Η κόκκινη ψείρα είναι ένα εξωπράσιττο των πουλιών και συνάμα ένα πρόβλημα που καλούνται να αντιμετωπίσουν οι ιδιοκτήτες τους, κυρίως κατά τους θερμούς μήνες.

Η κόκκινη ψείρα των πτηνών

Στο τέλος της άνοιξης, σε όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού και τους πρώτους μήνες του φθινοπώρου, όλοι οι εκτροφείς και κάτοχοι πτηνών έχουμε να αντιμετωπίσουμε έναν πολύ επικίνδυνο και ιδιαίτερα ύπουλο εχθρό.

Πρόκειται για τα "βαμπίρ" που παρασιτούν τη νύχτα πίνοντας το αίμα από πουλιά μας, δημιουργώντας πολλά προβλήματα. Αν μάλιστα η προσβολή συνεχιστεί, πολύ πιθανόν να οδηγήσει τα πουλιά ακόμη και στο θάνατο. Άλλωστε οι ψείρες και τα κάθε είδους ακάρεα συγκαταλέγονται στους επικίνδυνους και θανάσιμους εχθρούς κάθε εκτροφής πτηνών.
Είναι οι ψείρες που προσβάλουν τα πουλιά μας.

Είναι οι κοτόψειρες που βλέπαμε τη γιαγιά μας να παλεύει με ασβέστη και στάχτη να απομακρύνει από το κοτέτσι της.
Είναι η dermanyssus gallinae σύμφωνα με τη επιστημονική ονομασία αυτής της ψείρας.
Είναι η κόκκινη ψείρα όπως την ξέρουμε όλοι εμείς που ασχολούμαστε με τα πουλιά.

Τι είναι όμως αυτό που κάνει αυτά τα παράσιτα τόσο βλαβερά για τα πτηνά μας; Ποια είναι τα χαρακτηριστικά που τα κάνει να αντιστέκονται σθεναρά στις δικές μας προσπάθειες για περιορισμό ή εξάλειψή τους; Πως μπορούμε να διαπιστώσουμε την ύπαρξή τους; Που ζουν και πως μπορούμε να τις βρούμε;

Αυτές και ίσως ακόμη περισσότερες απορίες καλείται να καλύψει αυτό το άρθρο σε μια προσπάθεια να γνωρίσουμε καλύτερα τον εχθρό των πτηνών μας, ευελπιστώντας πως στο μέλλον θα επικαιροποιηθεί, γιατί "όσο καλύτερα γνωρίζεις τον εχθρό σου, τόσο πιο εύκολα τον αντιμετωπίσεις".

Κύκλος ζωής της κόκκινης ψείρας


Ο κύκλος ζωής της κόκκινης ψείρας είναι εντυπωσιακά μικρός και σ' αυτόν οφείλεται ένα μεγάλο μέρος της επιτυχίας επιβίωσης αυτού του παρασίτου, μια και μπορεί να ολοκληρωθεί σε 7 έως 10 μέρες.

Η διαφοροποίηση του κύκλου της ζωής των παρασίτων από τις 7 στις 10 μέρες, εξαρτάται αποκλειστικά από τη θερμοκρασία του περιβάλλοντος. Όσο πιο ζεστό είναι το περιβάλλον, τόσο πιο μικρός γίνεται ο κύκλος της ζωής τους φτάνοντας τις 7 μέρες.

Ιδανικές συνθήκες για τον πολλαπλασιασμό τους είναι όταν η θερμοκρασία βρίσκεται μεταξύ 28 και 33οC. Δηλαδή μιλάμε για τις ίδιες ιδανική υγρασία αναπαραγωγής που πρέπει να είναι από 65 έως 70% βοηθά με τη σειρά της στον άμετρο πολλαπλασιασμό τους γιατί θεωρείται και γι αυτές ως ιδανική! Αν οι θερμοκρασίες δεν είναι τόσο υψηλές, όπως συμβαίνει στις αρχές άνοιξης και το φθινόπωρο, ο κύκλος της ζωής του παρασίτου επιμηκύνεται από τις 10 έως και 14 μέρες.

Σημαντικότατη προϋπόθεση για να ολοκληρωθεί ο κύκλος ζωής της κόκκινης ψείρας είναι να τραφεί το θηλυκό με αίμα, ώστε να μπορέσει το αμέσως επόμενο εικοσιτετράωρο να ωοτοκήσει τα 30-40 αυγά του. Εκπληκτική προσαρμογή στα παραπάνω είναι και το γεγονός πως κύκλος της ζωής της ψείρας μπορεί να ανασταλεί ακόμη και για οκτώ μήνες αν το θηλυκό δε μπορέσει να τραφεί με αίμα, ώστε να περάσει στη φάση ωοτοκίας
.
Εξίσου εκπληκτική προσαρμογή είναι και το γεγονός πως τα θηλυκά καλύπτουν το 90-95% του πληθυσμού της κάθε αποικίας.

Εκτιμώμενα μεγέθη

1. Αυγά 0,050 - 0,100 mm (50 εκατοστά του χιλιοστού)
2. Κάμπια (έξι πόδια) 0,50 mm
3. Πρωτονύμφη (οκτώ πόδια) 0,60 mm
4. Δευτερονύμφη (οκτώ πόδια) 0,70 mm
5. Ενήλικο 0,75 έως το πολύ 1,00mm

Ακόμη και ένα ενήλικο παράσιτο έχει μέγεθος λιγότερο από ένα χιλιοστό του μέτρου κάτι που κάνει εξαιρετικά δύσκολη την παρατήρησή του.

Τρόπος δράσης και περιβάλλον απόκρυψης

Ο τρόπος δράσης της κόκκινης ψείρας είναι κι αυτός εντυπωσιακός. Τα έντομα παρασιτούν τη νύχτα επισκεπτόμενα τους ξενιστές τους που στην περίπτωσή μας είναι τα κάθε είδους πουλιά, τρέφονται για λίγες ώρες με αίμα και στη συνέχεια επιστρέφουν στα επιλεγμένα σημεία απόκρυψης.

Τα έντομα έχουν σκούρο γκρι προς το μαύρο χρώμα ενώ τα αυγά τους διαφανές προς το λευκό. Τα χορτασμένα όμως παράσιτα εξ αιτίας της αφαίμαξης των πουλιών έχουν πλέον κόκκινο χρώμα, γεγονός στο οποίο οφείλουν και το πιο γνωστό σε όλους όνομα, αυτό της "κόκκινης ψείρας".

Οι αποστάσεις των σημείων απόκρυψης από τα κλουβιά των πουλιών κυμαίνονται από λίγα εκατοστά μέχρι και αρκετά μέτρα. Προτιμούν τις κοντινές αποστάσεις για απόκρυψη, αλλά όταν αυτές δεν υπάρχουν απομακρύνονται μέχρι να βρουν την κατάλληλη κρυψώνα ακόμη κι αν χρειαστεί να καλύψουν αρκετά μέτρα.

Αποφεύγουν το έντονο ηλιακό φως και προτιμούν τα σκοτεινά, υγρά και βρώμικα μέρη γιατί τα τελευταία τους προσφέρουν επιπλέον απόκρυψη.

Μετά τη δύση του ήλιου, ξεκινούν την διαδικασία εντοπισμού αρχικά του θύματος και στη συνέχεια αφού εντοπιστεί, μαρκάρεται η διαδρομή με χημικές εκκρίσεις. Το επόμενο βράδυ ο δρόμος προς την "αφαίμαξη" των πουλιών είναι προδιαγεγραμμένος και εύκολος αφού ακολουθούν το "χαραγμένο" χημικό μονοπάτι προς το θύμα τους.

Από τα σημεία στήριξης (πάτηθρα), ανεβαίνουν στα πόδια των πουλιών και σκαρφαλώνουν προς τις πιο αιμοφόρες περιοχές τους που είναι η πλάτη, το στήθος και ο λαιμός τους. Δύο με τρεις ώρες αργότερα, κι αφού χορτάσουν, γυρίζουν στις σκοτεινές σχισμές και εσοχές που έχουν επιλέξει για να κρυφτούν και να γεννήσουν τα αυγά τους.

Όπως αναφέρθηκε, το ενήλικο παράσιτο έχει μέγεθος περίπου ενός χιλιοστού κάτι που το κάνει ορατό όταν κινείται. Οι αιώνες εξέλιξης, προσάρμοσαν και εξάλειψαν αυτή τους την αδυναμία με την ακινησία. Τα παράσιτα θα μετακινηθούν μόνο αν με κάποιο τρόπο απειληθούν στην κρυψώνα τους.

Ευκολότερη γίνεται η ανακάλυψη των παρασίτων αν σαρώνουμε προσεκτικά με τη βοήθεια ενός καλού μεγεθυντικού φακού και κάποιας έντονης πηγής φωτισμού όπως για παράδειγμα ένας καλός φακός led, τις σκοτεινές και υγρές σχισμές και εσοχές του χώρου μας. Τα σημεία που κρύβονται είναι εύκολο να εντοπιστούν όταν οι πληθυσμοί τους είναι μεγάλοι, γιατί καλύπτονται από ένα έντονα γκρι χρώμα που προέρχεται από τις εκκρίσεις τους.

Η προσπάθειά μας θα γίνει ευκολότερη αν το ψάξιμο το κάνουμε μια δυο ώρες μετά το κούρνιασμα, σαρώνοντας τις περιοχές με τον παραπάνω τρόπο τριγύρω και μέσα στα κλουβιά των πουλιών.

Η μέθοδος της βρεγμένης χαρτοπετσέτας δεν αποδίδει τα αναμενόμενα αποτελέσματα στην ανίχνευση των παρασίτων. Κάλλιστα μπορεί να μας παραπλανήσει με εσφαλμένα αρνητικά αποτελέσματα εκτός κι αν από τύχη τοποθετηθεί στο νοητό χημικό μονοπάτι που χρησιμοποιούν τα έντομα από το σημείο απόκρυψης προς στο σημείο παρασιτισμού.

Ασφαλώς όταν ο πληθυσμός τους γίνει υπέρμετρα μεγάλος, τότε οι καλές περιοχές απόκρυψης δεν επαρκούν με αποτέλεσμα να αποζητούν την κάλυψη σε κάθε πιθανό σημείο.
Τότε είναι η περίοδος που αρχίζουμε και βλέπουμε τις ψείρες στα πουλιά μας. Τότε δυστυχώς είναι που οι πληθυσμοί τους έχουν κυριολεκτικά ξεφύγει ως μια επαλήθευση της ρήσης πως όταν δεις μια ψείρα υπάρχουν στο χώρο δεκάδες χιλιάδες.

Πριν προταθούν οι τρόποι και οι λύσεις για την καταπολέμηση αυτού του παρασίτου, καλό είναι να δούμε τις συνέπειες που επιφέρει η "δράση" τους, στα πτηνά μας.

Συνέπειες από την ύπαρξη της κόκκινης ψείρας

Η επιδρομή των παρασίτων στα πουλιά έχει πάντα κακές επιπτώσεις. Όταν οι πληθυσμοί των παρασίτων είναι σε "ελεγχόμενη" ας πούμε προσβολή, τότε οι συνέπειες δεν είναι ιδιαίτερα μεγάλες και ο οργανισμός των πουλιών καλύπτει τις απώλειες σε αίμα χωρίς να εμφανίζουν σε μας τα πτηνά κάποιες συνέπειες. Όταν όμως οι παρασιτικοί πληθυσμοί είναι μεγάλοι και οι επιθέσεις συνεχόμενες τότε προκαλείται αναιμία στα πτηνά και πολύ γρήγορα επέρχεται ο θάνατος.

Εξαιρετικά ευάλωτα είναι τα πουλιά που βρίσκονται σε φωλιές κατά την περίοδο της αναπαραγωγής. Είναι η εποχή που κάθε εκτροφέας πτηνών φοβάται, γιατί τόσο η μητέρα όσο και οι νεοσσοί βάλλονται από δεκάδες χιλιάδες παράσιτα μέσα στη φωλιά, σχεδόν πάντα επιφέρουν το θάνατο των νεοσσών μέσα στη φωλιά ή την βιαστική έξοδο των νεοσσών από αυτή και σε αρκετές περιπτώσεις την άρνηση της μητέρας να κλωσήσει τα αυγά ή να ζεστάνει τους νεοσσούς της.

Έχει παρατηρηθεί πως όταν η προσβολή είναι μεγάλη τα θηλυκά αναγνωρίζοντας ενστικτωδώς τον κίνδυνο από τα παράσιτα, αρνούνται να περάσουν σε αναπαραγωγή φάση και χτίσιμο της φωλιάς. Επειδή το παραπάνω γίνεται χωρίς φανερά σημάδια στον εκτροφέα, εύλογα αυτός ενοχοποιεί τα πουλιά που στην πραγματικότητα όμως δεν έχουν ευθύνη.

Η ανησυχία των πουλιών την ώρα του βραδινού ύπνου, το συνεχές τίναγμα τη νύχτα, η αλλαγή θέσης κουρνιάσματος και ο ξαφνικός πανικός του κοπαδιού το βράδυ, είναι κάποιες από τις ενδείξεις ύπαρξης παρασίτων και δεν πρέπει να τις αγνοήσουμε.

Τα δαγκώματα των παρασίτων είναι οδυνηρά για τα πουλιά, ερεθιστικά και μπορούν να επιφέρουν ακόμη και λήθαργο στα προβαλλόμενα πουλιά. Η επιφανειακά υγρή και λευκοκίτρινη εμφάνιση των νεοσσών μέσα στη φωλιά προϊδεάζει για πιθανές επιδρομές αυτών των παρασίτων τη νύχτα. Οι υποθέσεις ίσως γίνουν βεβαιότητα αν σύντομα υπάρξει και κάποιος θάνατος νεοσσού στη φωλιά.

Συνδυαστικά με τα παραπάνω τα παράσιτα μπορεί να είναι αιτία εξάπλωσης λοιμογόνων ασθενειών όπως της Salmonella και της Newcastle, ενώ θεωρείται υπεύθυνο για τη μετάδοση και του μικροβίου borrelia anserina που προκαλεί την ασθένεια της σπειροχαιτίασης.

Η μεγαλύτερη απειλή των πτηνών

Ανακεφαλαιώνοντας τα παραπάνω έχουμε τα παρακάτω δεδομένα:

1. Μικρό μέγεθος παρασίτων
2. Πολύ καλό τρόπο απόκρυψης
3. Μικρό και ιδιαίτερα αποτελεσματικό κύκλο ζωής
4. Πληθυσμός που κατά 95% είναι θηλυκά
5. Μεγάλος αριθμός αυγών
6. Πλήρη απουσία φυσικών εχθρών
7. Ζουν οκτώ μήνες χωρίς να τραφούν!

Τι περισσότερο από τα παραπάνω χρειάζεται ένας οργανισμός για να εξελιχθεί σε υπερ-όπλο παρασιτισμού;

Συνημμένο αρχείο #80885

Το video έχει τραβηχτεί με ειδική κάμερα μικροσκόπιο, που έχει δυνατότητα να μεγεθύνει πολλές φορές το αντικείμενο.

Αφού βρήκαμε κάποιο φίλο με παράσιτα στην εκτροφή του, με τη βοήθεια μεγεθυντικού φακού απομονώσαμε αρχικά ένα ενήλικο παράσιτο θέλοντας να βιντεοσκοπήσουμε και στη συνέχεια να μελετήσουμε τη συμπεριφορά του, το σχήμα του, την ταχύτητα δράσης του κλπ.
Μόνο όταν ξεκίνησε να καταγράφει η κάμερα μπορέσαμε να διακρίνουμε στο μόνιτορ την ύπαρξη του μικρού παρασίτου στον ίδιο χώρο. Πρόκειται για μια πρωτονύμφη.

Επαναλάβαμε την προσπάθεια να τη δούμε με το μεγεθυντικό φακό αλλά δεν καταφέραμε απολύτως τίποτε μια και παρέμενε αόρατη μέχρι το τέλος. Κι αυτό πλέον σημαίνει πάρα πολλά για μας που το ζήσαμε. Ο τρόπος που βρέθηκε στο χώρο καταγραφής και το μικρό μέγεθός της μας προκάλεσε έντονο φόβο πιθανής μετάδοσης στα εκτροφεία μας, ενώ τα προληπτικά μέτρα που πήραμε ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο.

Συμπερασματικά

Πρόκειται για έναν τέλεια εξοπλισμένο από τη φύση οργανισμό που παρασιτεί σε βάρος των κάθε είδους πουλιών, έχει αναπτύξει εξαιρετικές άμυνες και έχει απίθανο τρόπο κάλυψης και αναπαραγωγής.

Είναι ένας θανάσιμος και εξαιρετικά υπολογίσιμος εχθρός που σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπει εφησυχασμό και χαλάρωση σε όλους τους κατόχους πτηνών.

Τρόποι αντιμετώπισης της κόκκινης ψείρας

Υπάρχουν πάρα πολλά σκευάσματα για τον έλεγχο, την καταπολέμηση και πρόσφατα την εξάλειψη του πληθυσμού των παρασίτων από κάθε εκτροφή πουλιών. Τα περισσότερα σκευάσματα έχουν φτιαχτεί για να καταπολεμούν τα παράσιτα στα μεγάλα ορνιθοτροφεία μια και οι οικονομικές απώλειες από προσβολή σε τέτοιες εγκαταστάσεις είναι ιδιαίτερα μεγάλες. Ευτυχώς όμως ταιριάζουν και σε μας και έτσι υπάρχουν πλέον λύσεις.

Σχετικά πρόσφατα έχει έρθει ως όπλο για την καταπολέμηση της κόκκινης ψείρας η "βόμβα καπνού" για την οποία έχω ακούσει πολύ καλά σχόλια, αλλά απουσιάζει η προσωπική εμπειρία γιατί δεν την έχω δοκιμάσει ποτέ.

Αντίθετα έχω δοκιμάσει με εξαιρετική επιτυχία το σχετικά πρόσφατα σε κυκλοφορία σκεύασμα που είναι το elector, για την καταπολέμηση της κόκκινης ψείρας που πρόσφερε την πολυπόθητη ανάσα ανακούφισης στις εκτροφές μας και χαρακτηρίζεται ως εξαιρετικό όπλο ενάντια στην κόκκινη ψείρα.

