Τα παιχνίδια είναι από τα κύρια αξεσουάρ στη φροντίδα των παπαγάλων λόγω του σημαντικού τους ρόλου στην ανάπτυξη, τη δημιουργική απασχόληση και την καλή ψυχική υγεία των παπαγάλων.

Γιατί τα παιχνίδια είναι απαραίτητα για τους παπαγάλους;

Το περιβάλλον μέσα στο οποίο μεγαλώνουν τα πουλιά μας αποτελεί καθοριστικό παράγοντα που επηρεάζει την εξέλιξη τους και την υγεία τους. Αγοράζοντας ή αναπαράγοντας παπαγάλους μεσαίου ή μεγάλου μεγέθους, πρέπει να έχουμε φροντίσει να δημιουργήσουμε ένα κατάλληλο περιβάλλον για αυτούς, που να μοιάζει με το φυσικό τους περιβάλλον, γεγονός που είναι αρκετά δύσκολο.

Ένα μεγάλο και άνετο κλουβί είναι μια καλή αρχή, αλλά δεν φτάνει μόνο αυτό. Απαραίτητα αξεσουάρ, εκτός από τα σκεύη που θα προσφέρουμε καθημερινά στον παπαγάλο μας φρέσκια τροφή και νερό, είναι και τα παιχνίδια.

Το παιχνίδι αποτελεί μια σημαντική δραστηριότητα στη ζωή του πουλιού. Ειδικά για τους παπαγάλους που ζουν στην άγρια φύση, η καθημερινότητά τους συνίσταται στην εξερεύνηση για αναζήτηση τροφής, επικοινωνία και κοινωνική επαφή με τα υπόλοιπα μέλη του κοπαδιού, πέταγμα και φυσικά παιχνίδι με τα άπειρα υλικά που απλόχερα προσφέρει η φύση και το περιβάλλον.

Σκεφτείτε πως μπορεί να νιώθει ένα πουλί που ζει μόνο του μέσα σε ένα μεγάλο άδειο κλουβί χωρίς συντρόφους και χωρίς να έχει κάτι δημιουργικό να γεμίσει τις ώρες του ειδικά κατά την απουσία του ιδιοκτήτη του.

Τα παιχνίδια δίνουν στα πουλιά το ερέθισμα και την σωματική δραστηριότητα που χρειάζονται για να αναπτυχθούν βιολογικά, γνωστικά και κοινωνικά. Μέσα από το παιχνίδι αναπτύσσουν δεξιότητες, βελτιώνουν, αναπτύσσουν και ανακαλύπτουν τις σωματικές τους ικανότητες και δυνατότητες.

Δραστηριοποιούμενα με παιχνίδια-αντικείμενα, τα πουλιά δε νιώθουν ανία. Σπάνια θα δούμε πουλιά που παίζουν να μαδούν τα φτερά τους. Αντίθετα θα τα δούμε να είναι ενεργητικά και δραστήρια, να προσπαθούν να φτάσουν, να πιάσουν, να αρπάξουν, να κουνήσουν τα παιχνίδια, με τα πόδια ή τα ράμφη τους, ανακαλύπτοντας τις ιδιαιτερότητές του κάθε παιχνιδιού. Ενθουσιάζονται να σκαρφαλώνουν σε σκάλες, να κουνάνε κουδουνάκια, να ραμφίζουν ξύλινα παιχνίδια, να σχίζουν με το ράμφος τους χαρτιά ή χαρτόνια, να κρεμιούνται ανάποδα και να ταλαντεύονται από σχοίνινους κρίκους.

Πολλά είδη παπαγάλων έχουν την ικανότητα να εκπαιδεύονται με παιχνίδια ενσφηνώσεων και παιχνίδια μιας λύσης όπως μικρά πάζλ ή κρίκους. Μπορούμε ακόμα να τα δούμε να κάνουν ποδήλατο, πατίνι ή να βάζουν μικρές μπάλες σε ένα κουτάκι. Φυσικά όλα αυτά είναι αποτέλεσμα συνεχούς ενδιαφέροντος από τον ιδιοκτήτη τους που οπωσδήποτε δεν θέλουν οι παπαγάλοι τους να γίνονται κλόουν, αλλά έχουν κατανοήσει την σπουδαιότητα της ενεργητικής και δημιουργικής απασχόλησης για την σωματική και ψυχική τους υγεία.

Με την ενασχόληση με τα παιχνίδια ενθαρρύνονται να απελευθερώνουν όλη τους την ενέργεια, να διασκεδάζουν, να βελτιώνουν την νοητική τους κατάσταση να μειώνουν το άγχος τους και να διατηρείται η ψυχική τους ισορροπία. Μετά από μια δημιουργική μέρα γεμάτη ενέργεια, τα πουλιά νιώθουν τη ανάγκη να χαλαρώσουν και να παραμείνουν ήρεμα, χωρίς να ενοχλούν με δυνατές κραυγές τους ιδιοκτήτες τους.

Σχετικό περιεχόμενο

Παιχνίδια για παπαγάλους

Ο ρόλος των αρσενικών στην επάρκεια του υλικού για το χτίσιμο της φωλιάς και η σχέση τους με τον αριθμό των αυγών που θα γεννηθούν. Με απλά λόγια, Όσο περισσότερο υλικό κουβαλούν στη φωλιά τα αρσενικά τόσο περισσότερα αυγά γεννούν τα θηλυκά.

Επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο της Γρανάδα, σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο του Witwatersrand της Νοτίου Αφρικής και του Ινστιτούτου Percy FitzPatrick του Πανεπιστημίου του Κέιπ Τάουν, ανακάλυψαν ότι τα θηλυκά σπουργίτια (Passer domesticus) διατίθενται να επενδύσουν περισσότερη ενέργεια στην επώαση των αυγών, ανάλογα με την ικανότητα των αρσενικών να μεταφέρουν και να γεμίζουν τη φωλιά με αρκετό υλικό ώστε να μονώσει τους νεοσσούς από το κρύο και να τους κρατήσει στη ζωή.

"Πραγματοποιήσαμε ένα πείραμα με δύο ομάδες ελέγχου. Συνολικά, παρατηρήθηκε η συμπεριφορά 50 ζευγαριών σπουργιτιών", ανέφερε η Λόλα Garcia Lopez de Hierro, η επικεφαλής της έρευνας.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματά της έρευνας, η ικανότητα μεταφοράς υλικού στη φωλιά μπορεί να αποτελέσει κριτήριο σεξουαλικής επιλογής για τα θηλυκά, αλλά και κίνητρο για να διαθέσουν περισσότερη ενέργεια στην αναπαραγωγή. "Η επάρκεια του υλικού στη φωλιά παρέχει εξαιρετική μόνωση και τα θηλυκά γνωρίζουν ότι όσο περισσότερα υλικό μεταφέρει το αρσενικό, τόσο λιγότεροι νεοσσοί θα πεθάνουν", αναφέρουν οι ερευνητές.

Το πείραμα διεξήχθη στο φυσικό περιβάλλον του Dassen Island (Νότια Αφρική) και είναι η πρώτη φορά που αυτή η συμπεριφορά τεκμηριώνεται στα σπουργίτια.

Αφαίρεση και προσθήκη υλικού στις φωλιές

Οι ερευνητές αφαιρούσαν και πρόσθεταν υλικό στις φωλιές κάθε ομάδας των πενήντα ζευγαριών σπουργιτιών, σε διαφορετικές στιγμές της αναπαραγωγικής τους περιόδου.

"Καταγράφαμε σε βίντεο τη φωλιά και συγκεντρώναμε πληροφορίες σχετικά με τη συμπεριφορά των σπουργιτιών. Στη συνέχεια, συγκρίνοντας αυτές τις πληροφορίες με δεδομένα που διαθέταμε ήδη, καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι όσο περισσότερο υλικό βρισκόταν στη φωλιά, τόσο περισσότερα αυγά επώαζαν τα σπουργίτια", επισήμανε η Garcia-Lopez de Hierro.

Επίσης, παρατήρησαν ότι όταν τα θηλυκά διαπίστωναν πως έλλειπε υλικό από τη φωλιά, καλούσαν ζωηρά τα αρσενικά σπουργίτια κι αυτά ανταποκρίνονταν φέρνοντας περισσότερο υλικό, χορεύοντας γύρω από το θηλυκό κατά την επιστροφή στη φωλιά.

