Πολλοί από εμάς θα προχωρούσαμε στην αγορά ενός παπαγάλου που μιλάει κάνει κόλπα παίζει. Πόσοι όμως αναρωτηθήκαμε τα παρακάτω πριν προβούμε στην αγορά του;

Πόσα από τα παρακάτω γνωρίζετε πριν από την αγορά παπαγάλου;


Πολλοί από εμάς θα προχωρούσαμε στην αγορά ενός παπαγάλου, που μας μιλάει, κάνει κόλπα, παίζει, γελάει.

Πόσοι όμως αναρωτηθήκαμε τα παρακάτω πριν προβούμε στην αγορά του;

Προσδόκιμο ζωής

Οι παπαγάλοι θεωρούνται από τα πτηνά με το μεγαλύτερο προσδόκιμο ζωής (40-100 έτη). Πόσοι από εμάς μπορούμε να κατέχουμε για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα τον παπαγάλο μας; Στην περίπτωση που δεν έχουμε κάνει δικιά μας οικογένεια η οικογένεια μας θα δεχτεί τον παπαγάλο μας; Αν όχι τι γίνεται; Στην περίπτωση απουσίας μας για διακοπές ποίος θα φροντίζει το πουλί; (οι περισσότεροι τους φοβούνται, πόσο μάλλον να τους ταΐζουν).

Κοινή ησυχία

Το πιο συναρπαστικό γεγονός είναι όταν ο παπαγάλος αρχίσει να μιλάει. Όμως εκτός από την ομιλία, ο παπαγάλος ουρλιάζει. Τι γίνεται στην περίπτωση που οι γείτονες μας έχουν αντίθετη άποψη από εμάς;

Ένας cockatoo μπορεί να παράξει φωνή της τάξης των 135 dB σε σχέση με ένα τζετ Α747 που παράγει ήχο 140 dB και όριο ασφαλείας για το ανθρώπινο αυτί τα 100-105 dB. Τι θα γίνει στην περίπτωση που η γυναίκα σας φέρει στον κόσμο το παιδί σας και ο παπαγάλος ουρλιάζει.

Αλλεργίες

Πόσοι από εμάς δεν είμαστε αλλεργικοί; Η παραγωγή "πούδρας" από τους παπαγάλους μπορεί να προωθήσει αλλεργίες, άσθμα ακόμα και αναπνευστικά προβλήματα.

Κοινωνική συμπεριφορά

Οι περισσότεροι παπαγάλοι έχουν αδυναμία σε ένα φύλο. Τι γίνεται στην περίπτωση που κάποιος άλλος αντιθέτου φύλου "μπει" ανάμεσά σας; Τι θα γίνει αν αφήσετε μόνο στο σπίτι το παιδί σας και ο παπαγάλος του επιτεθεί;

Χώρος

Έχετε τον απαιτούμενο χώρο για να στεγάσετε εσάς, τον παπαγάλο και το μεγάλο κλουβί του;

Χρόνος

Έχετε τον απαιτούμενο χρόνο για να ασχοληθείτε με τον παπαγάλο σας καθαριότητα, παιχνίδι, ανάγκες του παπαγάλου); Στην περίπτωση που τώρα έχετε χρόνο (είστε σπουδαστές, μαθητές, δουλεύεται σε κανονικά ωράρια) αν αυτό κάποτε αλλάξει; (δεν είμαστε όλοι δημόσιοι υπάλληλοι).

Χρήμα

Μπορείτε να αντεπαξέλθετε οικονομικά για την ομαλή διαβίωση του παπαγάλου σας; (ακριβές τροφές, ακριβά γεύματα, ακριβά συμπληρώματα, ακριβά παιχνίδια, ακριβές θεραπείες – φάρμακα, ακριβά κλουβιά – σταντ, ακριβά παιχνίδια).

Πόσα γνωρίζετε γενικά για τους παπαγάλους;

Όλα τα παραπάνω γράφτηκαν με αφορμή μερικές συζητήσεις σχετικά με την απόκτηση – αγορά παπαγάλου. Είναι βασισμένα σε βιβλιογραφίες και προσωπικές εμπειρίες 12+ ετών. Πιστεύω να βοηθήσει τους μελλοντικούς κατόχους και να προβληματίσει τους υπάρχοντες κατόχους.

Σχετικό περιεχόμενο

Συμπεριφορά και επικοινωνία των παπαγάλων Η διακήρυξη των δικαιωμάτων ενός παπαγάλου 5 λόγοι για τους οποίους εγκαταλείπονται οι παπαγάλοι Αναγνωρίζοντας τη γλώσσα του σώματος των πουλιών

Ο παπαγάλος Σενεγάλης είναι ένας από τους πιο δημοφιλείς κατοικίδιους παπαγάλους. Είναι πολύ καλά πτηνά συντροφιάς καθώς είναι πολύ φιλικοί σε σχέση με άλλα είδη παπαγάλων.

Οι παπαγάλοι Σενεγάλης


Οι παπαγάλοι Σενεγάλης προέρχονται από τη Δυτική Αφρική, αλλά συναντώνται και σε διάφορα πάρκα της Αθήνας. Το μέγεθος τους είναι περίπου 23-25 εκατοστά και ο χρωματισμός τους αποτελείται από περίπου 70% ανοιχτοπράσινο χρώμα, πορτοκαλί, μαύρο καφέ και κίτρινο. Τα μάτια τους έχουν χρώμα πορτοκαλί και ο εξωτερικός δακτύλιος μαύρο.

Πρόκειται για αρκετά ανθεκτικά πουλιά μιας και αντέχουν σε αρκετά χαμηλές θερμοκρασίες σε σχέση με την θερμοκρασία του περιβάλλοντος από όπου προέρχονται.

Πρέπει κατά προτίμηση να διατηρούνται σε ζευγάρια αλλά και ο μοναχισμός δεν είναι κάτι που τα απασχολεί ιδιαίτερα αρκεί να υπάρχει η κατάλληλη ενασχόληση. Επίσης, πρέπει να έχουν στο κλουβί τους αρκετά παιχνίδια για παπαγάλους κυρίως ξύλινα, λόγο του δυνατού τους ράμφους που ελάχιστα υλικά μπορούνε να αντισταθούν.

Διατροφή

Η διατροφή των παπαγάλων Σενεγάλης αποτελείται από μείγμα σπόρων για μεγάλους παπαγάλους αλλά θα πρέπει να συμπληρώνεται με μικρές ποσότητες φρούτων, λαχανικών και μερικές πρωτεΐνες (γαλοπούλα, κοτόπουλο). Η ανάγκη για νερό είναι σημαντική μιας και καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες υγρών σε σχέση με τον σωματότυπο τους.

Οι παπαγάλοι Σενεγάλης μπορούν εύκολα να εξημερωθούν και να αποκτήσουν οικειότητα με το νέο τους περιβάλλον, αλλά όπως συμβαίνει και με τους μεγάλους παπαγάλους, τα σφυρίγματα και γενικά ο θόρυβος είναι αναπόφευκτα. Η ικανότητα μίμησης είναι αρκετά καλή και μπορούνε να μάθουν αρκετές λέξεις.

Στη διάρκεια των καλοκαιρινών μηνών, στη φύση, τους αρέσει να κάνουν συνέχεια μπάνιο ή να βρέχονται από τη βροχή. Στην αιχμαλωσία και ιδίως σε εσωτερικό χώρο, πρέπει να κάνουν μπάνιο σχεδόν καθημερινά.

Αναπαραγωγή

Για την αναπαραγωγή πρέπει το ζεύγος των παπαγάλων Σενεγάλης να είναι απομονωμένο και σε ήσυχο, υγρό και ζεστό μέρος. Προτιμούν να αναπαράγονται σε φυσικές φωλιές με επιφάνειες 25 Χ 30 το ελάχιστο και ύψος 50 εκ. Για τη δημιουργία της φωλιάς πρέπει να τους παρέχουμε υλικό που αποτελείτε από κλαδιά ιτιάς και τρυφερά κλαδιά από ακατέργαστο ξύλο οπωροφόρων δέντρων.

Γεννούν κατά μέσο όρο 3-4 αυγά και τα επωάζει μόνο το θηλυκό για 28 ημέρες. Οι νεοσσοί που θα γεννηθούν βγάζουν φτερά όταν γίνουν τουλάχιστον 2,5 μηνών και μετά από 2-3 εβδομάδες μπορούνε να γίνουν ανεξάρτητα από τους γονείς τους.

Ονοματολογία και συστηματική ταξινόμηση

Διωνυμική ονομασία: Poicephalus senegalus Ελληνική ονομασία: Ποικέφαλος ο σενεγαλός, Παπαγάλος Σενεγάλης Αγγλική ονομασία: Senegal parrot Τάξη: Ψιττακόμορφα (Psittaciformes) Οικογένεια: Ψιτακίδες (Psittacidae) Γένος: Ποικέφαλος (Poicephalus) Είδος: P. senegalus

Υποείδη

P. s. senegalus P. s. mesotypus P. s. versteri

Media παπαγάλων Σενεγάλης

Η Γαλαζοπαπαδίτσα είναι ένα μικρό πανέμορφο πουλάκι με χαρακτηριστική γαλάζια κορώνα. Είναι κατεξοχήν εντομοφάγα πουλιά αλλά επιλέγουν και φρούτα και σπόρους.

Η Γαλαζοπαπαδίτσα


Η γαλαζοπαπαδίτσα είναι ένα ενδημικό είδος που συναντάται ευρύτατα και είναι διαδεδομένο όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε όλη την Ευρώπη, την αλπική και δυτική Ασία και τα παράλια της Βορείου Αφρικής. Η Ευρωπαϊκή της ονομασία είναι Blue tit.

Το μικρόσωμο, στρουμπουλό και ζωηρό πουλάκι που το μέγεθός του δεν ξεπερνάει τα 12 εκατοστά. Αυτό την κάνει ευκίνητο πουλί αν και σπάνια θα το δει κανείς να κινείται στο έδαφος. Τις περισσότερες φορές θα το εντοπίσουμε να πεταρίζει από κλαδί σε κλαδί αναζητώντας την τροφή του.

Η γαλαζοπαπαδίτσα έχει κοντό λαιμό, μικρό ράμφος και μαγευτικό πολύχρωμο φτέρωμα. Πήρε το όνομά της από την ξεχωριστή γαλάζια κορώνα που έχει στο κατάλευκο κεφάλι της και την ουρά της. Η μαύρη οφθαλμική λωρίδα, της προσδίδει μια ιδιαίτερη γοητεία. Το κάτω μέρος του σώματός της είναι έντονο κίτρινο που διαχωρίζεται από μια γκριζόμαυρη κεντρική λωρίδα στο στήθος.

Διάκριση φύλου

Και στα δύο φύλα της, η γαλαζοπαπαδίτσα έχει φαρδύ μπλε κολάρο στον αυχένα, πρασινογάλαζο φτέρωμα στην πλάτη, και λαμπερό γαλάζιο στις φτερούγες και στην καμπή της ουράς. Αμυδρά διακρίνεται μια λευκή ρίγα φτερούγας. Η θηλυκή γαλαζοπαπαδίτσα δεν έχει ουσιαστικές διαφορές με το αρσενικό παρά μόνο στην θαμπάδα των χρωμάτων.

Τα νεαρά πουλιά έχουν γκρίζο μπερέ, ενώ τα φτερά στα καλυπτήρια των αυτιών είναι κιτρινωπά.

Γεωγραφική κατανομή και βιότοποι

Ο φυσικός της βιότοπος είναι τα φυλλοβόλα και μικτά δάση, κυρίως τα δάση βελανιδιάς, τα πάρκα, οι οπωρώνες και οι κήποι, ενώ σπανιότερα θα το συναντήσουμε σε θαμνώδεις εκτάσεις ή σε καλλιέργειες.