Με τo Chevi-tren της Chevita έχω επίσης πολύ καλή εμπειρία αλλά τώρα τελευταία δεν το βρίσκουμε στην αγορά της πατρίδας μας και δεν γνωρίζω το λόγο.

Σημαντικά εργαλεία στην καταπολέμηση της κόκκινης ψείρας είναι το frontline και το effipro που αν και δεν είναι κατασκευασμένα για τα πουλιά (αλλά για γάτες και σκύλους) εν τούτοις προσφέρουν ανοσία στα πουλιά μας για ένα περίπου μήνα αν ρίξουμε μια σταγόνα φαρμάκου στο γυμνό τμήμα κάτω από τη φτερούγα τους. Δηλαδή μια σταγόνα στη γυμνή "μασχάλη" των πτηνών μας.

Κάποια αντιπαρασιτικά πάλι έχουν παρουσιαστεί αναλυτικά στο PetBirds όπως το αντιπαρασιτικό spray για πτηνά - Menforsan, το Bio Spray και το Bird Spray της Beaphar.
Ακόμη η αντιμετώπιση αυτών των παρασίτων με τη χρήση σκευασμάτων ιβεμερκτίνης (ivermectin) τα τελευταία χρόνια έχει βοηθήσει αρκετά.

Υπάρχουν ασφαλώς πολύ περισσότερα σκευάσματα είτε σε μορφή spray είτε σε σκόνη που κυκλοφορούν και είναι αδύνατο να καλύψει αυτή η προσπάθεια. Αρκετά από αυτά, τα έχω χρησιμοποιήσει στο παρελθόν και μου έχουν αφήσει την εντύπωση πως βοηθούσαν στον περιορισμό και τη μείωση της προσβολής αλλά πολύ σπάνια στην εξολόθρευση της.

Όλα τα παραπάνω και ειδικά τα εντομοκτόνα απαιτούν σύνεση στη χρήση γιατί πάντα έχουν επιπτώσεις στους ευαίσθητους οργανισμούς των πουλιών μας.

Προληπτικός έλεγχος

Κατά τη γνώμη μου, ο μόνος τρόπος να μην βρεθεί κάποιος εκτεθειμένος σε αυτά τα παράσιτα είναι ο προληπτικός έλεγχος και η προληπτική αποπαρασίττωση. Η συχνή απολύμανση των κλουβιών και των εξαρτημάτων με ατμό και με ισχυρά εντομοκτόνα καθώς και η σωστή διατροφή με πρόσληψη βιταμίνης Α', βοηθά καταληκτικά στη λύση των προβλημάτων που προκαλούν τα παράσιτα.

Μερικές επισημάνσεις

Η κόκκινη ψείρα:

1. δεν παρασιτεί το αρσενικό αλλά μόνο το θηλυκό που όμως καλύπτει το 95% του πληθυσμού τους
2. δεν συνεχίζει τον κύκλο ζωής της αν δεν τραφεί με αίμα
3. δεν χρειάζεται να τραφεί γιατί ζει νηστική ακόμη και για 8 μήνες!
4. δεν παρασιτεί τον άνθρωπο αλλά μόνο τα πουλιά
5. δεν ζει πάνω στα πτηνά, αλλά τα επισκέπτεται τη νύχτα για να τραφεί
6. δεν προκαλεί κνησμό στα πουλιά όπως οι αντίστοιχες στον άνθρωπο
7. δεν πεθαίνει με τη χλωρίνη και το νερό, αλλά αυτά βοηθούν έμμεσα με την καθαριότητα και την απολύμανση
8. δεν αντιμετωπίζεται με πανικό μετά τον εντοπισμό τους, αλλά μελέτη του τρόπου αντιμετώπισης ανάλογα με την περίπτωση.
9. δεν θεωρείται "ντροπή" αν επιτεθεί στην εκτροφή μας, ντροπή θα υπάρξει αν το κρύψουμε και δεν ζητήσουμε βοήθεια.

Συμβουλευτικά

Για να μπορέσουμε να αποτρέψουμε τις άσχημες επιπτώσεις από επιδρομή της κόκκινης ψείρας στα πτηνά μας, θα πρέπει να τις αντιμετωπίζουμε "σα να υπάρχουν" στην εκτροφή μας ακόμη κι αν δεν τις βλέπουμε.

Γιατί δυστυχώς όταν δούμε κόκκινες ψείρες τότε είναι δεκάδες χιλιάδες αυτές που δε βλέπουμε!

Σχετικό περιεχόμενο

Ακάρεα και ψείρες στα πουλιά Χρήση του Elector για την καταπολέμηση της κόκκινης ψείρας στα πτηνά

Η διακοπή της αναπαραγωγής των καναρινιών δεν πρέπει να γίνεται βιαστικά, ασχεδίαστα και χωρίς να ακολουθηθούν τα απαραίτητα βήματα.

Τρόποι διακοπής της αναπαραγωγής

Πριν προτείνω τους τρόπους που συνήθως εφαρμόζονται, καλό θα ήταν να πούμε μερικές συνοδευτικές πληροφορίες για το ρόλο που έχει το κάθε μέλος του ζευγαριού στο μεγάλωμα των νεοσσών. Αυτό κατά τη γνώμη μου θα μας βοηθήσει να κατανοήσουμε καλύτερα την όλη διαδικασία και να εκτιμήσουμε τις ενέργειες που θα πρέπει σε κάθε περίπτωση να κάνουμε, ώστε να μην υπάρξουν αρνητικές επιπτώσεις στα πτηνά μας.

Ο ρόλος του θηλυκού

Το θηλυκό είναι αυτό που θα δώσει το πρώτο υπερπολύτιμο γαλακτώδες γεύμα στα μικρά, λίγες ώρες μετά την εκκόλαψή τους από τα αυγά. Είναι ένα γεύμα που δεν αναπληρώνεται με κανένα άλλο τρόπο και σίγουρα οι περισσότεροι θα το έχουμε ακούσει με την έκφραση του πουλιού το γάλα. Νεοσσός που δεν τράφηκε με αυτό, δύσκολα θα επιβιώσει.

Στη συνέχεια, το θηλυκό επιφορτίζεται με το τάισμα των μικρών τις πρώτες 4-5 κρίσιμες μέρες της ζωής τους και το καθάρισμα της φωλιάς που συνήθως κρατά μέχρι την έβδομη μέρα των μικρών.

Σταδιακά, θα εγκαταλείψει την καθαριότητα και θα παραχωρήσει την υποχρέωση του ταΐσματος στο αρσενικό. Στις 14-17 περίπου μέρες της ζωής των μικρών θα φτάσει να μην ασχολείται καθόλου με αυτά και θα τους συμπεριφέρεται σαν να μην υπάρχουν στο χώρο.

Σύντομα θα εστιάσει στην κατασκευή νέας φωλιάς μια και ο οργανισμός του θα προετοιμάζει την επόμενη σειρά αυγών και σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, θα θελήσει να χρησιμοποιήσει το φτέρωμα των μικρών ως υπόστρωμα της νέας φωλιάς. Για το συγκεκριμένο όμως πρόβλημα θα αναφερθούμε στο τέλος του άρθρου.

Τα παραπάνω ασφαλώς διαδραματίζονται όταν υπάρχει μέσα στο χώρο το αρσενικό ταίρι του θηλυκού.

Όταν απουσιάζει το αρσενικό από την αρχή, το θηλυκό θα μεγαλώσει μόνο του τα μικρά χωρίς κάποιο ιδιαίτερο πρόβλημα, με εξαίρεση ίσως τον υπερβολικό κόπο και την υπέρμετρη σωματική καταπόνηση.

Το μοναχικό θηλυκό είναι μια αναπαραγωγική μέθοδος που δεν προτείνω σε κανένα, γιατί μετά την ολοκλήρωση της προσπάθειας το θηλυκό κυριολεκτικά παραπαίει εξαντλημένο αφού έτρεφε 4-5 ισομεγέθη πουλιά για πολλές βδομάδες, υποσιτίζοντας και επιβαρύνοντας τον εαυτό του.

Ανοχή κατά την άποψή μου μπορεί να υπάρξει μόνο σε έκτακτες περιπτώσεις (θάνατος ή ασθένεια του αρσενικού) και με την προϋπόθεση πως αυτή θα είναι και η μία και μοναδική γέννα που θα επιτρέψουμε.

Συνάμα αν προτιμηθεί στην αναπαραγωγή αυτή τη μέθοδος, φρονώ πως χάνεται κάθε ερασιτεχνική αναπαραγωγική προδιάθεση και οδηγούμαστε σε πιο επαγγελματικές προσπάθειες.

Η απομάκρυνση του πατέρα, θα πρέπει κυριολεκτικά να ισοδυναμεί με "εξαφάνιση" από το οπτικό πεδίο του θηλυκού, γιατί αν υπάρχει οπτική επαφή (διαχωριστικό ή κοντινό κλουβί) υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να μπερδευτεί το θηλυκό και σταματήσει τη σίτιση των μικρών, γιατί ενστικτωδώς πιστεύει πως αυτό είναι έργο που θα το αναλάβει το αρσενικό.

Βλέπετε στη λογική και στα μάτια των πουλιών το διαχωριστικό δεν είναι εμπόδιο.

Κάποιοι εκτροφείς μάλιστα, ανέβασαν περισσότερο τον πήχη υποστηρίζοντας πως το ίδιο μπέρδεμα μπορεί να συμβεί και από τα κελαηδήματα του αρσενικού που τη ζευγάρωσε, αν αυτό ζει στον ίδιο χώρο, ακόμη κι αν απουσιάζει η οπτική επαφή.

Ολοκληρώνοντας θα πω πως σε αυτή την περίπτωση το θηλυκό θα καθυστερήσει πολύ περισσότερο να ετοιμάσει τη νέα σειρά αυγών. Κατά συνέπεια η έναρξη της διάθεσης για χτίσιμο της νέας φωλιάς συμπίπτει σχεδόν πάντα με την ανεξαρτητοποίηση (απογαλακτισμό) των μικρών, κάτι που κάνει την προσπάθειά μας να σταματήσουμε την αναπαραγωγή ευκολότερη.

Ο ρόλος του αρσενικού

Ο ρόλος του αρσενικού είναι πιο πολύπλοκος και εξαιρετικά απαραίτητος κάτι που με "υποχρέωσε" να τα περιγράψω πολύ νωρίτερα στο άρθρο Ο ρόλος του αρσενικού καναρινιού στην αναπαραγωγή. Σε αυτό, γίνεται και αναφορά για τις συνέπειες της άσκοπης απομάκρυνσης του αρσενικού από τα παιδιά του, μαζί με πολλά χρήσιμα και θα ήταν πλεονασμός να επαναληφθούν κι εδώ.

Διακοπή αναπαραγωγικής προσπάθειας

Φτάνει λοιπόν η στιγμή που θα πρέπει να σταματήσουμε την αναπαραγωγική προσπάθειά μας, είτε γιατί εκπληρώθηκαν τα αναπαραγωγικά μας σχέδια, είτε από σεβασμό στη φύση μιας και "μπήκαν" οι ζεστές μέρες του καλοκαιριού, είτε για πολλούς και διαφορετικούς άλλους λόγους.

Η διακοπή όμως αυτής της αναπαραγωγικής προσπάθειας δεν πρέπει να γίνεται βιαστικά, ασχεδίαστα και κυρίως χωρίς να ακολουθηθούν τα απαραίτητα, γιατί θα υπάρξουν συνέπειες που σε κάποιες περιπτώσεις εκτός από επώδυνες γίνονται και επικίνδυνες για τη ζωή ενός κουρασμένου θηλυκού, αλλά και των μικρών.

Ας πάρουμε μια μια τις περιπτώσεις για να μπορέσουμε να αποφασίσουμε ποια από αυτές ταιριάζει περισσότερο στην περίπτωσή μας αρχίζοντας με το κανονικό ζευγάρωμα.

Κανονικό ζευγάρωμα

Με την έννοια κανονικό ζευγάρωμα εννοώ την συνύπαρξη του ζευγαριού σε όλο το διάστημα της γαλουχίας των μικρών.

Σε αυτή την περίπτωση έχουμε δύο επιλογές με τα ίδια καλά αποτελέσματα που διαφοροποιούνται κυρίως στις λεπτομέρειες και τις σωστές αλλά κρίσιμες για τη συνέχεια αποφάσεις του εκτροφέα.

1η επιλογή

Η πρώτη επιλογή που έχει καλύτερη εφαρμογή όταν το θηλυκό καθυστερήσει κάπως (18η μέρα και μετά) να εκδηλώσει τα σημάδια διάθεσης για νέα φωλιά. Η περίπτωση αυτή καλό είναι να συνδυάζεται με την απομάκρυνση του θηλυκού από τον κλωβό αναπαραγωγής και την τοποθέτησή του σε άλλο κλωβό ηρεμίας που συμπεριλαμβάνει μειωμένο φωτισμό, μαζί με τη νέα φωλιά, το νέο υλικό χτισίματος και γενικά όλα τα απαραίτητα για την ομαλή συνέχιση της αναπαραγωγικής του διάθεσης.

Συνήθως η αλλαγή του χώρου αναστέλλει ή περιορίζει τις αναπαραγωγικές διαθέσεις των θηλυκών. Αν παρά την αλλαγή αυτή, το θηλυκό φτιάξει τελικά φωλιά και γεννήσει αυγά, του επιτρέπουμε να κλωσήσει μερικές μέρες τα ομοιώματα των αυγών που έχουν αντικαταστήσει τα κανονικά και στη συνέχεια αφαιρούμε την φωλιά κάτι που τελικά είναι αρκετό για να σταματήσει τη νέα αναπαραγωγική προσπάθεια.

Αυτή η μέθοδος είναι κατά τη γνώμη μου η καταλληλότερη για τη διακοπή της αναπαραγωγής, την εφαρμόζω όσο περισσότερο μπορώ στο κοπάδι μου, γιατί επιτρέπει τη μητέρα ήρεμα να χαλαρώσει από την προσπάθεια και τα μικρά με τον πατέρα να συνεχίσουν κανονικά και χωρίς "δράματα" το πρόγραμμα σίτισης μέχρι τον απογαλακτισμό τους.

2η επιλογή

Η δεύτερη επιλογή συνηθίζεται στις περιπτώσεις που το θηλυκό εκδηλώσει νωρίς (πριν την 17η μέρα) την επιθυμία για νέα φωλιά. Σε αυτή την περίπτωση:

• Αν τα μικρά έχουν βγει από τη φωλιά τοποθετούμε το διαχωριστικό χωρίζοντας τα μικρά στη μία μεριά και τους γονείς από την άλλη ώστε να συνεχίζουν να τα ταΐζουν από το χώρισμα.
• Αν τα μικρά είναι ακόμη στη φωλιά, αφήνουμε τον πατέρα στον ίδιο χώρο με τα μικρά και τη μητέρα μόνη από την άλλη πλευρά του διαχωριστικού.

Το θηλυκό και στις δύο περιπτώσεις θα φτιάξει φωλιά, θα γεννήσει τα αυγά που θα τα ανταλλάξουμε με ψεύτικα και όταν τα μικρά απογαλακτιστούν αφαιρούμε τη φωλιά, βάζουμε το θηλυκό με τα άλλα θηλυκά μας, τα μικρά στον κλωβό εκγύμνασης και τον πατέρα σε ατομικό κλουβί.

Σημείωση: Στα αυγά που αντικαθιστούμε στις φωλιές δεν έχει ξεκινήσει η ανάπτυξη της ζωής και άσχετα με το αν είναι γονιμοποιημένα ή όχι δεν υπάρχει κανένας ηθικός φραγμός για την αντικατάστασή τους μια και δεν έχει αρχίσει η επώαση.

Όταν απουσιάζει από την αρχή ο αρσενικός όπως αναφέρθηκε, το θηλυκό καθυστερεί να εκδηλώσει την επιθυμία για νέα φωλιά και συνεπώς είναι περισσότερο εύκολο για μας να διακόψουμε την αναπαραγωγική προσπάθεια αφού ασφαλώς επιτρέψουμε το χτίσιμο της νέας φωλιάς, την αντικατάσταση των αυγών με ψεύτικα και τελικά την διακοπή της επώασης στο χρόνο που επιθυμούμε.

Το μάδημα των μικρών

Όταν η μητέρα εκδηλώσει διάθεση για νέα φωλιά, ακόμη και αν υπάρχει αφθονία υλικού χτισίματος στη διάθεσή της, είναι πολύ πιθανό να στραφεί στο φτέρωμα των μικρών που κυριολεκτικά "μαδώντας" τα προσπαθεί να χτίσει με αυτά τη νέα φωλιά της.

Σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να τραβηχτεί κάποιο από τα φτερά της ουράς και εξ αιτίας της υπεραιμάτωσης του θύλακα που υπάρχει πάντα κατά τη διάρκεια της φτεροφυΐας να υπάρξει και αιμορραγία.

Είναι μια αιμορραγία μεγάλη, που πιθανόν να μας ανησυχήσει πάρα πολύ και ίσως να μας μπερδέψει με τις αντίστοιχες περιπτώσεις κανιβαλισμού που ενίοτε παρουσιάζονται σε κάποιες εκτροφές.

Η παρατηρητικότητα και άμεση αντίδραση του εκτροφέα ακόμη και στο πρώτο πούπουλο που θα δει στο ράμφος του θηλυκού ή κάτω στο κλουβί ή ακόμη και μέσα στη φωλιά, μπορεί να αποδειχτεί σωτήρια για τη ζωή των μικρών.

Το μάδημα μπορεί να γίνει έντονο, διαρκώς στοχευμένο στον ίδιο νεοσσό που τελικά απογυμνωμένος μπορεί να χάσει ακόμη και τη ζωή του ειδικά στις κρύες μέρες της αναπαραγωγικής μας προσπάθειας.

Το μάδημα των μικρών σταματά μόνο με το χωρισμό της μητέρας από αυτά και είναι εύκολο να το πετύχουμε αν ακολουθήσουμε κάποια από τις παραπάνω προτάσεις.