Μονογαμικά πουλιά τα σπουργίτια

Το ενενήντα τοις εκατό των σπουργιτιών διατηρούν το ίδιο ταίρι κάθε χρόνο. Ωστόσο, υπάρχουν πολλοί παράγοντες που επηρεάζουν την επιλογή του αναπαραγωγικού συντρόφου. Για παράδειγμα, το μέγεθος του μαύρου σημείου στο στήθος του αρσενικού, αποτελεί ένδειξη της βιολογικής του ποιότητας. "Όσο μεγαλύτερο είναι το μαύρο σημείο στο στήθος του αρσενικού, τόσο υψηλότερη είναι η ποιότητά του, μια ένδειξη την οποία τα θηλυκά μπορούν εύκολα να διακρίνουν", εξηγούν οι επιστήμονες.

Άλλοι παράγοντες που υποδεικνύουν τη βιολογική ποιότητα των αρσενικών, είναι η ερυθρότητα της κεφαλής, με άλλα λόγια, "όσο καλύτερα αξιοποιούν τα καροτένια στο χρώμα των φτερών τους, τόσο μεγαλύτερη αναπαραγωγική επιτυχία θα έχουν". Τέλος, η αναλογία μεταξύ του μεγέθους του ράμφους και του μεγέθους του ταρσού, είναι μία ακόμη ένδειξη βιολογικής ποιότητας των αρσενικών.

Σχετικό περιεχόμενο

Ποια υλικά επιλέγουν και τι φωλιές φτιάχνουν τα πουλιά στη φύση Φωλιές και υλικά για πτηνά εκτροφής Φυσικές φωλιές από πορτοκάλι

Κανονικά στη φύση, το λαμπερό κόκκινο χρώμα του αρσενικού Καρδινάλιου δίνει μία ένδειξη στο θηλυκό, ότι είναι καλής ποιότητας ταίρι. Όπως δείχνει όμως μία νέα έρευνα, κάτι τέτοιο μπορεί να μην ισχύει για τους καρδινάλιους που ζουν σε αστικές περιοχές.

Ο χρωματισμός δεν αποτελεί ένδειξη καλή φυσικής κατάστασης, στις αστικές περιοχές


Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι ο έντονος κόκκινος χρωματισμός του βόρειου καρδινάλιου (Cardinalis cardinalis), σχετίζεται λιγότερο με τη φυσική κατάσταση των πουλιών που ζουν στα αστικά, παρά στα αγροτικά δάση. Με άλλα λόγια, είναι πιθανόν ακόμη και καρδινάλιοι με όχι τόσο καλή φυσική κατάσταση, να εμφανίζουν λαμπερό κόκκινο πτέρωμα όταν ζουν σε αστικές περιοχές.

Η Amanda Rodewald -καθηγήτρια του Ohio State University’s School of Environment and Natural Resources- η οποία συμμετείχε στην έρευνα, αναφέρει πως η σχέση μεταξύ του έντονου χρωματισμού του πτερώματος και της φυσικής κατάστασης του Καρδινάλιου, είναι πιο σαφής στις αγροτικές παρά στις αστικές περιοχές.

Αυτό σημάνει ότι η αστικοποίηση είναι δυνατό να διαταράξει την αρχέγονη ικανότητα των πουλιών να εκτιμούν τα ποιοτικά χαρακτηριστικά στοιχεία, κατά την επιλογή των συντρόφων τους.

Η Rodewald διεξήγαγε την έρευνα με τον Todd Jones, προπτυχιακό φοιτητή και τον Daniel Shustack, κάτοχο διδακτορικού πτυχίου. Τα αποτελέσματα της έρευνάς τους δημοσιοποιήθηκαν στο τεύχος του http://www.wilsonsociety.org/pubs/index.html.

Οι ερευνητές μελέτησαν 129 αρσενικούς και 145 θηλυκούς καρδινάλιος, οι οποίοι συνελέγησαν από 13 δάση του κεντρικού Ohio μεταξύ του 2006 και 2008. Κάθε δάσος αξιολογήθηκε για το ποσοστό της αστικοποίησης στις γύρω περιοχές του και κατόπιν οι ερευνητές συνέκριναν δείγματα φτερών των καρδινάλιων, από κάθε περιοχή.

Τα φτερά φωτογραφήθηκαν και έπειτα οι φωτογραφίες αναλύθηκαν από ειδικό λογισμικό το οποίο μέτρησε την απόχρωση, τον κορεσμό και τη φωτεινότητα του κάθε φτερού. Επίσης, μέτρησαν τη μάζα σώματος και το μέγεθος των πουλιών για να καθορίσουν τη φυσική τους κατάσταση και την κατάσταση υγείας τους. Η φυσική τους κατάσταση καθορίστηκε κατόπιν μέτρησης του βάρος σώματος και στη συνέχεια τη σύγκριση του με το μέγεθος τους.

Οι ερευνητές δεν εντόπισαν κάποια σχέση μεταξύ της φυσικής κατάστασης και του χρωματισμού των θηλυκών πουλιών και το αν ζούσαν σε αγροτικές ή αστικές περιοχές.

Για τα αρσενικά πουλιά που ζούσαν σε αγροτικές περιοχές, ο έντονος χρωματισμός του πτερώματος συσχετίζονταν με την καλή φυσική τους κατάσταση αλλά δεν υπήρχαν αντίστοιχες ενδείξεις για τα πουλιά που ζούσαν σε αστικές περιοχές.

Στους καρδινάλιους, όπως και σε πολλά άλλα είδη πουλιών, ο χρωματισμός του πτερώματός τους εξαρτάται από τη διατροφή τους. Μία διατροφή πλούσια σε καροτινοειδή, συστατικό που βρίσκεται σε διάφορα φρούτα και λαχανικά, βοηθά στη δημιουργία πτερώματος με βαθύ και φωτεινό χρωματισμό.

Παλιότερες μελέτες αποδεικνύουν ότι στα δάση εντός των αστικών περιοχών υπάρχει τριπλάσια ποσότητα φρούτων με τα οποία μπορούν να τραφούν τα πουλιά.

Το γεγονός ότι τα φρούτα που είναι πλούσια σε καροτινοειδή είναι άφθονα στα δάση των αστικών περιοχών, μπορεί να αποτελεί το λόγο για τον οποίο η ποιότητα του πτερώματος των πουλιών που ζουν σε αυτές τις περιοχές, δε σχετίζεται άμεσα με τη φυσική τους κατάσταση, όπως αναφέρει η Rodewald, που είναι επίσης επιστήμονας του Ohio Agricultural Research and Development Center. Αντίθετα, στα δάση των αγροτικών περιοχών, μόνο τα εύρωστα άτομα μπορούν να έχουν πρόσβαση σε πηγές καροτινοειδών.

Η Rodewald συνεχίζει την έρευνά της μελετώντας το πώς η ποιότητα του πτερώματος των πουλιών σχετίζεται με τις ασφαλής περιοχές για τα πουλιά και την ικανότητά τους στην αναπαραγωγή.

Η έρευνα χρηματοδοτήθηκε από το National Science Foundation, το Ohio Division of Wildlife, Schwab Associate Scholarship grant from The Ohio State University, and an undergraduate research grant from the College of Biological Sciences.

Σχετικό περιεχόμενο

Βόρειος Καρδινάλιος (Cardinalis cardinalis)

Τα τελευταία χρόνια παρακολουθώ όλο και πιο συχνά διάφορες δημοσιεύσεις που αφορούν στη νοημοσύνη των πτηνών. Μια πρόσφατη είναι και αυτή που δημοσίευσα στο PetBirds, με θέμα Τα Mockingbirds μπορούν να αναγνωρίσουν πρόσωπα στο πλήθος.

Σύμφωνα με την έρευνα αυτήν που έγινε στο πανεπιστήμιο της Φλόριντα, τα Mockingbirds αναγνωρίζουν και θυμούνται ανθρώπους, τους οποίους παρατηρούν να απειλούν τις φωλιές τους. Όταν αυτά τα πουλιά εντοπίσουν τον ανεπιθύμητο επισκέπτη τους, φωνάζουν δυνατά και βουτούν με δύναμη από ψηλά προς το μέρος του εισβολέα, αγγίζοντας το κεφάλι του. Από την άλλη πλευρά πάλι, αγνοούν εντελώς τους περαστικούς που δεν τους θεωρούν επικίνδυνους.

