Παπαγάλοι Αμαζονίου είναι γενική ονομασία των ειδών του γένους Αμαζόνα (Amazona), που περιλαμβάνει περίπου 35 είδη. Όλα τα είδη απαντώνται στην αμερικανική ήπειρο, από τα νότια μέχρι το Μεξικό και την Καραϊβική..

Γένος Amazona, οι παπαγάλοι Αμαζονίου


Οι Αμαζονίου είναι μεσαίου έως μεγάλου μεγέθους παπαγάλοι με μήκος που κυμαίνεται μεταξύ 23 - 45 εκ. Έχουν ως επί το πλείστον πράσινο πτέρωμα, με μικρές χρωματιστές "πινελιές" σε διάφορα σημεία του σώματος που αποτελούν χαρακτηριστικά σημεία διάκρισης μεταξύ των ειδών. Το βάρος τους κυμαίνεται μεταξύ 190 γρ. και 570 γρ.

Ζουν στην Αμερική, σε μία περιοχή που ξεκινά από τη Νότια Αμερική έως το Μεξικό, τις νότιες Ηνωμένες Πολιτείες και την Καραϊβική. Εκτός αυτών των περιοχών, έχουν εισαχθεί και παρατηρηθεί στο φυσικό περιβάλλον της Καλιφόρνια, της Φλόριντα κυρίως γύρω από την πόλη του Μαϊάμι, του Πουέρτο Ρίκο και τη Νότια Αφρική, ενώ στην Ευρώπη τους συναντάμε στην Ιταλία, την Ισπανία, την Πορτογαλίας και κάποιους στην Ολλανδία.

Δραστηριοποιούνται κυρίως σε περιοχές με θάμνους, φοινικόδεντρα και τροπικά δάση, ενώ ορισμένοι προτιμούν πιο ξηρές περιοχές όπως οι σαβάνες.

Διατροφή

Οι παπαγάλοι του Αμαζονίου τρέφονται κυρίως με σπόρους, ξηρούς καρπούς, φρούτα, μούρα, μπουμπούκια, νέκταρ και λουλούδια.

Αναπαραγωγή
Οι παπαγάλοι Αμαζονίου ξεκινούν να αναπαράγονται γύρω στα τέλη του χειμώνα και την άνοιξη. Αυτό συμβαίνει στη φύση λόγω της αυξημένης διαθεσιμότητας τροφής ή και της μικρότερης πιθανότητας πλημμυρών, καθώς η συγκεκριμένη περίοδος στο φυσικό τους περιβάλλον είναι γενικά ξηρή.

Η μέση ηλικία αναπαραγωγής των κατοικίδιων Αμαζόνων, για τους οποίους υπάρχουν περισσότερα στοιχεία, είναι περίπου τέσσερα χρόνια, με έξι χρόνια για κάποια μεγαλύτερα είδη όπως ο Yellow-crowned amazon. Έχει παρατηρηθεί ότι τα θηλυκά πτηνά γεννούν αυγά μέχρι την ηλικία των 30 ετών.

Χρειάζονται 5 εβδομάδες για να στήσουν τη φωλιά και να κάνουν τα αυγά τους. Μία επιτυχημένη "φωλιά" δίνει κατά μέσο όρο 2-3 νεοσσούς.

Πληθυσμιακή κατάσταση

Τα 18 από τα 31 είδη παπαγάλων Αμαζονίου καταχωρήθηκαν από τη Διεθνή Ένωση για τη Διατήρηση της Φύσης (IUCN) ως απειλούμενα ή εξαφανισμένα στη φύση. Οι πιο συνηθισμένες απειλές είναι η απώλεια ενδιαιτημάτων, το κυνήγι, το εμπόριο κατοικίδιων και η εισαγωγή άλλων ειδών στο φυσικό τους περιβάλλον.

15 είδη περιλαμβάνονται στο Παράρτημα 1 της Σύμβασης για το Διεθνές Εμπόριο Απειλούμενων Ειδών, ενώ 16 στο Παράρτημα 2. Η δε αμαζόνα του Πουέρτο Ρίκο βρίσκεται σε κατάσταση κρίσιμου κινδύνου.

Οι Αμαζόνες ως κατοικίδια

Τα ιδιαίτερα θετικά χαρακτηριστικά των παπαγάλων Αμαζονίου ως κατοικίδια, είναι η προσαρμοστικότητα και η ζωντάνια. Μερικά από τα είδη που συνήθως διατηρούνται ως κατοικίδια είναι ο Yellow-headed amazon, ο Yellow-naped amazon και ο turquoise-fronted amazon.

Συμπεριφορά

Αν και γενικώς είναι φιλικά πουλιά, ορισμένες αμαζόνες μπορεί να εκφράσουν μία ορμονικά επαγόμενη επιθετικότητα και να επιτίθενται στους ιδιοκτήτες τους, κάτι που τους οδηγεί στην αναζήτηση μεθόδων διόρθωσης της συμπεριφοράς των παπαγάλων τους. Από την άλλη πλευρά, σε αντίθεση με την παραπάνω συμπεριφορά, υπάρχουν είδη όπως ο lilacine amazon και mealy amazon που έχουν πολύ ήπιο και στοργικό χαρακτήρα και είναι σχετικά εύκολα στη διαχείρισή τους.

Για τη διατήρηση της καλής φυσικής και ψυχικής τους υγείας, χρειάζεται να περνούν αρκετό, δημιουργικό χρόνο με τους ιδιοκτήτες τους και να ανταμείβονται για την καλή συμπεριφορά. Επίσης, οι αμαζόνες έχουν μια έντονη, έμφυτη τάση για μάσηση οπότε είναι καλό να έχουν πάντα ασφαλή παιχνίδια για να καταστρέφουν. Διαφορετικά μπορεί να αναπτύξουν αρκετά επιθετική συμπεριφορά (ιδιαίτερα τα αρσενικά πτηνά), η οποία γίνεται ξεκάθαρα εμφανής μέσω της γλώσσας του σώματος του πουλιού.

Διατροφή ως κατοικίδια

Ένα από τα κύρια προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι παπαγάλοι Αμαζονίου στην αιχμαλωσία είναι η παχυσαρκία, η οποία μπορεί να αποφευχθεί με τη σωστή διατροφή και άσκηση. Οι σπόροι δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως μοναδική τροφή αλλά θα πρέπει να χρησιμοποιούνται ως μέρος μιας ισορροπημένης διατροφής. Σε αυτήν προσθέτουμε τροφές όπως ασφαλή φρέσκα φρούτα και λαχανικά, ξηρούς καρπούς, βραστές πατάτες, μπιζέλια, φασόλια και καρότα.

Θα πρέπει επίσης να δίνεται η ευκαιρία στα πτηνά να αναζητούν την τροφή τους (foraging) αντί να τους προσφέρεται απλώς. Έτσι αποκτούν ένα ακόμη κίνητρο για να παραμένουν δραστήρια και υγιή.

Προσδόκιμο ζωής

Μπορούν να ζήσουν από 30 έως 50 χρόνια, με μία αναφορά σε έναν Yellow-crowned amazon που έζησε 56 χρόνια σε αιχμαλωσία.

Ονοματολογία και συστηματική ταξινόμηση

Διωνυμική ονομασία: Amazona Ελληνική: Παπαγάλοι Αμαζονίου Αγγλική: Amazon Parrots Τάξη: Ψιττακόμορφα (Psittaciformes) Οικογένεια: Ψιττακίδες (Psittacidae) Γένος: Αμαζόνα (Amazona)

Είδη παπαγάλων Αμαζονίου

• Blue-fronted ή Turquoise-fronted amazon, A. aestiva
• Black-billed amazon, A. agilis
• White-fronted amazon, A. albifrons
• Orange-winged amazon, A. amazonica
• Red-necked amazon, A. arausiaca
• Yellow-naped amazon, A. auropalliata
• Red-lored amazon, A. autumnalis
  • Lilacine amazon, A autumnalis lilacina
• Yellow-shouldered amazon, A. barbadensis
• Red-tailed amazon, A. brasiliensis
• Yellow-billed amazon, A. collaria
• Diademed amazon, A. diadema
• Blue-cheeked amazon, A. dufresniana
• Southern mealy amazon, A. farinosa
• Festive amazon, A. festiva
• Lilac-crowned amazon, A. finschi
• Blue-winged amazon, A. gomezgarzai
• Northern mealy amazon, A. guatemalae
• Saint Vincent amazon, A. guildingii
• Imperial amazon, A. imperialis
• Kawall's amazon, A. kawalli
• Cuban amazon, A. leucocephala
• Scaly-naped amazon, A. mercenarius
• Yellow-crowned amazon A. ochrocephala
  • Panama amazon, A. ochrocephala panamensis
• Yellow-headed amazon, A. oratrix
• Red-spectacled amazon, A. pretrei
• Red-browed amazon, A. rhodocorytha
• Tres Marias amazon, A. tresmariae
• Tucuman amazon, A. tucumana
• Hispaniolan amazon, A. ventralis
• Αμαζόνα της Αγίας Λουκίας - Saint Lucia amazon, A. versicolor
• Vinaceous-breasted amazon, A. vinacea
• Red-crowned amazon, A. viridigenalis
• Puerto Rican amazon, A. vittata
• Yucatan amazon, A. xantholora

Media Αμαζόνων

Η βιταμίνη Κ είναι μία λιποδιαλυτή βιταμίνη απαραίτητη για τη σύνθεση της προθρομβίνης και των παραγόντων πήξης του αίματος των πτηνών.

Μορφές βιταμίνης Κ

Η βιταμίνη Κ υπάρχει σε τρεις μορφές:

1. Φυλλοκινόνη Κ1 (πράσινα φυτά)
2. Μενακινόνη Κ2 (εντερικά βακτήρια)
3. Μεναδιόνη Κ3 (συνθετική μορφή)

Τα εντερικά βακτήρια είναι φυσική πηγή βιταμίνης Κ2, αλλά το μικρό μέγεθος του παχέως εντέρου σε πολλά είδη πτηνών και κατά συνέπεια ο σχετικά μικρός πληθυσμό βακτηρίων, δεν υποστηρίζουν πάντα τη σύνθεση ικανής ποσότητας. Η φυτική βιταμίνη Κ1 που λαμβάνεται από τον φυλλώδη πράσινο φυτικό ιστό, είναι μια εναλλακτική πηγή πρόσληψης.

Πηγές βιταμίνης Κ

Τροφές 100γρ.

• Μαϊντανός: 1.64 mg
• Σπανάκι: 0.48 mg
• Σπαράγγια: 0.045 mg
• Λαχανάκια Βρυξελλών: 0.17 mg
• Μαρούλι: 0.10 mg
• Μπρόκολο: 0.10 mg
• Λάχανο: 0.076 mg
• Ελαιόλαδο: 0.06 mg
• Κουνουπίδι: 0.015 mg
• Καρότα: 0.013 mg

Οι εκτιμώμενες διατροφικές απαιτήσεις (Κ1) των Ψιττακοειδών είναι, 0.5 mg/kg.3

Η βιταμίνη Κ καταστρέφεται με την οξείδωση, τις αλκαλικές συνθήκες, τα ισχυρά οξέα, το υπεριώδες φως και μερικά φάρμακα όπως οι σουλφοναμίδες.

Έλλειψη

Η βιταμίνη Κ χρειάζεται διατροφικά λιπαρά και χολικά άλατα για απορριφθεί από το έντερο, έτσι η μειωμένη λειτουργία του παγκρέατος και της χολής μπορεί να μειώσει την απορρόφησή της.

Έλλειψη μπορεί να προκληθεί από υψηλές τιμές των βιταμινών Α ή Ε ή από παρατεταμένη θεραπεία με αντιβιοτικά.

Οι φυσικές ελλείψεις της βιταμίνης Κ1 είναι σπάνιες στα πτηνά αλλά έχουν αναφερθεί σε ορισμένους παπαγάλους, οι οποίοι απορροφούν μικρή ποσότητα βιταμίνης Κ1 από τις τροφές.

Οι ανεπάρκειες στα πουλερικά έχουν συσχετιστεί με τι θεραπείες με σουλφοναμίδες, οι οποίες διαταράσσουν τη φυσιολογική εντερική χλωρίδα.

Τέλος, η έλλειψη της βιταμίνης Κ μπορεί να προκαλέσει εμβρυική θνησιμότητα, αιμορραγία, αναιμία, διαταραχές στο μεταβολισμό των οστών.

Τοξικότητα

Τα υψηλά επίπεδα βιταμίνης Κ μπορεί να προκαλέσουν εμβρυική θνησιμότητα και αναιμία.

Konakion

Τα ενεργά συστατικά Konakion είναι η βιταμίνη K. Χορηγείται συνήθως ως μέρος της αγωγής για τη θεραπεία της κοκκιδίωσης.

• Εμπορική ονομασία: Konakion (Roche: Κάθε φύσιγγα του 1 ml διαλύματος περιέχει 10 mg βιταμίνη Κ1 phytomenadione).
• Είδος: στα περισσότερα είδη.
• Δοσολογία: Ενδομυϊκώς 0,2-2,5 mg/kg ημερησίως ή όπως απαιτείται.
• Παρατηρήσεις: Για αιμορραγικές διαταραχές και για την πρόληψη παρόμοιων προβλημάτων όταν χορηγούνται τα φάρμακα αμπρόλιο και σουλφοναμίδες ή μετά από μακροχρόνια θεραπεία με τετρακυκλίνη.

Σχετικό περιεχόμενο Βιταμίνη Κ προληπτικά στην κοκκιδίωσηhttps://community.petbirds.gr/attachments/86750

Ποδοδερματίτιδα (pododermatitis ή bumblefoot αγγ.), μία νόσος των πτηνών που προκαλεί διάσπαση του πελματικού επιθηλίου και/ή των βαθύτερων ιστών των ποδιών. Προκαλεί φλεγμονή, πληγές έως και οστεομυελίτιδα. Οδηγίες φροντίδας - θεραπεία.

Τι είναι η Ποδοδερματίτιδα ή Bumblefoot

Η Ποδοδερματίτιδα είναι ένας γενικός όρος για τις φλεγμονώδεις, μολυσματικές ή εκφυλιστικές καταστάσεις του ποδιού των πτηνών. Οι καταστάσεις αυτές μπορεί να κυμαίνονται από ήπια διόγκωση και ερυθρότητα των πελματιαίων επιφανειών και των δακτύλων, μέχρι την εξέλκωση, τη φλεγμονή του υποδόριου συνδετικού ιστού και την οστεομυελίτιδα.

Η ποδοδερματίτιδα είναι μια ασθένεια των εκτρεφόμενων πτηνών και σχεδόν πάντα συνδέεται με ελλείψεις στη φροντίδα, τη διαχείριση και τον εξοπλισμό της εκτροφής. Επομένως, η εμφάνιση και η επιδείνωσή της ποικίλλουν και εξαρτώνται από τις συνθήκες εκτροφής.

Είδη πτηνών που προσβάλλονται

Τα είδη που προσβάλλονται από την ποδοδερματίτιδα είναι τα στρουθιόμορφα (καναρίνια, ωδικά), τα ψιττακόμορφα (παπαγάλοι), τα πουλερικά, τα αρπακτικά, τα υδρόβια πτηνά.

Αίτια και προδιάθεση

Η κακή υγιεινή μπορεί να προκαλέσει ποδοδερματίτιδα και μολυσματική επέκταση της νόσου σε βαθύτερους ιστούς.

Η κακή διατροφή (ιδιαίτερα η ανεπάρκεια βιταμίνης Α) μπορεί να προκαλέσει ξηρό και υπερκερατωσικό δέρμα και ταυτόχρονα να αποδυναμώσει το ανοσοποιητικό. Οι παράγοντες αυτοί μπορεί να προκαλέσουν ή να επιδεινώσουν την ποδοδερματίτιδα.

