Μια από τις σημαντικότερες ευθύνες φροντίδας των κατοικίδιων ζώων και πτηνών είναι η έγκαιρη αναγνώριση των ασθενειών τους. Οι περισσότεροι άνθρωποι μπορούν να καταλάβουν πότε τα σκυλιά και οι γάτες τους είναι άρρωστα, δεν συμβαίνει όμως το ίδιο με τα πουλιά που οι ασθένειές τους δεν διακρίνονται έγκαιρα.

Αναγνωρίσετε έγκαιρα την ασθένεια του πτηνού σας

Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι , είναι οι ιδιοκτήτες των πτηνών φέρνουν τα άρρωστα πτηνά τους στο ιατρείο όταν η ασθένεια βρίσκεται ήδη σε πολύ προχωρημένο στάδιο, καθιστώντας την θεραπεία δύσκολη, εάν όχι αδύνατη.

Η αδυναμία αναγνώρισης της ασθένειας στα πουλιά δεν οφείλεται συνήθως στην αμέλεια των ιδιοκτητών τους αλλά μάλλον στην άγνοια των υπόπτων συμπτωμάτων στην αρχή της ασθένειας, τα οποία όταν διαγνωστούν αμέσως συντελούν στην αποτελεσματική θεραπεία.

Ένα πουλί στον πάτο του κλουβιού, με ανακατωμένα φτερά και μισόκλειστα μάτια είναι προφανώς πολύ άρρωστο. Ο σκοπός αυτού του άρθρου είναι να περιγραφούν τα πρώτα σημάδια της ασθένειας στα κατοικίδια πουλιά, έτσι ώστε να μπορείτε καλύτερα να τα αναγνωρίσετε.

Τα πουλιά κρύβουν τις ασθένειές τους πολύ καλά δεδομένου ότι είναι μέρος της φυσικής τους άμυνας. Ένα πουλί που είναι εμφανώς άρρωστο στη φύση, δείχνει ευάλωτο και εκτίθεται ευκολότερα σε επιθέσεις αρπακτικών ή διεκδικήσεις και παρενοχλήσεις από άλλα πουλιά.

Επομένως, ένα πουλί που είναι και δείχνει άρρωστο και αναστατωμένο καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας όταν είναι μόνο του, μπορεί να αναστυλωθεί όταν μπει κάποιος μέσα το δωμάτιο σε μια προσπάθεια να κρύψει την ασθένειά του. Όταν τα πουλιά δεν μπορούν πλέον να κρύψουν αποτελεσματικά την ασθένειά τους, είναι συνήθως σοβαρά άρρωστα.

Πολλοί άνθρωποι θεωρούν ότι τα πουλιά είναι ευπαθή πλάσματα και το παραμικρό ρεύμα αέρα θα μπορούσε να αποδειχθεί μοιραίο. Τα πουλιά όμως είναι πολύ σκληραγωγημένα και ανθεκτικά όπως επίσης και οποιοδήποτε άλλο ζώο. Η αλήθεια είναι όμως ότι το πουλί που "αρρώστησε ξαφνικά και πέθανε", ήταν άρρωστο για κάποιο χρονικό διάστημα, τόσο που ακόμη και το υγιέστερο πουλί θα υπέκυπτε τελικά.

Πως να διακρίνετε ότι το πτηνό σας ασθενεί

Στη συνέχεια περιγράφονται μερικά βασικά σημάδια που βοηθούν στην αξιολόγηση και εκτίμηση της κατάστασης της υγείας ενός πουλιού. Το μυστικό της επιτυχίας είναι να αναπτύξετε μια αίσθηση για το τι είναι "φυσιολογικό" για το πτηνό σας. Αφού εξοικειωθείτε με τη φυσιολογική δραστηριότητα, συμπεριφορά, όρεξη, κ.λπ., οι όποιες αλλαγές από τον κανόνα μπορούν να χρησιμεύσουν ως πρόωρη ένδειξη ασθένειας.

Πτέρωμα

Ένα υγιές πουλί πρέπει να έχει λαμπερά μάτια και να είναι ζωηρό με καθαρά, καλοφτιαγμένα γυαλιστερά φτερά, σφιγμένα πάνω στο σώμα. Τα άρρωστα πουλιά έχουν συνήθως "φουσκωμένα" τα φτερά τους για μεγάλες χρονικές περιόδους μέσα στη διάρκεια της ημέρας.

Όταν ένα πουλί "φουσκώνει" σημαίνει συνήθως ότι κρυώνει. Φουσκώνοντας παγιδεύει την θερμότητα του σώματος, δημιουργώντας ένα στρώμα θερμού αέρα γύρω του. Τα πουλιά που κουρνιάζουν στον πάτο του κλουβιού και είναι πολύ "φουσκωμένα", είναι σοβαρά άρρωστα.

Τα βρώμικα άτακτα φτερά, μπορεί να είναι μια ένδειξη ελλιπούς αυτοπεριποίησης εξαιτίας κάποιας ασθένειας, τραυματισμού εξαιτίας κακών συνθηκών στέγασης. Σε αυτή την κατάσταση το πουλί κλείνει επίσης τα μάτια του παίρνοντας μια νυσταλέα μορφή.

Το λέρωμα των φτερών επάνω από τα ρουθούνια, είναι ένδειξη ρινικής καταρροής. Η συγκόλληση των φτερών μεταξύ τους εμφανίζεται συνήθως μετά από εμετό. Τα φτερά γύρω από τον αμάρα πρέπει να είναι καθαρά. Η ύπαρξη περιττωμάτων στη γύρω περιοχή, θα μπορούσε να είναι ένδειξη εντερικής μόλυνσης.

Περισσότερα για τη .

Στάση του πουλιού

Ένα υγιές πτηνό πρέπει να διατηρεί ορθή θέση στην πατήθρα, το βάρος του να κατανέμεται ομοιόμορφα στα πόδια, οι άκρες των φτερών να εφάπτουν στην πλάτη και τα φτερά της ουράς να διατηρούν μια ευθεία γραμμή σε σχέση με το υπόλοιπο σώμα.

Τα άρρωστα πτηνά στέκονται είτε με το ένα, είτε με τα δύο φτερά γερμένα και με την ουρά να κατευθύνεται προς τα κάτω. Ένα πουλί που κατευθύνει την ουρά του προς τα κάτω μπορεί να έχει αναπνευστικό ή κοιλιακό πρόβλημα (μόλυνση). Μπορεί επίσης για τον ίδιο λόγο να τινάζει νευρικά την ουρά του πάνω κάτω.

Η αστάθεια ή η χαμηλή στάση στο κλαδί, είναι σημάδια ασθένειας. Ένα πουλί με σοβαρή αναπνευστική ή κοιλιακή ασθένεια διατηρεί συνήθως οριζόντια θέση στο κλαδί. Η ανησυχία, η μετατόπιση του σωματικού βάρους ή η στήριξη στο ένα πόδι, μπορεί να δείχνει πόνο ή δυσκινησία λόγω ασθένειας ή τραυματισμού.

Στα η παράλυση ή η αδυναμία σε ένα πόδι μπορεί να οφείλεται σε όγκους στα νεφρά.

Συμπεριφορά

Οι αλλαγές στη συμπεριφορά των πουλιών μπορεί επίσης να οφείλονται σε κάποιο πρόβλημα υγείας. Η μειωμένη δραστηριότητα, η έλλειψη εύθυμης διάθεσης, η ελάττωση ή διακοπή του τραγουδιού στα ωδικά, μπορεί να είναι πρόωρες ενδείξεις ασθένειας.

Οι αλλαγές στην προσωπικότητα όπως η επιθετικότητα, η ξαφνική αλλαγή ενός φιλικού πουλιού σε επιθετικό/οξύθυμο ή όταν θέλει να παραμείνει μόνο είναι μερικές ακόμη πρόωρες ενδείξεις.

Ράμφος

Το ράμφος αναπτύσσεται συνεχώς, όμως με την φυσιολογική δραστηριότητα θα πρέπει να φθείρεται. Εάν αυτό δεν συμβαίνει και το ράμφος εξακολουθεί να αναπτύσσεται τότε θα πρέπει να το περιποιείστε. Μην επαναπαύεστε στη σκέψη ότι ένα υπεραναπτυγμένο ράμφος οφείλεται μόνο στην μη χρησιμοποίηση σουπιοκόκαλου. Πάντα να ελέγχετε για οποιαδήποτε ασυνήθιστα σημάδια, απολέπιση ή αλλαγή του σχήματός.

Το συνεχές μεγάλωμα του ράμφους μπορεί να είναι ένδειξη .

Πόδια

Οι μολύνσεις των ποδιών εμφανίζονται παρά τις προφυλάξεις. Πρόκειται για μία κατάσταση - ασθένεια η οποία ονομάζεται ποδοδερματίτιδα.

Πληγές πίεσης στο κατώτατο σημείο των ποδιών μπορούν να αναπτυχθούν από διάφορες αιτίες, με συχνότερη τη χρήση ακατάλληλων πατήθρων. Προτιμήστε τις ξύλινες, διατηρείτε τες καθαρές και χρησιμοποιείτε διαφορετικά μεγέθη.

Το ασυνήθιστο "λέπιασμα" και η απολέπιση των ποδιών μπορεί να οφείλεται σε διατροφικό πρόβλημα ή παρασιτική προσβολή και πρέπει να αξιολογείται κατάλληλα.

Μεγάλη προσοχή θα πρέπει να λαμβάνεται κατά την εφαρμογή κρέμας ή αλοιφής σε ένα πουλί για τη θεραπεία προβλημάτων στα πόδια. Μην εφαρμόζετε ποτέ στα φτερά δεδομένου ότι θα εξαπλωθεί και θα καταστρέψει την μονωτική ιδιότητα των φτερών. Εάν πρόκειται να χρησιμοποιηθεί στα πόδια, εφαρμόστε με φειδώ.

Επομένως, εάν παρατηρήσετε στήριξη στο ένα πόδι, ερυθρότητα, πρήξιμο, χωλότητα ή πληγές στα πόδια, θα πρέπει να υπάρξει άμεση κτηνιατρική παρακολούθηση.

Αναπνοή

Όταν αναπνέει ένα πουλί δεν καταβάλει μεγάλη προσπάθεια. Όταν αναπνέει δύσκολα ενώ βρίσκεται σε ανάπαυση ή βαριανασαίνει παρατεταμένα μετά από άσκηση, τότε μπορεί να υπάρχει πρόβλημα. Επίσης, όταν ακούγεται οποιοσδήποτε ήχος κατά την αναπνοή όπως κροτάλισμα, ή συχνό φτέρνισμα είναι σημάδι ασθένειας. Ένα πουλί πρέπει να αναπνέει χωρίς περίεργους ήχους στην αναπνοή.

Οι μολύνσεις του ανώτερου αναπνευστικού εμφανίζονται πολύ συχνά στα πουλιά. Η ρινική καταρροή μπορεί να εμφανιστεί ως υγρό με λέκιασμα των φτερών επάνω από τα ρουθούνια.

Η επιπεφυκίτιδα (κόκκινο μάτι) μπορεί να εμφανιστεί με πρησμένα, κοκκινισμένα βλέφαρα και δάκρυα γύρω από τα μάτια. Πρόωρα σημάδια επιπεφυκίτιδας είναι το συχνό άνοιγμα-κλείσιμο ή το μερικό κλείσιμο των ματιών για παρατεταμένες περιόδους.

Εάν η κατάσταση επιδεινωθεί και δημιουργηθεί ιγμορίτιδα, μπορεί να υπάρξει διόγκωση γύρω από τα μάτια. Η έγκαιρη αναγνώριση αναπνευστικής ασθένειας είναι σημαντική, επειδή το πύον στα πουλιά δεν είναι υγρό αλλά “κρεμώδες”. Κατά συνέπεια όταν συσσωρεύεται στην αναπνευστική οδό και τους αερόσακους, η αφαίρεσή του είναι πολύ δύσκολη.

Ένα πουλί που έχει δύσπνοια, λαχανιάζει και αναπνέει με το στόμα ανοικτό, είναι εξαιρετικά άρρωστο και πρέπει να αντιμετωπιστεί με μεγάλη προσοχή, αν και δεν είναι απαραίτητο όλα τα πουλιά με αυτά τα συμπτώματα να πάσχουν από αναπνευστική ασθένεια.

Υπάρχει η πιθανότητα, ο χώρος που καταλαμβάνουν τα σπλάχνα στην κοιλιακή χώρα, να μην επιτρέπει την πλήρη διόγκωση των αερόσακων, με αποτέλεσμα η ροή του αέρα μέσω των πνευμόνων να είναι μειωμένη. Οι καρδιακές παθήσεις στα πουλιά μπορούν επίσης να προκαλέσουν δυσκολία στην αναπνοή.

Η μεγάλη αναπνευστική δυσκολία μπορεί να οδηγήσει στην ανάπτυξη κυάνωσης, που εμφανίζεται με γαλαζωπό χρώμα στο δέρμα των ποδιών και του ράμφους. Εννοείται ότι πρέπει να γίνει προσεκτική διάκριση σε είδη πουλιών που το χρώμα των ποδιών τους είναι γαλαζωπό εκ φύσεως.

Το συνεχές "σφύριγμα" που ακούγεται μερικές φορές στα παπαγαλάκια, μπορεί να οφείλεται σε βρογχοκήλη και πίεση του διευρυμένου θυρεοειδούς αδένα στην τραχεία. Η κατάσταση αυτή αντιμετωπίζεται ικανοποιητικά με θεραπεία ιωδίου.

Κατανάλωση τροφής

Ένα πουλί που δεν τρώει αρκετά, διατρέχει μεγάλο κίνδυνο λόγω του γρήγορου μεταβολικού ρυθμού του και η κατάστασή του μπορεί να επιδεινωθεί γρήγορα όταν ασθενεί. Είναι σημαντικό να ελέγχετε καθημερινά αν το πουλί σας τρώει και αν ναι, πόσο.

Ένα πουλί μπορεί να τσιμπάει μέσα στην ταΐστρα αλλά στην πραγματικότητα να μην τρώει. Σιγουρευτείτε εάν οι σπόροι ξεφλουδίζονται ή εάν απλώς ρίχνονται από την ταΐστρα στο πάτωμα του κλουβιού. Μερικές φορές ένα πουλί μπορεί να ξεφλουδίσει το σπόρο αλλά να μην τον φάει. Ελέγξτε την ταΐστρα και τον πάτο του κλουβιού για φλούδες σπόρων και σιγουρευτείτε επίσης ότι δεν υπάρχει μεγάλη ποσότητα ξεφλουδισμένου σπόρου.

Εάν υπάρχει ξεφλουδισμένος σπόρος στον πάτο του κλουβιού, πρέπει να καθοριστεί εάν το πουλί δεν τρώει τον σπόρο, τον αναμασά ή τον κάνει εμετό. Το αναμάσημα εντάσσεται στη φυσιολογική ερωτοτροπική συμπεριφορά. Κατά τη διάρκεια της ερωτοτροπίας, αναμασημένοι σπόροι μπορούν να εντοπιστούν σε διάφορα σημεία του κλούβιου και δεν πρέπει να συγχέονται με τον εμετό. Όταν το πουλί κάνει εμετό τους σπόρους, εμφανίζονται κολλώδεις σωροί σε όλο το κλουβί (συχνά στα κάγκελα του κλουβιού). Επιπλέον απόδειξη εμετού είναι τα κολλημένα μεταξύ τους φτερά της κεφαλής.

Η άμμος είναι ένα αμφισβητούμενο θέμα. Τα άρρωστα πουλιά, ειδικά εκείνα με γαστρεντερικά προβλήματα, τείνουν να υπερκαταναλώνουν άμμο. Αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε ενσφήνωση/απόφραξη. Συχνά θεωρείται ότι ένα άρρωστο πουλί τρώει, όταν στην πραγματικότητα καταναλώνει μόνο άμμο. Κατά συνέπεια η υπερβολική κατανάλωση άμμου θα μπορούσε να είναι ενδεικτική ενός προβλήματος.

Ο καλύτερος τρόπος για να ελέγξετε εάν ένα πουλί τρώει ή όχι αρκετά και εάν τα τρόφιμα περνούν μέσω της κανονικής οδού, είναι να .

Κατανάλωση νερού

Αν και φαίνεται ότι τα πουλιά δεν πίνουν μεγάλη ποσότητα νερού, χρειάζονται φρέσκο και καθαρό καθημερινά. Τα πουλιά που αρχίζουν να πίνουν υπερβολική ποσότητα νερού, μπορεί να πάσχουν από μια μεταβολική διαταραχή (όπως ο διαβήτης), νεφρική ή πεπτική ασθένεια. Πρέπει να έχετε μια αίσθηση για την καθημερινή κατανάλωση ύδατος. Δεν θα πρέπει όμως να καθορίσετε ένα ακριβές ποσό κατανάλωσης, δεδομένου ότι μια ποσότητα θα χαθεί λόγω της εξάτμισης.

Ασυνήθιστα πρηξίματα - εξογκώματα

Τα πουλιά μπορούν να αναπτύξουν αποστήματα, και όγκους γι αυτό οποιοδήποτε ασυνήθιστο πρήξιμο πρέπει να αξιολογείται κατάλληλα. Μπορεί να αναπτυχθούν αποθέματα λίπους στο στήθος ή και την κοιλία κάτι που υποδεικνύει διατροφικό πρόβλημα.

