σπουργίτια, περιστέρια κλπ), ή με τσιμπήματα αιματοφάγων εντόμων (κουνούπια), ή με μολυσμένες τροφές και νερό.

Συμπτώματα

Συνήθως έχουν οξεία εμφάνιση και διαδρομή και εμφανίζονται με κατάπτωση, ανορεξία, ανορθωμένο πτέρωμα, ρινικό και οφθαλμικό έκκριμα, δερματικές αλλοιώσεις (ευλογιά), νευρικά συμπτώματα (παραμυξοϊωση).

Θεραπεία

Δεν υπάρχει ειδική θεραπευτική αγωγή. Προτείνεται η χορήγηση αντιβιοτικών για τις δευτερογενείς βακτηριακές επιπλοκές, η χορήγηση βιταμινών και ιχνοστοιχείων για τη βελτίωση της γενικής κατάστασης.

Πρόληψη

Απομόνωση για δύο εβδομάδες των νέων πτηνών σε μία εκτροφή (βλ. καραντίνα), καταπολέμηση εντόμων, χρησιμοποίηση εμβολίων στις εκτροφές.

Συνοπτική περιγραφή - ταξινόμηση

• Ευλογιά (Διφθερίτιδα - Διφθεροευλογιά) (Poxvirus). Προσβάλλονται αναπνευστικό (μεμβράνες στη στοματική κοιλότητα), οφθαλμοί, γωνίες ράμφους, δέρμα κεφαλής και τραχήλου.
• Παραμυξοϊωση (Paramyxovirus). Προσβάλλονται αναπνευστικό και πεπτικό και έχει υψηλή θνησιμότητα. Στα Περιστέρια η ασθένεια εμφανίζεται με χαρακτηριστικά νευρικά συμπτώματα (στρεψαυχενισμός).
• Ερπητοϊωση (Herpevirus). Γρήγορη και θανατηφόρα εξέλιξη με πεπτικά και αναπνευστικά συμπτώματα στα ψιττακοειδή και τα περιστέρια.

Μάθετε περισσότερα για τους ιούς.

Λοιμώδη νοσήματα που οφείλονται σε μύκητες

Στην κατηγορία αυτή περιλαμβάνονται οι ασθένειές που προκαλούν οι μύκητες στα πτηνά.

Μετάδοση - Εξάπλωση

Παρατηρούνται κυρίως σε πτηνά που ευρίσκονται σε συνωστισμό, σε περιβάλλον με αυξημένη υγρασία και θερμοκρασία, σε πτηνά που εμφανίζουν ανοσοκαταστολή, σε χρόνια χορήγηση αντιβιοτικών, σε κατανάλωση μουχλιασμένων τροφών, ενώ η κύρια οδός μόλυνσης είναι η αναπνευστική.

Συμπτώματα

Επειδή οι μύκητες προσβάλλουν διάφορα συστήματα του οργανισμού των πτηνών, τα συμπτώματα ποικίλλουν ανάλογα με την εντόπιση της προσβολής. Κυρίως παρατηρείται αδυναμία, δύσπνοια, θορυβώδης αναπνοή, εμετοί, διάρροια, δερματικές αλλοιώσεις (δερματική μυκητίαση).

Θεραπεία

Συνήθως δεν εφαρμόζεται θεραπεία, διότι σπάνια γίνεται διάγνωση σε ζωντανά πτηνά.

Πρόληψη

Απαιτείται αυξημένη καθαριότητα του περιβάλλοντος χώρου, καλός εξαερισμός και περιορισμός της σκόνης.

Συνοπτική περιγραφή - ταξινόμηση

• Ασπεργίλλωση (Aspergillus fumigatus). Προσβάλλεται αναπνευστικό και πεπτικό σύστημα.
• Καντιτίαση (Candida albicans). Προσβάλλονται στοματική κοιλότητα και πρόλοβος.
• Δερματική Μυκητίαση (Trichophyton, microsporum). Πτερόρροια και δερματικές αλλοιώσεις στην περιοχή της κεφαλής.

Μάθετε τι είναι οι μύκητες.

Λοιμώδη νοσήματα που οφείλονται σε παράσιτα

Στην κατηγορία αυτή περιλαμβάνονται οι ασθένειές που προκαλούν διάφορα παράσιτα στα πτηνά.

Τα παράσιτα που προκαλούν νόσο στα πτηνά αναψυχής ανήκουν σε δύο μεγάλες κατηγορίες: τα Ενδοπαράσιτα ή εσωτερικά παράσιτα και τα Εξωπαράσιτα ή Εξωτερικά παράσιτα.

1. Ενδοπαρισιτώσεις

Μετάδοση - εξάπλωση

Αποτελούν σοβαρό πρόβλημα στα πτηνά εκτροφών και μεταδίδονται και διασπείρονται στο περιβάλλον από τα άγρια πτηνά.

Συμπτώματα

Παρατηρούνται ανορεξία, κατάπτωση, ανορθωμένο πτέρωμα, διάρροια συνήθως αιμορραγική, δύσπνοια.

Θεραπεία

Μπορούν να χρησιμοποιηθούν κατά περίπτωση διάφορες φαρμακευτικές ουσίες σε ανάλογους συνδυασμούς όπως: Αντικοκκιδιακά φάρμακα (σουλφοναμίδες φουράνια), Μετρονιδαζόλη, Πιπεραζίνη, Λεβαμιζόλη, Ιβερμεκτίνη.

Συνοπτική περιγραφή - ταξινόμηση

Πρωτόζωα

1. Κοκκίδια (Eimeria, Isospora, Atoxoplasma, Toxoplasma). Προκαλούν εντερίτιδα.
2. Τριχομονάδες. Εντοπίζονται στη στοματική κοιλότητα, τον οισοφάγο και τον πρόλοβο.
3. Τζιάρντια. Προκαλούν εντερίτιδα.
4. Αιμοπρωτόζωα: (Aegyptianella, Plasmodium, Haemoproteus, Leucocytozoon, Trypanosoma)

Έλμινθες

1. Νηματώδη (Ασκαριδίαση, Καπιλλαρίωση, Συγγάμωση). Τα δύο πρώτα εντοπίζονται στο έντερο και το τρίτο εντοπίζεται στην τραχεία.
2. Κεστώδη. Εντοπίζονται στο έντερο.

2. Εξωπαρασιτώσεις

1. Φθείρες (Mallophaga)
2. Ακάρεα (Dermanyssus gallinae, Ornithonyssus sylviarum, Knemidocoptes spp, Sternostoma tracheocolum)
3. Κρότωνες (Argas).

Δείτε επίσης, ψείρες και ακάρεα στα πουλιά.

Για την καταπολέμησή τους χρησιμοποιούνται τα οργανοφωσφορικά, το carbaryl η ιβερμεκτίνη, με ιδιαίτερη προσοχή και στις συνιστώμενες δόσεις.

Σχετικό περιεχόμενο

Μικρόβια: Ιοί, Βακτήρια και Μύκητες

Ο διαβήτης στα πτηνά είναι μία σοβαρή και επικίνδυνη ασθένεια, αν δεν διαγνωστεί και αντιμετωπιστεί έγκαιρα. Μάθετε τα συμπτώματά του και πως μπορείτε να τον αντιμετωπίσετε.

Τι είναι ο διαβήτης

Ο διαβήτης είναι μια ασθένεια που έχει σχέση με το πάγκρεας. Για να καταλάβουμε την θεραπεία, θα πρέπει πρώτα να γνωρίζουμε τι είναι ο διαβήτης και πως λειτουργεί το πάγκρεας. Ας αρχίσουμε λοιπόν από εκεί.

Ο διαβήτης στα θηλαστικά, προκαλείται από την αδυναμία του παγκρέατος να παράγει την απαραίτητη ποσότητα http://www.chem.uoa.gr/chemicals/chem_insulin.htm, την ορμόνη δηλαδή που μεταβολίζει τη ζάχαρη στον οργανισμό. Αυτή η μορφή διαβήτη ονομάζεται διαβήτης Τύπου 1 (ή νεανικός).

Στα θηλαστικά, ο διαβήτης Τύπου 2 εμφανίζεται όταν το σώμα δεν ανταποκρίνεται πλέον σωστά στην ινσουλίνη. Υπάρχουν δύο διαφορετικές παγκρεατικές ορμόνες που εμπλέκονται στο μεταβολισμό της γλυκόζης του αίματος. Η άλλη ορμόνη ονομάζεται γλυκαγόνη.

Η ινσουλίνη αναγκάζει πολλά διαφορετικά κύτταρα του σώματος να απορροφήσουν και να χρησιμοποιήσουν τη γλυκόζη, μειώνοντας έτσι με αυτόν τον τρόπο τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα.

Η γλυκαγόνη βοηθά στη διατήρηση του σακχάρου στο αίμα σε κανονικά επίπεδα και η δράση της είναι αντίθετη από αυτήν της ινσουλίνης. Η γλυκαγόνη αναγκάζει πολλά διαφορετικά κύτταρα του σώματος να απελευθερώνουν (ή να παράγουν) γλυκόζη, με τελικό αποτέλεσμα την αύξηση των επιπέδων της ζάχαρης αίμα.

Υπάρχουν επίσης τρεις άλλες ορμόνες που παράγονται από το ενδοκρινές πάγκρεας. Όλες αυτές οι ορμόνες απελευθερώνονται απευθείας στο κυκλοφορικό σύστημα. Το πάγκρεας παράγει επίσης ένζυμα, απαραίτητα στην πέψη. Αυτά δεν έχουν σχέση με τον σακχαρώδη διαβήτη.