Όταν υπάρχουν οι συνθήκες που ευνοούν την ανάπτυξη της νόσου, όλες οι ηλικίες είναι εξίσου επιρρεπείς σε αυτήν. Το ίδιο ισχύει και για τα φύλα, αν και τα αρσενικά ορισμένων ειδών επηρεάζονται συχνότερα λόγω του σχετικά αυξημένου σωματικού του βάρους.

Ιδιαίτερα στις σπίζες, τα μακριά νύχια μπορεί να οδηγήσουν σε μη ισορροπημένη κατανομή βάρους στο πέλμα των ποδιών.

Κλινική Εικόνα

Η ποδοδερματίτιδα μπορεί να παρουσιαστεί στο ένα ή και στα δύο άκρα. Σε ήπιες περιπτώσεις, τα κλινικά συμπτώματα είναι φαινομενικά ασήμαντα. Το κερατινοποιημένο δέρμα των πελματιαίων επιφανειών των ποδιών / δακτύλων, εμφανίζεται φθαρμένο και ελαφρώς ερεθισμένο.

Σε ποιο προχωρημένες καταστάσεις, μπορεί να παρουσιαστεί οίδημα των ποδιών και των δακτύλων και εξελκώσεις στις πελματιαίες επιφάνειες.

Εξελικτικά στάδια της νόσου

Το πρωτογενές έλκος του ποδιού στα σημεία που φέρουν το βάρος του πτηνού ακολουθείται από δευτερογενείς βακτηριακές λοιμώξεις. Τα μολυσματικά βακτήρια που εντοπίζονται είναι συνήθως ο Staphylococcus sp. και η Escherichia coli.2

Οι μορφές της ποδοδερματίτιδας ποικίλουν ανάλογα με τις αιτίες πρόκλησης και τη χρονιότητά της. Τα στάδια της νόσου ταξινομούνται ως εξής:

Στάδιο Ι

Οι βλάβες είναι ήπιες, εντοπισμένες και χαρακτηρίζονται ως εκφυλιστικές ή υπερκερατωσικές. Σε εκφυλιστικές καταστάσεις το φυσιολογικό δέρμα στην πελματιαία επιφάνεια των ποδιών γίνεται λείο και λεπτό. Μπορεί επίσης να υπάρχει ελαφρύς αποχρωματισμός του δέρματος.

Εικόνα 1: Το χρώμα των νεαρών γερακιών Falco cherrug είναι μπλε, αλλά αυτό το πουλί έχει ποδοδερματίτιδα στο 1ο στάδιο. Το πελματικό αλλά και τα δακτυλικά "μαξιλάρια" έχουν πεπλατυνθεί και λειανθεί και υπάρχει έντονη υπεραιμία σε αυτές τις περιοχές. 3

Σε υπερκερατωσικές καταστάσεις, εμφανίζεται υπερκεράτωση του δέρματος με αποτέλεσμα τη σκλήρυνση και τις ρωγμές των πελματιαίων επιφανειών.

Στάδιο ΙΙ

Ανάπτυξη της υπερκεράτωσης, εμφάνιση νεκρώσεων του δέρματος, ήπιο οίδημα και ενδείξεις φλεγμονής γύρω από την προσβεβλημένη περιοχή.

Εικόνα 2: Ξεκινά υπερκεράτωση στα πόδια ενός γερακιού. Οι αλλοιώσεις αυξάνονται στα σημεία που δέχονται το περισσότερο βάρος. Το δέρμα έχει χάσει την ελαστικότητά του και υπάρχει πάχυνση των "μαξιλαριών" του πέλματος και των δακτύλων. Η υποδόρια μόλυνση δεν έχει ξεκινήσει ακόμη. 3

Εμφάνιση βακτηριακών ή μυκητιασικών λοιμώξεων. Οι λοιμογόνοι οργανισμοί είναι συνήθως οι Staphyloccocus aureus, Eschericia coli, Pseudemonas spp., και διάφορα είδη μυκήτων.

Στάδιο ΙΙΙ

Δημιουργία νεκρωτικού υπερκερατωσικού πυρήνα που διεισδύει στο δέρμα και φλεγμονή του υποδόριου ιστού, με αποτέλεσμα τη δημιουργία αποστήματος με διακριτή διόγκωση.

Έχει αρχίσει να αναπτύσσεται πυρήνας στο κέντρο του πέλματος, ο οποίος διαχωρίζεται περιμετρικά από την υπόλοιπη επιφάνεια του, δημιουργώντας σημεία εισόδου σε μολυσματικούς μικροοργανισμούς που δημιουργούν εσωτερικό απόστημα. 3

Οι αλλοιώσεις αυτές είναι συνήθως μολυσμένες, χρόνιες και περιλαμβάνουν τους βαθύτερους μαλακούς και οστικούς ιστούς των ποδιών.

Σε χρόνιες περιπτώσεις, μπορεί να αναπτυχθεί μια στατική κατάσταση, στην οποία αναπτύσσονται νεκρώσεις πάνω από το έλκος του πέλματος του ποδιού. Σε αυτές τις περιπτώσεις, με την πάροδο του χρόνου μπορεί να αναπτυχθεί ινώδης συνδετικός ιστός κάτω από τις νεκρώσεις που τελικά προκαλεί έντονη δυσφορία και χωλότητα.

Στάδιο ΙV

Οι αλλοιώσεις επεκτείνονται προκαλώντας τενοντίτιδες που οδηγούν σε μολύνσεις στις μεταταρσιακές αρθρώσεις.

Στάδιο V

Επέκταση στα οστά που προκαλεί οστεόλυση / οστεομυελίτιδα ή σηπτική αρθρίτιδα των ταρσομεταρσικών ή φαλαγγικών αρθρώσεων.

Εικόνα 4: Ποδοδερματίτιδα στο 4ο προς 5ο στάδιο. Όταν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα η ποδοδερματίτιδα στο στάδιο ΙΙΙ, η νόσος μπορεί να προχωρήσει στο τελικό στάδιο. Τα πόδια έχουν πρηστεί και έχουν γεμίσει πύον. Το πουλί για αρκετό καιρό στηριζόταν στο στήθος του. 3

Στα στρουθιόμορφα και τα ψιττακόμορφα πτηνά, η νόσος εξελίσσεται συνήθως στα στάδια I έως III.

Διάγνωση και Πρόγνωση

Η διάγνωση της ποδοδερματίτιδας είναι σχετικά απλή. Ωστόσο, συχνά πέρα από την κλινική εξέταση απαιτούνται επιπλέον εξετάσεις, όπως η καλλιέργεια και το αντιβιόγραμμα, για την ακριβέστερη διάγνωση και κατεύθυνση της θεραπείας

Εάν παρατηρηθεί διόγκωση των αρθρώσεων, ίσως χρειαστεί αρθροκέντηση. Οι βιοψίες και η ιστοπαθολογία του προσβεβλημένου ιστού μπορούν να παρέχουν πολύ σημαντικές πληροφορίες, ειδικά σε υπερκερατωσικές περιπτώσεις και / ή σε αυτές που δεν ανταποκρίνονται στη θεραπεία.

Τα ήπια περιστατικά ποδοδερματίτιδας έχουν καλή πρόγνωση που βασίζεται σε αιτιολογικούς παράγοντες και με την κατάλληλη θεραπεία και τροποποίηση της εκτροφής αναμένεται να εμφανίσουν γρήγορη και πλήρη ίαση. Οι πιο σοβαρές ή οι χρόνιες περιπτώσεις έχουν επιφυλακτική πρόγνωση.

Η θεραπεία σοβαρών περιπτώσεων μπορεί να διαρκέσει αρκετούς μήνες και η επανεμφάνιση της νόσου είναι συχνή. Σε πολύ σοβαρές περιπτώσεις, στις οποίες υπάρχει σηπτική αρθρίτιδα, τενοντίτιδα ή / και οστεομυελίτιδα, η πρόγνωση για πλήρη ανάρρωση είναι κακή και μπορεί να ληφθεί υπόψη ακόμη και η ευθανασία.

Οι οξείες λοιμώξεις συσχετίζονται συχνότερα με κακοήθη νέκρωση παρά με πυώδες και υγρό εξίδρωμα.

Διαφορική Διάγνωση

Οι νεοπλασματικές καταστάσεις που επηρεάζουν τις δομές και τους ιστούς των ποδιών και η ουρική αρθρίτιδα, μπορούν να διαγνωστούν λανθασμένα ως ποδοδερματίτιδα.

Θεραπεία

Η εμβάπτιση του ποδιού σε θειικό μαγνήσιο (άλατα Epsom) δύο φορές την ημέρα για 10 λεπτά μπορεί να βοηθήσει στην απομάκρυνση του νεκρού δέρματος.

Η τοπική εφαρμογή αντιβακτηριακών και η επίδεση, συνήθως επαρκούν για τα περισσότερα πτηνά. Σε πολλές περιπτώσεις πρέπει να γίνεται χορήγηση αναλγητικών.

Πριν την εφαρμογή αλοιφών, η πληγή πρέπει να ξεπλένεται με άφθονο διάλυμα ιωδιούχου ποβιδόνης 1% (το Bedatine Solution είναι 10%) και αφήνεται να μουλιάσει για πέντε λεπτά. Η πληγή πρέπει στη συνέχεια να ξεπλένεται με άφθονο στείρο φυσιολογικό ορό.

Οι επίδεσμοι αποφόρτισης πίεσης - βάρους μπορούν να βοηθήσουν πολύ αφαιρώντας περαιτέρω πίεσης από την περιοχή της πληγής δίνοτάς της χρόνο να επουλωθεί.

Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να χρειαστεί από του στόματος χορήγηση αντιβιοτικών για την πρόληψη συστηματικής λοίμωξης, ενώ σε άλλες, πέρα από την ιατρική περίθαλψη, χρειάζεται και χειρουργικός καθαρισμός της προσβεβλημένης περιοχής.

Η υπομονετική και επίμονη συνέχιση της θεραπείας των ασθενών πτηνών από τον ιδιοκτήτη αξίζει καθώς είναι γνωστά πολλά περιστατικά στα οποία η συνεχής επίδεση είχε ως αποτέλεσμα την πλήρη και μόνιμη επούλωση των πληγών.

Η πρόγνωση για επιτυχή θεραπεία μειώνεται όταν υπάρχει οστεομυελίτιδα.

Πρόληψη και Έλεγχος

Η σωστή υγιεινή και η σχολαστική καθαριότητα είναι η πρώτη μας προτεραιότητα στην πρόληψη αλλά και στην αντιμετώπιση μολυσματικών ασθενειών.

Κατά τα άλλα, η πρόληψη της ποδοδερματίτιδας αφορά στη συνεχή επαγρύπνηση για τα πρώτα σημάδια υπερκεράτωσης, απολέπισης του δέρματος των ποδιών και των δακτύλων, ερυθρότητας ή οιδήματος και διόρθωση των υποκείμενων αιτίων.

Φροντίστε για την αντιμετώπιση της υπερκεράτωσης των ποδιών σε πρώιμο στάδιο.

Η επιλογή πατήθρων σωστού μεγέθους και σχήματος είναι πολύ σημαντική.

Media gallery Ποδοδερματίτιδας

Ο Μπλε σπίνος της Τενερίφης ή Tenerife blue chaffinch όπως είναι γνωστός στα αγγλικά, είναι πτηνό του γένους φριγγίλος που περιλαμβάνει όλα τα είδη των σπίνων. Ιθαγενές πουλί της Τενερίφης με εντυπωσιακό μπλε χρώμα.

Ο Μπλε Σπίνος της Τενερίφης - Tenerife Blue Chaffinch


Ο Tenerife blue chaffinch μοιάζει αρκετά με τον κοινό Σπίνο, αλλά είναι αισθητά μεγαλύτερος με ποιο ογκώδες ράμφος. Επίσης είναι μονόχρωμος χωρίς το σκούρο χαρακτηριστικό σημείο στο πάνω μέρος του κεφαλιού του.

Τα αρσενικά έχουν μπλε ομοιόμορφο πτέρωμα με ανοιχτόγκριζο κωνικό, δυνατό και μακρύ ράμφος ενώ τα θηλυκά έχουν ένα θαμπό γκρι-καφέ χρώμα.

Ονοματολογία και συστηματική ταξινόμηση

Μέχρι το 2015 το είδος χωριζόταν σε δύο υποείδη, το Fringilla teydea polatzeki από την Γκραν Κανάρια και το Fringilla teydea teydea από την Τενερίφη. Ωστόσο, μια μελέτη που δημοσιεύθηκε τον Μάρτιο του 2016 έδειξε ότι τα δύο υποείδη πρέπει να ταξινομηθούν ξεχωριστά ως είδη και έτσι προέκυψαν τα Fringilla polatzeki και Fringilla teydea.

• Διωνυμική: Fringilla teydea
• Ελληνική: Μπλε Σπίνος της Τενερίφης
• Αγγλική: Tenerife Blue Chaffinch
• Τάξη: Στρουθιόμορφα, Passeriformes
• Οικογένεια: Σπιζίδες, Fringillidae
• Γένος: Φρυγίλλος Fringilla
• Είδος: F. teydea

Media gallery σπίνων

Σχετικό περιεχόμενο

Κοινός Σπίνος - Common chaffinch (Fringilla coelebs) Χειμωνόσπινος - Brambling (Fringilla montifringilla)

Η Διμετριδαζόλη (Dimetridazole) είναι ένα φάρμακο που καταπολεμά τις λοιμώξεις από πρωτόζωα. Χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της τζιάρντια, της τριχομονάδωσης, της ιστομονάδωσης και της εξαμιτίασης στα πτηνά.

Η διμετριδαζόλη δρα επίσης εναντίον ορισμένων αναερόβιων βακτηριδίων και μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε περιπτώσεις ποδοδερματίτιδας, ελκώδους δερματίτιδας, χρόνιας ιγμορίτιδας και μητρίτιδας.

Η διμετριδαζόλη είναι τοξική στα Κινέζικα Αηδόνια και μπορεί να είναι τοξική σε μερικά ακόμη Στρουθιόμορφα. Η παρατεταμένη θεραπεία ή η υπερβολική δοσολογία μπορεί να οδηγήσει σε τοξικότητα. Έχει αναφερθεί οξεία ηπατίτιδα σε νεοσσούς Κοκατίλ.

Σε μια δόση 5γρ. (κουτάλι τσαγιού) / 3,75 λιτ. (γαλόνι) πόσιμου νερού που χορηγήθηκε σε cockatiel, budgerigar και περιστέρια, αναφέρθηκαν έλλειψη συντονισμού, σπασμοί και θάνατος. 1

Η διμετριδαζόλη προστίθεται συνήθως στις τροφές των πουλερικών. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα της ύπαρξης της ουσίας στα αυγά. Λόγω των υποψιών ότι η διμετριδαζόλη είναι καρκινογόνος, η χρήση της είναι νομικά περιορισμένη, ενώ έχει απαγορευτεί από την κυβέρνηση του Καναδά η χρήση της ως πρόσθετο στις ζωοτροφές. 2

Φάρμακα με δραστική ουσία τη διμετριδαζόλη

• Chevi-Col από Chevita, Γερμανία (κτηνιατρική χρήση)
• Emtryl από BEC Feed Solutions, Αυστραλία (κτηνιατρική χρήση)
• Alazol από Laboratoires Moureau, Γαλλία (κτηνιατρική χρήση)
• Tricholyse από Laboratoires Moureau, Γαλλία (κτηνιατρική χρήση)
• Histacetyl από Laboratoire TVM, Γαλλία (Διμετριδαζόλη και Σπιραμυκίνη (κτηνιατρική χρήση)
• Pijosan από Laboratoire Ornis, Γαλλία (Διμετριδαζόλη και Σουλφαδιμιδίνη (κτηνιατρική χρήση)
• Spiraphar από Virbac, Γαλλία (Διμετριδαζόλη και Σπιραμυκίνη (κτηνιατρική χρήση)
• Metridol 10% από Pagnini, Ιταλία (κτηνιατρική χρήση)
• Flagyl (Μετρονιδαζόλη (ανθρώπινη χρήση).