Άλλες κοιλιακές διογκώσεις θα μπορούσαν να δείξουν την παρουσία ενός όγκου ή ενός αυγού. Πολλές φορές αυτά τα εξογκώματα δεν ανιχνεύονται έως ότου μεγαλώσουν αρκετά.

Συμπέρασμα

διότι όσο νωρίτερα εντοπίσετε τα προβλήματα της υγείας τους, τόσο μεγαλύτερο θα είναι το ποσοστό επιτυχίας της θεραπείας τους. Όσο περισσότερο φροντίζετε και "συνεννοείστε" με τα πουλιά σας, τόσο καλύτερα θα κατανοείτε και θα ανιχνεύετε τα προβλήματά τους. Αν εντοπίσετε ύποπτα συμπτώματα, ενημερώσετε άμεσα τον κτηνίατρό σας.

Σχετικό περιεχόμενο

Γενική συζήτηση σχετικά με το άρθρο "Το καναρίνι μου είναι αρσενικό ή θηλυκό;". Ερωτήσεις, πληροφορίες ή διευκρινήσεις που αφορούν στο άρθρο και το περιεχόμενό του.
Είναι αρσενικό ή θηλυκό αυτό το καναρίνι; Αυτή είναι μία από τις πρώτες ερωτήσεις που κάνει κάποιος βλέποντας το. Ας περιγράψουμε λοιπόν τους τρόπους με τους οποίους μπορούμε να κάνουμε αυτή τη διάκριση.

Αναγνώριση αρσενικού - θηλυκού καναρινιού

Μόλις το καναρίνι ωριμάσει αναπαραγωγικά, γίνεται σχετικά ευκολότερο να καθοριστεί αν είναι αρσενικό ή θηλυκό. Εντούτοις, η διάκριση φύλου στα καναρίνια αποτελεί μια διαδικασία κατά την οποία θα πρέπει να εκτιμώνται περισσότερα από ένα στοιχεία.

Θα πρέπει λοιπόν να λαμβάνουμε υπ’ όψιν και τα εμφανισιακά, αλλά και τα συμπεριφοριστικά χαρακτηριστικά του πουλιού, για να αυξήσουμε στο μέγιστο την ακρίβειά της εκτίμησής μας.

Εδώ πρέπει να πω ότι όλοι, έμπειροι ή μη, συμφωνούν σε ένα μόνο αδιάψευστο σημάδι: εάν ένα πουλί γεννά αυγό, είναι θηλυκό. Πέρα από αυτήν την βεβαιότητα, υπάρχει πάντα κάποιο περιθώριο λάθους.

Διάκριση φύλου νεοσσών στη φωλιά

Όσοι εκτρέφουν καναρίνια φωνής, ενδιαφέρονται να αναγνωρίσουν το φύλο των νέων πουλιών όσο το δυνατόν συντομότερα, δεδομένου ότι η απομάκρυνση των νέων αρσενικών από τις αδελφές και τις μητέρες τους, επιτρέπει την καλύτερη ανάπτυξη του κελαηδίσματος.

Έτσι, οι εκτροφείς ωδικών καναρινιών προσπαθούν να βρουν τρόπους ώστε να μπορούν διακρίνουν το φύλο των νεαρών πουλιών ακόμη κι από τη φωλιά, πριν δηλαδή ανεξαρτητοποιηθούν. Στην πραγματικότητα, εάν αυτό μπορεί να γίνει πριν την εμφάνιση των πρώτων φτερών, είναι ακόμη καλύτερα.

Το γεγονός ότι υπάρχουν πολλές μέθοδοι για την διάκριση φύλου, συνηγορούν στην σπουδαιότητα του πρόωρου διαχωρισμού των νεοσσών από τους γονείς τους. Οι ακόλουθοι, είναι δύο από τους τρόπους που χρησιμοποιώ, αλλά δεν μπορώ εγγυηθώ για την απόλυτη ακρίβειά τους.

Συμπεριφορά

Βάλτε τους νεοσσούς σε επίπεδη επιφάνεια πάνω σε μια πετσέτα ή κάποια άλλη μη ολισθηρή επιφάνεια, και παρατηρήσετε τη συμπεριφορά τους. Όσα μικρά αρχίσουν ένα χοροπηδούν ή να τρέπονται σε φυγή, είναι αρσενικά και όσα παραμείνουν στάσιμα, ατάραχα, είναι θηλυκά.

Μήκος δακτύλων

Καθώς θα περνάει ο χρόνος, οι νεοσσοί στους οποίους αναπτύσσεται περισσότερο το κεντρικό δάκτυλο από τα υπόλοιπα, είναι αρσενικοί και αυτοί των οποίων τα δάχτυλα είναι ίσα στο μέγεθος, είναι θηλυκοί.

Πρώιμο κελάηδημα

Μέχρι να ανεξαρτητοποιηθούν πλήρως τα καναρίνια (αυτό μπορεί να πάρει περισσότερο από ένα μήνα μετά την εκκόλαψη), οι φωνές τους χρησιμεύουν λίγο πολύ για να ζητήσουν φαγητό ή για να εκφράσουν πράγματα όπως έκπληξη, πόνο ή ενόχληση.

Κάποια στιγμή όμως, μεταξύ του χρόνου από την ανεξαρτησία έως την πρώτη πτερόρροια, εμφανίζονται οι πρώτες προσπάθειες για κελάηδημα. Αυτό το πρώτο κελάηδημα μπορεί να περιγραφεί ως "μουρμούρισμα", αφού το νεαρό πουλί το κάνει με μισόκλειστα μάτια σχεδόν σε κατάσταση ύπνου.

Εδώ διακρίνουμε ότι καθώς το μικρό πουλί τραγουδά, ο λαιμός του διογκώνεται ελαφρά και μοιάζει κάπως με ένα ώριμο αρσενικό που κελαηδάει. Έχω προσέξει ότι, αν και αυτό είναι ένα βήμα προς την ανάπτυξη του ώριμου τραγουδιού των αρσενικών, ένα σημαντικό ποσοστό των νέων θηλυκών (τουλάχιστον περίπου το 1/3 των δικών μου καναρινιών φωνής) συμπεριφέρεται με παρόμοιο τρόπο, όπως αυτό των μικρών αρσενικών.

Έτσι αν και αυτός ο τρόπος διάκρισης μπορεί να χρησιμεύσει ως μια πρόωρη εκτίμηση του φύλου, δεν μπορεί να θεωρηθεί ασφαλής.

Ξεκάθαρη εκτίμηση μπορεί να γίνει όταν τα αρσενικά περνάνε στην επόμενη φάση εκμάθησης τραγουδιού (διαμορφωτικό), όπου το κελάηδημά τους γίνεται πιο ρεαλιστικό και μας δίνει μια αξιόπιστη ένδειξη για το φύλο.

Με το διαμορφωτικό κελάηδημα, τα νεαρά αρσενικά αρχίζουν να ενσωματώνουν ενήλικες φράσεις και νότες στο τραγούδι τους, έστω και αν δεν είναι ακόμη ολοκληρωμένο.

Αν και το διαμορφωτικό τραγούδι είναι πιο ρεαλιστικό, πρέπει να σημειωθεί ότι δεν υπάρχει κάποια σαφής γραμμή διαχωρισμού μεταξύ του "πρώιμου μουρμουρίσματος" και του διαμορφωτικού τραγουδιού. Κάποια πουλά περνούν αργά από το ένα στάδιο στο άλλο, σε διάρκεια εβδομάδων ή ακόμα και μηνών και σε μερικά πουλιά μπορεί να παραμείνει αδιευκρίνιστο το γένος για αρκετό χρονικό διάστημα.

Υπάρχουν και θηλυκά καναρίνια που κελαηδούν

Υπάρχουν κάποιες σπάνιες περιπτώσεις όπου ένα θηλυκό καναρίνι διαμορφώνει πλήρες κελάηδημα κατά το πρώτο έτος του, μπερδεύοντας έτσι ακόμη περισσότερο τα πράγματα.

Λέγεται ότι υπήρξε θηλυκό Μαλινουά που έλαβε καλή βαθμολογία σε έναν βελγικό διαγωνισμό το χειμώνα και αφού αγοράστηκε ως αρσενικό, εισήχθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Την επόμενη Άνοιξη το πουλί αυτό γέννησε αυγά και ανέθρεψε μικρά με επιτυχία.

Το φαινόμενο αυτό είναι πλέον πιθανό να εμφανιστεί και κατά την περίοδο αλλαγής των επιπέδων ορμονών, παραδείγματος χάριν κατά τη διάρκεια της πτερόρροιας στα τέλη του καλοκαιριού και το φθινόπωρο.

Διάκριση φύλου με εξέταση της γενετήσιας περιοχής

Όταν έχουμε να κάνουμε με σεξουαλικώς ώριμα πουλιά, αυτή είναι η πιο ασφαλής μέθοδος διάκρισης. Οι ακόλουθες τρεις φωτογραφίες παρουσιάζουν τη διαφορά μεταξύ των φύλων.

Αρσενικό καναρίνι


Το αρσενικό καναρίνι έχει ένα "ψευδοπέος" που προεξέχει επάνω από την αμάρα. Έχει τη διάμετρο μιας γόμας μολυβιού και είναι ελαφρώς μακρύτερο.

Θηλυκό καναρίνι που δεν είναι έτοιμο για αναπαραγωγή


Το θηλυκό καναρίνι, όταν δεν είναι έτοιμο για αναπαραγωγή, έχει εξογκωμένη κοιλιά επάνω από την αμάρα.

Θηλυκό καναρίνι έτοιμο για αναπαραγωγή (πυρωμένο)


Το θηλυκό καναρίνι που είναι έτοιμο για αναπαραγωγή, έχει κοιλιά μυτερού σχήματος και καταλήγει σε ένα οξύ σημείο στην αμάρα. Σε αντίθεση με την στρογγυλεμένη θολωτή κοιλιά του μη έτοιμου θηλυκού, το θηλυκό που είναι έτοιμο για αναπαραγωγή έχει ίσια κοιλιά που στενεύει έντονα προς το οπίσθιο τμήμα.

Ο στόχος κάθε εκτροφέα καναρινιών είναι να βελτιώσει τα πουλιά του. Δυστυχώς, οι περισσότεροι επενδύουν χρόνο και ενέργεια απλά για να κρατήσουν τα πουλιά ζωντανά και όχι για την βελτίωσή τους.

Ολοκληρωμένη φροντίδα καναρινιών

Τα μέτρια αποτελέσματα αναπαραγωγής, πολύ συχνά γίνονται αποδεκτά ως κανόνας, αποκλείοντας από τον εκτροφέα τη δυνατότητα βελτίωσης των πουλιών του.

Οι αριθμοί είναι σημαντικοί στην εκτροφή καναρινιών. Το συχνά προτεινόμενο, μικρό αλλά υψηλής ποιότητας κοπάδι, είναι μη πρακτικό. Ακόμη και ένας καθιερωμένος εκτροφέας, παράγει μόνο ένα μικρό ποσοστό πουλιών κορυφαίας ποιότητας.

Κατά συνέπεια, για να πάρει μια ποσότητα υψηλής ποιότητας νεοσσών, είναι απαραίτητο να αναπαραχθεί ένας πολύ μεγαλύτερος αριθμός μέτριων πουλιών.

Ο Δαρβίνος, στη μνημειώδη εργασία του, σημείωσε ότι η εξέλιξη προχωρά πολύ πιο γρήγορα στους μεγάλους πληθυσμούς. Επίσης, το μικρό κοπάδι γίνεται γρήγορα ιδιαίτερα εγγενές, αναγκάζοντας τον εκτροφέα να επιδιώκει συνεχώς εξωδιασταυρώσεις ή να υποστεί μείωση της ποιότητας.

Σε αυτό το άρθρο θα δώσω τη μέθοδο με την οποία διατηρώ και εκτρέφω τα πουλιά μου. Αν και προορίζεται κυρίως για εκτροφείς καναρινιών, αυτοί οι κανόνες μπορούν εύκολα να τροποποιηθούν για να περιλάβουν όλα τα σποροφάγα πουλιά.

Η εκτροφή πουλιών απαιτεί πολύ χρόνο και προσπάθεια και λίγες πληροφορίες που είναι απολύτως απαραίτητες. Αυτές τις πληροφορίες μπορώ να τις προτείνω, αλλά ο κάθε εκτροφέας θα πρέπει να παρέχει την εργασία του.

Ο παράγοντας διατροφή στην εκτροφή καναρινιών

Η διατροφή είναι ο σημαντικότερος τομέας της εκτροφής πουλιών. Σε κάθε καναρίνι πρέπει να παρέχεται ένα ενισχυμένο μείγμα σπόρων καναρινιών, κεχρί, βρώμη, σπόροι γαϊδουράγκαθου, λινάρι, σουσάμι και κανναβούρι. Αυτό το μείγμα μπορεί να είναι ακριβότερο από τα συνηθισμένα αλλά, μακροπρόθεσμα γίνεται απόσβεση των χρημάτων.

Τα πουλιά που καταναλώνουν βιταμίνες, ιχνοστοιχεία, και μείγματα εμπλουτισμένα με πρωτεΐνη, παράγουν γόνιμα αυγά, ταΐζουν καλύτερα τους νεοσσούς, είναι λιγότερο πιθανό να μαδήσουν τα φτερά των νεοσσών και είναι ανθεκτικότερα στις ασθένειες. Οι επιπλέον νεοσσοί, μπορούν να ξεπληρώνουν τα λίγα σεντς ημερησίως, που κοστίζει ένα μείγμα τροφής κορυφαίας ποιότητας.

Τα μίγματα σπόρων όλων των πουλιών πρέπει να είναι εμπλουτισμένα με βιταμίνες. Όσοι ασχολούνται με τα πουλιά, θα πρέπει να παίρνουν τις βιταμίνες στα σοβαρά. Οι βιταμίνες είναι σημαντικές για τις μεταβολικές λειτουργίες όλων των έμβιων όντων. Όταν οι σπόροι δεν είναι ενισχυμένοι με βιταμίνες, τα πουλιά δεν είναι δυνατόν να καλύψουν όλες τις διατροφικές τους ανάγκες μέσα από την τροφή.

Η εμπλουτισμένη με βιταμίνες τροφή, είναι αναγκαία για την καλύτερη δυνατή ανάπτυξη, τη συντήρηση, την αναπαραγωγή, και την υγεία.

Η διατροφή στη φύση των σποροφάγων πουλιών, αποτελείται πολύ σπάνια από ξηρούς σπόρους. Το μεγαλύτερο μέρος του έτους, όλα τα σποροφάγα πουλιά καταναλώνουν φρέσκους σπόρους κατευθείαν από τα φυτά. Αυτοί οι σπόροι είναι οι θρεπτικότεροι. Η περιεκτικότητα σε βιταμίνες, ακόμη και του καλύτερα επεξεργασμένου σπόρου, είναι κατώτερη ή ανεπαρκής να εξασφαλίσει την καλύτερη δυνατή διατροφή.

Φυσικοί παράγοντες όπως η ξηρασία, τα έντομα, η υπερβολική υγρασία, οι ασθένειες και η μούχλα, καθιστούν τα επίπεδα βιταμινών στους σπόρους αβέβαια. Η αποθήκευση, η μεταφορά, και η επεξεργασία της τροφής, συμβάλουν στην μείωση του επιπέδου των βιταμινών στους σπόρους.

Έρευνες έχουν αποδείξει ότι, η συμπλήρωση βιταμινών στους σπόρους είναι αναγκαία για να επιτευχθεί το μέγιστο αποτέλεσμα.

Οι κοκκοποιημένες τροφές (pellets), δίνουν φαινομενικά την απάντηση στο πρόβλημα. Τα pellets έχουν υψηλή θέση -όπως και τα συμπληρώματα- στην εμπορική παραγωγή.

Εάν λέγοντας “πλήρη διατροφή”, οι παρατασκευαστές εννοούν ότι τα πουλιά είναι σε θέση να επιζήσουν και να αναθρέψουν νεοσσούς με τα προϊόντα τους, τότε έχουν δίκιο. Εάν με το “πλήρη”, εννοούν ότι δεν είναι δυνατόν να ανατραφούν ακμαίοι πρωταθλητές, χωρίς την προσθήκη βιταμινών, φρούτων, λαχανικών, ή αυγών στη διατροφή, τότε τα pellets αποτυγχάνουν οικτρά.

Κανένας δεν ξέρει την ακριβή ποσότητα των διατροφικών στοιχείων που απαιτούνται σε μια διατροφή για πουλιά σε αιχμαλωσία. Μόνο το παπαγαλάκι Budgerigar έχει αποτελέσει αντικείμενο πρόσφατης πανεπιστημιακής έρευνας.

Η ανθρώπινη διατροφή, που μελετάται εντατικά για χιλιετίες, αναθεωρείται συνεχώς και ενημερώνεται. Μια διατροφή για καναρίνια που βασίζεται αποκλειστικά σε pellets, ιδιαίτερα στα καναρίνια κόκκινου παράγοντα, δημιουργεί τραχύ φτέρωμα.

Τα περιττώματα των καναρινιών που διατρέφονται με pellets, είναι συχνά υδαρά.

Η χορήγηση των σπόρων

Οι σπόροι πρέπει να δίνονται στα πουλιά σε βαθύ σκεύος. Οι ταΐστρες στο στυλ ποτίστρας, ενθαρρύνουν τα πουλιά για να διαλέγουν μόνο τους αγαπημένους τους σπόρους. Αυτό είναι σπάταλο και οδηγεί σε μια μη ισορροπημένη διατροφή.