Συμπερασματικά

Κλείνοντας θα πρέπει να συνοψίσω και να πω, πως τελικά είναι πιο εύκολη η διακοπή της αναπαραγωγής από όσο εσφαλμένα πιστεύουν κάποιοι. Το πέρασμα από την ένταση της αναπαραγωγής σε κάποια φάση "ηρεμίας" πριν την φάση της πτερόρροιας που ακολουθεί, μπορεί να γίνει εύκολα ακολουθώντας έναν από τους παραπάνω τρόπους.

Σίγουρα αν κάποιος δε θέλει να σταματήσει την αναπαραγωγή των πουλιών του θα ψάξει και θα βρει πολύ περισσότερες δικαιολογίες που εκ των πραγμάτων αδυνατεί να καλύψει αυτό το άρθρο.

Θα πάω δεκαετίες πίσω στα πρώτα εκτροφικά μου βήματα, για να θυμηθώ μια σοφή ρήση που άκουγα συνεχώς από τον μέντορά μου ο οποίος έλεγε: "Είναι πιο εύκολο να σταματήσεις τα πουλιά στην αναπαραγωγή, παρά τον εκτροφέα τους".

Χρόνια αργότερα εξακολουθώ να πιστεύω πως είχε απόλυτο δίκιο.

Σχετικό περιεχόμενο

Η αναπαραγωγή των καναρινιών

Τα Gloster είναι καναρίνια εμφάνισης (τύπου). Τα ιδιαίτερα εμφανισιακά χαρακτηριστικά τους τα καθιστούν από τα δημοφιλέστερα πτηνά εκτροφής ή συντροφιάς.

Η διαχείριση των καναρινιών Gloster

Τα Gloster προέκυψαν από την ένωση τριών άλλων ρατσών καναρινιών:

1. Mini border
2. Λοφιοφόρα roller
3. Fife fancy

Το νέο καναρίνι με την πάροδο του χρόνου εξελίχθηκε στους δύο βασικούς του τύπους: τα Corona (σκουφί) και τα Consort (έντονο φρύδι).

Τα Gloster εμφανίστηκαν για πρώτη φορά το 1925 σε έκθεση πτηνών στο Cheltenham του Gloucestershire της Μεγάλης Βρετανίας, από τη δημιουργό τους κα Rogerson, η οποία από το 1919 ζευγάρωνε τις άνωθεν τρεις ράτσες.

Με την χαρακτηριστικά περίεργη εμφάνισή τους, τράβηξαν εύκολα τα βλέμματα του κόσμου και των κριτών, ενώ η εκδήλωση ενδιαφέροντος για το συγκεκριμένο είδος με στόχο την καθιέρωση και ανάπτυξη της ράτσας ήταν άμεση. Το όνομα επιλέχθηκε από την κυρία Rogerson, αποδίδοντας τους το όνομα της ομώνυμης πόλης όπου ζούσε.

Εν συνεχεία του εντόνου ενδιαφέροντος που εκδηλώθηκε, ο διάσημος κριτής πτηνών John McLay, πήρε την απόφαση να δουλέψει από κοινού με τη Rogerson. Μελέτησαν προσεχτικά τα χαρακτηριστικά των Gloster και μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα πέτυχαν την καθιέρωση της ράτσας.

Με την κήρυξη του 2ου Παγκοσμίου πολέμου, οι εκθέσεις ωδικών πουλιών σταμάτησαν τόσο στην Αγγλία όσο και σε άλλες χώρες, με αποτέλεσμα η ράτσα των Gloster να οδεύσει προς εξαφάνιση. Το 1946, όμως, ο εκτροφέας Fred Bryant διέσωσε τη ράτσα από τον αφανισμό και χάριν αυτού υπάρχει ως σήμερα.

Μάλιστα, λίγα χρόνια μετά, το 1949, το πρώτο Gloster club οργανώθηκε με κύριο στόχο την προώθηση της ράτσας σε όλο τον κόσμο και πλέον σήμερα θεωρείται από τα πιο αναγνωρίσιμα είδη καναρινιού.

Βασικός χρωματισμός των Gloster θεωρείται το πράσινο και οποιοδήποτε άλλο χρώμα, κρίνεται ως μετάλλαξη. Οι κύριες μεταλλάξεις είναι πέντε:

1. Μπλε (Blue)
2. Κανελί (Cinnamon)
3. Fawn
4. Λευκό (White)
5. Ποικιλόχρωμο (Variegated)

Διατροφή

Tα Gloster δεν διακρίνονται για την κινητικότητά τους. Είναι ήρεμα πουλιά, άρα η υπερβολή στη διατροφή τους, μπορεί να οδηγήσει το σμήνος σε παχυσαρκία. Αναζητώντας ο εκτροφέας την όποια αρχή καθώς και το πιθανό τέλος στο κεφάλαιο "διατροφή στα πτηνά συντροφιάς", ειλικρινά θα δυσκολευτεί αρκετά.

Στο τραπέζι των συζητήσεων άξιων εκτροφέων αυτής της ράτσας του Αγγλικού άξονα, οι επιλογές που απλώνονται είναι πολλές. Οι περισσότεροι όμως καταλήγουν πως ιδανικά το πιο ισορροπημένο μείγμα για τα gloster πρέπει να περιέχει: 65% Κεχρί, 7% Νίζερ, 10% Αποφλ. Βρώμη, 8% Περίλλα Λευκή, 5% Κανναβούρι, 5% Λιναρόσπορο.

Το συγκεκριμένο μείγμα παρουσιάζει 17% πρωτεΐνες, 14% λιπαρά, 48% υδατάνθρακες, επίπεδο ανεκτό και ικανοποιητικό για τα gloster.

Ανά 3 μέρες, ενισχύουμε τη διατροφή (μέσω ξεχωριστής ταΐστρας) με σπόρους υγείας και chia, άξιοι σπόροι για την αποτοξίνωση του συκωτιού. Κατά την αναπαραγωγή ως και το πέρας της πτερόρροιας, αυξάνουμε κατά 2% την περίλλα, ενώ μέσω της αυγοτροφής προσφέρουμε Chia, Camellina, Bella Di Notte.

Αν διαθέτουμε εκτροφή σε εξωτερικό χώρο, πρέπει να τους χορηγούμε μεγαλύτερη ποσότητα ελαιούχων σπόρων κατά τη διάρκεια του χειμώνα από ότι αν διαθέτουμε εκτροφή σε εσωτερικό χώρο, διότι τα λιπαρά οξέα που περιέχουν οι σόροι αυτοί, προσφέρουν τις έξτρα θερμίδες που χρειάζονται τα πουλιά για να αντεπεξέλθουν στο κρύο.

Λαχανικά και Φρούτα όπως πράσινη και κόκκινη πιπεριά, φρέσκο καλαμπόκι, μπρόκολο, σπανάκι, ραδίκι, μαρούλι, σύκο, μήλο, μπανάνα, ακτινίδιο, καλό είναι να αποτελούν στοιχεία της διατροφής τους όλον το χρόνο.

Όσον αφορά στην αυγοτροφή (εκτός περιόδου αναπαραγωγής) 2 φορές την εβδομάδα, στην οποία μπορούν να προστεθούν άξια για τη γενικότερη υγεία τους πρόσθετα (όπως αναφέρονται στον κάτωθι πίνακα) αλλά και βότανα (ρίγανη θυμάρι τσουκνίδα ταραξάκος κ. Α).

Τα βότανα, είτε στη χλωρή είτε στην αποξηραμένη τους μορφή, χρίζονται από πολλούς εκτροφείς άξια βοηθήματα για την υποστήριξη της σωστής ευζωίας των καναρινιών. Μάλιστα μείγμα αποτελούμενο από ρίγανη θυμάρι βασιλικό, είναι ικανό να προλάβει την κοκκιδίωση ή και να θεραπεύσει ακόμη άρρωστα πουλιά, ενισχύοντας κατά πολύ το ανοσοποιητικό, ιδιαιτέρως όσων έχουν διανύσει κάποια επίπονη περίοδο, ιδίως τα θηλυκά.

Tο Λινέλαιο έχει ένα χαρακτηριστικό που το κάνει μοναδικό: αποτελείται κατά 55% από αλινολενικό οξύ, ένα πολυακόρεστο λιπαρό οξύ της ομάδας των ω3 λιπαρών οξέων. Αποτελεί την πιο πλούσια φυσική πηγή των δυσεύρετων στη φύση λιπαρών οξέων ω3 και ω6. Ίσως η πλουσιότερη πηγή βιτ.C. Περιέχει επίσης βιταμίνη Β1, Β2, Ε, πρωτεΐνες, ασβέστιο, σίδηρο, ψευδάργυρο, κάλιο, μαγνήσιο, φώσφορο, γι' αυτό και θεωρείται κατάλληλο πρόσθετο κατά την παρασκευή αυγοτροφής καθ όλο το χρόνο.

Το Σιτέλαιο αποτελεί την πλουσιότερη πηγή βιτ. Ε από οποιοδήποτε άλλο φυτικό έλαιο και σπόρο. Ταυτόχρονα, έχει υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνη Α και D, πρωτεΐνες και λεκιθίνη. Οι αντιοξειδωτικές του ιδιότητες αλλά και η δράση του στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος, το χρίζουν ως ένα ιδανικό φυτικό συμπλήρωμα κατά την παρασκευή αυγοτροφής κυρίως κατά την αναπαραγωγή.

Οι φυτρωμένοι σπόροι αποτελούν μια ιδιαιτέρως ελκυστική τροφή. Κατά την παρασκευή τους, οι σπόροι καταφέρνουν και διασπούν τους σύνθετους υδατάνθρακες, με αποτέλεσμα να μεταμορφώνονται στην πιο εύγευστη και εύπεπτη τροφή.

Εξαίρετη επιλογή θεωρείται από πολλούς εκτροφείς το κινέζικο φασόλι (Φασόλι MUNG), η γνωστή μας ροβίτσα, διότι βλαστίζει πολύ εύκολα, είναι εξαιρετικά εύγευστη, με υψηλή περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη (περίπου 24%). Άξια πηγή σημαντικών μετάλλων όπως Aσβέστιο και Φώσφορο, χρήσιμα για την ενίσχυση των οστών, βιταμίνη Β1 που βοηθά στην ανάπτυξη και τη βελτίωση του πεπτικού συστήματος, βιταμίνη Β2 που βοηθά στην αποτελεσματικότερη απορρόφηση των πρωτεϊνών στο σώμα, βιταμίνη Β3, E, C, K.

Περισσότερα για τους φυτρωμένους σπόρους.

Σκουλίκια (pinkies/mealworms) προστιθέμενα στην αυγοτροφή, αποσκοπούν στην αύξηση του ποσοστού πρωτεινών, κυρίως κατά την αναπαραγωγή και την πτερόρροια.

Αναπαραγωγή

Τα Gloster θεωρούνται εύκολα πουλιά στην εκτροφή τους, επειδή είναι ιδιαιτέρως καλοί γονείς. Ασχολούμενοι όμως λίγο περισσότερο, καταλαβαίνουμε ότι για να παραχθούν σωστά πουλιά, θα βρεθούμε αντιμέτωποι με κάποιους ιδιαίτερους περιορισμούς.

Χρήση yellow (σκληρόπτερου) πουλιού στην αναπαραγωγή

Ένας εξ αυτών είναι η χρήση των yellow πουλιών. Το καλύτερο από απόψεως τύπου και χρώματος πτέρωμα κρίνεται πολλάκις δύσκολο, λόγω του συνεχούς buffing στο οποίο αναγκάζεται να προχωρά ο εκτροφέας, οπότε οφείλει να είναι πολύ προσεκτικός κατά την τελική επιλογή του κάθε ζευγαριού.

Για να αναπαραχθούν εκθεσιακά πουλιά, ο εκτροφέας πρέπει να προχωρεί σε buff X buff αναπαραγωγή, ώστε να διατηρήσει το πουλί το πάχος του λαιμού, την πρέπουσα στρογγυλάδα του σώματος, την κατάλληλη μορφή του κεφαλιού και το φρύδι πέραν του ματιού.

Ο εκτροφέας gloster δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει τη συνήθη πρακτική (yellow X buff) κάθε χρονιά, διότι το απαραίτητο "φούσκωμα" στα μέλη του σμήνους θα χαθεί και σύντομα θα μείνει με στεγνά και μικρόσωμα πουλιά, με μικρά φτερά που περισσότερο θα έλεγε κανείς πως μορφολογικά πλησιάζουν τα fife παρά τα gloster.

Από την άλλη, το συνεχές buff X buff θα οδηγήσει το σμήνος σε μία εικόνα πιο κοντά στα Norwich ή στα Crest. Ο εκτροφέας λοιπόν πρέπει να υπολογίζει σοβαρά δύο πολύ σημαντικούς κανόνες:

1. Όχι buff X buff συνέχεια.
2. Επιλογή κατάλληλου yellow πουλιού.

Αρσενικό Gloster Yellow Consort

Μέσω του συνεχούς buff X buff, θα δούμε τα λάθη της πρακτικής αυτής να παίρνουν σάρκα και οστά στην εκτροφή μας και να αναγνωρίζονται με διεύρυνση (δηλ. Πιο πλατιά) και μαλάκωμα των φτερών αλλά και με πιθανή έλλειψη του σωστού χρώματος.

Η εμφάνιση των πουλιών που θα απαρτίζουν πλέον το σμήνος, θα χαρακτηρίζεται από χαλαρά φτερά, χρωματικά ελλειπή και βαριά φρύδια χωρίς να διαγράφεται το σώμα κάτω από αυτά και με πιο απλά λόγια, "μαλλιαρή" εμφάνιση, εκτός των προτύπων της ράτσας. Τα πουλιά αυτά κρίνονται ακατάλληλα τόσο στην εκτροφή μας όσο και σε διαγωνιστικό επίπεδο.

Η επιλογή ενός yellow πουλιού λοιπόν, για να βελτιώσει ο εκτροφέας το σμήνος του μπορεί εν κατακλείδι να είναι μια αποθαρρυντική εμπειρία. Κάπου εδώ προκύπτουν οι εξής σημαντικές απορίες:

1. Από πού και ποιόν να αγοράσει ο μελλοντικός εκτροφέας gloster ένα σωστό yellow πουλί;
2. Επιλογή και χρήση κυρίως Corona ή Consort;
3. Αρσενικό ή θηλυκό Yellow;
4. Self (κυρίαρχο) ή variegated (ποικιλόχρωμο);
5. Μετρά περισσότερο το χρώμα ή ο τύπος του πουλιού;
6. Μετρά το μήκος του πουλιού;

Ας προσπαθήσουμε να λύσουμε την κάθε απορία ξεχωριστά:

1. Η αγορά ενός Yellow πουλιού, πρέπει να γίνει μετά από πολύ σκέψη. Σκοπός της πρέπει να είναι η βελτίωση και όχι η καταστροφή του σμήνους. Αν πολλά από τα πουλιά μας παρουσιάζουν "μαλλιαρή" όψη όπως αναφέρθηκε άνωθεν, τότε έχουμε πρόβλημα στο αναπαραγωγικό μας πρόγραμμα, και οφείλουμε να λάβουμε δραστικά μέτρα ώστε να επιλυθεί.

Ο σημαντικότερος κανόνας στη χρήση yellow, είναι η αναπαραγωγή με τα καλύτερα (τόσο από πλευράς ποιότητας όσο και τύπου) πουλιά. Η ποιότητα και το χρώμα του πτερώματος ενός yellow πουλιού πρέπει να είναι όσο πιο κοντά στον τύπο, δηλαδή χρωματισμένο ομοιόμορφα, με σφιχτά και σωστού μήκους αλλά και τακτοποιημένα φτερά, με ωραία και κοντή ουρά.

Λαιμός όχι ιδιαιτέρως παχύς, σε σύγκριση με ένα αντίστοιχο buff. Μάλιστα, γύρω από το λαιμό των yellow, τα φτερά στα αρσενικά δεν πρέπει να έχουν καθόλου "πάγωμα", ενώ στα θηλυκά λίγα μόνο φτερά επιτρέπεται να το έχουν. Οι απόγονοι μάλιστα κάποιων ζευγαρωμάτων yellow X buff είναι, αρκετές φορές, ακόμη πιο χρήσιμοι από ένα"παγωμένο" yellow.

1. Δεν έχει σημασία.

2. Η χρήση ενός αρσενικού Yellow μπορεί να αποφέρει περισσότερες επιλογές στο προσεχές μέλλον, ζευγαρώνοντας το με περισσότερα του ενός θηλυκά. Οι περισσότεροι εκτροφείς προτιμούν κυρίως κυρίαρχα (self)consort θηλυκά διότι είναι πιο κοντά στα standards.

3. Προτιμούνται συνήθως κυρίαρχα (self) χρώματα από ποικιλόχρωμα (variegated) και αν είναι δυνατόν Πράσινα (self green). Το πράσινο είναι το φυσικό χρώμα και διατηρεί το "βάθος" του χρώματος, αναδεικνύοντας πολύ καλύτερα τα χαρακτηριστικά του πουλιού.

4. Εξαρτάται από τα διαθέσιμα της εκτροφή μας. Αν οι "γραμμές" που έχουμε είναι αντιπροσωπευτικές του τύπου, τότε δίδουμε βαρύτητα στο χρώμα, ώστε να μεταβιβάσουμε το χρώμα του yellow που θα εισάγουμε στο σμήνος (γονότυπος).

Αν το σμήνος χρειάζεται βελτίωση και στον τύπο, τότε επιλέγουμε ένα yellow κοντά στα πρότυπα του gloster (φαινότυπος).

1. Τα αρσενικά πρέπει να είναι πλούσια σε χρώμα, σφιχτά, χωρίς "πάγωμα" γύρω από το λαιμό ή την πλάτη. Με εμφανή μικρά πόδια, φτερά πτήσης σωστού μήκους και διάταξης ώστε να καταλήγουν σε μια ομοιόμορφα κοντή ουρά. Το μήκος των φτερών πτήσης είναι μια καλή ένδειξη για το μήκος και των υπολοίπων φτερών του πουλιού.

Τα θηλυκά είναι συνήθως πιο κοντά στον τύπο και στο επιθυμητό μήκος. Οι περισσότεροι εκτροφείς προτιμούν τα θηλυκά yellow consort που προέρχονται από yellow αρσενικά, ώστε να τα ζευγαρώσουν με τα καλύτερα corona αρσενικά, με απώτερο σκοπό να γεννηθούν (πιθανόν) τα καλύτερα corona.