Πολλοί άνθρωποι γνωρίζουν αρκετά γύρω από τον σακχαρώδη διαβήτη. Υπάρχει επίσης μια άλλη ασθένεια που ονομάζεται άποιος διαβήτης, αλλά αυτή είναι μια εντελώς διαφορετική ασθένεια. Έτσι, για το υπόλοιπο αυτού του άρθρου, χρησιμοποιώντας τον όρο διαβήτη, θα αναφέρομαι στον σακχαρώδη διαβήτη.

Ο διαβήτης Τύπου 1 λέγεται επίσης νεανικός διαβήτης και σε αυτήν την μορφή, το πάγκρεας δυσλειτουργεί και δεν παράγει αρκετή ινσουλίνη. Συνήθως απαιτούνται ενέσεις ινσουλίνης για αυτήν την μορφή και η διατροφή πρέπει να ρυθμιστεί αυστηρά για τον έλεγχο της πρόσληψης υδατανθράκων.

Ο διαβήτης Τύπου 2 εμφανίζεται συνήθως σε υπέρβαρους ενήλικες και ονομάζεται συχνά επιθετικός διαβήτης ενηλίκων. Με αυτήν την μορφή, είτε το σώμα δεν παράγει αρκετή ινσουλίνη, ή το σώμα γίνεται ανθεκτικό σε αυτήν. Και στις δύο μορφές, αυξάνονται τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα, συχνά σε επικίνδυνα όρια και το σώμα αδυνατεί να χρησιμοποιήσει επαρκώς τη γλυκόζη, για πολλές απαραίτητες σωματικές λειτουργίες.

Πως λειτουργεί ο διαβήτης στα πτηνά

Ας μιλήσουμε τώρα για τα ψιττακοειδή. Οι περισσότεροι παπαγάλοι με διαβήτη, έχουν επίσης αυξημένα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα, ΑΛΛΑ η αιτία είναι διαφορετική.

Ενώ στα θηλαστικά ο διαβήτης προκαλείται από ανεπάρκεια στην παραγωγή ινσουλίνης, στα πτηνά το πρόβλημα δημιουργείται από την υπερπαραγωγή γλυκαγόνης. Η υπερπαραγωγή γλυκαγόνης, αναγκάζει τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα να αυξηθούν, όπως ακριβώς και έλλειψη ινσουλίνης, η οποία οδηγεί επίσης σε υψηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα. Έτσι, το τελικό αποτέλεσμα και στις δύο περιπτώσεις είναι υψηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα.

Ίσως τελικά να πρέπει να βρούμε ένα άλλο όνομα για το διαβήτη των ψιττακοειδών, δεδομένου ότι η αιτία που τον προκαλεί είναι διαφορετική, έστω κι αν το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Τα αρπακτικά πτηνά είναι τα μόνα είδη πουλιών που αναπτύσσουν διαβήτη ως αποτέλεσμα ανεπάρκειας ινσουλίνης και όχι υπερπαραγωγής γλυκαγόνης.

Η γλυκαγόνη υποκινεί το συκώτι να παραγάγει και να απελευθερώνει γλυκόζη στην κυκλοφορία του αίματος με τη διέγερση της ηπατικής γλυκογονόλυσης. Η γλυκαγόνη εκκρίνεται συνήθως όταν μειώνονται τα επίπεδα γλυκόζης στην κυκλοφορία του αίματος. Για κάποιους λόγους, στο διαβήτη των πτηνών η παραγωγή γλυκαγόνης αυξάνεται, υπερβαίνοντας τα επίπεδα της ινσουλίνης, και αυτό προκαλεί την αύξηση της γλυκόζης στο αίμα.

Συμπτώματα

Τα συμπτώματα είναι παρόμοια με εκείνα των άλλων ειδών. Υψηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα, προκαλούν και την αύξηση των επιπέδων του σακχάρου στα ούρα. Μια ανάλυση ούρων θα δείξει υψηλά επίπεδα σακχάρου σε ένα άρρωστο πουλί.

Τα πουλιά με διαβήτη πίνουν συχνά υπερβολική ποσότητα νερού και αποβάλουν επίσης υπερβολική ποσότητα ούρων. Η αυξημένη ποσότητα ούρων στα περιττώματα πρέπει να διαφοροποιηθεί από τη διάρροια, η οποία εμφανίζει αυξημένο όγκο υγρών στα στερεά κόπρανα.

Μερικά πουλιά με διαβήτη, μπορεί να αρχίσουν να αυξάνουν υπερβολικά το βάρος τους και αλλά να αδυνατίζουν λόγω αδυναμίας του σώματος να χρησιμοποιήσει κατάλληλα τη γλυκόζη. Τα ζώα με διαβήτη είναι πιο ευαίσθητα στις λοιμώξεις.

Πρέπει να αναφερθεί ότι, η ύπαρξη υψηλών επιπέδων σακχάρου στο αίμα ονομάζεται υπεργλυκαιμία και είναι απλώς ένα σύμπτωμα και ΟΧΙ ασθένεια.

Μπορεί να υπάρξουν πολλές αιτίες εμφάνισης υπεργλυκαιμίας στα πουλιά, όπως για παράδειγμα το στρες. Τα κορτικοειδή, μπορούν επίσης να αυξήσουν τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα, είτε όταν παράγονται από τους επινεφρίδιους αδένες του πουλιού, είτε εάν χορηγηθούν από το στόμα ή ενέσιμα.

Μερικοί κτηνίατροι που δεν είναι ειδικευμένοι στα πτηνά, μπορεί να χορηγήσουν μια τοπική κρέμα ή μια αλοιφή που περιέχει στεροειδή, συνήθως για προβλήματα των φτερών, η οποία μπορεί να προκαλέσει την εμφάνιση των συμπτωμάτων του διαβήτη. Ορισμένες ασθένειες του ήπατος αλλά και διάφορες μολυσματικές ασθένειες, μπορούν επίσης να προκαλέσουν υπεργλυκαιμία και συμπτώματα του διαβήτη.

Πώς μπορούμε να διαγνώσουμε το διαβήτη στα πτηνά

Εάν τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα βρίσκονται συνεχώς πάνω από 500-600 mg/dl, αυτό μπορεί να είναι ένδειξη διαβήτη. Τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα μπορούν να κυμανθούν από 600-2000 mg/dl, αλλά οριστική διάγνωση του διαβήτη μπορεί συνήθως να γίνει εάν τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα είναι διαρκώς επάνω από 800 mg/dl.

Μια λεπτομερής εξέταση περιλαμβάνει, γενικές εξετάσεις αίματος και χημική ανάλυση πλάσματος, καθώς επίσης και εξέταση ούρων. Τα φυσιολογικά ούρα στα πτηνά μπορεί να περιέχουν ίχνη, από τα οποία μπορούν να υπολογιστούν τα ποσοστά γλυκόζης. Δυστυχώς, δεν υπάρχει εύκολος τρόπος να εξεταστεί ένα πουλί για υψηλά επίπεδα γλυκαγόνης.

Υπάρχει τρόπος να εξεταστούν τα επίπεδα ινσουλίνης, αλλά δεδομένου ότι φαίνεται να υπάρχει πρόβλημα και με την υπερπαραγωγή γλυκαγόνης, αυτό δεν θα ήταν θα βοηθούσε και πολύ. Έτσι τα επίπεδα γλυκόζης του αίματος, μαζί με το ιστορικό του πουλιού, τα κλινικά συμπτώματα και άλλες εργαστηριακές εξετάσεις, χρησιμοποιούνται όλα μαζί για τη διάγνωση του διαβήτη στα πουλιά.

Οι περισσότεροι άνθρωποι γνωρίζουν ότι η κλασική θεραπεία για το διαβήτη Τύπου 1 στους ανθρώπους, περιλαμβάνει ενέσιμη ινσουλίνη. Για το διαβήτη Τύπου 2, οι ενέσεις ινσουλίνης μπορεί να μην είναι απαραίτητες και αντ’ αυτών μπορούν να χρησιμοποιηθούν φάρμακα που λαμβάνονται από το στόμα για να βοηθήσουν στον έλεγχο των επιπέδων του σακχάρου στο αίμα.

Σε όλες τις περιπτώσεις, είναι πολύ σημαντικό ο διαβητικός ασθενής να καταναλώνει μικρές ποσότητες υδατανθράκων. Πολλοί υδατάνθρακες διασπώνται σε σάκχαρα κατά τη διάρκεια της πέψης, έτσι ο μεταβολισμός των υδατανθράκων είναι ένας ακόμη παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη στην προσπάθεια να ελεγχθεί ο διαβήτης στα πτηνά ασθενείς. Είναι επίσης σημαντικό να παρέχεται μια δίαιτα χαμηλή σε περιεκτικότητα ζάχαρης.

Μερικοί υδατάνθρακες είναι απαραίτητοι για τη ζωή, έτσι δεν πρέπει να αποκλειστούν πλήρως από τη διατροφή. Είναι επίσης σημαντικό το επίπεδο τις καθημερινές δραστηριότητες και άσκησης να είναι υψηλό σε ένα διαβητικό πουλί, προκειμένου να διατηρηθούν τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα μέσα σε κανονικά όρια.

Η ενέσιμη ινσουλίνη που χρησιμοποιείται στους ανθρώπους οδηγεί συχνά σε παρεκκλίσεις από τη δοσολογία, τη χρησιμοποίηση και την σωστή κατανομή από τον οργανισμό των πτηνών ασθενών. Για κάποιους λόγους, τα πουλιά τείνουν να αποβάλουν γρήγορα την ινσουλίνη από τον οργανισμό τους. Η δοσολογία αυξάνεται συνεχώς και μερικά πουλιά αναπτύσσουν γρήγορα αντίσταση στην ινσουλίνη.