Η τροφή πρέπει να ανανεώνεται μόνο όταν καταναλώνονται όλοι οι σπόροι. Οι φλούδες πρέπει να απομακρύνονται καθημερινά.

Φρούτα και λαχανικά

Τα πουλιά πρέπει επίσης να λαμβάνουν με τη διατροφή τους μια μικρή ποσότητα φρούτων, λαχανικών.

Χρησιμοποιώ μήλα, πορτοκάλια, μπανάνες, πράσινες πιπεριές, κονσερβοποιημένο καλαμπόκι, φρέσκο καλαμπόκι, βρασμένο μπρόκολο, ωμό σπανάκι, ωμές πικραλίδες, ωμό λάχανο, αχλάδια, ροδάκινα, φράουλες, και κεράσια.

Τα μούρα επίσης είναι πολύ καλά, ειδικά για τα καναρίνια κόκκινου παράγοντα, αν και τα φρούτα αυτά είναι πολύ ακριβά.

Το μαρούλι είναι άχρηστο διατροφικά και δεν πρέπει να δίνεται.

Το ιδανικό θα ήταν, όλα τα προϊόντα να είναι βιολογικής καλλιέργειας. Τα οργανικής παραγωγής φρούτα και λαχανικά, δεν περιέχουν επικίνδυνα φυτοφάρμακα και τα οποιαδήποτε πιθανά έντομα, δίνουν ένα πρόσθετο συμπλήρωμα πρωτεΐνης που τα πουλιά απολαμβάνουν.

Ξεπλύνετε καλά τα μη βιολογικά φρούτα και λαχανικά, σε μια προσπάθεια, αν και συχνά μάταια, για να αφαιρέσετε όλες τις χημικές ουσίες.

Φύτρα - μουλιασμένοι σπόροι

Οι μουλιασμένοι σπόροι είναι απολύτως αναγκαίοι για την θηλυκιά που ταΐζει αλλά και για τους πρόσφατα “απογαλακτισμένους” νεοσσούς. Είναι μια απόλαυση για όλα τα πουλιά. Το μούλιασμα χωρίζει τους σύνθετους υδατάνθρακες, καθιστώντας το σπόρο πιο εύγευστο και ιδιαίτερα εύπεπτο.

Η παρασκευή τους γίνεται με την προσθήκη δύο μερών νερού, μέσα σε μείγμα σπόρων ειδικών για μούλιασμα και την τοποθέτησή τους στο ψυγείο. Αφήστε τους για τουλάχιστον εικοσιτέσσερις ώρες.

Ξεπλύνετε καλά και στραγγίστε πριν τους προσφέρετε.

Οι φυτρωμένοι σπόροι δεν είναι το ίδιο πράγμα με τους μουλιασμένους. Δεν μπορούν όλοι οι σπόροι να βλαστήσουν. Στους περισσότερους σπόρους για πουλιά, προστίθενται συντηρητικά και βιταμίνες και γι’ αυτό δεν μπορούν να βλαστήσουν.

Οι σπόροι φυτρώματος πρέπει να παρασκευάζονται χωριστά το κάθε είδος, γιατί κάποια είδη φυτών απαιτούν διαφορετικούς χρόνους βλάστησης. Εκτός από τους κανονικούς σπόρους πουλιών, διατίθενται στα καταστήματα και σπόροι φυτρώματος.

Η συμπάθειά μου είναι η ροβίτσα (mung beans), που είναι πολύ εύκολο να βλαστήσει και είναι πολύ εύγευστο για τα πουλιά.

Έχω χρησιμοποιήσει επίσης φασόλια σόγιας για φύτρωμα. Τα πουλιά μου δεν συμπαθούν τους φυτρωμένους σπόρους τριφυλλιού.

Ο φυτρωμένος σπόρος είναι ο απλούστερος τρόπος να παρέχετε στα πουλιά σας φρέσκο “πράσινο”. Για λίγα μόνο πουλιά, ένα τέταρτο του φλιτζανιού από σπόρους είναι αρκετό. Οι σπόροι αυξάνουν πολύ τον όγκο τους όταν βλαστάνουν.

Τοποθετήστε τους σπόρους σε ένα καθαρό γυάλινο βάζο. Γεμίστε με νερό βρύσης και αφήστε το σε θερμοκρασία δωματίου για εικοσιτέσσερις ώρες. Ξεπλύνετε και στραγγίστε καλά.

Επαναλάβετε το ξέπλυμα και το στράγγισμα καθημερινά έως ότου να βλαστήσει ο σπόρος. Εάν αναπτυχθεί δυσάρεστη μυρωδιά ή μούχλα, πετάξτε τους. Το καλό και συχνό ξέπλυμα και στράγγισμα είναι πολύ σημαντικό, γιατί μπορεί να αποτρέψει την αλλοίωση.

Αν περισσέψουν φυτρωμένοι σπόροι, μπορούν να συντηρηθούν στο ψυγείο μέχρι δύο εβδομάδες.

Δείτε Φύτρα σπόρων στα πουλιά

Τροφή νεοσσών

Η κατάλληλη τροφή νεοσσών είναι πολύ σημαντική. Το καλύτερο πράγμα για τον αρχάριο είναι να αγοράζει ξηρή τροφή νεοσσών καλής ποιότητας, όμοια με αυτήν που πολλοί τοπικοί εκτροφείς πετυχαίνουν καλά αποτελέσματα. Έχω βρει οικονομικά ασύμφορη, καθώς επίσης και χάσιμο χρόνου την παρασκευή δικής μου τροφής.

Ένα μικρό μέρος ξηράς τροφής νεοσσών, πρέπει δίδεται στα πουλιά πάντα. Αυτό χρησιμεύει ως απόλαυση και ως πρωτεϊνικό συμπλήρωμα. Κατ’ αυτό τον τρόπο, τα πουλιά εκπαιδεύονται επίσης στο να τρώνε την τροφή για νεοσσούς.

Τις καινούργιες τροφές, τα πουλιά τις αγνοούν για μερικές ημέρες. Εάν περιμένετε έως ότου εκκολαφτούν οι νεοσσοί για να δώσετε την τροφή, τα μωρά θα λιμοκτονήσουν μέχρι να αποφασίσουν οι γονείς να την δοκιμάσουν.

Όταν τα πουλιά θα αποκτήσουν τους νεοσσούς τους, δώστε όση τροφή νεοσσών θέλουν.

Η τροφή για νεοσσούς μπορεί επίσης να αναμειχθεί με αυγό. Σε τέσσερα φλιτζάνια ξηρής τροφής νεοσσών, προσθέστε 450 γραμμάρια τριμμένα καρότα, και δώδεκα σκληρά βρασμένα αυγά τριμμένα στο μπλέντερ. Αυτή η ποσότητα είναι για περίπου πενήντα μητέρες.

Βράστε τα αυγά για δώδεκα έως δεκατέσσερα λεπτά, για να εξασφαλίσετε ότι δεν θα μεταδοθεί κάποια ασθένεια στα καναρίνια.

Αυτό το μείγμα πρέπει να δίνεται σε τόση ποσότητα, όση μπορούν να καταναλώσουν τα πουλιά σε μια ώρα. Όλα τα πουλιά πρέπει να παίρνουν ένα φλιτζάνι την ημέρα από το συγκεκριμένο μείγμα.

Ο ανεφοδιασμός στα πουλιά που ταΐζουν νεοσσούς, πρέπει να είναι συνεχής καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας. Η τροφή για νεοσσούς με αυγό χαλάει πολύ γρήγορα, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Θα ήταν καλύτερα να παρασκευάζετε φρέσκια κάθε ημέρα. Εάν αυτό δεν είναι δυνατό, να βάζετε αμέσως όση περισσεύει στο ψυγείο.

Έχει ειπωθεί ότι τα πουλιά πεθαίνουν από υπερκατανάλωση μαλακιάς τροφής. Αυτά είναι ανοησίες. Το ότι τα πουλιά μπορεί να πεθάνουν από φρέσκια θρεπτική τροφή, είναι το αποκορύφωμα της γελοιότητας.

Είναι αλήθεια ότι τα πουλιά πεθαίνουν, αλλά από κατανάλωση χαλασμένης τροφής. Ακριβώς όπως τα τροπικά ψάρια, τα πουλιά πεθαίνουν όχι από υπερκατανάλωση τροφής αλλά από υπερβολικό τάισμα.

Πρέπει να υπογραμμίσω ότι δεν υπάρχει μια διατροφή για το ενήλικο πουλί, μια για την μητέρα, μια για το νεαρό πουλί, και μια άλλη για το πουλί με πτερόρροια. Κάθε πουλί πρέπει να έχει μια ισορροπημένη διατροφή κάθε ημέρα του έτους. Είναι ανόητο να θεωρηθεί ότι τα πουλιά μπορούν να τραφούν με μια διατροφή από σπόρους και νερό μόνο.

Προσπαθήστε να τραφείτε μόνο με ψωμί και νερό εσείς οι ίδιοι. Είναι γελοίο να ταΐζετε ένα πουλί με σπόρους και νερό για εννέα μήνες και έπειτα να “φορτσάρετε” για την αναπαραγωγική περίοδο.

Αυτή λανθασμένη μέθοδος οικονομίας, είναι η αιτία για την πλειοψηφία των αναπαραγωγικών αποτυχιών: θηλυκές που δεν έρχονται σε κατάσταση αναπαραγωγής, αδυναμία γέννησης του αυγού (δυστοκία), νεκρά πουλάκια στα αβγά, θηλυκές που δεν ταΐζουν.

Το ποσοστό της πρωτεΐνης στη διατροφή, πρέπει να αυξάνεται κατά τη διάρκεια της πτερόρροιας και της ανατροφής νεοσσών, αλλά ο κατάλογος των στοιχείων στη διατροφή δεν πρέπει να ποικίλει.

Δεν δίνω καθόλου γάλα στα πουλιά μου, αλλά προσθέτω μικρές ποσότητες γιαουρτιού στην αυγοτροφή των νεοσσών. Το μουσκεμένο με γάλα ψωμί είναι πολύ “ερασιτεχνική” τροφή για νεοσσούς. Έχω αμφιβολίες για το αν τα πουλιά μπορούν να αφομοιώσουν εντελώς το γάλα.

Η βασική διατροφή των πρώτων καναρινιών σε αιχμαλωσία ήταν φρεσκοσυλλεγμένοι ζουμεροί σπόροι. Το σινάπι, οι σπόροι τσουκνίδας, του ραδικιού, του γαϊδουράγκαθου και άλλοι, έχουν αποτελέσει τροφή καναρινιών.

Η φτώχεια που είχε χτυπήσει τα παλιά χρόνια τους Βρετανούς ανθρακωρύχους και αγρότες, ήταν η αιτία για να έχουν τα αγαπημένα τους κατοικίδια τέλεια υγεία, αφού ήταν αναγκασμένοι να τα υποβάλλουν σε μια τέτοια διατροφή. Μόνο με τη συλλογή και προσφορά αυτής της τροφής, ήταν δυνατόν να αντέξουν οικονομικά την εκτροφή των πουλιών.

Σήμερα, δεν μας επιτρέπεται μια τέτοια πολυτέλεια. Τα φυτά στις αγροτικές και αστικές περιοχές επιβαρύνονται από τις εξατμίσεις των μηχανών, τους καπνούς των εργοστασίων και από τους ψεκασμούς με φυτοφάρμακα και ζιζανιοκτόνα. Η σίτιση με φυτά από τις άκρες των δρόμων μπορεί να προκαλέσει δηλητηρίαση από μόλυβδο.

Ο μόνος ασφαλής τρόπος για να προσφέρετε φρέσκια πράσινη τροφή, είναι να την δημιουργήσετε εσείς οι ίδιοι. Προσωπικά σπέρνω σπόρους ηλίανθων για αυτόν το λόγο. Αυτά τα φυτά μπορούν να βρεθούν και στο περιβάλλον.

Οι σπόροι μπορούν να συλλεχθούν και να καλλιεργηθούν σε μια περιοχή που γνωρίζουμε ότι είναι ασφαλής. Αυτή η τροφή είναι πολύ πλούσια και πρέπει να προσφέρεται σε μικρές ποσότητες.

Χώροι διαμονής των πουλιών

Η πρακτικότερη κατοικία για τα καναρίνια, είναι τα συρμάτινα κλουβιά που διατίθενται στο εμπόριο, με μεταλλικούς πάτους. Οι ταΐστρες και οι ποτίστρες πρέπει να που βρίσκονται προσαρμοσμένες στο μπροστινό μέρος.

Αυτό το είδος του κλουβιού επιτρέπει την εύκολη διαχείριση, χωρίς να ενοχλούνται τα πουλιά. Πρέπει να υπάρχει μέριμνα για δύο χωρίσματα, ένα αδιαφανές και ένα συρμάτινο. Δεδομένου ότι όλη κατασκευή είναι από μέταλλο, αυτό το κλουβί αποστειρώνεται εύκολα.

Τα κλουβιά τύπου ξύλινων κουτιών, μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν αλλά χωρίς κάποιο ουσιαστικό πλεονέκτημα. Μόνο σε περιπτώσεις όπου υπάρχουν ρεύματα, ένα κλουβί με στερεές ξύλινες πλευρές, θα είχε κάποιο πλεονέκτημα. Τα κλουβιά “κουτιά”, δεν είναι πλέον η καλύτερη επιλογή.

Το υλικό για την κατασκευή αυτών των κλουβιών κοστίζει περισσότερο από τα συμβατικά μεταλλικά κλουβιά. Η κατασκευή τους είναι σπατάλη χρόνου και κόπου. Είναι επίσης δύσκολο να αποστειρωθούν και απαιτούν περισσότερη συντήρηση.

Δείτε Κλουβιά για Καναρίνια

Κλούβες πτήσης

Προσωπικά πιστεύω πως οι κλούβες πτήσης είναι περιττές. Υποτίθεται ότι τα πουλιά στις κλούβες πτήσης είναι πιο υγιή γιατί ασκούνται περισσότερο. Αυτό δεν είναι όμως το θέμα. Στις κλούβες, τα πουλιά τείνουν να κάθονται σε ένα σημείο όλη την ημέρα. Είναι δύσκολο για αυτά να τριγυρνούν, γιατί καθένα τους έχει την τάση να “περιφρουρεί” μια συγκεκριμένη περιοχή.

Σε ένα κλουβί διατηρούνται πιο ενεργά, πηδώντας από πατήθρα σε πατήθρα όλη την ημέρα. Τα καναρίνια ζουν καλύτερα σε ένα κλουβί περίπου 60εκ μήκος με 25εκ, ένα πουλί σε κάθε κλουβί, εκτός φυσικά από την αναπαραγωγική περίοδο.

Τα νεαρά και τα θηλυκά πουλιά, μπορείτε να τα βάλετε σε κλούβες πτήσης. Τα αρσενικά όμως, άνω του ενός έτους δεν πρέπει. Μπορεί να επιτεθούν και να σκοτώσουν το ένα το άλλο.

Οι θηλυκές και τα μικρά, μπορούν επίσης να καβγαδίζουν και να τσιμπιούνται. Σε κάθε περίπτωση, οι κλούβες πρέπει να παρακολουθούνται, μήπως κάποιο πουλί έχει πέσει ή έχει αδυνατίσει. Οι μεγάλοι πληθυσμοί πουλιών, δημιουργούν εντάσεις και τραυματισμούς σε ορισμένα πουλιά.

Συνήθως τα πιο αδύναμα πουλιά, θα πληγούν πρώτα. Τοποθετήστε τα σε μεμονωμένα κλουβιά και θα ανακάμψουν σύντομα. Παρ’ όλες τις προφυλάξεις, περιστασιακές και ανεξήγητες απώλειες, θα εμφανίζονται σε κάθε κλούβα.

Ο χώρος εκτροφής των πουλιών του Doctor Travnicek

Πρέπει εδώ να αναφέρω το επαναστατικό σύστημα εκτροφής για παπαγαλάκια του Doctor Travnicek. Χρησιμοποιεί συρμάτινα κλουβιά, με κάγκελα που έχουν απόσταση μισή ίντσα το ένα από το άλλο. Το νερό παρέχεται με αυτόματες ποτίστρες, μια συσκευή που χρησιμοποιείται πολύ συχνά στα εργαστήρια με τρωκτικά.

Είναι σημαντικό το ότι ολόκληρο το κλουβί είναι συρμάτινο, συμπεριλαμβανομένης της βάσης. Οι τροφές και τα περιττώματα πέφτουν κάτω σε ένα φύλλο νάιλον μιας χρήσης. Δεδομένου ότι οι ποτίστρες είναι αυτόματες, τα πουλιά δεν είναι δυνατόν να λερώσουν το πόσιμο νερό τους.

Στο δωμάτιο εκτροφής των πουλιών, πρέπει να υπάρχει σχετικά ξηρό και ήσυχο περιβάλλον. Τα πουλιά θα πρέπει να βρίσκονται σε απόσταση από το έδαφος και μακριά από φώτα και θορύβους τη νύχτα.

Δυστυχώς, οι περισσότεροι από μας αναγκαζόμαστε να τοποθετήσουμε τα κλουβιά μας, σε μικρή απόσταση από κλάματα μωρών και μουσική ροκ. Το ότι τα πουλιά επιζούν και αναπαράγονται υπό αυτές τις συνθήκες, είναι ένα θαύμα!

Θερμοκρασία στον χώρο εκτροφής

Η θερμοκρασία στον χώρο εκτροφής των πουλιών, πρέπει να είναι μεταξύ 16 και 19 βαθμών Κελσίου. Η θερμοκρασία αυτή, πρέπει να αυξάνεται βαθμιαία μέχρι τους 23 βαθμούς έως την εποχή αναπαραγωγής.