Σχετικό περιεχόμενο https://portal.petbirds.gr/space/articles/post/e-trichomonadose-ton-ptenon-xf-17698

Οδηγίες για το κούρεμα της γενετήσιας περιοχής των καναρινιών προκειμένου να αυξήσουμε τις πιθανότητες γονιμοποίησης των αυγών.

Η σχέση κουρέματος της γενετήσιας περιοχής και γονιμοποίησης των αυγών

Η αναπαραγωγική περίοδος είναι αναμφίβολα η σπουδαιότερη και ομορφότερη περίοδος της εκτροφής των καναρινιών. Μια περίοδος που συναρπάζει κάθε εκτροφέα και που προσφέρει ως ανταμοιβή των προσπαθειών μας τις μοναδικές στιγμές της "θεϊκής δημιουργίας".

Οι περισσότερες από τις προσπάθειες των εκτροφέων όλο το χρόνο στοχεύουν στο σωστό σχεδιασμό και τα αναμενόμενα καλά αποτελέσματα αυτής της περιόδου. Πραγματικά οι εκτροφείς προετοιμάζουν τα πουλιά σχεδόν όλο το χρόνο ώστε να παρουσιαστούν έτοιμα και χωρίς προβλήματα αυτή την περίοδο και να ανταποκριθούν στα σχέδια, στις προσδοκίες και τα όνειρά μας.

Προβλήματα στη γονιμοποίηση των αυγών

Κι ενώ όλα τα έχουμε κάνει σωστά ακολουθώντας οδηγίες, συμβουλές και εμπειρίες χρόνων, εν τούτοις στην ωοσκόπηση των αυγών διαπιστώνουμε με ιδιαίτερη στεναχώρια πως όλες οι προσδοκίες μας και οι ελπίδες μας έμειναν άκαρπες μια και τα αυγά παρουσιάστηκαν άσπερμα.

Ασφαλώς δε συζητώ για τις περιπτώσεις που λίγο πολύ περιμένουμε τα "κακά" μαντάτα αφού βλέπαμε την ανετοιμότητα του αρσενικού ή την αδιαφορία των πουλιών για ζευγάρωμα ή τέλος πάντων να απουσιάζουν πολλά απ' όσα "έπρεπε" να γίνουν για να έχει το ζευγάρωμα ελπίδα επιτυχίας.

Ούτε αναφέρομαι ασφαλώς στις περιπτώσεις που χρειάζεται να περιμένουμε λίγες μέρες παραπάνω αν το θηλυκό καθυστέρησε να "ανεβάσει" τις κατάλληλες θερμοκρασίες επώασης και απλά μας πήγε "λίγο πίσω" την εκκόλαψη.

Μιλάω για την περίπτωση που έχουμε δει πεντακάθαρα όλα όσα προαπαιτούνται για να υπάρχει επιτυχία στην αναπαραγωγική προσπάθεια αλλά το τελικό αποτέλεσμα δυστυχώς μας απογοητεύει. Είναι οι περιπτώσεις που στεκόμαστε με εύλογη απορία μπροστά στο κακό αποτέλεσμα να διερωτόμαστε και να αναζητούμε "τι δεν πήγε καλά" σε αυτή την προσπάθεια ή "τι κάναμε λάθος".

Ανικανότητα γονιμοποίησης των αυγών

Κρίνοντας εκ του αποτελέσματος μια άσπερμη γέννα είμαστε σίγουροι πως δεν έχει γίνει η πολυπόθητη γονιμοποίηση των αυγών από το αρσενικό. Αυτή η ανικανότητα γονιμοποίησης των αυγών εμφανίζεται σε σχετικά μεγάλο ποσοστό στην αναπαραγωγή των καναρινιών και για να την αποφύγουμε θα πρέπει να μειώσουμε ή να εξαλείψουμε τις αιτίες που την κάνουν να εμφανίζεται στην εκτροφή μας.

Πρώτα όμως καλό είναι να θυμηθούμε τις πιο πιθανές αιτίες ανικανότητας γονιμοποίησης των αυγών στα καναρίνια και να ψάξουμε για τις λύσεις που υπάρχουν ώστε να περιοριστεί ως φαινόμενο.

Οργανική ανικανότητα

Η οργανική ανικανότητα είναι σημαντική αιτία μη μετάδοσης σπέρματος και όπως και στον άνθρωπο προέρχεται από πολλές αιτίες που ξεφεύγουν από τους στόχους του άρθρου. Ένα καναρίνι λοιπόν μπορεί να έχει παθολογικά ή οργανικά προβλήματα και να μην μπορεί εκ των πραγμάτων να γονιμοποιήσει τα αυγά στο θηλυκό παρ' ότι όπως προανέφερα κάνει σωστά την όλη "προσπάθεια".

Ευτυχώς όμως η συχνότητα τέτοιων φαινομένων είναι πολύ μικρή. Στην πολύχρονη εκτροφική μου προσπάθεια ποτέ δε συνάντησα, ούτε κατέγραψα από αναφορές άλλων εκτροφέων τέτοιο περιστατικό.

Ως παθολογική ή οργανική αιτία αυτή η ανικανότητα δεν έχει ελπίδα ίασης και κατά συνέπεια θέτει το πουλί αυτόματα και μόνιμα εκτός των αναπαραγωγικών πλάνων μας. Η μόνη λύση είναι να φροντίσουμε ώστε να αντικατασταθεί αν θέλουμε να καρπωθούμε ένα τμήμα των αναπαραγωγικών σχεδίων μας.

Υπερβολικό πάχος

Το υπερβολικό πάχος των καναρινιών την περίοδο της αναπαραγωγής με τις μεγαλύτερες επιπτώσεις να προέρχονται κυρίως από το "χοντρό" αρσενικό είναι κι αυτό μια από τις αιτίες ανικανότητας και συμμετέχει με σοβαρά ποσοστά στα στείρα αναπαραγωγικά αποτελέσματα.

Δε μιλάμε ασφαλώς για το λίγο λίπος που εναπόθεσε ο οργανισμός του πουλιού ως ασπίδα προστασίας την περίοδο πριν το χειμώνα, αλλά για το υπερβολικό πάχος σε όλο το κορμί στην περίοδο της αναπαραγωγής.

Πέρα απ' την πιθανή εσωτερική απόφραξη ή "ασφυξία" κάποιων οργάνων, το υπερβολικό πάχος δημιουργεί και ανατομικές δυσκολίες που αποτρέπουν να έρθουν σε επαφή οι αμάρες (γενετήσιες περιοχές) των προς αναπαραγωγή καναρινιών, κάτι που τα καθιστά τελικά "προσωρινά ανίκανα".

Το παραπάνω πρόβλημα με μια βραχείας διάρκειας δίαιτας μόνο με σπόρους (όχι λιπαρούς), θα επιλύσει σχετικά γρήγορα το πρόβλημα και το πουλί θα παρουσιαστεί έτοιμο στην επόμενη σειρά αυγών, αρκεί να "διαγνώσουμε" το πρόβλημα νωρίς. Αυτό γίνεται εύκολα την ώρα του κουρέματος όπως θα δούμε παρακάτω.

Έντονη φτεροφυία

Η έντονη φτεροφυία στη γενετήσια περιοχή σε μερικές μεταλλάξεις όπως στα gloster, norwich κλπ είναι ιδιαίτερα πυκνή και σε κάποιες περιπτώσεις σχεδόν αδιαπέραστη, γίνεται αιτία να αποκλείεται η χωρίς βοήθεια από τον εκτροφέα αναπαραγωγική επιτυχία.

Σε αυτές τις περιπτώσεις το πυκνό φτέρωμα των πουλιών στην γενετήσια περιοχή, γίνεται "φράκτης" κάθε αναπαραγωγικής προσπάθειας, αποτρέποντας κάθε "τριβή" μεταξύ των αναπαραγωγικών οργάνων των πουλιών.

Το ίδιο μπορεί να συμβεί και σε λιγότερο "φουντωτές" μεταλλάξεις καναρινιών όταν η αναπαραγωγική προσπάθεια ξεκινά πολύ νωρίς και τα πουλιά δεν έχουν "αδειάσει" από τα φτερά στις επίμαχες περιοχές, όπως σταδιακά γίνεται την άνοιξη.

Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις η μόνη και προτεινόμενη ως ιδανική λύση είναι το κούρεμα των φτερών στην περιοχή της αμάρας, ώστε να επιτρέψουμε την γονιμοποίηση της προσπάθειας.

Το κούρεμα των καναρινιών

Οι εκτροφείς λοιπόν που ξεκινούν νωρίς την αναπαραγωγική τους περίοδο ή εκτρέφουν μεταλλάξεις με πλούσιο φτέρωμα, μπαίνουν στη διαδικασία του καθαρισμού ή κουρέματος της γενετήσιας περιοχής των πουλιών που θα ζευγαρώσουν, ώστε να διευκολύνουν όσο γίνεται αυτή τους την προσπάθεια.

Ασφαλώς το κούρεμα σε τόσο λεπτεπίλεπτα πλάσματα όπως τα καναρίνια και ιδιαίτερα σε μια πολύ "ευαίσθητη" περιοχή, απαιτεί τουλάχιστο γνώση, σταθερό χέρι, πολύ εμπειρία και αρκετή υπομονή. Αν απουσιάζει η εμπειρία τότε ο εκτροφέας θα χρειαστεί να συμβουλευτεί τις παρακάτω σχετικές οδηγίες ώστε να αποφευχθούν τα λάθη, οι τραυματισμοί και οι πιθανοί ακρωτηριασμοί που μπορεί να είναι αποτέλεσμα μιας λάθος κίνησης.

Ας τα πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά και ας θυμηθούμε μερικά βασικά στην ανατομία της περιοχής της αμάρας των καναρινιών, πριν περάσουμε σε έργα.

Φτερά οδηγοί

Τα φτερά οδηγοί χρησιμοποιούνται από τα πουλιά στην κυριολεξία ως οδηγοί στην προσπάθειά τους να φτάσουν και με την πολυπόθητη επαφή να γονιμοποιήσουν το μέλλον τους. Θυμίζω, πως στα καναρίνια δεν υπάρχει διείσδυση αλλά τριβή των αναπαραγωγικών οργάνων.

Τα φτερά οδηγοί είναι φτερά που φύονται στην αμάρα των πουλιών. Τα φτερά αυτά είναι μοναδικά και σε περίπτωση που από λάθος κοπούν αυξάνουν την πιθανότητα στείρου αποτελέσματος.

Στη πραγματικότητα θα οδηγήσουν σε ανικανότητα γονιμοποίησης από "άστοχη" τριβή των αναπαραγωγικών οργάνων. Άλλωστε και ο χρόνος που διαρκεί η γονιμοποίηση είναι εξαιρετικά μικρός και το αποτέλεσμα χωρίς την βοήθεια των οδηγών είναι αναμφίβολα επισφαλές.

Κατά συνέπεια θα χρειαστεί μεγάλη προσοχή για το που θα τοποθετήσουμε το ψαλίδι ώστε να μην κοπούν κατά λάθος.

Οδηγίες Κουρέματος

Ακολουθούν οδηγίες επί της διαδικασίας του κουρέματος.

Σωστό πιάσιμο

Το σωστό πιάσιμο του πουλιού που θα κουρέψουμε, εκτός από το σωστό αποτέλεσμα μας βοηθά να αποτρέψουμε και τους πιθανούς ακρωτηριασμούς που μπορεί να προέλθουν από κάποια στιγμιαία απροσεξία μας.

Σε αυτό το πιάσιμο θα πρέπει να συμπεριλάβουμε και τα πόδια του καναρινιού που σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να επιτρέψουμε να κινούνται ελεύθερα για να μην βρεθούν τη λάθος στιγμή στο λάθος μέρος.

Στη φωτογραφία που προηγήθηκε βλέπουμε ένα σωστό πιάσιμο με την σωστή ακινητοποίηση και των ποδιών του πουλιού. Η κατακόρυφη στάση κατά το κούρεμα επιβάλλεται ώστε να έχουμε ολοκληρωμένη οπτική επαφή, ολόκληρης της επίμαχης περιοχής.

Απρόσεκτες ψαλιδιές

Σε κάποιες απρόσεκτες ψαλιδιές μπορεί να γίνει τραυματισμός της αμάρας των πουλιών με συνέπειες είτε προσωρινής "ανικανότητας" λόγω του τραυματισμού είτε περισσότερο επίπονες και μόνιμες όταν ο τραυματισμός είναι πιο μεγάλος.

Στο λάθος αυτό συνηγορούν αρχικά η αδυναμία μας να εντοπίσουμε την αμάρα των πουλιών μέσα στο πυκνό φτέρωμα όπως βλέπουμε και στη φωτογραφία που ακολουθεί, αλλά και η επιλογή αιχμηρού και συνεπώς ακατάλληλου ψαλιδιού.

Για το κούρεμα στην δική μας περίπτωσή, καταλληλότερο θα ήταν ένα ψαλίδι με πολύ στρογγυλεμένες μύτες.

Το φύλο του καναρινιού

Επιπρόσθετα των παραπάνω, θα πρέπει να γνωρίζουμε εξ αρχής το φύλο του καναρινιού που θα κουρέψουμε ώστε να καθαρίσουμε κατάλληλα και σωστά. Θέλουμε στην ουσία να διευκολύνουμε καλύτερα τα πουλιά και συνεπώς θα πρέπει να καθαρίσουμε τις περιοχές μπροστά από την αμάρα και προς την κοιλιά για το αρσενικό και πίσω προς την ουρά για το θηλυκό.

Στην εικόνα μπορούμε να δούμε τις απαιτήσεις για καθαρισμό ανάλογα με το φύλο των πουλιών.

Λαμβάνοντας όλα τα απαραίτητα μέτρα και σχεδιάζοντας πρώτα στο μυαλό μας τον τρόπο δράσης για να μην καθυστερούμε τις ενέργειές μας, ξεκινάμε αποφασιστικά και με σωστές κινήσεις το κούρεμα των φτερών της περιοχής του καναρινιού που μας ενδιαφέρει.

Στις φωτογραφίες που ακολουθούν παρουσιάζεται βήμα-βήμα η εξέλιξη του κουρέματος των φτερών σε καναρίνι.

Για τις ανάγκες του άρθρου υπάρχει και σχετικό video ώστε να έχουμε ολοκληρωμένη εικόνα με το τι θα αντιμετωπίσουμε πριν επιχειρήσουμε να κουρέψουμε τα δικά μας καναρίνια.

Πολυμέσο youtube: 17N2yhSkJBY

Σχετικό περιεχόμενο

Το κούρεμα των καναρινιών μου πριν το ζευγάρωμα Η αναπαραγωγή των καναρινιών

Μια πρόταση διατροφικής προετοιμασίας με φυσικά μέσα που ξεκινά μήνες πριν την έναρξη της αναπαραγωγής των καναρινιών.

Ρύθμιση περιόδου αναπαραγωγής

Στις εσωτερικές εκτροφές, η σταδιακή αύξηση του φωτισμού στο χώρο εκτροφής, σημαίνει την έναρξη της αναπαραγωγικής περιόδου. Στις εξωτερικές δε εκτροφές, τα ζευγάρια ενώνονται από αρχές Μαρτίου.

Κύρια προτεραιότητα, οι γέννες να μην ξεπεράσουν τις δύο και καταπονηθούν τα θηλυκά από τη διαδικασία, αλλά και να έχουν ολοκληρωθεί (ανεξαρτητοποίηση νεοσσών) προ της πτερόρροιας. Δεδομένου ότι η πλήρης ανεξαρτητοποίηση των νεοσσών γίνεται μετά την 35η μέρα και η πτερόρροια σε εξωτερικές εκτροφές ξεκινά μετά τα τέλη Ιούλη, θα πρέπει η εκκόλαψη των αυγών της 2ης γέννας να έχει ολοκληρωθεί έως τις αρχές Ιουνίου.