Με τα διαβητικά πουλιά, ο στόχος της θεραπείας είναι να παρέχεται αρκετή ινσουλίνη για να αντισταθμίζει την υπερπαραγωγή γλυκαγόνης στον οργανισμό, αντίθετα από τον κανονικό διαβήτη Τύπου 1, όπου ο στόχος είναι να παρασχεθεί αρκετή ινσουλίνη για να φέρει τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα σε φυσιολογικά επίπεδα. Αλλά, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Ο στόχος είναι η ομαλοποίηση των επιπέδων της γλυκόζης στο αίμα.

Δυστυχώς, η ενέσιμη ινσουλίνη έχει αποδειχθεί λιγότερο αποτελεσματική στον έλεγχο των επιπέδων της γλυκόζης του αίματος στα πτηνά. Ακόμη και ενέσιμη ινσουλίνη «μακράς διάρκειας», συνήθως παρέχει μόνο μερικές ώρες κανονικής αξιοποίησης της γλυκόζης από τους ιστούς.

Λόγω των προβλημάτων με την ενέσιμη ινσουλίνη, εφαρμόζονται εναλλακτικές θεραπείες. Η προλαμίνη (glipizide), έχει αποδειχθεί αποτελεσματικότερη θεραπεία για το διαβήτη στα πουλιά από την ενέσιμη ινσουλίνη, σε πολλές περιπτώσεις. Αυτό το φάρμακο χορηγείται από το στόμα, κάτι που είναι ευκολότερο για μερικούς ιδιοκτήτες πτηνών που φοβούνται τις βελόνες. Η δόση είναι, είτε μία φορά την ημέρα είτε δύο φορές την ημέρα, ανάλογα με την ανάγκη για τον έλεγχο των επιπέδων της γλυκόζης του αίματος.

Ένα σοβαρό πρόβλημα μπορεί να εμφανιστεί με τη θεραπεία του διαβήτη. Εάν για κάποιο λόγο, το επίπεδο του σακχάρου πέσει πολύ χαμηλά, αυτό μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια των αισθήσεων, σε κώμα ή στο θάνατο. Το χαμηλό σάκχαρο, (υπογλυκαιμία), μπορεί να είναι επικίνδυνο και απειλητικό για τη ζωή.

Για αυτόν τον λόγο, ο ιδιοκτήτης ενός διαβητικού πουλιού πρέπει πάντα να έχει πρόχειρο σιρόπι καλαμποκιού, ζάχαρη με νερό ή οποιοδήποτε άλλο υγρό με υψηλή περιεκτικότητα σε ζάχαρη, σε περίπτωση υπογλυκαιμικής κρίσης. Ενώ η υπεργλυκαιμία είναι επιζήμια για την υγεία ενός ζώου, δεν μπορεί να προκαλέσει άμεση απειλή για τη ζωή σε αντίθεση με την υπογλυκαιμία. Η υπογλυκαιμία μπορεί να προκαλέσει τρέμουλο, χλωμάδα, κρύο δέρμα, ανησυχία ή μπορεί ακόμη και να εξελιχθεί σε υπογλυκαιμικό σοκ και θάνατο.

Στα πρώτα σημάδια της υπογλυκαιμίας, θα πρέπει να χορηγείται οτιδήποτε περιέχει ζάχαρη (αλλά όχι σοκολάτα ή προϊόντα που περιέχουν καφεΐνη).

Ενώ στους ανθρώπους, επιδιώκουμε τον πολύ αυστηρό έλεγχο των επιπέδων του σακχάρου στο αίμα, αυτό δεν είναι πολύ πρακτικό ή δυνατό στα πτηνά ασθενείς. Έτσι, προσπαθούμε να κρατούμε τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα όσο καλύτερα μπορούμε. Αυτό μπορεί να απαιτεί ακριβείς εξετάσεις για τον καθορισμό της σωστής δοσολογίας του φαρμάκου.

Οι ιδιοκτήτες πρέπει να συνειδητοποιήσουν την απαραίτητη δέσμευση που απαιτείται για τη φροντίδα ενός διαβητικού πουλιού. Ένας τρόπος για να παρακολουθείται ο ασθενής στο σπίτι, είναι να χρησιμοποιούνται sticks ούρων για σάκχαρο. Προσπαθούμε να κρατούμε σε πολύ χαμηλά επίπεδα το σάκχαρο στα ούρα των πουλιών καθημερινά. Αλλά, ο διαβητικός ασθενής θα πρέπει να εξετάζεται και να αξιολογείται από τον κτηνίατρό του περιοδικά.

Δεδομένου ότι δεν υπάρχει θεραπεία για το διαβήτη, η θεραπεία θα συνεχίζεται πιθανότατα για ολόκληρη τη ζωή του πουλιού. Εντούτοις, έχουν υπάρξει μερικές περιπτώσεις υπεργλυκαιμίας που εξαφανίστηκε ξαφνικά, με επιστροφή στην κανονική παγκρεατική λειτουργία, αλλά δεν θα αναφερθώ σε αυτές τις περιπτώσεις. Μάλλον αυτές δεν ήταν πραγματικές περιπτώσεις διαβήτη.

Γενικές πληροφορίες για τα πτηνά συντροφιάς, στοιχεία παθολογίας και οδηγίες για τη φροντίδα της υγείας τους ως κατοικίδια.

Τα κατοικίδια, πτηνά συντροφιάς

Παράλληλα με την αύξηση της ζωοφιλίας που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια, και την αύξηση του αριθμού των ζώων (ιδιαίτερα των τετραπόδων), που ο άνθρωπος διατηρεί στα μεγάλα κυρίως αστικά κέντρα, ως ζώα συντροφιάς ή αναψυχής, έχουμε και ανάλογη αύξηση των πτηνών που διατηρούνται ως ζώα συντροφιάς ή αναψυχής.

Διάφορα πτηνά, κυρίως και , ήταν δημοφιλή κατοικίδια από αιώνες. Ο βασικότερος λόγος της προσέγγισης των ζώων αυτών από τον άνθρωπο ήταν το μελωδικό τους κελάηδημα και δευτερευόντως τα εκπληκτικά πολλές φορές χρώματα τους.

Στη σημερινή εποχή, εκτός από τα δύο παραπάνω χαρακτηριστικά που κάποια από τα πτηνά διαθέτουν, σημαντικό ρόλο στην επιλογή των πτηνών ως κατοικίδιων αναψυχής, παίζουν επίσης:

• Ο λίγος χρόνος που απαιτείται για την περιποίησή τους
• Ο μικρός χώρος που καταλαμβάνουν στις σύγχρονες κατοικίες
• Το μικρό κόστος που απαιτείται (για τα περισσότερα από αυτά) για την απόκτηση και τη συντήρησή τους

Τα κυριότερα είδη πτηνών που διατηρούνται από τον άνθρωπο ως πτηνά αναψυχής ανήκουν σε δύο βασικές κατηγορίες:

Τα Καναρίνια

Κατάγονται από τα Κανάρια Νησιά, Μαδέρα και Αζόρες από όπου πέρασαν στην Ευρώπη το 15ο αιώνα με τους Πορτογάλους εξερευνητές. Έχουν μήκος από 12 έως 14 cm, ενώ το άνοιγμα των πτερών τους είναι γύρω στα 21 cm. Το βάρος τους είναι 15 έως 35gr. Η διάρκεια της ζωής τους είναι κατά μέσο όρο 15 έτη.

Η αναπαραγωγική τους περίοδος αρχίζει τον Απρίλιο, ενώ το ζευγάρωμα μπορεί να γίνει από το πρώτο έτος της ηλικίας και καλό είναι να μην ξεπερνά το έκτο έτος. Το θηλυκό γεννά τα αυγά του κάθε 24 ώρες περίπου και παράγει από 4 έως 6. Η επώαση των αυγών διαρκεί 14 ημέρες. Η γέννηση αλλά και η επώαση των αυγών, μπορεί να επαναληφθούν 2- 3 φορές μέσα σε μία αναπαραγωγική περίοδο.

Περισσότερα για την .

Το κελάηδημα στα καναρίνια έχει ποικιλία στην ένταση και στη χροιά αλλά και στην ποιότητα του ήχου. Το κελάηδημα σταματά κατά την περίοδο της αλλαγής του πτερώματος και επηρεάζεται επίσης από τις άσχημες καιρικές συνθήκες. Πιο ωραία και δυνατά κελαηδούν τα αρσενικά, και μάλιστα κατά την περίοδο της αναπαραγωγής.

Φυλές καναρινιών

Οι φυλές των καναρινιών ταξινομούνται με μεγάλη δυσκολία και μπορούν να κατηγοριοποιηθούν ως εξής:

• Ανάλογα με την ποιότητα κελαηδήματος: Χάρτζ, Μαλινουά, Τιμπράντος, Αμέρικαν Σίνγκερ. Περισσότερα για τα .
• Ανάλογα με τον χρωματισμό: Πράσινο, Κίτρινο, Λευκό, Μπλε, Καστανόχρωμο, Ρεντ Φάκτορ, Ισαβέλλας.
• Περισσότερα για τα .
• Ανάλογα με το μέγεθος: Γιορκσάιρ, Λανκασάιρ, Λίζαρντ, Κρεστ, Γκλόστερ, Νόργουιτς, Μπόρντερ, Φάιφ, Κολόμπους, Σκοτς, Παρίσιαν Φριλ, Μίλαν Φριλ, Πάντοβαν, Σουίς, Νόρθερν Ντατς, Σάουθερν Ντατς, Μίνχενερ και Τζαπανίζ Χόσο.