Τα καναρίνια μπορούν να ζήσουν και να αναπαραχθούν και σε χαμηλότερες θερμοκρασίες, αλλά με μικρότερα ποσοστά επιβίωσης. Επομένως, δεν είναι οι καλύτερες συνθήκες που μπορούμε να τους παρέχουμε.

Ο τεχνητός φωτισμός στον χώρο εκτροφής

Ο τεχνητός φωτισμός στον χώρο εκτροφής των πουλιών, πρέπει να γίνεται με λάμπες φθορισμού ευρέως φάσματος. Ο έλεγχος πρέπει να γίνεται με μια αυτόματη συσκευή, ρυθμισμένη στις οκτώ ώρες φωτός ημερησίως.

Δείτε Φωτισμός εκτροφείου πτηνών

Η διάρκεια αυτή θα πρέπει να αυξάνεται αργά, έως τις δεκατέσσερις ώρες μέχρι την εποχή αναπαραγωγής. Τα πουλιά θα αρχίσουν τότε να παρουσιάζουν επιθυμία για ζευγάρωμα από τις δεκατρείς ώρες ημερησίου φωτός περίπου, χωρίς όμως να είναι πραγματικά έτοιμα ακόμη.

Εάν ζευγαρώσουν πάρα πολύ σύντομα, ολόκληρος ο πρώτος κύκλος αναπαραγωγής, μπορεί να παράγει άγονα αυγά.

Τα πουλιά πρέπει να οργανωθούν σε ζευγάρια στις δεκατρείς ώρες φωτός. Η μικρή αυτή αναμονή είναι απαραίτητη, για να διασφαλιστεί η γονιμότητα. Οι δεκατέσσερις ώρες φωτός, δίνουν στην θηλυκια αρκετό χρόνο για να ταΐσει τους νεοσσούς.

Περισσότερα για την αναπαραγωγή καναρινιών.

Τα πουλιά πρέπει να έχουν αρκετό χρόνο για ξεκούραση. Το συνεχές άναμμα και σβήσιμο των φώτων, μπορεί να προκαλέσει τον θάνατο.

Συστήνεται συνήθως η αύξηση της διάρκειας του ημερήσιου φωτός, μόνο για λίγα λεπτά κάθε ημέρα. Με τα μηχανικά χρονόμετρα αυτό δεν είναι δυνατόν, δεδομένου ότι αυτές οι συσκευές ρυθμίζονται μόνο ανά μισή ώρα.

Τα παλαιού τύπου χρονόμετρα πρέπει να ελέγχονται περιοδικά, να ρυθμίζονται και να συντηρούνται. Σήμερα, υπάρχουν πλέον σύγχρονα ηλεκτρονικά χρονόμετρα με τηλεχειριστήριο.

Αυτές οι υπερσύγχρονες συσκευές λειτουργούν με ακρίβεια λεπτού και μπορούν να ελέγχουν πολλές ανεξάρτητες λειτουργίες. Μπορούν επίσης να εξασθενίζουν βαθμιαία τον φωτισμό. Αυτό επιτρέπει την εφαρμογή προσομοίωσης αυγής - σουρουπώματος.

Δείτε Σύστημα ανατολής - δύσης με Arduino

Η υγιεινή των πουλιών

Η υγιεινή δεν μπορεί να αγνοηθεί. Το υπόστρωμα υγιεινής στους πάτους πρέπει να αλλάζει τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα. Αν μπορείτε συχνότερα, ακόμα καλύτερα.

Όλες οι ποτίστρες και οι ταΐστρες πρέπει να πλένονται καθημερινά και να αποστειρώνονται τακτικά. Το πλυντήριο πιάτων είναι ότι χρειάζεται για αυτήν την περίπτωση. Το πάτωμα του δωματίου εκτροφής πρέπει να διατηρείται σκουπισμένο και καθαρό.

Μαζί με την υγιεινή, συνδυάζεται και η πρόληψη για τον έλεγχο των ασθενειών. Γράφω την πρόληψη και τον έλεγχο επειδή η θεραπεία μπορεί να γίνει μόνο υπό την επίβλεψη ενός κτηνιάτρου.

Όλα τα άρρωστα πουλιά πρέπει να απομονώνονται και στη συνέχεια να ζητείται επαγγελματική βοήθεια. Με το να “πυροβολείτε” αδιακρίτως με φάρμακα, αντιβιοτικά, βιταμίνες, και ένας Θεός ξέρει τι άλλο, μπορεί να σκοτώσετε τόσα μικρόβια όσα και πουλιά.

Αγορά νέων πουλιών

Όταν αγοράζετε καινούργια πουλιά, πρέπει να βρίσκονται για κάποιο διάστημα σε καραντίνα. Το κλουβί και τα εξαρτήματα ενός άρρωστου πουλιού, πρέπει να τρίβονται καλά και να απολυμαίνονται. Όλα τα ξύλινα εξαρτήματα, όπως οι πατήθρες πρέπει να αντικαθίστανται.

Τα ακάρεα, οι ψείρες, και οι μύγες μπορούν να ελεγχθούν με τον ψεκασμό διαλύματος 05% pyrethrum. Ο ψεκασμός μπορεί να γίνει με ειδική συσκευή και από απόσταση 45εκ. Ένα ισχυρότερο μίγμα, 1% μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τα πατώματα και τους τοίχους του δωματίου, αλλά όχι για τα πουλιά.

Το Ivermectin, χρησιμοποιείται από τους κτηνιάτρους, για να την θεραπεία των ακάρεων και των ψειρών.

Οι εκτροφείς πρέπει να προσπαθούν να απαλλάσσουν τα πουλιά τους από τα κουνούπια. Αυτά τα παράσιτα, είναι το λιγότερο μια πηγή ενόχλησης αλλά το σημαντικότερο είναι μια πολύ σοβαρή πηγή μόλυνσης. Μέσω αυτών, τα πουλιά μας μπορούν να μολυνθούν με τη νόσο του Νιούκαστλ, ή την ορνίθωση.

Ακολουθώντας αυτές τις οδηγίες μπορεί ο καθένας να οδηγηθεί στην πετυχημένη εκτροφή καναρινιών. Εναπόκειται τώρα στον κάθε εκτροφέα να τις εφαρμόσει.

Σχετικό περιεχόμενο

Τα καναρίνια ως κατοικίδια (πλήρης οδηγός) Φροντίδα καναρινιών, βασικές οδηγίες Φροντίδα καναρινιών ολόκληρο τον χρόνο

Τα Μαλινουά είναι καναρίνια φωνής. Η ονομασία τους είναι Waterslager και βασίζεται στην Φλαμανδική λέξη Γουότερσλαγκ (Waterslag) που σημαίνει "χτύπημα νερού" και περιγράφει τη μοναδική μουσική ποιότητα του τραγουδιού αυτής της ράτσας καναρινιών.

Τα καναρίνια Μαλινουά

Η λέξη Μαλινουά (Malinois), χρησιμοποιούνταν συγκεκριμένα για πουλιά υψηλής ποιότητας που προερχόταν από την περιοχή Μαλίν του Βελγίου. Με το πέρασμα του χρόνου, ο χαρακτηρισμός αυτός επικράτησε και ενσωματώθηκε στην ονομασία της ράτσας αυτών των πουλιών. 

Από το 1713 η περιοχή γύρω από την πόλη Malines ή Mechelen στο Βέλγιο ήταν γνωστή για τα καναρίνια της. Αυτά τα πουλιά κελαηδούσαν με μια "υγρή" φωνή. Κατά την πάροδο του χρόνου, τα πουλιά επιλέχτηκαν για τις "υγρές" φωνές τους και το είδος αναπτύχθηκε πιθανώς από διασταυρώσεις του "μεγάλου κίτρινου καναρινιού", αποκαλούμενου μερικές φορές "παλαιό ολλανδικό καναρίνι", που βρέθηκε σε εκείνο το μέρος της Ευρώπης.

Πολλές γενεές των καναρινιών Μαλινουά εκπαιδεύθηκαν από τα αηδόνια, που οι Φλαμανδοί και Ολλανδοί εκτροφείς χρησιμοποίησαν για αυτόν το λόγο. Ο κλασικός ήχος τους προέκυψε μετά από έντονες συζητήσεις και διαφωνίες σχετικά με τον καθορισμό του προτύπου του τραγουδιού των καναρινιών.

Τελικά, καθιερώθηκαν επιδείξεις κατά τις οποίες επιτροπές τριών κριτών έδιναν σε κάθε πουλί βαθμούς, ανάλογα με τον τρόπο που κελαηδούσε, τους διάφορες τυποποιημένες στροφές ή τις φράσεις (νότες).

Το τραγούδι των καναρινιών Μαλινουά περιέχει έντονα ηχητικά στοιχεία ύδατος, με μια διακριτική “προφορά” αηδονιού. Έχει ειπωθεί ότι οι πρώτες λέσχες για τον διαγωνισμό των καναρινιών ιδρύθηκαν στο Βέλγιο στα 1800.

Ο μουσικός ρυθμός πολλών από τις στροφές του πουλιού, έχει ένα καθορισμένο "υδατώδες" ηχόχρωμα, ενώ άλλες στροφές μιμούνται τους ήχους νερού που πέφτει από ψηλά, νερού που βράζει, νερού που κυλάει, και μερικές φορές, ακόμη και παφλασμών.

Υπάρχουν επίσης ήχοι στην φωνή αυτού του πουλιού, που μπορεί να μοιάζουν με μεταλλικούς χτύπους.

Μεταξύ αυτών των δύο άκρων, κάποιος μπορεί να ακούσει και ήχους από φλάουτα, καμπάνες, και αηδονιού.

Ανάλυση τραγουδιού και βαθμολογία των Waterslager Malinois

Κάθε στροφή τραγουδιού των Καναρινιών Μαλινουά έχει ένα φλαμανδικό όνομα που είναι συχνά ένας ακριβής χαρακτηρισμός του ήχου που παράγει το πουλί. Ακολουθούν οι ονομασίες και οι αντίστοιχοι βαθμοί που αποδίδονται στις φωνές, στους διαγωνισμούς τραγουδιού των Waterslager.

Θετικές φωνές

Klokkende ή Klok (σταγόνες) 4 - 12 βαθμοί

Ήχος που μοιάζει με σταγόνες νερού που πέφτουν σε μια λεκάνη με νερό (Wuut, Wuut, Wuut). Η ποιότητα αυτής της φωνής αξιολογείται με βάση τη διάρκεια (επαναλήψεις), την καθαρότητα και το βάθος της.

Ο ήχος που παράγει ένα Waterslager που επιβραδύνει επιδέξια αυτή τη νότα δίνοντάς της έναν βαθύ, διεισδυτικό τόνο νερού, έχει σαγηνευτική επίδραση σε κάθε ακροατή.

Μία βαθμολογία 6 ή 7 στη Klokkende, θεωρείται αρκετά καλή.

Bollende ή Bol (νερό που βράζει) 3 - 9 βαθμοί

Ο ήχος που κάνει το νερό όταν βράζει. Ένα καλό Waterslager εκφωνεί αυτή την νότα με μια βαθιά σειρά Bluu, Bluu, Bluu.

Μία βαθμολογία 4 ή 5 στη Bollende, θεωρείται αρκετά καλή.

Staaltone (μεταλλικοί τόνοι) 3 - 9 βαθμοί

Μεταλλικές ρυθμικές νότες που μοιάζουν με τους δύο, τρεις ήχους του αυλού σε μια ορχήστρα που "νοστιμίζουν" ένα μουσικό κομμάτι, (choong, choong, choong). Η πιο οξύηχη, αποδεκτή έκδοσή της staaltone μοιάζει με τον ήχο που παράγεται από χτύπημα μετάλλου σε μέταλλο, όπως ένα σφυρί σε ένα αμόνι, ping, ping, ping.

Μία βαθμολογία 4 ή 5 στη staaltone, θεωρείται αρκετά καλή.

Fluiten (φλάουτα) 3 - 9 βαθμοί

Ήχος φλάουτου. Πρόκειται για μία φωνή με την οποία ένα Waterslager παρουσιάζει ελεύθερα την πραγματική διάσταση της ερμηνείας του. Ο τόνος της fluiten μπορεί να είναι βαθύς και απαλός, όπως των Roller ή "υγρός" που μοιάζει με κοφτό klokkende.

Μία βαθμολογία 5 στη fluiten θεωρείται καλή. Σημαίνει ότι το πουλί διαθέτει καλά φλάουτα, ενώ μία βαθμολογία 6 σημαίνει εξίσου καλής ποιότητας φλάουτα αλλά σε μεγαλύτερη ποικιλία μελωδίας.

Rollende ή Rol (νερό που ρέει) 2 - 6 βαθμοί

Ήχος τρεχούμενου νερού. Η rollende αποτελεί ένα συνδυασμό της klokkende και της bollende σε ένα γρηγορότερο και πιο κοφτό τέμπο, που δίνει μια αίσθηση ροής (wutwutwutwut) ή (blublublublublu). Το πιο κοινό γύρισμα στη rollende είναι η bollende.

Η rollende μόνη της, χωρίς αξιόλογες klokkende και bollende, θεωρείται ελάχιστο προσόν σε ένα καναρίνι Waterslager.

Fluitenrol (ρολάρισμα φλάουτου) 2 - 6 βαθμοί

Ήχος φλάουτου που "ρέει". Πρόκειται για μια σειρά κοφτών ήχων φλάουτου σε γρήγορο ρυθμό. Η διαφορά στη βαθμολογία ανάμεσα στο 2 και 3 εξαρτάται από το βάθος και την ομαλότητα της έκφρασης της fluitenrol.

Ένα καλό fluitenrol πλησιάζει τον ήχο της rollende και βαθμολογείται με 4 βαθμούς.

Chor / Knorr (χτυπητό ρολάρισμα) 2 - 6 βαθμοί

Το choorrrr ή το πιο μπάσο knnoorrr είναι ο ήχος που εκτελούντα Waterslager από βαθιά μέσα τους με ένταση, για να ανοίξουν τους μυς λαιμού τους. Μοιάζει με τις νότες προθέρμανσης που εκτελούνται από έναν τραγουδιστή όπερας.

Τα περισσότερα Waterslager βαθμολογούνται με 3 για το Chorr, με εξαίρεση το Knorr που φτάνει του 4 βαθμούς.

Woeten (έχει εξαφανιστεί) 2 - 6 βαθμοί

Ήχοι αηδονιού. Ένα γύρισμα που έχει χαθεί αλλά δεν αποσύρεται, με την ελπίδα ότι κάποια μέρα θα εμφανιστεί και πάλι, δεδομένης της γενετικής σφραγίδας που φέρει το Waterslager.

Μέγιστη βαθμολογία 6 βαθμοί.

Bellen (καμπανάκια) 2 - 6 βαθμοί

Διακοπτόμενος ήχος καμπάνας. Το Waterslager δείχνει το ταλέντο του με την απόδοση ευδιάκριτων κωδωνιστών ήχων, από το Lu, Lu (roll) στον υπόκωφο κωδωνισμό που έχει μια "υγρή" ηχώ του φωνήεντος (U), έως τον όμορφο διπλό ήχο εκκλησιαστικής καμπάνας, το te-lon.

Η bellen βαθμολογείται κατά μέσο όρο με 3 για τη roll έκφρασή της, ενώ με 4 ή ακόμα και 5 όταν υπάρχει ποικιλίας φθόγγων κωδωνισμού.

Belrol (bell roll) 2 - 6 βαθμοί

Η belrol μια σειρά κοφτών roll κωδωνιστών φθόγγων, όπου η διαφορά μεταξύ μια βαθμολογίας 2 ή 3 βρίσκεται στον χαμηλότερο ήχο του φωνήεντος U, έναντι του υψηλότερου τόνου του φωνήεντος Ι. Με άλλα λόγια ένα λουλουλουλου προτιμάται από ένα λιλιλιλι.

Tjokken 2 - 6 βαθμοί

Μία φωνή δανεισμένη από το Ευρωπαϊκό Αηδόνι.

Ο ισχυρός ήχος "th" που προηγείται ενός μακρού φωνήεντος "Ο", ακολουθούμενος από έναν ισχυρό ήχο "Κ", δίνει 3 βαθμούς στην tjokken. Μία βαθμολογία 4 σημαίνει συνήθως ότι το πουλί εκτελεί είτε μονούς φθόγγους με επαναλαμβανόμενα γυρίσματα είτε μια όμορφη σειρά από βαθιές νότες tjok.

Η tjokken είναι μια αξιοπρόσεχτη, εντυπωσιακή φωνή, όταν εκτελείται βαθιά και καθαρά.

Schokkle 1 - 3 βαθμοί

Η Schokkel στα Waterslagers είναι πολύ διαφορετική από τη Schockle των Harzer Roller. Η Schokkel των Waterslagers είναι ένας μοναδικός όμορφος ήχος φυσαλίδων (blub), που μοιάζει να βγαίνει από το πουθενά μέσα στο ρεπερτόριό τους. Επαναλαμβάνεται σπάνια για περισσότερες από 2 φορές στη σειρά.

Onvoorziene loon

Μη αναμενόμενοι γύροι. Δεν βαθμολογείται.

Αρνητικές φωνές

Το Waterslager κάποιες φορές κληρονομούν ελαττωματικές φωνές ή άλλες που αντιγράφουν από το περιβάλλον, οι οποίες μπορούν να αφαιρέσουν σημεία από την βαθμολογία ενός πουλιού ή ακόμα και να το αποκλείσουν.

