Ο τρόπος προετοιμασίας των καναρινιών για αναπαραγωγή που προτείνω και ακολουθώ, με φυσικά μέσα, χωρίς να χρησιμοποιώ σκευάσματα και υπερ-διεγερτικά.

Προετοιμασία αναπαραγωγής χωρίς φάρμακα

Υπάρχουν πολλές προτάσεις και τρόποι για την "καλύτερη" προετοιμασία των καναρινιών, προκειμένου να έχουμε τη βέλτιστη αναπαραγωγική επιτυχία. Για το ποια "μέθοδος" είναι η καλύτερη καλούμαστε να αποφασίσουμε σε βάρος πολλές φορές των σχεδίων μας, της τσέπης μας αλλά σε πολλές περιπτώσεις και της υγείας των πουλιών. Και αυτό είναι πολύ σοβαρό για να αγνοείται.

Ο τρόπος που προτείνω και ασφαλώς ακολουθώ τα τελευταία οκτώ χρόνια, "ξεμακραίνει" αρκετά από τις έως τώρα "γνωστές" προετοιμασίες των πουλιών που διαβάζουμε στο internet, χωρίς να χρησιμοποιώ σκευάσματα και υπερ-διεγερτικά.

Είναι ένας εντελώς φυσικός τρόπος προετοιμασίας, αρχικά των αρσενικών καναρινιών και στη συνέχεια των θηλυκών, που αποδίδει υπέροχα βοηθώντας ταυτόχρονα και τους απογόνους να έχουν καλή υγεία.

Γενικά για την προετοιμασία καναρινιών

Η σωστή προετοιμασία ενός πουλιού ξεκινά από τη μέρα που γεννιέται και όχι τις λίγες βδομάδες που προηγούνται της σχεδιαζόμενης ημέρας εκκίνησης της αναπαραγωγικής προσπάθειας. Συνεπώς η καλή κατάσταση και η καλή υγεία των γεννητόρων είναι το βασικότερο όλων. Ένα άρρωστο πουλί δεν πρέπει να περάσει από το στάδιο της αναπαραγωγής γιατί βάζει σε κίνδυνο το ζευγάρι του και τα μικρά του μαζί ασφαλώς με τη δική του τη ζωή.

Είναι σημαντικό να θυμόμαστε, πως όσο πιο δυνατό βγει ένα πουλί από μια φάση της ζωής του τόσο πιο πολλές πιθανότητες έχει να περάσει την επόμενη χωρίς δυσκολίες.

Ένας νεοσσός που απογαλακτίστηκε σωστά, θα περάσει πιο εύκολα τις ζέστες του καλοκαιριού και την πτερόρροια, θα ξεπεράσει το φθινόπωρο τρώγοντας σωστά κι αποθηκεύοντας λίπος που θα του χρειαστεί για να "βγάλει" με άνεση το χειμώνα. Έτσι ακμαίο και με όλες του τις δυνάμεις θα μπει σε "φάση" αναπαραγωγής με απόλυτα επιτυχημένες προσπάθειες.

Το μόνο που μας μένει για τη συνέχεια, που είναι και το πιο δύσκολο, είναι το πως θα συντονίσουν τα μεταξύ τους αναπαραγωγικά ένστικτα ώστε η ωοτοκία των θηλυκών να συνοδευτεί και με την απαραίτητη γονιμοποίηση των αυγών από το αρσενικό τους.

Είναι γεγονός πως τα αρσενικά καναρίνια καθυστερούν σε σχέση με τα θηλυκά, να ωριμάσουν και να ετοιμαστούν για αναπαραγωγή. Έτσι, θα πρέπει να μεριμνήσουμε ώστε να έχουν τα αρσενικά το χρόνο και τα απαραίτητα για να ξυπνήσει το αναπαραγωγικό τους ένστικτο και στην συνέχεια να ακολουθήσουν τα θηλυκά.

Πως όμως μπορεί να προετοιμαστούν σωστά τα πουλιά ώστε να αποδειχτούν έτοιμα για τις αναπαραγωγικές τους υποχρεώσεις;

Για να έχουμε θετική εξέλιξη στην προετοιμασία των πουλιών, θα πρέπει να διεγείρουμε ολοκληρωτικά το μηχανισμό που έχει ορίσει η φύση για να αναπαραχθούν τα πτηνά με τους τέλειους αναπαραγωγικούς μηχανισμούς που τους εξασφαλίζει γόνιμες γέννες αυγών.

Γιατί πολύ απλά, στη φύση άσπορα αυγά δεν υπάρχουν.

Αν λοιπόν καταφέρουμε να προσομοιάσουμε ολοκληρωτικά τη φύση (στους κλειστούς χώρους αναπαραγωγής) τότε εξασφαλίζουμε το μέγιστο δυνατό αναπαραγωγικό αποτέλεσμα.

Τα περισσότερα πουλιά στην Ελλάδα όπως τα ιθαγενή αλλά και τα καναρίνια που με τους αιώνες ενσωματώθηκαν στο κλίμα της πατρίδας μας, αναπαράγονται την άνοιξη. Αν θέλουμε λοιπόν να έχουμε τα παραπάνω πουλιά σε αναπαραγωγή ή θα πρέπει να περιμένουμε την άνοιξη (εξωτερική εκτροφή) ή θα πρέπει να τη δημιουργήσουμε εμείς (κλειστές ή εσωτερικές εκτροφές).

Εδώ θα αναφερθώ στις κλειστές εκτροφές και την τεχνητή Άνοιξη που πρέπει να φτιάξουμε. Οι εξωτερικές εκτροφές, απλά περιμένουν την άνοιξη. Για να πετύχουμε λοιπόν Άνοιξη χρειαζόμαστε:

1. Το φωτισμό που θα πρέπει να είναι όχι μόνο έντονος και κατάλληλος, με διάρκεια από 13-14 ώρες την ημέρα.
2. Να έχουμε τη δυνατότητα ρύθμισης της υγρασίας του χώρου στα επιθυμητά επίπεδα, αποτρέποντας τις ακραίες και καταστροφικές τιμές της.
3. Να έχουμε δυνατότητα ελέγχου στις επιμέρους κλιματικές συνθήκες (μικροκλίμα) στο χώρο εκτροφής με βασικότερη όλων τη θερμοκρασία και τον φρέσκο αέρα.
4. Άφθονη τροφή με επάρκεια σε πρωτεΐνες, κυρίως ζωικές, ώστε τα μικρά να έχουν την τροφοδοσία που απαιτείται για να μεγαλώσουν χωρίς εκπτώσεις και στερήσεις.
5. Και ασφαλώς τους ήχους που θα διεγείρουν μαζί με τα παραπάνω τις αισθήσεις των πουλιών και θα παρουσιαστούν ορμονικά έτοιμα για κάτι τέτοιο.

Συνεπώς χρειαζόμαστε μεγάλης έντασης και διάρκειας φωτισμό όπως αυτής του ήλιου την Άνοιξη, σταθερή όσο γίνεται η υγρασία και όχι ακραία, θερμοκρασία που δεν θα κατεβαίνει σε μονοψήφια νούμερα το βράδυ, αφθονία τροφών και κυρίως αυτά που έχουν ζωικές πρωτεΐνες (έντομα και σπόρους στη φύση) και κυρίως τους ήχους που προκαλούν αρχικά το ερωτικό ξύπνημα των αρσενικών, στη συνέχεια τον ανταγωνισμό και τέλος την "πρόσκληση" των θηλυκών για αναπαραγωγή.

Η συμμετοχή του κελαηδίσματος στην αναπαραγωγή

Οι περισσότερες από τις πιο πάνω προϋποθέσεις είναι γνωστές στους εκτροφείς που προσπαθούν να τις διασφαλίσουν με πολλούς και ποικίλους τρόπους. Σε κάποιες περιπτώσεις αυτό είναι ολοφάνερο κι έχει καλά αποτελέσματα σε κάποιες άλλες όχι.

Να θυμίσω πως το κελάηδισμα σχεδόν σε όλα τα ωδικά πτηνά κατέχει τη σημαντικότερη θέση στην ανάπτυξη της αναπαραγωγικής προδιάθεσης. Το αρσενικό πουλί με το κελάηδημα διεκδικεί και εδραιώνει τη θέση του έναντι των άλλων ανταγωνιστών του στην περιοχή αναπαραγωγής και αρχικά είναι αυτό που θα απομακρύνει από την περιοχή τους επίδοξους διεκδικητές.

Αν τελικά αυτό δεν είναι αρκετό και ο "αντίπαλος" δεν "φοβηθεί" και πλησιάσει, ακολουθούν κινήσεις εντυπωσιασμού, θόρυβοι αλλά και ραμφίσματα προς το αρσενικό που θα αποδειχθεί "σκληρό καρύδι".

Παρακολουθώντας το video που ακολουθεί θα διαπιστώσουμε πως αρκεί μια μικρή οπή στο μεταξύ τους διαχωριστικό για να αρχίσουν οι μάχες, τα ραμφίσματα και οι απειλές μεταξύ των αρσενικών.

https://community.petbirds.gr/attachments/87037

Πολυμέσο youtube: TmHceyoD4Zo

Σε κάθε παρόμοια περίπτωση οι εκτροφείς θα πρέπει να ενεργούν αποτρεπτικά ώστε να διακόπτεται η επαφή και να σταματούν οι μάχες γιατί όλο αυτό έχει αρνητικές επιπτώσεις στις αναπαραγωγικές υποχρεώσεις των αρσενικών. Με το κελάηδημα ταυτόχρονα το αρσενικό προσελκύει στο χώρο του το θηλυκό που αν τελικά "κατακτήσει" θα γίνει η μητέρα των παιδιών του.

Παρά τη μεγάλη συμβολή του κελαηδίσματος και τη επιβεβαιωμένη συμμετοχή του στην αναπαραγωγική ετοιμότητα και προδιάθεση των πουλιών, εντούτοις είτε αγνοείται από τους εκτροφείς, είτε αντιμετωπίζεται εσφαλμένα ως δευτερεύουσας σημασίας χαρακτηριστικό και σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις αφήνεται στην τύχη του.

Για να έχουμε μια επιτυχημένη αναπαραγωγή θα πρέπει αρχικά να προετοιμάσουμε τα αρσενικά πουλιά και στη συνέχεια τα θηλυκά. Κι όλα αυτά γιατί τα αρσενικά καθυστερούν να παρουσιαστούν έτοιμα προς αναπαραγωγή. ΑΝ μάλιστα βιαστούμε, θα παρουσιαστούν άσπερμες γέννες αυγών κάτι που ασφαλώς δε θέλουμε. Οι εκτροφείς ξεκινούν την τελική προετοιμασία στα αρσενικά 40 με 60 μέρες νωρίτερα από την επιθυμητή ημέρα ένωσής του με τα ζευγάρια τους.

Ήχοι αναπαραγωγικής προετοιμασίας των αρσενικών

Πέρα λοιπόν από τις κατάλληλες συνθήκες θα πρέπει στο χώρο να ακούγεται έντονο κελάηδισμα που θα ξεσηκώσει και τα υπόλοιπα αρσενικά. Χρειαζόμαστε το κελάηδισμα που κάνουν τα καναρίνια όταν βρίσκονται απέναντι από το θηλυκό και τραγουδούν με ένταση και κινήσεις του κορμιού τους αριστερά δεξιά.

Είναι το "ερωτικό" κελάηδισμα.

Κι ενώ παλιότερα ήταν πολύ δύσκολο να υπάρχουν ετοιμοπόλεμα καναρίνια που θα κελαηδούσαν όπως πρέπει στο χρόνο που είχαμε επιλέξει, τώρα με τις διάφορες ηχητικές συσκευές τα πράγματα γίνονται ευκολότερα. Αρκεί για λίγες ώρες να ακουστούν από μια τέτοια συσκευή κελαηδήματα για να ξυπνήσουν τα ένστικτα και οι ωδικές διαθέσεις ακόμη και του πιο νωχελικού αρσενικού, βοηθώντας τα να παρουσιαστούν έτοιμα για τις «μάχες» διαιώνισης και επικράτησης των γονιδίων τους έναντι των υπολοίπων.

Αν στα παραπάνω προστεθούν και ήχοι από ταΐσματα και φωνές νεοσσών καταλαβαίνουμε πως το εγχείρημα γίνεται πιο εύκολο και το αποτέλεσμα ακόμη πιο πετυχημένο.

Στο 18 sec στο video που δημιουργήθηκε για να γίνουν ευκολότερα αντιληπτά τα όσα προτείνονται, θα διαπιστώσουμε πως 40 περίπου "ετοιμοπόλεμα" αρσενικά σταματούν το ξέφρενο κελάηδισμα και τις κινήσεις προκειμένου να εστιάσουν στους ήχους από νεοσσούς που ακούγονται.

Πολυμέσο youtube: lY9etrBGbgY

Αν παρατηρήσουμε τα θηλυκά που βρίσκονται στις κλούβες, στην αριστερή άκρη της οθόνης μας και είναι στο τελευταίο στάδιο της δικής τους προετοιμασίας, θα διαπιστώσουμε πως την ίδια στιγμή σταματούν κι αυτά κάθε τους κίνηση, δείχνοντας συνολικά τη σπουδαιότητα = αυτών των ήχων.

Ήχοι αναπαραγωγικής προετοιμασίας των θηλυκών

Αντίθετα με αυτή των αρσενικών που προηγείται, η προετοιμασία των θηλυκών είναι εξαιρετικά ευκολότερη και συντομότερη χρονικά. Θα πρέπει όμως να δοθεί μεγάλη προσοχή όχι μόνο στις συνθήκες που θα υπάρχουν στο χώρο διαβίωσής τους αλλά και στους ήχους και την οπτική επαφή με τα αρσενικά. Σε διαφορετική περίπτωση θα παρασυρθούν και θα ξεκινήσουν τις αναπαραγωγικές διαδικασίες χωρίς την ενεργή συμμετοχή των αρσενικών.

Υπάρχουν μάλιστα περιπτώσεις στις οποίες ο εκτροφέας ενώ βλέπει τις ερωτικές επαφές των πτηνών εντούτοις τα αυγά παρουσιάζονται άσπερμα. Αν δεν συντρέχουν άλλοι λόγοι όπως το κούρεμα των καναρινιών και αναπαραγωγική ανικανότητα τότε σίγουρα η αιτία βρίσκεται στη χαμηλή ετοιμότητα των αρσενικών που δεν έχουν προλάβει να ετοιμαστούν ορμονικά όπως πρέπει.

Θα πρέπει λοιπόν για το μήνα που προετοιμάζονται τα αρσενικά τα θηλυκά να βρίσκονται σε άλλο χώρο.
'Έτσι θα απουσιάζει η οπτική αλλά κυρίως η ακουστική επαφή με τα αρσενικά και συνεπώς δεν "ξεσηκωθούν" νωρίτερα.
Όταν τα αρσενικά καναρίνια δείχνουν έτοιμα για αναπαραγωγή από κάθε άποψη και έφτασε η ώρα που σχεδιάσαμε για να ξεκινήσουμε την αναπαραγωγή, τότε μεταφέρουμε τα θηλυκά στις ίδιες συνθήκες που έχουν τα αρσενικά ώστε να ενεργοποιηθούν και τα δικά τους αναπαραγωγικά αισθητήρια για την πολυπόθητη αναπαραγωγή.

Αναπαραγωγικός συντονισμός

Σημαντικός παράγοντας για τις εκτροφές είναι και ο συντονισμός του κοπαδιού (των θηλυκών κυρίως) ώστε να συμπέσουν όσο αυτό είναι εφικτό οι ωοτοκίες. Οι λόγοι άπτονται κυρίως της διευκόλυνσης του εκτροφέα αλλά και η ύπαρξη λύσεων παρένθετης μητρότητας όταν οι περιστάσεις ή τα "έκτακτα" περιστατικά το απαιτήσουν.

Υπάρχουν για παράδειγμα λύσεις και διευκολύνσεις στην ανατροφή των μικρών στις περιπτώσεις με δύστροπα ως προς το δαχτυλίδι θηλυκά, θάνατο κάποιας μητέρας, μεγάλος αριθμός νεοσσών σε φωλιά κλπ. Συνεπώς είναι πιο εύκολο να βρεις με αυτό τη μέθοδο "παραμάνα".

Χωρίς τον απαραίτητο συγχρονισμό οι πτηνοτροφικές εργασίες είναι περισσότερες, αρκετά πιο δύσκολες χωρίς να θεωρείται αμελητέα και η μεγάλη σπατάλη τροφών και αγαθών.

Για να πετύχουμε στον τελικό συγχρονισμό θα πρέπει αρχικά τα θηλυκά να βρίσκονται σε κρύο και λιγότερο φωτεινό περιβάλλον, να δεχτούν σταδιακή αύξηση του φωτισμού και της θερμοκρασίας, να δεχτούν ταυτόχρονα τα ερωτικά κελαηδήματα των αρσενικών και κυρίως να τρέφονται με την ίδια ποσότητα. Ασφαλώς θα υπάρχουν αποκλίσεις λίγων ημερών, αλλά θα αποφευχθούν εκτός απροόπτου τα μεγάλα και επιζήμια από κάθε άποψη χρονικά κενά.