Όλα τα άνωθεν, όπως καταλαβαίνουμε, αποτελούν κανόνες που οφείλουμε να ακολουθούμε κατά την επιλογή yellow πουλιού, δηλαδή το φτερό ενός yellow αρσενικού πρέπει να είναι πλήρες χρωματικά, μακρύ και στενό, ενώ του θηλυκού παρουσιάζει ορισμένες φορές ένα "πάγωμα" στην άκρη του.

Πρέπει να κρατάμε πάντα μια ισορροπία ανάμεσα στο buff και στο yellow. Μόνο έτσι θα παράγουμε σωστά ποιοτικά πουλιά, καλού φτερώματος και τύπου. Για να παραχθούν λοιπόν κορυφαία gloster, δεν πρέπει να ζευγαρώνουμε κάθε χρόνο buff X yellow.

Η χρήση yellow κάθε 2η με 3η χρονιά, θα σώσει την εικόνα του σμήνους από πιθανά θέματα που δημιουργούνται λόγω του συνεχούς buffing, πρέπει να γίνει ώστε να διατηρηθούν τα ιδιαίτερα γνωρίσματα της ράτσας αλλά πρέπει να χρησιμοποιηθεί από τον εκτροφέα το "σωστό φτερό".

Χρωματικές Μεταλλάξεις των Gloster

Μπλε (Blue)

Μετάλλαξη οφθαλμαπάτη, αφού ουσιαστικά αναφερόμαστε σε απόχρωση του γκρι. Ως Μπλε κρίνεται ένα πτηνό όπου η καφέ και η μαύρη μελανίνη υπερκαλύπτουν το λευκό (ανάλογο με το μοτίβο γενετικής των λευκών), οπότε αποφεύγουμε το ζευγάρωμα ίδιων τέτοιων πουλιών.

Πιθανά Σενάρια Ζευγαρώματος Μπλε (Blue):

Μπλε αρσενικό Χ Πράσινα θηλυκό

• Μπλε και Πράσινα.

Πράσινο αρσενικό Χ Μπλε θηλυκό

• Μπλε και Πράσινα.

Μπλε αρσενικό Χ Κανελί θηλυκό

• 50% Πράσινα αρσενικά/φορείς Κανελί.
• Πράσινα θηλυκά.
• 50% Μπλε αρσενικά/φορείς Κανελί.
• Μπλε θηλυκά.

Κανελί αρσενικό Χ Μπλε θηλυκό

• Πράσινα αρσενικά/φορείς Κανελί.
• Μπλε αρσενικά/φορείς Κανελί.
• Κανελί θηλυκά.
• Fawn θηλυκά.

Μπλε αρσενικό/φορέας Κανελί Χ Κανελί θηλυκό

• Πράσινα αρσενικά/φορείς Κανελί.
• Πράσινα θηλυκά.
• Μπλε αρσενικά/φορείς Κανελί.
• Μπλε θηλυκά.
• Κανελί αρσενικά.
• Κανελί θηλυκά.
• Fawn αρσενικά.
• Fawn θηλυκά.

Μπλε αρσενικό/φορέας Κανελί Χ Πράσινο θηλυκό

• Μπλε αρσενικά.
• Μπλε αρσενικά/φορείς Κανελί.
• Πράσινα αρσενικά.
• Πράσινα αρσενικά/φορείς Κανελί.

Fawn

Η μετάλλαξη όπου βασικό της χρώμα είναι το Κανελί, υπό λευκό υπόστρωμα.

Πιθανά Σενάρια Ζευγαρώματος Fawn:

Λευκό αρσενικό Χ Κανελί θηλυκό

• 25% Πράσινα αρσενικά/φορείς Κανελί.
• 25% Πράσινα θηλυκά.
• 25% Λευκά αρσενικά/φορείς Κανελί.
• 25% Λευκά θηλυκά.

Κανελί αρσενικό Χ Λευκό θηλυκό

• 25% Κανελί θηλυκά.
• 25% Λευκά αρσενικά/φορείς Κανελί.
• 25% Πράσινα αρσενικά/φορείς Κανελί.
• 25% Fawn.

Κανελί αρσενικό X Fawn θηλυκό

• 25% Κανελί αρσενικά.
• 25% Κανελί θηλυκά.
• 25% Fawn αρσενικά.
• 25% Fawn θηλυκά.

Λευκό αρσενικό/φορέας Κανελί Χ Κανελί θηλυκό

• 12,5% Αρσενικά.
• 12,5% Αρσενικά/φορείς Κανελί.
• 12,5% Κανελί θηλυκά.
• 12,5% Λευκά αρσενικά/φορείς Κανελί.
• 12,5% Λευκά θηλυκά.
• 12,5% Πράσινα θηλυκά.
• 12,5% Fawn.
• 12,5% Fawn θηλυκά.

Πράσινο αρσενικό/φορέας Κανελί Χ Fawn θηλυκό

• 12,5% Κανελί αρσενικά.
• 12,5% Κανελί θηλυκά.
• 12,5% Λευκά αρσενικά/φορείς Κανελί.
• 12,5% Λευκά θηλυκά.
• 12,5% Πράσινα/φορείς Κανελί αρσενικά.
• 12,5% Πράσινα θηλυκά.
• 12,5% Fawn αρσενικά.
• 12,5% Fawn θηλυκά.

Κανελί (Cinnamon)

Αποτέλεσμα του παντρέματος τριών χρωμάτων (κίτρινου, μαύρου, καφέ), μία μετάλλαξη η οποία είναι φυλοσύνδετη, δηλαδή το θηλυκό τη μεταφέρει μόνο στους αρσενικούς νεοσσούς, ενώ το αρσενικό στους νεοσσούς και των δύο φύλων.

Πιθανά Σενάρια Ζευγαρώματος Κανελί (Cinnamon):

Πράσινο αρσενικό Χ Κανελί θηλυκό

• 50% Πράσινα αρσενικά/φορείς Κανελί.
• 50% Πράσινα θηλυκά.

Πράσινο αρσενικό/φορέας Κανελί Χ Πράσινο θηλυκό

• 25% Πράσινα αρσενικά.
• 25% Πράσινα αρσενικά/φορείς Κανελί.
• 25% Πράσινα θηλυκά.
• 25% Κανελί θηλυκά.

Πράσινο αρσενικό/φορέας Κανελί Χ Κανελί θηλυκό

• 25% Κανελί αρσενικά
• 25% Πράσινα αρσενικά/φορείς Κανελί
• 25% Πράσινα θηλυκά
• 25% Κανελί θηλυκά

Κανελί αρσενικό Χ Πράσινο θηλυκό

• 50% Πράσινα αρσενικά/φορείς Κανελί

Λευκά (White)

 Κύρια μετάλλαξη. Τα λευκά gloster δεν κρίνονται ως crystal clear white, γιατί σχεδόν πάντα έχουμε την εμφάνιση του κίτρινου λιποχρώματος, είτε στα φτερά πτήσης είτε στην ουρά.

Προς αποφυγήν τέτοιων καταστάσεων, βάζουμε σε αναπαραγωγή ζεύγη όπου μόνο ο ένας από τους δύο γονείς φέρει τη μετάλλαξη.

Πιθανά Σενάρια Ζευγαρώματος Λευκών (White):

Πράσινο X Λευκό

• 50% Πράσινα.
• 50% Λευκά.

Ποικιλόχρωμο (Variegated)

Η πιο ήρεμη κατηγορία. Δεν δουλεύουμε με κάποιο κυρίαρχο χρώμα αλλά κινούμαστε πάνω σε μία λογική διάκριση των χρωμάτων υπό του σωστού σωματότυπου της ράτσας.

Στο ζευγάρωμα αυτό δε μετρά ποιος από τους δύο γονείς είναι φορέας της μετάλλαξης, αφού και οι 2 μπορούν να τη μεταβιβάσουν στους νεοσσούς.

Πιθανά Σενάρια Ζευγαρώματος Ποικιλόχρωμων (Variegated):

Ποικιλόχρωμο Χ Ποικιλόχρωμο

• 100% Ποικιλόχρωμα (υπολειπόμενη μετάλλαξη).

Ποικιλόχρωμο Χ Πράσινο

• 100% Πράσινα/φορείς ποικιλόχρωμου.

Ποικιλόχρωμο Χ Πράσινο/φορέα Ποικιλόχρωμου

• 50% Ποικιλόχρωμα.
• 50% Πράσινα/φορείς ποικιλόχρωμου.

Πράσινο/φορέας Ποικιλόχρωμο Χ Πράσινο

• 25% Ποικιλόχρωμα.
• 25% Πράσινα.
• 50% Πράσινα/φορείς Ποικιλόχρωμου.

Η επιλογή ζευγαριών στα Gloster

Ακόμη και για έναν έμπειρο εκτροφέα, η σωστή επιλογή ζευγαριών Gloster δεν είναι πάντα εύκολη υπόθεση. Ουκ ολίγες οι κόκκινες γραμμές που δεν πρέπει να υπερπηδήσει, ιδίως αν όντως επιθυμεί οι τελικές του επιλογές βαθμολογικά να κινηθούν σε ικανοποιητικό για τα standard της ράτσας επίπεδο. Η σωστή αλλά και προσεκτική μελέτη όλων των παραμέτρων καθίσταται απαραίτητη, αναλόγως της εμπειρίας αλλά και του σμήνους που έχει στη διάθεσή του.

Ευτυχώς πολλά χρόνια πριν, υπήρξαν άξιοι και κατά πολύ καταξιωμένοι εκτροφείς ανά τον κόσμο, οι οποίοι με πολύ κόπο και ακόμη περισσότερο χρόνο, κατέγραψαν πολλά και ορθά συμπεράσματα ώστε σήμερα ο καθείς από μας να απολαμβάνει την πολυτέλεια της "ήρεμης ασχολίας" με την εκτροφή πτηνών συντροφιάς, βασιζόμενος και κινούμενος πάνω στα δικά τους βήματα και αποτελέσματα, δίχως να χρειάζεται να εκκινήσει από μηδενική βάση.

Σε μηδενικό, όμως, πηλίκο εύκολα μπορούμε να καταλήξουμε, αν υπερτιμήσουμε τις όποιες δυνατότητες μας ή δε συγκεντρώσουμε και καταγράψουμε σωστά εμπειρίες και γνώσεις από το άξιο παρελθόν. Μιλώντας για παραμέτρους, ας τις δούμε αναλυτικά:

• Corona X Consort (σχεδόν αποκλειστικά)
• Πτέρωμα
• Χρωματικοί συνδυασμοί
• Μέγεθος
• Αρχείο πουλιών
• Ελλείψεις "τύπου"
• Βαθμός συγγένειας

Corona X Consort

Ένωση η οποία δίδει απογόνους (θεωρητικά) 50% corona και 50% consort. Μπορεί ακόμη να βρεθούμε και με φωλιά όπου είτε όλα θα είναι corona είτε όλα consort, γεγονός που επιβεβαιώνει τον κανόνα όπως και όλες τις εξαιρέσεις του.

Πρώτη περίπτωση παραβίασης των παραμέτρων, το ζεύγος corona X corona (= corona). Το αποτέλεσμα που καταγράφεται είναι θνησιμότητα κατά 25% των νεοσσών, λόγω του ότι το γονίδιο θεωρείται κυρίαρχο. Όπου ενώνονται λοιπόν 2 κυρίαρχα γονίδια, η θνησιμότητα των νεοσσών (περισσότερο εμπειρικό δείγμα παρά επιστημονικό) υπολογίζεται στο 25%.

Στην ένωση Corona X Corona, το αποτέλεσμα μάλιστα είναι καταστροφικό. Η Corona δεν είναι τίποτε άλλο από ένα "ελάττωμα" που άρεσε στον άνθρωπο και το διαιώνισε. Η δυσπλασία των οστών του κρανίου που δημιουργούν την Corona, λοιπόν, αν ενισχυθεί επί δύο (2), καθιστά τους απόγονους εξαιρετικά ευάλωτους, ανεβάζοντας δε δραματικά τα ποσοστά θνησιμότητας, αλλά κι αυτά που πιθανόν επιβιώσουν, να χρήζουν ειδικής αντιμετώπισης καθ όλη τη διάρκεια της ζωής τους.

Δεν αναφέρεται επίσης πουθενά (μέχρι στιγμής) αν κρίνονται ως εξαιρετικά δείγματα της εκάστοτε ράτσας. Η σωστή κορώνα επιτυγχάνεται ευκολότερα, ασφαλέστερα και ιδίως ακίνδυνα με τον κλασσικό τρόπο: corona X consort.

Δεύτερη περίπτωση παραβίασης των παραμέτρων, η ένωση consort X consort (= cοnsort). Δεν αποτελεί κίνδυνο από πλευράς υγείας, αντιθέτως μάλιστα σε πολλές περιπτώσεις έχει οδηγήσει παλαιότερους εκτροφείς σε κορυφαία consort (αναλόγως των γεννητόρων), τα οποία διέπρεψαν κατά την κρίση σε διαγωνισμούς και μάλιστα χωρίς προβλήματα υγείας.

Αν και υπάρχουν αντιρρήσεις μεταξύ των εκτροφέων, για την αποβολή η όχι αυτών των πουλιών από το πρόγραμμα αναπαραγωγής, δεν έχει τεκμηριωθεί επαρκώς καμία άποψη. Άρα, για τον νέο μελλοντικό εκτροφέα, πάντα corona X consort, γιατί δεν υπάρχει ειλικρινά κανένας λόγος "πειραματισμού".

Πτέρωμα

Στα gloster δεν ισχύει η συνταγή yellow X buff κάθε έτος. Αυτό ίσως να είναι και θετικό πολλές φορές γιατί τα καλά yellow στα gloster είναι λίγα ενώ οι υποκατηγορίες τους πολλές. Το ζευγάρωμα buff X buff μπορεί να συνεχιστεί μέχρι τρεις γενιές, αρκεί κάποιο από τα πουλιά του πρώτου ζευγαριού να ήταν yellow, δίχως αυτό βέβαια να θεωρείται κανόνας.

Πρέπει να μπορούμε να κρίνουμε πότε θα εισάγουμε στο σμήνος yellow πουλί, όχι μόνο για το σωστό χρωματισμό των νεοσσών αλλά και για την ποιότητα του πτερώματος, καθώς και την συγκράτηση του υπερβολικού όγκου, λόγω του συνεχόμενου buffing. Η τήρηση αρχείου για τα πτερώματα των προγόνων των γεννητόρων, των γεννητόρων καθώς και των νεοσσών που προέκυψαν, κάνουν αυτή την παράμετρο αυτή σχετικά εύκολη υπόθεση.

Χρωματικοί συνδυασμοί

Δεν είναι απαραίτητο να αποστηθίσουμε τα πιθανά χρωματικά σενάρια που προκύπτουν από ένα ζευγάρωμα. Αυτό όμως που ποτέ δεν πρέπει ο εκτροφέας να ξεχνά, είναι πως το πράσινο είναι το πιο απαραίτητο χρώμα σε αυτή την ράτσα.

Μέγεθος

Το μέγεθος που ορίζεται ως πρότυπο στα gloster είναι τα 11,5 εκατοστά. Τα θηλυκά gloster μπορούν ευκολότερα να πλησιάσουν το όριο αυτό. Η ράτσα αυτή άλλωστε έχει χαρακτηριστεί από πολλούς ως "φεμινιστική", αφού τα θηλυκά (μικρότερο μέγεθος άψογη ηρεμία: στοιχεία απαραίτητα κατά την εκθεσιακή κρίση) έχουν περισσότερες ελπίδες έναντι των αρσενικών να διακριθούν σε εκθεσιακό επίπεδο.

Μικρά εκτροφικά μυστικά από τα χείλη των παλαιοτέρων:

1. Τα Κανελί έχουν την ιδιότητα να "μικραίνουν" το μέγεθος ενός σμήνους. Η υπερβολική όμως χρήση τους θα αποφέρει ως αποτέλεσμα στενά πουλιά με άσχημα κεφάλια.
2. Τα "ενδοζευγαρώματα" επίσης δίνουν μικρό μέγεθος.
   3.Ζευγαρώνουμε (όσο μπορούμε) μικρόσωμα πουλιά μεταξύ τους.

Αρχείο πουλιών

Η τήρηση αρχείου ως και τρεις γενιές πίσω, αποτελεί ένα αξιόπιστο δείγμα και εργαλείο για το μέλλον. Τύπος πτερώματος, χρώμα, βαθμός συγγένειας αποτελούν τα στοιχεία που χρειαζόμαστε και πρέπων θα ήταν να καταγράφονται στην Κάρτα Αναπαραγωγής του ζεύγους.

Άλλο ένα στοιχείο που μπορεί να φανεί χρήσιμο είναι οι βαθμολογίες των προγόνων, στοιχείο άξιο για την μετέπειτα επιλογή ζευγαριών.

Δείτε Η αρχειοθέτηση στην εκτροφή πτηνών

Ελλείψεις τύπου γεννητόρων

Το χαρακτηριστικό ενός καλού εκτροφέα καναρινιών τύπου, είναι η σωστή κρίση των ελαττωμάτων ή ελλείψεων των πουλιών του και η ικανότητα να μπορεί να φανταστεί με ποιο αντίστοιχο ταίρι θα τα ζευγαρώσει για να πάρει όσο το δυνατόν καλύτερα αποτελέσματα από τους απογόνους τους.

Αυτό φυσικά δεν επιτυγχάνεται από τη μια στιγμή στην άλλη. Η συνεχής ενασχόληση με τη ράτσα, η συναναστροφή με εκτροφείς της, η μελέτη των σωστών προτύπων και προπάντων η σύγκριση μέσω των εκθέσεων, είναι απαραίτητα εφόδια ώστε να αποκτηθεί "κριτικό βλέμμα" έναντι του σμήνους μας.

Όταν επιλέγουμε ταίρι για κάποιο πουλί, θα πρέπει αυτό να καλύπτει τις ελλείψεις του (ένα μεγαλόσωμο πουλί θα το ζευγαρώσουμε με ένα μικρόσωμο και ποτέ δεν διστάζουμε να εισάγουμε νέα πουλιά, με χαρακτηριστικά που λείπουν από το σμήνος μας).