Είναι πτηνά σποροφάγα με κυριότερες προτιμήσεις στον καναρόσπορο, το κεχρί, το κανναβούρι, τη βρώμη, το λινάρι, το κάρδαμο και την παπαρούνα. Επιπλέον θα πρέπει να προσφέρουμε στα πτηνά ως συμπλήρωμα στη διατροφή τους διάφορα φρούτα, κόκαλο σουπιάς, άμμο και βραστό αυγό, ενώ το νερό θα πρέπει να είναι άφθονο.

Σήμερα κυκλοφορούν στο εμπόριο πολύ καλά μίγματα από τα παραπάνω στοιχεία, τα οποία είναι ισορροπημένα σε ότι αφορά στις διατροφικές τους ανάγκες

Τα Ψιττακοειδή

Είναι τα πτηνά που ανήκουν σε τρεις βασικές οικογένειες:

1. Loridae

Στη χώρα μας το πιο διαδεδομένο ψιττακοειδές και με πολλούς φίλους είναι τα του γένους parakeets, είναι δε διεθνώς γνωστό με το όνομα Budgerigar, ενώ επικράτησε στα νέα ελληνικά η ονομασία "παπαγαλάκια". Άλλα Ψιττακοειδή είναι οι , οι , οι , οι καθώς και τα μικρόσωμα .

Τα Παπαγαλάκια ή Budgerigars είναι τα πιο κοινωνικά ψιττακοειδή, με ικανότητα ομιλίας, που βασίζεται στην συνεχή και υπομονετική επανάληψη. Το μήκος τους είναι 14-16 cm, το άνοιγμα των πτερύγων είναι 25-30 cm, ενώ το βάρος τους από 35 έως 60 gr.

Στη βάση του άνω ράμφους υπάρχουν δύο χαρακτηριστικές μάζες περίπου ωοειδείς, το χρώμα των οποίων καθορίζει το φύλο. Έτσι στα αρσενικά ο συγκεκριμένος ιστός έχει χρώμα μπλε, ενώ στα θηλυκά έχει χρώμα καστανό. Η διάρκεια ζωής τους είναι γύρω στα 8 έτη. Τα παπαγαλάκια είναι ικανά να αναπαραχθούν από 3 - 4 μηνών.

Η περίοδος αναπαραγωγής αρχίζει την άνοιξη. Τα αυγά γεννιούνται κάθε 48 ώρες. Έχουν δύο εκκολάψεις σε κάθε αναπαραγωγική περίοδο, όπου στην πρώτη γεννιούνται 3-7 αυγά, ενώ στη δεύτερη 5-12 αυγά.

Είναι σποροφάγα πτηνά, καταναλώνουν καναρόσπορο, κεχρί, ηλιόσπορο, λιναρόσπορο κλπ. Στο εμπόριο κυκλοφορούν ειδικά συμπληρώματα διατροφής που περιέχουν λέκιθο αυγών, σκόνη γάλακτος, μαγιά μπύρας κλπ, αλλά τα συμπληρώματα αυτά δεν πρέπει να ξεπερνούν το 15% της συνολικής ποσότητας τροφής τους. Καλό είναι σε μικρές ποσότητες να χορηγούνται επίσης πράσινα φυτά και φρούτα.

Ιθαγενή πτηνά

Στην Ελληνική αγορά διατίθενται επίσης και διάφορα άλλα είδη πτηνών τα οποία ανήκουν στην άγρια πανίδα της χώρας μας. Η σύλληψη, και η εμπορία των πτηνών αυτών, απαγορεύονται, από τις συνθήκες της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την προστασία του περιβάλλοντος αλλά και από την Ελληνική Νομοθεσία. Τέτοια είδη πτηνών είναι: ο , η Καρδερίνα, το , ο , το , ο και ο Κότσυφας.

Θα πρέπει επίσης να αναφέρουμε και το ότι στη χώρα μας υπάρχουν επίσης "χομπίστες" εκτροφείς περιστεριών, οι οποίοι εκτρέφουν διάφορες φυλές "ταχυδρομικών" περιστεριών, στα οποία απολαμβάνουν το περίφημο πέταγμα ακριβείας που τα πτηνά αυτά πραγματοποιούν.

Νοσήματα που προσβάλλουν τα πτηνά

Σε ότι αφορά τα βασικά νοσήματα που προσβάλλουν τα πτηνά συντροφιάς και επομένως συχνά απασχολούν τους ιδιοκτήτες τους, αυτά μπορούν να ταξινομηθούν στις εξής ενότητες:

• Νοσήματα που σχετίζονται με παράγοντες καταπόνησης (stress).
• Νοσήματα που οφείλονται σε βακτήρια, ιούς, μύκητες και παράσιτα.
• Νοσήματα που οφείλονται σε διατροφικά σφάλματα.

Τα πτηνά είναι πολύ ευαίσθητοι οργανισμοί. Η ευαισθησία τους αυτή ενεργοποιείται από οποιαδήποτε αλλαγή στο περιβάλλον τους. Καταστάσεις που σε εμάς τους ανθρώπους φαίνονται φυσιολογικές μπορεί στο πτηνό να προκαλέσουν έντονο stress. Τέτοιες καταστάσεις είναι:

• Αλλαγή κατοικίας
• Αλλαγή αντικειμένων και επίπλων στο περιβάλλον
• Αλλαγή ιδιοκτήτη
• Εγκατάσταση του πτηνού στο καινούριο του σπίτι
• Μεγάλο και πολύωρο ταξίδι
• Εγκατάσταση νέου πτηνού στον ίδιο χώρο
• Εγκατάσταση άλλου κατοικίδιου (σκύλος ή γάτα) στον ίδιο χώρο
• Αλλαγή κλουβιού
• Αλλαγή τροφής και διατροφικών συνηθειών
• Περίοδος της αναπαραγωγής
• Ζητήματα κυριαρχίας και επιβολής, εάν είναι πολλά πτηνά στον ίδιο χώρο
• Προσπάθεια επιβολής του αρσενικού στο θηλυκό
• Έντονο stress που προκαλείται από την επίσκεψη στον κτηνίατρο.

Θα πρέπει επίσης να θυμόμαστε ορισμένα στοιχεία από τη συμπεριφορά των πτηνών όταν αυτά διαβιούν στη φύση. Εκεί λοιπόν, τα αρσενικά μάχονται μεταξύ τους προκειμένου ο δυνατότερος να επικρατήσει και να αποκτήσει την ασφαλέστερη φωλιά, αλλά είναι και αυτός που θα κατακτήσει το θηλυκό.

Όταν λοιπόν εμείς τους παρέχουμε μια έτοιμη φωλιά, αυτό τους δημιουργεί μια συνθήκη διαφορετική από αυτή που γονιδιακά είναι προγραμματισμένα για να αντιδράσουν. Επίσης όταν εισάγουμε ένα καινούριο αρσενικό σε μία κλούβα με πολλά άλλα πτηνά και διαφορετικών φύλων, αυτό θα πρέπει να αποδείξει την αμφισβητούμενη δύναμή του.

Έτσι, το νέο πτηνό θα πρέπει να τοποθετηθεί στην αρχή σε μία κλούβα σε κοντινή θέση ώστε να υπάρχει οπτική και ακουστική επαφή. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι τελικά ένα πτηνό σε κλουβί, είναι ένα πτηνό σε αιχμαλωσία, άρα πολλές φορές έχει και την αντίστοιχη συμπεριφορά.

Πάρα πολλά πτηνά αναπτύσσουν με τον καιρό πολύ στενές σχέσεις με τον ιδιοκτήτη τους, και στη σχέση αυτή αδυνατούν να δεχτούν την παρεμβολή άλλου πτηνού, ζώου ή ανθρώπου.

Τα νοσήματα που εμφανίζονται σε πτηνά που υπόκεινται σε καταστάσεις stress, μπορούν να μελετηθούν είτε ως αυτοτελείς νοσολογικές οντότητες, ή ως ένα σύνδρομο, με κοινή συμπτωματολογία που αντιμετωπίζεται με ενιαίο τρόπο μελέτης και αντίστοιχες θεραπευτικές τεχνικές.

Συμπτώματα

Κάποια από τα συμπτώματα που εμφανίζονται σε πτηνά που υπόκεινται σε καταστάσεις stress όπως αυτές περιγράφηκαν παραπάνω, μπορεί να κατηγοριοποιηθούν ως εξής:

• Πτερόρροια γενικευμένη ή και εντοπισμένη
• Αυτοτραυματισμός, αυτοραμφισμός
• Ανορεξία
• Κατήφεια, πτέρωμα ανορθωμένο, υπνηλία
• Γαστρεντερικές διαταραχές (εμετός, διάρροια)
• Νευρικότητα, υπερδιέγερση, υπερκινητικότητα, κραυγές, υστερία.

Από τα συμπτώματα που περιγράφηκαν μπορεί να εμφανιστούν ένα από αυτά, ή κάποια από αυτά, ή σπανιότερα όλα. Ποικίλλουν σε ένταση και η διάρκειά τους είναι ακαθόριστη.

Διάγνωση

Σημαντικό ρόλο στη διάγνωση παίζει η λήψη από τον κτηνίατρο, του καλού και λεπτομερούς ιστορικού από τον ιδιοκτήτη του πτηνού. Επίσης και η ύπαρξη κάποιων από τα συμπτώματα που αναφέρθηκαν.

Θεραπεία

Όπως έγινε εμφανές από την εισαγωγή, επειδή οι παράγοντες που ευνοούν την εμφάνιση της κατάστασης αυτής είναι πολλοί, η θεραπεία θα εξαρτηθεί από το κατά πόσον οι παράγοντες αυτοί μπορούν να ανασταλούν ή να αντιμετωπισθούν αποτελεσματικά. Κάθε αλλαγή στη ζωή των πτηνών θα πρέπει να γίνεται σταδιακά και με αργούς ρυθμούς.