Οι ήχοι που θα συντονίσουν τα αναπαραγωγικά αισθητήρια των θηλυκών προέρχονται από τα αρσενικά αλλά και από ηχητικές συσκευές και κατά τη γνώμη μου πρέπει να περιλαμβάνουν και ερωτικά καλέσματα και ήχους αναπαραγωγής ζευγαριών αλλά κυρίως ταΐσματος των νεοσσών.

Πολυμέσο youtube: pQysO1BVp5o

Συμπερασματικά

Στις τέσσερις δεκαετίες που ασχολούμαι εντατικά με τα καναρίνια, έχω δοκιμάσει αρκετούς τρόπους προετοιμασίας του κοπαδιού ώστε να έχω όσο το δυνατό καλύτερα αναπαραγωγικά αποτελέσματα. Ο τρόπος που προτείνεται με το άρθρο είναι μακράν ο καλύτερος από όλες τις απόψεις συμπεριλαμβανομένης και της υγείας των πουλιών σε βάθος χρόνου.

Γνωρίζω πως είναι δύσκολο να αφήσουν οι εκτροφείς τα special διεγερτικά και να περάσουν σε πιο φυσικές μεθόδους σε όλο τους το κοπάδι. Αν όμως δοκιμαστικά εφαρμόσουν τα παραπάνω σε τμήμα της εκτροφής τους είμαι απόλυτα βέβαιος πως θα εγκαταλείψουν κάθε άλλη μέθοδο.

Γιατί η φυσική προετοιμασία τις ξεπερνάει!

Σχετικό περιεχόμενο
https://portal.petbirds.gr/space/articles/post/e-anaparagoge-ton-kanarinion-xf-29538

Η διαχείριση της εκτροφής των ωδικών πτηνών στο σύνολό της. Όλες οι δραστηριότητες που αφορούν στην ενασχόλησή μας με τη φροντίδα και εκτροφή των πτηνών.

Ολιστική προσέγγιση στη διαχείριση εκτροφής ωδικών πτηνών


Για τη διαχείριση της εκτροφής των ωδικών πτηνών έχουν ειπωθεί και γραφεί πολλά. Τα περισσότερα αφορούν στη διατροφή, στον τρόπο προετοιμασίας κάθε περιόδου της ζωής των πουλιών και κυρίως στην περίοδο της αναπαραγωγής τους. Ο όρος "διαχείριση" όμως έχει ευρύτερη έννοια και καλύπτει σχεδόν το σύνολο των δραστηριοτήτων στην ενασχόλησή μας με τη φροντίδα και εκτροφή των πτηνών.

Κι ενώ διαβάζουμε ποικίλες προτάσεις και καταγραφές για τη διατροφή, τα πρόσθετα, και κάθε είδους βοηθήματα και φάρμακα, απουσιάζουν εντελώς οι προτάσεις για τη σωστή διαχείριση της εκτροφής συνολικά. Την αντιμετώπιση δηλαδή των καθημερινών προβλημάτων της, την κάλυψη των ελλείψεών της, τη διόρθωση των κακώς πεπραγμένων και ασφαλώς αρκετών "λεπτομερειών" που όμως κρίνονται ως σημαντικές.

Προβληματισμοί για παράδειγμα όπως, τι θα κάνεις αν δεν "περπατήσει" καλά στην αναπαραγωγή ένα ζευγάρι πτηνών, πως θα χειριστείς ένα άρρωστο πουλί, πως θα βρεις το κατάλληλο μείγμα σπόρων, πως θα επιλέξεις το "απαραίτητο" για τη στιγμή που αυτό χρειάζεται και ένα σωρό παρόμοια προβλήματα που κατά καιρούς απασχολούν κάθε κάτοχο πτηνών, ανεξάρτητα από το μέγεθος της εκτροφής του.

Όλα αυτά χαρακτηρίζονται από πολλούς λεπτομέρειες και θέματα μικρής αξίας. Πείτε μου όμως, πόσο ασήμαντο μπορεί να φανεί στο πτηνό μας η καθυστέρηση ακόμη και ωρών στην τροφοδοσία του;

Συνεπώς, μιλάω για τη συνολική εκτροφική διαχείριση του φτερωτού πληθυσμού σε όλο το εύρος της και πέρα από τα δεδομένα, θα κάνω αναφορά στον τρόπο με τον οποίο εγώ διαχειρίζομαι την εκτροφή μου και κυρίως τον τρόπο που αντιμετωπίζω τις "δύσκολες" καταστάσεις.

Αυτό ασφαλώς δε σημαίνει πως προτείνεται άκριτα ως ιδανικό. Μέσα από το διάλογο και τη "ζύμωση" που θα ακολουθήσει, προσδοκώ να ανασκευαστούν οι λάθος σκέψεις ή απόψεις και να διορθωθούν όλα τα κακώς κείμενα. Ιδεατό προσδόκιμο είναι να δοθούν νέες λύσεις και διαφορετικές δράσεις, με τελικούς αποδέκτες τόσο την προσωπική εκτροφική αλλά και τη συνολική βελτίωση της διαβίωσής των πτηνών προς όφελος της.

Χρήσιμες έννοιες

Στο κείμενο θα αναφερθούν έννοιες που καλό είναι να αποσαφηνιστούν εξ αρχής ώστε να είναι περισσότερο κατανοητό το περιεχόμενο του κειμένου.

1. Μικροβιακό φορτίο: Οι διάφορες εστίες μικροβίων που δημιουργούνται από την καθημερινή χρήση σκευών και εξοπλισμού σε κλειστούς ή και ανοιχτούς χώρους.
2. Απολύμανση: Η διαδικασία που ακολουθείται ώστε να περιοριστεί κατά το δυνατόν το μικροβιακό φορτίο του εξοπλισμού χρήσης.
3. Μικροβιακή αποφόρτιση: Η χρονική "απόσυρση" του εξοπλισμού ώστε να γίνει "αφιλόξενος" για τους πληθυσμούς των μικροβίων και να επιστρέψει καθαρός για χρήση μετά από αυτή την "ξεκούραση".
4. Αποπαρασίτωση: Η διαδικασία καθαρισμού των σκευών αλλά και των όντων από τα κάθε είδους παράσιτα (ψείρες, δερματικά ακάρεα, εντερικά σκουλήκια κλπ).
5. Υπερπλυθησμός: Διαβίωση περισσοτέρων πουλιών από όσα εν δυνάμει μπορεί με ευζωία να φιλοξενήσει ένας κλωβός. Είναι άμεσα εξαρτώμενος από το μέγεθος του κλωβού.
6. Εκτροφή - εκτροφέας: Όρος που περιέχει τον κάτοχο ενός πουλιού που του κρατά ωδική συντροφιά μέχρι και τα ολοκληρωμένα εκτροφεία πτηνών κάθε είδους και μετάλλαξης.

Γενικός σχεδιασμός της εκτροφής

Ο σχεδιασμός κάθε εκτροφικής προσπάθειας είναι δύσκολος, πολύπλοκος και εξαρτάται από πολλούς παράγοντες χωρίς να προβλεφθούν και οι αστάθμητοι.

Όσο κι αν φαίνεται υπερβολικό, για τους εκτροφείς είναι μια αδιάκοπη μάχη να προβλεφθούν όσο περισσότερα γίνεται, να προγραμματιστούν όσο καλύτερα είναι εφικτό και να μη μείνει τίποτε στην τύχη. Σε διαφορετική περίπτωση, κινδυνεύει να αποτύχει η προσπάθειά μας, να απογοητευτούμε και αυτό τις περισσότερες φορές μεταφράζεται σε εγκατάλειψη της εκτροφικής προσπάθειας και στη χειρότερη περίπτωση το θάνατο των πτηνών, κάτι που αντιβαίνει τουλάχιστο της φιλοζωικής μας πρόθεσης.

Θα διευκολυνθούμε αφάνταστα αν προσδιορίσουμε τα επιμέρους θέματα που πρέπει να καλύπτει ο δικός μας σχεδιασμός και θα γίνει εργαλείο, αν καταφέρουμε και προσαρμόσουμε αυτά τα θέματα στις απαιτήσεις της δικής μας εκτροφής.

Ο καλός σχεδιασμός κάθε εκτροφής πρέπει να συμπεριλαμβάνει:

1. Σωστή, ισορροπημένη και αδιάκοπη τροφοδοσία των πτηνών
2. Κατάλληλους ανά περίοδο κλωβούς για τη σωστή διαμονή
3. Εφεδρεία εξοπλισμού, υλικών και εξαρτημάτων υποδομής και υποστήριξης της προσπάθειας.
4. Κατάλληλες συνθήκες διαβίωσης ανά περίοδο, είδος και ηλικία πτηνού.
5. Αδιάκοπη οικονομική υποστήριξη της προσπάθειας
6. Τρόπο διάθεσης των πτηνών που είναι εκτός εκτροφικών σχεδίων
7. Διασφάλιση του απαραίτητου χρόνου για τις εκτροφικές μας υποχρεώσεις
8. Υποστήριξη της προσπάθειας ανάλογα με τις απαιτήσεις και τους στόχους (από ειδικούς π.χ. Γιατρούς)
9. Δυνατότητα διαφοροποίησης του σχεδιασμού αν παρουσιαστεί ανάγκη
10. Στόχους και τα επιδιωκόμενα από την εκτροφή μας

1. Σωστή, ισορροπημένη και αδιάκοπη τροφοδοσία των πτηνών

Οι υποχρεώσεις του εκτροφέα δεν περιορίζονται μόνο στο να βρίσκει τα κατάλληλα μείγματα σπόρων και τα "καλύτερα" σκευάσματα ή συμπληρώματα διατροφής για τα πουλιά του αλλά να διασφαλίζει την επάρκειά τους.

Πρέπει να προμελετήσει τις ανάγκες των εκτρεφόμενων πτηνών, να εξασφαλίσει την αδιάκοπη τροφοδοσία τους με φρέσκους σπόρους και τροφές που σε καμία περίπτωση δεν πρέπει μετά το άνοιγμα να παραμένουν αποθηκευμένες για παραπάνω από 40-50 ημέρες για τα σπορικά.

Οι σπόροι των πτηνών πρέπει να έχουν συγκεκριμένη σκληρότητα ώστε να μπορούν να σπάσουν από τα ράμφη τους. Η επαφή τους με την ατμόσφαιρα και την υγρασία της, τους μαλακώνει και τους αχρηστεύει σε μεγάλο βαθμό.

Κάποια άλλα περισσότερο ευπαθή "τρόφιμα" πρέπει να μείνουν ελάχιστες ώρες εκτεθειμένα μια και είναι εύκολο να αλλοιωθούν κυρίως το καλοκαίρι.

Θα πρέπει να μεριμνά ώστε τα προϊόντα διατροφής να έρχονται την ώρα που πρέπει χωρίς προβλήματα, χωρίς εκπτώσεις στην ποιότητα και κυρίως εγκαίρως.

Γνωρίζω περίπτωση εκτροφέα σε ορεινό χωριό της Λαρίσης που όταν είχαν κλείσει οι αγρότες τους δρόμους πριν μερικά χρόνια, κινδύνεψε να χάσει το κοπάδι του από ασιτία επειδή δεν μπορούσε να προμηθευτεί τους σπόρους που χρειαζόταν.

2. Κατάλληλοι κλωβοί ανά περίοδο και φάση της ζωής των πτηνών


Οι εκτροφείς σε μεγάλο ποσοστό κάνουν χρήση των ίδιων κλωβών χωρίς αλλαγές όλο το χρόνο, για όλες τις περιόδους της ζωής των πτηνών. Όμως οι ανάγκες ανάγκες των πτηνών διαφοροποιούνται ανάλογα με τη φάση της ζωής τους, την ηλικία τους, την περίοδο του έτους κλπ. Το σωστό λοιπόν είναι να υπάρχει ο κατάλληλος κλωβός που θα φιλοξενεί τα πτηνά μας για την κάθε περίοδο.

Άλλος κλωβός απαιτείται για την αναπαραγωγή (ζευγαρώστρα), άλλος κλωβός για την πτερόρροια (κλωβός κοινοβίου) άλλος για τον απογαλακτισμό και την ανάπτυξη των εφήβων (κλωβός πτήσης και εκγύμνασης), άλλος για την προετοιμασία των εκθέσεων , άλλος για τις ασθένειες και την αποθεραπεία κλπ, ώστε να καλύπτονται όσο γίνεται καλύτερα και οι ανάγκες τους.

Επιπρόσθετα των παραπάνω απαιτείται αλλαγή κλωβού για τον καθαρισμό, την αποπαρασίτωση αλλά κυρίως τη μικροβιακή αποφόρτισή του.

Αν μάλιστα στην εκτροφή μας αποφύγουμε τον υπερπληθυσμό που συνοδεύει συνήθως την κοινόβια ζωή των πτηνών, τότε θα έχουμε ευζωία στα πουλιά μας και αυτό θα μας φέρει υγεία και στην μετέπειτα πορεία της ζωής τους.

Θυμίζω πως ο υπερ-πλυθησμός σε ένα κλωβό έχει πάντα ως συνέπεια τον υποσιτισμό των ιεραρχικά κατωτέρων μελών του.

Η κατάσταση στους κατόχους με λίγα πουλιά είναι χειρότερη. Εκεί συνήθως χρησιμοποιείται το ίδιο κλουβί για όλη τη ζωή του πτηνού, αγνοώντας πιθανόν πολλά από τα παραπάνω.

3. Εφεδρεία εξοπλισμού, υλικών, σκευών και μέσων υποδομής

Μικροβιακή αποφόρτιση απαιτείται όμως και στον εξοπλισμό υποστήριξης και τροφοδοσίας των πτηνών μας.

Για να έχουμε δυνατότητα να αποφορτίσουμε μικροβιακά ένα σκεύος θα πρέπει απαραίτητα να διαθέτουμε ακόμη ένα ως εφεδρικό. Δε νοείται για παράδειγμα να υπάρχει ένα δοχείο για το νερό όλες τις μέρες όλο το χρόνο όσο καλά και τακτικά να το πλένουμε χωρίς να αποφύγουμε τις συνέπειες από τη μακροχρόνια χρήση.

Υπάρχουν εκτροφές που υποφέρουν (ειδικά αν είναι πολυπληθείς) έχοντας μόνιμη διαβίωση των πτηνών στον ίδιο κλωβό για όλο το χρόνο, όλες τις ετήσιες φάσεις του κύκλου της ζωής των πτηνών, για όλη τους τη ζωή. Όσο τακτικά και με επιμέλεια κι αν καθαρίζεται είναι σίγουρο πως θα παραμένει μικροβιακά φορτισμένος και σε κάθε περίπτωση επικίνδυνος για την υγεία των πτηνών.

Προσωπικά υιοθετώντας τις νουθεσίες συν-εκτροφέα και αείμνηστου πλέον σπουδαίου γιατρού της περιοχής μου έχω διπλά και τριπλά όλα τα σκεύη σίτισης και υποστήριξης και κλωβούς που σε καμία περίπτωση δε φιλοξενούν τα πουλιά για περισσότερο από 4 μήνες.

Έτσι έχω το χρόνο να καθαρίσω, να απολυμάνω, να στεγνώσω και να αποφορτίσω κάθε εξάρτημα της εκτροφής μου μειώνοντας το φόβο ανάπτυξης ασθενειών και εξάπλωσης νοσογόνων καταστάσεων στην εκτροφή μου.

4. Σωστές συνθήκες διαβίωσης στο χώρο εκτροφής όλο το χρόνο

Αδιαπραγμάτευτη προϋπόθεση σε κάθε εκτροφή από τη μικρότερη έως και τη μεγαλύτερη είναι να διασφαλίζονται οι σωστές συνθήκες διαβίωσης των πτηνών συντροφιάς.

Όταν πρόκειται για πτηνά που ζουν και αναπαράγονται σε εξωτερικό χώρο, τότε οι υποχρεώσεις μας περιορίζονται στην τακτικότητα καθαριότητα, στην απολύμανση εξοπλισμού και στη μικροβιακή αποφόρτιση κλωβών, δοχείων σίτισης και βοηθητικών εκτροφικών εξαρτημάτων.

Επίσης αξιοπρόσεκτος παράγοντας σε αυτή την κατηγορία είναι και ο προσεγμένος αριθμητικά πληθυσμός συγκατοίκησης των πτηνών στους κλωβούς. Μπορεί κάλλιστα να έχουμε δυο πουλιά σε κλουβί και να θεωρείται λάθος συγκατοίκηση ή 100 και να είναι άνετη. Θα πρέπει μάλιστα να προσεχθούν και οι διαθέσεις ιεραρχικού bullying και κανιβαλισμού που παρουσιάζονται συνήθως σε πολυπληθείς αριθμητικά συγκατοικήσεις.