Τους χειμωνιάτικους μήνες η γαλαζοπαπαδίτσα κινείται σε μικτά μεγάλα κοπάδια κελαηδώντας με λεπτά, καθαρά καλέσματα, με μακρόσυρτες νότες και γλυκές τρίλιες. Συχνά οι ήχοι τους θυμίζουν σταχτοσουσουράδες και βουνοδεντροβάτες. Κελαηδάει συνήθως από Φλεβάρη μέχρι Ιούνιο που είναι και μήνες που ξεκινά η αναπαραγωγική διαδικασία.

Διατροφή

Είναι κατεξοχήν εντομοφάγα πουλιά για αυτό και θεωρούνται ιδιαίτερα χρήσιμα στη γεωργία, μιας και τρέφονται με έντομα, ζωύφια και παράσιτα που καταστρέφουν τα φυτά. Επίσης τρώνε συχνά μπουμπούκια δέντρων από τους οπωρώνες, ελπίζοντας να συλλέξουν μαζί και διάφορα έντομα, αλλά επιλέγουν και κάποια μαλακά φρούτα και σε μικρότερο ποσοστό σπόρους.

Εντυπωσιακές είναι οι ακροβατικές ικανότητες που επιδεικνύουν, αφού είναι από τα ευέλικτα εκείνα πουλιά που κρέμονται ανάποδα από τα κλαδιά προκειμένου να αναζητήσουν την τροφή τους.

Αναπαραγωγή

Είναι κοινό φαινόμενο στις γαλαζοπαπαδίτσες να φωλιάζουν με ευκολία σε έτοιμες φωλιές - κουτιά και να διαπραγματεύονται συχνά την κατοχή τους με τους δεντροσπουργίτες, ειδικά όταν επικρατούν ακραίες καιρικές συνθήκες με πολύ κρύο και υγρασία. Μπορούν ακόμα να βρουν καταφύγιο σε οποιαδήποτε κατάλληλη τρύπα σε δέντρο ή σε τοίχωμα.

Τοποθετούν στην φωλιά υλικά όπως βρύα, μαλλί, τρίχες, φτερά και κατά τον Απρίλιο ή Μάιο γεννούν φυσιολογικά 7-8 αυγά ενώ πολύ συχνά αγγίζουν και τα 12 αυγά.

Πληθυσμός και προστασία

Φυσικοί εχθροί της γαλαζοπαπαδίτσας είναι οι σκίουροι, οι δρυοκολάπτες, και διάφορα άλλα αρπαχτικά όπως νυφίτσες, γάτες κτλ

Τα τελευταία χρόνια ο αριθμός τους υφίσταται σημαντικές μειώσεις μιας και δεν υπάρχουν παντού οι κατάλληλες συνθήκες φωλιάσματος, η τροφή τους μειώνεται σταδιακά λόγω της χρήσης φυτοφαρμάκων και ο μέσος όρος ζωής τους αγγίζει σχεδόν τον ενάμιση χρόνο.

Η γοητευτική και ταυτόχρονα ελκυστική εμφάνισή της, κάνει τη γαλαζοπαπαδίτσα ιδιαίτερα αγαπητή στους ανθρώπους που στη προσπάθεια τους να βοηθήσουν αυτά τα πανέμορφα πουλάκια στην επιβίωσή τους, τους προσφέρουν όχι μόνο φαγητό σε εξωτερικές ταΐστρες κήπου, αλλά και τεχνητές φωλιές προκειμένου να αναπαραχθούν με επιτυχία και να τους εξασφαλίσουν ένα πρόσφορο περιβάλλον ζωής.

Βίντεο Γαλαζοπαπαδίτσας
Πολυμέσο youtube: bePcewvR5pQ

Ονοματολογία και συστηματική ταξινόμηση

Διωνυμική ονομασία: Cyanistes caeruleus Ελληνική ονομασία: Γαλαζοπαπαδίτσα, Κυανιστής ο κυανίζων Αγγλική ονομασία: Eurasian blue tit Τάξη: Στρουθιόμορφα (Passeriformes) Οικογένεια: Παρίδες (Paridae) Γένος: Κυανιστές (Cyanistes) Είδος: C. caeruleus

Υποείδη

C. c. balearicus C. c. caeruleus * C. c. calamensis * C. c. obscurus C. c. ogliastrae C. c. orientalis C. c. persicus C. c. raddei C. c. satunini

• Απαντώνται στην Ελλάδα.

Σχετικό περιεχόμενο

Καλόγερος - Great tit (Parus major)

Media γαλαζοπαπαδίτσας

Η φροντίδα των πουλιών είναι μια ευχάριστη ασχολία των κατόχων πτηνών συντροφιάς. Η σωστή φροντίδα τους, είναι η λεπτομέρεια που κάνει τη διαφορά μεταξύ ζωής και ευζωίας των πτηνών σας.

Οδηγίες φροντίδας των πουλιών σας

Το περιβάλλον που ζουν τα πουλιά είναι ένας πολύ σημαντικός παράγοντας που θα πρέπει να λαμβάνεται σοβαρά υπ’ όψιν. Λέγοντας περιβάλλον εννοούμε τον ευρύτερο χώρο διαμονής-εκτροφής αλλά και τα ίδια τα κλουβιά των πουλιών.

Το μέρος που θα επιλεγεί για την τοποθέτηση, ο εξοπλισμός του κλουβιού, ο φωτισμός, η καθαριότητα-απολύμανση, είναι οι βασικές πτυχές αυτού του θέματος. Επίσης η καθαριότητα των ίδιων των πουλιών με το μπάνιο, είναι μια συνήθεια που δεν θα πρέπει να αμελούμε.

Κατάλληλο κλουβί

Το κλουβί στο οποίο πρόκειται να στεγάσουμε ένα πουλί, θα πρέπει καταρχήν να είναι αρκετά μεγάλο για να μπορεί να κινείται ο ένοικος του προς όλες τις κατευθύνσεις χωρίς περιορισμούς.

Οι διαστάσεις του θα πρέπει να ξεκινούν από 35εκ. μήκος Χ 25εκ. Βάθος Χ30εκ. ύψος και περισσότερο. Ο κανόνας σε αυτή την περίπτωση λέει ότι όσο μεγαλύτερο είναι το κλουβί, τόσο καλύτερα για το πουλί.

Να προτιμάτε κλουβιά τα οποία έχουν ορθογώνιο σχήμα χωρίς περιττές καμπύλες οι οποίες αφήνουν ανεκμετάλλευτο χώρο και αποσπώμενη βάση (πάτο) με ενσωματωμένη ή αποσπώμενη σχάρα για ευκολότερο καθάρισμα.

Κλουβιά τα οποία είναι σκουριασμένα ή έχουν ξεφτισμένα χρώματα, θα πρέπει να αντικαθίστανται διότι είναι επικίνδυνα για την υγεία των πουλιών. Επίσης, να προτιμάτε κλουβιά ανοξείδωτα ή βαμμένα με ειδική βαφή τα οποία να συνοδεύονται με πλαστικά εξαρτήματα.

Να αποφεύγετε τα ξύλινα κλουβιά διότι πέραν της αισθητικής του θέματος η οποία είναι καθαρά υποκειμενική, μπορούν να γίνουν εστία μικροβίων και παρασίτων λόγω δυσχέρειας στον καθαρισμού του υλικού από το οποίο είναι φτιαγμένα.

Πλήρης Οδηγός επιλογής κατάλληλου κλουβιού για πουλιά.

Αξεσουάρ κλουβιού

Κάθε κλουβί (στις διαστάσεις που αναφέρθηκαν) θα πρέπει να έχει τουλάχιστον δύο πατήθρες, δύο ταΐστρες, μια ποτίστρα και μία ή δύο αποσπώμενες εσωτερικές ταΐστρες (αυγοθήκες) για να τους προσφέρετε αυγό-αυγοτροφή, φρούτο, σπόρους υγείας ή άμμο με ιχνοστοιχεία (grit).

Οποιοδήποτε άλλο αξεσουάρ δεν θεωρείται απαραίτητο και μάλιστα κάποια από αυτά όπως κούνιες, καθρεφτάκια κ.λπ. Θα είναι καλό να αποφεύγονται διότι περιορίζουν το χώρο κίνησης του πουλιού.

Πατήθρες

Οι πατήθρες θα πρέπει να πλένονται και να απολυμαίνονται συχνά διότι τα πουλιά πατούν πάνω σε αυτές και ταυτόχρονα καθαρίζουν το ράμφος και το πρόσωπό τους με κίνδυνο να μολυνθούν.

Οι πατήθρες μπορούν να είναι είτε πλαστικές είτε ξύλινες. Ειδικά στη δεύτερη περίπτωση ο καθαρισμός και η απολύμανση θα να γίνεται συχνότερα διότι η φύση του υλικού ευνοεί την ανάπτυξη βλαβερών μικροοργανισμών και ακάρεων.

Μερικά από τα χαρακτηριστικά των ξύλινων ή πλαστικών πατήθρων τα οποία μπορεί να σας βοηθήσουν στην επιλογή σας.

Φωτισμός Χώρου

Ο φωτισμός είναι κατά την άποψή μου από τους σημαντικότερους παράγοντες που συντελούν στη διατήρηση της καλής υγείας και της φυσιολογικής συμπεριφοράς των πουλιών. Με τον όρο φωτισμός εννοούμε και την ποιότητα αλλά και την ημερήσια διάρκεια φωτός που λαμβάνουν τα πουλιά.

Εάν στεγάζουμε τα πουλιά μας σε εξωτερικό χώρο, τότε δε χρειάζεται να κάνουμε κάτι ιδιαίτερο παρά μόνο να φροντίσουμε ώστε η θέση που θα βρίσκονται να έρχεται σε απευθείας επαφή με το φως του ήλιου, αλλά παράλληλα να τους παρέχει και κάποιο μέρος για να προστατεύονται από αυτό όταν το θελήσουν.

Εάν τα πουλιά βρίσκονται σε εσωτερικό χώρο, τότε όπως προαναφέρθηκε θα πρέπει να φροντίσουμε και για την ποιότητα αλλά και για τη διάρκεια του φωτισμού.

Οι λάμπες φθορισμού και ειδικότερα αυτές που εκπέμπουν φως σε πλήρες φάσμα είναι προτιμότερες από τις λάμπες πυρακτώσεως. Η UV ακτινοβολία που παράγουν οι λάμπες πλήρους φάσματος είναι απαραίτητη για τη σύνθεση της βιταμίνης D3 από τον οργανισμό των πουλιών.

Περισσότερα, Φωτισμός εκτροφείου πτηνών

Ακόμη πιο σημαντική όμως είναι η διάρκεια την οποία λαμβάνουν φως τα πουλιά. Η διάρκεια φωτισμού μέσα στο εικοσιτετράωρο (φωτοπερίοδος) είναι αυτή που καθορίζει την αντίληψη των πουλιών σχετικά με το χρόνο και τις εποχές. Είναι με απλά λόγια το ημερολόγιό τους.

Εάν η διάρκεια του χρόνου που έχουμε αναμμένα τα φώτα είναι γύρω στις 9:30 ώρες ημερησίως, τότε τα πουλιά αντιλαμβάνονται ότι βρίσκονται στην καρδιά του χειμώνα. Εάν ο φωτισμός που υπάρχει στο χώρο διαρκεί 14 και πλέον ώρες, τότε αντιλαμβάνονται ότι βρίσκονται στην καρδιά του καλοκαιριού.

Με βάση τα παραπάνω μπορούμε εύκολα να αντιληφθούμε και εμείς, για ποιο λόγο υπάρχουν προβλήματα στην αναπαραγωγή όταν η διάρκεια του εσωτερικού φωτισμού είναι 10 ώρες ημερησίως, ακόμη και αν βρισκόμαστε στο μήνα Μάιο ή για ποιο λόγο έχουν τα πουλιά πτερόρροια στην καρδιά του χειμώνα, όταν λαμβάνουν 15 και πλέον ώρες φως την ημέρα.