Καθώς μετέφραζα το άρθρο, μού είχε έρθει στο μυαλό μια παλιότερη συζήτηση στο φόρουμ που αφορούσε στη νοημοσύνη των πτηνών. Εκεί είχαμε αναφέρει και παρουσιάσει με κάποια βίντεο, εξελιγμένες ικανότητες διαφόρων πτηνών. Μεταξύ αυτών των πτηνών αναφέρθηκε και η τακτική κάποιων κορακιών, τα οποία πετούν καρύδια στο δρόμο για να τα πατούν τα αυτοκίνητα και στη συνέχεια αφού ανάψει το κόκκινο φανάρι στο δρόμο, πηγαίνουν με ασφάλεια και τρώνε την ψίχα από τα σπασμένα καρύδια. Παρακολουθήστε το βίντεο, είναι πραγματικά εντυπωσιακό:

Πολυμέσο youtube: BGPGknpq3e0

Παρακολουθώντας τα νέα δεδομένα σχετικά με τη νοημοσύνη των πτηνών, αναρωτιέμαι αν οι συνθήκες διαβίωσης που τους παρέχουμε είναι ανάλογες του επιπέδου της συνείδησής τους. Δεν ξέρω αν μπορούμε να μιλάμε για συνείδηση όταν αναφερόμαστε σε πουλιά, είναι σίγουρο όμως πλέον ότι δε μιλάμε για πλάσματα που λειτουργούν αποκλειστικά με το ένστικτο. Το επίπεδο της ευφυΐας τους τούς επιτρέπει να εκτελούν πολύπλοκες λειτουργίες για να διευκολύνουν την καθημερινή τους ζωή. Συνεπώς η νοημοσύνη που διαθέτουν τους παρέχει ένα αυξημένο επίπεδο αντίληψης, το οποίο θα πρέπει να μας προβληματίσει.

Δε θέλω σε καμία περίπτωση να πω ότι αν τα πουλιά είχαν χαμηλότερη νοημοσύνη θα έπρεπε να απολαμβάνουν και λιγότερη φροντίδα. Δε θέλω επίσης να πω ότι θα πρέπει να μετατρέψουμε τα κατοικίδια πουλιά ή ζώα σε ανθρώπους. Ενέργειες που φτάνουν στο άλλο άκρο όταν τα κατοικίδια αντιμετωπίζονται από τους ανθρώπους ως άνθρωποι, τα ντύνουν ως ανθρώπους και τα περιφέρουν σε χώρους όπου οι συνθήκες είναι εναντίον τους, είναι κάτι που θα πρέπει να μας προβληματίσει επίσης.

Το σημείο στο οποίο θέλω να σταθώ είναι στο ότι, όσο υψηλότερη είναι η πνευματική αντίληψη ενός πλάσματος το οποίο χρειάζεται τη φροντίδα μας, εξαρτάται αποκλειστικά από εμάς ενώ δεν έχει επιλέξει το ίδιο να βρίσκεται μαζί μας, τόσο μεγαλύτερες θα πρέπει να είναι οι ευθύνες μας απέναντι του.

Είναι απαράδεκτη ή εικόνα πουλιών σε κλουβιά 15Χ20Χ20. Κατασκευές τέτοιου είδους που γίνονται με “πολύ μεράκι” και ακόμη μεγαλύτερη δόση ανευθυνότητας είναι αν μη τι άλλο απογοητευτικές. Είναι απάνθρωπο να διατηρούνται πουλιά μέσα στη βρώμα. Πουλιά που διατρέφονται με τροφές κακής ποιότητας ή ακόμη χειρότερα με τροφές που δεν προορίζονται καν για το είδος τους. Πουλιά σε διάφορα pet shop στοιβαγμένα κατά δεκάδες μέσα σε κλούβες που έχουν ως υπόστρωμα υγιεινής τα πτώματα από άλλα πουλιά που είχαν την ατυχία να βρίσκονται εκεί μέσα. Πουλιά που δεν έχουν εκτραφεί ως κατοικίδια αλλά έχουν αρπαχτεί από το φυσικό τους περιβάλλον για να γίνουν κατοικίδια, αν τα καταφέρουν να ζήσουν.

Το γεγονός ότι τα πουλιά που φροντίζουμε γεννήθηκαν στην αιχμαλωσία (στην καλύτερη περίπτωση), δε μας δίνει κανένα δικαίωμα να τους φερόμαστε με την υπεροψία του ανώτερου είδους. Η απόδειξη της ανωτερότητας του ανθρώπινου είδους είναι ο πολιτισμός και η συμπεριφορά του απέναντι στα αλλά είδη. Εξημερώσαμε ζώα για να τα χρησιμοποιήσουμε ως εργαλεία ανάπτυξης του πολιτισμού μας. Εκτρέφουμε ζώα με αποκλειστικό σκοπό την παροχή τροφής για εμάς. Εξημερώσαμε ζώα απλά για να μας ψυχαγωγούν.

Σε αυτήν την περίπτωση και αφού θεωρούμε αναγκαία την ύπαρξη τους γι’ αυτόν το σκοπό, αφού θεωρούμε ότι θα πρέπει να ζουν για να μας ψυχαγωγούν, αφού επιλέγουμε εμείς να τα κατέχουμε και δεν έχουν επιλέξει αυτά να συμμετέχουν στον κόσμο της ψυχαγωγίας μας, ας τους δείξουμε τουλάχιστον τον ανάλογο σεβασμό γι’ αυτό που προσφέρουν και ας αποδείξουμε έμπρακτα ότι είμαστε το ανώτερο είδος. Ας φροντίζουμε να έχουν όσο το δυνατόν πιο ευρύχωρο περιβάλλον, να διαβιώνουν με φυσικούς ρυθμούς και τρόπους και να διατρέφονται σύμφωνα με τον τρόπο που απαιτεί το είδος τους. Ας αντιληφθούμε ότι όσα και αν τους προσφέρουμε είναι απλά τα στοιχειώδη και ότι έχουμε υποχρέωση να τους προσφέρουμε το καλύτερο δυνατόν.

Η συνταγή αυγόψωμου που ακολουθεί έχει την επαρκή ποσότητα αυγού ώστε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί τριμμένο, ως αυγοτροφή από μόνο του.

Συνταγή αυγόψωμου με υψηλή ποσότητα αυγού

Για την παρασκευή του αυγόψωμου θα χρειαστούμε:

• 250 ml αλεύρι σίτου από σκληρό σιτάρι (τύπου χωριάτικο) ή ίδια ποσότητα σιμιγδάλι ψιλό
• 3 γεμάτες κουταλιές της σούπας αλεύρι ολικής άλεσης (ίσως και λίγο περισσότερο ώστε το τελικό μείγμα να έχει την υφή πολύ πυκνού-σφιχτού χυλού)
• 6 μέτρια αυγά (το τσόφλι μπορούμε να το ψήνουμε και το θρυμματίσουμε)
• 70 ml σησαμέλαιο ή ελαιόλαδο
• 1 μισυ φάκελο baking powder
• 2 κουταλιές της σούπας μέλι

Αν δεν θέλουμε να μειωθούν τα θρεπτικά συστατικά του μελιού από τη θερμότητα, μπορούμε αργότερα να προσθέσουμε το μέλι ως μελόνερο στο θρυμματισμένο αυγόψωμο.

Ζυμώνουμε τα υλικά και αφήνουμε μισή ώρα να ηρεμήσει. Στη συνέχεια ψήνουμε σε φόρμα στους 180 βαθμούς, όση ώρα χρειάζεται κάθε φούρνος.

Προσωπικά χρησιμοποιώ ψωμοπαρασκευαστή. Προτείνω μάλιστα να πάρετε και σεις για να τρώνε πραγματικό ψωμί τα παιδιά σας).

Χορήγηση και τροποποιήσεις

Όταν το αυγόψωμο κρυώσει, θρυμματίζεται εύκολα με το χέρι ή το multi, όσο λεπτόκοκκο θέλουμε. Το τριμμένο αυγόψωμο μπορούμε πλέον να το προσφέρουμε στα πτηνά από μόνο του ως αυγοτροφή.