Οι υπερβολές που παρατηρούνται μπορούν να έχουν αντιδιαμετρικά από τα προσδοκώμενα αποτελέσματα με χαρακτηριστικό παράδειγμα το θάνατο από ασιτία πουλιών γιατί το διαφανές νάιλον που υποτίθεται προστάτευε τα πουλιά από το κρύο χτυπούσε από τον αέρα στο κλουβί με αποτέλεσμα ο φόβος να μην επιτρέπει την πλήρη σίτιση των πουλιών.

Για τις εσωτερικές εκτροφές πρέπει να μην αφεθεί τίποτε στην τύχη. Χρειάζεται απόλυτο έλεγχο στο φωτισμό της εκτροφής, της υγρασίας ειδικά στην περίοδο της αναπαραγωγής, της κατάλληλης για την περίοδο θερμοκρασίας και γενικά των συνθηκών στην εσωτερική εκτροφή.

5. Η οικονομική υποστήριξη της προσπάθειας

Κάθε προσπάθεια εκτροφής έχει και το κόστος της. Η μικρή εκτροφή έχει συνήθως μικρό κόστος και η μεγάλη μεγαλύτερο με χρηματικές απαιτήσεις ασφαλώς ανάλογες και με τους εκτροφικούς στόχους και το επίπεδο των εκτρεφόμενων πουλιών. Αν δε σχεδιάσουμε σωστά την προσπάθειά μας και εκτιμήσουμε εσφαλμένα τις οικονομικές δυνατότητές μας ή ακόμη χειρότερα επενδύσουμε οικονομικά στις απολαβές από τις "πωλήσεις" των εκτρεφόμενων πτηνών είναι σίγουρο πως θα αποτύχουμε.

Έχω γνωρίσει αρκετές προσπάθειες που διακόπηκαν εξ αιτίας των αυξημένων οικονομικών προσδοκιών των εκτροφέων από τα πτηνά τους που αντικειμενικά ήταν αδύνατο να πραγματοποιηθούν. Ίσως φανεί παράδοξο και ίσως κάποιοι να δυσανασχετήσουν αλλά σωστή εκτροφή με κέρδος δεν υπάρχει ή τουλάχιστο προσωπικά δε γνωρίζω.

Αν τώρα ο εκτροφέας βάζει για γέννες όλο το χρόνο και με σοβαρές εκπτώσεις για όλα μέσα σ' αυτά και η "υγεία" των πτηνών, τότε εκεί αλλάζουν κατά πολύ τα πράγματα. Σε αυτή την περίπτωση δεν είμαι ο καταλληλότερος για να ενημερώσω γιατί πολύ απλά γνωρίζω ελάχιστα πάνω στο θέμα.

Η εκτροφή θα πρέπει να θεωρείται και επί της ουσίας να είναι και να αντιμετωπίζεται ως χόμπι με όσα από αυτό απορρέουν.

6. Διάθεση των εκτός εκτροφικών σχεδίων πτηνών

Σε κάθε αναπαραγωγική προσπάθεια έχουμε αναπαραγωγικά αποτελέσματα που αυξάνουν τον αριθμό των πουλιών που εκτρέφουμε. Σταθερούς πληθυσμούς έχουμε μόνο στις περιπτώσεις απλής διαβίωσης ή απλά κατοχής των πτηνών που απλά κατέχουμε ως pet.

Όταν όμως αναπαράγουμε τότε γεννιούνται μικρά και στην επόμενη αναπαραγωγική προσπάθεια θα έχουμε την πολυτέλεια να διαλέξουμε σε μεγαλύτερο δείγμα τα ζευγάρια μας. Ταυτόχρονα έχουμε και την υποχρέωση να διασφαλίσουμε την αποφυγή στενών αιμομεικτικών διασταυρώσεων και πιθανό εκφυλισμό των αναπαραγωγικών αποτελεσμάτων.

Μετά το τέλος της αναπαραγωγικής προσπάθειας θα βρεθούμε με αρκετά πουλιά που θα έχουν συγγενική σχέση μεταξύ τους. Αυτό σημαίνει αναγκαστικές μετακινήσεις των πτηνών σε άλλες εκτροφές.

Η συνεργασία του εκτροφέα με άλλες αντίστοιχου επιπέδου εκτροφές διασφαλίζει απορρόφηση των "επιπλέον" πουλιών, την ανταλλαγή γεννητόρων και γενικά την ισορροπία μέσα στις εκτροφές.

Αν δεν έχει διασφαλιστεί η "παροχέτευση" των μη επιλεγμένων πτηνών (με την έννοια της μη εκτροφικής χρησιμότητας και μόνο), καλό είναι να αποφεύγεται η συνέχιση της προσπάθειας και είναι θεμιτό είτε η μείωση των προς αναπαραγωγή γεννητόρων και πιθανόν ακόμη και η προσωρινή διακοπή της.

7. Χρόνος για τις εκτροφικές υποχρεώσεις

Αρχικά θα πρέπει να υπενθυμίσω πως κατέχοντας έστω και ένα πουλί (ή άλλο pet) πρέπει να το υπηρετείς για 365 μέρες το χρόνο περιορίζοντας, διαφοροποιώντας ή προσαρμόζοντας τη ζωή σου (και τις διακοπές μας) προκειμένου να είμαστε συνεπείς απέναντί τους. Τα ημίμετρα σε ότι αφορά τις υποχρεώσεις μας είναι εγκληματικά και έχουν συνήθως άσχημα αποτελέσματα για τα "ζωντανά" μας.

Ο χρόνος που θα ασχοληθούμε με τα εκτρεφόμενα φτερωτά φιλαράκια μας είναι αδιαπραγμάτευτα εξαρτώμενος από τον αριθμό και την έκταση της εκτροφής μας και όσο αυτά αυξάνονται τότε "πολλαπλασιάζονται" και οι απαιτήσεις τους σε χρόνο και κόπο από τον εκτροφέα.

Το πρόγραμμα των υποχρεώσεων πρέπει να τηρείται με ευλάβεια, να αποφεύγονται οι αναβολές και κυρίως να μην περιορίζεται η έκτασή του με βιαστικές και λιγότερο επιμελείς πτηνοτροφικές εργασίες. Αν ρεαλιστικά χρειάζεται 20 λεπτά χρόνος για να καθαριστεί σωστά ένας κλωβός θα είναι πλημμελής η καθαριότητα αν περιοριστεί χρονικά ή αναβληθεί για την επόμενη. Με τη συνέπεια που θα φάμε το φαγητό μας θα πρέπει να προσφέρουμε το φαγητό και στα πουλιά και να καθαρίζουμε τα σκεύη τροφοδοσίας τους με την ίδια σχολαστικότητα που θα καθαρίζαμε και τα δικά μας.

Αν μάλιστα έχουμε μεγάλο αριθμό κλωβών και εκτρεφόμενων πτηνών θα πρέπει να μοιράζουμε το χρόνο που απαιτείται ανά ημέρα της εβδομάδας και αν γίνεται για τις περιόδους υψηλών απαιτήσεων (αναπαραγωγή) να έχουμε την βοήθεια συγγενών ή φίλων με τις αντίστοιχες γνώσεις.

Η συνεργασία με εκτροφείς (παρέα φίλων) είναι κάτι περισσότερο από απαραίτητη και επιβεβλημένη και αισθάνομαι ευεργετημένος που συμμετέχω σε μια παρόμοια.

Το πόσο πολύτιμη είναι η βοήθεια "φίλων" θα το κρίνουμε μόνο αν φανταστούμε ή ζήσουμε αστάθμητους παράγοντες με κυριότερο την υγεία. Το ίδιο πολύτιμη θα χαρακτηριστεί η αλληλοβοήθεια των μελών της ομάδας στους καλοκαιρινούς μήνες και τις διακοπές που συνοδεύονται.

8. Η επιστημονική υποστήριξη της προσπάθειας

Όπως οι άνθρωποι έτσι και τα πτηνά έχουν ασθένειες, ατυχήματα και ένα σωρό παρόμοια περιστατικά κατά τη διάρκεια της ζωής τους. Ταυτόχρονα η επιλογή και η διαφοροποίηση της διατροφής ανά περίοδο, κατάσταση και φάση της ζωής των πουλιών είναι εξαιρετικά σημαντική.

Όπως όλοι καταλαβαίνουμε είναι χρήσιμο για να μην πω απαραίτητο να υπάρχει συνεργασία, σε μόνιμη βάση με ανθρώπους που επιστημονικά έχουν τις γνώσεις να βοηθήσουν και να συνδράμουν στην προσπάθειά μας.

Ο εκτροφέας που είναι γιατρός, διαιτολόγος και γενικά παντογνώστης, δεν υπάρχει. Όποιος πιστεύει πως καλύπτει τα παραπάνω, είναι κατά τη γνώμη μου "επικίνδυνος" για τα πτηνά του και πιθανόν και για όσους συμβουλεύει ή νουθετεί.

Η υπερχορήγηση σκευασμάτων ακόμη και βιταμινών σε μια προσπάθεια διασκέδασης των εκτροφικών φόβων μας πολύ πιθανόν να οδηγήσουν σε αντίθετα από τα προσδοκώμενα αποτελέσματα με εξασθένιση ή αδιαφορία των φυσικών μηχανισμών παραγωγής τους στον οργανισμό των πουλιών.

Το δώσε "αυτό" και βλέπουμε πρέπει σταδιακά να εκλείψει και να αντικατασταθεί με το δίνω το σωστό που πρότεινε ο ειδικός. Χρειάζεται αρχικά να σεβόμαστε τη ζωή των πτηνών μας και στη συνέχεια την επιστημονική κατάρτιση κάποιων ανθρώπων ώστε να μην επιτρέπουμε τέτοιες εκπτώσεις σε τόσο επικίνδυνα για την υγεία των πτηνών θέματα.

Παρενθετικά θα καταθέσω προς "σκέψη" μερικά αποδεκτά από όλους δεδομένα μια και η φύση είναι αυστηρή με τα όντα της.

Στη φύση επιζεί και διαιωνίζει το είδος του μόνο τα δυνατότερα και ακμαία μέλη, ενώ τα ασθενικά "θυσιάζονται" στο αιώνιο τίμημα της εξέλιξης και βελτίωσης των ειδών. Αν ακολουθήσουμε αυτές τις προσταγές εξελίσσουμε και δυναμώνουμε το κοπάδι μας. Προληπτικές αντιβιοτικές χορηγήσεις μπορεί να σώσουν ένα - δύο ασθενικά πουλιά αλλά θα εξασθενίσουν το ανοσοποιητικό των υπολοίπων. Προσωπικά έχω να χρησιμοποιήσω φάρμακο χωρίς να το ζητήσει ο κτηνίατρος για περισσότερα από δώδεκα χρόνια με εκπληκτικά αποτελέσματα στο κοπάδι μου.

9. Προσεγμένη αλλαγή ή διαφοροποίησης του σχεδιασμού

Η διαφοροποίηση των στόχων και η αλλαγή των αρχικών πλάνων είναι κάτι που εφαρμόζεται με μεγάλη ευκολία στις ελληνικές εκτροφές κι αυτό χάρη στην "πολυμήχανη" ιδιοσυγκρασία των Ελλήνων. Οι λύσεις που εφευρίσκουν οι Έλληνες εκτροφείς προκειμένου να αντιμετωπίσουν μια κατάσταση είναι χαρακτηριστικά ποικίλες και στις περισσότερες φορές απίθανες.

Είναι όμως σωστές;

Αν για διάφορους λόγους δεν βρούμε γεννήτορα ή δεν πετύχει το ζευγάρωμα μιας μετάλλαξης που αρχικά σχεδιάστηκε μπορούμε να "πειραματιστούμε" με κάτι άλλο;

Θα πρέπει να αυξήσουμε το σεβασμό τόσο στα πτηνά μας όσο και σ' αυτούς που επί δεκαετίες (για να μην πω περισσότερο) κοπίασαν να τις δημιουργήσουν. Και είναι τουλάχιστο άκομψο επειδή εμείς έχουμε μικρές ή μηδαμινές επιλογές να οδηγούμαστε σε τυχαίες και αδόκιμες επιλογές.

Όσο αυστηροί και επιλεκτικοί είμαστε για τις ανθρώπινες αναπαραγωγικές επιλογές άλλο τόσο θα πρέπει να γινόμαστε και με τα πτηνά μας.

Το μυστικό είναι ο καλός σχεδιασμός.

10. Στόχοι και επιδιωκόμενα

Αν στον αρχικό σχεδιασμό είχαν προβλεφτεί αλλαγές τότε ακολουθούμε το σχέδιο, αν καταρρεύσει τότε πολύ απλά επιβάλλεται να αναβάλουμε κατά ένα χρόνο την προσπάθεια. Αυτό μπορεί άνετα να καλύψει και τον ορισμό των εκτροφικών στόχων που οφείλουμε ξεκάθαρα να έχουμε.

Κάθε εκτροφέας μικρός ή μεγάλος που κατέχει, συντηρεί ή αναπαραγάγει πτηνά επιβάλλεται να γνωρίζει τους λόγους κατοχής τους καθώς και το τι προσβλέπει ή επιθυμεί να ωφεληθεί από αυτά, δηλαδή να έχει ξεκάθαρους εκτροφικούς στόχους.

Σχετικό περιεχόμενο
Το εκτροφείο των ωδικών πτηνών μου

Ένα άρθρο για τον ρόλο του consort καναρινιού στην αναπαραγωγή των Γερμανικών λοφιοφόρων αλλά και τα ανατομικά σημεία που πρέπει που πρέπει να προσεχθούν ώστε να ολοκληρώσουμε την αναπαραγωγική περίοδο με νέα πουλιά, αξιόλογα δείγματα αυτής της ποικιλίας.

Εισαγωγή

Οι θιασώτες των καναρινιών και πολύ περισσότερο αυτοί των κάθε είδους λοφιοφόρων καναρινιών, γνωρίζουν καλά πως η αναπαραγωγή τέτοιων πουλιών απαιτεί ζευγάρωμα ενός λοφιοφόρου και ενός μη λοφιοφόρου καναρινιού. Έτσι, τα αποτελέσματα είναι όμορφα αλλά κυρίως αποφεύγονται αρχικά η μεγάλη θνησιμότητα των νεοσσών, αλλά και οι πιθανές "γενετικές στρεβλώσεις" στους απογόνους τους.

Η εικόνα και γενικότερα η εμφάνιση ενός λοφιοφόρου Γερμανικού καναρινιού (Huppe Allemand) είναι το βασικότερο κριτήριο, τόσο για τις αξιολογήσεις του στους διαγωνισμούς όσο και στα μάτια των λιγότερο ειδικών ή έστω των απλών κατόχων καναρινιών. Αυτό συμβαίνει άλλωστε σε όλα τα καναρίνια τύπου και εμφάνισης.

Κι ενώ όλοι στεκόμαστε και καμαρώνουμε την εικόνα ενός αντικειμενικά πανέμορφου λοφιοφόρου Γερμανικού καναρινιού (σκουφάτο), εν τούτοις αγνοούμε πολλά από τα εξαιρετικά σε σημασία δεδομένα, για τη συμμετοχή του μη λοφιοφόρου καναρινιού σε αυτό το αποτέλεσμα.

Με την παρούσα καταγραφή θα γίνει μια προσπάθεια να συγκεντρωθούν όσο αυτό είναι εφικτό οι σχετικές πληροφορίες για το μη λοφιοφόρο καναρίνι που υπάρχουν "σκόρπια" στην ελληνική και ξένη αρθρογραφία, ώστε να είναι εύκολα προσιτά και προσβάσιμα σε όλους.

Ζευγάρωμα Corona με Consort

Τα σημαντικότερα και άκρως απαραίτητα για να μπορεί κάποιος να σταθεί με αξιοπρέπεια στα πρότυπα αυτής της μετάλλαξης έχουν καταγραφεί στο σχετικό άρθρο με τίτλο Γερμανικό λοφιοφόρο καναρίνι - Huppe Allemand canary. Σύμφωνα με το άρθρο αλλά και όλα όσα λίγο πολύ κυκλοφορούν ευρύτατα στο διαδίκτυο, αν ζευγαρώσεις ένα λοφιοφόρο (Corona ή Huppe στα γερμανικά) και ένα χωρίς λοφίο (Consort) καναρίνι, θα έχεις θεωρητικά τους μισούς απογόνους με λοφίο και τους άλλους μισούς χωρίς.

Με αυτό τον τρόπο όμως θα επιτρέψεις τον παράγοντα τύχη να αποφασίσει για την ποιότητα των λοφίων (καπέλων ή σκούφων) που θα αναπτυχθούν στους λοφιοφόρους απογόνους, χωρίς να μπορείς να προβλέψεις το αποτέλεσμα.

Αν όμως δεν επιθυμούμε να αφήσουμε την τύχη να αποφασίσει για την εξέλιξη και την τελική εικόνα των πουλιών μας ή τέλος πάντων αν θέλουμε να ελέγξουμε κάποιες από αυτές τις καταστάσεις, θα πρέπει να επιλέξουμε τα σωστά πουλιά ως κατάλληλο ζευγάρι. Έτσι, θα βελτιώσουμε αν γίνεται την εικόνα των απογόνων τους σε πρώτη φάση και την "ποιότητα" του κοπαδιού μας ως συνέπεια, κάτι που επίσης αναπτύσσεται ολοκληρωμένα στο άρθρο που προαναφέρθηκε.