Διατροφική προετοιμασία

Και στις δύο όμως εκτροφές, καίριο ρόλο παίζει η σωστή διατροφική προετοιμασία. Για τους περισσότερους εκτροφείς ξεκινά με το πέρας της ετήσιας πτερόρροιας, ώστε να χτιστούν σωστά οι κατάλληλες συνθήκες για μια υγιή και επιτυχημένη επόμενη αναπαραγωγική χρονιά.

Στους οργανισμούς, υπάρχουν κάποια θρεπτικά συστατικά που ενισχύουν τη γονιμότητα και τη διάθεση για ζευγάρωμα. Άρα, πρώτο μέλημά μας είναι να ενισχύσουμε τη διατροφή των πουλιών με τροφές που περιέχουν τέτοιες ουσίες αλλά πρέπει να τις παρέχουμε σταδιακά μέσω ενός προγράμματος 10 εβδομάδων, ώστε να εξομοιώσουμε την αφθονία των τροφών που ενστικτωδώς παρατηρούν τα πουλιά στο περιβάλλον τους την Άνοιξη.

Αμινοξέα

Η δημιουργία τόσο του σπέρματος όσο και του ωαρίου απαιτεί την ύπαρξη βασικών αμινοξέων, που κυρίως εντοπίζονται σε ζωικές τροφές αλλά και σε κάποιες φυτικές, σε αρκετά σημαντικό ποσοστό.

Αμινοξέα της κατηγορίας αυτής είναι η καρνιτίνη, που δημιουργείται στους οργανισμούς από τη σύνθεση μεθειονίνης και λυσίνης, και η αργινίνη που επίσης βοηθά (λόγω της σύνθεσής της) στην καλύτερη αιμάτωση των γεννητικών οργάνων.

Κύρια πηγή αμινοξέων θεωρείται το Αυγό.

Πρωτεΐνες

Η πρωτεΐνη του -στο ασπράδι- είναι η πιο πλήρης πρωτεΐνη που υπάρχει σε σύγκριση με οποιονδήποτε άλλο ζωικό οργανισμό (αγγίζοντας το 65% επί του συνόλου του) και αυτό είναι απόλυτα φυσικό, αν σκεφτεί κανείς ότι ο ρόλος του αυγού είναι ακριβώς να δίνει ζωή, άρα περιέχει ουσίες πολύτιμες για τη δημιουργία και την ανάπτυξη.

Ο κρόκος, από την άλλη, αποτελεί πηγή παροχής πολύτιμων θρεπτικών συστατικών όπως βιταμίνη Α, D, B2, B5, B9, Β12, λιπαρά οξέα Ω3, ασβέστιο, φώσφορο, νάτριο, κάλιο, σελήνιο.

Στις αυγοτροφές υπάρχει μία σχετική μείωση σε κάποια συστατικά του, όχι όμως τόσο σημαντική στις πρωτεΐνες του.

Σωστό είναι οι πρωτεΐνες να δίνονται συνδυαστικά με φυτικές τροφές που έχουν και άλλα διατροφικά στοιχεία, πολύτιμα για τη γονιμότητα, οι οποίες είναι:

Μαγιά μπύρας

Μια πολύ καλή σε θρεπτικά συστατικά φυσική τροφή, με γοναδοτρόπες φυτικές ορμόνες, που είναι παραπλήσιες με τις γοναδοτροπίνες των ζωικών οργανισμών που ρυθμίζουν την ορμονική ισορροπία στα δύο φύλα και ενισχύουν τη σπερματογένεση.

Προσθήκη 1 κουταλιά της σούπας μαγιά σε 1Kg αυγοτροφής.

Σπόροι Camellina – Chia – Perilla

Η σταδιακή παροχή των πρωτεϊνούχων αυτών σπόρων γίνεται σε ξεχωριστή ταΐστρα (λόγω του μικρού τους μεγέθους) ώστε να μπορούν να επιλεχθούν από τα πουλιά. Οι σπόροι αυτοί αποτελούν χρήσιμη πηγή - κατά την προετοιμασία - λιπαρών οξέων και ιδίως η camellina αποτελεί άριστη πηγή βιταμίνης Ε.

Κινόα

Περιέχει σε σημαντικά ποσοστά τα απαραίτητα αμινοξέα που αναφέρθησαν, συνδυάζοντας χαμηλή ποσόστωση λιπαρών, ενώ ταυτόχρονα έχει πολλά ωφέλιμα λιπαρά αμινοξέα και ας έχει καταχωρηθεί ως μη λιπαρός σπόρος. Προσφέρεται είτε μέσω της αυγοτροφής, είτε σε ξεχωριστή ταΐστρα.

Βιταμίνες - Ασβέστιο

Άλλες ουσίες των τροφών που δρουν στη γονιμότητα είναι οι βιταμίνες συμπλέγματος βιταμινών Β. Υδατοδιαλυτές και επειδή δεν αποθηκεύονται στον οργανισμό, θέλουν καθημερινή πρόσληψη μέσω των φυσικών πηγών τους.

Βιταμίνες B

Οι πιο βασικές βιταμίνες Β που έχουν άμεση σχέση με τη σύνθεση κάθε νέου ζωικού ιστού είναι η βιταμίνη Β6, η βιταμίνη Β9, η βιταμίνη Β12, οι οποίες βρίσκονται σε επάρκεια στον κρόκο του αυγού αλλά και στα σκούρα πράσινα λαχανικά, με ιδανικές προτάσεις το , το και τα . 

Βιταμίνη E

Εκτός των υδατοδιαλυτών βιταμινών Β, υπάρχουν και άξιες λιποδιαλυτές. Η πιο γνωστή για τη δράση της στη γονιμότητα είναι η Βιταμίνη Ε. Αντιοξειδωτική, προστατεύοντας από την επίδραση των ελεύθερων ριζών των οργανισμών το σπερματοζωάριο και ενισχύοντας την ικανότητά του να γονιμοποιήσει το ωάριο.

Ως λιποδιαλυτή βιταμίνη, βρίσκεται στους λιπαρούς σπόρους των μειγμάτων, στις φύτρες τους και σε συμπυκνωμένη μορφή στα έλαια που βγαίνουν από αυτούς με κύριο το Σιτέλαιο, όπου η πρόσθεσή του κατά την παρασκευή αυγοτροφής θεωρείται ο πιο δραστικός τρόπος παροχής της εν λόγω βιταμίνης.

Συμμετοχή της μπορούμε να πετύχουμε και με την προσθήκη σπόρων Camellina, είτε στην αυγοτροφή είτε σε ξεχωριστή ταΐστρα.

Φύλλα ραπανιού

Τα Φύλλα Ραπανιού επίσης, χρίζονται ως ένα άξιο εργαλείο κατά την διατροφική προετοιμασία αναπαραγωγής, λόγω της υψηλής περιεκτικότητας τους σε σελήνιο & βιταμίνη Ε, εν αντιθέσει με τη χαμηλή περιεκτικότητα σε κορεσμένα λιπαρά οξέα. Πλούσια επίσης σε βιταμίνη Α και C, ασβέστιο, μαγνήσιο, χαλκό, μαγγάνιο, κάλιο.

Βιταμίνη D

Μια ακόμη λιποδιαλυτή βιταμίνη, χρήσιμη στην αναπαραγωγή θεωρείται η βιταμίνη D3, απαραίτητη κυρίως στα θηλυκά που ζουν σε εσωτερικές εκτροφές, χωρίς άμεσο ηλιακό φως. Συμβάλλει στη σωστή απορρόφηση του Ασβεστίου από τον οργανισμό, συστατικό απαραίτητο για την ορθή δημιουργία των αυγών αλλά και την αποφυγή δυστοκίας.

Σε εξωτερικές εκτροφές, οι ανάγκες δεν είναι τόσο σημαντικές για D3, διότι λόγω του ηλιακού φωτός, συντίθεται από μόνη της στον οργανισμό των πουλιών.

Ασβέστιο

Κρίσιμο ρόλο στην αναπαραγωγή των πτηνών παίζουν και . Είναι απαραίτητο να βρίσκεται σε επάρκεια στον οργανισμό των θηλυκών, αφού από εκεί θα αφαιρεθεί για την δημιουργία των αυγών. Έλλειψη ή μη σωστή απορρόφησή του μπορεί να και να τεθεί σε κίνδυνο η ζωή του θηλυκού.

Καθ' όλη τη διάρκεια του έτους, στον κλωβό πρέπει να υπάρχει σουπιοκόκκαλο, αλλά κατά την προετοιμασία - αν δε γίνεται αποδεκτό με τον συνήθη τρόπο από τα πουλιά - να ενσωματώνεται τριμμένο σε σκόνη σε ποσότητα μισού κουταλιού του γλυκού στην αυγοτροφή ΜΟΝΟ των θηλυκών.

Για τον κίνδυνο δυστοκίας, οφείλουμε να διαθέτουμε σκεύασμα υδατοδιαλυτού ή υγρού ασβεστίου, διότι σε ένα τέτοιο γεγονός, το άμεσο της παρέμβασής μας θα κρίνει τόσο την υγεία του πουλιού όσο και την ομαλή συνέχεια της αναπαραγωγής.

Τροφές με αρκετό ασβέστιο είναι το ωμό σουσάμι και τα ξερά σύκα.

Το σουσάμι περιέχει 20% πρωτεΐνη. Χαμηλός σε λυσίνη αλλά με υψηλό δείκτη σε κυστίνη, αργινίνη, μεθειοθίνη και λευκίνη. Όσον αφορά στους υδατάνθρακες, αποτελούν περίπου το 18% του συνολικού του βάρους.

Σε αυτό βέβαια συναντούμε και ποσότητες, φρουκτόζης, γλυκόζης και ολιγοσακχαριτών, όμως οι περισσότεροι υδατάνθρακες συναντώνται υπό τη μορφή φυτικών ινών που καλύπτουν ως και το 11%. Είναι επίσης πλούσιο σε βιταμίνες του συμπλέγματος Β και βιταμίνη Ε, απαραίτητες για την καλή λειτουργία του οργανισμού.

Όσον αφορά στη σύνθεση ανά 100gr αποφλοιωμένου λευκού σουσαμιού, έχουμε: πρωτεΐνες 17.2mg, λιπαρά 51.2mg, υδατάνθρακες 16.9mg, φυτικές ίνες 8mg, νερό 4.5mg, Νάτριο 8mg, Κάλιο 550mg, Ασβέστιο 742mg, Μαγνήσιο 355mg, Φώσφορο 621mg, Σίδηρο 9.84mg, Χαλκό 2.88mg, Ψευδάργυρο 8.9mg.

Η προσθήκη ξερού σύκου στη διατροφή κατά την προετοιμασία, καλό είναι να ακολουθείται με μέτρο. Δύο (2) φορές την εβδομάδα είναι μία λογική ποσότητα, ώστε να μην επηρεαστεί το γαστρεντερικό τους σύστημα. Μάλιστα το σύκο χαρακτηρίζεται, πέραν της υψηλής περιεκτικότητας σε Ασβέστιο, για την εξίσου καλή περιεκτικότητα σε βιταμίνη Β6 και βιταμίνη Κ.

Όσον αφορά στη σύνθεση ανά 100gr αποξηραμένου σύκου, έχουμε: Ασβέστιο 144mg, Κάλιο 710mg, Μαγνήσιο 59mg, Σίδηρο 0.30mg, Νάτριο 11mg, Βιτ.Β1 0.07mg, Βιτ. B2 0.09mg, Βιτ.C 5mg, Bιτ. Α 1mg, τέφρα 2mg, άμυλο 3mg, υδατάνθρακες 58mg, πρωτεΐνες 4mg, νε-ρό 16mg, λίπος 0.80mg, φυτικές ίνες 18.20mg.


Σελήνιο

Σημαντικό ρόλο παίζουν και άλλα ιχνοστοιχεία όπως το Σελήνιο, που συνεργατικά με την βιταμίνη Ε και τη βιταμίνη C δρουν αντιοξειδωτικά, προστατεύοντας τα παραγόμενα σπερματοζωάρια που δημιουργούνται εβδομάδες ή μήνες πριν τη γονιμοποίηση των θηλυκών.

Το Σελήνιο γίνεται καλύτερα αποδεκτό από τον οργανισμό των πουλιών όταν είναι σε οργανική μορφή. Μια σημαντική πηγή Σεληνίου, πολύ εύκολα εισαχθείσα στη διατροφή των πουλιών είναι το Βραζιλιάνικο Φιστίκι. 4 καρποί καλά αλεσμένοι ανά 1Kg αυγοτροφής αποτελεί μια λογική ποσότητα. Κυρίως κατά την προετοιμασία των πουλιών, καλό είναι να χορηγείται σε σταθερή βάση.

Λιπαρά οξέα

Τελευταία κατηγορία θρεπτικών συστατικών, χρήσιμα για τη γονιμότητα είναι τα Λιπαρά Οξέα, βασικό συστατικό για τη δημιουργία του σπέρματος. Τα λιπαρά οξέα βρίσκονται σε υψηλή ποσότητα στο Λιναρόσπορο, την Chia, την Camellina, την Περίλλα.

Ιδιαιτέρως σημαντικός είναι ο σπόρος Bella di Note, από τον οποίο εξάγεται το evening primrose oil (EPO), βασική πηγή του σχετικά σπάνιου στις τροφές λιπαρού οξέος GLA, ουσία ιδιαιτέρως ση-μαντική στην ορμονική ισορροπία των θηλυκών αλλά και βοηθά σε πιθανά προβλήματα γονιμότητας.


Προσφέρεται είτε σε ξεχωριστή ταίστρα είτε προστιθέμενος στην αυγοτροφή.

Δεδομένου ότι η αναπαραγωγική περίοδος εκτυλίσσεται τους μήνες Μάρτιο έως Ιούνιο, μήνες που λόγω της σταδιακής αύξησης της θερμοκρασίας ευνοείται η αύξηση των διαφόρων βακτηριδίων και μυκήτων, οφείλουμε να "θωρακίσουμε" τα πτηνά προς αποφυγήν δυσοίωνων καταστάσεων.

Σκόρδο

Το σκόρδο (Allium sativum) είναι ένα φυσικό συστατικό, γνωστό για τις θεραπευτικές, αντιμικροβιακές, αντιοξειδωτικές του ιδιότητες που εκτός από τον άνθρωπο ωφελεί εξίσου και τα πτηνά.

Η δράση του οφείλεται πρωτίστως στις δραστικές ουσίες αλινίνη και αλλισίνη (ενώσεις θείου). Περιέχει 18 ωφέλιμες ουσίες που ως σύνολο αποδίδουν την τόσο σημαντική αντι[ιική, αντι-μυκητιακή, αντι-βακτηριακή και ισχυρότατη αντιοξειδωτική του ιδιότητα.

Με λίγα λόγια, είναι χρήσιμο για την πρόληψη και τη γενικότερη άμυνα του οργανισμού των πτηνών ενάντια σε ιούς, βακτηρίδια και μύκητες, ενώ συμβάλλει τα μέγιστα κατά των εντερικών παρασίτων, χωρίς να βλάπτει το συκώτι του πτηνού.

Πλούσιο σε βιταμίνες Β1, Β2, Β3, Ασβέστιο, Σίδηρο, Φώσφορο, Σελήνιο. Ερευνητές δε στο Πανεπιστήμιο του Cambridge στην Αγγλία διαπίστωσαν ότι ο χυμός του σκόρδου είναι τόσο ισχυρός όσο η αμφοτερικίνη (χορηγείται σε περιπτώσεις ασπεργίλλωσης) και η νυστατίνη (Nystatin), τα οποία είναι αντιμυκητιακά φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την καταπολέμηση πληθώρας ασθενειών.

Περισσότερα Σκόρδο στα πτηνά

Σκεπτόμενοι λοιπόν σοβαρά την πρόληψη και εντάσσοντας το σκόρδο στη διατροφή των πτηνών, προτείνεται πρόσθεση μίας κουταλιάς του γλυκού ανά 1Kg αυγοτροφής.

