Οι κύστες φτερών, feather cysts ή lumps στα αγγλικά και η διατροφική πρόληψη και αντιμετώπισή τους στις περιπτώσεις που αυτό είναι εφικτό.

Τι είναι οι κύστες των φτερών

Οι κύστες στα φτερά δημιουργούνται όταν τα νέα φτερά κατά την έξοδό τους από το δέρμα εγκλωβίζονται σε αυτό και μεγαλώνουν εσωτερικά κάτω από την επιδερμίδα. Γενετικά, οι κύστες εμφανίζονται σε καναρίνια που προκύπτουν από τη διασταύρωση δύο πουλιών με φτέρωμα τύπου buff.

Η αντιμετώπιση του προβλήματος γίνεται χειρουργικά και ενδείκνυται όταν το πρόβλημα δεν είναι πολλαπλό και επαναλαμβανόμενο. Επίσης -και αυτό είναι το σημαντικότερο που πρέπει να κρατήσουμε- η επέμβαση πρέπει να γίνεται από εξειδικευμένα άτομα, διότι υπάρχει ο κίνδυνος αιμορραγίας, μόλυνσης ή και άμεσου θανάτου από το στρεσάρισμα του πουλιού.

Στο διαδίκτυο κυκλοφορούν αρκετά κατατοπιστικά άρθρα για το πρόβλημα και πως δημιουργείται και σκοπός μου δεν είναι απλά να επαναλάβω κάτι πού ήδη έχει δοθεί σαν πληροφορία.

Στο άρθρο αυτό θα ήθελα να δώσω μερικές πρόσθετες πληροφορίες για τη διατροφική αντιμετώπιση του προβλήματος των κύστεων, όπου αυτό είναι εφικτό και η πρόληψη του μέσω της διατροφής.

Πρόληψη και αντιμετώπιση κύστεων μέσω της διατροφής

Σε άρθρα του διαδικτύου[1][2] υπάρχουν αναφορές στη διατροφική προληπτική ή και μετεπεμβατική αντιμετώπιση του προβλήματος με στόχο την αποτροπή ή τη μείωση της επανεμφάνισής του.

Σε αυτές τις αναφορές προτείνεται η μείωση των λιπαρών σπόρων όπως το ρούπσεν και ο λιναρόσπορος στη διατροφή των πουλιών.

Αυτό μπορεί να γίνει εύκολα κατανοητό γιατί οι κύστες είναι το ίδιο πρόβλημα με τα σπυράκια που δημιουργούνται από τρίχες στο ανθρώπινο δέρμα που δε βγαίνουν σωστά. Είναι γνωστό ότι το σμήγμα που δημιουργείται στην περίπτωση, εντείνεται από την αυξημένη λιπαρή διατροφή.

Η ίδια πρόταση από εκτροφείς υπάρχει και εδώ:

Some breeders however believe that Lumps are due to diet, and by not feeding any of the oily seeds like Rape and Linseed etc and by feeding a high diet of dark green leafy vegetables, that they have no problem

Επειδή βέβαια οι λιπαροί σπόροι δε γίνεται να εκλείψουν τελείως από το διαιτολόγιο των πουλιών λόγω της ενέργειας, των λιποδιαλυτών βιταμινών και λιπαρών οξέων που προσφέρουν, μια καλή πρόταση είναι η παροχή λεκιθίνης, ενός γνωστού λιποδιαλύτη, όπως αναφέρεται στο Feather Cysts / Feather Lump:

Feather Cysts / Feather Lump:

Some experienced canary breeders recommend the following amino acids for a successful, lump-free moult: methionine, lysine, threonine, and tryptophan, which are found in various foods). They also suggest that lecithin (an unsaturated fatty acid) also aids in allowing feather growth to occur smoothly. Adequate B vitamins, mineral content (especially zinc), folic acid and Biotin have also been cited as essential elements required for a trouble-free moult

Στο ίδιο άρθρο αναφέρονται επίσης και τα απαραίτητα αμινοξέα, καθώς και τα μεταλλικά στοιχεία (ειδικά ψευδάργυρος) και οι βιταμίνες που βοηθούν. Τα περισσότερα υπάρχουν σε συμπληρώματα διατροφής για την πτερόρροια.

Η λεκιθίνη δε συμπεριλαμβάνεται από ότι έχω δει σε αυτά. Μπορεί κάποιος να τη βρει σε μορφή σκόνης ή σε μορφή ελαίου σε κάψουλα, τόσο στα φαρμακεία, όσο και στα σούπερ μάρκετ στο χώρο των προϊόντων υγιεινής διατροφής.

Προσωπικά την έχω βρει και έχω προμηθευτεί σε μορφή σκόνης και σε κατάστημα με βότανα, μπαχαρικά. Σε μορφή σκευάσματος για πουλιά έχω ανακαλύψει μόνο της εταιρίας backs.

Τέλος, θα ήθελα να αφιερώσω το αρθάκι στον γκλοστερίνο μου, που σε ηλικία 3 ετών εμφάνισε φέτος κύστη και εύχομαι να μην υπάρξει συνέχεια. Επίσης στον Admiral το norwich μιας καλής διαδικτυακής μου φίλης, που τόσο ταλαιπωρήθηκε από το πρόβλημα και που πρόσφατα "αναπαύθηκε".