Ο ρόλος του Consort (χωρίς λοφίο) καναρινιού

Οι περισσότεροι εκτροφείς αφιερώνουν πάρα πολύ χρόνο μπροστά απ' το λοφιοφόρο καναρίνι προσπαθώντας να επιλέξουν το καλύτερο, το ομορφότερο και αυτό που είναι κοντά στα πρότυπα της μετάλλαξης. Μέχρι ενός σημείου αυτό πρέπει να γίνεται μια και πρέπει να επιλέξουμε σωστά το λοφιοφόρο καναρίνι αποφεύγοντας τα σφάλματα που δεν επιδιορθώνονται (παράδειγμα το λάθος κέντρο του καπέλου https://community.petbirds.gr/attachments/%CE%9B%CE%AC%CE%B8%CE%B7-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CE%BA%CE%B1%CF%80%CE%B5%CE%BB%CE%BF-jpg.37955/) και που εκ του ασφαλούς θα οδηγήσουν εκτός κρίσης και τους απογόνους τους.

Στη συνέχεια επιλέγουν είτε στην τύχη, είτε στην καλύτερη με συνοπτικές διαδικασίες ένα consort καναρίνι ώστε να τα ζευγαρώσουν και στις περισσότερες περιπτώσεις το αποτέλεσμα είναι λάθος και τους απογοητεύει.

Αν όμως δοθεί η ίδια προσοχή και στο καναρίνι χωρίς καπέλο (consort) τότε τα πράγματα λίγο πολύ γίνονται πιο αναμενόμενα, κινούνται προς τη βελτίωση της μετάλλαξης και κυρίως οι απογοητεύσεις περιορίζονται.

Όταν υπάρχει ένας γονέας με καπέλο είναι βέβαιο πως αυτό θα περάσει (θεωρητικά) στους μισούς από τους απογόνους του. Κι αυτό είναι γνωστό σε όλους.

Το πόσο σημαντικός είναι ο ρόλος του consort καναρινιού, δηλαδή του καναρινιού που δεν έχει καπέλο σε αυτό το ζευγάρωμα τον γνωρίζουν ελάχιστοι άνθρωποι (κυρίως αυτοί που ασχολούνται χρόνια με τη μετάλλαξη) και το μαθαίνουν μόνο αν μπορούν να διαβάσουν τις συνέπειες από τα αποτελέσματα της κάθε προσπάθειας.

Πολλές φορές όμως και ειδικά σε όσους κάνουν τις πρώτες προσπάθειες εκτροφής αυτής της μετάλλαξης ή απλά δοκιμάζουν αναπαραγωγικά τη μετάλλαξη και τα αποτελέσματα δεν είναι τόσο όμορφα όσο περίμεναν απογοητεύονται και είτε τα παρατάνε είτε στην καλύτερη αλλάζουν εκτροφή και σχέδια.

Για όλα τα παραπάνω θεωρώ πως πρέπει να δημιουργηθεί μια βάση αρχικά καταγραφής και στη συνέχεια μέσα από τη ζύμωση της συζήτησης ολοκλήρωση του σωστού τρόπου αναπαραγωγής ώστε να υπάρχουν όσο το δυνατό όμορφα αποτελέσματα. Μια βάση δηλαδή αλληλοενημέρωσης των εκτροφέων ώστε να μη χάνονται ούτε οι γνώσεις, ούτε τα χρήματα αλλά ούτε και η διάθεση ενασχόλησης με το συγκεκριμένο είδος πουλιών.

Επιπρόσθετα ως σοβαρός λόγος μπορεί να χαρακτηριστεί και το γεγονός πως αρκετοί "γνώστες" εκμεταλλευόμενοι ίσως και την ημιμάθεια του κόσμου, εξαπατούν τους εκτροφείς προσφέροντας τα κακά "σκουφάτα" καναρίνια ως Γερμανικά λοφιοφόρα κάτι που ασφαλώς συμβάλει σε μεγάλο βαθμό και στην μετέπειτα απογοήτευση των κατόχων τους.

Γιατί απλά όποιο καναρίνι έχει καπέλο, δεν είναι απαραίτητα Γερμανικό λοφιοφόρο (Huppe Allemand).

Πως θα έχω το σωστό και τέλειο Γερμανικό λοφιοφόρο;

Το πόσο σωστό καπέλο θα έχουν οι απόγονοι ενός ζευγαριού Γερμανικών καναρινιών, εξαρτάται σε απίθανα μεγάλο ποσοστό από το κεφάλι, το σβέρκο, το σχήμα και μερικά ακόμη χαρακτηριστικά που θα έχει το consort καναρίνι. Για μας που ασχολούμαστε χρόνια με αυτό το είδος ξέρουμε πως ιδανικό είναι να ζευγαρώσει κάποιος το τέλειο λοφιοφόρο με το τέλειο και κυρίως κατάλληλο για την περίπτωση consort.

Αυτό όμως είναι απίθανα δύσκολο να γίνει εξ αιτίας του μικρού αριθμού κατάλληλων δειγμάτων της μετάλλαξης και επιπρόσθετα της μειωμένης αξίας που δίνεται από τους εκτροφείς στο consort καναρίνι. ΄Έτσι γίνονται επιλογές συμβιβασμού με όσα πουλιά διαθέτει ή μπορεί να βρει ο κάθε εκτροφέας χωρίς απαραίτητα να συμφωνεί ακόμη κι ο ίδιος με τις επιλογές του. Η πραγματικότητα όμως πρέπει να διαφέρει.

Είναι προτιμότερο να ζευγαρώσω consort με consort Γερμανικό καναρίνι προσδοκώντας να μου αυξήσουν τις επιλογές ζευγαρώματος για την επόμενη αναπαραγωγική περίοδο παρά να αναλωθώ με λάθος απογόνους που εκτός από άσχημα ή λάθος αποτελέσματα μου κατεβάζουν και τη συνολική ποιότητα της εκτροφής μου.

Επειδή όμως θυμάμαι δεκαετίες πριν τις δικές μου "διαθέσεις" και σφάλματα οφείλω να αποδεχτώ κάθε επιλογή και να βοηθήσω όσο μπορώ στην βελτίωσή της.

Πριν την οριστική επιλογή των ζευγαριών καλό είναι να θυμόμαστε πως:

1. Ένα τέλειο λοφιοφόρο καναρίνι (Huppe Allemand) ζευγαρωμένο με το λάθος consort είναι απόλυτα βέβαιο πως δεν θα δώσει καλό αποτέλεσμα.
2. Αντίθετα... ένα πολύ καλό consort καναρίνι που ζευγάρωσε με μέτριο ή κάπως καλό λοφιοφόρο τότε θα παρουσιαστούν αρκετά άριστα πουλιά με καπέλο

Όσοι έχουμε στα χέρια μας πουλιά λοφιοφόρα που διακρίθηκαν στις εκθέσεις και ανατρέξουμε στα αρχεία των γεννητόρων τους θα διαπιστώσουμε πως όλα προέρχονται από λοφιοφόρα με μέτρια κατάταξη, μέτρια ή κακή βαθμολογία και αρκετές παρατηρήσεις.

Τι πρέπει να έχει και τι όχι το consort καναρίνι

Τι πρέπει και τι δεν πρέπει να έχει το consort καναρίνι ώστε να μας βοηθήσει στον αγώνα βελτίωσης της πανέμορφης αυτής μετάλλαξης είναι από μόνο του τεράστιο κεφάλαιο, φρονώ πως όσο κι αν προσπαθήσω θα καλύψω τμήματα αυτών των εκδοχών αλλά επειδή πιστεύω πως όλα από κάπου πρέπει να ξεκινάνε.

Όλοι κατανοούμε πως απόλυτα σωστή απάντηση στα παραπάνω ερωτήματα είναι δύσκολο να δοθεί σε λίγες γραμμές και να καλύπτει 100% όλες τις περιπτώσεις. Εδώ θα κάνω μια προσπάθεια να συγκεντρώσω μερικές από τις βασικές παρατηρήσεις, ευελπιστώντας πως στο μέλλον θα μας δοθεί η ευκαιρία και η γνώση να διανθίσουμε, να, εμπλουτίσουμε και γιατί όχι να ολοκληρώσουμε αυτή την προσπάθεια.

1. Θα πρέπει να είναι αντιπροσωπευτικό του είδους της μετάλλαξης που προορίζεται να ζευγαρώσει και να δώσει απογόνους αρχικά σωστούς χρωματικά και στη συνέχεια ως προς τα κριτήρια των καναρινιών Huppe Allemand. Δεν νοείται να υπάρξει διάκριση και ολοκληρωμένη προσπάθεια σε λοφιοφόρα Γερμανικά καναρίνια που να ξεκίνησε με πουλιά εκτός των προδιαγραφών της χρωματικής μετάλλαξης που θα εκπροσωπήσει.

Έτσι λοιπόν για καλό Λευκό Οπάλ λοφιοφόρο καναρίνι (Huppe Allemand) θα πρέπει να έχουμε τους κατάλληλους γεννήτορες.

Το ίδιο θα πρέπει να προσεχθεί σε ένα λευκό, κίτρινο ή κόκκινο λιποχρωμικό καναρίνι και ακόμη περισσότερο αν σκοπεύεις να ζευγαρώσεις φαιό consort με φαιό λοφιοφόρο Γερμανικό Huppe Allemand.

2. Πρέπει να αποφύγουμε τα πουλιά που έχουν στενό κεφάλι γιατί περιορίζουν αφάνταστα το σωστό "χτίσιμο" του καπέλου στους απογόνους τους.

3. Κοιτώντας στο κεφάλι στο κονσόρτ καναρίνι, θα πρέπει με το μυαλό μας να φανταζόμαστε το αποτέλεσμα και πως δηλαδή θα δείχνει το καπέλο πάνω του. Αν η φαντασία μας δε μας βοηθά ίσως χρειαστεί να χρησιμοποιήσουμε κάποια φωτογραφία του.

Σε κάθε περίπτωση όμως το "φανταστικό" αποτέλεσμα να αρέσει αρχικά σε μας. Αν όχι αυτό το καναρίνι τότε δεν μας κάνει. Αν στο παραπάνω καναρίνι οι γραμμές "απείχαν" 3-4mm περισσότερο θα ήταν ιδανικό αλλά αν ήταν πολύ μεγαλύτερο 6+mm παραπάνω ίσως μας οδηγούσε σε στρόγγυλο και άρα λάθος καπέλο. (https://community.petbirds.gr/attachments/%CE%9B%CE%AC%CE%B8%CE%B7-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CE%BA%CE%B1%CF%80%CE%B5%CE%BB%CE%BF-jpg.37955/).

Για να καλύψω αυτές τις απαιτήσεις προσωπικά φωτογραφίζω και αρχειοθετώ όλα τα καναρίνια μου από 2006 και μετά ώστε να κάνω όσο το δυνατό καλύτερες επιλογές.

4. Πρέπει να αποφύγουμε τις "καμπύλες" στο σβέρκο του πουλιού και τα απότομα σπασίματα μια και αυτό μαθηματικά θα μας οδηγήσει σε κενά κάτω από το καπέλο σε όσα πουλιά το κληρονομήσουν.

Όσο λιγότερες είναι αυτές οι καμπύλες, τόσο πιο συμμετρικά θα δομηθεί στους απογόνους η ευρύτερη περιοχή του καπέλου και κατά συνέπεια τόσο πιο σωστό και όμορφο θα είναι το τελικό αποτέλεσμα.

Συμμετοχή στο παραπάνω έχει και το κοντό και σκληρό φτέρωμα που θα πρέπει να προσεχθεί ιδιαιτέρως από τους εκτροφείς της μετάλλαξης όχι μόνο για να αποφευχθούν τα συνήθη κακά αποτελέσματα αλλά και για να δοθεί η δυνατότητα μέσω του φτερώματος να καλυφθούν οι όποιες ατέλειες στο καναρίνι απόγονο. Αυτά όμως καλύπτονται επαρκώς από το σχετικό άρθρο με τους τύπους πτερώματος καναρινιών.

5. Πρέπει το σώμα του καναρινιού να έχει τη σωστή στάση - θέση. Προϋπόθεση και μάλιστα από τις πιο βασικές στις παρατηρήσεις μας πριν την τελική επιλογή του consort καναρινιού είναι και η γενική στάση - θέση του καναρινιού. Δηλαδή σε σχέση με τον νοητό κατακόρυφο άξονα δεν θα πρέπει να είναι γυρτό - ξαπλωτό αλλά στητό, όρθιο και "καμαρωτό".

Κι ενώ το καναρίνι της πιο πάνω φωτογραφίας έχει απίθανα σωστό σβέρκο για να ζευγαρώσει με Huppe Allemand καναρίνι, εν τούτοις ίσως τελικά δεν επιλεγεί ως κατάλληλο μια και η γωνία του σώματος δεν είναι η πρέπουσα (60 μοίρες) αλλά φανερά μικρότερη.

Ασφαλώς μπορεί να κριθεί από τον εκτροφέα πως η σκυφτή στάση ήταν συμπτωματική και όχι μόνιμη μια και ο μόνος που το βλέπει σε βάθος χρόνου είναι αυτός. Σε αυτές τις περιπτώσεις η καταγραφή και η μελέτη του video γίνεται πολυτιμότερη από τις απλές φωτογραφίες.

1. Το παραπάνω consort καναρίνι έχει ακόμη ένα λόγο να μη συμμετέχει στην αναπαραγωγή των Γερμανικών καναρινιών της εκτροφής που προέρχεται με αφορμή το διογκωμένο στήθος του. Δηλαδή εδώ το φουσκωμένο στήθος προεξέχει αρκετά χαλώντας την αρμονία με το υπόλοιπο κορμί, αδικώντας την τελική γενική του εικόνα κάτι που αν κληροδοτηθεί στους απογόνους του πολύ πιθανό να δημιουργήσει κακή σωματική συμμετρία και συνεπώς κακή αξιολόγηση στις κρίσεις.

7. Το απότομα κομμένο "κούτελο" και η ύπαρξη ανασηκωμένων φτερών πάνω στο ράμφος (μουστάκια) οδηγούν πάντα σε άσχημα αποτελέσματα στο Λοφιοφόρο καναρίνι όπως αυτό που εικονίζεται στην παρακάτω φωτογραφία.

Αρχικά το μεγάλο και απότομα κατεβασμένο κούτελο στο κεφάλι θα δημιουργήσει καπέλο που θα μοιάζει "ξένο" πάνω στο κεφάλι του πουλιού κι όχι μια όμορφη συνέχειά του, ενώ τα "μουστάκια" που παρατηρούνται πάνω από το ράμφος του θα ανασηκώσουν το μπροστά τμήμα του καπέλου (https://community.petbirds.gr/attachments/%CE%9B%CE%AC%CE%B8%CE%B7-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CE%BA%CE%B1%CF%80%CE%B5%CE%BB%CE%BF-jpg.37955/) δημιουργώντας ένα άσχημο κενό. Ένα κενό που κρίνεται με ιδιαίτερη αυστηρότητα μια και χαλά τη συμμετρία και την γενική εικόνα του καναρινιού.

Συμπερασματικά

Η παρατήρηση, η καταγραφή και η αρχειοθέτηση όλων των χαρακτηριστικών των γεννητόρων και των απογόνων τους είναι το καλύτερο όπλο που έχει στη διάθεσή του ο εκτροφέας που σέβεται τόσο τα πουλιά που έκτρέφει όσο και τον εαυτό του. Είναι το πολυτιμότερο εργαλείο και ίσως το μοναδικό που χρειάζεται για να βελτιώσει κάθε εκτρεφόμενο είδος μόνος του απέχοντας εντελώς από τους "παντογνώστες" και "φωστήρες" που κατακλύζουν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και όχι μόνο.

Με όπλο το αρχείο του μπορεί να φτάσει στην κορυφή μια και η παρατήρηση που καταγράφει θα αποδειχτεί πολυτιμότερη από κάθε άλλη αίολη πληροφορία.

Σχετικό περιεχόμενο
Γερμανικό λοφιοφόρο καναρίνι - Huppe Allemand Canary

Alcedo είναι το γένος πτηνών των Αλκυόνων. Το ποιο κοινό είδος του γένους είναι ή Αλκυόνη η κοινή ή ευρωπαϊκή. Alcedo είναι η λατινική ονομασία του "Kingfisher".

Οι Αλκυόνες Alcedo


Σε αντίθεση με άλλα είδη Kingfisher, τα είδη του γένους Alcedo είναι ψαροφάγα πτηνά.

Όλα έχουν μπλε πτέρωμα στο πάνω μέρος του σώματός τους ενώ τα περισσότερα είδη έχουν μαύρο ράμφος. Εκτός από το Cerulean kingfisher, όλοι τα υπόλοιπα έχουν και πορτοκαλί χρώμα στο φτέρωμα τους.