Η μόνη τροποποίηση που προτείνω είναι να προστεθεί στην αυγοτροφή ελάχιστο μελόνερο πριν δοθεί στα πουλιά, τόσο όσο να παραμείνει αφράτη.

Επίσης αν θέλουμε μέσα σε αυτή την αυγοτροφή να προσθέσουμε επιπλέον φρεσκοβρασμένο αυγό, τότε πρέπει να προσθέσουμε και ποσότητα αμυλούχου υλικού (κουσκούς, ρασκ ή φρυγανιά) ώστε να διατηρηθούν οι διατροφικά σωστές αναλογίες.

Για ένα επιπλέον αυγό πρέπει να βάλουμε 1 δάχτυλο σε ύψος φρυγανιά στο μούλτι και να το ανακατέψουμε.

Αν χρειαστούμε πρόσθετα συμπληρώματα, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε κουσκούς ή ρασκ και να διαλύσουμε και στο νερό που θα απορροφήσουν. Προσθέτουμε τα συμπληρώματα σε 50 ml νερού και τα αφήνουμε να απορροφηθούν απορροφηθούν από το ρασκ.

Τα συμπληρώματα που χρησιμοποιώ είναι 1 κουταλάκι γύρη, 10 ml σιτέλαιο, 1 κουταλάκι μαγιά μπύρας, 1 κουταλιά μέλι, λίγο προβιοτκό και πότε πότε ελάχιστη σπιρουλίνα. Αφού απορροφηθούν από το κουσκούς τα αναμειγνύω με 2 δάχτυλα σε ύψος θρυμματισμένο αυγόψωμο στο multi.

Σχετικό περιεχόμενο

Η αυγοτροφή μου με βάση κέικ Συνταγή ξηρής αυγοτροφής - αυγόψωμο

Τι είναι το chia gel, ποια τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του και ποια τα οφέλη του στον οργανισμό των πτηνών.

Πως δημιουργείται το Gel Chia;

Το χαρακτηριστικό αυτό λαμβάνει χώρα όταν βάλετε μια ποσότητα σπόρων Chia μέσα σε μια αντίστοιχη ποσότητα νερού και το αφήσει αρκετή λίγη ώρα. Θα παρατηρήσετε ότι σιγά σιγά το νερό θα αποκτήσει μια κολλώδη υφή και έτσι θα αρχίσει να δημιουργείται μια μάζα σε μορφή gel.

Chia gel by Larry Jacobsen CC BY 2.0

Κάποτε, είχε αναδειχθεί η φήμη μεταξύ των εκτροφέων ότι αυτό το εντυπωσιακό χαρακτηριστικό είχε υπερφυσικές ιδιότητες, καθώς όταν δημιουργείται το τζελ στο στομάχι των πουλιών, σκοτώνει όλα τα μικρόβια ή τέλος πάντων κάνει πράγματα που καθιστούν τα πουλιά άτρωτα.

Κάτι τέτοιο βέβαια δεν είναι αληθές, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η διατροφική αξία αυτού του σπόρου είναι μικρή. Το αντίθετο μάλιστα ο σπόρος Chia έχει μεγάλη διατροφική αξία, όπως εξηγείται άλλωστε και στο άρθρο, σπόροι Chia στα πτηνά.

Τι συμβαίνει όταν ο σπόρος Chia φτάσει στο στομάχι

Αυτό που συμβαίνει στην πραγματικότητα όταν βάζουμε τους σπόρους Chia σε υγρό και κατ’ επέκταση στο στομάχι, είναι να δημιουργείται μια αντίδραση στις φυτικές του ίνες με αποτέλεσμα τη δημιουργία αυτής ζελατινώδους υφής (gel).

Η δημιουργία αυτού του φαινομένου στο στομάχι, δημιουργεί κατά κάποιο τρόπο ένα εμπόδιο μεταξύ των υδατανθράκων που περιέχονται στις τροφές και των πεπτικών ενζύμων, με αποτέλεσμα να επιβραδύνεται η διαδικασία της μετατροπής των υδατανθράκων σε σάκχαρα.

Όπως ίσως θα γνωρίζετε, η υψηλή πρόσληψη υδατανθράκων μέσω της διατροφής, αυξάνει τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα και δημιουργεί προβλήματα σε διαβητικούς ασθενείς. Με απλά λόγια, τους ανεβάζει το ζάχαρο.

Όπως γίνεται αντιληπτό λοιπόν, όσο πιο αργά μεταβολίζονται οι υδατάνθρακες σε σάκχαρα, τόσο πιο μικρή επιβάρυνση δέχεται το πάγκρεας, μειώνοντας επίσης και τις επιπτώσεις από την υψηλή αύξηση του σακχάρου στον οργανισμό. Μπορείτε αν θέλετε να διαβάσετε περισσότερα για τον διαβήτη στα πουλιά.

Οι υδατάνθρακες δίνουν ενεργεία στον οργανισμό και η κατανάλωσή τους σε λογικές ποσότητες είναι απαραίτητη. Είναι δηλαδή το καύσιμο του οργανισμού. Η υπερβολική κατανάλωση υδατανθράκων όμως σε ποσότητες πέραν από αυτές που χρειάζεται ο οργανισμός, έχουν ως αποτέλεσμα την αύξηση σωματικού βάρους με τη δημιουργία λίπους στο σώμα.

Έτσι, ένα ακόμη πλεονέκτημα του αργού μεταβολισμού των υδατανθράκων σε σάκχαρα μέσω της κατανάλωσης σπόρων Chia, είναι η παροχή ενέργειας στον οργανισμό για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, χωρίς να νιώθει την ανάγκη για μεγαλύτερη πρόσληψη τροφής.

Η μεταμόρφωση των σπόρων Chia σε Gel

Στο βίντεο που ακολουθεί εμφανίζεται ο σπόρος Chia στην αρχική του μορφή, το gel που δημιουργείται με την παραμονή του σε υγρό και τέλος την προσθήκη του Chia gel σε γιαούρτι, προκειμένου να καταναλωθεί από τον άνθρωπο.

Πολυμέσο youtube: PaiGWfpXD0I

Επομένως, τα αποτελέσματα του φαινομένου που δημιουργείται με την παραμονή του Chia σε υγρό δεν έχουν να κάνουν με την εξόντωση των μικρόβιων στο σώμα του πουλιού ή τη δημιουργία πουλιών υπερηρώων που περνούν αλώβητα από κάθε ασθένεια, αλλά με τη βοήθεια που προσφέρει στον οργανισμό μειώνοντας τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα και συμβάλλοντας εμμέσως στην αποφυγή αύξησης σωματικού βάρους μειώνοντας την ανάγκη για άμεση πρόσληψη ενέργειας (τροφής).

Ο σπόρος Chia καταναλώνεται επίσης και από τον άνθρωπο ως συμπλήρωμα διατροφής ή ως κομμάτι της διατροφής ατόμων που επιδιώκουν να τρέφονται υγιεινά.

Σχετικό περιεχόμενο

Σπόροι Chia στα πτηνά

Οι φωλιές είναι απαραίτητο αξεσουάρ στην αναπαραγωγή καναρινιών. Ποια είναι η καταλληλότερη φωλιά και υλικά επίστρωσης για τα καναρίνια που εκτρέφετε; Ενημερωθείτε και αποφασίστε.

Φωλιές για καναρίνια

Οι φωλιές των καναρινιών πρέπει να είναι φτιαγμένες έτσι ώστε να αερίζονται, να μην κατακρατούν την υγρασία, να είναι κατασκευασμένες με τρόπο και υλικά που δεν θα τραυματίζουν τα πουλιά. Επίσης, πρέπει να μην αφήνουν "κρυφούς" χώρους (ρωγμές) ώστε να αναπτυχθούν εύκολα αποικίες εξωπαρασίτων.

Τα πιο συνηθισμένα είδη φωλιών για καναρίνια, είναι οι εσωτερικές και οι εξωτερικές.

Εσωτερικές φωλιές καναρινιών

 Οι εσωτερικές φωλιές καναρινιών επιλέγονται συνήθως για να τοποθετηθούν σε κλουβιά ή μικρές ζευγαρώστρες που δεν διαθέτουν πλαϊνές πόρτες για την εφαρμογή εξωτερικής φωλιάς.