Επίσης ο κτηνίατρος θα καθορίσει ανάλογα θεραπευτικά πρωτόκολλα, για τα δευτερογενή συμπτώματα:

• Κατάλληλη αντιβιοθεραπεία για τους τραυματισμούς από τον αυτοραμφισμό.
• Υποστηρικτική ενυδάτωση και δια της βίας διατροφή, στην περίπτωση της ανορεξίας.
• Βιταμίνες, αμινοξέα στην περίπτωση της πτερόρροιας.
• Αντιεμετικά, αντιδιαρροϊκά φάρμακα για τις αντίστοιχες περιπτώσεις.

Σημείωση

Σε ότι αφορά την Πτερόρροια, λόγω του ότι αυτή η κατάσταση απασχολεί πολλούς ιδιοκτήτες πτηνών θα πρέπει να αναφέρουμε τα εξής:

Η Πτερόρροια είναι ένα φυσιολογικό φαινόμενο που συμβαίνει στα καναρίνια κυρίως από την άνοιξη έως το φθινόπωρο ενώ στα παπαγαλάκια και τα άλλα ψιττακοειδή ολόκληρο το έτος. Η πτερόρροια ρυθμίζεται από ορμονικούς μηχανισμούς (προγεστερόνη και θυροξίνη). Κατά τη διάρκεια της πτερόρροιας το καναρίνι κυρίως σταματά το κελάηδημα. Αυτό συμβαίνει ή για λόγους εξοικονόμησης ενέργειας (προκειμένου το πτηνό να ανανεώσει το πτέρωμά του) ή για λόγους αδιαφορίας για την αναπαραγωγή.

Κάποιες καταστάσεις όπως το stress που αναπτύξαμε παραπάνω, το θερμό και ξηρό περιβάλλον, η υγρασία (πτηνά στην κουζίνα), ραμφισμοί από άλλα πτηνά, προκαλούν παθολογική πτερόρροια γενικευμένη ή εντοπισμένη σε συγκεκριμένα σημεία (κυρίως κεφαλή).

Περισσότερα για την .

Η θεραπεία στην φυσιολογική πτερόρροια δεν υπάρχει. Παρέχονται μόνο υποστηρικτικά βιταμίνες και αμινοξέα. Στις υπόλοιπες περιπτώσεις και ανάλογα με το ιστορικό που παρέχεται από τον ιδιοκτήτη του πτηνού, προτείνεται από τον κτηνίατρο το ανάλογο θεραπευτικό σχήμα.

Σχετικό περιεχόμενο

Λοιμώδη νοσήματα στα πτηνά συντροφιάς

Η Τριχομονάδωση ή Τριχομονίαση, η νόσος από τριχομονάδα Trichomonas gallinae, εμφανίζεται συνήθως σε περιστέρια, αρπακτικά, Στρουθιόμορφα (ιδιαίτερα σε καναρίνια και ζεμπράκια) και Ψιττακόμορφα (ιδιαίτερα σε μπάτζι και τα κοκατίλ).

Τι είναι Τριχομονάδες


Οι τριχομονάδες είναι πρωτόζωα, τα οποία είναι μικροσκοπικά παράσιτα των σπονδυλωτών οργανισμών. Ο όρος "πρωτόζωα" αναφέρεται σε μονοκύτταρα, μη φωτοσυνθετικά πρώτιστα, όπως τα ciliates οι αμοιβάδες και τα μαστιγοφόρα.

Παθολογία

Ο οργανισμός που προκαλεί τη νόσο στα πτηνά είναι συνήθως ο Trichomonas gallinae και μπορεί να υπάρχει με διάφορα στελέχη και διαφορετικές παθογένειες. Ανάλογα με το είδος, η προσβολή μπορεί να εντοπιστεί στο στόμα, στο στοματοφαρυγγικό τμήμα, στον οισοφάγο, στον πρόλοβο και στην τραχεία των πτηνών ή να προσβάλει στους πνευμονικούς και ηπατικούς ιστούς.

Η τριχομονάδωση είναι ιδιαίτερα συχνή στα περιστέρια και τα αρπακτικά πτηνά. Στα περιστέρια εντοπίζονται παθογόνα και μη παθογόνα στελέχη του Τ. Gallinae, επομένως, δεν είναι όλες οι λοιμώξεις απειλητικές για τον ξενιστή.

Είδη τριχομονάδων

Τα είδη των τριχομονάδων περιλαμβάνουν:

• Trichomonas vaginalis. Προσβάλει το ανθρώπινο ουρογεννητικό σύστημα.
• Trichomonas gallinae. Προσβάλει τα πτηνά. Επίσης, έχουν βρεθεί απολιθωμένες σιαγόνες δεινοσαύρων (Tyrannosaurus rex) με αλλοιώσεις που προκλήθηκαν πιθανώς από παράσιτο παρόμοιο με το Trichomonas gallinae.
• Trichomonas tenax. Προσβάλει τη στοματική κοιλότητα των ανθρώπων, των γατών και των σκύλων.
• Trichomonas thermopsidis. Βρίσκεται στα έντερα των τερμιτών.

Είδη πτηνών που προσβάλονται

Η τριχομονάδωση είναι ιδιαίτερα συχνή στα περιστέρια, στα budgerigars και τα αρπακτικά πτηνά. Στα περιστέρια εντοπίζονται παθογόνα και μη παθογόνα στελέχη του Τ. Gallinae, επομένως, δεν είναι όλες οι λοιμώξεις απειλητικές για τον ξενιστή.

Επίσης, παρατηρείται περιστασιακά σε άλλα είδη, όπως τα cockatiels, οι παπαγάλοι Αμαζονίου, οι κονούρες, τα καναρίνια και τα ζεμπράκια.

Από τα ιθαγενή πτηνά προσβάλλονται κυρίως τα φλώρια, οι σπίνοι, αλλά η ασθένεια έχει επίσης βρεθεί σε σπουργίτια, καλόγερους και λούγαρα.

Κλινική εικόνα

Εκτός από την κλασική εικόνα ενός πτηνού που ασθενεί, όπως λήθαργος και ανορθωμένο πτέρωμα, τα πτηνά που έχουν προσβληθεί μπορούν να εμφανίσουν σιελόρροια, παλινδρόμηση, δυσφαγία και δύσπνοια.

Τα ωδικά πτηνά εμφανίζουν συχνά υγρό, κολλημένο πτέρωμα στην περιοχή του προσώπου. Σε κάποιες περιπτώσεις, παρουσιάζεται οίδημα στον λαιμό που μπορεί να είναι ορατό από απόσταση.

Η ασθένεια μπορεί να διαρκέσει αρκετές ημέρες ή ακόμη και σε εβδομάδες, κατά συνέπεια τα πουλιά που έχουν προσβληθεί είναι συχνά πολύ λεπτά ή αδύναμα.

Περιστέρια - αρπακτικά

Στα περιστέρια και τα αρπακτικά, παρατηρούνται λευκές ή κίτρινες επιχρισματικές πλάκες στη στοματική κοιλότητα. Αυτές συνήθως επεκτείνονται στον πρόλοβο και τον οισοφάγο και μπορεί να φτάσουν μέχρι το προκοιλίδιο.

Στα περιστέρια η ασθένεια μπορεί να γενικευθεί, μολύνοντας το ήπαρ, καιτην αμάρα, ειδικά σε πιτσούνια.

Σε ενήλικα πτηνά, οι λοιμώξεις χαρακτηρίζονται συνήθως από εξάντληση, δύσπνοια ή έμετο. Ένα παθογόνο στέλεχος προκαλεί το θάνατο περιστεριών όλων των ηλικιών σε τέσσερις έως 18 ημέρες μετά τη μόλυνση.

Budgerigars

Τα παπαγαλάκια Μπάτζι συνήθως δεν παρουσιάζουν στοματικές αλλοιώσεις. Τα προσβεβλημένα πτηνά εμφανίζουν συνήθως παλινδρόμηση, δυσφαγία, ανορεξία, απώλεια βάρους, βλέννα στο στοματοφάρυγγα και τον πρόλοβο.

Σε σοβαρές περιπτώσεις παρουσιάζεται έμετος, αίμα και τελικά θάνατος.

Διάγνωση της Τριχομονάδωσης

Η διάγνωση γίνεται με την εξέταση δείγματος από τις περιοχές με επίχρισμα, που λαμβάνεται με τη χρήση ειδικής μπατονέτας. Στη μικροσκοπική εξέταση αυτού του υλικού παρατηρούνται τα μαστίγια (χαρακτηριστικό γνώρισμα των μαστιγοφόρων πρωτόζωων).

Η κλινική διάγνωση στα Ψιττακόμορφα είναι δύσκολη λόγω του χαμηλού αριθμού παρασίτων στα πρώτα στάδια της νόσου και της σωστής λήψης / διατήρησης του δείγματος ώστε να μπορούν να παρατηρηθούν στο μικροσκόπιο.

Ο ιδιοπαθής έμετος, η διάρροια και ο θάνατος όταν συνοδεύονται από "τυρώδη" επιχρίσματα και θηλοειδή εξογκώματα στον οισοφάγο και τον πρόλοβο, είναι χαρακτηριστικά της τριχομονάδωσης.

Σε μια ομάδα budgerigar με συμπτώματα εμέτων και διάρροιας, διαγνώστηκε τριχομονάδωση στο 70% των πουλιών. Δεν υπήρχε χαρακτηριστική διάκριση στο φύλο των πτηνών, ωστόσο η ασθένεια παρατηρήθηκε στην πλειοψηφία της σε πουλιά ενός έως τριών χρόνων.

Η εικόνα των συμπτωμάτων της τριχομονάδας στους ιστούς είναι παρόμοια με αυτή του ιού της ευλογιάς.