• Ophaal - Riet: -1 έως -3 βαθμούς. Ένας εκτροφέας, πρέπει να σταθμίσει τα ελαττώματα ενάντια στη γενική ποιότητα του τραγουδιού, πριν απορρίψει ένα Waterslager με ένα ελάττωμα όπως το riet. Όλα εξαρτώνται από το πόσο συχνά ένα πουλί θα διαταράσσει τη ροή του τραγουδιού του, με την με την εκφορά αυτού του υψηλοήχου τόνου riet.
• Hoge Spitse - Shrill Notes: -1 έως -3 βαθμούς.
• Snetter - Hissing: -1 έως -3 βαθμούς.
• Neuzig: -1 έως -3 βαθμούς. Εδώ, δεν υπάρχει κανένας δισταγμός για τον αποκλεισμό ενός πουλιού με το φρικτό - ενοχλητικό αυτό ελάττωμα. Οι λιγότερο δυσάρεστοι ρινικοί ήχοι, είναι ανεκτοί από τους κριτές και αποτελούν τα συνηθέστερα ακουστικά ελαττώματα.
• Tjip-tjep-tsiet - Cheep, Chip: -1 έως -3 βαθμούς.
• Tjap - Chop: -1 έως -3 βαθμούς.

Η εκπνοή (wheeze) ειδικότερα, μπορεί να θεωρηθεί αναπόφευκτο κακό, επειδή είναι περισσότερο μια επιτάχυνση του ρυθμού της αναπνοής, παρά ένα αληθινό σφάλμα.

Αυτοσχέδιες φράσεις

• Indruk: 3 βαθμοί.

Βαθμολόγηση εντύπωσης

Δίνεται η ελευθερία στον κριτή να δώσει έως και 3 σημεία για τη γενική εντύπωση της ερμηνείας του τραγουδιού.

Τελική βαθμολογία

Στο τέλος της κρίσης, υπολογίζονται οι βαθμοί κάθε φωνής και το σύνολο τους πολλαπλασιάζεται επί του 3. Το γινόμενο που προκύπτει δίνει την τελική βαθμολογία του τραγουδιού ενός Malinois.

Οι φωνές των καναρινιών Μαλινουά

.Συνημμένο αρχείο #60554

Ελληνικοί σύλλογοι εκτροφέων καναρινιών Waterslager

Όμιλος Εκτροφέων Μαλινουά - ΟΕΜ (Αθήνα) Σύλλογος Καναρινιών Φωνής Ελλάδος - ΣΥΚΦΕ (Θεσσαλονίκη) Σωματείο Εκτροφέων Μαλινουά - ΣΕΜΑ (Θεσσαλονίκη)

Σχετικό περιεχόμενο

Τα Καναρίνια Φωνής Βίντεο παρουσίασης των φωνών του καναρινιού waterslager malinois

Ο θάνατος των νεοσσών στη φωλιά είναι ένα περιστατικό που συμβαίνει δυστυχώς συχνά στην αναπαραγωγή των καναρινιών. Μάθετε για ποιους λόγους πεθαίνουν τα καναρινάκια στη φωλιά.

Για ποιους λόγους πεθαίνουν τα καναρινάκια στη φωλιά


Σε ηλικία περίπου δύο εβδομάδων, οι νεοσσοί έχουν αναπτυχθεί αρκετά και απαιτούν περισσότερη τροφή. Εάν υπάρχει αρκετή διαφορά στο μέγεθος των νεοσσών, οι μικρότεροι μπορεί να μην καταφέρουν να βρεθούν σε προσιτή προς τον γονέα θέση, με αποτέλεσμα να αποδυναμωθούν και τελικά να λιμοκτονήσουν.

Εδώ, προσπαθώ να αποφύγω αυτό το σκληρό μέρος της φύσης.

Θέση της φωλιάς

Δεν τοποθετώ τη φωλιά στις γωνίες των κλουβιών. Αυτό, περιορίζει την πρόσβαση στους γονείς μόνο από το κέντρο, λόγω του ότι η φωλιά ακουμπάει πλαϊνά του κλουβιού και έτσι δεν τους επιτρέπεται να φθάσουν τους νεοσσούς που βρίσκονται στην πίσω, μακρινή πλευρά.

Αρχικά, χρησιμοποιώ φωλιές διαμέτρου 10 εκατοστών, έτσι ώστε τα θηλυκά, να μπορούν να χτίσουν τη φωλιά τους και να επωάσουν. Εάν εκκολαφθούν 3 ή περισσότερα αυγά, αλλάζω τη φωλιά με μια των 12,5 εκατοστών, όταν οι νεοσσοί είναι μιας εβδομάδας.

Γεμίζω τον πάτο της νέας φωλιάς με αρκετό φρέσκο υλικό, μέχρι περίπου τα 2 εκατοστά κάτω από το χείλος της. Σιγουρεύομαι ότι στην περιοχή που βρίσκονται οι νεοσσοί, δεν δημιουργείται βαθούλωμα αλλά μια επίπεδη επιφάνεια, έτσι ώστε να βρίσκονται όλοι στο ίδιο επίπεδο.

Συχνά ξεχνάμε ότι ο μικρότερος νεοσσός, βρίσκεται συνήθως στο βαθύτερο σημείο της φωλιάς, έχοντας έτσι μικρότερες πιθανότητες επιβίωσής.

Πάχος υλικού στο εσωτερικό της φωλιάς

Γιατί μόνο 2 εκατοστά από το χείλος της φωλιάς; Μετά από περίπου 10 ημέρες, τα μωρά από φυσικό ένστικτο για να κρατήσουν καθαρή τη φωλιά τους, βγάζουν τους μικρούς πισινούς τους στην άκρη της φωλιάς και εκτοξεύουν έξω από αυτήν τα κόπρανά τους.

Εάν η φωλιά είναι πάρα πολύ βαθιά, βρομίζουν το γύρω εσωτερικό. Η φωλιά μεγαλύτερης διαμέτρου, επιτρέπει στους νεοσσούς να ελίσσονται πιο ελεύθερα, σε θέσεις όπου ένας γονέας μπορεί να τους βρει και να τους ταΐσει όλους.

Βοήθεια στο τάισμα των νεοσσών

Το πρωί, περιποιούμαι πρώτα τα κλουβιά με τους νεοσσούς. Ώσπου να τελειώσω τα υπόλοιπα, μια ώρα αργότερα, οι γονείς έχουν το χρόνο να ταΐσουν. Ελέγχω έπειτα τις φωλιές με 4 ή 5 νεοσσούς, για να σιγουρευτώ ότι έχουν ταϊστεί όλοι. Μπορώ να το κάνω, βλέποντας την κίτρινη τροφή στις άκρες του λαιμού.

Ακόμα και αφού μεγαλώσουν τα φτερά, τα φυσάω ή τα ανοίγω προσεκτικά κοντά στη βάση του λαιμού, για να δω εάν φαίνεται η "αποθηκευμένη" τροφή σε κάθε πλευρά.

Έχω ένα φλιτζάνι με τροφή έτοιμο με σκοπό να αφαιρέσω από τη φωλιά και να ταΐσω τους νεοσσούς με τους "άδειους λαιμούς". Αυτό το έχτρα τάισμα, τους δίνει τη δύναμη να διεκδικήσουν αποτελεσματικότερα την τροφή από τη μητέρα τους κατά τη διάρκεια της ημέρας, όταν εγώ θα λείπω.

Γυρνώ στο σπίτι και αρχίζω να βράζω μια μικρή ποσότητα νερού για να προετοιμάσω τροφή τους Ο βρασμός είναι το μέσο για την μείωση των βακτηριδίων και των σκληρών στοιχείων του νερού βρύσης. Επιπλέον, οι νεοσσοί προτιμούν την χλιαρή τροφή περισσότερο.

Ελέγχω τις φωλιές για ατάιστους νεοσσούς. Τους ταΐζω λίγο, για ενέργεια, χωρίς να χορτάσουν. Θέλω να πάρουν και "μητρικό γάλα", δεδομένου ότι είναι καλύτερο για τον οργανισμό τους. Μόλις λάβει κάθε νεοσσός την απαιτούμενη ποσότητα τροφής, προχωρώ τον εφοδιασμό με φρέσκια αυγοτροφή σε όλα τα κλουβιά.

Λίγο πριν σκοτεινιάσει, ελέγχω τις φωλιές μήπως υπάρχουν νηστικά μικρά. Τις περισσότερες φορές είναι χορτάτα ήδη. Το κάνω αυτό επειδή αν το παραλείψω μια ημέρα, βλέπω συνήθως τα δυσάρεστα την επόμενη. Το κακό είναι, ότι αυτό συμβαίνει συνήθως στους νεοσσούς ενός από τα αγαπημένα μου ζευγάρια.

Πως ταΐζω τους νεοσσούς

Σε περίπτωση που υπάρχει κάποιος που δεν έχει ταΐσει ποτέ νεοσσούς, αυτός είναι ο δικός μου τρόπος.

• Βράζω μια μικρή ποσότητα νερού και κατεβάζω το σκεύος από τη φωτιά για να το αφήσω να κρυώσει όσο χρειάζεται για τη μίξη.
• Σε ένα φλιτζάνι, προσθέτω 2 κουταλάκια του γλυκού ξηρά ανάμικτα δημητριακά για μωρά (ανθρώπινα) της Gerber και 1 κουταλάκι του γλυκού αυγοτροφή.
• Προσθέτω αρκετό από το βρασμένο νερό, που τώρα έχει χλιαρύνει και ανακατεύω τα συστατικά μέχρι να χυλώσει το μείγμα. Πρέπει να γίνει όσο πυκνό χρειάζεται, ώστε να κολλάει στην άκρη ενός κουταλιού.

Για νεοσσούς από μιας έως 5 ημερών, χρησιμοποιώ την επίπεδη άκρη μιας οδοντογλυφίδας. Την βυθίζω στο μείγμα και βάζω μαλακά την άκρη της οδοντογλυφίδας μέσα στο ράμφος, εκεί όπου αρχίζει το δέρμα (στην άρθρωση).

Το άγγιγμα αυτών των ευαίσθητων γωνιών του ράμφους, αναγκάζει το μικροσκοπικό πουλί με τα κλειστά μάτια, να κλείσει το ράμφος και συνεπώς "να δαγκώσει" την τροφή.

Προσοχή! Η παραμονή της οδοντογλυφίδας με την τροφή πολύ κοντά στην άκρη του ράμφους, αναγκάζει το πουλί να αντιδράσει στη μυρωδιά και να στραφεί απότομα προς την κατεύθυνση της. Αυτό, το αναγκάζει συχνά να καταπίνει αέρα, ο οποίος γίνεται εμφανής με πρήξιμο στην περιοχή του λαιμού, όπως ένα μπαλόνι.

Ξαναβάλετε το στη φωλιά για λίγα λεπτά, έως ότου έτσι αποβληθεί ο αέρας. Μην προσπαθήστε να το αναγκάσετε να φάει, γιατί μπορεί να του προκαλέσετε ασφυξία.

Μετά από 10 ημέρες περίπου, χρησιμοποιώ ένα κανονικό κουταλάκι του γλυκού, με την τροφή προσκολλημένη την άκρη του ακριβώς, έτσι που ο νεοσσός να "τσιμπάει" μόνο την τροφή.

Ήδη η αίσθηση του γεμάτου στόματος, το αναγκάζει να το κλείσει γρήγορα και να καταπιεί. Συνεχίστε έως ότου σταματήσει να ζητά τροφή και παρατηρείστε αν τα πλάγια του λαιμού είναι γεμάτα.

Ο γεμάτος λαιμός, είναι ο τρόπος της φύσης για να βαρύνει και να κατεβάσει τα κεφάλια, ώστε να δώσει και στα υπόλοιπα μικρά μια ευκαιρία.

Σχετικό περιεχόμενο

Θνησιμότητα νεοσσών καναρινιών στη φωλιά Πιθανά προβλήματα στην αναπαραγωγή καναρινιών

Τα καναρίνια χρειάζονται λίγα πράγματα για να είναι δραστήρια και υγιή. Η σωστή φροντίδα των καναρινιών συμβάλει καθοριστικά στην ποιότητα ζωής, στη μακροζωία τους και κατ' επέκταση στον χρόνο που θα βρίσκονται μαζί μας για να μας συντροφεύουν. Να θυμάστε πάντα ότι εμείς επιλέξαμε να τα φροντίζουμε γι' αυτό και έχουμε τουλάχιστον την υποχρέωση να τα φροντίζουμε σωστά.

Κατάλληλο κλουβί για καναρίνια

Ένα καναρίνι πρέπει να έχει ένα ευρύχωρο, ασφαλές και συνεχώς καθαρό κλουβί. Ένας γενικός κανόνας λέει, όσο μεγαλύτερο είναι ένα κλουβί, τόσο το καλύτερο καλύτερο για το πουλί. Οι διαστάσεις του πρέπει να είναι κατ' ελάχιστον 40 Χ 30 Χ 25 εκ. Το ιδανικό θα ήταν μία 60αρα ζευγαρώστρα για καναρίνια.

Αποφύγετε τα ψηλά και στενά κλουβιά που σχεδιάζονται για παπαγάλους και επιλέξτε κάποιο που εκτείνεται σε πλάτος.

Το κλουβί του πρέπει να τοποθετείται μακριά από το άμεσο φως του ήλιου ή τα ρεύματα του αέρα.

Δείτε αναλυτικά ποιο είναι το κατάλληλο κλουβί για καναρίνι:
https://portal.petbirds.gr/space/articles/post/kloubia-gia-kanarinia-xf-29088

Αξεσουάρ

Ένα κλουβί στις ελάχιστες διαστάσεις που αναφέρθηκαν πρέπει να έχει τουλάχιστον 2 πατήθρες, καθώς επίσης ταΐστρες για σπόρους και δύο ταϊστράκια για αυγοτροφή, grit, κεράσματα κλπ. και μία ποτίστρα.

Να προτιμήσετε ξύλινες πατήθρες, μία διαμέτρου 10 και μία 12 χιλιοστών, πλαστικές διαφανείς ταΐστρες και ποτίστρα κενού αέρος.

Τέλος θα χρειαστείτε κάποιο στρώμα υγιεινής καλής ποιότητας για τον πάτο του κλουβιού, το οποίο θα αντικαθίσταται με τον εβδομαδιαίο γενικό καθαρισμό του κλουβιού.

Καθαρή, φρέσκια τροφή

Τα καναρίνια είναι συνήθως πολύ δεκτικά σε νέες τροφές, αλλά καλό είναι τις πρώτες μέρες να του δίνετε τις τροφές με τις οποίες το τάιζε ο πρώην ιδιοκτήτης του. Για την ώρα, το να συνηθίσει ένα νέο σπίτι, είναι ήδη μια πολύ μεγάλη αλλαγή. Αργότερα, μπορείτε να τις αλλάξετε. Οι αλλαγές πρέπει να γίνονται σταδιακά και σε μικρές δόσεις.

Βασική τροφή των καναρινιών είναι οι σπόροι. Επιλέξτε ένα επώνυμο συσκευασμένο μείγμα σπόρων για καναρίνια. Αποφύγετε τους χύμα σπόρους και γενικά τις χύμα τροφές πού πωλούνται σε διάφανη νάιλον σακουλάκια.

Εκτός από τους σπόρους μπορείτε να του δίνετε φρέσκα φρούτα και λαχανικά εποχής, αφού τα πλένετε και τα στεγνώσετε καλά. Δίνετέ τα σε μικρές ποσότητες, 3 φορές εβδομαδιαίως. Δείτε ποια φρούτα - λαχανικά επιτρέπονται και ποια όχι.

Τέλος, μπορείτε να του δίνετε βρασμένο αυγό ή αυγοτροφή μία φορά την εβδομάδα.

Το πόσιμο νερό των πουλιών

Το πόσιμο νερό των πουλιών πρέπει να είναι πάντα καθαρό και να αλλάζει συχνά. Ειδικά το καλοκαίρι, καλό είναι να αλλάζετε το νερό με φρέσκο δροσερό ακόμη και δύο φορές την ημέρα.

Μέσα στο νερό η ανάπτυξη των βακτηριδίων γίνεται ταχύτατα, για αυτό είναι σημαντικό να διατηρείται καθαρό χωρίς να υπάρχουν υπολείμματα τροφών στην ποτίστρα.

Καλό είναι να χρησιμοποιείτε ποτίστρες κενού αέρος στις οποίες δεν μπορούν να πέσουν υπολείμματα τροφών.

Κουζίνες και λουτρά δεν είναι κατάλληλοι χώροι για πουλιά

Οι θερμοκρασίες ποικίλουν πολύ, λόγω των καυτών ντους ή του ψησίματος. Οι ισχυρές χημικές ουσίες είναι συχνά παρούσες και οι καπνοί από τα σκευή μαγειρικής μπορούν να αποβούν θανάσιμοι. Δωμάτια όπως οι καλά φωτισμένες κρεβατοκάμαρες ή τα καθιστικά είναι ιδανικά.

Ειδικά για την πρώτη εβδομάδα, το πουλί πρέπει να βρίσκεται σε ήρεμο χώρο. Εάν το πουλί πρέπει να στεγαστεί σε μια θορυβώδη ή υψηλής κυκλοφορίας περιοχή, τότε τοποθέτησε το εκεί βαθμιαία (καλύψτε το με ένα κομμάτι ύφασμα όταν φαίνεται να ταράζεται).