Βαθμός συγγένειας

Η ένωση συγγενικών πουλιών καλό είναι να αποφεύγεται και πρέπων θα ήταν να θεωρηθεί από όλους ως κανόνας. Οι πιο πεπειραμένοι εκτροφείς ήδη γνωρίζουν ότι το αποτέλεσμα τέτοιας αναπαραγωγής, μακροπρόθεσμα δημιουργεί περισσότερα προβλήματα παρά βελτίωση του σμήνους.

Έχει καταντήσει βέβαια κανόνας στους πρωταθλητικούς κύκλους, αλλά κανείς δεν αναφέρει τα προβλήματα που προκύπτουν από το "κλείσιμο αίματος" για την παραγωγή λίγων πουλιών πρωταθλητών και πολλών άλλων προβληματικών, όπου το μόνο που καταφέρνουν είναι να μεταβιβάζεται αυτομάτως το πρόβλημα στον όποιο νέο κάτοχο αυτών των πουλιών.

Η πτερόρροια στα Gloster

Η πτερόρροια στο ενήλικο καναρίνι αρχίζει με την πτώση των φτερών πτήσης, συνεχίζεται στις δύο πλευρές του σώματος και ολοκληρώνεται στο λαιμό και το κεφάλι.

Τα πτηνά οδηγούνται σε πτερόρροια μέσω των αλλαγών στη διάρκεια της ημερήσιας φωτοδοσίας, κυρίως όταν η μέρα βρίσκεται στη μεγαλύτερη διάρκειά της το καλοκαίρι, με έναρξη συνήθως από τέλη Ιούλη.

Διαρκεί περίπου 2 μήνες, περίοδος δύσκολη λόγω αυξημένου ενεργειακού κόστους, καταπόνησης αλλά και υψηλών διατροφικών αναγκών σε βιταμίνες, ένζυμα και συγκεκριμένα αμινοξέα (λυσίνη, μεθειονίνη, κυστεΐνη, τυροσίνη, φαινυλλανίνη) τα οποία συμβάλλουν τόσο στη στιλπνότητα του φτερώματος όσο και στη δημιουργία του υγρού που αποβάλλουν τα πτηνά από το ουροπήγιο, το οποίο αδιαβροχοποιεί το πτέρωμα και τους χαρίζει μία υγιή φυσική γυαλάδα.

Ο οργανισμός του καναρινιού αρχίζει να αναζητά αμέσως βιταμίνες και πρωτεΐνες για τη δημιουργία νέων φτερών, άρα μία σωστά δομημένη διατροφή σε ποσοστά πρωτεϊνών, βιταμινών, λιπαρών οξέων ω3 και ω6, μεταλλικών στοιχείων, αμινοξέων, κρίνεται απαραίτητη ώστε το καναρίνι να μεγαλώσει γρήγορα τα νέα του φτερά και να επανακτήσει την σφριγηλότητα του.

Αυγοτροφή, μείγμα περίλλας, chia, ωμού σουσαμιού, κινόας σε ξεχωριστή ταίστρα, σκούρα πράσινα λαχανικά (σπανάκι μπρόκολο ραδίκι), φύτρες, σουπιοκόκκαλο, grit, minerals, αποτελούν τα εφόδια που πρέπει να του παρέχονται για να περάσει ομαλά όλη αυτή τη διαδικασία.

Παρέχουμε καθημερινά φρέσκο νερό ανανεώνοντάς το 2 φορές τη μέρα, διότι κακή ποιότητα νερού σημαίνει και κακή υγεία.

Αποφεύγουμε τη δημιουργία stress. Καθ' όλη τη διάρκεια της πτερόρροιας, αυτό που χρειάζεται το πτηνό είναι η ησυχία του. Αν κριθεί απαραίτητο, μία πολυβιταμίνη στην αυγοτροφή ή στο νερό της ποτίστρας θα φέρει το κατάλληλο αποτέλεσμα.

Σημαντική βοήθεια προσφέρει και το τακτικό καθημερινό μπάνιο. Βοηθά στην πτώση των παλαιών φτερών και ωθεί το καναρίνι στην περιποίηση των νέων με το ράμφος, κίνηση ιδιαιτέρως ευεργετική διότι εξαπλώνονται τα φυσικά έλαια που παράγει το πτηνό σε όλα του τα φτερά, προσφέροντάς τους έτσι μια εξαίσια γυαλάδα.

Ομαλό πέρασμα της πτερόρροιας σημαίνει και υγιές πουλί και αυτό επιτυγχάνεται μόνον ακολουθώντας μία ετήσια ισορροπημένη διατροφή, ήρεμη διαμονή, ιδανική υγιεινή και κυρίως αξιοποιώντας κάθε μέσον που θα βοηθήσει το καναρίνι να έχει μέλλον.

Ο Εκθεσιασμός των Gloster

Μέγεθος Δαχτυλιδιού: Διάμετρος 2.9 χιλιοστά.

Πρότυπα Κρίσης και Βαθμολόγηση


Κατάλληλος Κλωβός Εκθέσεων

Media gallery Gloster

Σχετικό περιεχόμενο

Καναρίνια Γκλόστερ (Gloster)

Οι Σπιζίδες (Fringillidae) ή Σπίζες Οικογένεια πτηνών που περιλαμβάνει μικρού μεγέθους στρουθιόμορφα πουλιά, γνωστά και Σπίζες ή ωδικά.

Οικογένεια Σπιζίδες - Τα Ωδικά Πτηνά

Η οικογένεια των Σπιζίδων περιέχει 268 είδη χωρισμένα σε 50 γένη και τρεις υποοικογένειες. Η υποοικογένεια των Καρδελίνων περιλαμβάνει 18 εξαφανισμένες Δρεπανίδες και το εξαφανισμένο Bonin grosbeak.

Τα είδη της οικογένειας καταλαμβάνουν γεωγραφικά σχεδόν ολόκληρη τη γη, εκτός από την Αυστραλία και τους πόλους. Μερικά από τα πιο γνωστά είδη της οικογένειας, είναι τα καναρίνια, τα siskins, οι καρδερίνες κ. Α.

Ονοματολογία και συστηματική ταξινόμηση

Ονομασία: Σπιζίδες Λατινική: Fringillidae Τάξη: Στρουθιόμορφα (Passeriformes) Υπεροικογένεια: Σπιζοειδή (Passeroidea) Οικογένεια: Σπιζίδες (Fringillidae)

• Υποικογένεια: Ευφωνιίνες (Euphoniinae)
• Υποικογένεια: Καρδελίνες (Carduelinae)
• Υποικογένεια: Φριγιλλίνες (Fringillinae)

Η Υποικογένεια των Καρδελίνες (Carduelinae)

Περιλαμβάνει 37 είδη σπίνων που εντάσσονται σε 27 γένη.

Acanthis - Ακανθίς

• A. cabaret - Lesser redpoll
• A. flammea - Σημυδόσπιζα (Common Redpoll)
• A. hornemanni - Αρκτικόσπιζα (Arctic redpoll)

Agraphospiza

• A. rubescens - Blanford's rosefinch. Μπουτάν, Κίνα, Ινδία, Νεπάλ.

Bucanetes

• B. githagineus - Trumpeter finch, Κανάριοι Νήσοι, Βόρεια Αφρική, Μέση Ανατολή, Κεντρική Ασία.
• B. mongolicus - Σπίνος Μογγολίας (Mongolian finch), Αφγανιστάν, Αρμενία, Αζερμπαϊτζάν, Κίνα, Πακιστάν, Ιράν, Καζακστάν, Κιργιζία, Μογγολία, Ινδία, Νεπάλ, Ρωσία, Τατζικιστάν, Τουρκία και Ουζμπεκιστάν.

Callacanthis

• C. burtoni - Spectacled finch, (Αφγανιστάν, Ινδία, Νεπάλ, Πακιστάν).

Carduelis - Ακανθυλίδες

• C. carduelis - Καρδερίνα (European goldfinch)
• C. citrinella - Σταχτοσκαρθάκι (Citril finch)
• C. corsicana - Corsican finch

Album Ακανθυλίδες (Carduelis)

Carpodacus

• Blyth's rosefinch, C. grandis
• Bonin grosbeak, C. ferreorostris (εξαφανίστηκε)
• Chinese beautiful rosefinch, C. davidianus (Κίνα)
• Ροδόσπιζα κοινή - Common rosefinch, C. erythrinus (κοιλάδα του Δούναβη, Σουηδία, Σιβηρία, Θάλασσα του Μπέρκινγκ, Καύκασος, Βόρειο Ιράν, Αφγανιστάν, δυτικά Ιμαλάια, Θιβέτ, Κίνα, Ιαπωνία).
• Crimson-browed finch, C. subhimachalus (Μπουτάν, Κίνα, Ινδία, Μιανμάρ, Νεπάλ).
• Chinese white-browed rosefinch, C. dubius (κεντρική Κίνα, ανατολικό Θιβέτ).
• Dark-rumped rosefinch, C. edwardsii (Μπουτάν, Κίνα, Ινδία, Μιανμάρ, Νεπάλ).
• Great rosefinch, C. rubicilla (Αφγανιστάν, Αζερμπαϊτζάν, Γεωργία, Καζακστάν, Κιργιζία, Μογγολία, Πακιστάν, Ρωσία, Τατζικιστάν, Ουζμπεκιστάν, ανατολική Κίνα).
• Himalayan beautiful rosefinch, C. pulcherrimus (μεσοδυτική Κίνα, βόρεια Ιμαλάια).
• Himalayan white-browed rosefinch, C. thura (Αφγανιστάν, Μπουτάν, Ινδία, Νεπάλ, Πακιστάν).
• Long-tailed rosefinch, C. sibiricus (Κίνα, Ιαπωνία, Καζακστάν, Βόρεια Κορέα, Νότια Κορέα και Ρωσία).
• Pale rosefinch, C. stoliczkae (Αφγανιστάν και Κίνα).
• Pallas's rosefinch, C. roseus (Κίνα, Ιαπωνία, Καζακστάν, Βόρεια Κορέα, Νότια Κορέα, Μογγολία και Ρωσία).
• Pink-browed rosefinch, C. rhodochroa, (Μπουτάν, Θιβέτ, Ινδία, Νεπάλ, Πακιστάν).
• Pink-rumped rosefinch, C. waltoni (Κίνα και Α Θιβέτ).
• Red-mantled rosefinch, C. rhodochlamys (Αφγανιστάν, Κίνα, Ινδία, Καζακστάν, Μογγολία, Πακιστάν, Ρωσία και το Τατζικιστάν).
• Red-fronted rosefinch, C. puniceus (Αφγανιστάν, Μπουτάν, Κίνα, Ινδία, Καζακστάν, Νεπάλ, Πακιστάν, Ρωσία, Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν).
• Scarlet finch, C. sipahi (Ιμαλάια (από το κεντρικό Νεπάλ προς τα ανατολικά μέχρι το Βιετνάμ), ΒΑ Ινδία, ΝΑ Ασία, Ταϊλάνδη).
• Sharpe's rosefinch, C. verreauxii (Κίνα και βόρειο Μυανμάρ).
• Sillem's mountain finch, C. sillemi (Κίνα).
• Sinai rosefinch, C. synoicus (Αίγυπτος, Ισραήλ, Ιορδανία και Σαουδική Αραβία).
• Spot-winged rosefinch, C. rhodopeplus (Ινδία και Νεπάλ).
• Streaked rosefinch, C. rubicilloides (Μπουτάν, την Κίνα, την Ινδία και το Νεπάλ).
• Taiwan rosefinch, C. formosanus (Ταϊβάν).
• Three-banded rosefinch, C. trifasciatus (Κίνα και τη βορειοανατολική Ινδία).
• Tibetan rosefinch, C. roborowskii (Θιβέτ).
• Vinaceous rosefinch, C. vinaceus (Νεπάλ, Κίνα, Β Μυανμάρ).

Chloridops

• Kona grosbeak, C. kona, (εξαφανίστηκε το 1894).
• Wahi grosbeak, C. wahi, (προϊστορικό είδος).
• King Kong grosbeak, C. regiskongi, (προϊστορικό είδος).

Chloris

• Black-headed greenfinch, C. ambigua, (Β. Λάος, Α. Μυανμάρ, Βιετνάμ, Ταϊλάνδη, ΒΑ. Ινδία).
• Φλώρος - European greenfinch, C. chloris, Ευρώπη, Β. Αφρική και ΝΔ. Ασία.
• Grey-capped greenfinch, C. sinica, (Α. Ασία).
• Vietnamese greenfinch, C. monguilloti, (Βιετνάμ).
• Yellow-breasted greenfinch, C. spinoides, (Ινδία).

Chlorodrepanis

• Hawaiʻi ʻamakihi, C. virens.
• Oʻahu ʻamakihi, C. flava.
• Kauaʻi ʻamakihi, C. stejnegeri.

(ενδημικά στη Χαβάη)

Chrysocorythus

• Mountain serin, C. estherae, (Ινδονησία και τις Φιλιππίνες).

Coccothraustes

• Κοκκοθραύστης, Hawfinch, C. coccothraustes
• Evening grosbeak, C. vespertinus
• Hooded grosbeak, C. abeillei

Crithagra

Το γένος περιλαμβάνει 37 είδη από την Αφρική και την Αραβία.

• African citril, C. citrinelloides, (Αιθιοπία, Ερυθραία προς Δ. Κένυα).
• Ankober serin, C. ankoberensis, (ενδημικό στην Αιθιοπία).
• Arabian serin, C. rothschildi, (Σαουδική Αραβία, Υεμένη).
• Brimstone canary, C. sulphurata, (κεντρική και νότια Αφρική).
• Black-eared seedeater, C. mennelli, (Αγκόλα, Μποτσουάνα, Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, Μαλάουι, Μοζαμβίκη, Ναμίμπια, Νότια Αφρική, Τανζανία, Ζάμπια και Ζιμπάμπουε).
• Black-faced canary, C. capistrata, (Αγκόλα, Μπουρούντι, Δημοκρατία του Κονγκό, Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, Γκαμπόν και Ζάμπια).
• Brown-rumped seedeater, C. tristriata, (υψίπεδα της Αιθιοπίας, Ερυθραία, Σομαλία).
• Black-throated canary, C. atrogularis, (Αγκόλα, Μποτσουάνα, Μπουρούντι, Δημοκρατία του Κονγκό, Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, Γκαμπόν, Κένυα, Λεσόθο, Ναμίμπια, Ρουάντα, Νότια Αφρική, Τανζανία, Ουγκάντα, Ζάμπια και Ζιμπάμπουε).
• Cape siskin, C. totta, (Νότιος Αφρικής).
• Drakensberg siskin, C. symonsi, (ανατολικό ακρωτήριο Transkei, Δ. Natal στη Νότια Αφρική, Λεσότο).
• Forest canary, C. scotops, (Νότια Αφρική, Σουαζιλάνδη).
• Kipengere seedeater, C. melanochroa, (Τανζανία).
• Lemon-breasted canary, C. citrinipectus, (Μαλάουι, Μοζαμβίκη, Νότια Αφρική, Ζάμπια, Ζιμπάμπουε).
• Northern grosbeak-canary, C. donaldsoni, (Αιθιοπία, Κένυα, Σομαλία).
• Papyrus canary, C. koliensis, (Μπουρούντι, Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, Κένυα, Ρουάντα, Τανζανία, Ουγκάντα).
• Principe seedeater, C. rufobrunnea, (νησιά Σάο Τομέ και Πρίνσιπε).
• Protea canary, C. leucoptera, (επαρχία του Δυτικό Ακροτήρι στη Νότια Αφρική).
• Reichard's seedeater, C. reichardi, (Μπουρούντι, Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, Αιθιοπία, Κένυα, Μαλάουι, Μοζαμβίκη, Ν. Σουδάν, Τανζανία, Ζάμπια, Ζιμπάμπουε.)
• Reichenow's seedeater, C. reichenowi, (Ανατολική Αφρική).
• Salvadori's seedeater, C. xantholaema, (Αιθιοπία).
• Sao Tome grosbeak, C. concolor, (Σάο Τομέ).
• Southern citril, C. hyposticta, (Ν. Σουδάν, Κένυα, Τανζανία, Ζάμπια, Μαλάουι)
• Southern grosbeak-canary, C. buchanani, (Κένυα και Τανζανία).
• Streaky-headed seedeater, C. gularis,
• Streaky seedeater, C. striolata, (Μπουρούντι, Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, Ερυθραία, Αιθιοπία, Κένυα, Ρουάντα, Νότιο Σουδάν, Τανζανία, Ουγκάντα και Ζάμπια).
• Thick-billed seedeater, C. burtoni, (Αγκόλα, Μπουρούντι, Καμερούν, Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, Κένυα, Νιγηρία, Ρουάντα, Τανζανία και Ουγκάντα).
• West African seedeater, C. canicapilla, (Γουινέα, Σιέρα Λεόνε).
• Western citril, C. frontalis, (Γουινέα, Σιέρα Λεόνε).
• White-bellied canary, C. dorsostriata, (Αιθιοπία, Κένυα, Σομαλία, Νότιο Σουδάν, Τανζανία και Ουγκάντα).
• White-throated canary, C. albogularis, (Αγκόλα, Μποτσουάνα, Λεσόθο, Ναμίμπια και Νότια Αφρική).
• White-rumped seedeater, C. leucopygia, (Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, Τσαντ, Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, Ερυθραία, Αιθιοπία, Γκάμπια, Μαυριτανία, Νίγηρας, Νιγηρία, Σενεγάλη, Σουδάν και Ουγκάντα).
• Yellow-browed seedeater, C. whytii, (Μαλάουι, Τανζανία, Ζάμπια).
• Yellow canary, C. flaviventris,
• Yellow-fronted canary, C. mozambica, (Μοζαμβίκή).
• Yellow-throated seedeater, C. flavigula, (Αιθιοπία).
• Yellow-rumped seedeater, C. xanthopygia, (Ερυθραία, Αιθιοπία).
• Yemen serin, C. menachensis, (Ομάν, Σαουδική Αραβία και Υεμένη).

Eophona

• Chinese grosbeak, E. migratoria, (εύκρατα δάση Κίνας, Μαντζουρία, Κορέα).
• Japanese grosbeak, E. personata, (Ανατολική Ασία).