Κάτι ακόμη που χρειάζεται προσοχή είναι οι σταθερές ώρες έναρξης και διακοπής του φωτισμού. Θα πρέπει δηλαδή το φως να ανάβει συγκεκριμένη ώρα το πρωί και να σβήνει συγκεκριμένη ώρα κάθε βράδυ. Δεν μπορούμε να ανάβουμε το φως πότε στις 7 το πρωί και πότε στις 10 και να το σβήνουμε είτε στις 9 το βράδυ είτε στις 2 το πρωί αναλόγως την ώρα που θα πάμε οι ίδιοι μας για ύπνο.

Με αυτό τον τρόπο αποσυντονίζουμε το βιολογικό ρολόι των πουλιών και γενικά όλες τις βιολογικές τους λειτουργίες με αποτέλεσμα κάποιες φορές να καταλήγουμε λανθασμένα στη χορήγηση φαρμάκων για προβλήματα που δεν μπορούν να θεωρηθούν ασθένειες.

Αντιλαμβάνομαι ότι τα πουλιά συντροφιάς τα έχουμε για να μας κρατούν συντροφιά, αλλά θα πρέπει να σεβόμαστε τουλάχιστον τις βιολογικές τους ανάγκες, προκειμένου να έχουν μια καλή ποιότητα ζωής για μπορούν να μας κρατούν συντροφιά για πολύ καιρό.

Θερμοκρασία χώρου

Τα πουλιά έχουν τη ικανότητα να προσαρμόζονται στις περιβαλλοντικές συνθήκες και συγκεκριμένα στη θερμοκρασία του περιβάλλοντος, όταν δεν υπάρχουν απότομες διακυμάνσεις.

Στέγαση πουλιών σε εξωτερικό χώρο

Τα πουλιά που στεγάζονται σε εξωτερικό χώρο μπορούν να επιβιώσουν σε θερμοκρασίες που ξεκινούν από μερικούς βαθμούς κάτω από το μηδέν μέχρι και 35 και πλέον βαθμούς πάνω από το μηδέν, αρκεί να υπάρξει μέριμνα για ορισμένα βασικά θέματα.

Ρεύματα αέρος

Τα πουλιά θα πρέπει να είναι πλήρως προστατευμένα από τα ρεύματα αέρος. Πρέπει στο σημείο που στεγάζονται να μην τα "βρίσκει" καθόλου ο άνεμος. Είναι πολύ σημαντικό για την αποφυγή αναπνευστικών ασθενειών. Δεν είναι τόσο η χαμηλή θερμοκρασία που βλάπτει τα πουλιά αλλά τα ρεύματα αέρος γι' αυτό και θα πρέπει να λαμβάνονται σοβαρά υπ’ όψιν.

Πολύ χαμηλές θερμοκρασίες

Σε περιοχές που η θερμοκρασία πέφτει 1 με 2 βαθμούς κάτω από το μηδέν, θα πρέπει να φροντίζουμε ώστε η διατροφή των πουλιών να είναι ενισχυμένη, πλούσια σε λιπαρούς σπόρους. Επίσης θα πρέπει να ελέγχουμε πολύ συχνά το νερό στις ποτίστρες για να μην παγώσει.

Σε περιπτώσεις που η θερμοκρασία πέφτει περισσότερο από τους 1 με 2 βαθμούς κάτω από το μηδέν, τότε θα πρέπει να καλύπτουμε τα κλουβιά με κάποιο τρόπο (νάιλον ή μοριοσανίδες) από τις πλαϊνές και την πίσω πλευρά και να τοποθετούμε ειδικές λάμπες εκπομπής θερμότητας οι οποίες εμποδίζουν την πτώση της θερμοκρασίας σε πολύ χαμηλά επίπεδα.

Υψηλές θερμοκρασίες

Τους καλοκαιρινούς μήνες που η θερμοκρασία ανεβαίνει πάνω από τους 30 βαθμούς Κελσίου, θα πρέπει να φροντίζουμε ώστε τα κλουβιά - πουλιά να μην έρχονται σε άμεση επαφή με τον ήλιο, τουλάχιστον μετά τις δέκα το πρωί.

Επίσης, θα πρέπει να δίνουμε στα πουλιά τη δυνατότητα να κάνουν πολύ συχνά μπάνιο ή να τα ψεκάζουμε ελαφρώς με λίγο νερό μερικές φορές την ημέρα.

Στέγαση πουλιών σε εσωτερικό χώρο

Σε αυτή την περίπτωση τα πράγματα είναι κάπως πιο απλά. Η θερμοκρασία του περιβάλλοντος χώρου δεν θα πρέπει επίσης να παρουσιάζει μεγάλες αυξομειώσεις κάτι που είναι ευκολότερο να επιτευχθεί σε εσωτερικό χώρο.

Το κλουβί/α πρέπει να είναι τοποθετημένα μακριά από τις εστίες θερμότητας (καλοριφέρ, σόμπες, κλιματιστικά). Στην περίπτωση των κλιματιστικών, θα πρέπει να αποφεύγεται η απευθείας έκθεση των πουλιών στο θερμό ή κρύο αέρα που εκπέμπουν στο χώρο. Επίσης, θα πρέπει να αποφεύγεται η τοποθέτησή των πουλιών κοντά σε εξαεριστήρες ή μεταξύ δύο ανοιχτών παραθύρων ή πορτών, προκειμένου να μην εκτίθενται σε ρεύματα αέρος.

Χώροι όπως κουζίνες, μπάνια κ.λπ. είναι τα χειρότερα μέρη για να διατηρούμε τα πουλιά μας. Οι υψηλές θερμοκρασίες που αναπτύσσονται στους χώρους αυτούς σε συνδυασμό με τις εκπομπές και τις αναθυμιάσεις αερίων από τα μαγειρικά σκεύη, τις οσμές και τους υδρατμούς από την παρασκευή των φαγητών, είναι πολύ επικίνδυνα για την υγεία των πουλιών.

Μην ξεχνάτε ότι το Teflon μπορεί να σκοτώσει τα πουλιά σας με τις αναθυμιάσεις που δημιουργούνται από τη θέρμανσή του.

Καθαριότητα υγιεινή απολύμανση

Η καθαριότητα του χώρου που ζουν τα πουλιά, είτε των κλουβιών είτε του ευρύτερου περιβάλλοντος χώρου, είναι καθοριστική στην πρόληψη και τη μετάδοση ασθενειών.

Πολλές από τις ασθένειες που εμφανίζονται στα πουλιά θα μπορούσαν να αποφευχθούν ή να προληφθούν εάν ο χώρος τους ήταν καθαρός και τηρούνταν σχολαστικά οι κανόνες υγιεινής.

Υπόστρωμα υγιεινής

Ο πάτος του κλουβιού είναι αυτός που υποδέχεται όλες τις ακαθαρσίες συμπεριλαμβανομένων των περιττωμάτων των πουλιών.

Στην επιφάνεια του πάτου λοιπόν θα πρέπει να τοποθετούμε κάποιο υλικό υγιεινής το οποίο να είναι απορροφητικό, να συγκρατεί υγρασία και οσμές. Το υλικό αυτό θα πρέπει να αντικαθίσταται συχνά.

Υπάρχουν αρκετές επιλογές στο εμπόριο μερικές από τις οποίες είναι η άμμος υγιεινής για πουλιά, τα τρίμματα ξύλου ή το απλό χαρτί. Στην περίπτωση του χαρτιού θα πρέπει να αποφύγετε την εφημερίδα διότι περιέχει ουσίες όπως είναι ο μόλυβδος οι οποίες είναι βλαβερές για τα πουλιά.

Η επιλογή του κατάλληλη υλικού είναι αυτή που ικανοποιεί καλύτερα τις ανάγκες σας. Μπορείτε να παρακολουθήσετε μια συζήτηση που αφορά στην επιλογή προϊόντων για την υγιεινή των πουλιών.

Σκεύη τροφής και νερού

Τα σκεύη τροφής και νερού θα πρέπει να πλένονται σχολαστικά και να απολυμαίνονται τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα, ειδικά οι ποτίστρες. Το νερό ευνοεί την ανάπτυξη των μικροοργανισμών και γι' αυτό θα πρέπει να αντικαθίσταται καθημερινά και να καθαρίζονται με προσοχή οι ποτίστρες.

Το θέαμα ποτίστρων οι οποίες έχουν πιάσει πρασινάδα στο εσωτερικό τους είναι απαράδεκτο και αν μη τι άλλο δείχνει ανθρώπους ανεύθυνους που είτε δεν έχουν γνώση των βασικών κανόνων υγιεινής και φροντίδας των πουλιών, είτε αγνοούν παντελώς την έννοια του όρου φροντίδα.

Σχετικό περιεχόμενο

Τα Καναρίνια ως Κατοικίδια Πουλιά (πλήρης οδηγός) Οδηγός φροντίδας παπαγάλων How to properly care for your pet birds

Μια πρόταση για την παρασκευή τροφής για εντομοφάγα πουλιά που δεν τους αρκούν μόνο οι σπόροι αλλά χρειάζονται έντομα και γενικά ζωική πρωτεΐνη στη διατροφή.

Πρόταση για την παρασκευή τροφής για εντομοφάγα πουλιά

Εντομοφάγα πουλιά είναι οι κοκκινολαίμηδες, τα αηδόνια, η γαλαζοπαπαδίτσα, ο καλόγερος, καρβουνιάρης κλπ. Η ιδιαιτερότητα τους είναι ότι δεν τρέφονται με ξηρούς σπόρους και χρειάζονται έντομα, φρούτα και γενικότερα μαλακές και φρέσκες τροφές.

Τέτοιες μαλακές τροφές (με υψηλό ποσοστό υγρασίας, άνω του 20%) κυκλοφορούν από διάφορες εταιρίες αλλά αν κάποιος θελήσει να προχωρήσει σοβαρά στην εκτροφή εντομοφάγων πουλιών θα πρέπει ν αρχίσει να φτιάχνει τα δικά του μείγματα.

Η διατροφή των εντομοφάγων πουλιών πρέπει να περιλαμβάνει

1. Το βασικό μείγμα 50%
2. Φρούτα 20%
3. Έντομα 30%

Βάση μείγματος

Προσωπικά, λόγω χρόνου, χρησιμοποιώ έτοιμο μείγμα εταιριών. Όμως ρώτησα έναν φίλο στη Γερμανία, που γνώριζα ότι παρασκευάζει δικό του μείγμα. Μου είπε ότι παρασκευάζει 10 κιλά, τα οποία του επαρκούν για 2 εβδομάδες. Το μείγμα αυτό θα το ονομάσουμε "στεγνό μείγμα".

Για να παρασκευάσουμε 10 κιλά, χρειαζόμαστε τα παρακάτω υλικά. Αν θέλουμε μικρότερη ποσότητα τότε μειώνουμε ανάλογα και τα υλικά.

• 150 γρ. Μαγιά μπύρας
• 150 γρ Θρυμματισμένα φουντούκια.
• 150 γρ. Θρυμματισμένο λιναρόσπορο.
• 150 γρ. Παπαρούνα.
• 150 γρ. Πίτουρο.
• 900 γρ. Πέλετς για μικρά γατάκια (θρυμματισμένο)
• 750 γρ. Τροφή για μάϊνα θρυμματισμένη.
• 150 γρ. Γύρη.
• 750 γρ. Νιφάδες βρώμης για σκύλους, θρυμματισμένη.
• 300 γρ. Ξεφλουδισμένο ηλιόσπορο, θρυμματισμένο.
• 1500 γρ. Τροφή για κουτάβια ( royal Canin A3), θρυμματισμένο.
• 750 γρ. Τροφή για κοτοπουλάκια.
• 1500 γρ. Μπισκότα και παντεσπάνι θρυμματισμένα.
• 300 γρ. Γάλα σκόνη, για μωρά.
• 1050 γρ. Νιφάδες βρώμης, θρυμματισμένες.
• 1050 γρ. Μούσλι με σταφίδες και καρύδι, θρυμματισμένα.

Όλα αυτά τα ανακατεύουμε πολύ καλά και μπορούμε να τα αποθηκεύσουμε σε κουβάδες για έναν μήνα δίχως πρόβλημα. Όπως ανέφερα και στην αρχή, εγώ χρησιμοποιώ έτοιμο μείγμα λόγω χρόνου.