Επίσης, αρκετοί τις βρίσκουν καταλληλότερες για τον έλεγχο της πορείας της αναπαραγωγής ή και για το γεγονός ότι η κανάρα μπορεί να ταΐζει τους νεοσσούς της από όλες τις πλευρές. Ειδικά αν υπάρχουν αρκετοί νεοσσοί, οπότε μπορεί έτσι να βοηθάει ταυτόχρονα και ο πατέρας.

Εκτός από τις πλαστικές εσωτερικές φωλιές, μπορεί κανείς να βρει και ανοξείδωτες συρμάτινες, καθώς και φωλιές από κοκκοφοίνικα ή μπαμπού που τοποθετούνται στο κλουβί με μεταλλικές βάσεις ή στηρίγματα.

Εξωτερικές φωλιές καναρινιών

 Οι εξωτερικές φωλιές καναρινιών τοποθετούνται στις πλαϊνές πόρτες του κλουβιού ή της ζευγαρώστρας. Είναι κατασκευασμένες είτε από πλέγμα το οποίο δεν περιορίζει τον έλεγχο από έξω, είτε από πλαστικό με μία ειδική πόρτα στο πίσω μέρος, μέσω της οποίας γίνεται ο έλεγχος της φωλιάς.

Οι εξωτερικές φωλιές διατίθενται σε μεγάλη ποικιλία και όλο και περισσότεροι εκτροφείς δείχνουν την προτίμηση σε αυτές. Συνήθως είναι πλαστικές με ενσωματωμένη φωλιά (κούπα) ή με θήκη για να τοποθετείται ξεχωριστά ή να αφαιρείται εύκολα όταν χρειάζεται.

Επίσης, μπορεί κανείς να βρει και ανοξείδωτες εξωτερικές φωλιές χωρίς προστατευτικά πλαϊνά.

Υλικά επίστρωσης

Τα καναρίνια προτιμούν συνήθως νήματα από βαμβάκι που πωλούνται σε ειδικές συσκευασίες και μπορούν να στερεωθούν στο κλουβί ώστε να συλλέγονται από τα πουλιά για να τα χρησιμοποιήσουν στην κατασκευή της φωλιάς τους.

Είναι καλό να προσφέρουμε περισσότερο από ένα είδος υλικού, για να δίνουμε έτσι τη δυνατότητα στα πουλιά να επιλέξουν το καταλληλότερο για αυτά και για τον τρόπο που φτιάχνει το καθένα τους τη φωλιά του.

Στο εμπόριο κυκλοφορούν υλικά σε διάφορες συνθέσεις, όπως τρίχα ζώων (συνήθως κατσίκας), μαλλί, βαμβακερό, υλικό για φιτίλι, ίνες κοκκοφοίνικα (κυρίως χρησιμοποιούνται στην εξωτερική στοιβάδα της φωλιάς), λινάτσα (τσουβάλι), βαμβάκι. Το τελευταίο καλά είναι να παρέχεται στο θηλυκό πουλί με μέτρο και κυρίως στα τελικά στάδια της κατασκευής της φωλιάς, όπου και τοποθετείται κυρίως στο κέντρο της.

Πολλοί εκτροφείς προτείνουν τη χρήση υποστρώματος στη φωλιά που κατασκευάζεται από τσόχα ή ίνες κοκκοφοίνικα και συνήθως κυκλοφορούν σε συσκευασίες των 10 τεμαχίων. Εδώ μπορείτε να δείτε μια συζήτηση που αφορά στην τοποθέτηση τσόχας στις φωλιές καναρινιών. Μην παραλείψετε επίσης να διαβάσετε το άρθρο μας για την αναπαραγωγή των καναρινιών, όπου γίνεται ειδική αναφορά στην τσόχα για τη χρήση της στις φωλιές.

Media gallery Φωλιών

Σχετικό περιεχόμενο

Κανάρες που απορρίπτουν την εξωτερική φωλιά Φωλιές και επιλογή υλικών από τα πουλιά στη φύση Τι φωλιές και υλικά επίστρωσης χρησιμοποιείτε στην αναπαραγωγή καναρινιών

Clay Licks, είναι πηλός που καταναλώνεται από αρκετά είδη παπαγάλων, όχι μόνο για τη χώνεψη αλλά γιατί βοηθά να με φυσικό τρόπο στην αποτοξίνωση του οργανισμού των πουλιών.

Clay Lick στα δάση του Αμαζονίου

Μέσα στα τροπικά δάση, στην απεραντοσύνη του ποταμού Αμαζονίου, η σιγή σταματάει απότομα, με την "επιδρομή" χιλιάδων παπαγάλων, που επισκέπτονται τις τεράστιες μάζες πηλού στις όχθες τον Αμαζονίου και σε ευρύτερες περιοχές.

Η επιδρομή ξεκινά αρκετά νωρίς το πρωί και τελειώνει περίπου στις 11 πμ όπου το τοπίο ξανασυναντά την ησυχία του, για να καταναλώσουν μια μάζα πηλού ίση με τον αντίχειρα ενός ενήλικου ατόμου.

Τι οδηγεί τους παπαγάλους στην κατανάλωση πηλού "Clay Lick"

Η απάντηση σίγουρα θα ήταν "για την πέψη", όμως ο πραγματικός λόγος έχει αρκετά μεγάλο επιστημονικό ενδιαφέρον.

Ο πηλός δύναται να αποτοξινώσει τα διάφορα δηλητήρια και τοξίνες που λαμβάνονται κατά τη διάρκεια λήψης τροφών μέσα από τα σπόρια των τροπικών δασών. Για τον λόγο αυτό γίνεται ανάρπαστος από τα πουλιά που ενστικτωδώς τον επισκέπτονται καθημερινά.

Στην αγορά που αφορά τους κατόχους παπαγάλων, υπάρχουν προϊόντα που γίνονται βάση του πηλού. Η ύπαρξη όμως μειγμάτων και ουσιών οι οποίες ελέγχονται σε επιστημονικά εργαστήρια για την εξάλειψη των τοξινών που περιέχουν, καθιστούν την κατανάλωση του πηλού, ως είδος δευτερεύουσας σημασίας.

Φυσικά είναι στην κρίση του ιδιοκτήτη να προμηθευτεί ή όχι τέτοια προϊόντα.

Τα είδη των παπαγάλων που επισκέπτονται καθημερινά τους "βράχους" είναι τα εξής

• Red-and-Green Macaw
• Scarlet Macaw
• Blue Gold Macaw
• Red-bellied Macaw
• Chestnut-fronted Macaw
• Blue-headed Macaw
• Mealy Amazon Parrot
• Yellow-crowned Amazon Parrot
• Blue-headed Pionus Parrot
• Orange-cheeked Pionopsitta Parrot
• Dusky-headed Parakeet
• White-eyed Parakeet
• Peach-fronted Parakeet
• Rock Parakeet
• Painted Parakeet
• Dusky-billed Parrotlet
• Tui Parakeet
• Cobalt-winged Parakeet
• Red-shouldered Parrotlet
• Amazonian Parrotlet
• Military Macaws

και η λίστα δεν σταματάει εδώ…

Στο βίντεο βλέπουμε Blue-headed Parrots στο Manu του Peru.

Πολυμέσο youtube: -6ey9xGytec

Τα πουλιά παρακολουθούν, αναγνωρίζουν ποιοι είστε και επιτίθενται. Όχι, δεν είναι Hitchcock αλλά έρευνα του πανεπιστημίου της Φλόριντα που αφορά στα mockingbirds (ατριχόρνιθες).

Η έρευνα δημοσιεύθηκε σε ηλεκτρονική μορφή στο Proceedings of the National Academy of Sciences. Είναι η πρώτη δημοσιευμένη έρευνα που αποδεικνύει ότι τα άγρια ζώα που ζουν στο φυσικό τους περιβάλλον, αναγνωρίζουν άτομα διαφορετικού είδους, όπως αναφέρει ο http://ufrfprofessors.feed.research.ufl.edu/ufrf_professors/levey-douglas/ καθηγητής βιολογίας στο πανεπιστημίου της Φλόριντα.

Όταν τα mockingbirds, (κοινά πτηνά στις πόλεις της Αμερικής), εντοπίσουν τον ανεπιθύμητο επισκέπτη τους, φωνάζουν δυνατά και βουτούν με δύναμη από ψηλά προς το μέρος του εισβολέα αγγίζοντας το κεφάλι του. Από την άλλη πλευρά πάλι, αγνοούν εντελώς τους περαστικούς που δεν τους θεωρούν επικίνδυνους.