Τα θηλυκά έχουν περισσότερο κόκκινο χρώμα από τα αρσενικά, στην περιοχή του πτερώματος κοντά στο κάτω ράμφος.

Το μικρότερο είδος είναι το Cerulean kingfisher είναι το μικρότερο είδος με μήκος περίπου 13 εκατοστά, ενώ το μεγαλύτερο είναι το Blyth's kingfisher με μήκος 22 εκατοστά.

Ονοματολογία και συστηματική ταξινόμηση

Τάξη: Κορακόμορφα (Coraciiformes) Οικογένεια: Αλκυονίδες (Alcedinidae) Γένος: Αλκυόνες (Alcedo)

Είδη Αλκυόνων

Το γένος των Αλκυονών περιλαμβάνει τα ακόλουθα επτά είδη:

1. Alcedo atthis - Common kingfisher

Ευρωπαϊκή Αλκυόνη με επτά υποείδη που εξαπλώνονται σε όλη την Ευρασία και τη Βόρεια Αφρική. Είναι ενδημικό είδος σε πολλές περιοχές, αλλά μεταναστεύει από μέρη όπου τα ποτάμια παγώνουν το χειμώνα.

2. Alcedo coerulescens - Cerulean kingfisher

Είναι η μεγαλύτερη αλκυόνα με μήκος 22 εκ. Τη συναντάμε σε περιοχές της Ινδονησίας. Το χρώμα του φτερώματός της δίνει μία συνολική μεταλλική μπλε εντύπωση στο πτηνό που μοιάζει πολύ με την κοινή αλκυόνα, αλλά έχει λευκό χρώμα στην κοιλιά αντί για πορτοκαλί.

3. Alcedo euryzona - Blue-banded kingfisher

Ο φυσικός της βιότοπος είναι τα υποτροπικά ή τροπικά πεδινά δάση, τα υποτροπικά ή τροπικά μαγγρόβια δάση και τα ποτάμια. Τη συναντάμε στη Μιανμάρ, τη Χερσόνησο της Μαλαισίας, τη Σουμάτρα, τη νοτιοδυτική Ταϊλάνδη και το Βόρνεο.

4. Alcedo hercules - Blyth's kingfisher

Το είδος απαντάται σε μία περιοχή που περιλαμβάνει το Νεπάλ μέχρι την Ινδία, το Μπαγκλαντές, το Μπουτάν, την Κίνα, τη Μιανμάρ, την Ταϊλάνδη, το Λάος και το Βιετνάμ.

5. Alcedo meninting - Blue-eared kingfisher

Τη βρίσκουμε στην Ασία, σε μία περιοχή που εκτείνεται σε όλη την Ινδική υποήπειρο και τη Νοτιοανατολική Ασία. Συναντάται κυρίως σε πυκνά σκιασμένα δάση όπου κυνηγά σε μικρά ρυάκια.

6. Alcedo quadribrachys - Shining-blue kingfisher

Βρίσκεται στην Ισημερινή Αφρική σε μία περιοχή που περιλαμβάνει τη Σενεγάλη και τη Γκάμπια προς δυτική κεντρική Νιγηρία έως την Κένυα, τη βορειοδυτική Ζάμπια και τη βόρεια Αγκόλα.

7. Alcedo semitorquata - Half-collared kingfisher

Η αλκυόνα Half-collared kingfisher είναι ένα πτηνό μεσαίου μεγέθους με περίπου 18 εκατοστά σε μήκος και βάρος 35–40 γραμμάρια. Έχει μπλε πτέρωμα στο πάνω μέρος του σώματος, λευκό λαιμό και ανοιχτό πορτοκαλί από κάτω στην κοιλιά. Το κεφάλι έχει εναλλασσόμενες γαλάζιες και σκούρες μπλε λωρίδες και κάθε πλευρά του λαιμού έχει μια κρεμ-λευκή λωρίδα. Τα πόδια είναι κόκκινα.

Τα δύο φύλα μοιάζουν πολύ, με το ράμφος του αρσενικού να είναι εντελώς μαύρο ενώ του θηλυκού έχει λίγο κόκκινο στη βάση της κάτω κάτω γνάθου.

Το είδος απαντάται στη νότια και ανατολική Αφρική. Τρέφεται σχεδόν αποκλειστικά με ψάρια και συχνάζει σε ρυάκια, ποτάμια και λίμνες.

Media Αλκυόνων

Το τσιχλαηδόνι ζει στη βόρεια και κεντρική Ευρώπη και είναι περαστικό από τη χώρα μας τους Ανοιξιάτικους μήνες. Μοιάζει αρκετά με το κοινό αηδόνι στα χρώματα της πλάτης και έχει γκρίζες σκωληκοειδείς γραμμές στο στήθος.

Το τσιχλαηδόνι


Το τσιχλαηδόνι έχει λιγότερο ευχάριστο κελάηδημα από αυτό του κοινού αηδονιού της δυτικής και νότιας Ευρώπης, είναι περισσότερο ηχηρό παρά μελωδικό, με σειρά κελαριστών και κροταλιστών ήχων που ακούγονται χιλιόμετρα μακριά, ιδιαίτερα τις ήσυχες νύχτες.

Ονοματολογία και συστηματική ταξινόμηση

Διωνυμική ονομασία: Luscinia luscinia Ελληνική ονομασία: Τσιχλαηδόνι Αγγλική ονομασία: Thrush Nightingale Τάξη: Στρουθιόμορφα Οικογένεια: Μυγοθηρίδες Γένος: Αηδών (Luscinia) Είδος: L. luscinia

Media gallery αηδονιών

Τα ορτύκια, τα πτηνά του γένους Coturnix ανήκουν στην οικογένεια των Φασιανίδων της τάξης των Ορνιθόμορφων. Τα είδη των ορτυκιών ήταν κάποτε επτά ενώ δύο από αυτά έχουν ήδη εξαφανισθεί.

Τα Ορτύκια - γένος Coturnix


Με τον όρο ορτύκια αναφερόμαστε γενικώς στα είδη του γένους Coturnix. Πρόκειται για πτηνά ζουν σε ζευγάρια που δημιουργούν μικρές κοινωνικές ομάδες που γίνονται μεγαλύτερες κατά τη διάρκεια της μετανάστευσης.

Αν και δεν μεταναστεύουν όλα τα είδη καθώς η πτητική τους ικανότητα δεν είναι αρκετή για κάτι τέτοιο, διαθέτουν όλα μία "εκρηκτική", κάθετη πτήση η οποία τους βοηθά να αποφεύγουν τους κινδύνους που συναντούν.

Το μήκος των ορτυκιών κυμαίνεται από 15-22 εκ. το και βάρος τους από 190-250 γρ. Το άνοιγμα των φτερούγων τους κυμαίνεται μεταξύ 30-35 εκ. Έχουν φτέρωμα φαιό με ραβδώσεις κίτρινου και καφέ χρώματος. Τα πόδια τους είναι κοντά και έχουν σκούρο καφέ χρώμα.

Ονοματολογία και συστηματική ταξινόμηση

Διωνυμική ονομασία: Coturnix Ελληνική ονομασία: Ορτύκι Αγγλική ονομασία: Quail Τάξη: Ορνιθόμορφα (Galliformes) Οικογένεια: Φασιανίδες (Phasianidae) Γένος: Όρτυξ (Coturnix)

Είδη του γένους Όρτυξ

Το γένος όρτυξ περιεγράφηκε το 1764 από τον Γάλλο φυσιοδίφη François Alexandre Pierre de Garsault. Αρχικά περιείχε επτά είδη ενώ τα δύο από αυτά έχουν εξαφανιστεί.

Coturnix coturnix - Κοινό Ορτύκι

Η περιοχή που αναπαράγεται το κοινό ορτύκι (Common quail) περιλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης και της δυτικής Ασίας. Μερικά υποείδη αναπαράγονται στην υποσαχάρια Αφρική. Τον χειμώνα απαντάται στην ινδική χερσόνησο και στην Αφρική.

Περισσότερα για το κοινό ορτύκι.

Coturnix coromandelica - Ορτύκι της Βροχής

Rain quail

Coturnix delegorguei - Ορτύκι Αρλεκίνος

Harlequin quail

Coturnix japonica - Ορτύκι Ιαπωνίας

Το ιαπωνικό ορτύκι (Japanese quail) αρχικά θεωρούνταν υποείδος του κοινού ορτυκιού, μέχρι το 1983 που ταξινομήθηκε ως ανεξάρτητο είδος.

Ο κύριος πληθυσμός των ιαπωνικών ορτυκιών εντοπίζεται στην Ανατολική Ασία και τη Ρωσία. Απαντώνται όμως και σε μία ευρύτερη περιοχή που περιλαμβάνει την Ινδία, την Κορέα, την Ιαπωνία και την Κίνα. Αν και μερικά από αυτά διαχειμάζουν στην Ιαπωνία, τα περισσότερα μεταναστεύουν τον χειμώνα νότια σε περιοχές όπως το Βιετνάμ, η Καμπότζη, το Λάος και η νότια Κίνα.

Εντοπίζεται επίσης σε χώρες της Αφρικής όπως η Τανζανία, το Μαλάουι, η Κένυα, η Ναμίμπια, η Μαδαγασκάρη και η περιοχή της κοιλάδας του ποταμού Νείλου που εκτείνεται από την Κένυα έως την Αίγυπτο.

Coturnix pectoralis - Ορτύκι των Καλαμιών

Stubble quail

Coturnix ypsilophora - Καφέ Ορτύκι

Brown quail

Ορτύκι των Καναρίων Νήσων - Canary Islands quail (Coturnix gomerae) (εξαφανίσθηκε)
Ορτύκι Νέας Ζηλανδίας - New Zealand quail (Coturnix novaezelandiae) (εξαφανίσθηκε)

Media gallery Ορτυκιών

Η Κονούρα Παταγονίας είναι μία μοναδική κονούρα. Φαίνεται διαφορετική από τις περισσότερες, όμως ενεργεί και συμπεριφέρεται όπως μία τυπική κονούρα, εκτός από την αναπαραγωγική συμπεριφορά της.

Κονούρες της Παταγονίας


Στο είδος Cyanoliseus patagonus (Burrowing parrot) ανήκουν επίσης τέσσερα υποείδη. Όλα τα είδη είναι σχεδόν όμοια, εκτός από το μέγεθός τους από το οποίο διακρίνονται.

Οι Κονούρες της Παταγονίας κατάγονται από τη βόρεια και κεντρική Αργεντινή αλλά τις βρίσκουμε και σε ορισμένες περιοχές της Χιλής. Συναντώνται σε όλους του τύπους των ανοιχτών εκτάσεων. Προτιμούν τις άγονες περιοχές με κάκτους κοντά σε πηγές και σε υψόμετρο 2.000 m, βρίσκονται όμως και σε καλλιεργημένες εκτάσεις.

Ο πληθυσμός τους δεν είναι τόσο πλούσιος σε άγρια κατάσταση, όπως ήταν στο παρελθόν, λόγω της καταστροφής μεγάλου αριθμού τους αφού θεωρούνται επιβλαβή για τους τοπικούς αγρότες, λόγω των ζημιών στις καλλιέργειες. Για το λόγο αυτό και μόνο μεγάλος πληθυσμός πυροβολήθηκε και σκοτώθηκε.

Περιγραφή

Το Greater Patagonian Conure είναι το μεγαλύτερο σε μέγεθος με 48cm ενώ τα υπόλοιπα κυμαίνονται στα 25cm. Μπορεί να μην έχουν φανταχτερά χρώματα και να μη σε εντυπωσιάζουν με αυτά, αλλά δε συμβαίνει το ίδιο και με το χαρακτήρα τους.

O γενικός χρωματισμός των πτηνών είναι καφέ-πράσινος. Tο κεφάλι και ο λαιμός είναι σκούρο πράσινο. Στα πλαϊνά του πάνω μέρους του στήθους φέρει λευκά σημάδια, που σε μερικά πουλιά όμως απουσιάζουν. Tο κέντρο της κοιλιάς και χαμηλά οι μηροί είναι σκούρο κόκκινο.

Χαμηλά η πλάτη, τα πάνω και τα κάτω καλυπτήρια της ουράς, τα πλάγια της κοιλιάς και το πάνω μέρος των μηρών είναι χρυσαφί-κίτρινα με ανοιχτόχρωμες λαδί πιτσιλιές. Tα καλυπτήρια των φτερών είναι λαδί, τα πρωτεύοντα καλυπτήρια και τα εξωτερικά πρωτεύοντα μπλε. Tα εξωτερικά των δευτερευόντων είναι μπλε-πράσινα, η πάνω πλευρά της ουράς λαδί-πράσινο με μπλε αποχρώσεις. H κάτω πλευρά της ουράς και τα φτερά πτήσης είναι σκούρο γκρι.

Tο ράμφος είναι μαύρο και η ίριδα λευκή-κίτρινη. Ο οφθαλμικός δακτύλιος είναι ανοιχτό γκρι ενώ το πίσω μέρος του ματιού επεκτείνεται σε στενή γυμνή και λευκή περιοχή. Τα πόδια είναι ροζ με μαύρα νύχια.

Το μέγεθός τους φτάνει τα 48 cm και το μήκος φτερούγας 23-25 cm.

Διάκριση φύλου

Στο συγκεκριμένο είδος δε υπάρχουν χρωματικές διαφορές μεταξύ του αρσενικού και του θηλυκού και ο διαχωρισμός τους γίνεται με DNA test.

Διατροφή

Η διατροφή αυτού του Conure δεν είναι πολύ διαφορετική από τα υπόλοιπα του είδους του. Κεχρί, σπόρους κάρδαμου, σέσκουλων και άλλα λαχανικά, κουκουνάρι, ηλιόσπορο, τα εμπορικά μείγματα σπόρων, pellets, φρέσκα φρούτα και λαχανικά. Το κλειδί για μια υγιεινή διατροφή παρέχει θρεπτικά συστατικά και την κατάλληλη τροφή.

Πολυμέσο youtube: cULBWi6h-Pk

Ένα μείγμα σπόρων μόνο στη δίαιτα της Κονούρας Παταγονίας, δε συνιστάται. Θα συντομεύσει τη διάρκεια της ζωής του πτηνού σε μεγάλο βαθμό.

Ειδικές διατροφικές ανάγκες

Τα conures είναι πολύ δραστήρια και έχουν αυξημένη ανάγκη για λίπος. Θα πρέπει να προσφέρεται μια μικρή ποσότητα λιπαρών σπόρων ή ξηρών καρπών καθημερινά ως συμπλήρωμα στην ισορροπημένη διατροφή τους.

Διαμονή - Κλουβί

Ένα ευρύχωρο και άνετο κλουβί, γεμάτο δραστηριότητες (παιχνίδια) είναι απαραίτητο για το υπερκινητικό αυτό είδος. Θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα να μπορεί να ανοίγει τα φτερά του μέσα σε αυτό, να περιστρέφεται πάνω στις πατήθρες του χωρίς να ακουμπάνε τα φτερά του στα κάγκελα και να έχει τη δυνατότητα αναρρίχησης.

Επίσης, χώρος για πτήσεις και ένα σταντ θεωρούνται απαραίτητα για την εκγύμναση τους. Καθαρό και φρέσκο νερό 2 φορές την ημέρα καθώς και ένα μπολ για να κάνουν το αγαπημένο τους μπάνιο.

Δείτε ακόμη: Τα κλουβιά των παπαγάλων

Αναπαραγωγή

Οι Κονούρες της Παταγονίας ωριμάζουν σεξουαλικά σε ηλικία 2-3 ετών. Η εποχή του ζευγαρώματός τους (στην άγρια ζωή) ο μήνας Δεκέμβριος ή Ιανουάριος όπου και γεννάει 2-5 αυγά. Σε αυτό το είδος έχουν δοθεί πολλά ονόματα εξαιτίας της συμπεριφοράς αναπαραγωγής του.

Αντίθετα με τα περισσότερα conures στην άγρια φύση, που φωλιάζουν στις κοιλότητες δέντρων, αυτά προτιμούν να φωλιάζουν μέσα σε βράχους. Οι φωλιές τους είναι κατασκευασμένες από σήραγγες που είναι βαθιά ριζωμένες μέσα στους βράχους. Γι 'αυτό έχει ονομαστεί και Cliff-dwelling Conure or Parakeet.

Εδώ θα δείτε ένα βίντεο από τη διαδικασία ζευγαρώματος και τα σημεία που φωλιάζουν.

Πολυμέσο youtube: uZUw8tLwAQ8

Κοινωνική συμπεριφορά

Είναι πολύ κοινωνικά πουλιά και έχουν καταγραφεί να ζουν σε πολύ μεγάλα κοπάδια. Τους αρέσει να είναι κοντά ο ένας στον άλλο, ακόμη και να φωλιάζουν πολύ κοντά ο ένας στον άλλον. Οι κοινωνικές συμπεριφορές τους τα καθιστά θαυμάσια κατοικίδια ζώα και είναι πολύ έξυπνος και με ικανότητες στην ομιλία. Ωστόσο, επειδή έχουν μια πολύ δυνατή και σκληρή φωνή, πολλές φορές δημιουργούν προβλήματα στη συγκατοίκηση διότι είναι θορυβώδη.