Μαλακή τροφή

Παρασκευάζω ένα κιλό μαλακής τροφής, που μου διαρκεί περίπου 3-4 μέρες. Χρησιμοποιώ 500 γρ. από το μείγμα που περιγράψαμε παραπάνω. Μέσα σ' αυτό προσθέτω επίσης.

• 150 γρ. τριμμένα φρούτα και λαχανικά (από 50γρ. αχλάδι, μήλο, καρότο)
• 40 gr cottage chesse
• 2 κουταλάκια του γλυκού ελαιόλαδο.
• 1 κουταλάκι του γλυκού Vitacombex, υγρό.
• 2 κουταλάκια του γλυκού μέλι.

Ανακατεύουμε καλά το μείγμα και το τοποθετούμε στο ψυγείο για 12 ώρες, ώστε τα υγρά από τα τριμμένα φρούτα και λαχανικά να αποροφηθούν από το μείγμα και να έχει υγρασία. Προσοχή να μην γίνει λάσπη.

Αυτή η διατροφή αποτελεί το 70% της διατροφής τους, εκτός της περιόδου αναπαραγωγής. Το υπόλοιπο 30% αποτελείται από έντομα κατεψυγμένα ή αποξηραμένα ή ζωντανά.

Όταν ξεκινήσει η περίοδος αναπαραγωγής εγώ ανεβάζω το ποσοστό των εντόμων σε 50-60%. Αυτό σημαίνει ότι το ποσοστό του στεγνού μείγματος και φρούτων / λαχανικών κατεβαίνει στο 40%. Τα έντομα τα "λαδώνω" μέσα σ' ελαιόλαδο και κι έπειτα τα γυρνάω μέσα σε λίγη σκόνη βιταμίνης.

Σίγουρα η δουλειά και ο χρόνος παρασκευής αυτής της τροφής δεν έχει καμία σχέση με την παρασκευή και τον χρόνο της τροφής των σποροφάγων πουλιών μου. Πρέπει όμως να ομολογήσω ότι αυτό το γνώριζα πρίν αποκτήσω τα εντομοφάγα πουλιά που έχω. Όπως πρέπει να ομολογήσω ότι μου αρέσουν πάρα πολύ.

Ο φίλος που μου έδωσε την συνταγή του στεγνού μείγματος που ανέφερα παραπάνω, μου είπε ότι χρειάζεται 20 κιλά για 3 εβδομάδες και το ταΐζει από τον Αύγουστο ως τα τέλη Φεβρουαρίου, στην ποσότητα που ανέφερα, στα εντομοφάγα που εκτρέφει.

Έντομα

Από 1 Μαρτίου και μέχρι τέλος Μαρτίου ανεβάζει το ποσοστό των εντόμων μέχρι και 60%.

Ο ίδιος εκτρέφει τα mealworm και τα διάφορα έντομα που χρησιμοποιεί. (Άντε ν ακούσει η γυναίκα μου τέτοιο πράγμα).

Όταν τα πουλιά έχουν αυγά και κλωσάνε, αφήνει τις κλούβες ανοιχτές (χρησιμοποιεί εξωτερικές κλούβες), ώστε τα πουλιά να βγουν και να ψάξουν μόνα τους για έντομα.

Αυτό το συνεχίζει μέχρι 2-3 μέρες πριν οι νεοσσοί βγουν από την φωλιά.

Έλεγε ότι μ' αυτό το σύστημα έχει χάσει μόνο 2 πουλιά στα 12 χρόνια που τα εκτρέφει και ότι από κάθε ζευγάρι έχει μέσο όρο 6 μικρά κάθε χρόνο.

Έτοιμη η τροφή για τα εντομοφάγα πουλιά σας!

Σχετικό περιεχόμενο

Εκτροφή σκουληκιών (mealworms) Εντομοφάγα πτηνά

Το Αηδόνι Πεκίνου ή Ιαπωνικό ή Κινέζικο αηδόνι όπως είναι αλλιώς γνωστό, είναι ένα εντυπωσιακό ωδικό πουλί, όχι μόνο για το μαγευτικό κελάηδημά του αλλά και για το πανέμορφο φτέρωμά του.

Το Αηδόνι Πεκίνου


Όταν διαβάζαμε το αριστούργημα του Hans Christian Andersen, Το αηδόνι του αυτοκράτορα, δεν μπορούσαμε να φανταστούμε ότι αναφερόταν σε ένα τόσο όμορφο και εντυπωσιακό ωδικό πουλί. Το εξωτικό αηδόνι του Πεκίνου είναι γνωστό και ως αηδόνι Ιαπωνίας ή Κινέζικο Αηδόνι.

Μορφολογία Κινέζικου Αηδονιού

Πρόκειται για ένα μικρόσωμο στρουθιόμορφο πουλί που το συνολικό του μέγεθος δεν ξεπερνάει τα 15 εκατοστά και το βάρος του τα 20 γραμμάρια. Είναι ευρύτατα διαδεδομένο στις Ανατολικές Ασιατικές χώρες, Κίνα, Ιαπωνία, αλλά και στα νησιά της Χαβάης και στις οροσειρές των Ιμαλαΐων.

Το Ιαπωνικό αηδόνι είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακό όχι μόνο για το μαγευτικό κελάηδημά του, αλλά και για το πανέμορφο και ελκυστικό φτέρωμά του που συνδυάζει μια ποικιλία χρωμάτων. Το ενήλικο αρσενικό έχει γκριζοπράσινο κεφάλι με υποκίτρινο δακτύλιο γύρω από τα μεγάλα καφετιά μάτια του. Το μυτερό ράμφος του είναι κόκκινο στην άκρη ενώ μαυρίζει προς την μύτη.

Η πλάτη, ο μανδύας και το υπογάστριο έχουν λαδόγκριζο χρώμα, ενώ η ουρά του είναι μαυριδερή. Τα φτερά πτήσης είναι κόκκινα, με μαύρες και κίτρινες λωρίδες.

Εντυπωσιακή είναι η κίτρινη τραχηλιά και τα κοραλλένια πλαϊνά του στήθους. Το θηλυκό διαφέρει ελάχιστα από το αρσενικό ως προς την ένταση και την ποικιλία των χρωμάτων. Το θηλυκό έχει λευκό δακτύλιο ματιού.
Συναντάται σε ορεινές, δασωμένες περιοχές με υψόμετρο από 700 έως και 2700 μέτρα, αλλά έχει διαπιστωθεί ότι μπορούν να πετάξουν για λίγη ώρα μέχρι και σε υψόμετρο 4500 μέτρων.

Εκείνο που κάνει να ξεχωρίζουν σίγουρα τα δυο γένη μεταξύ τους είναι το δυνατό, σαγηνευτικό κελάηδημα του αρσενικού, ιδιαίτερα κατά την περίοδο της αναπαραγωγής. Το θηλυκό κελαηδάει επίσης, αλλά πολύ πιο υπόκωφα και χωρίς ιδιαίτερη πλοκή στο τραγούδι του.

Συμπεριφορά

Τα Αηδόνια Ιαπωνίας είναι πολύ κοινωνικά πουλιά που πετούν συχνά σε μεγάλες ομάδες και μπορούν εύκολα να συμβιώσουν και με διαφορετικά είδη πουλιών. Περνούν πολύ χρόνο κρυμμένα μέσα στα φυλλώματα των δέντρων, φροντίζοντας να μην γίνονται εύκολα αντιληπτά από τους ανθρώπους αλλά και από τους φυσικούς εχθρούς τους που είναι οι αρουραίοι, οι νυφίτσες, οι κουκουβάγιες, οι γάτες κτλ.

Στην άγρια ζωή αν και είναι κοινωνικά, είναι μονογαμικά πουλιά. Είναι ιδιαίτερα δραστήρια και ενεργητικά στις κινήσεις τους. Αρέσκονται στο να χοροπηδούν συνεχώς από κλαδί σε κλαδί κουνώντας νευρικά τα φτερά και την ουρά τους. Επειδή είναι κατά βάση εντομοφάγα πουλιά μεταναστεύουν κατά την χειμερινή περίοδο προσπαθώντας να αναζητήσουν σε θερμότερα κλίματα την τροφή τους.

Εκτροφή

Για την εκτροφή τους πρέπει να προσφέρει κανείς στα γιαπωνέζικα αηδόνια το κατάλληλο περιβάλλον και τις κατάλληλες συνθήκες διαβίωσης και διατροφής.

Χρειάζονται μεγάλους και άνετους χώρους με φυσικά φυτά ή ξύλινες πατήθρες, πολύ καλή καθαριότητα ιδιαίτερα στον πάτο του κλουβιού προς αποφυγή ανάπτυξης βακτηριδίων και φυσικά χρήση ρηχής μπανιέρας μιας και λατρεύουν το μπάνιο.

Μεγάλη προσοχή απαιτείται με την μπανιέρα όταν υπάρχουν νεοσσοί, προκειμένου να αποφευχθούν τυχών πνιγμοί τους

Διατροφή

Καθημερινή χορήγηση φρέσκου νερού. Η διατροφή τους περιλαμβάνει κυρίως έντομα όπως σκαθάρια, γρύλους, έντομα, ζωύφια, αράχνες, μύγες, μυρμήγκια, σκουλήκια τα οποία και προτιμούν να τα τρώνε ζωντανά και προνύμφες εντόμων. Είναι γεγονός ότι μια 5μελή οικογένεια χρειάζεται ημερησίως γύρω στα 300 έντομα.

Τρώνε ακόμη ώριμα φρούτα όπως μήλο, αχλάδι, πορτοκάλι, μπανάνες, μούρα και σταφύλι. Επίσης διατρέφονται με ποικιλία σπόρων όπως κεχρί, τροφή για παπαγαλάκια και καναρίνια, αυγό και φρέσκα λαχανικά όπως μαρούλι και σπανάκι.

Αναπαραγωγή

Όπως τα περισσότερα πουλιά, αναπαράγονται και αυτά τους Ανοιξιάτικους μήνες. Μετά από το έντονο φλερτάρισμα του θηλυκού με το σαγηνευτικό του κελάηδημα, το ζευγάρι ξεκινάει την προετοιμασία τους χτισίματος της φωλιάς τους.

Προτιμούν φωλιά ανοιχτού τύπου, καλαθωτή, την οποία κατασκευάζουν με κλαδάκια, φύλλα, ίνες, βρύα και λειχήνες. Στο φυσικό τους περιβάλλον η κατασκευή της φωλιάς διαρκεί μέχρι και μία εβδομάδα.

Η θηλυκιά εναποθέτει εκεί 3-4 και σπάνια πέντε αυγά, κυανού χρώματος με καφεκόκκινες κηλίδες. Μετά από επώαση μέχρι και 14 ημερών εμφανίζονται οι νεοσσοί για την φροντίδα των οποίων είναι υπεύθυνοι και οι δυο γονείς.

Πολλές φορές και χωρίς να υπάρχει εμφανής λόγος, το ζευγάρι πετάει τους νεοσσούς από τη φωλιά και προχωράνε στην επόμενη γέννα. Αν και δεν έχει αποδειχθεί, υποστηρίζεται η άποψη ότι αν οι γονείς αξιολογήσουν ότι οι νεοσσοί δεν θα επιβιώσουν, ενεργούν έτσι από ένστικτο.

Η παρατήρησή τους παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον μιας και είναι αεικίνητα και κινούνται όλο χάρη και ενέργεια καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας. Την νύχτα χρειάζονται ένα μικρό φωτάκι νυκτός για να κινούνται άνετα χωρίς τον κίνδυνο τραυματισμού τους.