"Έχουμε την τάση να βλέπουμε όλα τα mockingbirds όμοια, όμως η αίσθηση δεν είναι αμοιβαία. Τα mockingbirds σίγουρα δε βλέπουν όλους τους ανθρώπους όμοιους", αναφέρει ο Doug Levey.

Η έρευνα μας παρέχει ενδείξεις σχετικά με το γιατί τα mockingbirds και άλλα επιλεγμένα είδη πουλιών και ζώων, ακμάζουν σε πυκνοκατοικημένες περιοχές ενώ άλλα είδη εμφανίζονται σπάνια ή και καθόλου.

Το πραγματικό αίνιγμα της του πεδίου της αστικής οικολογίας είναι ότι πρέπει να αντιληφθούμε το γιατί κάποια είδη ευδοκιμούν ανάμεσα στους ανθρώπους. Μια από τις υποθέσεις είναι ότι διαθέτουν μια έμφυτη ικανότητα να υιοθετούν και να αναπτύσσουν συμπεριφορές που τα άλλα είδη δεν μπορούν.

Τα mockingbirds είναι από τα πιο κοινά πουλιά στην περιοχή του πανεπιστημίου της Φλόριντα. Φτιάχνουν τις φωλιές τους στα δέντρα και σε θάμνους κοντά στο έδαφος. Για χάρη της έρευνας, εθελοντές μαθητές περπατούσαν προς την κατεύθυνση των φωλιών, παραμέριζαν τα φυλλώματα και άγγιζαν πολύ προσεκτικά την άκρη των φωλιών. Στη συνέχεια απομακρύνονταν από την περιοχή.

Οι ίδιοι μαθητές επανέλαβαν την ίδια επίσκεψη την επόμενη μέρα και ξανά για δύο ακόμη μέρες. Την πέμπτη ημέρα όμως προσέγγισαν τις φωλιές διαφορετικοί εθελοντές. Συνολικά συμμετείχαν 10 εθελοντές εξετάζοντας 24 φωλιές, τουλάχιστον πέντε φορές κατά τη διάρκεια της άνοιξης και του καλοκαιριού όπου λαμβάνει χώρα η αναπαραγωγή των Mockingbirds.

Την τρίτη και τέταρτη μέρα τα πουλιά πετάγονταν νωρίτερα από τις φωλιές τους κάθε φορά που εμφανιζόταν οι γνωστοί σε αυτά μαθητές, ακόμη και αν οι μαθητές πήγαιναν από διαφορετικά μονοπάτια προς τις φωλιές, σε διαδοχικές ημέρες και φορώντας διαφορετικά ρούχα.

Επίσης, τα πουλιά έκαναν περισσότερα καλέσματα κινδύνου, πετούσαν περισσότερο και πιο επιθετικά κάθε μία από τις επόμενες ημέρες, με κάποια από τα πιο αμυντικά πουλιά να τσιμπούν τα κεφάλια των εισβολέων.

Όχι με τρόπο που θα μπορούσε να τραυματίσει κάποιον αλλά αρκετά ενοχλητικά, αφού χτυπούσαν συνεχώς στο ίδιο σημείο, όπως αναφέρει ο Levey.

Πολυμέσο youtube: La0PE34tNLM

Κατόπιν, όταν κάποιοι άλλοι άγνωστοι μαθητές πλησίαζαν τις φωλιές, τα πουλιά αναστατώνονταν πολύ λιγότερο και περίμεναν να πετάξουν από αυτές την τελευταία στιγμή. Επίσης, τα πουλιά παρήγαγαν πολύ λιγότερα καλέσματα κινδύνου και επιτίθονταν λιγότερο από ό,τι τις προηγούμενες μέρες στους γνωστούς μαθητές.

Σε μια πανεπιστημιούπολη 51.000 και πλέον μαθητών, οι διαδρομές είναι γεμάτες μαθητές που περπατούν από και προς τις τάξεις τους καθημερινά. Επομένως, μπορούμε να πούμε ότι χιλιάδες διαφορετικά άτομα περνούν συνεχώς σε μικρή απόσταση από τις φωλιές την περίοδο της αναπαραγωγής.

Ακόμη, τα mockingbirds της μελέτης ήταν σαφώς ικανά να αναγνωρίζουν και να θυμούνται συγκεκριμένα άτομα, βασιζόμενα σε δύο μόνο σύντομες συναντήσεις στις φωλιές τους. Ο Levey τονίζει τη διαφορά που υπάρχει με εργαστηριακές μελέτες, σύμφωνα με τις οποίες τα περιστέρια μπορούν να αναγνωρίσουν άτομα, κατόπιν όμως συνεχούς εκπαίδευσης.

Λέει λοιπόν ότι, εξήντα δευτερόλεπτα συνάντησης ήταν αρκετά για τα mockingbirds ώστε να μάθουν να αναγνωρίζουν διαφορετικά άτομα και να τα ξεχωρίζουν μέσα από το πλήθος κόσμου που υπήρχε στην πανεπιστημιούπολη.

Για τα περισσότερα άγρια ζώα, η ανάπτυξη του αστικού περιβάλλοντος παρέχει λιγότερη τροφή και περισσότερα αρπακτικά. Πολλά είδη φεύγουν μακριά ή πεθαίνουν, ενώ αλλά επιμένουν και ορισμένα ευημερούν. Φαίνεται προφανώς ότι αυτά τα είδη προσαρμόζονται καλύτερα ανάμεσα στους ανθρώπους. Γιατί όμως;

Όπως αναφέρει ο Levey, η ικανότητα των πουλιών να αναγνωρίζουν ανθρώπους, υποδεικνύει δυνατότητα αντίληψης που τους δίνει το πλεονέκτημα να αντιμετωπίζουν την πολυπλοκότητα του αστικού περιβάλλοντος, όπως την ικανότητα να κρίνουν ποιες γάτες έχουν αντιληφθεί τις φωλιές τους και ποιες περνούν απλώς ανέμελα πολύ κοντά από αυτές.

Δεν πιστεύουμε ότι τα mockingbirds εξέλιξαν την ικανότητα να αναγνωρίζουν ανθρώπους. Τα mockingbirds ζουν στο ίδιο περιβάλλον με τους ανθρώπους εδώ και λίγα χρόνια για να μπορούμε να πούμε ότι συμβαίνει κάτι τέτοιο, όπως αναφέρει ο Levey.

Αντίθετα, πιστεύουμε ότι τα πειράματά μας αποκαλύπτουν μια βαθύτερη ικανότητα που τα κάνει απίστευτα οξυδερκή σε οτιδήποτε γύρω τους και αντιδρούν κατάλληλα όταν οι πιθανότητες κινδύνου είναι υψηλές.

• Τα mockingbirds είναι πτηνά της ομάδας των ατριχορνίθων, που ανήκουν στην οικογένεια των Μιμίδων (Mimidae). Το μέσο μέγεθός τους είναι 25 - 28 εκατοστά. Είναι πουλιά της Β. Αμερικής. Τυχαίοι επισκέπτες στη Βρετανία, Ολλανδία. Έχουν το μέγεθος τσίχλας με μακρυά ουρά και κοντές φτερούγες. Δυνατό, σκούρο ράμφος.

Αποκτήσαμε λοιπόν το ωδικό πουλάκι που επιθυμούσαμε και αφού επιλέξαμε το κατάλληλο κλουβί για να το στεγάσουμε, ήρθε η ώρα να σκεφτούμε με τι σκεύη και αξεσουάρ θα εξοπλίσουμε την κατοικία του.

Εξαρτήματα, σκεύη και αξεσουάρ γι το κλουβί

Στο εμπόριο κυκλοφορεί μια μεγάλη ποικιλία σκευών για να ικανοποιήσει και τα πιο απαιτητικά γούστα και όλα τα βαλάντια. Δυστυχώς όμως τα μικρά pet shop στην γειτονιά έχουν πολύ περιορισμένη γκάμα σκευών και λίγοι διαθέτουν τις απαραίτητες γνώσεις για να προσανατολίσουν σε σωστές αγορές τους καταναλωτές. Μόνο σε κάποια μεγάλα καταστήματα με είδη για οικόσιτα ζώα και πουλιά μπορεί κανείς να βρει μια ικανοποιητική ποικιλία σκευών ή από εταιρίες που προμηθεύουν τους καταναλωτές μέσω ηλεκτρονικού εμπορίου.