Πορτοκάλι

Το πορτοκάλι περιέχει τεράστια ποσότητα βιταμίνης C, που με τη σειρά του θα ενισχύσει κατά πολύ το ανοσοποιητικό σύστημα των πτηνών. Χορηγούμενο δύο φορές την εβδομάδα, τα οφέλη θα είναι άμεσα ευδιάκριτα. Ασχέτως του τύπου ποτίστρας (100 ή 150ml), η ιδανική δοσολογία είναι 1 μέρος φρέσκο χυμό πορτοκαλιού σε 2 μέρη μεταλλικό νερό.

Περισσότερα για τα πορτοκάλια

Αυτές είναι οι τροφές που πρέπει να εισάγουμε σταδιακά στη διατροφή των καναρινιών μέσω ενός διατροφικού προγράμματος 10 εβδομάδων (είτε διαθέτουμε εσωτερική είτε εξωτερική εκτροφή), βοηθώντας έτσι στη βελτίωση της υγείας και του γεννητικού τους συστήματος, κάτι που δεν επιτυγχάνεται από τη μια μέρα στην άλλη.

Ένας ρυθμός όπως αυτός που αναφέρεται άνωθεν, θα οδηγήσει τα πουλιά εσωτερικού χώρου να μπορούν άνετα προς τα τέλη Γενάρη να είναι πανέτοιμα, αλλά και όσα βρίσκονται σε εξωτερικό χώρο, με έναρξη από τις αρχές Γενάρη έως τις αρχές Μαρτίου, να είναι εξίσου έτοιμα.

Ακόμη και οι πιο έμπειροι εκτροφείς βρίσκονται συχνά σε δίλημμα όταν πρέπει να αναγνωρίσουν το φύλο ενός καναρινιού. Μάθετε με ποιους τρόπους μπορείτε να διακρίνετε εάν το καναρίνι σας είναι αρσενικό ή θηλυκό.

Σχεδόν σε όλους, ακόμη και στους "βετεράνους" έχει συμβεί να διαπιστώσουν κατά την αναπαραγωγή των πουλιών τους, το αρχικό λάθος τους στην αναγνώριση. Όταν η εμπειρία είναι μικρή σε κάποιον κάτοχο καναρινιού, τότε η διάκριση γίνεται πολύ δυσκολότερη και το αποτέλεσμα της πολύ πιο αμφίβολο.

Εξ αιτίας αυτής της δυσκολίας, οι εκτροφείς έχουν υιοθετήσει πολλούς τρόπους για την αναγνώριση του φύλου, άλλους κατά τη γνώμη μου περισσότερο αξιόπιστους, άλλους λιγότερο και άλλους εντελώς αναξιόπιστους.

Στο συγκεκριμένο άρθρο θα γίνει προσπάθεια συγκέντρωσης όλων αυτών των μεθόδων αναγνώρισης ώστε να διευκολυνθεί η θέση ακόμη και του πιο νέου και άπειρου εκτροφέα. Θα καλύψουμε αρχικά τις πιο δύσκολες περιπτώσεις των ομοιόμορφων καναρινιών και στη συνέχεια να καλύψουμε και τις πολύ εύκολες όπως συμβαίνει με τα διμορφικά καναρίνια και τις φυλοσύνδετες μεταλλάξεις.

Στάδια αναγνώριση φύλου στα καναρίνια

Στις πιο δύσκολες περιπτώσεις ανήκουν τα καναρίνια που το αρσενικό και το θηλυκό είναι όμοια χωρίς διακρίσεις και διαφοροποιήσεις και θα αναπτυχθούν οι τρόποι αναγνώρισης του φύλου στα καναρίνια ακολουθώντας την φυσική του ανάπτυξη αρχίζοντας από το αυγό.

Για τη διευκόλυνση στη συγγραφή και σύνταξη του άρθρου αλλά και για καλύτερη και ευκολότερη κατανόηση των παρακάτω μεθόδων, δημιουργήθηκαν τέσσερις ηλικιακές κατηγορίες.

Ξεκινώντας πολύ νωρίς από τη φωλιά και ακολουθώντας τη φυσική ανάπτυξη ενός καναρινιού, μέχρι την πλήρη ενηλικίωση θα αναπτυχθούν όσα συγκεντρώθηκαν για να γίνει όσο το δυνατόν πιο ολοκληρωμένη αυτή η προσπάθεια.

1. Αναγνώριση του φύλου των καναρινιών στη φωλιά

1.1. Αναγνώριση από το αυγό στη φωλιά

Η αρχική αναγνώριση βασίζεται στην παρατήρηση των εκτροφέων και κατά τη γνώμη μου τα περιθώρια λάθους είναι πολύ μεγάλα.

Η θεωρία συμπεριλαμβάνει το σχήμα του αυγού και σύμφωνα με αυτή θα πάρουμε αρσενικά καναρίνια από τα πιο λεπτά και μυτερά αυγά της φωλιάς και θηλυκά καναρίνια από τα περισσότερο στρογγυλά και με "γλυκές" γραμμές.

1.2. Αναγνώριση στους νεοσσούς της φωλιάς

Κάποια χαρακτηριστικά των νεοσσών που βρίσκονται μέσα στη φωλιά φανερώνουν και το φύλο τους από τις πρώτες μέρες της ζωής τους.

Η έντονη δραστηριότητα για παράδειγμα κάποιων νεοσσών, αυτά δηλαδή με την πιο απαιτητική ως προς το τάισμα συμπεριφορά αποτελούν για αρκετούς εκτροφείς ενδείξεις αρσενικών καναρινιών, ενώ τα περισσότερο υπομονετικά ή υποτονικά μικρά είναι θηλυκά.

Κάποιοι μάλιστα πέρασαν σε πιο "βαθιά" νερά υποστηρίζοντας πως τα αρσενικά μικρά έχουν πιο μεγάλο το μεσαίο δάκτυλο των ποδιών τους απ’ ότι τα θηλυκά και είναι πιο εύκολη η αναγνώρισή τους μια και τα δαχτυλίδια σ αυτά περνούν πιο δύσκολα.

Αξιοπρόσεκτη παρατήρηση είναι και αυτή που θέλει τους αρσενικούς νεοσσούς που κινούνται και προσπαθούν να περπατήσουν για να φύγουν από κοντά μας γρηγορότερα, ενώ αντίθετα αυτά που παραμένουν στις θέσεις τους ή κινούνται ελάχιστα είναι τα θηλυκά. Αυτή η συμπεριφορά θα τους ακολουθήσει όχι μόνο κατά το διάστημα του απογαλακτισμού αλλά και στην "εφηβική - ομαδική" ζωή τους.

Όσο όμως κι αν προσπάθησα σε μεγάλο βάθος χρόνου να αρχειοθετήσω στοιχεία για να επιβεβαιώσω ή να διαψεύσω τις παραπάνω μεθόδους, δεν κατάφερα απολύτως τίποτε γιατί όλα τα "σημάδια" χάνονταν πριν συμπληρωθούν οι πρώτες μέρες της ζωής τους. Βλέπετε είναι πολύ δύσκολο το σημάδεμα νεοσσών με απόλυτα ίδια χαρακτηριστικά.

Η μόνη περίπτωση που κατάφερα να διατηρήσω στοιχεία σε αυτή την περίοδο της ζωής των νεοσσών είναι από τη στιγμή τοποθέτησης των δακτυλιδιών στους νεοσσούς και μετά. Αλλά και πάλι η έντονη ή μη κίνηση των νεοσσών αποδείχτηκε ως κριτήριο υποκειμενική και ως τέτοια η μέθοδος αυτή παραμένει κατά τη γνώμη μου αναξιόπιστη.

Συμπερασματικά
Άσχετα με το αν αυτές οι μέθοδοι έχουν μικρό ή μεγάλο ποσοστό επιτυχίας, για μένα αποτελούν μεθόδους που δε βοηθούν, εξ αιτίας της δυσκολίας διατήρησης της αρχικής πληροφορίας και ως εκ τούτου είναι λιγότερο κατάλληλες για το σκοπό μας.

2. Αναγνώριση φύλου μετά τον απογαλακτισμό

Σε ηλικία μικρότερη των 3 μηνών τα καναρίνια έχουν αποκτήσει σχεδόν το κανονικό τους μέγεθος αφού στην πορεία θα αναπτυχθούν ελάχιστα ενώ ταυτόχρονα συνεχίζονται και κάποιες αλλαγές στο σώμα τους διαμορφώνοντας για παράδειγμα το χώρο για την ανάπτυξη των ωδικών καλεσμάτων των αρσενικών.

Το μήκος της σχισμής της αμάρας των απογαλακτισμένων καναρινιών, το μέγεθος των φτερών στην περιοχή της αμάρας, η διάταξη και το μέγεθος αυτών των φτερών και οι μικρές διαφορές στο σχήμα τους διαφέρουν στα δύο φύλα και είναι θέμα εμπειρίας και υπομονής και επιμονής για να υπάρξει διάκριση.

Οι περισσότερες από αυτές τις διαφοροποιήσεις παρουσιάζονται στα αρχικά στάδια της ζωής των πτηνών, δηλαδή πριν τη σεξουαλική τους ωριμότητα και κάποιες από αυτές διατηρούνται και μετά την ενηλικίωσή τους.

2.1. Μήκος της σχισμής της αμάρας

 Παρατηρώντας την αμάρα των καναρινιών σε αρχικό στάδιο παρατηρείται διαφοροποίηση και συνεπώς είναι εφικτός ο διαχωρισμός των φύλων αν ασφαλώς η παρατήρηση στη γενετήσια περιοχή των πουλιών γίνει με πολύ προσοχή.

Σύμφωνα με αυτή τη θεωρία η σχισμή στη γενετήσια περιοχή - αμάρα του αρσενικού καναρινιού αριστερά είναι μικρότερη από του θηλυκού δεξιά.

2.2. Φτεροφυία στην περιοχή της αμάρας

Η διάκριση των δύο φύλων μπορεί να γίνει και από τα φτερά οδηγούς* που καλύπτουν την αμάρα, δηλαδή από τα πούπουλα που ντύνουν τη γενετήσια περιοχή.  Τα πούπουλα που βρίσκονται γύρω από τη γενετήσια περιοχή του αρσενικού αριστερά είναι πυκνότερα πιο μακρυά, πιο λεπτά και ισχνά ως φτερά, σε σύγκριση με αυτά του θηλυκού δεξιά που είναι μεν πιο αραιά και κοντύτερα αλλά είναι πυκνότερα και τοποθετημένα ομαλά σαν ένα ομοιόμορφο στεφάνι γύρω από την αμάρα τους.

• Φτερά οδηγοί ονομάζονται τα φτερά της αμάρας που στα ενήλικα πουλιά χρησιμοποιούνται ως αισθητήρια όργανα για την κατεύθυνση και την τελική ένωση της γενετήσιας περιοχής του αρσενικού με την αντίστοιχη αμάρα του θηλυκού στοχεύοντας στην τριβή τους και όχι σε διείσδυση.

Συμπερασματικά
Μπορεί με την απόκτηση της απαραίτητης εμπειρίας οι παραπάνω μέθοδοι να αποτελέσουν σε καλό βαθμό κριτήρια διάκρισης του φύλου στα καναρίνια αλλά απαιτούν πιάσιμο των πουλιών από τον εκτροφέα (για αρκετό χρόνο μάλιστα), κάτι που σίγουρα θα τα πιέσει και θα τα στρεσάρει άσχημα. Αν μάλιστα ο αριθμός των πουλιών είναι μεγάλος γίνονται πολύ χρονοβόρες και ανέφικτες.

3. Αναγνώριση φύλου των έφηβων καναρινιών

3.1. Μουρμούρισμα - τραγούδι των εφήβων

Τα "μουρμουρίσματα" στη γλώσσα των εκτροφέων θεωρούνται οι πρώτες προσπάθειες του αρσενικού καναρινιού να κελαηδήσει. Και μιλάμε για τις προσπάθειες που ξεκινούν αμέσως σχεδόν μετά τον απογαλακτισμό και σταματούν συνήθως στην πτερόρροια του καλοκαιριού ή με το τελικό καλλίφωνο ξεφώνισμα.

Είναι ένα παράξενα όμορφο, μπερδεμένο και χαμηλόφωνο κελάηδισμα που το καναρίνι το κάνει σχεδόν με μισόκλειστα μάτια χωρίς να κουνιέται συνήθως στο ψηλότερο σημείο του κλουβιού του. Σε αυτή την κατάσταση οφείλει και τη χαρακτηριστική για την περίπτωση ονομασία "ονειρικό τραγούδι" ή "τραγούδι του ύπνου".

Όμως δεν μπορεί και πάλι να είμαστε σίγουροι μια και τα θηλυκά μπορούν να παρουσιάσουν σε μικρότερο ίσως βαθμό την ίδια συμπεριφορά, μπερδεύοντας και εκθέτοντας τις προβλέψεις μας.

3.2. Διαφοροποίηση στη νοητή "γραμμή" του ράμφους

Εξαιρετικά σημαντική μπορεί να αποδειχτεί τους μήνες που ακολουθούν την εφηβεία των καναρινιών και μέχρι την πρώτη σεξουαλική ωριμότητα η διαφοροποίηση στη νοητή γραμμή του ράμφους μεταξύ των αρσενικών που περνά ακριβώς πάνω από το μάτι του και του θηλυκού που υπάρχει απόσταση από αυτό.

Η μέθοδος αυτή είναι πολύ αξιόπιστη στο διάστημα μεταξύ του 3ου και 7ου μήνα της ζωής των πουλιών, μας βοηθά στη διάκριση των πουλιών το κρίσιμο διάστημα που προηγείται του σχεδιασμού και της τελικής επιλογής των ζευγαριών.

Μεγαλώνοντας τα πουλιά, αυτή η γεωμετρική διαφορά διαφοροποιείται με αποτέλεσμα η νοητή γραμμή σταδιακά να συγκλίνει στα δύο φύλα και να γίνεται πιο δύσκολη η αναγνώρισή της.

Όμως με μια πιο προσεκτική ματιά και με λίγο παραπάνω εξάσκηση θα διαπιστώσουμε πως υπάρχει μικρή διαφορά που βοηθάει τους πιο έμπειρους και περισσότερο παρατηρητικούς.

4. Αναγνώριση φύλου των ενήλικων καναρινιών

4.1. Αναγνώριση φύλου μέσω της φωνής

Ο πιο ασφαλής τρόπος στη διάκριση φύλου στα καναρίνια είναι το κελάηδισμα. Το αρσενικό καναρίνι κελαηδά όμορφα, μελωδικά, αλλάζοντας χροιά και τόνους στη φωνή του που το κάνει εύκολα αναγνωρίσιμο ακόμη και στον πιο αδαή κάτοχο. Το χαρακτηριστικό "φούσκωμα" στο λαιμό την ώρα του τραγουδιού που δημιουργείται από αυτή την προσπάθεια δείχνει με τον καλύτερο τρόπο το φύλο του.

Ρεαλιστικά όμως κι αυτό δεν είναι απόλυτο. Υπάρχουν αρσενικά καναρίνια που λόγω κάποιας παθογένειας ή ακόμη και έλλειψη διάθεσης δεν κελαηδούν, όπως επίσης υπάρχουν θηλυκά καναρίνια που ειδικά στο διάστημα της προετοιμασίας για αναπαραγωγή παρουσιάζουν καλλίφωνα ταλέντα που μπερδεύουν τους λιγότερο έμπειρους εκτροφείς.

Ασφαλώς τα θηλυκά κελαηδούν σχετικά καλά και με μεγάλο χρονικό ορίζοντα χωρίς όμως την ένταση και τα γυρίσματα των αρσενικών. Μια τέτοια περίπτωση μπορούμε να δούμε και να ακούσουμε εδώ.