Κελάηδημα αηδονιού του Πεκίνου
Πολυμέσο youtube: 6OG2hnsPJVA

Ονοματολογία και συστηματική ταξινόμηση

Διωνυμική ονοματολογία: Leiothrix lutea Ελληνική: Αηδόνι Πεκίνου, Κινέζικο Αηδόνι, Αηδόνι Ιαπωνίας Αγγλική: Red-billed leiothrix, Pekin robin, Pekin nightingale, Japanese nightingale Τάξη: Στρουθιόμορφα Οικογένεια: Leiothrichidae Γένος: Leiothrix Είδος: L. lutea

Media gallery Κινέζικων ή Ιαπωνικών αηδονιών

Αναγνώριση φύλου καρδερίνας με αναλυτική περιγραφή και φωτογραφίες που αναδεικνύουν τα σημεία διάκρισης. Ένας οδηγός που θα σας βοηθήσει να καταλάβετε εάν η καρδερίνα σας είναι αρσενική ή θηλυκή, με περιγραφές και φωτογραφίες που αναδεικνύουν τα σημεία διάκρισης των φύλων.

Σημεία διάκρισης του φύλου της καρδερίνας

Για να ελέγξουμε το φύλο της καρδερίνας πρέπει να πιάσουμε το πουλί και ν αρχίσουμε τον έλεγχο. Πρέπει να κρατάμε το πουλί απαλά μέσα στην παλάμη μας και να το συγκρατούμε με το μεγάλο μας δάκτυλο. Έτσι είναι εύκολο να το ελέγξουμε.

Μάσκα και μουστάκι

Στα αρσενικά πουλιά η μάσκα περνάει καθαρά το μάτι και τελειώνει στο τέλος του ματιού ή λίγο πιο πίσω από αυτό (αριστερή εικόνα). Στα θηλυκά η μάσκα τελειώνει περίπου στο μέσον του ματιού ή λίγο πριν το τέλος του ματιού.

Το επόμενο που ελέγχουμε είναι το μουστάκι. Στα αρσενικά είναι χρώματος μαύρο και στα θηλυκά καφέ.

Ώμοι - "πλατάρι"

Ο επόμενος έλεγχος γίνετε στη φτερούγα. Συγκεκριμένα στον σημείο που ενώνεται με το σώμα (ονομάζεται και "πλατάρι"). Για να κάνουμε αυτόν τον έλεγχο, κρατάμε το πουλί όπως περιέγραψα προηγουμένως και με το άλλο χέρι ανοίγουμε το φτερό του. Αν το "πλατάρι" είναι μαύρο, το πουλί είναι αρσενικό.

Αν έχει και καφέ φτερούγες ή ολόκληρο είναι καφέ το πουλί είναι θηλυκό (δεξιά εικόνα). Αυτός ο έλεγχος πρέπει να γίνετε προσεκτικά και να μην κρατάμε το φτερό ανοιχτό πολύ ώρα για ν αποφύγουμε τραυματισμό ή χάσιμο φτερών σε περίπτωση που τρομάξει και προσπαθήσει να φύγει.

"Σταυρός" στο κεφάλι

Όταν τελειώσουμε με τις φτερούγες ελέγχουμε και τον μαύρο σταυρό στο κεφάλι.

Στα αρσενικά είναι καθαρά μαύρο και στα θηλυκά υπάρχουν πολλές φορές καφέ ή άσπρα φτεράκια.

Αναπαραγωγικά όργανα

Γυρνάμε το πουλί με την πλάτη του στην παλάμη μας και συνεχίζουμε τον έλεγχο στο μπροστινό μέρος του. Πρώτα φυσάμε χαμηλά στην κοιλιά του ώστε ν ανοίξουν τα φτερά και να ελέγξουμε τα αναπαραγωγικά του όργανα.

Στο αρσενικό πουλί έχει όρθια στάση, σχεδόν κάθετο στην κοιλιά. Στο θηλυκό η φορά είναι προς τα πίσω παράλληλα με την κοιλιά του. Η φορά των οργάνων είναι “σχεδιασμένη” από την φύση για να είναι εύκολο το ζευγάρωμα τους.

Αγκώνας

Στην ίδια στάση, ανοίγουμε τα φτερά. Αν το πουλί έχει ένα μικρό κίτρινο φτερό στον αγκώνα είναι αρσενικό. Τα θηλυκά δεν έχουν κάτι αντίστοιχο. Επίσης κάποια αρσενικά έχουν αριστερά – δεξιά του στήθους, κάτω από τα φτερά, λίγα μικρά κίτρινα φτεράκια που οι θηλυκές δεν έχουν.

Σε γενικές γραμμές, τα θηλυκά που είναι επιφορτισμένα με την κατασκευή της φωλιάς και το κλώσημα των αυγών, δεν έχουν έντονα χρώματα όπως τα αρσενικά.

Λογικά έπειτα από όλα αυτά τα στοιχεία που γνωρίζουμε θα ήταν εύκολο να ξεχωρίσουμε το φύλο μιας καρδερίνας. Όμως πρέπει να τσεκάρουμε όλα τα στοιχεία γιατί πολλές φορές οι καρδερίνες δεν εμφανίζουν όλα τα στοιχεία που καθορίζουν το φύλο τους εύκολα. Υπάρχουν αρσενικά πουλιά που έχουν μικρές μάσκες και αντίθετα θηλυκά που έχουν υπερβολικά μεγάλες μάσκες.

Το ίδιο μπορεί να συναντήσετε σε όλα τα στοιχεία που ανέφερα παραπάνω. Έτσι π.χ. υπάρχουν στις Carduelis carduelis major πολλά αρσενικά πουλιά με μεγάλη μάσκα, μαύρο μουστάκι, το κίτρινο φτεράκι στον αγκώνα αλλά έχουν ένα πλατάρι, στις φτερούγες, που φαίνεται σαν πράσινο. Αυτές, βεβαίως, από τα στοιχεία που ξέρουμε, είναι αρσενικές.

Ένα στοιχείο αναγνώρισης, που δεν περιέγραψα, είναι το κελάηδισμα. Αν έχουμε τα πουλιά πολύ καιρό είναι ευκολότερο το ξεχώρισμα με βάση το κελάηδισμα. Αυτό δυστυχώς δεν μπορεί να μας βοηθήσει αν πρόκειται για πουλιά που βλέπουμε πρώτη φορά. Σ αυτήν την περίπτωση θα τα ελέγξουμε με τον τρόπο που ανέφερα παραπάνω.

Πως αναγνωρίζουμε το φύλο των νεοσσών

Πολλές φορές με ρωτάνε πως μπορούμε ν αναγνωρίσουμε το φύλο των νεοσσών. Πιστεύω ότι είναι από δύσκολο έως αδύνατο. Το μόνο που βρήκα, μέχρι σήμερα και δεν αποτελεί κανόνα, είναι το ράμφος. Τα αρσενικά, πολλές φορές, έχουν μακρύτερο ράμφος και πιο στενό στην βάση του.

Τα θηλυκά έχουν κοντύτερο ράμφος και πιο φαρδύ στην βάση του. Γι αυτό τα κεφάλια των αρσενικών φαίνονται “μακρόστενα” και των θηλυκών “κοντόχοντρα”. Τα αμέσως επόμενα στοιχεία αναγνώρισης φύλου, που θα εμφανιστούν στους νεοσσούς είναι το μουστάκι και τα “πλατάρια” στις φτερούγες.

Media gallery Καρδερίνων

Σχετικό περιεχόμενο

Αναγνώριση φύλου καρδερίνας από το μουστάκι Αναγνώριση φύλου καρδερίνας από το πλατάρι Η Καρδερίνα (Carduelis carduelis)

Ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες που καθορίζουν την υγεία των καναρινιών μας, είναι η σωστή διατροφή. Με την τήρηση ενός ολοκληρωμένου διατροφικού προγράμματος, βοηθούμε τα καναρίνια μας να αντεπεξέλθουν προβλήματα που θα μπορούσαν να υποβαθμίσουν την ποιότητα ζωής τους.

Σωστή διατροφή σημαίνει υγιή καναρίνια


Όταν παρέχουμε στα καναρίνια μας μια διατροφή που δεν είναι πλήρης ή και κάποιες φορές ανθυγιεινή, τότε μπορεί μακροπρόθεσμα να παρουσιαστούν προβλήματα υγείας τα οποία οφείλονται, είτε σε πρωτογενείς διατροφικές ελλείψεις, είτε από δευτερογενείς επιπλοκές ασθενειών οι οποίες δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν λόγω κακής φυσικής κατάστασης.

Πολλές φορές χορηγούνται φάρμακα στα καναρίνια προκειμένου να αντιμετωπιστεί κάποιο πρόβλημα υγείας, το οποίο δεν οφείλεται καν σε παθολογικά αίτια παρά μόνο στα αποτελέσματα της κακής διατροφής.

Προβλήματα υγείας που μπορεί να οφείλονται στην κακή δίαιτα των καναρινιών

Μερικά από τα προβλήματα που μπορεί να οφείλονται είτε άμεσα είτε έμμεσα στην κακή διατροφή είναι, το κακής ποιότητας πτέρωμα, η , διάφορα μεταβολικά νοσήματα, ή , η των ωοτόκων θηλυκών κ. Α.

Βασικά διατροφικά στοιχεία

Τα περισσότερα στρουθιόμορφα πουλιά είναι κατά βάση σποροφάγα. Καταναλώνουν έως και 30% του σωματικού τους βάρους σε τροφή καθημερινά (σε σύγκριση με το 10% για τα μεγαλύτερα είδη, όπως τους παπαγάλους). Ο μεταβολικός ρυθμός των καναρινιών είναι κατά περίπου 65% υψηλότερος από ό,τι στα .

Όσον αφορά στα καναρίνια και γενικά στα στρουθιόμορφα εκτροφής, το πρόβλημα που υπάρχει στο θέμα της διατροφής τους, είναι ότι τα περισσότερα μείγματα σπόρων που διατίθενται στο εμπόριο είναι ελλειπή σε βιταμίνες Α, D3, Ε, Κ, στα αμινοξέα λυσίνη και μεθειονίνη και έχουν κακή αναλογία ασβεστίου/φωσφόρου.

Για να εξετάσουμε όσο το δυνατόν καλύτερα το κεφάλαιο διατροφή στα καναρίνια, θα το χωρίσουμε σε 6 κύριες κατηγορίες:

• Βιταμίνες και Ανόργανα ʼλατα
• Πρωτεΐνες
• Υδατάνθρακες
• Φρούτα και Λαχανικά
• Λιπαρά
• Νερό

Βιταμίνες και Ανόργανα ʼλατα

Πρόκειται για οργανικές και ανόργανες ουσίες οι οποίες λαμβάνονται από τις τροφές και το νερό ή συντίθενται από τον ίδιο τον οργανισμό (ορισμένες και σε μικρή ποσότητα).

Ο ρόλος τους είναι καθοριστικός στη λειτουργία του οργανισμού και του σώματος των καναρινιών αφού είναι απαραίτητα για τον μεταβολισμό των τροφών σε ενέργεια, την άμυνα του οργανισμού, την ανάπτυξη, το , την αναπαραγωγή κ.λπ.

Βιταμίνη Α

Η πιο συνήθης έλλειψη που οφείλεται σε διατροφικά αίτια είναι αυτή της βιταμίνης Α. Η βιταμίνη Α μπορεί να χορηγηθεί με δύο μορφές, ως βιταμίνη Α ή ως βήτα καροτίνη.

Το πλεονέκτημα της βήτα καροτίνης είναι ότι αν χορηγηθεί σε μεγαλύτερες δόσεις από το κανονικό δεν προκαλεί προβλήματα, σε αντίθεση με τη βιταμίνη Α η οποία μπορεί να των και τα κόκαλα καναρινιών σε περίπτωση υπερδοσολογίας.

Περισσότερο επιρρεπή σε αυτή την έλλειψη, είναι τα λευκά υπολειπόμενα καναρίνια.

Μπορείτε να διαβάσετε και τις τροφές από τις οποίες μπορεί να προσληφθεί η βιταμίνη.

Βιταμίνη D3

Μια άλλη σχετικά συχνή, είναι η έλλειψη βιταμίνης D3, η οποία είναι απαραίτητη για τη δημιουργία και διατήρηση υγιών κοκάλων (η ύπαρξη της απαιτείται για την απορρόφηση και αξιοποίηση του ασβεστίου από τον οργανισμό), για την καλή κατάσταση του πτερώματος και την ωοτοκία στα καναρίνια.