Αγοράζοντας λοιπόν το κλουβί, τις περισσότερες φορές υπάρχουν και 2 ταΐστρες οι οποίες προσαρμόζονται στην πρόσοψη ή στα πλάγια του κλουβιού. Οι πωλητές προτείνουν μια απλή ποτίστρα, 2-3 πλαστικές πατήθρες, μια αυγοθήκη, μια μπανιέρα που προσαρμόζεται στο εσωτερικό του κλουβιού και οπωσδήποτε μια πλαστική κούνια ανεξαρτήτως του είδους πουλιού που φιλοξενείται στο κλουβί.

Στην πορεία βέβαια διαπιστώνετε ότι κάποια από τα σκεύη δεν είναι πολύ πρακτικά ή είναι ακατάλληλα καθώς η χρήση τους δημιουργεί προβλήματα και δυσκολίες στην διαβίωση του πουλιού.

Πατήθρες

Κάνοντας μια μικρή έρευνα αγοράς διαπίστωσα ότι στα περισσότερα καταστήματα με είδη για τα οικόσιτα πουλιά, υπάρχουν ως επί το πλείστον πλαστικές πατήθρες, ίσιες μικρές ή μεγάλες, αλλά και αυτές που μοιάζουν με κλαδιά.

Επίσης, μπορεί κανείς να βρει τους πλαστικούς σωλήνες διαφορετικού διαμετρήματος, με τις ειδικές προσαρμογές για να εφαρμόζουν στο κλουβί αφού κοπούν πρώτα στο κατάλληλο μήκος.

Σπάνια βρίσκει κανείς ξύλινες πατήθρες με την δικαιολογία ότι παρουσιάζουν πολλά μειονεκτήματα. Η αλήθεια είναι ότι κάθε υλικό έχει πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα τα οποία θα αναφερθούν.

Οι πλαστικές πατήθρες έχουν το πλεονέκτημα της εύκολης και καλύτερης καθαριότητας και απολύμανσης, κάτι που δεν συμβαίνει με τις ξύλινες, οι οποίες κατηγορούνται ότι μπορεί να μαζεύουν ψείρα και χρειάζονται περισσότερη επιμέλεια στην υγιεινή τους. Οι ξύλινες πάλι θεωρούνται ιδανικές για τα ποδαράκια των πουλιών, ιδίως των παπαγάλων, με την προϋπόθεση ότι έχουν το κατάλληλο πάχος ανάλογα με το είδος του πουλιού που θα τις χρησιμοποιήσει.

Σχετικά με τις πλαστικές πατήθρες, είναι προτιμότερες οι ίσιες και όχι αυτές που μοιάζουν με κλαδί. Βέβαια οι απόψεις γύρω από το θέμα διίστανται καθώς πολλοί πιστεύουν πως γυμνάζουν καλύτερα τα πόδια των πουλιών. Γεγονός όμως είναι ότι πολλοί που έχουν χρησιμοποιήσει τέτοιες πατήθρες, διαπιστώνουν συχνά προβλήματα στα πόδια των πουλιών, καθώς δεν είναι καλά φινιρισμένες και συχνά έχουν ακίδες που τραυματίζουν τα ευαίσθητα πόδια τους.

Καλό θα είναι τα δάχτυλα των πουλιών να κλειδώνουν όλα στο ίδιο σημείο και όχι το κάθε δάχτυλο σε διαφορετικό. Φανταστείτε τους αθλητές που πιάνονται στο μονόζυγο με τα δάχτυλα πόσο θα δυσκολεύονταν αν το κάθε δάχτυλό τους άγγιζε το μονόζυγο και αυτό είχε ανώμαλη επιφάνεια.

Αν λοιπόν θέλουμε να γυμνάσουμε τα δάχτυλα και τις κλειδώσεις των ποδιών των πουλιών, το καλύτερο θα ήταν να προτιμήσουμε τις ίσιες πατήθρες, αλλά να πάρουμε 2 διαφορετικού διαμετρήματος.

Για ένα μεσαίο μεγέθους κλουβί, 2 πατήθρες σε διαφορετικό ύψος είναι ιδανικές. Αν πάλι έχουμε μεγάλη ζευγαρώστρα 3-4 είναι αρκετές, αρκεί πάντα να τοποθετηθούν στο κλουβί με τέτοιον τρόπο ώστε να μην μειώνεται ο ωφέλιμος χώρος του πουλιού για πέταγμα.

Για τις μεγάλες κλούβες πτήσης ιδανικές είναι οι ατομικές πατήθρες, κοτάναθρα – κουρνιάστρες με ειδικό σκέπαστρο σαν στέγη, τις οποίες μπορείτε να βρείτε μόνο σε εξειδικευμένα καταστήματα.

Για τους παπαγάλους ειδικά στα μεγάλα μεγέθη είναι καλό να χρησιμοποιούμε ξύλινες πατήθρες που μοιάζουν με τους κορμούς δέντρων που θα είχαν στο φυσικό τους περιβάλλον, για να εξασκούν παράλληλα και το ράμφος τους. Ακόμα, μπορούμε να αντικαταστήσουμε κάποιες πατήθρες με χοντρά σχοινιά (καραβόσκοινα), στα οποία θα μπορούν να κρέμονται κάνοντας τα ακροβατικά τους.

Αν πάλι είμαστε μερακλήδες μπορούμε να επιλέξουμε τα κατάλληλα ξύλα και με την κατάλληλη προετοιμασία να δημιουργήσουμε τις δικές μας πατήθρες.

Κούνιες

Οι κούνιες είναι ένα αξεσουάρ που προτείνεται ανεπιφύλακτα από τους μαγαζάτορες οποιοδήποτε είδος πουλιού και αν φιλοξενούμε. Η άποψη αυτή δυστυχώς είναι λάθος καθώς δεν είναι απαραίτητη σε όλα τα είδη ωδικών. Για παράδειγμα στα καναρίνια, μια κούνια δεν έχει να προσφέρει τίποτα το σημαντικό στην εκγύμνασή τους, ενώ συγχρόνως μειώνει δραματικά τον ωφέλιμο χώρο του πουλιού για πέταγμα.

Το γεγονός ότι πολλά καναρίνια κουνιούνται με τις ώρες σε μια κούνια, δεν σημαίνει ότι τα ωφελεί σε κάτι. Ίσα ίσα που δεν τα προκαλεί να πετάξουν εντός του κλουβιού με αποτέλεσμα να επιβραδύνεται ο μεταβολισμός τους με δυσάρεστες συνέπειες για την υγεία τους μακροπρόθεσμα.

Στους παπαγάλους αλλά και στα παραδείσια πουλιά που έχουν μεγαλύτερα κλουβιά, μια κούνια μπορεί να χρησιμοποιηθεί με θετικό τρόπο, καθώς οι παπαγάλοι είναι πουλιά που σκαρφαλώνουν και την βλέπουν ως ένα εξάρτημα για δράση.

Απαραίτητη προϋπόθεση είναι η κούνια να μην έχει καθρέφτη μιας και η ύπαρξή του προκαλεί στους παπαγάλους την ψευδαίσθηση ενός ειδώλου. Στην συνεχή προσπάθεια να φροντίσουν το "ταίρι" τους ταΐζοντάς το, δημιουργούνται μολύνσεις στον πρόλοβό τους. Πρέπει να προσέξουμε επίσης ώστε η κούνια να μην είναι πολύ λεπτή στο σημείο που πατάνε τα πόδια τους, αλλά να είναι κατάλληλη για το μέγεθος των ποδιών τους προς αποφυγή τραυματισμών.

Ταΐστρες

Οι ταΐστρες είναι από τα σημαντικότερα αξεσουάρ σε ένα κλουβί. Μεγάλη είναι η ποικιλία σε ταΐστρες: μονοκόμματες, με 2 αποσπώμενα κομμάτια, παραλληλόγραμμες, που εφαρμόζουν είτε από το εξωτερικό μέρος του κλουβιού είτε εσωτερικά με γαντζάκια, ατομικές ή ομαδικές όταν έχουμε πολλά πουλιά, γυάλινες, πλαστικές, ανοξείδωτες σε κυπελλάκι ή κεραμικές σε πιατάκι, για να καλύπτουν όλες τις απαιτήσεις.