4.2. Διαφορές στο σώμα των δύο φύλων

Η εικόνα ενός ενήλικου αρσενικού καναρινιού και ενός θηλυκού είναι κατά γενική ομολογία ίδια. Αν όμως συγκρίνουμε με προσοχή τις εικόνες τους θα διαπιστώσουμε πολλά και διαφορετικά σημεία πάνω στο σώμα τους.

Να θυμηθούμε πως η τελική εικόνα ενός καναρινιού διαμορφώνεται μετά τον τρίτο μήνα της ζωής του συνεπώς αμέσως μετά μας παρέχουν τη δυνατότητα να κάνουμε την αναγνώριση του φύλου στα πουλιά που διαθέτουμε συγκρίνοντας αποκλειστικά τη σωματοδομή τους διευκολύνοντας κάπως το έργο μας ως εκτροφείς.

Παρατηρώντας λοιπόν τα δύο φύλα θα διαπιστώσουμε τις διαφορές που παρουσιάζονται στη φωτογραφία που ακολουθεί και που δείχνουν το αρσενικό καναρίνι σχεδιασμένο με έντονες γραμμές και το θηλυκό με τις πιο απαλές.

Υπάρχουν ορατές διαφορές που αφορούν το στήθος τους, τη θέση στις φτερούγες τους που στα αρσενικά "δένουν" σφικτά στο κορμί του, αλλά κυρίως στην αμάρα (γενετήσια περιοχή) η οποία όμως διαφοροποιείται καθαρά μόνο κατά την περίοδο της αναπαραγωγικής ετοιμότητας των καναρινιών.

4.3. Αναγνώριση φύλου μέσω της ώριμης γενετήσιας περιοχής

Όταν τα καναρίνια φτάσουν σε ορμονική αναπαραγωγική ωριμότητα η αμάρα παίρνει το σχήμα που φαίνεται στις εικόνες που ακολουθούν κάνοντας το έργο των εκτροφέων πιο εύκολο μια και εύκολα είναι αναγνωρίσιμη η διαφορά των δύο φύλων.

Βλέπουμε λοιπόν όπως παρουσιάζεται και στο άρθρο Το καναρίνι μου είναι αρσενικό ή θηλυκό; η αμάρα αρσενικού καναρινιού σε σύγκριση με τη γενετήσια περιοχή - αμάρα του θηλυκού καναρινιού.

Δυστυχώς όμως η παραπάνω εμφανέστατη διαφορά, εκτός του ότι προϋποθέτει πιάσιμο και συνεπώς στρεσάρισμα των πουλιών, παρουσιάζεται και κάπως αργά για τις τελικές αποφάσεις και τα σχέδιά μας.

Παράλληλα η ετοιμότητα αυτή συμπίπτει με το χρόνο που τα αρσενικά ξεκινούν το έντονο κελάηδισμα αναπαραγωγικής επικράτησης που είναι αδιαμφισβήτητο χαρακτηριστικό ως προς το διαχωρισμό και τη διάκριση των δυο φύλων και συνεπώς ίσως να μην μας είναι τόσο απαραίτητη.

Αν για κάποιους λόγους πρέπει να γνωρίζουμε νωρίτερα το φύλο των πουλιών που σχεδιάζουμε να βάλουμε σε αναπαραγωγή, εφαρμόζουμε όποια μέθοδο μας βολεύει περισσότερο, ώστε η αναγνώριση να γίνει νωρίτερα αλλά και με σχετική ασφάλεια ως προς το αποτέλεσμα της κρίση μας.

Συνήθως μια λάθος εκτίμηση που έγινε στο σχεδιασμό όταν θα "εισπράξουμε" τις συνέπειές της στην αναπαραγωγή, θα μας κοστίσει αρκετά σε χρόνο που είναι πολύτιμος αλλά μπορεί από απουσία έτοιμων εναλλακτικών επιλογών μα μας οδηγήσει σε "ναυάγιο" των σχεδίων μας, κάτι που ασφαλώς κανείς δεν θέλει.

Η συνεχής και σε μεγάλο βάθος χρόνου εφαρμογή των παραπάνω μεθόδων μπορούν κατά τη γνώμη μου να μας οδηγήσουν με σχετική ασφάλεια στην αναγνώριση του φύλου των πουλιών μας.

5. Αναγνώριση φύλου στα διμορφικά καναρίνια

Στα διμορφικά καναρίνια που ανήκουν στις σταθεροποιημένες μεταλλάξεις καναρινιών, η αναγνώριση είναι πολύ πιο εύκολη μια και υπάρχει διμορφία στα δύο φύλα. Δηλαδή τα αρσενικά έχουν άλλα χαρακτηριστικά σε σχέση με τα θηλυκά με κυριότερη διαφορά τη χαρακτηριστική μάσκα η οποία στα θηλυκά είτε είναι μικρότερη είτε απουσιάζει.

Το χαρακτηριστικό μάλιστα που το αρσενικό είναι διαφορετικό από το θηλυκό δίνει και την ονομασία "διμορφικά" στην ομάδα αυτών των πουλιών.

Η μάσκα αυτή κληροδοτείται από τον πατέρα μόνο* στα αρσενικά παιδιά, αν και τα τελευταία χρόνια οι εκτροφείς κατάφεραν να περάσουν τη μάσκα αυτή και στα θηλυκά (ευγονική) αναστρέφοντας τα χαρακτηριστικά του κάθε φύλου.

Όμως αυτό από μόνο του αποτελεί άλλο κεφάλαιο.

Η χαρακτηριστική μάσκα στο αρσενικό (αριστερά) απουσιάζει από το θηλυκό (δεξιά). Δυστυχώς όμως αυτή ή εύκολη αναγνώριση απουσιάζει στα υπόλοιπα καναρίνια και η διάκριση αρσενικού ή θηλυκού καναρινιού είναι περισσότερο δύσκολη, αφήνοντας την αμφιβολία της εσφαλμένης επιλογής τόσο στον εκτροφέα όσο και στον απλό κάτοχο ενός καναρινιού.

6. Αναγνώριση φύλου στις φυλοσύνδετες μεταλλάξεις

Σε αυτές τις μεταλλάξεις τα χαρακτηριστικά των γεννητόρων κληροδοτούνται στους απογόνους τους επειδή το γονίδιο της μετάλλαξης βρίσκεται στα φυλετικά χρωμοσώματά τους. Τέτοιες φυλοσύνδετες μεταλλάξεις είναι το κανελί χρώμα, η μετάλλαξη παστέλ, η μετάλλαξη σατινέ και η μετάλλαξη ιβουάρ.

Αυτό γίνεται αντιληπτό αν για παράδειγμα ζευγαρώσουμε κανελί αρσενικό με μη κανελί θηλυκό όπου θα μας δώσει κανονικά αρσενικά μη κανελί τα οποία θα είναι φορείς* του κανελί και καθαρά κανελί θηλυκά.

Βλέπουμε τελικά, πως αποκλειστικά σε αυτού του τύπου το ζευγάρωμα θα πάρουμε εντελώς αντιθέτου φύλου απογόνους από τους γεννήτορες πράγμα που μας βοηθά στην εύκολη αναγνώρισή τους.

Θα μείνουμε στο τελευταίο γιατί μεγαλύτερη ανάλυση θα μας βγάλει από τους στόχους αυτού του άρθρου.

Συμπερασματικά

Το ποσοστό λάθους στη διάκριση των δύσκολων περιπτώσεων είναι υπαρκτό ακόμη και στον πιο έμπειρο εκτροφέα και κανείς δεν πρέπει να αισθάνεται "τύψεις" αν η αρχική του εκτίμηση αποδείχτηκε λάθος λίγους μήνες αργότερα.

Δεκαετίες μετά την αρχική ενασχόλησή μου με τα καναρίνια βρίσκομαι πολλές φορές σε δίλημμα σε ότι αφορά το φύλο των καναρινιών μου όταν κάνω τον αναπαραγωγικό σχεδιασμό κι όσο κι αν τα σφάλματα αναγνώρισης τα τελευταία χρόνια περιορίστηκαν υπάρχουν περιπτώσεις που βρέθηκα μπροστά τους.

Ακόμη και σήμερα αν ρωτηθώ για το πότε κάποιος εκτροφέας είναι σίγουρος για το φύλο των καναρινιών του θα του απαντούσα απλά, αν το καναρίνι κάνει αυγά τότε είναι θηλυκό. Αν τώρα από αυτά τα αυγά βγουν πουλάκια τότε το ζευγάρι του είναι αρσενικό.

Σχετικό περιεχόμενο

Το καναρίνι μου είναι αρσενικό ή θηλυκό;

Οι σπόροι που προσφέρουμε στα πτηνά, είτε μεμονωμένους περιστασιακά ως συμπλήρωμα στη διατροφή τους, είτε ως συστατικό του βασικού μείγματος σπόρων τους.

Η διατροφική αξία των σπόρων που τρώνε τα πουλιά μας

Παρουσίαση σπόρων που καταναλώνουν τα πτηνά και η διατροφική τους αξία.

Κεχρί - Canary seed

Αμυλούχος σπόρος, ο κύριος σπόρος του μίγματος σε ποσοστό 65%, όταν οι ανάγκες για ελαιούχους είναι αυξημένη και έως 75% στη περίοδο συντήρησης, πριν την προετοιμασία για αναπαραγωγή.

Πλούσιος σε βιταμίνη Β3, Β6, Β9, Σίδηρο, Ασβέστιο, Κάλιο, Μαγνήσιο, Φώσφορο.

Αποφλοιωμένη βρώμη - Oat seed

Αμυλούχος σπόρος. Προστιθέμενος στο μείγμα από 8% έως 10% καλύπτει το κενό που αφήνει το κεχρί αλλά και συμπληρώνει τη λυσίνη- μεθειονονίνη - αργινίνη που έχει σε ποσότητα, σε αντίθεση με το κεχρί.

Πλούσια σε πρωτεΐνες, Λιπαρά, βιταμίνη Ε, Β1, Β2, Β5, Β9, Σίδηρο, Κάλιο, Ασβέστιο, Φώσφορο, Μαγνήσιο.

Καναβούρι - Hemp seed

Ελαιούχος σπόρος πλούσιος σε λιπαρά, από τα οποία το 80% είναι ωφέλιμα λιπαρά οξέα όπως το λινολενικό (ω-6), α-λινολενικό (ω-3), γ-λινολενικό γνωστό ως GLA. Με υψηλό ποσοστό πρωτεΐνης υψηλής βιολογικής αξίας, εύκολα μεταβολίσιμη, βιταμίνη Α, Β, C, D, E, Σίδηρο, Ασβέστιο, Κάλιο, Μαγνήσιο.

Προσθήκη στο μείγμα έως 5%, ανάλογα την εποχή και τις ανάγκες σε λιπαρούς σπόρους.

Νίζερ - Niger seed

Ελαιούχος σπόρος με όμοια σύσταση σε λιπαρά και πρωτεΐνες με το κανναβούρι, που το συμπληρώνει στο μείγμα σε έξτρα λιπαρά οξέα (παλμιτικό-ελαικό) ενώ του λείπει το λινολενικό, γι’αυτό προσφέρεται μαζί και ποτέ χωρίς το κανναβούρι.

Προσθήκη στο μείγμα από 8% έως 10%, ιδίως αν υπάρχει και κανναβούρι.

Μαρουλόσπορος - Salad seed

Ελαιούχος σπόρος ιδιαίτερης βιολογικής σημασίας, με σημαντικά ποσοστά πρωτεινών, λιπαρών οξέων και υδατανθράκων.

Προσθήκη στο μείγμα έως 3%.

Λιναρόσπορος - Flax seed

Ελαιούχος σπόρος, με αυξημένο ποσοστό φυτικών ινών, κάτι που τον καθιστά κατάλληλο για τη σωστή λειτουργία του γαστρεντερικού.

Πλούσιος σε βιταμίνη Ε, Ασβέστιο, Μαγνήσιο, ω-3 λιπαρά. Προσθήκη στο μείγμα από 5% έως 7%.

Ραδικόσπορος - Cicoria seed

Ελαιούχος σπόρος με υψηλά ποσοστά β-καροτίνης, που θωρακίζει τον οργανισμό προλαμβάνοντας την ανάπτυξη των ελεύθερων ριζών.

Πλούσιος σε βιταμίνες Α, Β1, Β2, C, σίδηρο, κάλιο, φώσφορο, νάτριο, μαγνήσιο.

Προσθήκη στο μείγμα έως 3%.

Περίλλα - Perilla seed

Ελαιούχος σπόρος με μεγάλη περιεκτικότητα πρωτεϊνών υψηλής βιολογικής αξίας, αφομοιώσιμες πολύ γρήγορα, με σημαντικά ποσοστά ω3 - ω6 - ω9 λιπαρών οξέων. Πολύ σημαντικός σπόρος, ιδίως κατά την προετοιμασία για αναπαραγωγή και κατά την πτερόρροια.

Προσθήκη στο μείγμα κατά την πτερόρροια έως 7%, τον υπόλοιπο χρόνο έως 5%.

Κία ή Τσία - Chia seed

Ελαιούχος σπόρος. Σημαντική πηγή ωφέλιμων λιπαρών οξέων και πρωτεΐνης, με ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό: απορροφά 10πλάσια ποσότητα νερού σε σχέση με τη δική του, δημιουργώντας ένα είδος ζελέ, με αποτέλεσμα οι υδατάνθρακες να αργούν να μετατραπούν σε σάκχαρα. Άρα το πουλί έχει διαθέσιμη ενέργεια για περισσότερο χρόνο και θωρακίζεται έναντι σε βακτήρια που προσβάλουν το στομάχι.

Πλούσιος σε ω-3 & ω-6 λιπαρά, φυτικές ίνες, πρωτεΐνη, Ασβέστιο, Φώσφορο, Κάλιο, Ψευδάργυρο.

Προσφέρεται σε ξεχωριστή ταΐστρα.

Περισσότερα: Σπόροι Chia στα πτηνά.

Καμελίνα - Camellina sativa

Ελαιούχος σπόρος με μεγάλη περιεκτικότητα σε λιπαρά οξέα και κύρια πηγή βιταμίνης Ε. Μόνο το Σιτέλαιο έχει μεγαλύτερη.

Προσφέρεται σε ξεχωριστή ταΐστρα.

Κινόα - Quinoa seed

Περιέχει βασικά αμινοξέα για τη δημιουργία ζωικών ιστών (λυσίνη και μεθειονίνη), με χαμηλά λιπαρά οξέα και την αξία της (λόγω πρωτεΐνης) να αγγίζει σχεδόν αυτή του αυγού.

Προσφέρεται μέσω της αυγοτροφής ή σε ξεχωριστή ταΐστρα.

Περισσότερα: Κινόα (Quinoa Seed) στη διατροφή των πτηνών.

Σουσάμι

Ελαιούχος σπόρος, ιδιαιτέρως θρεπτικός χάριν της υψηλής ποιότητος αμινοξέων (μεθειονίνη) και ανόργανων στοιχείων (ασβέστιο, φώσφορο) που περιέχει.

Πλούσιο σε βιταμίνες του συμπλέγματος Β, βιταμίνη Ε, Σελήνιο, Σίδηρο.

Προσφέρεται μέσω της αυγοτροφής ή σε ξεχωριστή ταΐστρα.

Ρούπσεν - Canola seed

Ελαιούχος σπόρος, όμοιος σε πρωτεΐνες και λιπαρά με το κανναβούρι αλλά και το νίζερ, με αυξημένη περιεκτικότητα σε λιπαρά οξέα ω-9. Συναντάται σε δύο είδη, το κόκκινο και το μαύρο.

Προσφέρεται κυρίως σε καναρίνια φωνής. Δεν συνιστάται πρόσθεση πάνω από 5% στο μείγμα.

Bella Di Notte - Oenothera biennis

Ελαιούχος σπόρος, από τον οποίο εξάγεται το evening primrose oil (EPO), που αποτελεί βασική πηγή ως συμπλήρωμα του σπάνιου στις τροφές λιπαρού οξέος GLA, ουσία ιδιαιτέρως σημαντική στην ορμονική ισορροπία των θηλυκών, αλλά βοηθά και σε πιθανά προβλήματα γονιμότητας.