Για τη σύνθεση αυτής της βιταμίνης σε επαρκείς ποσότητες από τον οργανισμό, είναι απαραίτητο το φως του ήλιου.

Σε περιπτώσεις που τα καναρίνια στεγάζονται σε εσωτερικό χώρο, θα πρέπει να υπάρχει , με λαμπτήρες που υπάρχουν στο εμπόριο για το σκοπό αυτό.

Μην ξεχνάτε ότι ακόμη και αν υπάρχει στο χώρο φυσικός φωτισμός, η μεγαλύτερη ποσότητα της UV ακτινοβολίας η οποία είναι απαραίτητη για τη δημιουργία της βιταμίνης D3, απορροφάται από τους υαλοπίνακες των παραθύρων.

Για να εξασφαλίσουμε ότι τα καναρίνια λαμβάνουν επαρκή ποσότητα, μπορούμε επίσης να χορηγήσουμε τη βιταμίνη D3 μέσω , αρκεί να είμαστε σίγουροι ότι περιέχουν την κατάλληλη δόση.

Αν και όλες οι βιταμίνες είναι πολύ σημαντικές και έχουν η κάθε μία το δικό της ρόλο στη σωστή λειτουργία του οργανισμού, αναφερόμαστε απλώς σε δύο πολύ σημαντικές των οποίων η έλλειψη εμφανίζεται συχνότερα.

Ανόργανα άλατα

Το ασβέστιο είναι το σημαντικότερο από τα ανόργανα στοιχεία (μέταλλα). Τα πουλιά που χρειάζονται συνεχή εφοδιασμό με συμπληρώματα ασβεστίου είναι οι , οι και τα και ιδιαίτερα κατά την ωοτοκία.

Όλα τα άλλα πουλιά λαμβάνουν αρκετή ποσότητα ασβεστίου από τη διατροφή τους ή από τα κλασικά συμπληρώματα που τους χορηγούμε για το σκοπό αυτό. Κάποια από αυτά είναι το σουπιοκόκαλο, τα mineral blocks, η άμμος από σπασμένα όστρακα, τα οποία είναι πολύ καλές φυσικές πηγές ασβεστίου.

Στις περιπτώσεις που χρειάζεται επιπλέον χορήγηση ασβεστίου στα καναρίνια, είναι καλό να προτιμούνται τα σκευάσματα σε μορφή σκόνης τα οποία αναμειγνύονται με την τροφή και όχι με το νερό των πουλιών.

Τα υδατοδιαλυτά συμπληρώματα διατροφή βιταμινών και μετάλλων αλλοιώνονται (οξειδώνονται) γρήγορα μέσα στο νερό και το διάλυμα που δημιουργείται ευνοεί την ανάπτυξη των μικροοργανισμών.

Να αγοράζετε συμπληρώματα σε τέτοια ποσότητα που να μπορεί να καταναλωθεί μέσα σε έξι μήνες ή και λιγότερο, διότι με τον καιρό χάνουν τις ιδιότητές τους εφόσον εκτεθούν στον αέρα.

Πρωτεΐνες

Οι πρωτεΐνες είναι τα δομικά στοιχεία του οργανισμού και είναι απαραίτητες, άλλοτε σε μεγαλύτερες και άλλοτε μικρότερες ποσότητες ανάλογα με τη χρονική περίοδο, το επίπεδο δραστηριότητας και την ηλικία των πουλιών.

Τα καναρίνια που βρίσκονται στην προετοιμασία ή και στη φάση της αναπαραγωγής (ωοτοκία, ανατροφή νεοσσών), στην περίοδο της πτερόρροιας, που βρίσκονται σε κλούβες πτήσης, και γενικά όταν βρίσκονται σε φάση ανάπτυξης ή έχουν αυξημένη δραστηριότητα, χρειάζονται περισσότερες πρωτεΐνες από ένα πουλί που βρίσκεται σε μονό κλουβί την περίοδο της ανάπαυσης.

Τα καναρίνια μεγαλύτερης ηλικίας χρειάζονται λιγότερες πρωτεΐνες, ειδικά εάν πάσχουν και από ορισμένα μεταβολικά νοσήματα όπως ασθενείς του ήπατος των νεφρών ή ποδάγρα (ουρική αρθρίτιδα).

Σημαντική είναι επίσης στη διατροφή και η ποιότητα της πρωτεΐνης. Αν και οι σπόροι περιέχουν κάποιο ποσοστό πρώτο πρωτεΐνης, θα πρέπει να καταναλώνονται όλοι από το πουλί και μάλιστα το μείγμα των σπόρων να είναι φτιαγμένο κατά τέτοιο τρόπο ώστε να παρέχει τα μέγιστα όσον αφορά την πρόσληψη της πρωτεΐνης, χωρίς παράλληλα να είναι πλούσιο σε λιπαρές ουσίες.

Κάτι τέτοιο δεν είναι και πολύ ρεαλιστικό οπότε στις περιπτώσεις που θέλουμε να αυξήσουμε την ποσότητα της πρωτεΐνης στη διατροφή των καναρινιών, προτιμούμε να δίνουμε ζωική πρωτεΐνη καλής ποιότητας μέσω των σφιχτοβρασμένων αυγών ή κάποιας αυγοτροφής του εμπορίου.

Υδατάνθρακες

Υπάρχουν δύο μορφές υδατανθράκων, οι απλοί και οι σύνθετοι. Οι απλοί είναι τα σάκχαρα. Αφομοιώνονται και απορροφούνται γρήγορα και δεν είναι ό,τι καλύτερο για τα πουλιά σας.

Αποφύγετε να τους δίνεται τροφές που περιέχουν ζάχαρη και μη δίνετε ποτέ σοκολάτα στα πουλιά σας, διότι περιέχει . Τα φρούτα περιέχουν επίσης υψηλό ποσοστό ζάχαρης και επομένως θα πρέπει να δίδονται με μέτρο.

Οι σύνθετοι υδατάνθρακες είναι τα άμυλα. Το άμυλο είναι πολύ καλή πηγή ενέργειας για τα καναρίνια και χρησιμεύει για τη δημιουργία δευτερευόντων αμινοξέων (δομικά στοιχεία των πρωτεϊνών) και του λίπους.

Τα καναρίνια πρέπει να λαμβάνουν το άμυλο από τη διατροφή τους μέσω σπόρων όπως είναι το ασπούρι, η βρώμη, οι σπόροι αγριόχορτου και χλόης κ.λπ.

Φρούτα και Λαχανικά

Είναι μια κατηγορία τροφών που μπορούν να κάνουν μόνο καλό όταν χορηγούνται με μέτρο. Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται στο αβοκάντο διότι περιέχει ουσίες οι οποίες είναι τοξικές για τα πουλιά και μπορούν να τα σκοτώσουν.

Προτιμήστε τα φρέσκα φρούτα και λαχανικά και αν είναι δυνατόν αυτά που προέρχονται από βιολογικές καλλιέργειες. Μην ξεχνάτε να τα πλένετε πολύ καλά και να τα προτού τα προσφέρετε.

Είναι προτιμότερο να δίνεται πιο συχνά λαχανικά παρά φρούτα στα καναρίνια σας διότι τα φρούτα εκτός από τη μεγάλη ποσότητα σακχάρων που περιέχουν, αποτελούνται στο μεγαλύτερο μέρος τους από νερό και άρα είναι λιγότερο θρεπτικά από μια ίση ποσότητα λαχανικών.

Η παρακάτω λίστα, χωρίς να είναι πλήρης, περιέχει πολλά από τα φρούτα και λαχανικά που περιέχουν υψηλά ποσά βιταμίνης Α ή βήτα καροτίνης.

• Μπρόκολο
• Καρότα
• Κολοκύθα
• Κόκκινο λάχανο
• Λαχανάκια Βρυξελλών
• Σπανάκι
• Σπαράγγι
• Σκούρο φυλλώδες μαρούλι
• Παπάγια
• Βερίκοκα
• Ροδάκινα
• Μάγκο
• Πεπόνι
• Κεράσια
• Καρπούζι

Περισσότερα φρούτα και λαχανικά που μπορείτε να δώσετε με ασφάλεια στα καναρίνια μπορείτε να δείτε στα .

Μπορείτε να δίνεται στα καναρίνια σας φρούτα και λαχανικά αρκετά συχνά, δύο με τρεις φορές την εβδομάδα. Πολλές φορές παρατηρούνται υδαρά περιττώματα όταν καταναλώνονται φρούτα και λαχανικά, με αποτέλεσμα να θεωρείται λανθασμένα ότι προκαλούν διάρροια.

Στην πραγματικότητα, πρόκειται για αυξημένη παραγωγή ούρων λόγω της υψηλής περιεκτικότητας σε νερό αυτών των τροφών. Μπορείτε να διαβάσετε το άρθρο για να αποκτήσετε μια καλή γνώση σχετικά με το τι είναι διάρροια και τι όχι.

Λιπαρά

Η "ανεπάρκεια λιπαρών" είναι σπάνια έως ανύπαρκτη στα καναρίνια και γενικά στα πουλιά συντροφιάς. Υπάρχουν περιπτώσεις όπου τα πουλιά χρειάζονται συγκεκριμένα είδη λιπαρών στη διατροφή τους, αλλά τα λιπαρά που περιέχονται γενικώς σε αυτήν, είναι συνήθως άφθονα.

Σε ένα μείγμα σπόρων υπάρχουν αρκετά είδη, μερικά από τα οποία περιέχουν περισσότερα λιπαρά από τα άλλα. Είναι πολύ σημαντικό να προσφέρουμε στα καναρίνια ένα μείγμα που να περιέχει σωστή αναλογία σπόρων καλής ποιότητας.

Δυστυχώς, δεν υπάρχει μια συνταγή που μπορεί να καλύψει όλες τις περιπτώσεις. Η αναλογία και το είδος των σπόρων εξαρτάται από το , το επίπεδο της δραστηριότητάς τους (μονά κλουβιά ή κλούβες πτήσης), θερμοκρασία περιβάλλοντος στο χώρο διαμονής (εσωτερικός ή εσωτερικός), χρονική περίοδος (ανάπαυση, αναπαραγωγή, πτερόρροια, εκθέσεις - διαγωνισμοί).

Μερικοί σπόροι πλούσιοι σε λιπαρά είναι: Καναβούρι, Νίζερ, Ρούπσεν, Λιναρόσπορος, Καμελίνα κ. Α.

Πολλοί άνθρωποι νομίζουν ότι αφού ορισμένα πουλιά μπορεί να τρώνε πολλούς λιπαρούς σπόρους στη φύση, τότε τους χρειάζονται και στην εκτροφή. Όμως, τα καναρίνια σας δεν ασκούνται το ίδιο με τα πουλιά της φύσης, τα οποία πετούν συνεχώς προς αναζήτηση τροφής.

Το νερό των πουλιών

Τα καναρίνια χρειάζονται άφθονο φρέσκο νερό, όχι μόνο για κατανάλωση αλλά και για το μπάνιο. Το νερό που θα πίνουν θα πρέπει να είναι καθαρό και απαλλαγμένο όσο το δυνατόν από μικρόβια, χλώριο, και άλλες ουσίες που μπορεί να βλάψουν τα πουλιά.

Το νερό της βρύσης μπορεί να είναι κατάλληλο για τους ανθρώπους, δεν είναι όμως πάντοτε κατάλληλο για τα πουλιά. Είναι προτιμότερο να χρησιμοποιείτε εμφιαλωμένο νερό ή κάποιο φίλτρο καλής ποιότητος για το νερό που προσφέρετε στα καναρίνια σας.

Η συχνή αλλαγή του πόσιμου νερού των καναρινιών είναι πολύ σημαντική. Το νερό πρέπει να αντικαθίσταται καθημερινά και οι ποτίστρες να πλένονται σχολαστικά όσο πιο συχνά γίνεται.