Νεκροψία

Στη νεκροψία παρατηρείται επίχρισμα που καλύπτει τον πρόλοβο και τον οισοφάγο. Στη μικροσκοπική εξέτασή του μπορεί να διακριθούν μαστίγια, με την προϋπόθεση ότι το δείγμα είναι φρέσκο.

Μετάδοση

Οι τριχομονάδες δεν χρειάζονται ενδιάμεσο ξενιστή ή φορέα για να εξαπλωθούν. Ο κύκλος ζωής της τριχομονάδας ξεκινά με άμεση από του στόματος επαφή και η εξάπλωσή της μεταξύ των πτηνών γίνεται μέσω της κατανάλωσης πόσιμου νερού και τροφής από κοινόχρηστα σκεύη.

Οι μολυσμένοι γονείς μπορούν να μεταδώσουν το παράσιτο στους νεοσσούς τους μέσω της σίτισης. Πρόκειται άλλωστε για την πιο αποτελεσματική μέθοδο μεταφοράς των παρασίτων.

Στα αρπακτικά, η μετάδοση της ασθένειας μπορεί να γίνει και με την κατανάλωση μολυσμένων περιστεριών. Η κατάψυξή τους πριν δοθούν ως τροφή στα αρπακτικά, δεν εμποδίζει τη μετάδοση καθώς το παράσιτο παραμένει μολυσματικό και μετά την απόψυξη.

Το παράσιτο Trichomonas gallinae είναι ευάλωτο στο ξηρό περιβάλλον και δεν μπορεί να επιβιώσει για μεγάλο χρονικό διάστημα εκτός του ξενιστή.

Πρόληψη και έλεγχος

Περιορισμός της πρόσβασης άγριων πτηνών σε σκεύη τροφής και νερού.

Ο υπερπληθυσμός των πτηνών και η κακή υγιεινή του εκτροφείου και του εξοπλισμού, μπορούν να ενισχύσουν τις μολύνσεις σε μεμονωμένα πτηνά καθώς και να αυξήσουν τη συχνότητα εμφάνισης της ασθένειας σε ένα σμήνος.

Διατηρήστε άριστες συνθήκες υγιεινής στο εκτροφείο ή και στα κλουβιά των πουλιών. Καθαρίστε και απολυμάνετε τακτικά τα σκεύη τροφής και νερού. Τα απολυμαντικά που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε είναι διάλυμα οικιακής χλωρίνης (υποχλωριώδες νάτριο 5%) ή άλλα εμπορικά προϊόντα απολύμανσης. Πριν από την επαναχρησιμοποίηση των σκευών πρέπει πάντα να τα ξεπλένετε καλά και να τα στεγνώνετε στον αέρα.

Οι βούρτσες και ο εξοπλισμός καθαρισμού των κλουβιών, δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται για άλλους σκοπούς και δεν πρέπει να εισέρχονται στο σπίτι, αλλά να φυλάσσονται και να χρησιμοποιούνται εκτός και μακριά από τους χώρους προετοιμασίας φαγητού.

Να φοράτε γάντια κατά τον καθαρισμό και στη συνέχεια να πλένετε καλά τα χέρια σας και τους βραχίονες με σαπούνι και νερό, ειδικά πριν από το φαγητό. Αποφύγετε να πιάνετε άσκοπα τα άρρωστα ή νεκρά πτηνά. Όταν πρέπει να το κάνετε, χρησιμοποιείτε γάντια μιας χρήσης ή πιάστε το μέσα από ένα ανεστραμμένο πλαστικό σακουλάκι.

Η τήρηση της καραντίνας στα νεοαποκτηθέντα πτηνά είναι ενέργεια ύψιστης σημασίας για τον έλεγχο μετάδοσης της ασθένειας.

Θεραπεία της Τριχομονάδας

Για τη θεραπεία της τριχομονάδωσης χρησιμοποιούνται Νιτροϊμιδαζόλες:

• Ρονιδαζόλη (6 έως 10 mg / kg άπαξ ημερησίως για 7 έως 14 ημέρες).
• Διμετριδαζόλη (100 έως 400 mg / L πόσιμο νερό).
• Μετρονιδαζόλη (20 έως 50 mg/kg, δύο φορές την ημέρα, 5-7 μέρες.
• Καρνιδαζόλη 20 mg/kg, μία δόση 5.

Έχει αναφερθεί ότι η δόση των 50 mg καρνιδαζόλης είναι η πιο αποτελεσματική. Σημειώστε ότι η διμετριδαζόλη έχει χαμηλό περιθώριο ασφαλείας και θα πρέπει να αποφεύγεται σε ζεστό καιρό, κατά τη διάρκεια της αναπαραγωγής ή όταν αγωνίζονται τα περιστέρια.

Επειδή η Τριχομονάδα είναι πρωτόζωο, είναι άσκοπη η θεραπεία με φάρμακα όπως η Ιβερμεκτίνη.

Οι διφθεριτικές πλάκες μπορεί να χρειαστεί να αφαιρεθούν με καθαρισμό. Μπορούν επίσης να χρειαστούν αντιβιοτικά για τις δευτερογενείς λοιμώξεις.

Οι προχωρημένες περιπτώσεις με μεγάλες νεκρωτικές μάζες είναι δύσκολο να αντιμετωπιστούν και γενικά έχουν κακή πρόγνωση

Δείτε: Η καραντίνα στα πτηνά

Διαφορική Διάγνωση

Τα λευκό-κίτρινα επιχρίσματα στη στοματοφαρυγγική οδό είναι το κύριο χαρακτηριστικό της τριχομονάδωσης στα πτηνά. Για να γίνει ακριβής διάγνωση, το σύμπτωμα αυτό πρέπει να διαφοροποιηθεί από άλλες ασθένειες που παρουσιάζουν επίσης την ίδια εικόνα.

Λευκό-κίτρινα επιχρίσματα σε άλλες ασθένειες

• Καντιτίαση.
• Ιός ευλογιάς των πτηνών.
• Βακτηριακές λοιμώξεις και αποστήματα.
• Έλλειψη βιταμίνης Α στη διατροφή (αβιταμίνωση A)
• Ασπεργίλλωση των πτηνών.
• Καπιλλαρίαση.
• Μυκοβακτηριακές μολύνσεις.
• Διάφοροι καρκίνοι του στόματος.

Media gallery τριχομονάδωσης πτηνών

Η δηλητηρίαση από μόλυβδο είναι σχετικά κοινό πρόβλημα στα κατοικίδια πουλιά. Τα πουλιά που βρίσκονται συχνά έξω από τα κλουβιά τους όπως οι παπαγάλοι, κινδυνεύουν συνήθως περισσότερο.

Τα πρώτα συμπτώματα της δηλητηρίασης πουλιών από μόλυβδο


Η δηλητηρίαση από μόλυβδο μπορεί να εμφανιστεί ως οξύ ή χρόνιο πρόβλημα. Τα κλινικά συμπτώματα της δηλητηρίασης μολύβδου στα πουλιά, κυρίως στα ψιττακοειδή, περιλαμβάνουν λήθαργο, κακή διάθεση, ανορεξία, διάρροια, απώλεια ισορροπίας, απώλεια όρασης, τρέμουλο της κεφαλής, σπασμούς και θάνατο.

Σε εργαστηριακές εξετάσεις μπορεί να εμφανιστεί αιμοσφαιρινουρία (αίμα στα ούρα) σε αφρικανικούς γκρίζους και σε παπαγάλους Αμαζονίου. Μερικά πουλιά μπορεί να αναπτύξουν αναιμία.

Διάγνωση

Η διάγνωση της δηλητηρίασης πτηνού από μόλυβδο μπορεί να είναι δύσκολη. Η παρουσία μεταλλικής πυκνότητας σε ακτινογραφία της γαστρεντερικής οδού των πουλιών με κλινικά συμπτώματα δηλητηρίασης από μέταλλα, είναι υποστηρικτική στην πιθανότητα δηλητηρίασης από μόλυβδο. Παρ' όλα αυτά, η παρουσία μεταλλικής πυκνότητας δεν αποτελεί απόδειξη παρουσίας μόλυβδου, όπως και η απουσία της από τις κλινικές ενδείξεις, δεν την αποκλείει.

Τα επίπεδα μολύβδου στο αίμα μπορούν να καθοριστούν από το εργαστήριο. Εάν υπάρχει έντονη υποψία δηλητηρίασης από μόλυβδο, η θεραπεία αρχίζει συχνά πριν τα εργαστηριακά αποτελέσματα.

Θεραπεία δηλητηρίασης από μόλυβδο

• Αφαίρεση (ει δυνατόν) των σωματιδίων μολύβδου με τη βοήθεια ενδοσκόπησης ή χειρουργικής επέμβασης.
• Θεραπεία chelation (και από το στόμα και ενδοφλεβίως) για την αφαίρεση του μόλυβδου που κυκλοφορεί στο αίμα.
• Ενδοφλέβια παροχή υγρών και δεξτρόζης.
• Dextran σιδήρου, αντιβιοτικά, σίτιση με σωληνάκι (εάν είναι απαραίτητο).
• Καθαρτικό (ή φυστικοβούτυρο) για την βοήθεια της διέλευσης των σωματιδίων μολύβδου από την γαστρεντερική οδό.

Η πρόγνωση μετά τη θεραπεία είναι επιφυλακτική, όταν το πουλί έχει σοβαρά νευρολογικά σημάδια ή εάν είχε υπάρξει χρόνια έκθεση στον μόλυβδο.