Θα παρατηρήσετε ότι τα θορυβώδη μέρη, θα ενοχλούν το πουλί όλο και λιγότερο καθώς ο χρόνος θα περνάει και ένα αρσενικό θα απολαμβάνει πραγματικά να κελαηδάει με τον ήχο από ένα ραδιόφωνο, μια δυνατή συνομιλία, ή την ηλεκτρική σκούπα.

Βρείτε το καλύτερο μέρος για το καναρίνι σας:
https://portal.petbirds.gr/space/articles/post/epiloge-theses-kloubiou-sto-spiti-xf-25549

Φροντίδα περισσότερων από ένα πουλιών

Ούτε καν δύο αρσενικά μόνο, που έχουν ανατραφεί μαζί δεν πρέπει να στεγαστούν στο ίδιο κλουβί. Η ειρήνη μπορεί να βασιλέψει για μια στιγμή αλλά τελικά το εδαφικό ένστικτο θα επιστρέψει και η πάλη θα εμφανιστεί.

Ο καλύτερος τρόπος για να κατέχει κανείς δύο αρσενικά καναρίνια, είναι να στεγαστούν χώρια κατά τέτοιο τρόπο, ώστε να μπορούν να ακούσουν, αλλά να μη βλέπουν το ένα το άλλο. Με αυτή τη μέθοδο θα εκμεταλλευθείτε πλήρως το φυσικό ένστικτο ενός καναρινιού, για να ενημερώσει τους ανταγωνιστές αρσενικούς γείτονες ότι υπερασπίζει μια περιοχή.

Τα άγρια ωδικά πουλιά, κάθονται στις μεταξύ τους περιοχές καλώντας τους ανταγωνιστές τους όλη την ημέρα. Έτσι μ’ αυτό τον τρόπο κι εσείς, μπορείτε να “εκβιάσετε” επιπλέον κελάδημα από τα πουλιά σας.

Μερικά ζευγάρια, άλλα όχι όλα, μπορούν να στεγαστούν μαζί όλο το έτος αφού θα έχουν συνηθίσει αρκετά το ένα το άλλο. Θυμηθείτε, η προσεκτική παρουσίαση του ενός πουλιού στο άλλο είναι απαραίτητη για την τοποθέτηση τους στο ίδιο κλουβί. Ξεκινήστε με τη τοποθέτηση των πουλιών το ένα δίπλα στο άλλο, σε χωριστά κλουβιά έως ότου συνηθίσουν.

Αυτή η διαδικασία μπορεί να είναι σύντομη ή να πάρει αρκετές ημέρες ώσπου να ολοκληρωθεί. Πρέπει να σημειωθεί ότι ένας από τους λόγους που ένα πουλί τραγουδά είναι η ανάγκη να βρεθεί ένας σύντροφος.

Με αυτήν την μέθοδο “συγκατοίκησης” αυτή η ανάγκη ικανοποιείται, έτσι το αρσενικό μπορεί να κελαηδάει κάπως λιγότερο από εάν στεγαζόταν μόνο. Το ζευγάρι τελικώς, κάποια στιγμή θα ζευγαρώσει. Έτσι το αρσενικό και το θηλυκό, πρέπει να είναι της ίδιας φυλής ή ποικιλίας, για να εξασφαλιστεί ότι οι νεοσσοί θα είναι καλής ποιότητας.

Η ομαδική εκτροφή θα λειτουργήσει με τα καναρίνια εφ’ όσον δεν συσσωρεύονται σε ένα πάρα πολύ μικρό χώρο. Οποιεσδήποτε διαμάχες θα είναι συνήθως προσωρινές. Η κοινωνική αλληλεπίδραση τριών ή περισσότερων πουλιών, θα αποτρέψει συνήθως οποιαδήποτε μεταξύ τους διαμάχη για μεγάλο διάστημα. Σε αυτήν την κατάσταση, μόνο ένα κυρίαρχο πουλί θα κελαηδάει συχνότερα (όχι απαραιτήτως ο καλύτερος τραγουδιστής σας).

Να είστε σε επιφυλακή για τα ακόλουθα σημάδια ασθένειας

Φουσκωμένα φτερά, δύσπνοια, φτέρνισμα, διάρροια για μακρό χρονικό διάστημα, και αλλαγή της όρεξης. Επειδή η ασθένεια μπορεί να κινηθεί πολύ γρήγορα θα πρέπει να συμβουλευτείτε ένα κτηνίατρο αμέσως.

Σε περίπτωση υποψίας, παρέχετε υψηλότερη θερμοκρασία περιβάλλοντος στο άρρωστο πουλί. Εάν δίνεται η κατάλληλη φροντίδα, ένα καναρίνι μπορεί να ζήσει για 10 έως 15 και να εξακολουθεί να κελαηδάει έως τα γηρατειά.

Διαβάστε επίσης ένα πολύ κατατοπιστικό άρθρο για την αναγνώριση ασθενειών στα καναρίνια.

Σχετικό περιεχόμενο

Τα καναρίνια ως κατοικίδια (πλήρης οδηγός)

Η ιστορική διαδρομή από την εξημέρωση του άγριου καναρινιού και την εκτροφή του από τον άνθρωπο, έως το σύγχρονο καναρίνι και τις ποικιλίες του σήμερα.

Η εξημέρωση του άγριου καναρινιού Serinus canaria

16ος αιώνας

 1500: Λίγο πριν την αρχή του αιώνα, αρχίζουν να στέλνονται τα πρώτα άγρια καναρίνια από Ισπανούς ναυτικούς, στην πατρίδα τους την Ισπανία. Μέσα από τη διαδικασία της εξημέρωσης των άγριων πουλιών και των παρατηρήσεων της εκτροφής, αρχίζει να γίνεται αντιληπτή η δομή του χρώματος στο πτέρωμα.

Τέλη του αιώνα: Ανάπτυξη και σταθεροποίηση των καναρινιών Norwich στην αγγλική επαρχία Norwich.

17ος αιώνας

1667: Εμφανίζεται για πρώτη φορά στη Γερμανία η μετάλλαξη του λευκού κυρίαρχου καναρινιού.

18ος αιώνας

1700: Εμφανίζονται τα Καφέ (Cinnamon) καναρίνια στη Γερμανία.

1713: Συντάσσεται από τον Hervieux λίστα καταγραφήε 29 είδώ καναρινιών. Αυτά τα είδη περιλαμβάνουν χρώματα από τα άγρια πράσινα πουλιά, ποικιλόχρωμα, κίτρινα, cinnamon, λευκά, κλπ.

1715: Πρώτη καταγραφή του καναρινιού με καταγωγή από το Malines (Μαλίν) του Βελγίου που ήταν γνωστό για τη φωνή του. Πρόκειται για το καναρίνι που αργότερα μέσω των επιλεκτικών διασταυρώσεων οδήγησε στη δημιουργία των γερμανικών καναρινιών Harzer Roller με τον βαθύ και μπάσο ρολαριστό ήχο και των Βελγικών Waterlager Malinois με τους βαθύς ήχους που μιμούνται το νερό που κυλάει σε ρυάκι και τους ήχους φλάουτου συνοδεία μεταλλικών τόνων.

1725: Εμφάνιση της μετάλλαξης του Αχάτη, η οποία εξαφανίζεται μετά από μερικά χρόνια. Η μετάλλαξη εμφανίστηκε ξανά το 1910 στην Ολλανδία.

1734: Πρώτη καταγραφή του Γερμανικού Λοφιοφόρου Καναρινιού (σκουφάτο), στη Γερμανία. Η ανάπτυξη και σταθεροποίηση της ποικιλίας ξεκινά γύρω στο 1950 στη Γερμανία από τους Josef Heine, Gustav Mull και Klaus Speicher και αναγνωρίζεται επίσημα από τη γερμανική ομοσπονδία το 1963 και το 1967 από την Παγκόσμια Συνομοσπονδία Ορνιθολογίας.

1742: Πρώτη καταγραφή του Καναρινιού Lizard στη Γαλλία. Η ανάπτυξη και σταθεροποίηση της φυλής ξεκινά αργότερα στη Βρετανία, με την πρώτη καταγραφή σε έντυπη μορφή το 1825 από το "British Aviary and Bird Breeders Companion".

1750: Δημιουργία νέας έκδοσης της λίστας Hervieux από τον Buffon και την εμφάνιση του καναρινιού με κορόνα. Πρόκειται γι' αυτό που οι παλιοί Βρετανοί εκτροφείς αποκαλούν turn-crown και εμείς μετάλλαξη crest. Αυτή η μετάλλαξη, σε συνδυασμό με τo buff, yellow πτέρωμα, έχει παραγξει θεαματικά αποτελέσματα κατά τη διάρκεια των αιώνων.

1780 - 1820: Ανάπτυξη και σταθεροποίηση της φυλής καναρινιών Lancashire στην ομώνυμη αγγλική επαρχία.

19ος αιώνας

1800: Αρχές του αιώνα, χρησιμοποιείται το Βελγικό Καμπούρικο για την ανάπτυξη του Σκωτσέζικου Καναρινιού (Scotch Fancy), στη Γλασκόβη της Σκωτίας και αργότερα του Ιαπωνικό hoso στην Ιαπωνία, το οποίο έχει επίσης προφανή σχέση με το Βελγικό και Σκωτσέζικο frill.

1830: Τα Καναρίνια Border Fancy στην περιοχή "Border" που βρίσκεται μεταξύ της Νότιας Σκωτίας και Βόρειας Αγγλίας.

1850: Καναρίνια Yorkshire στηων επαρχία Yorkshire της Αγγλίας.

1850: Καναρίνι Melado Tenerife, στην Τενερίφη της Ισπανίας.

1850: Καναρίνι Σγουρό του Παρισιού (Parisian Frill) στο Παρίσι της Γαλλίας.

1870 - 1890: Ανάπτυξη των Αγγλικών Crest (σκουφάτων) στην Αγγλία.

1880: Καναρίνια Μπερνουά (Bernois / Berner Bern) στην Ελβετία.

20ος αιώνας

1900: Καναρίνι Munchener, στο Μόναχο της Γερμανίας.

1900: Καναρίνι Σγουρό του Βορρά (North Frilled Canary) στη βόρεια Γαλλία.

1900: Ελβετικό Σγουρό Καναρίνι (Swiss Frill) στην Ελβετία.

1908: Εμφάνιση του Λευκού Υπολειπόμενου καναρινιού, ταυτόχρονα στην Αγγλία και τη Νέα Ζηλανδία.

1910: Επανεμφάνιση και σταθεροποίηση της μετάλλαξης Αχάτης στην Ολλανδία. Αχάτες εμφανίστηκαν για πρώτη φορά το 1725 αλλά χάθηκαν για πολλά χρόνια.

1915: Δημιουργία των καναρινιών Κόκκινου Παράγοντα από τον Dr. Hans Julius Duncker στη Γερμανία, με τη μεταφορά γονιδίων μέσω της διασταύρωσης του Red Siskin (Carduelis cucullata) με κίτρινο καναρίνι.

1920: Σγουρό Καναρίνι Makige (Makige Frill) στην Ιαπωνία.

1920: Σγουρό Ολλανδικό Καναρίνι του Νότου (South Frilled Canary/South Dutch Frilled).

1925: Ιαπωνικό Καμπούρικο Καναρίνι (Japanese Hoso).

1925: Εμφάνιση καναρινιών Gloster, στην έκθεση πτηνών στο Cheltenham του Gloucestershire της Μεγάλης Βρετανίας.

1931: Ισπανικό Καναρίνι (Raza Espanol) στη Ισπανία.

1942: Μεταφέρεται ο Μωσαϊκός τύπος πτερώματος στα καναρίνια μέσω του υβριδισμού τους με το Red Siskin.

1949: Εμφανίζεται για πρώτη φορά το καναρίνι Οπάλ στην εκτροφή του Rosner από το Fuerth της Γερμανίας. Παρά τις προσπάθειες του κ. Rosner για την αναγνώριση των καναρινιών opal, η μετάλλαξη παρέμεινε απαρατήρητη. Μερικά χρόνια αργότερα η μετάλλαξη τελειοποείται από Ολλανδούς εκτροφείς και αποκτά μεγάλη δημοτικότητα σε ολόκληρη την Ευρώπη.

1950: Εμφάνιση του Ιβουάρ (λιποχρωμικού Παστέλ), στην εκτροφή του Ολλανδού P. J. Helder.

1950: Καναρίνι Fife Fancy στην Σκωτσέζικη επαρχία Fife.

1950: Καναρίνι Gibber Italicus στη νότια Ιταλία.

1955: Καναρίνι Padovan στη Ιταλία.

1957: Εμφάνιση του πρώτου μελανινικού Παστέλ καναρινιού στην εκτροφή του H. Kollen από την Ολλανδία. Χαρακτηριστικό της μετάλλαξης είναι η μείωση της μελανίνης στο πτέρωμα.

1966: Ξεκινά η εκτροφή των καναρινιών Σατινέ στην Ολλανδία.

1976: Ξεκινά η εκτροφή των καναρινιών Τοπάζιο στην Ιταλία από τον εκτροφέα κ. Asheri.

1980: Ισπανικό Καναρίνι Giboso/Giboso στην Ισπανία.

1980: Καναρίνι Rheinlaender στο Rhineland της Γερμανίας.

1981: Εμφάνιση της μετάλλαξης Έουμο στην εκτροφή του Haaff, στην Ολλανδία.

1982: Καναρίνι Φιορίνο (Florin/Fiorino) στη Φλωρεντία της Ιταλίας.

1983: Καναρίνι Mehringer στο Mehring της Γερμανίας.

1986: Εμφάνιση της μετάλλαξης Όνυχας στην εκτροφή των αδελφών Louis and Fernando Belver Llorens, στη Βαλένθια της Ισπανίας.

1991: Γιγάντιο Ιταλικό Σγουρό Καναρίνι (Italian Gigant Frill/Arricciato Gigante Italiano) (AGI) στην Ιταλία.

1994: Εμφάνιση της μετάλλαξης Κοβάλτιο στην εκτροφή του Karl-Werner Weber, στη Γερμανία.

1999: Εμφάνιση της μετάλλαξης Ίασπης (Jaspe) στην εκτροφή του José Antonio Abellán Baños, στη Μούρθια της Ισπανίας.

21ος αιώνας

2015: Εμφάνιση της μετάλλαξης Μόνιο (Mogno).

Τα περιττώματα (κουτσουλιές) είναι ένας άριστος δείκτης της κατάστασης υγείας των πτηνών. Οι αλλαγές στην εμφάνιση, τη σύσταση ή την ποσότητα της κουτσουλιάς μπορεί να είναι μία πρόωρη ένδειξη ασθένειας ή άλλων προβλημάτων που οφείλονται σε ελλείψεις στη φροντίδα τους.

Έλεγχος και αξιολόγηση των περιττωμάτων

Η προσεκτική εξέταση των περιττωμάτων είναι πολύ σημαντική για την υγεία των πουλιών μας. Για τη σωστή αξιολόγησή τους πρέπει πρώτα απ' όλα ν' αποκτήστε μια αίσθηση του φυσιολογικού για τα δικά σας πουλιά. Οι αλλαγές από το φυσιολογικό πρέπει να λαμβάνονται σοβαρά υπόψη, διότι μπορούν να σημαίνουν ότι το πτηνό σας είναι άρρωστο.

Σε ένα υγιές πτηνό, τα περιττώματα πρέπει να είναι σχηματισμένα και ομοιογενή, με ελάχιστη οσμή (εκτός από τα πουλερικά, υδρόβια και σαρκοφάγα πτηνά). Ένα υγιές πουλί κάνει κάνει γύρω στις 30-40 κουτσουλιές την ημέρα. Η εικόνα της μίας με την άλλη πρέπει να είναι σχετικά συνεπής. Είναι φυσιολογικό να υπάρχουν περιστασιακές αλλαγές ανάλογα με το είδος της τροφής ή την ποσότητα που καταναλώνεται, όταν όμως μία αλλαγή τείνει να γίνει μόνιμή, τότε μπορεί να υπάρχει πρόβλημα.

Ελέγχετε τον πάτο των κλουβιών καθημερινά. Εάν χρησιμοποιείτε ροκανίδια, άμμο ή άλλα υλικά επίστρωσης, η εμφάνιση και η ποσότητα των περιττωμάτων δεν μπορεί να αξιολογηθεί εύκολα. Για να κάνετε σωστά τον έλεγχο, τοποθετήστε ένα λευκό φύλλο χαρτιού εκτύπωσης στους πάτους των κλουβιών ούτως ώστε να μπορείτε να τα παρατηρείτε καλύτερα.

Δείτε εδώ ένα παράδειγμα κουτσουλιών πάνω σε λευκό χαρτί.

Μπορούν να υπάρξουν πολλές αλλαγές στην ποσότητα, το μέγεθος, το χρώμα, τη συνοχή ή τη συχνότητα των κενώσεων. Όμως, οι αλλαγές που πρέπει να μας ανησυχούν είναι αυτές που διαρκούν χρονικά.

Στη συνέχεια θα εξηγήσουμε ποια είναι τα συστατικά στοιχεία της κουτσουλιάς ενός υγιούς πτηνού, ποιοι είναι οι παράγοντες που μπορούν να αλλάξουν την εικόνα τους και τέλος θα σας δώσουμε μερικά παράδειγμα ώστε να μπορείτε να αξιολογείτε ευκολότερα την κατάσταση των περιττωμάτων των δικών σας πτηνών.