Το νερό είναι το πιο ιδανικό περιβάλλον για την ανάπτυξη των βακτηριδίων, ειδικά εάν μέσα σε αυτό υπάρχουν υπολείμματα τροφών, διάφορα συμπληρώματα διατροφής ή ακόμη και περιττώματα. Σε συνδυασμό μάλιστα με την υψηλή θερμοκρασία, μπορεί να αποδειχτεί πολύ επικίνδυνο όταν δεν αντικαθίσταται καθημερινά.

Μια λύση για τον περιορισμό ή και την εξάλειψη της ύπαρξης υπολειμμάτων τροφής μέσα στο νερό είναι οι .

Σχετικό περιεχόμενο

Ο Καρβουνιάρης είναι ένα μικρόσωμο πουλί της οικογένειας των Μυγοθηρίδων. Είναι εντομοφάγο πτηνό με όμορφο κελάηδημα, μακρινός συγγενής με τον κοκκινολαίμη και το αηδόνι.

Καρβουνιάρης, ένα μικρό και ζωηρό ωδικό πουλί


Ο καρβουνιάρης είναι επίσης γνωστός στην πατρίδα μας ως Κοκκινούρης ή Κοκκινοκώλης. Το όνομά του προέρχεται από τον χρωματισμό του φτερώματος της ουράς του.

Είναι ένα μικρό και ζωηρό, ενδημικό, ωδικό πουλί που το μέγεθός του κυμαίνεται από 13- 14,5 εκατοστά. Στην Ελλάδα, ιδίως τους χειμερινούς μήνες, συναντάται το υποείδος Phoenicurus ochruros gibraltariensis ενώ σπανιότερα σε περιοχές του ανατολικού Αιγαίου το υποείδος Phoenicurus ochruros ochruros.

Ζει και αναπαράγεται όχι μόνο σε ορεινές πλαγιές, σε θαμνώδεις εκτάσεις, σε ελαιώνες και σε ακτές, αλλά συναντάται ευρύτατα και σε αστικές περιοχές, πόλεις, λιμάνια, αρχαιολογικούς χώρους, όπου και επιλέγει να φωλιάζει σε εσοχές ή τρύπες βράχων και κτιρίων.

Αν και ντροπαλό πουλί, ο καρβουνιάρης πετάει αδιάκοπα ή κινείται με νευρικότητα πεταρίζοντας χαρακτηριστικά την ουρά του, ενώ άλλες φορές στέκεται όρθιος πραγματοποιώντας σύντομες επισκέψεις στο έδαφος.

Το γκριζόμαυρο χρώμα που καλύπτει όλο το φτέρωμά του, έρχεται σε αντίθεση με την ξανθοκόκκινη ουρά του. Το υπογάστριο, τα άνω και κάτω καλυπτήρια ουράς διαθέτουν χαρακτηριστικό κανελοκόκκινο χρώμα με ποσοστά που ποικίλουν ανάλογα με την ηλικία του πουλιού. Διακρίνεται από το πολύ έντονο λευκό μπάλωμα στην φτερούγα.

Και τα δύο φύλλα έχουν σκοτεινόχρωμα πόδια και πολύ μυτερό ράμφος. Τα θηλυκά αλλά και τα ανήλικα του είδους έχουν γκριζοκάστανο χρωματισμό στο φτέρωμά τους χωρίς την λευκή ρίγα στην φτερούγα, με κοκκινοκανελί υπογάστριο και ουρά.

Θα δούμε τον καρβουνιάρη να επιλέγει ψηλά κλαριά δέντρων από όπου και ακούμε το δυνατό κελάηδημά του. Η αναπαραγωγική περίοδος αρχίζει τους ανοιξιάτικους μήνες, κατά την διάρκεια της οποίας γεννάει 2 φορές, από 4-6 αυγά κάθε φορά. Η θηλυκιά κλωσάει για 12-13 ημέρες τα αυγά και μετά την εκκόλαψη των νεοσσών και οι δυο γονείς φροντίζουν εξ ίσου για την ανάπτυξή τους.

Οι νεοσσοί απογαλακτίζονται μέσα σε ένα σύντομο χρονικό διάστημα 16-18 ημερών όπου και σύντομα εγκαταλείπουν τη φωλιά.

Βίντεο του καρβουνιάρη

Πολυμέσο youtube: bb_JjjTxXL0

Πολύ συχνά θα τους δούμε να περιφέρονται στο έδαφος ψάχνοντας για αράχνες, σκουλήκια, έντομα που εκτός από τους σπόρους και τους καρπούς αποτελούν βασικό κομμάτι της διατροφής τους.

Ονοματολογία και συστηματική ταξινόμηση

Διωνυμική ονομασία: Phoenicurus ochruros Ελληνική ονομασία: Καρβουνιάρης Αγγλική ονομασία: Black redstart Τάξη: Στρουθιόμορφα (Passeriformes) Οικογένεια: Μυιοθηρίδες (Muscicapidae) Γένος: Φοινίκουρος (Phoenicurus) Είδος: P. ochruros

Υποείδη

P. ochruros aterrimus P. ochruros gibraltariensis P. ochruros ochruros P. ochruros phoenicuroides P. ochruros rufiventris P. ochruros semirufus

Media gallery Καρβουνιάρη

Η τσουκνίδα, η αρχαία Κνίδη το άγγιγμά της δημιουργεί κνησμό στο δέρμα. Τα λεπτά αγκάθια της προστατεύουν πολύτιμα συστατικά. Ασφαλής για τα πουλιά.

Η θεραπευτική δύναμη της τσουκνίδας


Η θεραπευτική δύναμη της τσουκνίδας είναι γνωστή από τα αρχαία χρόνια αφού και ο Ιπποκράτης αναφέρει πάνω από 60 θεραπευτικές αγωγές βασισμένες στην τσουκνίδα αλλά και αργότερα ο Γαληνός επίσης χρησιμοποιούσε τσουκνίδα ως διουρητική, καθαρτική και αντισηπτική.

Και στην σύγχρονη εποχή, στις εναλλακτικές προληπτικές θεραπείες, αναφέρονται πάμπολλες χρήσεις της τσουκνίδας, για τον βήχα, την ακμή, την απώλεια βάρους, την προστατίτιδα, την υψηλή αρτηριακή πίεση, χολιδόχο κύστη, την ρύθμιση του σακχάρου και πολλά ακόμα που δεν είναι του παρόντος θέματος.

Η τσουκνίδα στα πτηνά

Όσοι ζουν κοντά στη φύση, γνωρίζουν πολύ καλά πως τα αγριοπούλια τσιμπολογούν την τσουκνίδα, τιμώντας ιδιαίτερα το άνθος της αλλά και το φύλλωμα. Στα κατοικίδια πουλιά μας ο καλύτερος τρόπος να την προσφέρουμε είναι κατά τις περιόδους που την βρίσκουμε στην φύση, δηλαδή την άνοιξη, χλωρή με τα άνθη της.

Πρέπει να εντοπίσουμε καθαρά σημεία, γιατί είναι ανέφικτο το πλύσιμό της αφού η επαφή με το νερό την μαραίνει.

Υπάρχει πάντα η δυνατότητα να προμηθευτούμε σπόρους τσουκνίδας από την αγορά και να δημιουργήσουμε δικό μας σπορείο ώστε να υπάρχει φρέσκια στην εποχή της ή αν καταφέρουμε να έχουμε μεγάλη παραγωγή, να αποξηραίνουμε ένα μέρος της για τον χειμώνα.

Σε κάθε περίπτωση, στα καταστήματα που πουλάνε βότανα, μπορούμε να βρούμε αποξηραμένη κάθε εποχή τους έτους, για χρήση σε ξεχωριστή από την τροφή θήκη, σκέτη ή σε συνδυασμό με άλλα ξηρά βότανα, ή να την προσθέτουμε στην αυγοτροφή μας, την δικής μας παρασκευής ή την έτοιμη, ανάλογα τι χρησιμοποιούμε για τα πουλάκια μας.

Ακόμα από καιρού εις καιρόν ωφέλιμο είναι να προσφέρουμε ένα αφέψημα τσουκνίδας στα πουλάκια μας αντί του νερού τους, προσέχοντας τον σωστό τρόπος παρασκευής του (ισχύει και για την δική μας χρήση).

Το site birds-on-line, αναφερόμενο γενικότερα στα οφέλη της τσουκνίδας για τα budgies, την συνιστά και ειδικότερα σε περιπτώσεις προβλήματος στο συκώτι αλλά και την χορήγησή της όταν υποψιαζόμαστε πιθανή δηλητηρίαση.

Συστατικά της τσουκνίδας

Ποια είναι όμως εκείνα τα συστατικά που καθιστούν την τσουκνίδα πολύτιμο σύμμαχο στην υγεία μας και των φτερωτών φίλων μας;

Η τσουκνίδα είναι πλήρης βιταμινών και μεταλλικών στοιχείων, με πρωτεύοντα τις βιταμίνες Α και Κ καθώς και ασβέστιο και σίδηρο. Πιο συγκεκριμένα [2]:

Διατροφική ανάλυση ανά 100g

• Νερό - g 87,67
• Ενέργεια - kcal 42
• Πρωτεΐνη - g 2,71
• Σύνολο των λιπιδίων (λίπος) - g 0,11
• Υδατάνθρακες, εκ διαφοράς - g 7,49
• Φυτικές ίνες, ολικές διαιτητικές - g 6,9
• Σάκχαρα, συνολικά - g 0,25

Ορυκτά

• Ασβέστιο, Ca - mg 481
• Σίδηρο, Fe - mg 1.64
• Μαγνήσιο, Mg - mg 57
• Φώσφορος, P - mg 71
• Κάλιο, K - mg 334
• Νάτριο, Na - mg 4
• Ψευδάργυρος, Zn - mg 0.34

Βιταμίνες

• Θειαμίνη - mg 0,008
• Ριβοφλαβίνη - mg 0,160
• Νιασίνη mg - 0,388
• Βιταμίνη Β-6 - mg 0,103
• Φυλλικό οξύ, DFE - μg 14
• βιταμίνη Α, η ΡΑΕ - μg 101
• βιταμίνη Α, IU IU - 2011
• βιταμίνη Κ (φυλλοκινόνη) - μg498,6

Επίσης εκτενής αναφορά στην τσουκνίδα υπάρχει στον τομέα των εναλλακτικών θεραπειών του MedicalCenterofMarylandUniversity, όπου στην κατακλείδα μπορείτε να βρείτε πλήθος πηγών και σχετικών δημοσιεύσεων.

Να επισημάνουμε όπως πάντα, πως απαιτείται λελογισμένη χρήση των βοτάνων και πως αποτελούν μέσον πρόληψης και τόνωσης της υγείας του οργανισμού και ποτέ δεν υποκαθιστούν τις μέχρι στιγμής έγκυρες επιστημονικές ιατρικές θεραπείες.