Haemorhous

1. Cassin's finch, H. cassinii, (Δυτική, Βόρεια Αμερική, έως το βόρειο Νέο Μεξικό και την Αριζόνα. Επίσης, Ν. Καλιφόρνια στην περιοχή Baja California).
2. Purple finch, H. purpureus, (Καναδάς,ΒΑ. Ηνωμένες Πολιτείες).
3. House finch, H. mexicanus, (Βόρεια Αμερική, από Ν. Καναδά έως την Οαχάκα του Μεξικού).

Hemignathus

Υπογένος Hemignathus sensu stricto. Εντομοφάγα ή πτηνά που τρέφονται με νέκταρ, με μυτερό ή μακρύ κυρτό ράμφος που καμπυλώνει προς τα κάτω.

• Giant nukupu‘u, H. vorpalis, (προϊστορικό είδος).
• Maui nukupuʻu H. affinis, (πιθανώς εξαφανίστηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1990).
• Oʻahu nukupuʻu H. lucidus, (εξαφανίστηκε το 1837).
• Kauaʻi nukupuʻu H. hanapepe,(πιθανώς εξαφανίστηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1990).

Υποένος Heterorhynchus. Εντομοφάγα πτηνά με μακρύ και κυρτό άνω ράμφος, κοντό και στιβαρό κάτω ράμφος.

• ʻAkiapolaʻau, H. wilsoni

Hesperiphona

Leucosticte

• Plain mountain finch, L. nemoricola, (Αφγανιστάν, Μπουτάν, Κίνα, Ινδία, Καζακστάν, Μυανμάρ, Νεπάλ, Πακιστάν, Ρωσία, Τατζικιστάν, Θιβέτ και Τουρκμενιστάν).
• Brandt's mountain finch, L. brandti, (Αφγανιστάν, Μπουτάν, Κίνα, Ινδία, Καζακστάν, Νεπάλ, Πακιστάν, Ρωσία, (Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν).
• Asian rosy finch, L. arctoa, (Μογγολία, Βόρεια Ασία. Διαχειμάζει στη Μαντζουρία, την Κορέα, τη Σαχαλίνη και την Ιαπωνία).
• Grey-crowned rosy finch, L. tephrocotis, (Αλάσκα, Δ. Καναδάς).
• Black rosy finch, L. atrata, (Αλπικές περιοχές των δυτικών Ηνωμένων Πολιτειών).
• Brown-capped rosy finch, L. australis, (Ενδημικό στις Ηνωμένες Πολιτείες).

Magumma

• ʻAnianiau, M. parva, (ενδημικό στα δάση του νησιού Kauai της Χαβάης).

Mycerobas

• Black-and-yellow grosbeak, Mycerobas carnipes, (Αφγανιστάν, Μπουτάν, Κίνα, Ινδία, Ιράν, Μιανμάρ, Νεπάλ, Πακιστάν, Ρωσία, Τατζικιστάν, Τουρκμενιστάν και Ουζμπεκιστάν).
• Collared grosbeak, Mycerobas affinis, (Μπουτάν, Ινδία, Μιανμάρ, Νεπάλ και Ταϊλάνδη).
• Spot-winged grosbeak, Mycerobas icterioides, (Ινδία).
• White-winged grosbeak, Mycerobas melanozanthos, (Μπουτάν, Ινδία, Λάος, Μιανμάρ, Νεπάλ, Πακιστάν, Ταϊλάνδη, Θιβέτ και Βιετνάμ).

Linaria

• Twite, L. flavirostris, (Βόρεια Ευρώπη και Κεντρική Ασία).
• Common linnet, L. cannabina, (Ευρώπη, Δυτική Ασία και Βόρεια Αφρική).
• Yemen linnet, L. yemenensis, (Σαουδική Αραβία και Υεμένη).
• Warsangli linnet, L. johannis, (Σομαλία).

Linurgus

• Oriole finch, L. olivaceus, (Μπουρούντι, Καμερούν, Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, Ισημερινή Γουινέα, Κένυα, Μαλάουι, Νιγηρία, Ρουάντα, Νότιο Σουδάν, Τανζανία και Ουγκάντα).

Loxia

• Common or Red crossbill - Σταυρομύτης, L. curvirostra, (Ευρασία).
• Hispaniolan crossbill, L. megaplaga, (ενδημικό στο νησί Hispaniola της Καραϊβικής, επομένως βρίσκεται μόνο στην Αϊτή).
• Parrot crossbill, L. pytyopsittacus, (Δυτική Ρωσία. Υπάρχει επίσης μικρός ενδημικός πληθυσμός στη Σκωτία).
• White-winged or two-barred crossbill - Λωριδοσταυρομύτης, L. leucoptera, (Αλάσκας, Καναδάς, ΒΔ. Ηνωμένες Πολιτείες και κατα μήκος της Ασίας ως τη ΒΔ Ευρώπη.
• Scottish crossbill, L. scotica, (ενδημικό στα δάση της Καλυδώνιας στη Σκωτία).
• Cassia crossbill, L. sinesciuris, (ενδημικό στα βουνά Albion στο νότιο Αϊντάχο).

Loxops

• ʻAkekeʻe, L. caeruleirostris, (ενδημικό στο νησί Καουάι).
• Hawaiʻi ʻakepa, L. coccineus, (Χαβάη).
• Oʻahu ʻakepa, L. wolstenholmei (εξαφανίστηκε).
• Maui ʻakepa, L. ochraceus, (Μάουι).
• Hawaiʻi creeper, L. mana, (Χαβάη).

Pinicola

• Pine grosbeak - Πευκοπύρρουλας, P. enucleator, (Αλάσκα).

Procarduelis

• Dark-breasted rosefinch, P. nipalensis, (Μπουτάν, Κίνα, Ινδία, Λάος, Μιανμάρ, Νεπάλ, Πακιστάν, Ταϊλάνδη και Βιετνάμ).

Pseudonestor

• Maui parrotbill or kiwikiu, P. xanthophrys, (Maui, Χαβάη).

Pyrrhoplectes

• Golden-naped finch, P. epauletta, (Μπουτάν, Κίνα, Ινδία, Μιανμάρ, Νεπάλ).

Pyrrhula

• Azores bullfinch - Πύρρουλας Αζορών ή São Miguel bullfinch, P. murina (ενδημικό στο νησί São Miguel, στις Αζόρες).
• Brown bullfinch - Καφέ Πύρρουλας, P. nipalensis, (Μπουτάν, Κίνα, Ινδία, Μαλαισία, Μιανμάρ, Νεπάλ, Πακιστάν, Ταϊβάν και Βιετνάμ).
• Eurasian bullfinch - Πύρρουλας, P. pyrrhula, (Ευρώπη και εύκρατη Ασία).
• Grey-headed bullfinch, P. erythaca, (Μπουτάν, Κίνα, Ινδία, Μιανμάρ, Νεπάλ και Ταϊβάν).
• Orange bullfinch - Πορτοκαλί Πύρρουλας, P. aurantiaca, (Ινδία και το Πακιστάν).
• Red-headed bullfinch, P. erythrocephala, (Μπουτάν, Β. Ινδία, Νεπάλ, Ν. Θιβέτ).
• White-cheeked bullfinch, P. leucogenis, (Φιλιππίνες).
• P. crassa (εξαφανισμένο είδος).

Rhodopechys

• Asian crimson-winged finch, R. sanguineus, (Τουρκία ως το ΝΑ. Πακιστάν)
• African crimson-winged finch, R. alienus, (βουνά του Άτλαντα του Μαρόκου και της Αλγερίας).

Rhodospiza

• Desert finch, R. obsoleta, (Νότια Ευρασία).

Rhynchostruthus

• Somali golden-winged grosbeak, R. louisae, (ενδημικό στη βόρεια Σομαλία).
• Arabian golden-winged grosbeak, R. percivali, (Σαουδική Αραβία, Ομάν και Υεμένη).
• Socotra golden-winged grosbeak, R. socotranus, (ενδημικό στο νησί Σοκοτρά του Ινδικού Ωκεανού στα ανοιχτά της Υεμένης).

Serinus

• Atlantic canary - Άγριο καναρίνι, S. canaria, (ενδημικό στις Καναρίους Νήσους, τις Αζόρες και τη Μαδέρα στην περιοχή Μακαρονησία του Ανατολικού Ατλαντικού).
• Black-headed canary, S. alario, (Λεσότο, Ναμίμπια και Νότια Αφρική).
• Cape canary, S. canicollis, (Νότια Αφρική. Έχει εισαχθεί στον Μαυρίκιο και τη Ρεϋνιόν).
• Ethiopian siskin, S. nigriceps, (Αιθιοπία).
• European serin - Σκαρθί, S. serinus, (Ν., Κ. Ευρώπη και Β. Αφρική. Οι βόρειοι πληθυσμοί μεταναστεύουν νοτιότερα στην Ευρώπη το χειμώνα).
• Red-fronted serin, S. pusillus, (Καύκασος στα βουνά της Τουρκίας και του Ιράν, ενώ περιστασιακά στα ελληνικά νησιά του Ανατολικού Αιγαίου το χειμώνα).
• Syrian serin, S. syriacus, (Συρία, Λίβανος, Ισραήλ και Ιορδανία, ενώ το χειμώνα μεταναστεύει σε Αίγυπτο, Τουρκία και Ιράκ).
• Yellow-crowned canary, S. flavivertex, (Ανατολική Αφρική).

Spinus

• American goldfinch - Αμερικανική καρδερίνα, Spinus tristis, (Β. Αμερική από Ν. Καναδά έως Β. Μεξικό).
• Andean siskin, Spinus spinescens
• Antillean siskin, Spinus dominicensis, (Αϊτή, Δομινικανή Δημοκρατία).
• Black-capped siskin, Spinus atriceps, (Γουατεμάλα, Μεξικό).
• Black-chinned siskin, Spinus barbata, (Αργεντινή, Χιλή και Νήσια Φώκλαντ).
• Black-headed siskin, Spinus notata, (Μπελίζ, Ελ Σαλβαδόρ, Γουατεμάλα, Ονδούρα, Μεξικό και Νικαράγουα).
• Black siskin - Μαύρο λούγαρο, Spinus atrata, (Αργεντινή, Βολιβία, Χιλή και Περού).
• Eurasian siskin - Λούγαρο, Spinus spinus, (Στο μεγαλύτερο μέρος της Ευρασίας και του βόρειου τμήματος της Αφρικής).
• Hooded siskin, Spinus magellanica, (Νότιος Αμερική).
• Lawrence's goldfinch, Spinus lawrencei, (Αναπαράγωγη, Καλιφόρνια και Baja California. Διαχείμαση, ΝΔ. Ηνωμένες Πολιτείες και Β. Μεξικό).
• Lesser goldfinch, Spinus psaltria, (ΝΔ. Ηνωμένες Πολιτείες, Βενεζουέλα, Περού).
• Olivaceous siskin, Spinus olivacea, (Βολιβία, Ισημερινός, Περού).
• Pine siskin - Αμερικανικό λούγαρο, Spinus pinus, (Καναδάς, Αλάσκα, ΒΔ. Ηνωμένες Πολιτείες).
• Red siskin - Κόκκινο λούγαρο, Spinus cucullata, (Βόρεια Κολομβία και Βόρεια Βενεζουέλα).
• Saffron siskin, Spinus siemiradzkii, (Ισημερινός, Περού).
• Tibetan serin, Spinus thibetanus, (Μπουτάν, Κίνα, Ινδία, Μιανμάρ, Νεπάλ).
• Thick-billed siskin, Spinus crassirostris, (Αργεντινή, Βολιβία, Χιλή και Περού).
• Yellow-bellied siskin, Spinus xanthogastra, (Κόστα Ρίκα, Ν. Ισημερινός, Βολιβία, ΒΔ. Βενεζουέλα).
• Yellow-faced siskin, Spinus yarrellii, (Βραζιλία, Βενεζουέλα).
• Yellow-rumped siskin, Spinus uropygialis, (Αργεντινή, Βολιβία, και Περού).

Hawaiian honeycreeper group (drepanids)

Είναι μια ομάδα πουλιών που αποτελείται από 24 είδη χωρισμένο σε τρεις φυλές. Τα πτηνά είναι ενδημικά στη Χαβάη. Η διατροφή τους βασίζεται στο νέκταρ λουλουδιών.

Πριν από την εισαγωγή των μοριακών φυλογενετικών τεχνικών στη διάκριση και ταξινόμηση των ειδών, η ομάδα των Hawaiian honeycreeper αποτελούσε ξεχωριστή οικογένεια των Στρουθιόμορφων με την ονομασία Δρεπανίδες (Drepanidinae). Η κοινή τους γενετική σχέση όμως με τις Σπιζίδες, οδήγησε στην ένταξη των Δρεπανίδων στις Σπίζες, την υποοικογένεια των Καρδελινών.

Η Υποικογένεια των Ευφωνιίνων (Euphoniinae)

Η Οικογένεια περιλαμβάνει δύο Γένη, των οποίων μερικά είδη βρισκόταν παλιότερα στην οικογένεια Thraupidae.

Γένος Euphonia

• Antillean euphonia, E. musica, (Νησιά Αντιλών).
• Bronze-green euphonia, E. mesochrysa, (Βολιβία, Κολομβία, Ισημερινό και Περού).
• Chestnut-bellied euphonia, E. pectoralis, (Αργεντινή, Βραζιλία και Παραγουάη).
• Elegant euphonia, E. elegantissima, (Μπελίζ, Κόστα Ρίκα, Ελ Σαλβαδόρ, Γουατεμάλα, Ονδούρα, Μεξικό, Νικαράγουα και Παναμά).
• Finsch's euphonia, E. finschi, (Βραζιλία, Γαλλική Γουιάνα, Γουιάνα, Σουρινάμ και Βενεζουέλα).
• Fulvous-vented euphonia, E. fulvicrissa, (Κολομβία, Ισημερινό και Παναμά).
• Golden-sided euphonia, E. cayennensis, (Βραζιλία, Γαλλική Γουιάνα, Γουιάνα, Σουρινάμ και Βενεζουέλα).
• Golden-rumped euphonia, E. cyanocephala, (Αργεντινή, Βολιβία, Βραζιλία, Κολομβία, Εκουαδόρ, Γαλλική Γουιάνα, Γουιάνα, Παραγουάη, Περού, Σουρινάμ, Τρινιντάντ και Τομπάγκο και Βενεζουέλα).
• Green-chinned euphonia, E. chalybea, (Αργεντινή, Βραζιλία και Παραγουάη.
• Jamaican euphonia, E. jamaica, (ενδημικό της Τζαμάικα).
• Olive-backed euphonia, E. gouldi, (Καραϊβική και Νότιο Μεξικό έως τον δυτικό Παναμά).
• Orange-bellied euphonia, E. xanthogaster, (Βολιβία, Βραζιλία, Κολομβία, Ισημερινό, Γουιάνα, Παναμά, Περού και Βενεζουέλα.
• Orange-crowned euphonia, E. saturata, (Κολομβία, Εκουαδόρ και Περού).
• Plumbeous euphonia, E. plumbea, (Βραζιλία, Κολομβία, Γαλλική Γουιάνα, Γουιάνα, Περού, Σουρινάμ και Βενεζουέλα).
• Purple-throated euphonia, E. chlorotica, (Αργεντινή, Βολιβία, Βραζιλία, Κολομβία, Ισημερινό, Γαλλική Γουιάνα, Γουιάνα, Παραγουάη, Περού, Σουρινάμ, Ουρουγουάη και Βενεζουέλα).
• Rufous-bellied euphonia, E. rufiventris, (Βολιβία, Βραζιλία, Κολομβία, Ισημερινό, Περού και Βενεζουέλα).
• Scrub euphonia, E. affinis, (Μπελίζ, Κόστα Ρίκα, Ελ Σαλβαδόρ, Γουατεμάλα, Ονδούρα, Μεξικό και Νικαράγουα).
• Spot-crowned euphonia, E. imitans, (Κόστα Ρίκα και Παναμά).
• Tawny-capped euphonia, E. anneae, (Κολομβία, Κόστα Ρίκα και Παναμά).
• Thick-billed euphonia, E. laniirostris, (Βολιβία, Βραζιλία, Κολομβία, Κόστα Ρίκα, Ισημερινό, Παναμά, Περού και Βενεζουέλα).
• Trinidad euphonia, E. trinitatis, (Κολομβία, Τρινιντάντ και Τομπάγκο).
• Velvet-fronted euphonia, E. concinna, (ενδημικό στην Κολομβία).
• Violaceous euphonia, E. violacea, (Τρινιντάντ, Τομπάγκο, Α. Βενεζουέλα, Παραγουάη, ΒΑ. Αργεντινή).
• White-lored euphonia, E. chrysopasta, (Βολιβία, Βραζιλία, Κολομβία, Εκουαδόρ, Γαλλική Γουιάνα, Γουιάνα, Περού, Σουρινάμ και Βενεζουέλα).
• White-vented euphonia, E. minuta, (Μπελίζ, Βολιβία, Βραζιλία, Κολομβία, Κόστα Ρίκα, Εκουαδόρ, Γαλλική Γουιάνα).
• Yellow-crowned euphonia, E. luteicapilla, (Κόστα Ρίκα, Νικαράγουα και Παναμά).
• Yellow-throated euphonia, E. hirundinacea, (Μπελίζ, Κολομβία, Κόστα Ρίκα, Ελ Σαλβαδόρ, Γουατεμάλα, Ονδούρα, Μεξικό, Νικαράγουα, Παναμάς).

Γένος Chlorophonia

Το Γένος περιλαμβάνει 5 είδη πουλιών από την κεντρική και νότια Αμερική.

• Blue-crowned chlorophonia, C. occipitalis, (Ελ Σαλβαδόρ, Γουατεμάλα, Ονδούρα, Μεξικό και Νικαράγουα).
• Blue-naped chlorophonia, C. cyanea, (ΝΑ. Βραζιλία, Α. Παραγουάη, ΒΑ. Αργεντινή, Άνδεις από τη Βολιβία στα νότια μέχρι τη βόρεια Βενεζουέλα, τα βουνά Perijá και Santa Marta, την παράκτια Βενεζουέλα και το Tepuis).
• Chestnut-breasted chlorophonia, C. pyrrhophrys, (Κολομβία, Ισημερινό, Περού και Βενεζουέλα).
• Golden-browed chlorophonia, C. callophrys, (Κόστα Ρίκα και Παναμά).
• Yellow-collared chlorophonia, C. flavirostris, (Κολομβία, Ισημερινός και Παναμά).