Πως αντιμετωπίζουμε ένα περιστατικό

Ο καλύτερος τρόπος για να αντιμετωπιστεί η δηλητηρίαση από μόλυβδο, είναι να αποτραπεί. Αφαιρέστε τις πιθανές εστίες μολύβδου από το περιβάλλον. Εάν συντελεστεί τυχαία έκθεση, ζητήστε κτηνιατρική βοήθεια το συντομότερο δυνατόν.

Οι πιο κοινές πηγές μόλυνσης

• Υλικό συγκόλλησης μετάλλων (καλάι)
• Μπαταρίες
• Γαλβανισμένο καλώδιο
• Επικάλυψη μεταλλικών σκευών
• Ρόπτρα από μόλυβδο
• Μουσαμάς δαπέδου
• Χρώματα που περιέχουν μόλυβδο
• Βαμμένο γυαλί, βιτρό
• Εξαρτήματα αλιείας και κατάδυσης
• Μεταλλική ταινία που καλύπτει τα μπουκάλια κρασιού
• Καυσαέρια μολυβδούχας βενζίνης
• Κάποια ακατάλληλα μεταλλικά παιχνίδια πουλιών

Σχετικό περιεχόμενο

Δηλητηρίαση πτηνών από βαρέα μέταλλα

Το σουπιοκόκκαλο είναι πιθανώς το πιο κοινό διατροφικό συμπλήρωμα που δίνεται στα πουλιά. Είναι πηγή ασβεστίου και άλλων μετάλλων για τα πτηνά.

Τι είναι το σουπιοκόκκαλο

Το σουπιοκόκκαλο είναι ο σκελετός της σουπιάς, η οποία είναι μέλος της οικογένειας των κεφαλόποδων, και ξάδελφος του χταποδιού και άλλων καλαμαριών. Αυτό το ελαφρύ κόκαλο, βοηθά αυτά τα πλάσματα να επιπλέουν. Οι σουπιές ζουν μόνο μερικά χρόνια και πεθαίνουν μετά από την αναπαραγωγή.

Όσον αφορά στα πουλιά, το σουπιοκόκκαλο είναι ίσως το πιο κοινό διατροφικό συμπλήρωμα που χορηγείται στα πουλιά υπό μορφή αξεσουάρ στα κλουβιά τους. Τα πουλιά απολαμβάνουν τη διαδικασία του ραμφίσματος και του "τριμαρίσματος" του ράμφους τους πάνω του λαμβάνοντας έτσι ασβέστιο και και άλλα διατροφικά στοιχεία περιέχει σε αφθονία.

Τα πουλιά χρειάζονται ασβέστιο καθ όλη τη διάρκεια του έτους και είναι ιδιαίτερα σημαντικό για τις ωοτόκες θηλυκές να λαμβάνουν συνεχώς όσο χρειάζονται.

Που το βρίσκουμε

Οι ψαράδες ψαρεύουν τις σουπιές για τροφή και αργότερα ο σκελετός απομακρύνεται κατά τη διάρκεια της παρασκευής του φαγητού.

Μπορείτε να αγοράσετε σουπιοκόκκαλο σε διάφορα μεγέθη, μικρό για πουλιά στο μέγεθος του καναρινιού, μέχρι μεγάλο για τους παπαγάλους. Στα κατάστημα κατοικίδιων ζώων, τα σουπιοκόκκαλα έχουν ένα μεταλλικό στήριγμα, το οποίο λυγίζει για να μπορούν να στερεωθούν στα κάγκελα του κλουβιού. Οι περισσότεροι ιδιοκτήτες καναρινιών δεν χρησιμοποιούν αυτά τα στηρίγματα, επειδή μπορεί να πιαστούν τα πόδια των πουλιών σε αυτά.

Αγορά Σουπιοκόκκαλου

https://petbirds.gr/product-tag/sepia-shells/

Αντ’ αυτού, μερικοί χρησιμοποιούν στηρίγματα τύπου συνδετήρα (clip). Τα clips αυτά είναι συνήθως πλαστικά, και μερικά έχουν ενσωματωμένη μια μικρή πατήθρα. Άλλοι πάλι, ανοίγουν μια μικρή τρύπα στο σουπιοκόκκαλο και περνούν ένα λεπτό ένα σύρμα για να το στερεώσουν με αυτό στο κλουβί (φροντίστε μονάχα να μην πιαστεί το πόδι του πουλιού στο σύρμα ή να μην μπορεί να προκαλέσει οποιοδήποτε άλλο τραυματισμό).

Τέλος κάποιοι άλλοι, σπρώχνουν το σουπιοκόκκαλο ανάμεσα στα κάγκελα ώστε να στερεωθεί σφιχτά, σε μια θέση προσβάσιμη στο πουλί.

Το πουλί αδιαφορεί για το σουπιοκόκκαλο

Προσπαθήστε να το γυρίσετε πλαγίως. Επειδή η μορφή και το μέγεθός του είναι ίδιο με αυτό ενός μεγάλου πουλιού, μερικά πουλιά φοβούνται και διστάζουν να το πλησιάσουν.

Εάν το πουλί αγνοεί ακόμα το σουπιοκόκκαλο, γυρίστε το ανάποδα. Συνήθως προτιμούν την ανοιχτόχρωμη λεία πλευρά, περισσότερο από τη σκληρότερη κιτρινωπή πλευρά.

Εάν το πουλί συνεχίζει να αδιαφορεί, προσπαθήστε να μουσκέψετε το το σουπιοκόκκαλο για αρκετή ώρα και να το ξεπλύνετε καλά. Η αλμύρα ή η μυρωδιά ψαριού, μπορεί να τα αποθαρρύνει να δοκιμάσουν.

Τέλος εάν με οποιοδήποτε από τους παραπάνω τρόπους συνεχίζει ακόμη το πουλί να το αγνοεί, ξύστε λίγο επάνω στην τροφή του, περίπου μια φορά την εβδομάδα, όπως ακριβώς ρίχνουμε εμείς αλάτι στα τρόφιμά μας. Κρατήστε το κόκαλο πάνω από μια λιχουδιά που πρόκειται να προσφέρετε και ξύστε το με ένα μαχαίρι.

Δείτε ακόμη: Τα πουλιά μου δεν πλησιάζουν το σουπιοκόκκαλο.

Θρεπτικά συστατικά του σουπιοκόκκαλου

• Αδιάλυτα οξέα 1,4%
• Περιεκτικότητα σε υγρασία 2,3%
• Οργανικό περιεχόμενο 8,9%
• Ασβέστιο 85% ανθρακικού ασβεστίου
• Μαγνήσιο 0,42% ανθρακικού μαγνησίου
• Κάλιο 63 mg / kg
• Ολικό άζωτο 8.300 mg / kg
• Ολικός φωσφορος 20 mg / kg
• Βαρέα μέταλλα (mg / kg = μέρη ανά εκατομμύριο)
• Ψευδάργυρος 167
• Σίδερο 101
• Κοβάλτιο 19
• Χαλκός 11
• Μαγγάνιο 8

Τα ακόλουθα βαρέα μέταλλα δεν ανιχνεύθηκαν σε ποσοστό μεγαλύτερο από 1 mg / kg: αρσενικό, κάδμιο, χρώμιο, μόλυβδος, υδράργυρος, μολυβδαίνιο, νικέλιο, άργυρος και κασσίτερος.

Σχετικό περιεχόμενο

Πως προετοιμάζουμε το σουπιοκόκαλο για να μπει στο κλουβί;

Με τα κατοικίδια πουλιά μοιραζόμαστε τον ίδιο χώρο γι' αυτό πρέπει να είμαστε προσεκτικοί με την χρήση προϊόντων που μπορεί να τα βλάψουν. Δείτε κάποια από αυτά.

Καθημερινές συνήθειες και προϊόντα που μπορούν να βλάψουν τα πουλιά


Είναι γνωστό ότι πολλά προϊόντα στην αγορά προκαλούν ασθένειες ή και το θάνατο σε πολλά κατοικίδια πουλιά. Οι κατασκευαστές τους αρκετά συχνά αρνούνται τη γνώση αυτού του γεγονότος.

Τα προϊόντα που απαριθμούνται σε αυτό το άρθρο αναφέρονται για να σας επιστήσουν την προσοχή, σε περίπτωση που οι κατηγορίες είναι αληθινές.

Οι πληροφορίες αυτές αποδίδονται όπως τις συλλέξαμε και δεν προορίζονται για να μποϊκοτάρουν ή να αποτρέψουν την αγορά αυτών των προϊόντων. Ο σκοπός της δημοσίευσής τους είναι να ενημερώσουν τον αναγνώστη για τη χρήση αυτών των προϊόντων γύρω από τα κατοικίδια πουλιά.

Θα πρέπει επίσης να λάβετε υπόψη ότι, πολλά προϊόντα έχουν καθοριστεί ως "ασφαλή για κατοικίδια" αλλά φαίνεται να αναφέρονται περισσότερο στα σκυλιά και τις γάτες. Τα προϊόντα αυτά, μπορεί να είναι απόλυτα ασφαλή για τα σκυλιά και τις γάτες, αλλά όχι και για τα πουλιά. Για αυτόν το λόγο, κατά τη χρησιμοποίηση ή την αγορά οποιωνδήποτε αμφισβητήσιμων προϊόντων, "σκεφτείτε σαν πουλιά".

Σπρέι αεροζόλ

Μη χρησιμοποιήστε ποτέ σπρέι αεροζόλ κοντά στα πουλιά.

Αποσμητικά χώρου - Κεριά

Τα αποσμητικά χώρου, τα αποσμητικά χαλιών και τα κεριά, περιέχουν αρώματα. Επίσης, ορισμένα κεριά περιέχουν μόλυβδο που όταν ζεσταθεί ή καεί, μπορεί να εκπέμψει ατμούς που βλάπτουν τα πουλιά. Κάποιες χημικές ουσίες είναι εξαιρετικά τοξικές για τα πουλιά. Ενώ μπορεί να προκαλούν μικρή ενόχληση ή και καθόλου στους ανθρώπους, είναι πολύ επικίνδυνές για τα πουλιά.