Ονοματολογία και συστηματική ταξινόμηση

Διωνυμική ονομασία: Urtica Ελληνική: Κνίδη - Τσουκνίδα Αγγλική: Stinging nettle Τάξη: Κνιδώδη (Urticales) Οικογένεια: Κνιδοειδή (Urticaceae) Γένος: Κνίδη (Urtica) Είδη: Υπάρχου παγκοσμίως γύρω στα 40 είδη τσουκνίδας, από τα οποία στην ελληνική φύση απαντώνται 4: [1]

Κνίδη η δίοικος (Urtica dioica)

Κνίδη η καυστηρά (Urtica urens)

Κνίδη η μεμβρανώδης (Urtica membranacea)

Κνίδη η σφαιριδιοφόρος (Urtica pilulifera)

Τα μεγάλα οφέλη που προκύπτουν από την χορήγηση τσουκνίδας σε κάθε της μορφή για τα πτηνά μας ήταν γνωστά στο PetBirds από τις πρώτες μέρες της λειτουργίας του, καθώς φαίνεται και από το πλήθος συζητήσεων και αναφορών στα άρθρα του από την αρχή, κάποια των οποίων σας παραθέτουμε κατωτέρω:

• Η διατροφή της καρδερίνας σε συνθήκες εκτροφής
• Τσουκνίδα στα καναρίνια
• Τι να δίνω στις καρδερίνες μου να τρώνε;

Media gallery τσουκνίδων

Το φαρμακευτικό σκεύασμα αποτελείται από τα στεγνωμένα φύλλα, τα άνθη και τις ρίζες της Τσουκνίδας, η οποία είναι ένα πολυετές φυτό, ευρέως διαδεδομένο κοντά στις κατοικίες των ανθρώπων και στα νιτρώδη εδάφη. Όπως γράφει ο άγγλος βοτανολόγος του 17-αιώνα, Κουλπεπέρ στο πιο δημοφιλές βοτανολογικό βιβλίο όλων των εποχών, “οι τρίχες τις που κεντρίζουν και φέρνουν φαγούρα δεν χρειάζονται περιγραφή,- αυτές μπορεί να τις βρούμε και στο πιο βαθύ σκοτάδι, μέσων της αφής”. Η Τσουκνίδα έχει ίσιο κορμό που φτάνει μέχρι 1 μ. ύψος, φύλλα ωοειδή με πριονωτά χείλη που βγαίνουν αντίθετα το ένα από το άλλο στον κορμό. Τα φύλλα και ο κορμός της είναι σκεπασμένα με καυτερές τρίχες,- τα άνθη της είναι μικροσκοπικά πράσινα χωρισμένα σ΄ αρσενικά και θηλυκά σε ξεχωριστά φυτά, και βγαίνουν το καλοκαίρι σε τσαμπιά που κρέμονται μεγαλύτερα από την ουρά των φύλλων. Είναι γνωστή και με τα ονόματα: ακαληφή, ούρτικη, ατσικνίδα κ.ά.

Ο Ιπποκράτης (460 – 375 π.Χ.) αριθμεί την Τσουκνίδα ανάμεσα στα φυτά “πανάκεια” (που κάνουν για όλες τις ασθένειες) και σήμερα ύστερα από 2 500 χρόνια κανείς δεν μπορεί να αμφιβάλει γι αυτό, η Τσουκνίδα είναι από τα πιο θαυματουργά και χρήσιμα φαρμακευτικά φυτά, που δεν χρειάζεται να ψάξουμε στην άκρη του κόσμου για να τα βρούμε και η χρήση της πέρα από την ευεργετική δράση δεν παρουσιάζει καμιά παρενέργεια, ανεξάρτητα από την δόση χρήσεως της.

ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ
Τα φύλλα τις Τσουκνίδας περιέχουν αμμωνία, οξικό οξύ, φορμικό οξύ, γλουκονικές και αντιβιοτικές ουσίες, χλωροφύλλη, καροτίνες, βιταμίνες Β-2, προβιταμίνη Α (πιο πολύ από το Καρότο), βιταμίνη C (πιο πολύ από το Φραγκοστάφυλλο) και βιταμίνη Κ, πατοτενικό οξύ, ποτασικά άλατα, σίδηρο, πυρίτιο κ.ά. Περιέχει επίσης ασετιλκολίνη, ισταμίνη και σεροτονίνη (η επιρροή της ασετιλκολίνης και ισταμίνης στη δράση του σκευάσματος είναι μικρή). Έχει στυπτικές, διουρητικές και τονωτικές ιδιότητες, ελέγχει τις αιμορραγίες, καθαρίζει τον οργανισμό από τις τοξίνες, αυξάνει την αιμογλομπίνη, τα ερυθρά αιμοσφαίρια και τις πηκτικές ουσίες του αίματος και ολίγον κατεβάζει την πίεση και το σάκχαρο του αίματος.

Χάρη σ΄αυτές τις ιδιότητες χρησιμοποιείται εσωτερικά για τις αναιμίες, τις αιμορραγίες (ειδικά της ουρήθρας), την διάρροια (ακόμα και αυτής της χολέρας), τα υπερβολικά έμμηνα, αιμορροΐδες, ρευματισμό, ποδάγρα και ασθένειες του δέρματος (ειδικά στο έκζεμα), επίσης αυξάνει το γάλα στις θηλάζουσες μητέρες. Συνιστάται σαν ελαφρύ διουρητικό στα οιδήματα (πρηξίματα), στους ερεθισμούς των ουροφόρων οδών (νεφρών και ουρήθρας), και στο ρευματισμό. Είναι χρήσιμη επίσης και στις ασθένειες του συκωτιού και της χολής, φυματίωση, αρτηριοσκλήρυνση και δυσλειτουργίες του μεταβολισμού. Το αφέψημα σπόρων της Τσουκνίδας είναι ένα καλό καθαρτικό μέσο ενάντια στην δυσκιλιότητα ωφειλώμενη σε δυσλειτουργία του συκωτιού και της χολής, συνδιάζεται καλά για αυτό το σκοπό με μουστάκια Καλαμποκιού.

Το έγχυμα ή αφέψημα του φυτού παίρνεται στην γαστρίτιδα με υπερέκκριση πεπτικών υγρών. Είναι γνωστή σαν φυτό με πολλές βιταμίνες, γ΄ αυτό συνιστάται υπό μορφή τσαγιού όταν ο οργανισμός έχει ανάγκη για βιταμίνες. Οι τρυφερές Τσουκνίδες μπορεί να χρησιμοποιηθούν σαν ζαρζαβατικά στις σαλάτες για την αύξηση και ρύθμιση της λειτουργίας των εντέρων, και στις αναιμίες. Στα αδύνατα παιδιά με καθυστέρηση ανάπτυξης συνιστάται να πίνουν χυμό Τσουκνίδας ανεμιγμένο με χυμό Καρότου σε ποσοστό 1 : 3. Το έγχυμα και ο χυμός του φυτού βελτιώνουν την λειτουργία των νεφρών και δρα σαν διουρητικό και αντιφλεγμονώδες μέσο στις παθήσεις των νεφρών και τις ουρήθρας και σε περιπτώσεις κατακράτησης ούρων. Για τις πέτρες στα νεφρά συνιστάται να πίνεται έγχυμα σπόρων, ενώ σε περιπτώσεις κατακράτησης ούρων συνιστάται να πίνεται αφέψημα ριζών Τσουκνίδας. Σε περιπτώσεις αιματουρίας συνιστάται έγχυμα φύλλων από ½ ποτηριού πρωί και βράδυ και φρέσκος χυμός από 1 κουταλάκι του καφέ, 3 φορές την ημέρα.

Το τσάι των φύλλων και τα φρέσκα φύλλα με μέλι παρουσιάζουν καλή αποχρεμπτική δράση στο βήχα, βρογχίτιδα, δύσπνοια, πνευμονία, φυματίωση και σε περιπτώσεις αιμοπτησίας. Κρασί φύλλων Τσουκνίδας (1:3) παίρνεται από 1 κουτάλι φαγ. Για τον βήχα, βρογχίτιδα και πλευρίτιδα.

Έγχυμα και χυμός του φυτού δρα σαν ηρεμιστικό μέσο στις νευρικές διαταραχές, επιληψία, υστερία και σπασμούς. Στις αιμορραγίες από την μύτη τοποθετείται στην μύτη μια γάζα μουσκεμένη με τον φρέσκο χυμό του φυτού.

Σε περιπτώσεις κατακράτησης ούρων σαν ισχυρό διουρητικό μέσο συνιστάται να πίνεται αφέψημα φύλλων με μέλι. Σε περιπτώσεις κακοηθών εξογκωμάτων συνιστάται να γίνονται πλύσεις με το αφέψημα των φύλλων, ρίζας, φρέσκου χυμού και να παίρνεται εσωτερικά. Συνδυάζεται πιο καλά γι αυτό το σκοπό αφέψημα ριζών Τσουκνίδας με έγχυμα Χελιδονιού, 3 φορές την ημέρα μετά από το φαγητό. Στην Τσουκνίδα έχουν ανακαλυφθεί δραστικές βιολογικές ουσίες παρόμοιες με τις θηλυκές ορμόνες των γυναικών, γι αυτό η Τσουκνίδα αποδεικνύεται ένα από τα καλύτερα φυσικά μέσα για τις γυναικολογικές ασθένειες, όπως: διαταραχές των έμμηνων, αιμορραγίες μετά τον τοκετό, λευκόρροια κ.ά. Σε περιπτώσεις αδενωμάτων της μήτρας δεν συνιστάται να παίρνονται σκευάσματα Τσουκνίδας.

Ο φρέσκος χυμός της Τσουκνίδας κατεβάζει το σάκχαρο του αίματος, χάρη στο περιεχόμενο της σε “σεκρετίνη”, η οποία διεγείρει την λειτουργία του πάνκρεας.
Η χρήση της Τσουκνίδας αντενδείκνειται σε περιπτώσεις αυξημένης πηκτικότητας του αίματος, αρτηριοσκλήρυνση και υπέρταση, στους υπερήλικες πρέπει να περιορίζεται για αποφυγή δημιουργίας θρομβώσεων στα αιμοφόρα αγγεία.

Εξωτερικά χρησιμοποιείται ο χυμός, αφέψημα και έγχυμα για τους αρθριτικούς πόνους, ποδάγρα, ισχιαλγία, παράλυση, φλεγμονές του μυελού των οστών, νευραλγίες, αιμορροΐδες, για το δυνάμωμα των μαλλιών και ενάντια στην πιτυρίδα, τα καψίματα, πληγές (βοηθάει την επούλωση), τσιμπήματα των εντόμων, ρινορραγίες, μόλωπες κ.ά. Για τις ασθένειες του δέρματος φαγούρα, έκζεμα και σπυριά με αφέψημα των ριζών γίνονται κομπρέσες και μπάνια. Με το αφέψημα και τον χυμό του φυτού γίνονται πλυσίματα και τοποθετούνται κομπρέσες στο δαγκώματα των σκύλων. Συνδυάζεται καλά με την Κολλιτσίδα (Arctium lapa) για την αντιμετώπιση του εκζέματος.

Σημείωση
Οι καυστικές ιδιότητες της Τσουκνίδας οφείλονται σ΄ένα συνθετικό της χωρίς άζωτο (φορμικό οξύ), το οποίο είναι μη εξατμιστέο και ρετσινώδες, το οποίο προκαλεί κάψιμο και φαγούρα και όταν βρίσκεται σε πολύ μικρές ποσότητες. Το στεγνό σκεύασμα, όπως και τα υγρά παρασκευάσματα που φτιάχνονται από το χλωρό φυτό αλλά με ζέσταμα δεν έχουν καυστικές ιδιότητες. Αυτές τις ιδιότητες τις διατηρούν τα αλκοολούχα παρασκευάσματα που φτιάχνονται από το φρέσκο φυτό (όταν αυτό μουσκεύει για αρκετό χρόνο σε οινόπνευμα). Η Τσουκνίδα εκμεταλλεύεται οικονομικά για την παραγωγή της χλωροφύλλης, από την οποία παρασκευάζεται η φητόλη, η οποία είναι η πρώτη ύλη για την σύνθεση των βιταμινών Ε και Κ.

Προετοιμασια και Χρηση

Αφέψημα: 2 κουταλιές της σούπας αποξηραμένη τσουκνίδα σε 200 γρ. Νερό. Βράζετε για 1 λεπτό, στραγγίζετε το υγρό και πίνετε 2 - 3 φορές την ημέρα, γλυκαίνοντας κατά προτίμηση με μέλι ή ζάχαρη.

Για εξωτερική χρήση: Προετοιμάζετε με τον παραπάνω τρόπο πιο συμπυκνωμένο αφέψημα (2-4 κουτάλια φαγ. σε 200 γρ. Νερό). Κατά των ρευματισμών και νευραλγιών, για εντριβές και κατάπλασμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί αλκολάτ (οινοπνευματώδες διάλυμα χλωρών φύλλων της Τσουκνίδας σε οινόπνευμα), μία χούφτα χλωρά φύλλα σε 500 γρ. Οινόπνευμα (40 % συμπυκνωμένο), ή σε τσίπουρο, ούζο ή βότκα, - να μουλιάσουν για 24 ώρες.

Για το σταμάτημα των εσωτερικών αιμορραγιών συστήνεται ο φρέσκος χυμός, ο οποίος πίνεται αμέσως.