Για τις περιόδους των διακοπών υπάρχουν αυτόματες ταΐστρες των 250 και 1000 gr που εφαρμόζουν είτε στο άνοιγμα για την εξωτερική ταΐστρα, είτε στο πλαϊνό πορτάκι του κλουβιού.

Πριν χρησιμοποιηθούν, καλό είναι να δοκιμαστούν για το αν υπάρχει καλή ροή σπόρων, γιατί πολλές φορές φράζουν από τα φλούδια.

Μια εναλλακτική λύση προσφέρουν οι ταΐστρες – χωνί που μοιάζουν με ποτίστρες και δεν αντιμετωπίζουν το πρόβλημα το φραξίματος και τους συνεχούς φυσήματος των σπόρων.

Για τις μεγάλες κλούβες με πολλούς φιλοξενούμενους υπάρχουν και κρεμαστού τύπου που μπορούν να τρώνε ταυτόχρονα πολλοί ένοικοι μαζί.

Για μεγάλους παπαγάλους χρησιμότερες θεωρούνται αυτές που μοιάζουν με κύπελλα και είναι είτε ανοξείδωτα, είτε πλαστικά, διάφανα ή ημιδιάφανα, με άγκιστρα ή βίδες για να παραμένουν σταθερά.

Σημαντικό είναι να τοποθετούνται πάντα σε τέτοιο σημείο που να έχει το πουλί εύκολη πρόσβαση και να μην είναι κάτω από τις πατήθρες ώστε να μην λερώνονται από τις κενώσεις του. Όσα περισσότερα πουλιά έχουμε σε ένα κλουβί, τόσο περισσότερα πρέπει να είναι και τα σκεύη φαγητού για να αποφεύγονται οι διαπληκτισμοί μεταξύ τους.

Επίσης επειδή οι σπόροι αποτελούν την βασική τροφή τους, πρέπει να είναι πάντα διαθέσιμοι καθ’ όλο το 24ωρο, να φυσάμε καθημερινά τους σπόρους και να περιμένουμε να φάει τη μεγαλύτερη ποσότητα για να βάλουμε φρέσκους.

Αυγοθήκες

Εκτός από τους σπόρους, τα περισσότερα ωδικά πουλιά πρέπει να τρέφονται με άμμο για την διευκόλυνση της πέψης τους, αλλά και να τρώνε αυγό ή αυγοτροφή την περίοδο της προετοιμασίας και της αναπαραγωγής. Έτσι, είναι απαραίτητο να υπάρχουν 2 τουλάχιστον αυγοθήκες σε κάθε κλουβί.

Υπάρχουν 2 τύποι αυγοθήκης: ο πρώτος είναι ο ενιαίος με ενσωματωμένο άγκιστρο που μπαίνει εσωτερικά και ο δεύτερος τύπος που αποτελείται από δύο κομμάτια, έναν δακτύλιο που εφαρμόζει από το εξωτερικό του κλουβιού και ενσωματώνεται εσωτερικά ένα κύπελλο.

Ο δεύτερος τύπος είναι πιο εύχρηστος. Σημαντικό είναι να προσέξουμε να τοποθετήσουμε τις αυγοθήκες σε σημείο με εύκολη πρόσβαση, ώστε να μην ταράζουμε το πουλί κάθε φορά που βάζουμε μέσα το χέρι μας. Επίσης χρειάζεται προσοχή γιατί πολλά πουλιά κατά την αλλαγή των τροφών δράττουν την ευκαιρία για να δραπετεύσουν.

Στηρίγματα για φρούτα - λαχανικά

Από τα όχι και τόσο απαραίτητα αξεσουάρ είναι τα στηρίγματα για φρούτα και λαχανικά που τοποθετούνται συνήθως στο εσωτερικό του κλουβιού. Επίσης υπάρχουν ειδικά πλαστικά στηρίγματα για το σουπιοκόκαλο (αν αυτό δεν περιέχει ειδικό συρματάκι δεσίματος), που μοιάζουν με μανταλάκι και μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τον ίδιο λόγο.

Πολλοί προτιμούν τα συγκρατούν τα κομμάτια φρούτων και λαχανικών ανάμεσα στα κάγκελα του κλουβιού, γεγονός όμως που απαιτεί συχνή καθαριότητα και στα κάγκελα.

Ποτίστρες

Αν έχουμε στην κατοχή μας λίγα πουλιά, οι απλές ποτίστρες είναι η καλύτερη λύση. Υπάρχουν σε μεγάλη ποικιλία μεγεθών και είναι κυρίως κυλινδρικές. Οι ποτίστρες για κλουβιά παπαγάλων είναι λίγο διαφορετικές. Έχουν πιο φαρδύ στόμιο για να εφαρμόζουν στα οριζόντια κάγκελα του κλουβιού.

Για μεγαλύτερα είδη παπαγάλων οι ιδανικότερες ποτίστρες είναι τα ανοξείδωτα κυπελλάκια.

Επειδή στις απλές ποτίστρες το νερό βρομίζει εύκολα και χρειάζεται καθημερινή αλλαγή ίσως και 2 φορές την ημέρα, όσοι διαθέτουν μεγάλο αριθμό πουλιών προτιμούν τις αυτόματες ποτίστρες με μπίλια.

Οι ποτίστρες αυτές διατίθενται σε διάφορα μεγέθη των 70, 100, 250 και 400 ml. Στις ποτίστρες αυτές το νερό δε βρομίζει επειδή δεν έρχεται σε επαφή με τον αέρα και τις τροφές του πουλιού, με αποτέλεσμα να διατηρούνται καθαρές για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Είναι ιδανικές αν χρειαστεί να λείψουμε για ολιγοήμερες διακοπές.

Παρουσιάζουν το μειονέκτημα ότι αν χρειαστεί να χορηγήσουμε υγρές βιταμίνες ή κάποιο άλλο υγρό σκεύασμα υπάρχει μια μικρή δυσκολία στην καθαριότητά τους. Συνοδευτικό στις ποτίστρες είναι ένα βουρτσάκι καθαρισμού. Χρήσιμο είναι να υπάρχει πάντα διαθέσιμη μία παραπάνω ποτίστρα σε περίπτωση που σπάσει κάποια να υπάρχει εναλλακτική λύση.

Μπανιέρα

Από τις πιο απολαυστικές και χαλαρωτικές στιγμές της ενασχόλησής μας με τους φτερωτούς μας φίλους είναι η ώρα του μπάνιου. Έτσι απαραίτητο αξεσουάρ που προσφέρει άπλετες στιγμές ευχαρίστησης σε πουλιά και ιδιοκτήτες, είναι η μπανιέρα.

Υπάρχουν 2 ειδών μπανιέρες: οι απλές εσωτερικές πλαστικές μπανιέρες και οι εξωτερικές που τοποθετούνται σε κάποιο πορτάκι του κλουβιού. Απευθύνεται κυρίως σε μικρόσωμα στρουθιόμορφα πουλιά, καναρίνια, εξωτικά και μικρόσωμους παπαγάλους. Για τους μεσαίους και μεγάλους παπαγάλους υπάρχουν μεγαλύτερες μεγέθους μπανιέρες που τοποθετούνται κυρίως στο εσωτερικό του κλουβιού.

Εναλλακτικά μπορείτε να χρησιμοποιήσετε μικρά πλαστικά δοχεία ή γυάλινα πυρέξ που υπάρχουν ήδη στο σπίτι. Όλα τα σκεύη που χρησιμοποιούμε χρειάζονται σχολαστική καθαριότητα και φροντίδα όπως ακριβώς θα φροντίζαμε και τα οικιακά σκεύη που προορίζονται για την δική μας χρήση. Καθημερινή ή τουλάχιστον εβδομαδιαία υγιεινή και απολύμανση, είναι απαραίτητα για να διατηρείται η υγεία των φτερωτών μας φίλων σε άριστη κατάσταση και να προλαμβάνουμε τη μετάδοση ασθενειών.

Περισσότερα για το μπάνιο στα πτηνά.

Σχετικό περιεχόμενο

Κλουβιά για πουλιά Πως να τοποθετήσετε τις πατήθρες στο κλουβί Ασφαλή και τοξικά ξύλα για πατήθρες και παιχνίδια στα πουλιά