Δείτε περισσότερα για τη δηλητηρίαση των πτηνών από μόλυβδο.

Καπνός

Ο καπνός των τσιγάρων είναι μια αερομεταφερόμενη ερεθιστική ουσία, όπως ο καπνός του μαγειρέματος, η σκόνη από την ηλεκτρική σκούπα και τα σπρέι μαλλιών. Χρόνιες ιγμορίτιδες και παθήσεις του συκωτιού, έχουν επιβεβαιωθεί σε σπίτια όπου κατοικεί καπνιστής.

Τεφλόν και αντικολλητικά σκεύη μαγειρέματος

Το υπερθερμασμένο τεφλόν μπορεί να προκαλέσει σχεδόν ακαριαίο θάνατο στα πουλιά σας. Το πουλιά σας δεν πρέπει ποτέ να βρίσκονται κοντά σε τεφλόν ή άλλα αντικολλητικά σκεύη μαγειρέματος όταν χρησιμοποιούνται.

Περισσότερα για τους κινδύνους του Teflon στα πτηνά.

Μέταλλα

Ο κασσίτερος που βρίσκεται στο αλουμινόχαρτο, τα περιτυλίγματα τσίχλας, και τα κουτιά αναψυκτικών, είναι τοξικά για τα πουλιά. Μερικά παλαιά χάλκινα παιχνίδια και παλιά νομίσματα είναι τοξικά, όπως είναι ο ψευδάργυρος, ο οποίος μπορεί να βρεθεί σε γαλβανισμένα μέταλλα.

Αναπνευστική ευαισθησία

Τα πουλιά έχουν πολύ ευαίσθητο αναπνευστικό σύστημα και οι ίδιες προφυλάξεις που λαμβάνονται για έναν άνθρωπο που πάσχει από άσθμα, πρέπει να λαμβάνονται και για τα πουλιά σας.

Φυτά και φυλλώματα

Ο κατάλογος είναι πάρα πολύ μακρύς για να δημοσιευθεί εδώ, γι’ αυτό πάντα να ελέγχετε εάν τα φυτά και τα δέντρα σας είναι τοξικά ή μη.

Τρόφιμα και ποτά που πρέπει να αποφεύγεται να δίνετε στα πουλιά σας

• Οινοπνευματώδη ποτά
• Οτιδήποτε μη φρέσκο ή μουχλιασμένο
• Οτιδήποτε με πάρα πολύ ζάχαρη ή αλάτι
• Σπόροι μήλων (αφαιρέστε τους σπόρους από τα μήλα πριν τα προσφέρετε)
• Αβοκάντο
• Γατοτροφή
• Κεράσια ή ροδάκινα με τα κουκούτσια
• Σοκολάτα
• Γαλακτοκομικά προϊόντα. Τα πουλιά δεν μπορούν να τα αφομοιώσουν. Πολύ μικρές ποσότητες τυριού μόνο.
• Ωμό κρεμμύδι ή ωμή πατάτα
• Ωμό, άψητο κρέας, πουλερικά, ψάρια
• Ωμά ή μελάτα αβγά
• Η καφεΐνη που βρίσκεται στον καφέ, το τσάι, την coca cola, τη σοκολάτα, και το κακάο μπορεί να έχει επιπτώσεις στον καρδιακό μυ, προκαλώντας μυϊκό τρόμο, εμετό, υπερδραστηριότητα, και κυάνωση. Υπάρχει επίσης η πιθανότητα θανάτου, από καρδιακοαναπνευστική ανακοπή.
• Η ζάχαρη που υπάρχει στις καραμέλες και άλλες παρόμοιες λιχουδιές, καθώς επίσης και η κατανάλωση πάρα πολύ γλυκών φρούτων είναι τοξικά. Ο θάνατος μπορεί να προκληθεί από τη συσσώρευση τοξινών στο σώμα.

Τεχνητές γλυκαντικές ουσίες

Ορισμένα τεχνητά γλυκαντικά, όπως η σορβιτόλη, που σε μας δεν προκαλεί προβλήματα, μπορεί να βλάψει τα πτηνά ακόμα σε μικρή ποσότητα.

Σχετικό περιεχόμενο

Πιθανοί κίνδυνοι του σπιτιού για τα πουλιά Ασφαλή και τοξικά ξύλα για πατήθρες και παιχνίδια στα πουλιά

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ πόσο καλά μπορεί να βλέπουν τα καναρίνια και γενικώς τα πουλιά; Έχουν αχρωματοψία ή βλέπουν όλα τα χρώματα; Βλέπουν το ίδιο καλά με εμάς ή όχι;

Βλέπουν χρώματα τα καναρίνια ή έχουν αχρωματοψία;

Τα μάτια των πουλιών, όπως και τα δικά μας, έχουν δύο τύπους αισθητήριων δεκτών:

1. αισθητήρες ράβδων (φωτοευαίσθητο μόριο αμφιβληστροειδούς)
2. κωνικούς

Οι πρώτοι, αποδίδουν την αντίθεση και λειτουργούν καλά στο αμυδρό φως. Τα αρπακτικά νυχτόβια πουλιά όπως οι κουκουβάγιες, έχουν περισσότερους από αυτούς τους αισθητήρες.

Οι κωνικοί, αποδίδουν τη διάκριση χρώματος. Τα καναρίνια έχουν περισσότερους από αυτούς τους αισθητήρες από ότι εμείς. Η ποικιλομορφία των οπτικών χρωστικών ουσιών που βρίσκονται μέσα στους κώνους, συνηγορούν στο ότι η αντίληψη του χρώματος στα πτηνά μπορεί να ξεπεράσει τη δική μας.

Η αχρωματοψία στους ανθρώπους είναι συνήθως το αποτέλεσμα ανεπαρκούς λειτουργίας των κωνικών αισθητήρων. Στο βιβλίο του, "Island of the Colorblind", ο Oliver Sacks μιλά για μια ομάδα ανθρώπων με ολική αχρωματοψία. Δεν έχουν ΚΑΘΟΛΟΥ κωνικούς αισθητήρες. Δεν βλέπουν κανένα χρώμα, και τα μάτια τους δεν μπορούν να ανεχθούν το φως του ήλιου.

Δεν έχω βρει πολλές έρευνες για την όραση των καναρινιών, αλλά υπάρχουν ορισμένες για τα πουλιά γενικώς.

Θυμάστε τα χρώματα του ουράνιου τόξου; Στο ορατό φάσμα είναι: Κόκκινο, πορτοκάλι, κίτρινο, πράσινο, μπλε, μοβ και βιολετί. Γνωρίζουμε ότι υπάρχει ένα υπέρυθρο χρώμα από τη μία πλευρά αυτού του ορατού φάσματος και ένα υπεριώδες από την άλλη, αλλά τα μάτια μας δεν μπορούν να τα δουν.

Το κολίμπρι μπορεί να δει το υπεριώδες (UV) φως, που δημιουργεί φωτεινά σχήματα σε μερικά φυτά που έχουν νέκταρ. Το βλέπουν στις μαργαρίτες παραδείγματος χάριν, εκεί όπου εμείς βλέπουμε απλώς άσπρα πέταλα.

Έχω ακούσει ότι εάν κρατήσετε μια μαργαρίτα κοντά στο μάτι σας απέναντι από το φως του ήλιου, και κοιτάξετε κατά μήκος της την επιφάνειάς της, μπορείτε να δείτε αμυδρά την πυράκτωση αυτών των σχεδίων.

Πώς βλέπουν τα πουλιά σε εσωτερικούς χώρους

Επειδή ο μόλυβδος στα τζάμια των παραθύρων εμποδίζει το UV φως, ο "έξω" κόσμος πρέπει να φαίνεται αρκετά διαφορετικός στα πουλιά από τον εντός σπιτιού κόσμο. Μια αλλαγή που βλέπουμε πιθανώς, όταν φοράμε τα γυαλιά ηλίου μας.

Το UV φως είναι αυτό που χρησιμοποιεί ο οργανισμός των πουλιών και των ανθρώπων για τη δημιουργία βιταμίνης D. Πολλοί εκτροφείς χορηγούν βιταμίνη D στα πουλιά τους που βρίσκονται σε εσωτερικούς χώρους και μακριά από το άμεσο φως του ήλιου.

Οι περισσότεροι από μας πιστεύουμε ότι ένας λαμπτήρας πλήρους φάσματος θα δώσει τα πουλιά μας την UV ακτινοβολία που χρειάζονται, αλλά κάποιοι λένε ότι δεν είναι πολύ αποτελεσματικοί, δεδομένου ότι οι ίδιοι οι λαμπτήρες είναι φτιαγμένοι από απορροφητικό γυαλί.

Είναι πιθανόν το καναρίνι σας να μπορεί να δει περισσότερα από σας, εκτός από τη νύχτα. Ίσως προτιμούν έναν συγκεκριμένο φύλλο ή ένα σπόρο απ' όλους τους άλλους λόγω μιας ομορφιάς που δεν την γνωρίζουμε καν και ίσως πετούν με πανικό τη νύχτα λόγω κάποιας αιτίας που δεν μπορούμε να αντιληφθούμε με τη δική μας όραση.

Επομένως, η απάντηση στο αρχικό ερώτημα του άρθρου είναι πως όχι, τα καναρίνια δεν έχουν αχρωματοψία και μπορούν να δουν περισσότερα από εμάς, τουλάχιστον στο φως της ημέρας!

Σχετικό περιεχόμενο

Φωτισμός εκτροφείου