Η σύσταση της κουτσουλιάς

Τα περιττώματα των πτηνών αποτελούνται από τρία συστατικά:

1. Περίττωμα
2. Ουρικό οξύ
3. Ούρα

1. Περίττωμα

Το περίττωμα είναι το σκούρο στερεό τμήμα της κουτσουλιάς που έχει τη μορφή σκουληκιού. Το χρώμα του μπορεί να είναι σκούρο πράσινο (συνήθως στα σποροφάγα) ή καφέ (συνήθως στα πουλιά που καταναλώνουν pellets). Το πράσινο χρώμα του περιττώματος των σποροφάγων οφείλεται στο γεγονός ότι οι σπόροι που καταναλώνουν συνήθως δεν χρωματίζουν οπότε υπερισχύει το πράσινο χρώμα της χολής.

Το περίττωμα δημιουργείται κατά τη διέλευση των τροφών από το γαστρεντερικό σύστημα. Πρόκειται για το προϊόν που παράγεται μετά την απορρόφηση των θρεπτικών συστατικών των τροφών από το έντερο και έχει συνήθως τη μορφή διαμήκους απέκκρισης.

Το χρώμα ή και η σύσταση του περιττώματος επηρεάζεται ιδιαίτερα από τη διατροφή οπότε μπορεί να εμφανίσει έντονες μεταβολλές μετά από κάποια αλλαγή στη διατροφή. Αυτές οι αλλαγές χρώματος είναι συνήθως ακίνδυνες.

Παραδείγματος χάριν, τα παντζάρια μπορούν να κάνουν το περίττωμα κόκκινο, ενώ τα βατόμουρά μπορούν να το κάνουν μοβ ή οι φράουλες κοκκινωπό. Οι χρωστικές ουσίες μπορούν επίσης να αλλάξουν το χρώμα του αναλόγως.

Αυτό που πρέπει να μας ανησυχεί είναι η ξαφνική και άσχετη με την τροφή εμφάνιση κοκκινωπού περιττώματος, διότι μπορεί να οφείλεται στην ύπαρξη αίματος μέσα σε αυτό.

Επομένως, πριν πανικοβληθείτε, θυμηθείτε τι τροφή έχει καταναλώσει το πουλί για να αξιολογήσετε σωστά την αλλαγή χρώματος.

2. Ουρικό οξύ

Το δεύτερο συστατικό στοιχείο της κουτσουλιάς είναι το ουρικό οξύ (εστέρας ουρικού οξέος). Τα άλατα του ουρικού οξέος είναι υποπροϊόντα της πέψης και του μεταβολισμού των πρωτεϊνών στον οργανισμό του πουλιού. Αποβάλλονται μέσω των νεφρών.

Το ουρικό οξύ έχει λευκό προς ανοιχτό κρεμ ή ελαφρώς κιτρινωπό χρώμα και είναι αδιαφανές. Το πράσινο, κίτρινο, καφέ ή κεραμιδί χρώμα είναι σημάδι σοβαρής ασθένειας.

Οποιαδήποτε αλλαγή από το κανονικό, θα πρέπει να ερευνηθεί αμέσως.

3. Ούρα

Το τρίτο τμήμα των κενώσεων ενός πουλιού είναι τα ούρα, τα υγρά απόβλητα που παράγουν τα νεφρά του πουλιού σας. Η ποσότητα τους αλλάζει ανάλογα με την ποσότητα νερού που καταναλώνεται.

Έτσι, ένα πουλί που καταναλώνει πολλά φρούτα και λαχανικά (με υψηλή περιεκτικότητα νερού) θα "ουρεί" περισσότερο από ένα πουλί που τρώει μόνο σπόρους ή pellets. Επομένως το ποσό υδαρές είναι οι κουτσουλιές του πουλιού σας, επηρεάζεται άμεσα από την περιεκτικότητα σε νερό των τροφών που καταναλώνει.

Διαταραχές που προκαλούν αλλαγές στις κενώσεις

Ακολουθούν μερικές από τις διαταραχές που μπορούν να προκαλέσουν αλλαγή στην εικόνα της κουτσουλιάς:

• Διάρροια
• Πολυουρία
• Αίμα ή πολύ σκούρο στερεό περίττωμα
• Ροζ ή κόκκινα ούρα (αιματουρία / αιμοσφαιρινουρία)
• Πράσινα ούρα ή ουρικό οξύ
• Κίτρινα ούρα ή ουρικό οξύ
• Πορτοκαλί ούρα
• Αχώνευτοι σπόροι μέσα στην κουτσουλιά
• Ογκώδη περιττώματα
• Περιττώματα σχήματος "popcorn"
• Περιττώματα που μυρίζουν άσχημα
• Ανουρία.

Διάρροια

Πολλοί άνθρωποι συμπεραίνουν εσφαλμένα ότι η σίτιση των πουλιών με φρούτα και λαχανικά προκαλεί διάρροια. Η αλήθεια είναι ότι όσο υψηλότερη είναι η περιεκτικότητα σε νερό των φρούτων και των λαχανικών, τόσο μεγαλύτερη ποσότητα ούρων θα υπάρχουν στα περιττώματα με αποτέλεσμα η εικόνα τους να μοιάζει με διάρροια.

Διάρροια υπάρχει μόνο όταν το περίττωμα της κουτσουλιάς δεν είναι διαμορφωμένο αλλά ασχημάτιστο ή απλωμένο. Αν κάποιες κουτσουλιές παρουσιάζουν αυξημένη ποσότητα ούρων με συνέπεια να δείχνουν υγρές γενικά, αλλά το περίττωμά τους παραμένει σχηματισμένο, τότε δεν πρέπει να θεωρείται ότι υπάρχει διάρροια, ανεξάρτητα από την ποσότητα ούρων που υπάρχουν.

Να ελέγχετε τις φρέσκες κουτσουλιές διότι με το χρόνο το περιττωματικό τμήμα μπορεί να απορροφήσει κάποια ούρα, που δίνουν την ψευδή εντύπωση διάρροιας.

Σε ορισμένες περιπτώσεις διάρροιας, μπορεί να υπάρχουν φυσαλίδες αέρα στα περιττώματα.

Η διάρροια στα πτηνά μπορεί να προκληθεί από:

• Παθογόνα βακτήρια του γαστρεντερικού, ορισμένους ιούς ή μύκητες. Περισσότερα για τα βακτηρίδια, τους ιούς και τους μύκητες στα πτηνά.
• Τριχομονάδωση. Περισσότερα για τις τριχομονάδες στα πτηνά.
• Κοκκιδίωση. Περισσότερα για την κοκκιδίωση των πτηνών.
• Εντερικά σκουλήκια μπορούν επίσης να προκαλέσουν διάρροια ή ενσφήνωση του εντέρου. Κάτι που κάνει δύσκολη τη διάγνωση σε αυτή την περίπτωση μέσω των κοινών εξετάσεων, είναι ότι τα αυγά τους περνούν σπάνια στις κενώσεις με αποτέλεσμα να μην μπορούν εύκολα να εντοπιστούν. Περισσότερα για τα εντερικά σκουλήκια.
• Άλλες ασθένειες του γαστρεντερικού.
• Τοξίνες που υπάρχουν στον περιβάλλοντα χώρο ή τις τροφές και τον εξοπλισμό των πουλιών.

Πολυουρία

Μην συγχέετε την πραγματική, παθογόνο πολυουρία με αυτήν που εμφανίζεται περιστασιακά λόγω ενθουσιασμού ή στρες. Πολλά πουλιά, όταν βρίσκονται σε κατάσταση στρες "ουρούν" περισσότερο λόγω της αυξημένης τους αρτηριακής πίεσης. Αυτό είναι αναμενόμενο.

Σε καταστάσεις στρες, ένα πουλί μπορεί να "ουρήσει" μόνο, χωρίς να αποβάλει συγχρόνως όλα τα στοιχεία που συνθέτουν την κουτσουλιά ή να αποβάλει μόνο ουρικό οξύ και ούρα, ανεξάρτητα από το περίττωμα. Η κατάσταση αυτή όμως σταματά όταν πάψουν να υφίστανται οι λόγοι που προκαλούν αυτή τη διέγερση.

Επίσης, τα Lorikeets, λόγω της διατροφής τους που αποτελείται κυρίως από χυμούς και φρούτα, παράγουν μεγάλες ποσότητες ούρων οι οποίες δεν πρέπει να συγχέονται με την πολυουρία.

Επομένως, η αύξηση των ούρων μπορεί να προκληθεί από τη δίψα, την κατανάλωση μεγάλης ποσότητας φρούτων και λαχανικών, το στρες, από λοιμώξεις αλλά και ορισμένες μεταβολικές νόσους όπως ο διαβήτης των πτηνών.

Για να αξιολογηθούν σωστά οι κενώσεις πρέπει να ελέγχονται όταν το πουλί βρίσκεται σε κατάσταση ηρεμίας.

Αίμα ή πολύ σκούρο περίττωμα

Το αίμα ή το πολύ σκούρο περίττωμα οφείλεται σε γαστρεντερική αιμορραγία ή ασιτία αντίστοιχα. Πολλές φορές είναι δύσκολο να γίνει διάκριση μεταξύ αίματος και πολύ σκούρου πράσινου χρώματος, επομένως είναι σημαντικό να γίνεται σωστά για να μην οδηγηθούμε σε λανθασμένα συμπεράσματα.

Το αίμα στο περίττωμα οφείλεται σε προσβολή του γαστρεντερικού από παθογόνους μικροοργανισμούς (πχ κοκκίδια) ή από προβλήματα της ωοθήκης που οφείλονται σε φλεγμονές, έλκη ή όγκους.

Το νωπό αίμα (έντονο κόκκινο) στην κουτσουλιά οφείλεται σε τραυματισμό της αμάρας λόγω δυσκολίας κατά την ωοτοκία, την αφόδευση ή την παρουσία κοκκιοποιημένου ιστού (εμφανίζεται σχεδόν όπως μια φράουλα) γύρω από την αμάρα.

Στους παπαγάλους macaw, το αίμα στα περιττώματα θα μπορούσε να οφείλεται σε όγκους του επιθηλιακού ιστού, ιογενούς αιτιολογίας.

Το πολύ σκούρο πράσινο (σχεδόν μαύρο) και κολλώδες περίττωμα υποδειλώνει ασιτία ή και αφιφιδάτωση. Αν ένα πουλί δεν φάει καθόλου στερεά τροφή για τουλάχιστον 24 ώρες, το περίττωμα των κενώσεών του θα γίνει αυτό το χρώμα.

Η εικόνα και η σύσταση αυτής της κουτσουλιάς, συγχέεται συχνά με την ύπαρξης αίματος στις κενώσεις, ενώ στην πραγματικότητα οφείλεται σε μία ουσία της χολής (μπιλιβερδίνη) που υπερισχύσει στα περιττώματα λόγω της έλλειψης τροφής.

Ροζ ή κόκκινα ούρα (αιματουρία)

Τα ροζ ή κόκκινα ούρα (αιματουρία / αιμοσφαιρινουρία) ή στο ή το ουρικό οξύ (αφού διακριθεί από το κόκκινο χρώμα του περιττώματος) παρατηρούνται σε περιπτώσεις νεφρικής λοίμωξης ή τοξικότητας που μπορεί να οφείλεται σε δηλητηρίαση από μόλυβδος.

Πράσινα ούρα ή ουρικό οξύ

Τα πράσινα ούρα ή ουρικό οξύ είναι συχνά ένδειξη ηπατικής νόσου (προβλήματα στο συκώτι). Εάν είναι πράσινο μόνο το ουρικό οξύ, μπορεί να σημαίνει ότι το πτηνό πάσχει από ψιττάκωση (χλαμυδόφιλα).

Κίτρινα ούρα

Τα κίτρινα ούρα συσχετίζονται με ανορεξία.

Πορτοκαλί ούρα

Τα πορτοκαλί ούρα υποδειλώνουν ότι έγινε ενέσιμη χορηγηση βιταμίνης Β πριν από μερικές ώρες.

Αχώνευτοι σπόροι μέσα στην κουτσουλιά

Οι μη χωνεμένοι σπόροι ή η άμμος στα περιττώματα είναι ένδειξη πεπτικού προβλήματος που οφείλεται σε δυσλειτουργία του προστομάχου και του στομάχου.

Ογκώδη περιττώματα

Τα ογκώδη περιττώματα μπορεί να οφείλονται σε κακή διατροφή ή κακή απορρόφηση των θρεπτικών συστατικών από τις τροφές. Ογκώδη περιττώματα μπορεί να κάνουν επίσης τα θηλυκά πουλιά κατά τη διάρκεια της αναπαραγωγής ή τα πουλιά που τρέφονται με πέλλετς.

Περιττώματα σχήματος "popcorn"

Τα ογκώδη περιττώματα σχήματος "popcorn" είναι ένδειξη ασθένειας του παγκρέατος. Το χρώμα τους είναι συνήθως λευκό ή γκρίζο.

Περιττώματα που μυρίζουν άσχημα

Τα περιττώματα που μυρίζουν άσχημα συσχετίζονται συχνά με υπερανάπτυξη βακτηριδίων ή μυκήτων.

Δείγματα περιττωμάτων


• Α) Φυσιολογική κουτσουλιά υγιούς παπαγάλου, με σχηματισμένο περίττωμα, φυσιολογικό ουρικό οξύ και μικρή ποσότητα ούρων.
• Β) Αιματουρία. Ένδειξη σοβαρής νεφρικής νόσου ή τοξίκωσης. Γ) Χολοπρασίνη στα ούρα και πολυουρία. Υποδηλώνει ηπατική νόσο.
• Δ) Μεγάλο, ογκώδες περίττωμα. Σχετίζεται με την ύπαρξη στερεής μάζας στο υπογάστριο, πχ λόγω επικείμενης ωοτοκίας.
• Ε) Αίμα στο περίττωμα. Ένδειξη σοβαρής γαστρεντερικής πάθησης.
• ΣΤ) Αχώνευτοι σπόροι στα περιττώματα. Ένδειξη πεπτικού προβλήματος.

Επίλογος

Ο τακτικός έλεγχος για την αξιολόγηση των περιττωμάτων των κατοικίδιων πτηνών, είναι μία από τις βασικές ευθύνες των ιδιοκτητών τους. Οι αλλαγές στις κενώσεις να είναι συχνά το πρώτο, βασική ένδειξη ότι κάτι δεν πάει καλά με την υγεία των πτηνών. Η έγκαιρη αναγνώριση της ασθένειας, πριν ακόμη το πουλί καταστεί κλινικά άρρωστο και η σωστή αντιμετώπισή της από τον ειδικό γιατρό, αυξάνουν σημαντικά τις πιθανότητες ίασης, χωρίς καν να απειληθεί η ζωή του.

Σχετικό περιεχόμενο

Προκαλούν διάρροια στα πουλιά τα βρεγμένα χορταρικά; Αναγνώριση ασθενειών των πουλιών Λοιμώδη νοσήματα στα πτηνά συντροφιάς

Τα φύτρα σπόρων ή βλαστωμένοι σπόροι είναι ένα δώρο της φύσης στα πουλιά εκτροφής όπου η δυνατότητα σίτισης με τροφές υψηλής διατροφικής αξίας.

Τα φύτρα σπόρων στη διατροφή των πουλιών


Οι σπόροι καθώς βλαστίζουν δημιουργούν υψηλά ποσά βιταμινών και μετάλλων, που δεν θα ήταν διαθέσιμα στην ξηρά μορφή του σπόρου. Οι ξηροί σπόροι έχουν μία σχετικά καλή ποσότητα θρεπτικών συστατικών αλλά η διαδικασία της βλάστησης τα αυξάνει σημαντικά, μετασχηματίζοντας έτσι τον ξηρό σπόρο σε μία πολύ θρεπτική τροφή.

Το ενδόσπερμα του σπόρου είναι μια αποθήκη υδατανθράκων, πρωτεϊνών και λιπών. Όταν ο σπόρος φυτρώνει, αυτά τα συστατικά μετατρέπονται σε αφομοιώσιμα αμινοξέα και φυσικά σάκχαρα που χρησιμοποιεί το έμβρυο του φύτρου για να μεγαλώσει.

Αυτή την περίοδο, ο σπόρος χρειάζεται μεγάλη ποσότητα θρεπτικών συστατικών για να μπορέσει να αναπτυχθεί σωστά. Η φύση φροντίζει να του τα παρέχει αυξάνοντας έτσι τα ποσοστά βιταμινών και μετάλλων που αναπτύσσονται μέσα στο σπόρο για τη θρέψη του φυτού.

Πως φτιάχνουμε βλαστωμένους σπόρους

Ξεκινήστε από βραδύς βάζοντας μια μικρή ποσότητα από το μείγμα σπόρων που θα επιλέξετε μέσα σε ένα σουρωτήρι και ξεπλύνετέ τους καλά με χλιαρό νερό.

Αφήστε τους λιγάκι να στραγγίσουν και τοποθέτησε τους σε ένα καθαρό γυάλινο βάζο. Προσθέστε μια ποσότητα νερού σε αναλογία 5 μέρη νερό προς 1 μέρος σπόρους και σκεπάστε το βάζο με ένα ύφασμα αραιής ύφανσης όπως είναι για παράδειγμα η γάζα. Περάστε ένα λάστιχακι γύρω από το στόμιο του βάζου ώστε να στερεωθεί καλά το ύφασμα στη θέση του.