Η Υποοικογένεια των Φριγιλλίνες (Fringillinae)

Περιλαμβάνει 4 είδη σπίνων που εντάσσονται σε 1 γένος.

Γένος Φρυγίλλος (Fringilla)

• F. coelebs - Κοινός σπίνος (Common chaffinch)
• F. montifringilla - Brambling
• F. polatzeki - Gran Canaria blue chaffinch
• F. teydea - Tenerife blue chaffinch

Προϊόντα για ωδικά πουλιά

https://petbirds.gr/species/finches/

Οι Ψιττακουλίδες - (Psittaculidae), είναι μια από τις τρεις οικογένειες παπαγάλων που αποτελούν την Υπεροικογένεια των Ψιττακοειδών. Τα Ψιττακοειδή (Psittacoidea) είναι η μια από τις τρεις Υπεροικογένειες που αποτελούν την Τάξη των Ψιττακόμορφων, δηλαδή την μεγάλη κατηγορία των πτηνών που αποκαλούμε γενικά με το όνομα "Παπαγάλοι".

Οικογένεια Ψιττακουλίδες - Παπαγάλοι Ασίας, Αυστραλίας και Lovebirds

Οι Ψιττακουλίδες είναι η μεγαλύτερη σε πληθυσμό πουλιών οικογένεια με 190 περίπου είδη. Αποτελείται από 5 υποοικογένειες: Agapornithinae (3 γένη 24 είδη), Loriinae (3 φυλές, 16 γένη 67 είδη), Platycercinae (2 φυλές, 13 γένη 43 είδη), Psittacellinae (4 είδη) και Psittaculinae (3 φυλές, 12 γένη 54 είδη).

Ονοματολογία και συστηματική ταξινόμηση

Ονομασία: Ψιττακουλίδες Λατινική: Psittaculidae Τάξη: Ψιττακόμορφα (Psittaciformes) Υπεροικογένεια: Ψιττακοειδή (Psittacoidea) Οικογένεια: Ψιττακουλίδες (Psittaculidae)

• Υποικογένεια: Αγαπορνιθίνες (Agapornithinae)
• Υποικογένεια: Λοριίνες (Loriinae)
• Υποικογένεια: Πλατυκερίνες (Platycercinae)
• Υποικογένεια: Ψιττακελίνες (Psittacellinae)
• Υποικογένεια: Ψιττακουλίνες (Psittaculinae)

Η Υποοικογένεια των Αγαπορνιθίνων (Agapornithinae)

Περιλαμβάνει 24 είδη παπαγάλων που εντάσσονται σε 3 γένη. Πρόκειται για πουλιά που συναντώνται στην Αφρική και την Ασία. Μικρού μεγέθους παπαγάλοι με κοντή ουρά. Το πτέρωμά τους είναι συνήθως πράσινο στο σώμα ενώ παρουσιάζουν διαφόρους χρωματισμούς στο κεφάλι.

Γένος Αγαπόρνις (Agapornis)

• Agapornis canus - Αγαπόρνις ο πολιός - Grey-headed lovebird ή Madagascar lovebird
• Agapornis fischeri - Αγαπόρνις του Φίσερ - Fischer's lovebird
• Agapornis lilianae - Αγαπόρνις της Λιλιάνας - Lilian's lovebird ή Nyasa lovebird
• Agapornis nigrigenis - Αγαπόρνις ο μελανομάγουλος - Black-cheeked lovebird
• Agapornis personatus - Αγαπόρνις ο μασκοφόρος - Yellow-collared lovebird ή masked lovebird
• Agapornis pullarius - Αγαπόρνις ο πουλλάριος - Red-headed lovebird ή red-faced lovebird
• Agapornis roseicollis - Αγαπόρνις ο ροδινόλαιμος - Rosy-faced lovebird ή peach-faced lovebird
• Agapornis swindernianus - Αγαπόρνις ο σβιντερνιανός - Black-collared lovebird ή Swindern's lovebird
• Agapornis taranta - Αγαπόρνιθα Αβησσυνίας - Black-winged lovebird

Γένος Bolbopsittacus

• Guaiabero, B. lunulatus

Γένος Loriculus

• Moluccan hanging parrot, L. amabilis
• Orange-fronted hanging parrot, L. aurantiifrons
• Sri Lanka hanging parrot, L. beryllinus
• Sangihe hanging parrot, L. catamene
• Camiguin hanging parrot, L. camiguinensis
• Pygmy hanging parrot, L. exilis
• Wallace's hanging parrot, L. flosculus
• Blue-crowned hanging parrot, L. galgulus
• Philippine hanging parrot, L. philippensis
• Yellow-throated hanging parrot, L. pusillus
• Sula hanging parrot, L. sclateri
• Great hanging parrot, L. stigmatus
• Bismarck hanging parrot, L. tener
• Vernal hanging parrot, L. vernalis

Η Υποικογένεια των Λοριίνων (Loriinae)

Περιλαμβάνει 67 είδη παπαγάλων που εντάσσονται σε 16 γένη 3 φυλών.

• Φυλή: Cyclopsitticini
• Φυλή: Loriini
• Φυλή: Melopsittacini

Πρόκειται για πουλιά που συναντώνται στην Ωκεανία και τα νησιά της Νοτιοανατολικής Ασίας. Μικρού μεγέθους παπαγάλοι με έντονα και πολλά χρώματα στο πτέρωμα.

Φυλή: Cyclopsitticini

Cyclopsitta (2 είδη), Psittaculirostris (3 είδη), Chalcopsitta (3 είδη).

Γένος Cyclopsitta

• Double-eyed fig parrot, C. diophthalma
• Orange-breasted fig parrot, C. gulielmitertii

Γένος Psittaculirostris

• Large fig parrot, P. desmarestii
• Edwards's fig parrot, P. edwardsii
• Salvadori's fig parrot, P. salvadorii

Φυλή: Loriini

Chalcopsitta (3 είδη), Charmosyna (14 είδη), Eos (6 είδη), Glossopsitta (1 είδος), Lorius (6 είδη), Neopsittacus (2 είδη), Oreopsittacus (1 είδος), Parvipsitta (2 είδη), Phigys (1 είδος), Pseudeos (2 είδη), Psitteuteles (3 είδη), Trichoglossus (13 είδη), Vini (7 είδη), Melopsittacus (1 είδος).

Γένος Chalcopsitta

• Black lory, C. atra
• Yellowish-streaked lory, C. sintillata
• Brown lory, C. duivenbodei

Γένος Charmosyna

• Red-throated lorikeet, C. amabilis
• Josephine's lorikeet, C. josefinae
• Duchess lorikeet, C. margarethae
• Meek's lorikeet, C. meeki
• Striated lorikeet, C. multistriata
• Palm lorikeet, C. palmarum
• Papuan lorikeet, C. papou
• Red-flanked lorikeet, C. placentis
• Fairy lorikeet, C. pulchella
• Red-chinned lorikeet, C. rubrigularis
• Red-fronted lorikeet, C. rubronotata
• Blue-fronted lorikeet, C. toxopei
• Pygmy lorikeet, C. wilhelminae
• New Caledonian lorikeet, C. diadema (έχει εξαφανιστεί)

Γένος Eos

• Red lory, E. bornea
• Black-winged lory, E. cyanogenia
• Red-and-blue lory, E. histrio
• Blue-streaked lory, E. reticulata
• Blue-eared lory, E. semilarvata
• Violet-necked lory, E. squamata

Γένος Glossopsitta

• Musk lorikeet, G. concinna

Γένος Lorius

• Purple-bellied lory, L. hypoinochrous
• Black-capped lory, L. lory
• White-naped lory, L. albidinuchus
• Yellow-bibbed lory, L. chlorocercus
• Purple-naped lory, L. domicellus
• Chattering lory, L. garrulus

Γένος Νέοοψίττακος (Neopsittacus)

• Yellow-billed lorikeet, N. musschenbroekii
• Orange-billed lorikeet, N. pullicauda

Γένος Ωραιοψίττακος Oreopsittacus

• Plum-faced lorikeet, O. arfaki

Γένος Parvipsitta

• Little lorikeet, P. pusilla
• Purple-crowned lorikeet, P. porphyrocephala

Γένος Phigys

• Collared lory, P. solitarius

Γένος Pseudeos

• Dusky lory, P. fuscata
• Cardinal lory, P. cardinalis

Γένος Psitteuteles

• Varied lorikeet, P. versicolor
• Iris lorikeet, P. iris
• Goldie's lorikeet, P. goldiei

Γένος Τριχόγλωσσος (Trichoglossus)

• Ornate lorikeet, T. ornatus
• Sunset lorikeet, T. forsteni
• Leaf lorikeet, T. weberi
• Marigold lorikeet, T. capestratus
• Coconut lorikeet, T. haematodus
• Biak lorikeet, T. rosenbergi
• Rainbow lorikeet, T. moluccanus
• Red-collared lorikeet, T. rubritorquis
• Olive-headed lorikeet, T. euteles
• Citrine lorikeet, T. flavoviridis
• Mindanao lorikeet, T. johnstoniae
• Pohnpei lorikeet, T. rubiginosus
• Scaly-breasted lorikeet, T. chlorolepidotus

Γένος Vini

• Blue-crowned lorikeet, V. australis
• Kuhl's lorikeet, V. kuhlii
• Blue lorikeet, V. peruviana
• Stephen's lorikeet, V. stepheni
• Ultramarine lorikeet, V. ultramarina
• Sinoto's lorikeet, V. sinotoi (έχει εξαφανιστεί)
• Conquered lorikeet, V. vidivici (έχει εξαφανιστεί)

Φυλή: Melopsittacini

Melopsittacus (1 είδος)

Γένος Μελοψίττακος (Melopsittacus)

• Budgerigar, M. undulatus

Tribe Melopsittacini:

Η Υποικογένεια των Πλατυκερίνων (Platycercinae)

Περιλαμβάνει 67 είδη παπαγάλων που εντάσσονται σε 16 γένη 2 φυλών.

• Φυλή: Pezoporini
• Φυλή: Platycercini

Φυλή: Pezoporini

Περιλαμβάνει 9 είδη σε 3 γένη: Neophema (5 είδη), Neopsephotus (1 είδος), Pezoporus (3 είδη).

Γένος Neophema

• Blue-winged parrot, N. chrysostoma
• Elegant parrot, N. elegans
• Rock parrot, N. petrophilla
• Orange-bellied parrot, N. chrysogaster
• Turquoise parrot, N. pulchella
• Scarlet-chested parrot, N. splendida

Γένος Neopsephotus

• Bourke's parrot, N. bourkii

Γένος Pezoporus

• Eastern ground parrot, P. wallicus
• Western ground parrot, P. flaviventris
• Night parrot, P. occidentalis

Φυλή: Platycercini

Περιλαμβάνει 26 είδη σε 10 γένη: Barnardius (1 είδος), Cyanoramphus (3 είδη), Eunymphicus (2 είδη), Lathamus (1 είδος), Northiella (2 είδη), Platycercus (8 είδη), Prosopeia (3 είδη), Psephotellus (4 είδη), Psephotus (1 είδος), Purpureicephalus (1 είδος).

Γενος: Barnardius

• Australian ringneck, B. zonarius

Γενος: Cyanoramphus

• Red-crowned parakeet, C. novaezelandiae
• Reischek's parakeet, C. hochstetteri
• Yellow-crowned parakeet, C. auriceps
• Norfolk parakeet C. cooki
• Chatham parakeet, C. forbesi
• Malherbe's parakeet, C. malherbi
• New Caledonian parakeet C. saisseti
• Antipodes parakeet, C. unicolor
• Society parakeet, C. ulietanus (έχει εξαφανιστεί)
• Macquarie parakeet, C. erythrotis (έχει εξαφανιστεί)
• Lord Howe parakeet, C. subflavescens (έχει εξαφανιστεί)
• Black-fronted parakeet, C. zealandicus (έχει εξαφανιστεί)

Γενος: Eunymphicus

• Horned parakeet, E. cornutus
• Ouvea parakeet, E. uvaeensis

Γενος: Lathamus

• Swift parrot, L. discolor

Γενος: Northiella

• Eastern bluebonnet, N. haematogaster
• Naretha bluebonnet, N. narethae

Γενος: Platycercus

• Western rosella, P. icterotis
• Crimson rosella, P. elegans
• Green rosella, P. caledonicus
• Pale-headed rosella, P. adscitus
• Eastern rosella, P. eximius
• Northern rosella, P. venustus

Γενος: Prosopeia

• Crimson shining parrot, P. splendens
• Masked shining parrot, P. personata
• Maroon shining parrot, P. tabuensis

Γενος: Psephotus

• Ωδικό παπαγαλάκι - Red-rumped P. haematonotus

Γενος: Psephotellus

• Mulga parrot, P. varius
• Golden-shouldered parrot, P. chrysoptergius
• Hooded parrot, P. dissimilis
• Paradise parrot, P. pulcherrimus (έχει εξαφανιστεί)

Γενος: Purpureicephalus

• Red-capped parrot, P. spurius

Η Υποοικογένεια των Ψιττακελίνων (Psittacellinae)

Περιλαμβάνει 4 είδη παπαγάλων που εντάσσονται σε 1 γένος. Γνωστοί και ως παπαγάλοι Τίγρεις αφού πήραν το όνομά τους από τις χαρακτηριστικές ρίγες στην πλάτη. Τα είδη είναι ενδημικά στη Νέα Γουινέα.

Γένος Psittacella

• Madarasz's tiger parrot, P. madaraszi
• Modest tiger parrot, P. modesta
• Painted tiger parrot, P. picta
• Brehm's tiger parrot, P. brehmii

Η Υποικογένεια των Ψιττακουλίνων (Psittaculinae)

Περιλαμβάνει 67 είδη παπαγάλων που εντάσσονται σε 12 γένη 3 φυλών.

• Φυλή Micropsittini
• Φυλή Polytelini
• Φυλή Psittaculini

Πρόκειται για πουλιά που συναντώνται στην Ωκεανία και τα νησιά της Νοτιοανατολικής Ασίας. Μικρού μεγέθους παπαγάλοι με έντονα και πολλά χρώματα στο πτέρωμα.

Φυλή Micropsittini

Γένος Micropsitta

• Meek's pygmy parrot, M. meeki
• Red-breasted pygmy parrot, M. bruijnii
• Finsch's pygmy parrot, M. finschii
• Geelvink pygmy parrot, M. geelvinkiana
• Yellow-capped pygmy parrot, M. keiensis
• Buff-faced pygmy parrot, M. pusio

Φυλή Polytelini

Περιλαμβάνει 8 είδη σε 3 γένη: Alisterus (3 είδη), Aprosmictus (2 είδη), Polytelis (3 είδη).

Γένος Alisterus

• Moluccan king parrot, A. amboinensis
• Papuan king parrot, A. chloropterus
• Australian king parrot, A. scapularis

Γένος Aprosmictus

• Red-winged parrot, A. erythropterus
• Jonquil parrot, A. jonquillaceus

Γένος Polytelis

• Princess parrot, P. alexandrae
• Regent parrot, P. anthopeplus
• Superb parrot, P. swainsonii

Φυλή Psittaculini

Περιλαμβάνει 40 είδη σε 10 γένη: Eclectus (2 είδη), Geoffroyus (4 είδη), Lophopsittacus (2 είδη), Necropsittacus (1 είδος), Prioniturus (10 είδη), Psittacula (15 είδη), Psittinus (2 είδη), Tanygnathus (4 είδη).

Γένος Eclectus

• Oceanic eclectus parrot, E. infectus (έχει εξαφανιστεί)
• Eclectus parrot, E. roratus

Γένος Geoffroyus

• Red-cheeked parrot, G. geoffroyi
• Song parrot, G. heteroclitus
• Rennell parrot, G. hyacinthinus
• Blue-collared parrot, G. simplex

Γένος Λοφοψίττακος (Lophopsittacus)

(έχει εξαφανιστεί)

• Mauritius grey parrot, L. bensoni (αμφισβητείται)
• Broad-billed parrot, L. mauritianus (έχει εξαφανιστεί)

Γένος Νεκροψίττακος (Necropsittacus)

(έχει εξαφανιστεί)

• Rodrigues parrot N. rodericanus (έχει εξαφανιστεί)

Γένος Prioniturus

• Blue-crowned racket-tail, P. discurus
• Yellow-breasted racket-tail, P. flavicans
• Green racket-tail, P. luconensis
• Buru racket-tail, P. mada
• Mindoro racket-tail, P. mindorensis
• Montane racket-tail, P. montanus
• Blue-headed racket-tail, P. platenae
• Golden-mantled racket-tail, P. platurus
• Blue-winged racket-tail, P. verticalis
• Mindanao racket-tail, P. waterstradti

Γένος Psittacula

• Red-breasted parakeet, P. alexandri
• Layard's parakeet, P. calthropae
• Nicobar parakeet, P. caniceps
• Blue-winged parakeet, P. columboides
• Plum-headed parakeet, P. cyanocephala
• Lord Derby's parakeet, P. derbiana
• Echo parakeet, P. eques
• Αλεξανδρινός Παπαγάλος, P. eypatria
• Long-tailed parakeet, P. longicauda
• Grey-headed parakeet, P. finschii
• Slaty-headed parakeet, P. himalayana
• Rose-ringed parakeet, P. krameri
• Blossom-headed parakeet, P. roseata
• Newton's parakeet, P. exsul (έχει εξαφανιστεί)
• Seychelles parakeet, P. wardi (έχει εξαφανιστεί)

Γένος Psittinus

• Simeulue parrot, P. abbotti
• Blue-rumped parrot, P. cyanurus

Γένος Tanygnathus

• Black-lored parrot, T. gramineus
• Blue-naped parrot, T. lucionensis
• Great-billed parrot, T. megalorynchos
• Blue-backed parrot, T. sumatranus

Συζητήσεις για παπαγάλους Παπαγάλοι στο PetBirds

Η Υπεροικογένεια των Ψιττακοειδών περιλαμβάνει παπαγάλους από όλες τις τροπικές και υποτροπικές περιοχές του κόσμου, κυρίως στο νότιο ημισφαίριο. Αποτελείται από τρεις Οικογένειες, τις Ψιττακίδες τις Ψιττρικασιίδες και τις Ψιττακουλίδες.