Προσφέρεται μέσω της αυγοτροφής ή σε ξεχωριστή ταΐστρα.

Παπαρουνόσπορος - Poppy seed

Ελαιούχος σπόρος με πολύ καλή αναλογία Ασβεστίου (1.5%) και Φωσφόρου (1%). Περιέχει επίσης Μαγγάνιο, Ψευδάργυρο, Χαλκό, βιταμίνη Β1, Β5, Β9, αλλά διαθέτει σε μεγάλη ποσότητα το αμινοξύ Αργινίνη. Η Αργινίνη δεν προκαλεί "πύρωμα" στα πουλιά αλλά όταν υπάρχει ορμονικά αυτή η διάθεση, η χρήση του εν λόγω σπόρου, μέσω του ημερήσιου σιτηρεσίου, ισχυροποιεί τη στύση στο γεννητικό όργανο του πουλιού, δημιουργώντας ουσιαστικά έντονη αιμάτωση.

θεωρείται ιδανικός κατά την πτερόρροια (λόγω των αμινοξέων) ώστε να ηρεμήσουμε τα πουλιά.

Προσφέρεται μέσω της αυγοτροφής ή σε ξεχωριστή ταΐστρα.

Παπαρουνόσπορος - Poppy seed

Αμυλούχος σπόρος, χαμηλός σε λιπαρά αλλά με σχετικά υψηλό ποσοστό Πρωτεϊνών (το 10% του βάρους του). Πλούσιος σε αμινοξέα, Ασβέστιο, Φώσφορο, Ψευδάργυρο, Μαγγάνιο. Γνωστός για την αντικοκκιδιακή του δράση, γι αυτό και θεωρείται από πολλούς εκτροφείς ως ίσως το καλύτερο "φυσικό προβιοτικό" κατά τη διατροφική προετοιμασία προ της αναπαραγωγής.

Υπάρχουν δε καταγεγραμμένες έρευνες - αναφορές, όπου εκτροφείς χορήγησαν σπόρο foniopaddy σε ασθενή πτηνά και αμέσως επανήλθαν.

Προσφέρεται KΥΡΙΩΣ μέσω της αυγοτροφής ή σε ξεχωριστή ταΐστρα.

Περισσότερα: Foniopaddy, ένας σπόρος θαύμα;

Κεχρί Σενεγάλης - Millet senegalis

Αμυλούχος σπόρος, πλούσιος ιδίως σε υδατάνθρακες (59%+), Ασβέστιο, Φώσφορο, Σίδηρο, βιταμίνη Β1, Β2, Β9. Θεωρείται από τους πιο ευκολόπεπτους σπόρους, ιδίως λόγω του μικρού του μεγέθους και του ιδιαιτέρως μαλακού περιβλήματος του.

Προσφέρεται ανεξαρτήτως του μείγματος (ως κέρασμα).

Γαιδουράγκαθο - Real thistle seed

Ελαιούχος σπόρος, με υψηλό δείκτη πρωτεϊνών (16%), λιπαρών (23%) και υδατανθράκων (17%), πλούσιος σε Ασβέστιο και Φώσφορο, ιδιαίτερα αγαπητός στις καρδερίνες αλλά χρήσιμος πολύ και για τα καναρίνια, λόγω των τονωτικών και καθαρκτικών ιδιοτήτων του.

Πρέπων είναι να υπάρχει στο ημερήσιο σιτηρέσιο των πτηνών. Η ουσία Συλιμαρίνη (σιλυβίνη, σιλυδιανίνη και σιλυκριστίνη) που υπάρχει στο σπόρο, σύμφωνα με επιστημονικές έρευνες έχει την ιδιότητα να βοηθά στην αναγέννηση των πιθανά κατεστραμμένων κυττάρων του συκωτιού, κάτι που τον καθιστά ιδιαιτέρως σημαντικό για τα πουλιά, κυρίως όταν το συκώτι τους έχει καταπονηθεί από αρρώστια, φαρμακευτική αγωγή, ακόμη και από υπερδοσολογία των όποιων διατροφικών συμπληρωμάτων προσφέρουμε.

Προσθήκη στο μείγμα ως 1%.

Πίνακας διατροφικής αξίας των σπόρων

Σχετικό περιεχόμενο

Οι σπόροι και η θρεπτική τους αξία

Ο Ρώσος Τραγουδιστής ή Russian Singer είναι ένα καναρίνι που μας έρχεται από τη Ρωσία και μας φέρνει ως δώρο μια από τις πιο μελωδικές φωνές που έχετε ποτέ ακούσει από πουλί συντροφιάς.

Καναρίνι Russian Singer, ο Ρώσος Τραγουδιστής


Ένας μικρό, κίτρινο ωδικό πτηνό που αψηφά το κρύο, τις πολιτικές συνθήκες, την απομόνωση από τον υπόλοιπο κόσμο και στέκεται αγέρωχο τραγουδώντας τις υψηλές νότες του, αδιαφορώντας για την παράνοια αυτού του κόσμου.

Όλα αυτά, το ρωσικό καναρίνι τα κατάφερε χάρη στην αγάπη των εκτροφέων που έδωσαν όλη τους τον χρόνο και την αφοσίωση, κόντρα σε αντιξοότητες και άλλες προτεραιότητες. Πώς προέκυψε όμως το Ρώσικο Καναρίνι;

Ιστορικά στοιχεία

Στη Ρωσία, μεταξύ των εκτροφέων είχαν παρατηρηθει μεγάλες διαφορές ανάμεσα στα πουλιά που είχαν εκτραφεί σε διαμερίσματα και στα πουλιά που ανήκαν σε εκτροφές εκτός πόλης. Οι εκτροφείς της πόλης δεν μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν τις παραδοσιακές μεθόδους εκτροφής με αποτέλεσμα να διαφέρουν τα αποτελέσματα των φωνών.

Τη δεκαετία του 1980 έγιναν προσπάθειες να εισαχθεί ο κόκκινος παράγοντας στα Ρωσικά καναρίνια, ζευγαρώνοντας τα με . Το εγχείρημα αυτό απέτυχε μιας και δεν κατάφεραν οι εκτροφείς να διατηρήσουν τις μελωδικές και χαμηλής έντασης φωνές των Ρώσικων καναρινιών.

Το Ρώσικο καναρίνι βρίσκεται ξανά σε άνοδο μετά από πολλά χρόνια στην αφάνεια. Στον υπόλοιπο κόσμο είναι λιγότερο γνωστό, αλλά δεν υστερεί σε φωνητικές επιδόσεις από τα .

Η αλήθεια είναι ότι η διαγωνιστική κρίση θα συνεχίσει να επαναπροσδιορίζει τα πρότυπά της. Αυτό όμως δεν είναι κάτι το καινούργιο μιας και έχει συμβεί σε όλες τις ποικιλίες καναρινιών φωνής. Ετήσιοι διαγωνισμοί γίνονται πλέον τον Δεκέμβριο στην Μόσχα (Ρωσία), στο Κίεβο (Ουκρανία) αλλά και στο Μινσκ (Λευκορωσία).

Διατροφή

Τα ρωσικά καναρίνια, σύμφωνα με τους εκτροφείς τους, δεν έχουν υψηλές απαιτήσεις στη διατροφή τους. Τα έτοιμα μείγματα που κυκλοφορούν στην αγορά και περιέχουν καναρινόσπορο, ρούπσεν, κανναβούρι, νίζερ και λιναρόσπορο, είναι αρκετά ως βασική επιλογή.

Μια ποιο ολοκληρωμένη πρόταση για τη διατροφή των ρωσικών καναρινιών είναι και το ακόλουθο μείγμα:

• 35% ρούπσεν
• 35% καναρινόσπορος
• 10% σπόροι βρώμης
• 10% λευκό μίλλετ
• 5% λιναρόσπορος
• 5% νίζερ

Ένα κουταλάκι του γλυκού ανά πουλί μας εξασφαλίζει την σωστή ποσότητα τροφής και τη βεβαιότητα ότι καταναλώνονται όλων των ειδών οι σπόροι.

Πράσινα λαχανικά, καρότα και φρούτα αποτελούν απαραίτητο συμπλήρωμα στην διατροφή τους.

Την αλλά και της πτερόροιας των καναρινιών μπορούμε να προσφέρουμε, 1 κουταλάκι του γλυκού ανά καναρίνι, αυγοτροφή ή βλαστωμένους σπόρους ως επιπλέον πηγή πρωτεΐνης. Τέλος όπως στην πλειονότητα των καναρινιών ακολουθείται το σουπιοκόκκαλο και η άμμος δεν θα πρέπει να λείπει από το σιτηρέσιο τους.

Αναπαραγωγή

Αρκετοί εκτροφείς πιστεύουν ότι το είναι μια πολύ απλή υπόθεση. Η σκέψη ότι "το μόνο που χρειαζόμαστε είναι ένα αρσενικό, ένα θηλυκό με μια φωλιά και όλα τα άλλα θα τα αναλάβει η φύση" δεν επαρκεί από μόνη της για να έχουμε απογόνους υψηλής φωνητικής αξίας. Τα καλύτερα καναρίνια φωνής δεν προκύπτουν από τύχη, χρειάζεται κυρίως να δώσουμε σημασία στο γενετικό προφίλ των γεννητόρων.

Η κληρονομικότητα είναι ο κύριος παράγοντας στον οποίο δίνουν την μεγαλύτερη αξία οι απανταχού εκτροφείς καναρινιών. Η κληρονομικότητα ευθύνεται για όλα τα χαρακτηριστικά των έμβιων όντων και βέβαια από αυτά δεν θα μπορούσε να λείψει η ικανότητα στο τραγούδι.

Για έναν εκτροφέα είναι εύκολο να επιλέξει έναν καλό αρσενικό γεννήτορα. Κρίνει οπτικά την εξωτερική εμφάνιση του πουλιού (στήσιμο, πτέρωμα και ιδιοσυγκρασία), ενώ ένα ευαίσθητο αυτί εξασφαλίζει την επιλογή ενός ικανότατου "τραγουδιστή" με καλή φωνή και ρυθμό.

Εδώ τελειώνουν τα εύκολα, γιατί ακολουθούν τα δύσκολα που αφορούν την επιλογή του θηλυκού γεννήτορα. Θα πρέπει να γνωρίζουμε το γενεαλογικό παρελθόν του θηλυκού γεννήτορα διότι και αυτό έχει πολύ σημαντική συμβολή στην ικανότητα του κελαηδήματος.

Η προετοιμασία πριν την αναπαραγωγή

Η προετοιμασία αναπαραγωγής ακολουθεί τους γενικούς κανόνες που ισχύουν για όλα τα είδη καναρινιών.

Για τις εσωτερικές εκτροφές ξεκινά μέσα Δεκεμβρίου (μετά την περίοδο των διαγωνισμών και την περίοδο ανάπαυσης που πρέπει να ακολουθήσει), ενώ για τις εξωτερικές εκτροφές εξαρτάται αμιγώς από τις καιρικές συνθήκες της περιοχής όπου βρίσκεται η εκτροφή μας.

Στο ζευγάρωμα πρέπει να αποφεύγουμε τα αρσενικά πουλιά τα οποία ασθενούν, έχουν μειωμένες φωνητικές επιδόσεις ή το κελάηδημά τους δεν πληροί τα πρότυπα της φυλής. Ένας αρσενικός γεννήτορας π.χ. με μεταλλικούς ήχους στο κελάηδημά του ή με έντονο κελάηδημα, δεν θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί στην αναπαραγωγή.

Εκπαίδευση

Τα ρώσικα καναρίνια, όπως όλα τα καναρίνια φωνής, πρέπει να εκπαιδευτούν ώστε να μάθουν τον ξεχωριστό σκοπό για τον οποίο φημίζονται.

Αυτό σημαίνει πως οι μαθητευόμενοι "τενόροι" θα πρέπει να ακούσουν αυτούς τους χαρακτηριστικούς σκοπούς πολλές φορές ούτως ώστε να το αφομοιώσουν στο κελάηδημά τους. Επομένως, κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσης οποιοδήποτε καναρίνι άλλης ράτσας ή άλλου είδος πουλιού θα πρέπει να απομακρυνθεί από το χώρο, αν δεν θέλουμε να απωλέσουμε τους κόπους μια ολόκληρης αναπαραγωγικής περιόδου.

Η χρήση του χαμηλού φωτισμού κατά την διάρκεια της εκπαίδευσης, είναι και εδώ σημαντική όπως και στα υπόλοιπα καναρίνια φωνής, αφού επιτρέπει στον "μαθητή" να εστιάσει στα ακουστικά ερεθίσματα του πουλιού-δασκάλου, παρά στα οπτικά ερεθίσματα. Η μείωση του φωτός πρέπει να είναι βαθμιαία ώστε να μην στρεσάρουμε τα πουλιά και προκαλέσουμε προβλήματα όπως π.χ. Παρατεταμένη πτερόροια.

Οι εκτροφείς που ήδη έχουν στην κατοχή τους ένα αντιπροσωπευτικό του είδους τραγουδιστή, μπορούν να τον αξιοποιήσουν ως δάσκαλο για τις μελλοντικές γενιές. Αρκετοί εκτροφείς συνηθίζουν να χρησιμοποιούν συσκευές αναπαραγωγής (CD players κλπ) με μαγνητοφωνημένους σκοπούς από ρώσικα καναρίνια. Είναι μια γενικά αποδεκτή μέθοδος που όμως έχει ιδιαιτερότητες στην χρήση της και κατά πολλούς φτωχότερα αποτελέσματα από τους έμβιους ανταγωνιστές τους.

Η χρήση των CD πρέπει να μην είναι υπερβολική γιατί υπάρχει ο κίνδυνος να στρεσαριστεί το πουλί ή να μετατραπεί σε πουλί με ατελές ρεπερτόριο που απλώς θα συμπληρώνει το πλήρες ρεπερτόριο άλλων αρσενικών ως δεύτερη φωνή. Αυτό αποδεικνύεται από μελέτες σύμφωνα με τις οποίες διαπιστώθηκε πως ένα καναρίνι απομνημονεύει καλύτερα το τραγούδι όταν ακούει πολλά αρσενικά να κελαηδούν έναν παρόμοιο σκοπό, παρά να ακούει διαρκώς τον ίδιο σκοπό από ένα μαγνητοφωνημένο κελάηδημα.

Τα καναρίνια είναι από την φύση τους εξαιρετικοί μίμοι. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως βρίσκονται όλα τα καναρίνια σε ανώτατο επίπεδο μιμητικής ικανότητας. Σε μια φωλιά μπορούμε να έχουμε ένα νεοσσό με εξαιρετική ικανότητα μίμησης, έναν δεύτερο νεοσσό με μέτρια ικανότητα μίμησης και έναν νεοσσό με μικρή ικανότητα μίμησης. Αυτό όμως δεν ισχύει τόσο στα ρώσικα καναρίνια διότι η φυλή αυτή είναι αποτέλεσμα αιώνων επιλεκτικών ζευγαρωμάτων όπου προκρίνονταν οι καλύτεροι τραγουδιστές και οι ικανότεροι μίμοι.

Οι πρώτες προσπάθειες για κελάηδημα ξεκινούν μετά το πέρας των πρώτων 6 εβδομάδων ζωής των αρσενικών πουλιών. Το πρώτο τους κελάηδημα είναι ένα σχετικά άτεχνο και φτωχό τραγούδι το οποίο βέβαια δεν είναι τίποτε άλλο από την έμφυτη τάση τους να καλλιεργήσουν τις φωνές τους, να βάλουν τις νότες σε μια σειρά και να αποτυπώσουν το κελάηδημα των ενηλίκων καναρινιών αντιγράφοντας τα.

Ένα ρωσικό καναρίνι φωνής πιστεύεται πως είναι φωνητικά άρτιο όταν συμπληρώσει το πρώτο έτος της ζωής του.