Αφήστε το βάζο με τους σπόρους όλη νύχτα. Το πρωί αδειάστε το νερό από το βάζο και ξεπλύνετε τους σπόρους καλά. Στη συνέχεια, τοποθετήστε το βάζο ανάποδα σε γωνία 45 μοιρών, μόνο με τους του σπόρους μέσα, ούτως ώστε να μπορεί να στραγγίζει όσο νερό έχει μείνει μέσα. Φροντίστε να αερίζονται καλά οι σπόροι.

Επαναλάβετε τη διαδικασία τουλάχιστον δύο φορές την ημέρα για τρεις με τέσσερις ημέρες μέχρι τα φύτρα να φτάσουν σε μήκος περίπου τα τρία με τέσσερα εκατοστά, όπου μπορείτε πλέον να τα προσφέρετε στα πουλιά.

Μπορείτε να προσφέρετε αμέσως τα φύτρα στα πουλιά ή να τα διατηρήσετε μέχρι και τρεις μέρες στο ψυγείο, εφόσον υπάρχει ανάγκη. Είναι προτιμότερο όμως να καταναλώνονται φρέσκα.

Διαδικασία καλλιέργειας φύτρων σε βίντεο

Στο βίντεο που ακολουθεί μπορείτε να δείτε τη διαδικασία. Το βάζο με τα καπάκια σουρωτήρια μπορείτε να τα βρείτε σε όλα τα καταστήματα βιολογικών προϊόντων και ειδών υγιεινής διατροφής. Όπως θα δείτε και στο βίντεο, με αυτόν τον τρόπο η διαδικασία γίνεται ακόμη πιο εύκολη.

Βίντεο: Παρασκευή φύτρων

Πολυμέσο youtube: xoaIpZZfcFc

Χρόνοι μουλιάσματος και φυτρώματος σπόρων

Σχεδόν όλοι οι σπόροι μπορούν να γίνουν φύτρα. Μπορείτε, πέρα από τους σπόρους που τρώνε τα καναρίνια έτσι κι αλλιώς, να δοκιμάσετε να καλλιεργήσετε σπόρους όπως:

Σπόρος	Χρόνος μουλιάσματος (ώρες)	Χρόνος φυτρώματος (μέρες)
Άλφα άλφα	4 - 6	5
Βρώμη	6	2 - 3
Ηλιόσπορος	8	1 - 2
Κεχρί	8	2 - 3
Κινόα	4	2- 3
Κολοκυθόσπορος	8	3
Κριθάρι	6	2
Λιναρόσπορος	12 ώρες	Δεν κάνει φύτρο
Ρεβίθια	8	2 - 2
Ροβίτσα	8 - 20	2 - 3
Σιτάρι	10 - 12	1 - 3
Σουσάμι	4 - 6	1 αλλά δεν κάνει φύτρο
Φαγόπυρο	6	2 - 3
Φακές	8 - 12	2 - 3
Φασόλι (μαυρομάτικο)	10 - 12	2 - 3

Προσοχή: Για την παρασκευή φύτρων χρησιμοποιούμε σπόρους μόνο στη φυσική τους μορφή. Όχι κατεργασμένους (ψημένους), όχι τους σπόρους του μίγματος που χρησιμοποιούμε καθημερινά στη διατροφή των πουλιών μας και φυσικά, όχι σπόρους που έχουν ραντιστεί.

Τι πρέπει να προσέξετε

Επειδή οι συνθήκες κάτω από τις οποίες βλαστίζουν οι σπόροι ευνοούν την ανάπτυξη μικροοργανισμών, θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα εξής ώστε να υπάρξει επιτυχές και ασφαλές αποτέλεσμα:

• Συχνό ξέπλυμα των σπόρων (2 ή και 3 φορές την ημέρα), ώστε να απομακρύνονται τυχόν μικρόβια που έχουν δημιουργηθεί και στη συνέχεια πολύ καλό στράγγισμα.
• Προτιμήστε σπόρους που διατίθενται αποκλειστικά για φύτρωμα. Οι σπόροι αυτοί δεν έχουν υποστεί επεξεργασία και μπορούν να εγγυηθούν ένα καλό αποτέλεσμα.
• Αν αισθανθείτε οποιαδήποτε άσχημη μυρωδιά, πετάξτε τους σπόρους σε όποιο στάδιο ανάπτυξης και αν βρίσκονται και μην τους δώσετε στα πουλιά ακόμη και αν υπάρχει η παραμικρή υποψία αλλοίωσης.

Tip: Προσθέστε στο νερό μερικές σταγόνες εκχύλισμα σπόρων γκρέιπφρουτ ή μηλόξυδο για να αποφευχθεί η αλλοίωση.

Media gallery Φύτρων

Σχετικό περιεχόμενο

Βλαστίζουν οι σπόροι του μείγματος που ταΐζετε στα πουλιά; Τρόπος και χρόνος αποθήκευσης των φύτρων Οι βλαστωμένοι σπόροι στην αυγοτροφή Προσοχή σε όσους εκτρέφουν καναρίνια χρώματος (σχόλιο)

Οι ψείρες, τα εξωτερικά ακάρεα γενικά μπορούν να δημιουργήσουν σοβαρά προβλήματα στα πουλιά. Μάθετε να τα ξεχωρίζετε αλλά και να τα αντιμετωπίζετε εφόσον χρειαστεί.

Τα ακάρεα και οι ψείρες στα κατοικίδια πτηνά

Τα ακάρεα και οι ψείρες προσβάλλουν κυρίως την τραχεία, τα πόδια, το ράμφος και το φτέρωμα των πουλιών. Ακολουθούν πληροφορίες για αυτά που ταλαιπωρούν συχνότερα τα πτηνά μας, ώστε να μπορείτε να αναγνωρίσετε τα συμπτώματα και να δράσετε έγκαιρα, μειώνοντας έτσι την ταλαιπωρία των πουλιών.

Το άκαρι Knemidοkoptes

 Τα ακάρεα του γένους Knemidokoptes είναι παράσιτα του δέρματος και του ράμφους των πτηνών και δημιουργούν στα πουλιά μια κατάσταση γνωστή κοινώς με τις ονομασίες Scaly leg ή Scaly face.

Τα ακάρεα Knemidocoptes προσβάλλουν κυρίως τα ορνιθόμορφα πτηνά (κοτόπουλα, γαλοπούλες κ.λπ.), τα στρουθιόμορφα (καναρινία, καρδερίνες κ.λπ.), τα Ψιττακόμορφα (παπαγάλοι, parakeets, budgerigars κ.λπ.) σπανιότερα αλλά είδη όπως οι δρυοκολάπτες, οι πάπιες, οι χήνες κ.λπ.

Η διάγνωση γίνεται συνήθως με απόξεση του δέρματος που εκτελείται στο κτηνιατρείο και κατόπιν εξέταση του προϊόντος της απόξεσης κάτω από το μικροσκόπιο.

Η θεραπεία γίνεται συνήθως με την εφαρμογή αλοιφής epithol στην προσβεβλημένη περιοχή, 2 φορές την ημέρα για 7 μέρες.

Εάν τα ακάρεα έχουν παραμορφώσει το ράμφος, τότε αυτό πρέπει να λιμαριστεί προσεκτικά από έναν κτηνίατρο για να αποκτήσει ξανά το σωστό σχήμα.

Αν και αυτά τα ακάρεα δεν μεταδίδονται εύκολα, είναι καλύτερο να εφαρμοσθεί θεραπεία σε όλα τα πουλιά που βρισκόταν στο ίδιο κλουβί με ένα προσβεβλημένο πουλί.

Τα ακάρεα δεν μπορούν να ζήσουν μακριά από τα πουλιά και δεν μπορούν να προκαλέσουν προβλήματα στους ανθρώπους ή άλλα είδη ζώων.

Τα ακάρεα της τραχείας

Το άκαρι που προσβάλει την τραχεία ή τους αεροσάκους των πτηνών είναι το Sternostoma tracheacolum. Τα ακάρεα αυτά παρασιτούν τα αναπνευστικά όργανα των πουλιών και μπορούν να γίνουν ορατά με την εκπομπή εστιασμένου φωτός από ειδικό φακό κατά μήκος της τραχείας. Τα ακάρεα εμφανίζονται ως μικροί κόκκοι πιπεριού μέσα στην τραχεία. Βρίσκονται επίσης και στους πνεύμονες.

Ένας μικρός αριθμός ακάρεων δεν μπορεί να προκαλέσει εμφανή συμπτώματα, αλλά εάν ένα πουλί αναπνέει με ανοιχτό στόμα, ή έχει δυσκολία στην αναπνοή τότε ίσως νοσεί πλέον.

Η μετάδοση τους μπορεί να γίνει μέσω της τροφής, από τον βήχα του πουλιού ή από την η ύπαρξη ακάρεων στο ράμφος που κατόπιν σκουπίζονται πάνω στις πατήθρες και μεταφέρονται σε ένα άλλο πουλί. Επίσης, οι γονείς μπορεί να μεταφέρουν τα ακάρεα στους νεοσσούς τους μέσω της σίτισης.

Η αντιμετώπιση τους γίνεται από έναν ειδικευμένο στα πτηνά κτηνίατρο με χρήση Ιβερμεκτίνης στην κατάλληλη δόση. Πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ότι αν υπάρχει μεγάλος αριθμός ακάρεων στην τραχεία, είναι πιθανό να προκληθεί δυσφορία ή και θάνατος του πουλιού όταν τα ακάραια αρχίσουν να εξοντώνονται μαζικά από την επίδραση του φαρμάκου.

Τα κλουβιά των άρρωστων πουλιών πρέπει να απολυμαίνονται σχολαστικά.

Τα ακάρεα της τραχείας εντοπίζονται με βεβαιότητα στη νεκροψία.

Διαβάστε περισσότερα για τα ακάρεα της τραχείας των πουλιών.

Η κόκκινη ψείρα ή κόκκινο άκαρι

Η κόκκινη ψείρα (Dermanyssus gallinae) είναι ένα εξωπαράσιτο που μπορεί να εμφανιστεί στα κατοικίδια ζώα και πουλιά.

Ο ζεστός καιρός (10-35˚C και 70% υγρασία) δημιουργεί ιδανικές συνθήκες για την ανάπτυξη των παρασιτώσεων που δημιουργούν απειλές για την υγεία των πτηνών και των ανθρώπων.

Δυστυχώς, το κόκκινο άκαρι δεν είναι πολύ επιλεκτικό στο γεύμα του. Μπορεί να τραφεί τόσο με το αίμα των πτηνών και των ζώων, όσο και με το αίμα των ανθρώπων.

Προσκολλάται στο δέρμα του ξενιστή και απορροφά το αίμα του. Μπορεί να βρεθεί σε οποιοδήποτε είδος πουλιού. Δραστηριοποιείται τη νύχτα δημιουργώντας έτσι συχνά ανησυχία και φαγούρα στα πουλιά.

Αφού τραφούν με το αίμα του πουλιού, σύρονται μακριά του σε ρωγμές του κλουβιού, σε πατήθρες ή ακόμα και σε μέρη του σπιτιού για να φωλιάσουν το πρωί.

Κατά τη διάρκεια της ημέρας, οι κόκκινες ψείρες μπορούν να βρεθούν σε σχισμές επίπλων, σε χαλιά ή ξύλινες επενδύσεις, όπου και γεννούν τα αυγά τους. Ο σωστός καθαρισμός, απαιτεί την εξαφάνισή τους από το πουλί - κλουβί αλλά και από τον περιβάλλον χώρο.

Εντοπισμός του κόκκινου ακάρεως

Οι κόκκινες ψείρες μπορούν να εντοπιστούν μόνο κατά τη διάρκεια της νύχτας πάνω στο δέρμα ή τα φτερά του πουλιού. Εάν ένα πουλί εξεταστεί κατά τη διάρκεια της ημέρας, οι ψείρες δεν πρόκειται να βρεθούν.

Ο ευκολότερος τρόπος να εντοπίσετε την κόκκινη ψείρα, είναι να καλύψετε το κλουβί τη νύχτα με ένα άσπρο πανί. Νωρίς το πρωί, ελέγχετε προσεκτικά το σκέπασμα ή και πάνω στο πουλί εξωτερικά, προσπαθώντας να εντοπίσετε μικροσκοπικά καφε-κόκκινα ζωύφια.

Επίσης, μπορείτε αποβραδίς να βρέξτε ελαφρά μια χαρτοπετσέτα και αφού τη διπλώσετε μερικές φορές, να τη στερεώσετε ανάμεσα στα κάγκελα του κλουβιού. Αν υπάρχουν κόκκινες ψείρες, τότε κατά πάσα πιθανότητα θα τις δείτε μέσα στην χαρτοπετσέτα όταν την ξεδιπλώσετε το πρωί.

Αντιμετώπιση της κόκκινης ψείρας

Ο αριθμός των χημικών φαρμάκων για την αντιμετώπιση της κόκκινης ψείρας είναι περιορισμένος. Πολλά προϊόντα έχουν αποσυρθεί από τις ευρωπαϊκές αγορές ή έχουν απαγορευθεί τα τελευταία χρόνια επειδή δεν πληρούν τις ευρωπαϊκές ή εθνικές κανονιστικές διατάξεις για την ασφάλεια των καταναλωτών και των χρηστών.

Οι κύριες κατηγορίες προϊόντων που επηρεάστηκαν ήταν τα καρβαμιδικά (carbaryl, methomyl, propoxur), οργανοφωσφορικά (dichlorvos, fenitrothion, chlorpyrifos, diazinon) και πυρεθροειδή (cyhalothrin).

Αυτή τη στιγμή, το organophosphate phoxim (Byemite®, Bayer) είναι το μόνο κτηνιατρικό φαρμακευτικό προϊόν που έχει καταχωρηθεί στην Ευρώπη για τη θεραπεία παρασιτώσεων από D. gallinae.

Ωστόσο, χορηγείται μόνο για εφαρμογή στους χώρους του εκτροφείου ΧΩΡΙΣ την παρουσία πουλιών και όχι για να ψεκάζεται πάνω στα πουλιά. [1]

Δείτε προτάσεις θεραπείας και περισσότερες πληροφορίες για τις κόκκινες ψείρες στα πουλιά.

Η μαύρη ψείρα των πτηνών

Εκτός από την κόκκινη υπάρχει και η μαύρη ψείρα των πτηνών που μπορεί να παρατηρηθεί περιστασιακά στα φτερά των πουλιών. Γενικά, οι μαύρες ψείρες δεν είναι τόσο επικίνδυνες όσο οι κόκκινες για τα πουλιά.

Το χαρακτηριστικό αυτής είναι το δάγκωμα - μάσημα. Τρέφονται με φτερά, δέρμα ή και αίμα. Δεν έχουν φτερά και η ανατομία του στόματός του που φτιάχτηκε για να μασάει είναι ένα χαρακτηριστικό διάκρισής της από τις ψείρες που ρουφούν αίμα.

Τις εντοπίζουμε συνήθως στα καλάμια των φτερών, προσκολλημένες στο κάτω μέρος κατά μήκος της ρίζας. Δεν μετακινούνται εύκολα σε άλλα μέρη του πουλιού.

Τρώνε μικρά κομμάτια φτερών, με συνέπεια την κακή ποιότητα του φτερώματος σε καταστάσεις σοβαρής προσβολής. Όταν ο πληθυσμός των ψειρών είναι μικρός, το αποτέλεσμα της δράσης τους δεν είναι εμφανές στο πτέρωμα.

Οι μαύρες ψείρες μεταδίδονται με τη στενή επαφή των πουλιών. Έτσι, μπορούν να μεταφερθούν στους νεοσσούς στη φωλιά από τους γονείς τους

Η διάγνωση γίνεται με παρατήρηση κάτω από τα φτερά, την ουρά και στο βάθος της φωλιάς όταν υπάρχουν νεοσσοί.

Όταν δεν βρίσκονται στο πουλί είναι πολύ κινητικές και εξαπλώνονται εύκολα, σε αντίθεση με την κόκκινη ψείρα (άκαρι) που δρα σε περιορισμένη έκταση.

Αυτές οι ψείρες αντιμετωπίζονται με την χρήση κοινών αντιφθειρικών προϊόντων και απολύμανση του εξοπλισμού. Η εφαρμογή πρέπει να επαναλαμβάνεται σε 7-10 μέρες προκειμένου να εξοντωθούν οι ψείρες που θα εκκολαφθούν από τα αυγά των ψειρών που εξοντώθηκαν από την πρώτη εφαρμογή.

Η μαύρη ψείρα των πτηνών ολοκληρώνει τον κύκλο της ζωής της στο πουλί και δεν δημιουργούν πρόβλημα σε άλλα ζώα.

Ψύλλοι

Ο ψύλλος είναι ένα ακόμη παράσιτο που ευτυχώς δεν προσβάλει τα πτηνά. Ωστόσο, υπάρχουν μερικές σπάνιες περιπτώσεις όπου μπορεί να βρεθούν ψύλλοι, κυρίως σε παπαγάλους.

Οι περιπτώσεις αυτές αφορούν συνήθως πτηνά που ζουν έξω από το κλουβί και περπατούν στο πάτωμα σπιτιού που υπάρχουν ήδη ψύλλοι από άλλα κατοικίδια (σκύλους, γάτες).

Γενικά, δεν είναι καλή ιδέα να αφήνετε το πουλί να περπατά στο πάτωμα. Το πάτωμα είναι γεμάτο μικρόβια και το πτηνό σας είναι πιο ευαίσθητο σε αυτά, απ' ότι είναι τα σκυλιά ή οι γάτες σας.

Σχετικό περιεχόμενο

Ακάρεα της τραχείας Ανιχνεύοντας την κόκκινη ψείραfart