Πολυμέσο youtube: OdGltIIJNMQ

Είναι ιδιαίτερα ενεργητικά και αγαπούν πολύ να μασούν ξύλα και διάφορα αντικείμενα. Για να εξασφαλιστεί η ασφάλεια τους δεν πρέπει να επιτρέπεται να μένουν χωρίς επιτήρηση ελευθερία στο σπίτι, γιατί αυτό εγγυμονεί πολλούς κινδύνους.

Τα νεαρά πτηνά θα πρέπει να κοινωνικοποιηθούν σε πολλούς ανθρώπους και είναι να εκτεθειμένα σε μια ποικιλία καταστάσεων, όπως νέα κλουβιά, τα παιχνίδια, τις επισκέψεις στον κτηνίατρο, την επαφή με φίλους, την περιποίηση σε νύχια και ράμφος, ώστε να αποφύγουν το φόβο των νέων καταστάσεων, αργότερα.

Ασθένειες

Πολλά κοινά προβλήματα υγείας μπορούν να προληφθούν με μια καλή διατροφή και την καθημερινή υγιεινή και φροντίδα. Η συνήθη κτηνιατρική εξέταση (κάθε χρόνο) μπορεί να σας βοηθήσει να κρατήσετε το κατοικίδιο ζώο σας σε άριστη υγεία και να ενισχύσει τη σχέση σας με το πουλί σας.

Διαταραχές που ίσως εμφανιστούν

• Μάδημα φτερών
• Αιμορραγικό σύνδρομο των κονούρων
• Βακτήρια, ιοί, μύκητες polyomavirus
• Τραυματισμοί

Ο Σπύρος το Patagonian conure μου

Το δικό μου Patagonian Conure, ο Σπύρος έχει έντονο χαρακτήρα, είναι επίμονος και "ξεροκέφαλος". Μονοπωλεί και διεκδικεί (όχι ότι δεν την έχει) την αγάπη μου γι αυτόν και είναι αρκετά ζηλιάρης. Λατρεύει τα χάδια, μόνο όταν εκείνος θέλει και μου τα ανταποδίδει απλόχερα!

Αγαπημένη του απασχόληση είναι να ροκανίζει τα ξύλινα παιχνιδάκια του, να πετάει το πλαστικό του μπαλάκι με το κουδουνάκι φωνάζοντας και να κόβει βόλτες περπατώντας σε όλο το σπίτι.

Πολυμέσο youtube: PVuVdshWq2g

Είναι καθαρό σαν πουλί και ποτέ δεν θα το δεις με υπολείμματα τροφής στο ράμφος του. Επίσης και στο κλουβί του είναι πολύ νοικοκύρης και αγαπάει την τάξη και την καθαριότητα. Κάνει σχεδόν καθημερινά μπανάκι τους καλοκαιρινούς μήνες και 2 φορές την εβδομάδα τους χειμερινούς.

Πολυμέσο youtube: wu8VjPIlpqs

Συχαίνεται τη μπανάνα, τρώει ευχάριστα πορτοκάλι, μανταρίνι και μηλαράκι και καταβροχθίζει όλα τα είδη πιπεριάς. Κοιμάται περίπου 10 ώρες το βράδυ και 2-3 το μεσημέρι με σκεπασμένο το κλουβάκι του. Δεν αγαπηθήκαμε από τη πρώτη στιγμή αλλά ο χρόνος μας βοήθησε να γίνει ο ένας απαραίτητος για τον άλλον.

Σύνοψη

Μήκος: 39–52 cm Άνοιγμα φτερών: 23–25 cm Βάρος: 250-340γρ αρσενικά, 225-300γρ θηλυκά

Ονοματολογία και συστηματική ταξινόμηση

• Διωνυμική ονοματολογία: Cyanoliseus patagonus
• Ελληνική: Κονούρα της Παταγονίας
• Αγγλική: Burrowing parrot
• Τάξη: Ψιττακόμορφα (Psittaciformes)
• Οικογένεια: Ψιττακίδες (Psittacidae)
• Γένος: Cyanoliseus
• Είδος: C. patagonus
  • Cyanoliseus patagonus andinus (με το πλούσιο λευκό "κολιέ")
  • Cyanoliseus patagonus byroni, greater Patagonian conure (η μεγαλύτερη Κονούρα 48cm)
  • Cyanoliseus patagonus conlara
  • Cyanoliseus patagonus patagonus, Lesser patagonian conure (το λιγότερο πολύχρωμο)

Media gallery κονούρων Παταγονίας

Η χρόνια ή παρατεταμένη ωοτοκία είναι μία κατάσταση που μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα υγείας στα πουλιά. Σε αυτό το άρθρο περιγράφουμε την κατάσταση αυτή και προτείνουμε τρόπους για την αντιμετώπισή της.

Κίνδυνοι από τη χρόνια ωοτοκία και αντιμετώπιση του προβλήματος

Τα πτηνά προχωρούν σε αναπαραγωγή και τη γέννηση αυγών με σκοπό να διατηρήσουν τις γραμμές αίματος και να αυξήσουν το πληθυσμό τους, ώστε να είναι πιο ισχυρά σαν κοπάδι, κρατώντας το πληθυσμό του είδους τους αυξημένο ακόμα και μετά τις απώλειες από τους θηρευτές τους.

Αυτό συμβαίνει, στην άγρια ζωή, μια ή δύο φορές το χρόνο (Άνοιξη-Φθινόπωρο), ανάλογα το είδος και τις συνθήκες που ζουν. Ένα άγριο πουλί δε θα προχωρήσει σε γέννα τους χειμερινούς μήνες όπου οι καιρικές συνθήκες δε θα το βοηθήσουν να φέρει εις πέρας μια γέννα και την ανατροφή των νεοσσών του. Τόσο το κρύο και η διάρκεια του ημερήσιου φωτός, όσο και η ανεύρεση τροφής που είναι πιο δύσκολη και όχι σε αφθονία.

Δε συμβαίνει το ίδιο όμως με τα πτηνά συντροφιάς που ζουν κοντά μας και μέσα στο σπίτι. Οι συνθήκες στις οποίες ζουν είναι διαφορετικές, έχουν ζεστό περιβάλλον, αρκετό φως καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρα και τροφή σε αφθονία και εύκολα προσβάσιμη όλη μέρα. Έτσι πολλές φορές αισθάνονται τη τάση να ακολουθήσουν τους κανόνες της φύσης τους. Στην ουσία όμως είναι μπερδεμένα, γι αυτό και συχνά προχωράνε σε πολλαπλές γέννες μέσα στο χρόνο, με αποτέλεσμα να παρουσιάζεται και το πρόβλημα της χρόνιας ωοτοκίας.


Τι είναι η χρόνια ωοτοκία;

Χρόνια ωοτοκία εμφανίζεται όταν ένα θηλυκό πουλί γεννά περισσότερο από τον κανονικό αριθμό των αυγών και πέρα από τη συνηθισμένη αναπαραγωγική περίοδο, για το είδος του. Τις περισσότερες φορές έχουμε συνεχή επανάληψη με αποτέλεσμα να γεννιέται μεγάλος αριθμός αυγών ακόμα και με την απουσία αρσενικού. Σε κάποια είδη παπαγάλων συναντιέται πιο συχνά και τείνει να θεωρηθεί μια συμπεριφορά αναμενόμενη, όπως στα budgies, cockatiels, cockatoos, amazons, african grey και macaw.

Παράγοντες που την ευνοούν

Ένα θηλυκό μπορεί να παρουσιάσει χρόνια ωοτοκία επηρεασμένο από πολλούς παράγοντες, κυρίως από:

• τη διάρκεια της ημέρα (ημερήσιο φως)
• τη διαθεσιμότητα τροφής (αφθονία)
• τη θερμοκρασία και το κλίμα
• τον ανταγωνισμό για τις θέσεις φωλιάσματος από άλλα θηλυκά
• τη μεταξύ μας επαφή (χάδια-ερωτοτροπίες)
• τη συμπεριφορά του συντρόφου που τη παρακινεί να προχωρήσει σε γέννα
• σε ορμονική διαταραχή

Προβλήματα που μπορεί να προκαλέσει η παρατεταμένη ωοτοκία

Η διαδικασία δημιουργίας ενός αυγού είναι μια πολύ ξεχωριστή διαδικασία και ένα πουλί χρησιμοποιεί διάφορες πρωτεΐνες, μέταλλα και ιχνοστοιχεία για να μπορέσει μέσα σε αυτό να δημιουργηθεί και να αναπτυχθεί μια καινούρια ζωή και να συντηρηθεί για αρκετές μέρες ή εβδομάδες.

Το κέλυφος του αυγού αποτελείται κυρίως από ασβέστιο, που προέρχεται από τις αποθήκες ασβεστίου μέσα στο σώμα του πουλιού που δημιουργεί το αυγό. Τα οστά και οι μύες παρέχουν σχεδόν το σύνολο του ασβεστίου που χρειάζεται για τη δημιουργία του αυγού και αν αυτό δεν αναπληρωθεί, το σώμα δε θα μπορέσει να λειτουργήσει σωστά.

Το ασβέστιο είναι το θεμέλιο για γερά κόκαλα και η κινητήριος δύναμη για τις συσπάσεις των μυών ενός πουλιού. Η έλλειψή του, από μια χρόνια ωοτοκία, θα δυσκολέψει πολύ τη σωστή λειτουργιά του οργανισμού του. Η κατάσταση που θα υποστεί ο οργανισμός του είναι αυτός της υπασβεστιαιμίας. Έχουν δηλαδή όλα τα αποθέματα ασβεστίου από τις αποθήκες και η έλλειψη του πιθανόν να προκαλέσει δυστοκία, αφού οι μύες της μήτρας δε θα μπορούν να συσπαστούν και να πιέσουν το αυγό προς τα έξω.

Η συνεχής προσπάθεια ώθησης και πίεσης για να βγει το αυγό κάθε φορά και όταν αυτό συμβαίνει συχνά, μπορεί να προκαλέσει χαλάρωση των μυών στη περιοχή της αμάρας και ο αγωγός όπου κινείται το αυγό προς την έξοδο να βγει έξω και να έχουμε τη λεγόμενη πρόπτωση. Μια επώδυνη βλάβη με πολλούς κινδύνους που μπορούν να αντιμετωπισθούν μόνο με χειρουργείο. Μια παρατεταμένη ωοτοκία και με δεδομένη την υπασβεστιαιμία στον οργανισμό του πουλιού, θα δημιουργήσει εύθραυστα οστά, που με ένα δυνατό χτύπημα ή παραπάνω πίεση στα φτερά του θα σπάνε.

Η συνεχής παραγωγή αυγών και με άδειες τις αποθήκες ασβεστίου στον οργανισμό του πουλιού, πιθανόν να δημιουργηθούν αυγά με μαλακό κέλυφος. Ένα τέτοιο αυγό είναι επικίνδυνο να κολλήσει ή να σπάσει στα τοιχώματα του αγωγού της μήτρας και να προκαλέσει μόλυνση και αν δεν αφαιρεθεί χειρουργικά, σηπτική περιτονίτιδα, με αποτέλεσμα συχνά το θάνατο.

Περισσότερα για το ασβέστιο στα πτηνά.

Ένα θηλυκό πουλί που γεννά αυγά μπορεί να έχει αλλαγές στη συμπεριφορά του και αυτό να δημιουργήσει προβλήματα σε εμάς. Μπορεί να γίνει επιθετική, υπερπροστατευτική με το χώρο, να δαγκώνει.

Αντιμετώπιση

Σαν πρώτο βήμα και για να προστατέψουμε το πτηνό μας από μελλοντικά προβλήματα, είναι να τηρήσουμε μια ισορροπημένη και πλούσια διατροφή, σε ασβέστιο, φώσφορο, βιταμίνη Α και D όπου βοηθούν στην καλύτερη απορρόφηση του ασβεστίου. Επίσης, η άμεση έκθεση του πουλιού στο ηλιακό φως. Έτσι θα προστατέψουμε το φτερωτό μας φίλο να πάθει βλάβες από τη συνεχή γέννηση αυγών και που αναφέρθηκαν παραπάνω. Συμβουλευόμαστε το γιατρό μας για να αποκλείσουμε πιθανή ορμονική διαταραχή και ακολουθούμε τις οδηγίες του.

Πως θα αποθαρρύνουμε ένα πουλί να γεννά συνεχώς αυγά

Δεν αφαιρούμε τα αυγά που έχουν γεννηθεί ένα ένα κάθε φορά αλλά τα αφήνουμε μέχρι να ολοκληρωθεί η γέννα τους. Καλό είναι να αφήσουμε το θηλυκό να τα κλωσήσει κάποιες μέρες ή ακόμα και να ολοκληρώσει τον κύκλο εκκόλαψης και μετά να αφαιρεθούν ένα ένα. Έτσι, ίσως καταφέρουμε να χάσει από μόνο του το ενδιαφέρον του για αναπαραγωγή. Τη μέθοδο αυτή την ακολουθούμε σε πουλιά που γεννούν αυγά χωρίς τη παρουσία αρσενικού. Όταν υπάρχει αρσενικό στο κλουβί και πιθανότατα τα αυγά να είναι γόνιμα τα αντικαθιστούμε με πλαστικά ώστε να μην εξελιχθεί μια ανεπιθύμητη γέννα με παραπάνω κούραση του πουλιού, στην ανατροφή των νεοσσών.

Μειώνουμε σταδιακά τη διάρκεια του φωτός στο χώρο που μένει το πουλί και αυξάνουμε το χρόνο αναπόσπαστου ύπνου.

Μειώνουμε την ποσότητα της τροφής και όχι τη ποιότητα, ώστε να μη ξυπνήσουμε το ένστικτο τη αφθονίας και άρα καλής ανατροφής των νεοσσών της. Προσπαθούμε να αλλάξουμε τις ιδανικές συνθήκες θερμοκρασίας-υγρασίας που θα ευνοούσαν μια γέννα.

Αφαιρούμε φωλιές, εσοχές και σημεία που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως φωλιά. Δεν τους δίνουμε τη δυνατότητα να έχουν πρόσβαση σε σκοτεινά σημεία, ντουλάπια, γωνίες και σημεία που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως φωλιά, όταν βρίσκονται εκτός κλουβιού.

Αφαιρούμε υλικά όπως χαρτιά, νήματα και λεπτά ξυλάκια που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως υλικό για το στρώσιμο και προετοιμασία της φωλιάς.

Αλλάζουμε θέση του κλουβιού και διαρρύθμισης αυτού ώστε να διαταράξουμε την ασφάλεια του πουλιού. Σε ένα ανασφαλές περιβάλλον δύσκολα θα προχωρήσει σε γέννα.

Αποφεύγουμε την άμεση επαφή σε σημεία που διεγείρουν το φτερωτό μας φιλαράκι ερωτικά, όπως η ουρά, η κοιλιά και η πλάτη. Αποθαρρύνουμε την αναπαραγωγική τους συμπεριφορά απέναντι μας, όπως το αναμάσημα τροφής, το τρίψιμο επάνω μας.

Προσφέρουμε νέες δραστηριότητες και άσκηση μέσα στη μέρα, με νέα παιχνίδια και δημιουργώντας στο πουλί νέα ενδιαφέροντα.

Τελευταία λύση που μπορούμε να ακολουθήσουμε είναι να χωρίσουμε το θηλυκό πουλί που γεννά αυγά από το σύντροφο της ή να το απομακρύνουμε από τα υπόλοιπα πουλιά που βρίσκονται στο χώρο.


Εμείς σαν υπεύθυνοι ιδιοκτήτες πτηνών συντροφιάς, θα πρέπει να μεριμνήσουμε και να προλαμβάνουμε τέτοιους είδους συμπεριφορές ώστε να αποφύγουμε μια χρόνια ωοτοκία. Θα πρέπει να λειτουργούμε προληπτικά και να αποθαρρύνουμε τα πτηνά μας να γεννούν ανεξέλεγκτα αυγά, ένσπορα ή άσπορα, δημιουργώντας τους δευτερεύοντες και μη αναστρέψιμες βλάβες στον οργανισμό τους.

Σχετικό περιεχόμενο

Θηλυκά σταματούν την παραγωγή ερυθρών αιμοσφαιρίων όταν γεννούν Εσωτερική άποψη του αυγού

Κατά καιρούς αποφασίζουμε να ταξιδέψουμε με τον παπαγάλο ή γενικά τα πτηνά μας. Ποιος όμως ο καλύτερος τρόπος για ευχάριστο και ασφαλές ταξίδι με τα πουλιά.