Πολύς κόσμος που δεν είναι γνώστης των ιδιαιτεροτήτων της φυλής, πιστεύει πως η κληρονομικότητα είναι αρκετή για την ανάπτυξη του πλήρους ρεπερτορίου ενός ρώσικου καναρινιού. Μπορεί να ξαφνιαστείτε αλλά η πλήρης εκπαίδευση απαιτεί 8 με 9 μήνες διδασκαλίας.

Η χρήση ενός ενήλικου τραγουδιστή είναι απαραίτητη, αρκεί να πρόκειται για ένα καναρίνι με αψεγάδιαστο ρεπερτόριο ούτως ώστε να αποφύγουμε τα λάθη στις φωνές και στο ρεπερτόριο των νεαρών υποψηφίων τραγουδιστών.

Αρκετοί εκτροφείς χρησιμοποιούν κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσης μουσικά όργανα (φλάουτα, καμπανάκια, αυτοσχέδια μουσικά όργανα) αλλά όπως αναφέραμε και προηγουμένως, ηχογραφημένες φωνές ρώσικων καναρινιών ως επιπλέον έμπνευση.

Αφού τα νεαρά αρσενικά περάσουν την πρώτη πτερόρροια, έχει έρθει πλέον η ώρα να αποχωριστούν τις κλούβες πτήσης και να μπουν στα κλουβιά της εκπαίδευσης διαστάσεων (35x25x20).

Τοποθετούνται το ένα δίπλα στο άλλο χωρίς διαχωριστικά ανάμεσά τους. Σε περίπου μια εβδομάδα θα έχουν προσαρμοστεί πλήρως στο νέο τους περιβάλλον και θα συμπεριφέρονται χωρίς πρόβλημα. Αφού περάσουν περίπου 2 εβδομάδες ξεκινάμε την σταδιακή μείωση της έντασης του φωτός μέχρι το σημείο όπου θα αρχίσουμε να τα φέρνουμε σε επαφή με τα ακουστικά ερεθίσματα (έμβια ή τεχνητά).

Μετά από λίγες ημέρες ξεκινούν οι πρώτες προσπάθειες των νεαρών τραγουδιστών. Σε αυτό το σημείο πρέπει να είμαστε παρόντες και να παρακολουθούμε τις προσπάθειές τους ώστε όταν ανακαλύψουμε κάποιο παράτονο ή παράφωνο πουλί να το απομακρύνουμε άμεσα πριν προλάβει να επηρεάσει τα υπόλοιπα αρσενικά. Κρατάμε πάντα σημειώσεις για κάθε πουλί και σιγά-σιγά επικεντρωνόμαστε στα πιο ικανά, απομακρύνοντας τα υπόλοιπα.

Από όλα τα αρσενικά τα οποία προέκυψαν, λίγα είναι αυτά που θα μπορέσουν να διαγωνιστούν. Για να βεβαιωθούμε πως το πουλί είναι έτοιμο να ανταποκριθεί στις ανάγκες της διαγωνιστικής κρίσης, θα πρέπει να αφαιρούμε από τον χώρο στον οποίο το έχουμε να το τοποθετούμε μπροστά μας σε ένα τραπέζι και να περιμένουμε το πολύ για ένα 10λεπτο μέχρι να ξεκινήσει να κελαηδά το τραγούδι του. Αν αυτό δεν συμβεί τότε το επιστρέφουμε στον χώρο εκπαίδευσης και επαναλαμβάνουμε τη διαδικασία πρωί – μεσημέρι – απόγευμα για ένα μήνα πριν τους διαγωνισμούς.

Φωνή

Τα πρώτα καναρίνια Τιρόλου που εισήχθησαν στη Ρωσία είχαν δυνατές φωνές. Πρώτο λοιπόν μέλημα των Ρώσων εκτροφέων ήταν να επιλέξουν νέα καναρίνια με πιο "μαλακή" και μελωδική φωνή.

Με την επιλογή των πιο χαμηλόφωνων καναρινιών και με πολλές νέες μεθόδους εκπαίδευσης, οι πρωτοπόροι αυτοί εκτροφείς ανακάλυψαν πως τα πουλιά αυτά είχαν την ικανότητα να μιμούνται τις τρίλιες του Σημυδοτσίχλονου και να βελτιώνουν με τον καιρό τις τρίλιες του κελαηδήματος τους.

Ακολουθώντας αυτήν την μέθοδο πλέον οι εκτροφείς δεν έμειναν μόνο στις φωνές του Σημυδοτσίχλονου αλλά εισήγαγαν και άλλα πουλιά στην εκπαίδευση όπως και Κορυδαλλούς. Εξαιτίας της μίμησης αυτών των φωνών (των πουλιών του δάσους) ονομάστηκαν forest tuners.

Αργότερα, λόγω της εξαιρετικής μίμησης του τραγουδιού του Σημυδοτσίχλονου ονομάστηκαν bunting tuners. Η μίμηση του τραγουδιού του Σημυδοτσίχλονου αναπτύχθηκε κατά τα τέλη του 19ου αιώνα.

Παρά το γεγονός ότι πολλά από τα πουλιά του δάσους χρησιμοποιήθηκαν για να συνθέσουν το ρεπερτόριο του Ρώσικου καναρινιού, από αυτά αποκλείστηκε το . Κύριος σκοπός πέρα από την μίμηση του σκοπού ήταν και η επιλογή πουλιών με χαμηλόφωνο τραγούδι. Ένα Ρωσικό καναρίνι δεν είναι δυνατόν να έχει έντονο κελάηδισμα.

Οι νότες τραγουδιού του Ρώσου τραγουδιστή

Το κελάηδισμα των Ρωσικών καναρινιών φωνής περιλαμβάνει γύρω στις 12 μελωδίες ή γυρίσματα:

1. Triple Titmouse
2. Large Titmouse
3. Small Titmouse
4. Yellow Bunting (Σημυδοτσίχλονο)
5. Tee
6. Coo-lee
7. Deposit (ήχος παρόμοιος με αυτόν του γρύλου)
8. Tsohn-tsohn
9. Κουδουνίσματα
10. Φλάουτα
11. Rolls

Το τραγούδι τους αποτελείται από 10-15 υψηλής τονικότητας "γυρίσματα" τα οποία εκτελούνται εντός 45 με 60 δευτερολέπτων. Οι φωνές έχουν πάρει το όνομα τους από τα πουλιά από τα οποία προήλθαν καθώς και από τα όργανα τα οποία χρησιμοποιήθηκαν για την καλλιέργειά τους.

Η καθαρότητα και η ακριβής αναπαραγωγή αυτών των φωνών για πολλά χρόνια είχε υποστεί πλήγμα, καθώς η εκτροφή αυτού του καναρινιού είχε περιοριστεί στα διαμερίσματα των μεγαλουπόλεων της Σοβιετικής Ένωσης. Έτσι οι νέοι τραγουδιστές αποστερήθηκαν την κύριας πηγής των φωνών τους που ήταν τα πουλιά του δάσους.

Αργότερα, η χρήση σύγχρονων μέσων αναπαραγωγής ήχου βελτίωσε σημαντικά την καθαρότητα των φωνών αλλά μείωσε σημαντικά το φάσμα του ήχου. Όσο τέλεια και αν είναι μια ηχογράφηση δεν συγκρίνεται με μια ζωντανή φωνή. Αυτό συμβαίνει διότι τα τεχνητά μέσα δεν είναι ικανά να καταγράψουν και να αναπαράγουν όλο το φάσμα των ήχων ενός κελαηδήματος, με αποτέλεσμα να μην αποτυπώνεται σωστά η τονικότητα και η αρμονία του ήχου.

Ανάλυση των μελωδιών

1. Η Εισαγωγή του τραγουδιού είναι ένα τριπλό portamento το οποίο εδώ αποκαλείται "Tee". Το άκουσμά του θυμίζει φλογέρα. Κάθε τόνος από τους τρεις του "Tee" εναλλάσσεται κυματιστά.
2. Το "Tee" ακολουθείται από τον ηχητικό συνδυασμό "Coo-lee".
3. "Deposit" είναι μια πυκνή σαν παλμός μελωδία που θυμίζει τις φωνές των γρύλων. Ο τόνος του "Deposit" δεν αλλάζει. Ακούγεται ως συνδυασμός των ήχων του "ρ" και του "ι" και ανάλογα τον τόνο υπό συνθήκες μπορεί να θεωρηθεί χαμηλός, υψηλός και πολύ υψηλός (Silver Deposit) ο οποίος δύσκολα γίνεται αντιληπτός από το ανθρώπινο αυτί.
4. Το "Yellow Bunting" είναι η βάση του τραγουδιού, που σχετίζεται με το κελάηδημα του Σημυδοτσίχλονου. Αποτελεί κελάηδημα υψηλής τονικότητας. Αυτή η μελωδία ονομάζεται και "Ordinary bunting". Έπειτα ο ρυθμός και η τονικότητα αυξάνονται, η εκφορά των παλμικού ήχου αλλάζει, διαταράσσοντας την απόδοση της κάθε μιας από τις δύο νότες, επιταχύνοντας και επιβραδύνοντας. Δίνεται η αίσθηση ότι το καναρίνι πραγματοποιεί έναν… bunting αυτοσχεδιασμό (sic). Θυμίζει την πνοή του ανέμου, ένα χαρούμενο σαν δυνατό γέλιο ήχο.
5. "Small Titmouse" είναι ένας συνδυασμός των ήχων "Tee-tee" και "Tsy-fee". Είναι ένα κελάηδημα που αποτελείται από δύο νότες αρκετά διακριτές για το ανθρώπινο αυτί λόγω της χαμηλής συχνότητας. Ακούγεται ως ένα μονότονο, με κυματώδεις εμφάσεις τραγούδι, χαρούμενο και χαλαρωτικό.
6. Το "Large Titmouse" τραγουδιέται με μεγαλύτερο πλάτος κύματος και συχνότητα σε σχέση με το "Small Titmouse". Κελαηδισμοί που αποτελούνται από δύο νότες αποδίδονται πιο εμφατικά με δυνατότερο ήχο. Η εισπνοή και η εκπνοή του πουλιού μπορεί να γίνουν αντιληπτές κατά την διάρκεια του τραγουδιού.
7. Το "Triple Titmouse" (ανοιξιάτικο) εκτελείται κατά την περίοδο του ζευγαρώματος. Αποτελείται από τρεις μελωδίες σαν "tee-tee-tah" με ιδιαίτερη έμφαση στην υψηλότερη νότα.
8. Ο ηχητικός συνδυασμός "tsohn-tsohn" είναι ένας κρουστικός σκοπός και αποτελεί την εισαγωγή στο φινάλε. Διακόπτει την διαδοχική εξέλιξη της μελωδίας. Περιέχει αργές, τονισμένες φωνές και προσομοιάζει τον ήχο του τσουγκρίσματος ενός κρυστάλλινου ποτηριού.
9. Το "Φινάλε" είναι ο πλέον πολύπλοκος συνδυασμός των ηχητικών τόνων "dee-een-do-ohn". Ο συνδυασμός αποτελείται από τέσσερις πολύ διακριτές φράσεις, οι οποίες εκτελούνται σε μια αναπνοή. Έπειτα τα 2 από τα 3 μέρη της σύνθεσης μπορούν να επαναληφθούν από το διαγωνιζόμενο καναρίνι (po nastroeniyu).

Ακούσετε τη του ρωσικού καναρινιού

Πολυμέσο youtube: 56po6im6-QE

Κρίση

Το καταγεγραμμένο τραγούδι του Ρώσου Τραγουδιστή αποτελείται από 12 μελωδίες. Αν το διαγωνιζόμενο πουλί τις εκτελέσει στην σωστή σειρά κατά την διάρκεια της διαγωνιστικής κρίσης τότε οι κριτές δίνουν 10 επιπλέον βαθμούς. Αυτός είναι και ο κύριος λόγος για τον οποίο τα Ρώσικα καναρίνια πρέπει να διαγωνίζονται ένα-ένα και όχι σε ζεύγη ή τετράδες όπως τα υπόλοιπα καναρίνια φωνής.

Διαγωνισμοί πραγματοποιούνται στην Μόσχα κατά το πρώτο 10μερο του Δεκεμβρίου κάθε χρόνου, στο Κίεβο (Ουκρανία) κάθε δεύτερο 10μερο του Δεκεμβρίου και στο Μινσκ (Λευκορωσία) κάθε τρίτο 10μερο του Δεκεμβρίου.

Κατά τον διαγωνισμό, η ομορφιά του ρυθμού, η ποιοτική απόδοση των υποχρεωτικών μελωδιών και των δευτερευόντων μελωδιών, αλλά και η σειρά εκτέλεσης των μελωδιών αυτών συνεκτιμώνται για το τελικό αποτέλεσμα. Για τους τραχείς, δυσάρεστους ήχους υπάρχει μέχρι και ο αποκλεισμός του πουλιού από τον διαγωνισμό. Το τραγούδι πρέπει να είναι μελωδικό και άρτιο. Παύσεις και ημιτελείς σκοποί απαγορεύονται.

Τη στιγμή της κρίσης κάθε καναρίνι κρίνεται χωριστά, ένα προς ένα. Κάθε κλουβί τοποθετείται σε ένα τραπέζι όπου και κρίνεται. Ο χώρος πρέπει να φωτίζεται τεχνητά καθώς δεν πρέπει να υπάρχουν παράθυρα (τουλάχιστον όχι ανοιχτά). Η κρίση κάθε διαγωνιζόμενου διαρκεί 10 λεπτά Κατά την διαρκεί αυτή το κάθε διαγωνιζόμενο πουλί πρέπει να βάλει τα δυνατά του. Κάθε πουλί κρίνεται από πολυμελή επιτροπή με μονό αριθμό μελών (τουλάχιστον τρεις κριτές).

Το τραγούδι του Ρώσικου καναρινιού βαθμολογείται σε κλίμακα 70 βαθμών. Οι βαθμοί υπολογίζονται ως το άθροισμα των μέσων όρων της βαθμολόγησης κάθε μελωδίας (για κάθε μελωδία οι βαθμοί κάθε κριτή προστίθενται και διαιρούνται με τον αριθμό των κριτών).

Ένα πουλί με βαθμολογία μεταξύ 37 - 44 πόντων θεωρείται καλό, μεταξύ 45 - 50 πολύ καλό, 51 - 60 άριστο. Περιστασιακά υπάρχουν πουλιά με βαθμολογία πάνω από 54 βαθμούς.

Ακολουθεί ένας πίνακας με την κατάταξη σε βαθμούς

1. Large Gold Medal 61 - 70
2. Small Gold Medal 51 - 60
3. Large Silver Medal 45 - 50
4. Silver Medal 37 - 44
5. Bronze Medal 30 - 36
6. Diploma 24 - 29

Επίλογος

Ο Ρώσος Τραγουδιστής έρχεται με μεγάλη θέρμη να διεκδικήσει την θέση του ανάμεσα στα υπόλοιπα καναρίνια φωνής. Ήδη τολμηρά βήματα έχουν πραγματοποιηθεί από λάτρεις του είδους στις Η. Π.Α και σίγουρα θα ακολουθήσει η Ευρώπη. Το μόνο σίγουρο είναι ότι υπάρχει λαμπρό μέλλον μπροστά τους και θα καταφέρουν να αποτελέσουν σημείο αναφοράς σύντομα.

Σε αυτήν την κατεύθυνση θα χρειαστεί να δουλέψουν οι εκτροφείς αυτού του όμορφου καναρινιού, μιας και η ράτσα δεν έχει ακόμα την αναγνώριση από την Παγκόσμια Ορνιθολογική Ομοσπονδία.

Η υιοθέτηση μιας μεθόδου αξιολόγησης πιο κοντά στα διεθνή πρότυπα σαφώς θα επιδράσει θετικά έτσι ώστε η οργάνωση διαγωνισμών και εκτός Ρωσίας να γίνει πραγματικότητα.

Σχετικό περιεχόμενο