Υπεροικογένεια Ψιττακοειδή, οι Αληθινοί Παπαγάλοι

Οι βιότοποι των Ψιττακοειδών αποτελούνται από υγρά τροπικά δάση έως τις ερήμους της Αυστραλίας, την Ινδία, τη Νοτιοανατολική Ασία, την υποσαχάρια Αφρική, την Κεντρική και Νότια Αμερική.

Ωστόσο, οι μεγαλύτεροι πληθυσμοί προέρχονται από την Αυστραλία, τη Νότια και Κεντρική Αμερική.

Διατροφή

Τα Ψιττακοειδή, όπως και οι περισσότεροι παπαγάλοι, είναι κυρίως σποροφάγοι. Κάποια είδη τρέφονται με φρούτα, καρπούς, φύλλα ή και με έντομα. Τα lorikeets τρέφονται κυρίως με νέκταρ. Πολλοί άλλοι παπαγάλοι πίνουν νέκταρ, επίσης.

Αναπαραγωγή

Τα περισσότεροι Ψιττακοειδή φωλιάζουν σε κοιλότητες δέντρων και είναι μονογαμικά πτηνά.

Ονοματολογία και συστηματική ταξινόμηση

• Ονομασία: Ψιττακοειδή
• Λατινική: Psittacoidea
• Τάξη: Ψιττακόμορφα (Psittaciformes)
• Υπεροικογένεια: Ψιττακοειδή (Psittacoidea)
  • Οικογένεια: Ψιττακίδες (Psittacidae)
  • Οικογένεια Ψιττρικασιίδες (Psittrichasiidae)
  • Οικογένεια Ψιττακουλίδες (Psittaculidae)

Συζητήσεις για Παπαγάλους

Παπαγάλοι στο PetBirds

Οι Ψιττρικασιίδες - (Psittrichasiidae), είναι μια από τις τρεις οικογένειες παπαγάλων που αποτελούν την Υπεροικογένεια των Ψιττακοειδών. Τα Ψιττακοειδή (Psittacoidea) είναι η μια από τις τρεις Υπεροικογένειες που αποτελούν την Τάξη των Ψιττακόμορφων, δηλαδή την μεγάλη κατηγορία των πτηνών που αποκαλούμε γενικά με το όνομα "Παπαγάλοι".

Υπεροικογένεια Ψιττρικασιίδες - Παπαγάλοι Νησιών Ινδικού Ωκεανού

Οι Ψιττρικασιίδες είναι η μικρότερη από τις τρεις οικογένειες των "Αληθινών Παπαγάλων" (Ψιττακοειδων). Χωρίζεται σε δύο υποοικογένειες.

Η πρώτη υποοικογένεια, οι Κορακοψίνες (Coracopsinae) περιλαμβάνει 3 είδη από τη Μαδαγασκάρη και τα γύρω νησιά, ενώ η δεύτερη, οι Ψιττρικασίνες (Psittrichasinae) περιλαμβάνει 1 είδος από τη Νέα Γουινέα.

Ονοματολογία και συστηματική ταξινόμηση

• Ονομασία: Ψιττρικασιίδες
• Λατινική: Psittrichasiidae
• Τάξη: Ψιττακόμορφα (Psittaciformes)
• Υπεροικογένεια: Ψιττακοειδή (Psittacoidea)
• Οικογένεια: Ψιττρικασιίδες (Psittrichasiidae)
  • Υποοικογένεια: Κορακοψίνες (Coracopsinae)
  • Υποοικογένεια: Ψιττρικασίνες (Psittrichasinae)

Η Υποοικογένεια των Κορακοψινών (Coracopsinae)

Περιλαμβάνει 3 είδη παπαγάλων της Μαδαγασκάρης που εντάσσονται σε 1 γένος.

Γένος Coracopsis

• Seychelles black parrot, C. barklyi
• Lesser vasa parrot, C. nigra
• Greater vasa parrot, C. vasa

Η Υποικογένεια των Ψιττρικασινών (Psittrichasinae)

Περιλαμβάνει 1 είδος της Νέα Γουινέας που εντάσσεται σε 1 γένος.

Γένος Psittrichas

• Pesquet's parrot, P. fulgidus

Συζητήσεις για παπαγάλους
Παπαγάλοι στο PetBirds

Ο Χειμωνόσπινος είναι ένα από τα 4 είδη που αποτελούν το γένος των Σπίνων Φριγίλλος. Είναι μεταναστευτικό πουλί που επισκέπτεται τη χώρα μας τον χειμώνα.

Χειμωνόσπινος, ο σπίνος της βόρειας Ευρώπης


Ο Χειμωνόσπινος έχει παρόμοιο μέγεθος και σχήμα με τον Κοινό Σπίνο. Ο αρσενικός Χειμωνόσπινος είναι πολύ ευδιάκριτοι, με μαύρο κεφάλι, σκούρη την πάνω πλευρά του, πορτοκαλί στήθος και λευκή κοιλιά.

Τα θηλυκά και τα νεαρά πτηνά δεν είναι τόσο έντονα χρωματισμένα και μοιάζουν περισσότερο με τους υπόλοιπους σπίνους, ωστόσο οι χειμωνόσπινοι διαφέρουν χαρακτηριστικά από τους κοινούς σε αρκετά χαρακτηριστικά.

Το χειμώνα το ράμφος του αρσενικού γίνεται λευκοκίτρινο με μαύρη άκρη, ενώ το σκούρο μπλε φτέρωμα του κεφαλιού αντικαθίσταται από σκούρο γκρι δίνοντας του λιγότερο εμφάνιση.

Το κελάηδημά του είναι μελωδικό, κρυστάλλινο με μια μελαγχολική διάθεση.

Γεωγραφική κατανομή και βιότοποι

Κατά την αναπαραγωγική περίοδο, ο χειμωνόσπινος απαντά στα δάση της βόρειας Ευρώπης και της Ασίας. Είναι χειμερινός μεταναστευτικός στην επισκέπτης στη Νότια Ευρώπη, τη Βόρεια Αφρική, τη Βόρεια Ινδία, το Βόρειο Πακιστάν, την Κίνα και την Ιαπωνία.

Συχνά, φτάνει μέχρι την Αλάσκα κατά τη διάρκεια της μετανάστευσης και μπορεί να συνεχίσει μέχρι και τις δυτικές Ηνωμένες Πολιτείες.

Ονοματολογία και συστηματική ταξινόμηση

• Διωνυμική: Fringilla montifringilla
• Ελληνική: Χειμωνόσπινος
• Αγγλική: Brambling
• Τάξη: Στρουθιόμορφα, Passeriformes
• Οικογένεια: Σπιζίδες, Fringillidae
• Γένος: Φρυγίλλος Fringilla
• Είδος: F. montifringilla

Media gallery σπίνων

Σχετικό περιεχόμενο

Κοινός Σπίνος - Common chaffinch (Fringilla coelebs) Μπλε σπίνος Τενερίφης - Tenerife blue chaffinch (Fringilla teydea)

Στριγκοποειδή (Strigopoidea) είναι η μία εκ των τριών υπεροικογενειών της τάξη των Ψιττακόμορφων. Περιλαμβάνει παπαγάλους Νέας Ζηλανδίας.

Στριγκοποειδή, οι παπαγάλοι της Νέας Ζηλανδίας

 Τα Στριγκοποειδή, η μία από τις τρεις υπεροικογένειες που αποτελούν την Τάξη των Ψιττακόμορφων, δηλαδή του συνόλου των πτηνών που ονομάζουμε με το γενικό όρο Παπαγάλους. Αποτελείται από δύο οικογένειες, τις Νεστορίδες και τις Στριγκοπίδες.

Από τα εννέα είδη της υπεροικογένειας παπαγάλων της Νέας Ζηλανδίας Strigopoidea, τα δύο, το Norfolk kaka και το Chatham kaka εξαφανίστηκαν στην πρόσφατη ιστορία. Το τελευταίο γνωστό Norfolk kaka πέθανε στο κλουβί του στο Λονδίνο λίγο μετά το 1851. Το Chatham kaka εξαφανίστηκε λίγο μετά την εγκατάσταση κατοίκων της Πολυνησίας στη Νέα Ζηλανδία, μεταξύ 1550 και 1700, και είναι γνωστό μόνο από τα ευρήματα των οστών του.

Από τα ζώντα είδη, το Kakapo κινδυνεύει με εξαφάνιση καθώς υπάρχουν μόνο 201 ζωντανά πτηνά σήμερα. Το Kakapo αναφέρεται ως απειλούμενο στην Κόκκινη Λίστα της Διεθνούς Ένωσης για τη Διατήρηση της Φύσης (IUCN Red List) ενώ ο Kea αναφέρεται ως ευάλωτο.

Το γένος Nestoridae Nelepsittacus αποτελείται από τέσσερα εξαφανισμένα είδη.

Ονοματολογία και συστηματική ταξινόμηση

Τάξη: Ψιττακόμορφα (Psittaciformes)

Υπεροικογένεια Στριγκοποειδή (Strigopoidea)

Η Υπεροικογένεια Στριγκοποειδή αποτελείται από δύο Οικογένειες:

• Νεστορίδες (Nestoridae)
• Στριγκοπίδες (Strigopidae)

Οικογένεια Νεστορίδες (Nestoridae)

Η Οικογένεια των Νεστορίδων αποτελείται 9 είδη σε 2 γένη, το γένος Νέστορ (Nestor) και το γένος Νελεψίττακος (Nelepsittacus).

• Νέστορ (Nestor)
• Νηλεψίττακος (Nelepsittacus)

Γένος Νέστορ (Nestor)

Το γένος Νέστορ (Nestor) αποτελείται από τα εξής είδη, όλα ζώντα σήμερα:

• Παπαγάλος Κέα (N. notabilis)
• Κακά Νέας Ζηλανδίας N. merdionalis
• Norfolk kaka N. productus
• Chatham Κακά N. chathamensis

Γένος Νηλεψίττακος (Nelepsittacus)

Το γένος Νηλεψίττακος (Nelepsittacus) αποτελείται από εξαφανισμένα είδη. Πήρε το όνομά του από το Νηλέα, τον πατέρα του Νέστορα για να αντανακλά τη σχέση του Νηλεψίττακου με το γένος των ζώντων ειδών του Νέστορα.

• N. daphneleeae
• N. donmertoni
• N. minimus
• N. sp.

Οικογένεια Στριγκοπίδες (Strigopidae)

Η Οικογένεια των Στριγκοπίδων αποτελείται από 1 γένος, τον Στρίγκωπα, με 1 μόνο είδος, τον εδαφόβιο Kakapo.

Γένος Στρίγκωψ (Strigops)

• Kakapo S. habroptila

Media Στριγκοποειδών

Κοκατού είναι η κοινή ονομασία παπαγάλων της Οικογένειας των Κακατοειδών (Cacatuidae). Οι Κακατουίδες απαντώνται στη ΝΑ Ασία και Αυστραλία.

Η Οικογένεια των παπαγάλων Κοκατού

Οι Κοκατού είναι η μια εκ των τριών Οικογενειών που αποτελούν την Τάξη των Ψιττακόμορφων, δηλαδή του συνόλου των πτηνών που αποκαλούμε με τη γενική ονομασία "Παπαγάλοι".

Είναι πουλιά μεσαίου έως μεγάλου μεγέθους, συνήθως λευκά και σχεδόν όλα έχουν λοφίο που ανυψώνεται όταν νιώθει ανησυχία ή ενθουσιασμό. Εκτός από τα λευκά, υπάρχουν και είδη με άλλα χρώματα, όπως μαύρο, ροζ ή σχεδόν κόκκινο.

Είναι δημοφιλή πουλιά αλλά οι ανάγκες τους ως κατοικίδια είναι μεγάλες. Έτσι, το δημοφιλέστερο κατοικίδιο είδος Cockatoo είναι ο παπαγάλος Κοκατίλ, αφού η φροντίδα του είναι ευκολότερη από των υπολοίπων Κοκατού.

Τα μαύρα Κοκατού τα συναντούμε σπάνια ως κατοικίδια στην Ευρώπη.

Τα Κοκατού είναι πολύ θορυβώδη πουλιά, ακόμα και για τα πρότυπα των παπαγάλων!

Διατροφή

Τα Κοκατού τρώνε κυρίως σπόρους, βολβούς, βότανα, φρούτα, λουλούδια, καρπούς, ρίζες έντομα και τις προνύμφες τους που αναζητούν σκάβοντας το έδαφος ή τους ξλκορμούς των δέντρων. Συχνά αναζητούν την τροφή σε κοπάδια, ιδιαίτερα όταν την αναζητούν στο έδαφος.

Αναπαραγωγή

Τα Κοκατού είναι μονογαμικά πτηνά και φωλιάζουν σε κοιλότητες δέντρων, ενώ προτιμούν να χρησιμοποιούν την ίδια φωλιά για αρκετά χρόνια. Η αναπαραγωγική ωρίμανση των θηλυκών ξεκινά από τα 3 έως τα 5 χρόνια της ζωής τους. Η περίοδος φωλιάσματος ποικίλει ανάλογα με το είδος, η οποία είναι μεγαλύτερη σε διάρκεια για τα πιο μεγαλόσωμα είδη.

Ονοματολογία και συστηματική ταξινόμηση

• Ελληνική: Παπαγάλοι Κοκατού
• Αγγλική: Cockatoo Parrots
• Τάξη: Ψιττακόμορφα (Psittaciformes)
• Υπεροικογένεια: Κακατουοίδια (Cacatuoidea)
  • Οικογένεια: Κακατουίδες (Cacatuidae)

Οικογένεια Κακατουίδες (Cacatuidae)

Η οικογένεια των Κακατουίδων αποτελείται συνολικά από 7 γένη: Cacatua, Callocephalon, Calyptorhynchus, Eolophus, Lophochroa, Nymphicus, και Probosciger.

Γένος Κακατούα Cacatua

Τα είδη του γένους αυτού τα συναντάμε στη νοτιοανατολική Ασία και συγκεκριμένα στην ευρύτερη περιοχή των Φιλιππίνων, της Ινδονησίας και ανατολικότερα ων νησιών του Σολομώντα και τη νότια Αυστραλία.

Το γένος Κακατούα αποτελείται από 11 είδη που ταξινομούνται σε δύο κατηγορίες (υπογένη), τους C. Cacatua (5 είδη) και C. Licmetis (3 είδη).

1. (Υπογένος) Cacatua (κλασικά λευκά κοκατού)

• Κοκατού με κίτρινο λοφίο Yellow-crested cockatoo (C. sulphurea)
• Sulphur-crested cockatoo, C. galerita
• Blue-eyed cockatoo, C. ophthalmica
• White cockatoo, C. alba
• Salmon-crested cockatoo, C. moluccensis

2. (Υπογένος) Licmetis (Κορέλλες)

• Long-billed corella, C. tenuirostris
• Western corella, C. pastinator
  • Butler's corella, C. p. butleri
  • Muir's corella, C. p. pastinator
• Little corella, C. sanguinea
  • C. s. sanguinea
  • C. s. normantoni
  • C. s. transfreta
  • C. s. gymnopis
• Tanimbar corella, C. goffiniana
• Solomons cockatoo, C. ducorpsii
• Red-vented cockatoo, C. haematuropygia

Γένος Καλοκέφαλον Callocephalon

Στο γένος Callocephalon ανήκει μόνο το είδος fimbriatum. Το βρίσκουμε στις δασώδεις περιοχές της νοτιοανατολικής Αυστραλίας, μια περιοχή με ψυχρότερο και πιο υγρό κλίμα από την υπόλοιπη χώρα.

• Gang-gang cockatoo, Callocephalon fimbriatum

Γένος Καλυπτόρυγχοι Calyptorhynchus

Τα 5 είδη του γένους των Καλυπτόρυγχων ταξινομούνται σε δύο κατηγορίες (υπογένη), τους C. Calyptorhynchus (2 είδη) και C. Zanda (3 είδη).

1. (Υποείδος) Calyptorhynchus (Μαύρο-κόκκινοι κοκατού)

• Καλυπτόρυγχος ο βάνξειος - Red-tailed black cockatoo, Calyptorhynchus banksii
  • C. b. banksii banksii
  • C. b. graptogyne
  • C. b. macrorhynchus
  • C. b. naso
  • C. b. samueli
• Glossy black cockatoo, Calyptorhynchus lathami
  • C. l. lathami
  • C. l. erebus
  • C. l. halmaturinus

2. (Υποείδος) Zanda (Μαύρο-κίτρινοι/λευκοί κοκατού)

• Yellow-tailed black cockatoo, Calyptorhynchus (Zanda) funereus
  • C. (Z) f. funereus
  • C. (Z) f. whiteae (όχι ευρέως αποδεκτό είδος)
  • C. (Z) f. xanthanotus
• Carnaby's black cockatoo, C. (Z) latirostris
• Baudin's black cockatoo, C. (Z) baudinii

Eolophus

• Ροδόχρομος - Galah Cockatoo, Eolophus roseicapilla
  • E. r. roseicapilla
  • E. r. kuhli
  • E. r. assimilis

Lophochroa

• Major Mitchell's cockatoo, Lophochroa leadbeateri
  • C. l. leadbeateri
  • C. l. mollis

Nymphicus

Το γένος περιλαμβάνει μόνο το είδος hollandicus, ίσως το πιο γνωστό στο ευρύ κοινό από όλα τα Cockatoo, το παπαγαλάκι Κοκατίλ.

• Κοκατίλ - Cockatiel Nymphicus hollandicus

Probosciger

Το γένος Probosciger έχει μόνο ένα είδος και 4 υποείδη του. Τα συναντάμε στη Νέα Γουινέα, τα Νησιά Άρου και του Cape York Peninsula της Αυστραλίας.

• Palm cockatoo, Probosciger aterrimus
  • P. a. aterrimus
  • P. a. goliath
  • P. a. macgillivrayi
  • P. a. stenolophus

Media Παπαγάλων Κοκατού