Μέσα Μεταφοράς

Αεροπλάνο

Στη χώρα μας όλες οι αεροπορικές εταιρείες δεν επιτρέπουν να μεταφέρουμε στη καμπίνα επιβατών και κοντά μας κάποιο πτηνό. Μας υποχρεώνουν να τοποθετείται σε κλουβί μεταφοράς και μαζί με τις αποσκευές, κάτι που προκαλεί πάρα πολύ στρες στο πουλί και θα πρότεινα να το αποφεύγουμε.

Αν ταξιδέψουμε σε χώρα του εξωτερικού και επιτρέπεται η μεταφορά πτηνού στη καμπίνα επιβατών, θα πρέπει να φροντίσουμε να μάθουμε τις απαραίτητες διαδικασίες που πρέπει να ακολουθήσουμε για το ταξίδι αυτό. Απαραίτητα πιστοποιητικά υγείας από το γιατρό μας, ειδικές άδειες εισαγωγής και εξαγωγής από τη χώρα προορισμού, κ.λπ.

Πλοίο

Όσες φορές ταξίδεψα έχοντας μαζί μου κάποιο πουλί, δεν αντιμετώπισα κανένα πρόβλημα. Φροντίζω να είναι μέσα σε κλουβί ή καλάθι μεταφοράς και αποφεύγω τα πολυπληθή σημεία του πλοίου.

Αυτοκίνητο

Ένα μέσον που το χρησιμοποιούμε πολύ και δεν έχουμε κανένα απολύτως πρόβλημα, αντίθετα το χαίρονται πολύ!

Ευχάριστο και ασφαλές ταξίδι με τον παπαγάλο

Για να έχουμε ένα ευχάριστο και πάνω από όλα ασφαλές ταξίδι με τον παπαγάλο μας, φροντίζουμε από πριν τα εξής:

Προμήθεια κλουβιού ή καλαθιού μεταφοράς, κατάλληλο για το μέγεθός του πουλιού. (ακολουθούν προτάσεις).

Εκπαίδευση του πουλιού ώστε να μπαίνει μέσα κλουβί μεταφοράς του. Καλό είναι πριν τη πρώτη βόλτα μας, να έχουμε κάνει μικρές δοκιμαστικές βολτούλες σε πολύ κοντινή απόστασή και επίσκεψη σε ένα φίλο μας. Έτσι θα δούμε τις αντιδράσεις του πουλιού και θα το βάλουμε στη διαδικασία να μάθει τι σημαίνει κλουβί μεταφοράς και ποια η ευχάριστη έκπληξη που του επιφυλάσσει αν μπει μέσα.

Έχουμε κοντά μας ένα σκούρο πανί σε περίπτωση που χρειαστεί να καλύψουμε το μέσο μεταφοράς (κλουβί ή καλάθι), ώστε να σταματήσουμε τυχόν κρίσεις πανικού ή φόβου.

Πιστοποιητικό υγείας από το πτηνίατρο μας που θα μας βοηθήσει να αντιμετωπίσουμε τυχόν προκατειλημμένους ή και δύστροπους με τα πτηνά συνταξιδιώτες μας.

Λίστα με κέντρα υγείας και γιατρούς, τα πλησιέστερα στον τόπο προορισμού μας, ώστε να μπορέσουμε να επισκεφθούμε έγκαιρα περίπτωση έκτακτης ανάγκης.

Κουτί πρώτων βοηθειών, με τα αναγκαία (γάζες, αντισηπτικό, σπρέι επούλωσης τραυμάτων, ενεργό άνθρακα, ηλεκτρολύτες, κλπ), που θα μας προσφέρει μεγαλύτερη σιγουριά στο ταξίδι μας.

Δείτε: Κουτί πρώτων βοηθειών για κατοικίδια πτηνά.

Σκέυη φαγητού και νερού καθώς και κάποιο παιχνίδι (μαλακό για αποφυγή τραυματισμών).

Αν ταξιδεύουμε οδικώς

Αν ταξιδεύουμε οδικώς, φροντίζουμε να:

Κάνουμε στάσεις για να προσφέρουμε καθαρό νερό, φρέσκα λαχανικά και μείγμα σπόρων.

Έχουμε ασφαλίσει το κλουβί μεταφοράς στο πίσω κάθισμα με ζώνη ασφαλείας.

Μειώσουμε το στρες και να κάνουμε πιο ευχάριστο το ταξίδι του πουλιού προσφέροντάς του μια θέση τέτοια που να έχει οπτική επαφή με μας και να του μιλάμε συχνά.

Τοποθετούμε το κλουβί μεταφοράς και τις πατήθρες προς την κατεύθυνση που κινείται το όχημα, ώστε να να παραμένει πάνω στις πατήθρες σταθερό χωρίς το κίνδυνο να μετατοπιστεί στις στροφές και τη μείωση ταχύτητας.

Εφοδιαζόμαστε με όλες τις απαραίτητες τροφές που θα χρειαστούν για τις μέρες που θα είμαστε μακριά από τη μόνιμη κατοικία μας.

Έχουμε ένα μεγαλύτερο κλουβί στις αποσκευές μας όπου και θα διαμείνει ο παπαγάλος μας τις ημέρες των διακοπών.

Κλουβιά μεταφοράς

Πλαστικά διαφανή κλουβιά

Κλουβιά υψηλής αντοχής, είτε εξ’ ολοκλήρου πλαστικά, είτε με πλαστικό σκελετό και μεταλλικά μέρη. Τα πλεονεκτήματα των συγκεκριμένων κλουβιών είναι:

• Σχετικά χαμηλό βάρος
• Σταθερή θερμοκρασία (αν είναι συμπαγές πλαστικό)
• Ευκολία καθαρισμού
• Δυνατότητα ορατότητας του πουλιού
• Είναι εγκεκριμένα κλουβιά για διεθνείς πτήσεις

Απαραίτητο αξεσουάρ είναι το υφασμάτινο κάλυμμά τους, έτσι ώστε να διασφαλιστεί η ηρεμία ή ο ύπνος του πουλιού αν χρειαστεί.

Πλαστικά αδιαφανή κλουβιά

Κλουβιά υψηλής αντοχής, είτε εξ’ ολοκλήρου πλαστικά, είτε με πλαστικό σκελετό και μεταλλικά μέρη. Τα πλεονεκτήματα των συγκεκριμένων κλουβιών είναι:

• Σταθερή θερμοκρασία (αν είναι συμπαγές πλαστικό
• Ευκολία καθαρισμού
• Κατάλληλο για πουλιά που στρεσάρονται βλέποντας έξω
• Τα περισσότερα είναι εγκεκριμένα κλουβιά για διεθνείς πτήσεις


Μεταλλικά κλουβιά

Υπάρχουν πολλές επιλογές μεταλλικών κλουβιών μεταφοράς, από στιβαρές έως πιο ελαφρές κατασκευές. Ανάλογα με τις απαιτήσεις μας μπορούμε να βρούμε αυτό που εξυπηρετεί τις ανάγκες τις δικές μας και του φτερωτού μας φίλου.

Τα πλεονεκτήματα των μεταλλικών κλουβιών είναι ότι υπάρχουν και οικονομικές επιλογές καθώς επίσης κάποια από αυτά είναι σχετικά ελαφριές κατασκευές.

Υφασμάτινα / Δερμάτινα / Πλαστικοποιημένα κλουβιά

Τα πιο ελαφρά και τα πιο trendy κλουβιά μεταφοράς. Διαλέγετε με βάση το γούστο σας αλλά και το επίπεδο ηρεμίας του παπαγάλου σας.

Από τα παραπάνω κλουβιά, ελάχιστες είναι επιλογές που υπάρχουν σε διαθεσιμότητα στην ελληνική αγορά και ο ιδιοκτήτης μπορεί να προμηθευτεί τα περισσότερα μόνο μέσω ξένων e-petshops. Στην ελληνική αγορά υπάρχει η δυνατότητα συνήθως λύσεων, όπως:

• κλουβιά μεσαίου ή μικρού μεγέθους, μετατρέπονται σε κλουβιά μεταφοράς
• κλουβιά μεταφοράς τρωκτικών και συγκεκριμένα κουνελιών
• κλουβιά μεταφοράς τετράποδων (σκύλων ή γάτων).


Επιλογή κλουβιού μεταφοράς

Κατά την επιλογή κλουβιού μεταφοράς πρέπει να προσέξουμε:

Το μέγεθος του παπαγάλου που θα βάλουμε

Ευτυχώς τα περισσότερα κλουβιά μεταφοράς αναφέρουν και για ποιες φυλές ενδείκνυνται.

Τη χρήση για την οποία θα το αγοράσουμε

Θα το χρησιμοποιήσουμε μόνο ως κλουβί μεταφοράς ή και για χώρο διαμονής του πουλιού μας κάποιο Σαββατοκύριακο ή για κάποιες διακοπές; Στην περίπτωση που το θέλουμε αποκλειστικά για μεταφορά, μπορεί να είναι μέτριας χωρητικότητας. Στην περίπτωση όμως που θα το χρησιμοποιήσουμε και για τυχόν διαμονή του πουλιού μας, τότε θα πρέπει:

• να έχει σχετικά μεγαλύτερες διαστάσεις
• να τη δυνατότητα το πουλί να βγει και να κάτσει πάνω από το κλουβί
• να έχει τουλάχιστον 2 θέσεις για ποτίστρα και ταΐστρα
• να είναι ευάερο και ευήλιο
• να είναι κατασκευασμένο από υλικό που καθαρίζεται εύκολα
• να έχει τη δυνατότητα προσαρμογής κάποιων απλών παιχνιδιών

Τη συμπεριφορά του παπαγάλου μας

Είναι σημαντικό να έχουμε παρατηρήσει την συμπεριφορά του παπαγάλου μας πριν του πάρουμε το κλουβί μεταφοράς του. Για παράδειγμα, αν έχουμε ένα παπαγάλο που αρέσκεται στο να μασάει τα κάγκελα του κλουβιού του δε θα ήταν σωστή επιλογή να αγοράσετε ένα υφασμάτινο ή δερμάτινο κλουβί μεταφοράς, γιατί πολύ απλά θα το καταστρέψει πολύ ευκολότερα από ένα μεταλλικό.

Τη φυσική και συναισθηματική του υγεία

Αν έχουμε έναν παπαγάλο με δείγματα έντονου στρες όταν ταξιδεύει ή έναν παπαγάλο με προβλήματα υγείας που δεν πρέπει να στρεσαριστεί καθόλου, καλό θα ήταν το κλουβί που θα αγοράσουμε να του προσφέρει την αίσθηση της ασφάλειας, είτε με την επιλογή του μαλακού υλικού κατασκευής, είτε με το να μη βλέπει τα πάντα έξω και αγχώνεται.

Νοσοκομειακή μονάδα

Αν το κλουβί πρόκειται να το χρησιμοποιήσετε για μικρή νοσοκομειακή μονάδα, τότε θα πρέπει να προσφέρει ευκολία στον καθαρισμό και στην πρόσβαση και άνεση στο εσωτερικό να μπει ορός ή θερμοφόρα κλπ.

Το κλίμα της περιοχής

Αν ζούμε ή ταξιδεύουμε σε μέρη που το κλίμα είναι ζεστό θα ήταν λάθος να επιλέξουμε ένα κλουβί που δεν έχει πολύ καλό αερισμό. Αντιθέτως, αν τα μέρη που κινούμαστε είναι ψυχρά, το κλουβί μεταφοράς πρέπει να προσφέρει θαλπωρή και όσο γίνεται σταθερή θερμοκρασία.

Το μέσο με το οποίο ταξιδεύουμε

Πιστέψτε με, είναι από τα πρώτα που πρέπει να σκεφτείτε, ειδικά αν ταξιδεύετε με αεροπλάνο σε υπερατλαντικές πτήσεις. Λίγα κλουβιά πληρούν τις προϋποθέσεις που ορίζει ο διεθνής νόμος πτήσεων. Αν ταξιδεύετε με αυτοκίνητο καλό θα ήταν να υπάρχει δυνατότητα στήριξής του με τις ζώνες ασφαλείας του αυτοκινήτου.

Ποιος κουβαλάει το κλουβί με το πουλί

Οι άντρες έχουν καλύτερη δυνατότητα όσον αφορά το συνολικό βάρος ή τον όγκο ενός κλουβιού. Οι γυναίκες ή τα παιδιά συνήθως μπορούν σε ελαφρύτερα βάρη. Πρέπει να λάβετε υπόψη σας επίσης και τρόπο που σας εξυπηρετεί να κρατάτε το κλουβί (στο χέρι, στην πλάτη κ. Ο. Κ.).

Μερικές ακόμη χρήσιμες πληροφορίες

από @Sissy

Αυτό ήταν το κλουβάκι μεταφοράς του Μάριου.

Τους χειμωνιάτικους μήνες το τυλίγω με πετσέτα. Προτιμώ διάφορα μικρά πετσετάκια ώστε να μπορώ να αφαιρώ ή να προσθέτω κάποια. Απ' έξω του "φοράω" ένα πλαστικό προστατευτικό "βρακάκι" κλουβιών που βοηθάει στο να μη μπαίνει κρύος αέρας. Όλα αυτά διατηρούν αρκετά σταθερή τη θερμοκρασία στο εσωτερικό του κλουβιού.

Το καλοκαίρι αφήνω το πλαστικό προστατευτικό να καλύπτει την πλάτη του κλουβιού και το ένα πλαϊνό (ώστε ο Μάριος να μην είναι από παντού "εκτεθειμένος" και να αισθάνεται ασφάλεια.

Χρησιμοποιώ το προστατευτικό βρακάκι του κλουβιού και σαν ένα μικρό αποθηκευτικό χώρο. Μέσα εκεί έχω πάντα:

1. μπουκαλάκι με έξτρα καθαρό νερό
2. μικρό ψεκαστηράκι νερού (στις μεγάλες ζέστες έχει αποδειχτεί πολύ χρήσιμο)
3. ένα κομμάτι τούλι σε μέγεθος που να τυλίγει τριγύρω καλά-καλά το κλουβάκι (κάποιες φορές που στο ταξίδι κάνουμε στάσεις για φαγητό-καφέ, τον προστατεύει από σφήκες κτλ)
4. το harness του

Θα ήθελα να επισημάνω πως συνηθίζω κατά τη διάρκεια των μεταφορών των πουλιών (μέσα στα κλουβιά) αλλά και κατά την παραμονή μας σε ξενοδοχεία, να έχω δεμένες όλες τις πόρτες με δερμάτινα κορδόνια. Ιδιαίτερα όση ώρα λείπω από το δωμάτιο, ώστε να μην υπάρχει καμία περίπτωση ν' ανοίξουν "κατά λάθος" ή για οποιονδήποτε άλλο λόγο οι πόρτες.

Επίσης, έχω πάντα δεμένο και το μεταλλικό μέρος του κλουβιού με τον πλαστικό πάτο του, σε δυο σημεία (αφού του ανοίξω τρύπες με ένα καμένο-καυτό καρφί). Έτσι είμαι σίγουρη πως δεν θα ανοίξει, ακόμα κι αν πέσει το κλουβί κάτω (πχ από λάθος του προσωπικού καθαριότητος).

Άλλο ένα θέμα που εγώ θεωρώ σημαντικό και θέλω εδώ να επισημάνω (σε σχέση με τα ταξίδια και τα πουλιά), είναι πως όταν πηγαίνουμε ολιγοήμερα ταξίδια, φροντίζω να πάρω μαζί ένα μπουκάλι (1,5 λίτρο) με νερό (αυτό το νερό που πίνουν όταν είμαστε στο σπίτι) το οποίο διατηρώ εκεί που θα πάμε στο ψυγείο. Αν το διάστημα που θα λείψουμε είναι μεγαλύτερο, τους βάζω εμφιαλωμένο νερό γιατί φοβάμαι τις "αλλαγές του νερού" στα πουλιά και τις τυχόν επιπτώσεις που μπορεί να έχει.

Φύλαγε τα ρούχα σου, που λένε...

Πολυμέσο youtube: izI3GSZjvKs

Αν φροντίσουμε να εκπαιδευτούν οι παπαγάλοι μας ώστε το ταξίδι τους μαζί μας να είναι χαρά για αυτούς, τότε σίγουρα οι διακοπές μαζί τους θα είναι πιο εύκολες και ευχάριστες. Χωρίς το άγχος ότι θα μείνουν πίσω και και θα πρέπει να τους φροντίζει κάποιος άλλος εκτός από εμάς!

Ένα βρόμικο πτηνό χάνει μέρος των ευεργετικών ιδιοτήτων των φτερών. Προσφέροντας μπάνιο στα πτηνά μας βελτιώνουν εκτός από την ομορφιά τους, τη θερμορύθμιση και άλλες εκπληκτικές ιδιότητες.

Η σημασία του καθαρού φτερώματος


Τα φτερά είναι εξαιρετικά ελαφρά ώστε να μην επιβαρύνουν το πτηνό κατά την πτήση του, έχουν μηχανικές ιδιότητες αξιοζήλευτες που δύσκολα αντιγράφονται στις ανθρώπινες πτητικές μηχανές, έχουν θερμό-υγρό-μονωτικές ιδιότητες που υπερτερούν όλων των άλλων και ένα σωρό άλλες παρόμοια εκπληκτικές ιδιότητες.

Όλα τα παραπάνω όμως λειτουργούν με μια βασική προϋπόθεση... Τα φτερά να είναι καθαρά.

Ένα βρόμικο πτηνό χάνει μεγάλο μέρος, αν όχι όλες τις παραπάνω ευεργετικές ιδιότητες των φτερών του και παραμένει εκτεθειμένο σε κάθε είδους κίνδυνο, χάνοντας τις πτητικές ικανότητές του, την ασπίδα προστασία στις συνθήκες περιβάλλοντος (ζέστη, κρύο, βροχή κλπ) και γενικά την εκπληκτική αεροδυναμική του κατάσταση.

Η φύση μέσα από τους αιώνες εξέλιξης, όπλισε με ισχυρά ένστικτα καθαρισμού τα πτηνά ώστε το περιποιημένο πλέον φτέρωμά τους, να μπορεί να σταθεί επάξια στο σοβαρό ρόλο που καλείται να καλύψει.

Όλοι έχουμε δει φτερό πτηνού, αλλά ίσως ποτέ δεν σκεφτήκαμε να το αξιολογήσουμε ως ιδανικό εργαλείο της φύσης και ως τέτοιο έχει πολλές ιδιότητες με αναφορά σε κάποιες από αυτές παρακάτω.

Θερμομονωτικές ιδιότητες του φτερώματος

Το φτέρωμα των πτηνών είναι ο καλύτερος φυσικός μονωτικός συνδυασμός που υπάρχει στη γη και υπερτερεί αναμφίβολα, αν συγκριθεί ακόμη και με τα καλύτερα τεχνητά μονωτικά υλικά.

Το φτέρωμα λοιπόν, είναι η καλύτερη θερμομόνωση γιατί εγκλωβίζει τον αέρα ανάμεσά στα φτερά, απαγορεύοντας την ανανέωσή με συνέπεια τη μη θερμική συναλλαγή μεταξύ του περιβάλλοντος και του κορμιού του πτηνού. Όλοι γνωρίζουμε πως ο εγκλωβισμένος αέρας είναι πολύ καλός μονωτήρας γι' αυτό άλλωστε χρησιμοποιείται σε όλα τα τεχνητά θερμομονωτικά υλικά.

Όσοι έχουμε στην κατοχή μας πτηνά, θα έχουμε διαπιστώσει πως το βράδυ που ο οργανισμός του πτηνού μερικώς αδρανοποιείται προκειμένου να ξεκουραστεί, φουσκώνει το φτέρωμά του περισσότερο. Μεγαλώνοντας τον όγκο του αέρα που εγκλωβίζεται μέσα στο φτέρωμα έχει απώτερο στόχο στην μεγαλύτερη προστασία από το πολύ κρύο της νύχτας.

Το "δριμύ ψύχος" δεν αποτελεί κίνδυνο για ένα πτηνό αν αυτό έχει στη διάθεσή όση τροφή (ενέργεια) χρειάζεται. Κίνδυνος υπάρχει μόνο σε συνδυασμό άσχημων καταστάσεων που συνδυάζονται με παρατεταμένη ασιτία, αδυναμίες ή ελλείψεις στον οργανισμό του και ασφαλώς όταν εκτεθεί στο ψύχος δεν θα καταφέρει τελικά να αντεπεξέλθει και θα πεθάνει.

Υγρομονωτικές ιδιότητες του φτερώματος

Αν παρατηρήσουμε ένα πτηνό που πέφτει πάνω του νερό, θα διαπιστώσουμε πως το νερό απομακρύνεται γλιστρώντας πάνω στο φτέρωμα του και το ίδιο παραμένει στεγνό. Αυτή η αδιάβροχη συμπεριφορά, οφείλεται στην επάλειψη των φτερών με το ελαιώδης έκκριμα που το πτηνό παίρνει με το ράμφος του από τον ουροπήγιο αδένα του και το απλώνει με ιδιαίτερη υπομονή σε όλα τα φτερά του.

Ο ουροπήγιος αδένας βρίσκεται στο πίσω μέρος του κορμιού του πτηνού, ακριβώς πάνω από την ουρά του.

Η διαδικασία της περιποίησης και αδιαβροχοποίησης των φτερών του πτηνού, μπορεί να γίνει με κάθε αφορμή και σε οποιαδήποτε στιγμή της ημέρας αλλά είναι διαρκείς και συνεπώς περισσότερο εμφανής στη χρονική στιγμή που ακολουθεί την περιποίηση μετά το μπάνιο.

Είναι η στιγμή που το πτηνό στεγνώνει και αδιαβροχοποιεί όλα του τα φτερά. Κι ενώ το μπάνιο μπορεί να κρατήσει ελάχιστα λεπτά, αυτή η "περιποίηση" θα διαρκέσει πολύ περισσότερο και σε αρκετές περιπτώσεις θα ξεπεράσει ακόμη και την ώρα.

Η απουσία του τακτικού μπάνιου στα πτηνά ευθύνεται και για μία ασθένεια που αφορά τον συγκεκριμένο αδένα που ονομάζεται λοίμωξη του ουροπήγιου αδένα και αν δεν προσεχθεί, σχεδόν πάντα επιφέρει το θάνατό του.

Το μπάνιο των πτηνών

Λίγο πολύ όλοι έχουμε δει πως συμπεριφέρονται τα πτηνά όταν έχουν στη διάθεσή τους καθαρό νερό για να κάνουν μπάνιο. Είναι στιγμές που δείχνουν πόσο ανάγκη έχουν το νερό μια και απολαμβάνουν με τρελά παιχνίδια κάθε δευτερόλεπτο μέσα σ' αυτό.

Πολυμέσο youtube: Xc4xix9i8E8

Όσα χρόνια κι αν στείλω τη σκέψη μου προς τα πίσω, δε θα βρω ποτέ κάποια στιγμή που να μην μοιάζει με αυτές που έχουν καταγραφεί στο παραπάνω video. Και είναι μια ενστικτώδη χαρά για το αυτονόητο πλεονέκτημα που θα αποκτήσουν τα πτηνά κόντρα στον "κακό" καιρό, όταν καθαρίσουν και περιποιηθούν το φτέρωμά τους.

Με κάθε τρόπο λοιπόν προσπαθούν πολλές φορές ίσως αδέξια να βρέξουν το φτέρωμά τους, άσχετα αν το περισσότερο νερό διασκορπίζεται σε όλο το χώρο και ελάχιστο πέφτει πάνω τους. Στο ίδιο video θα δείτε πως τα υπόλοιπα καναρίνια κάνουν "μπάνιο" με το νερό που διασκορπίσουν όσα το ξεκίνησα πρώτα.

Στα χρόνια συνύπαρξης με τα καναρίνια έχω έρθει αρκετές φορές σε αντιδιαστολή με θέσεις εκτροφέων που έχουν άλλη άποψη για τη συχνότητα που πρέπει να μπαίνει το μπάνιο στα πτηνά, για τις φάσεις που πρέπει αυτό να βρίσκεται στη διάθεση των πτηνών, αλλά κυρίως για την χρονική στιγμή που κρίνεται ως η καταλληλότερη για να μπει το μπάνιο μέσα στον κλωβό τους.

Με όπλο μου τις γνώσεις και την εμπειρία που προέρχεται από τη ζύμωση των τεσσάρων δεκαετιών, θα απαντήσω στα παραπάνω ρητορικά ερωτήματα αιτιολογώντας τις θέσεις μου ώστε να αποτελέσουν έναυσμα έναρξη συζήτησης. Μέσα από αυτή τη συζήτηση ευελπιστώ στη ζύμωση των προτάσεων, στην ενημέρωσή τους και στην εξαγωγή σωστών, χρήσιμων και κυρίως επικαιροποιημένων συμπερασμάτων.

Πόσο συχνά πρέπει να κάνουν μπάνιο τα πτηνά;

Το μπάνιο πρέπει να είναι καθημερινά στη διάθεση των πτηνών τους "ζεστούς" μήνες του χρόνου και περιοδικά τους υπόλοιπους κρύους, χωρίς όμως να απουσιάζει για μεγάλο χρονικό διάστημα. Ίσως φανεί σε κάποιους παράξενο, όμως τα πτηνά έχουν ανάγκη το μπάνιο ακόμη και το χειμώνα γιατί όπως προανέφερα το καθαρό φτέρωμα ενισχύει την άμυνά τους και στο κρύο.

Έχει παρατηρηθεί πως ακόμη και στις πολύ κρύες μέρες με την εμφάνιση της πρώτης ηλιαχτίδας που θα σπάσει τη μαυρίλα του χειμώνα, αμέσως τα πτηνά κατευθύνονται στα δοχεία πόσης νερού (ποτίστρες) που υπάρχουν και κάνουν προσπάθεια για ένα υποτυπώδες μπάνιο.

Απαντώντας στο ερώτημα της παραγράφου, θα πω πως τα πτηνά χρειάζονται το μπάνιο κάθε μέρα από το τέλος της άνοιξης μέχρι να έρθουν τα πρώτα κρύα και να ολοκληρωθεί η πτερόρροια, περιοδικά το χειμώνα εκμεταλλευόμενοι τα ανοίγματα ηλιοφάνειας που σποραδικά υπάρχουν και κατά συνθήκη στην περίοδο της αναπαραγωγής.

Όσοι ασχολείστε με την αναπαραγωγή, θα έχετε παρατηρήσει πως η κλώσα αρκετές φορές έχει ακατάστατο και λερωμένο φτέρωμα. Χρειάζεται λοιπόν να μπει μπάνιο στη ζευγαρώστρα των πουλιών όταν η ανάγκη να κάθεται η μητέρα στη φωλιά είναι η μικρότερη με την προϋπόθεση πως όσο κρατά η διαδικασία θα έχουμε τοποθετήσει το διαχωριστικό γιατί είναι τόσο μεγάλο το ένστικτο και η επιθυμία για το νερό, που κάποια μικρά θα θελήσουν να μπουν μέσα ή η ίδια με βρεγμένα τα φτερά θα κάτσει στη φωλιά.

Επομένως: μπάνιο κάθε μέρα τους ζεστούς μήνες, περιοδικά το χειμώνα και κατά συνθήκη στην αναπαραγωγή.

Ποια η κατάλληλη ώρα για να κάνει μπάνιο

Όταν ο καιρός είναι κρύος, η κατάλληλη στιγμή για το μπάνιο είναι το μεσημέρι μια και η μέρα εκείνη την ώρα έχει τη μεγαλύτερη δυνατή θερμοκρασία. Φυσικά δε μιλάμε για τις μέρες με παγετό που έτσι κι αλλιώς τα πτηνά θα αρνηθούν το μπάνιο, αλλά για τα "ανοίγματα" του καιρού που υπάρχουν μέσα στο χειμώνα.

Το μεσημέρι βολεύει να μπει το μπάνιο και κατά την περίοδο της αναπαραγωγής γιατί το πρωί όπως και το απόγευμα η μητέρα είναι επιφορτισμένη με το τάισμα των μικρών.

Όταν πρόκειται όμως για το καλοκαίρι και ειδικά για τις μέρες που έχει "καύσωνα", το μπάνιο πρέπει να μπει νωρίς το πρωί (09:00-10:00) γιατί τα πτηνά χρειάζονται να έχουν έτοιμο το φτέρωμά τους στις ζεστές ώρες (12:00-16:00) ώστε με την τέλεια μόνωση που προσφέρει να αποτρέψει τις ζεστές μάζες αέρα να εκθέσουν το κορμί τους.

Κάποιοι εκτροφείς εσφαλμένα θεωρούν πως το μπάνιο πρέπει να μπαίνει τις ζεστές ώρες για να "δροσιστούν" όπως λένε τα πτηνά. Στην πραγματικότητα όμως, αμέσως μετά τα πρώτα δευτερόλεπτα δροσιάς που θα προέλθει από το νερό θα ακολουθήσει το σοκ της υψηλής θερμοκρασίας του περιβάλλοντος.

Ο καυτός αέρας που λίγο νωρίτερα τα άφηνε ασυγκίνητα μια και δεν μπορούσε να διαπεράσει την άμυνά τους, αμέσως μετά το μπάνιο θα έρθει σε άμεση επαφή με το κορμί τους και το σοκ γι' αυτά είναι μεγάλο.

Σοκαρισμένα και αδυνατώντας να κάνουν κάτι παραπάνω, περιμένουν να στεγνώσουν ακίνητα στη γωνία του κλωβού ώστε να μην ανεβάσουν με τις κινήσεις τους περισσότερο τη θερμοκρασία του κορμιού τους.

Κι ενώ όσο στεγνώνουν η εξάτμιση τους προσφέρει μια υποτυπώδη ανάσα δροσιάς, όταν το νερό εξατμιστεί από πάνω τους θα έχουμε ένα "αχτένιστο", απεριποίητο φτέρωμα με συνέπεια το χωρίς άμυνα εκτεθειμένο πτηνό να υποφέρει τελικά από τη ζέστη.

Επομένως: Μπάνιο νωρίς το πρωί το καλοκαίρι και τις ζεστές ώρες το χειμώνα.

Διάρκεια παραμονής του μπάνιου στον κλωβό

Ο χρόνος που θα πρέπει να παραμείνει το δοχείο με το νερό μέσα στον κλωβό είναι μικρός και περιορίζεται σε μερικά λεπτά της ώρας. Όταν το δοχείο τοποθετηθεί το πτηνό που χρειάζεται το μπάνιο θα μπει μέσα σχεδόν αμέσως και ελάχιστα λεπτά αργότερα θα το έχει ολοκληρώσει.

Αν κάποιο πτηνό δεν μπει, προφανώς δεν πρόκειται να το κάνει όσο χρόνο κι αν το αφήσουμε στο κλουβί γιατί δεν το χρειάζεται.

Υπάρχουν αρκετές αναφορές από εκτροφείς που μιλούν για πτηνά που αρνούνται πεισματικά να κάνουν μπάνιο. Η εξήγηση για μένα είναι απλή και εύκολα κατανοητή αν διερευνήσουμε την εικόνα αυτού του πτηνού που σχεδόν πάντα πρόκειται για εντελώς καθαρό πτηνό που δε βλέπει το λόγο να μπει σε αυτή τη διαδικασία.

Υπενθυμίζω πως πρόκειται για αναγκαστική και ενστικτώδη διαδικασία καθαρισμού, περιποίησης και όχι απλά μπάνιο δροσιάς. Συμβουλή για αυτές τις αρνήσεις είναι οι τακτικές δοκιμές μέχρι τη στιγμή που το πτηνό θα αισθανθεί την ανάγκη να μπει και να καθαριστεί.

Το μπάνιο στους μεγάλους κλωβούς θα πρέπει αντίστοιχα να είναι μεγάλο και με αρκετό νερό που θα αλλαχθεί όταν τα πτηνά το λερώσουν. Ο εκτροφέας κρίνοντας από την επισκεψιμότητα του δοχείου και την κατάσταση του νερού θα αποφασίσει για τον πιθανό αριθμό αλλαγών που θα χρειαστεί αλλά και για τον χρόνο παραμονής του μπάνιου στον κλωβό.

Ο αναγκαστικός ψεκασμός του πτηνού που εφαρμόζεται από αρκετούς είναι λάθος τακτική γιατί κάποια από τα πτηνά που θα βραχούν χωρίς να είναι επιλογή τους θα παραμείνουν σοκαρισμένα και ακίνητα μέχρι να στεγνώσουν.

Συνεπώς πρέπει να κατανοήσουμε πως το μπάνιο είναι επιλογή των πτηνών ανάλογα με τις ανάγκες, το ένστικτο, την κρίση και την κατάστασή τους. Κι ασφαλώς όχι ανάλογα με τις δικές μας διαθέσεις και όλα όσα εσφαλμένα αντιλαμβανόμαστε.

Μπάνιο στη διάθεση των πτηνών για λίγα λεπτά της ώρας

Μαζί με το νερό στο μπάνιο και για να ενισχύσουν την χαρακτηριστική γυαλάδα και την ιδιαίτερη ομορφιά στα φτερά των πτηνών αρκετοί εκτροφείς χρησιμοποιούν ειδικά άλατα μπάνιου. Τα έχω χρησιμοποιήσει κι εγώ αλλά χωρίς να έχω την αίσθηση πως άλλαξε κάτι προς το καλύτερο για τα δικά μου μάτια.

Αντίθετα η χρήση μηλόξυδου σε αναλογία 2-3% με το νερό (κάποιοι το ανεβάζουν αρκετά πιο πάνω) προσφέρει όξινες και άρα αφιλόξενες ιδιότητες στο νερό που αποτρέπουν τα ακάρεα να βρουν πρόσφορο έδαφος και να αποικίσουν στο δέρμα ή τα φτερά των πουλιών.

Το μηλόξιδο το χρησιμοποιώ πολύ την τελευταία δεκαετία και έχω λόγους να καμαρώνω για την αποτελεσματικότητά του.

Σχετικό περιεχόμενο

Καθαρισμός φτερώματος καναρινιών