Σχετικό περιεχόμενο

Lump Resolution, φάρμακο για τα Lumps

Η πρότασή μου για την παρασκευή χειροποίητης - σπιτικής αυγοτροφής για λευκά καναρίνια, όταν και όποτε η λήψη χρωστικών μέσω της διατροφής δεν επιτρέπεται.

Αυγοτροφή για λευκά καναρίνια

Η συνταγή αυτή μπορεί να αποτελέσει μια εύκολη λύση για τη δημιουργία βάσης αυγοτροφής, για λευκά καναρίνια και καναρίνια χρώματος στα οποία οι χρωστικές ουσίες του κρόκου του αυγού δημιουργούν πρόβλημα στο χρωματισμό τους όταν καταναλωθούν κατά την περίοδο ταΐσματος των νεοσσών και κατά την περίοδο της πτερόρροιας.

Τότε δηλαδή που δημιουργούνται τα πρώτα φτερά.

Η αυγοτροφή αυτή είναι μια λύση διότι οι ζωικές πρωτεΐνες του αυγού δεν εκλείπουν, αφού περιέχει ασπράδια αυγών που αποτελούνται από καθαρή πρωτεΐνη και νερό.

Τα ασπράδια μπορούν να μπουν είτε κατά τη δημιουργία της βάσης (αυγόψωμο), είτε αν θέλουμε να τα προσθέτουμε στην άνευ αυγού τριμμένη βάση, με τη μορφή βραστού σφιχτού αυγού, όποτε ετοιμάζουμε την 4-5 ημερών διατήρησης, φρέσκια αυγοτροφή.

Παρασκευή βάσης

• 500 ml αλεύρι ολικής άλεσης
• 6 ασπράδια αυγών
• 1 κουταλιά μέλι
• 70 ml λαδί (προτιμώ ελαιόλαδο και σησαμέλαιο για ποικιλία λιπαρών οξέων)
• 2 κουταλιές baking powder
• 1 κουτάλι σόδα (σκόνη μαγειρικής)
• 1 κουταλιά ρίγανη

Ανακατεύουμε στο μούλτι το αλεύρι, τα τσόφλια των αυγών, τη ρίγανη, τη σόδα και την baking powder και κρατάμε το μείγμα σε ένα μπολ.

Χτυπάμε στο μούλτι το εσωτερικό των αυγών (μόνο ασπράδια), το μέλι και το λάδι.

Ανακατεύουμε τα υλικά και τα ψήνουμε είτε σε μία φόρμα στο φούρνο, είτε τα τοποθετούμε εξ αρχής σε ψωμοπαρασκευαστή που κάνει εκείνος όλα τα υπόλοιπα.

Αν δεν βάλουμε από την αρχή τα ασπράδια αλλά θελήσουμε να τα προσθέσουμε με τη μορφή βραστού αυγού, τότε βάζουμε στο μείγμα αντί των ασπραδιών, 80-100 ml νερού.

Αφήνουμε να ψηθεί για 45' της ώρας. Στη συνέχεια το αφήνουμε να κρυώσει, κόβουμε όση ποσότητα θέλουμε και τη θρυμματίζουμε με τα χέρια μας.

Παρασκευή αυγοτροφής

Στην τριμμένη βάση μπορούμε να προσθέσουμε γύρη και σιτέλαιο. Προσωπικά προσθέτω 2 κουταλιές της σούπας ανά 200 ml τρίμματος, για αύξηση της βιταμίνης Ε.

Η αυγοτροφή είνα έτοιμη πια. Διατηρείται για αρκετό καιρό στο ψυγείο.

Σχετικό περιεχόμενο

Η αυγοτροφή που φτιάχνω για τα καναρίνια μου Τα λευκά κυρίαρχα και υπολειπόμενα καναρίνια Χορήγηση χρωστικών στα Κόκκινα και Mosaic καναρίνια

Μια συνταγή για την παρασκευή χειροποίητης σπιτικής ξηρής αυγοτροφής που μπορεί να διατηρηθεί για αρκετό χρονικό διάστημα στο ψυγείο ή την κατάψυξη.

Παρασκευή σπιτικής ξηρής αυγοτροφής

Εδώ και καιρό διαπίστωσα σε συζητήσεις με θέμα τις αυγοτροφές ότι αρκετά άτομα, παρότι συμφωνούν στην ποιοτική ανωτερότητα των συστατικών μιας προσεγμένης συνταγής σπιτικής αυγοτροφής, δεν προχωρούν στην παρασκευή και χρήση της διότι φοβούνται ότι το φρέσκο αυγό επιτρέπει τη χρήση της για λίγες μόνο μέρες.

Γι' αυτό το λόγο χρησιμοποιούν συνήθως έτοιμη ξηρή αυγοτροφή, στην οποία προσθέτουν φρέσκο αυγό στην ποσότητα που τους είναι απαραίτητη για 4-5 μέρες.

Η συνταγή που ακολουθεί έρχεται να καλύψει ποιοτικότερα και αυτή την ανάγκη. Είναι μια συνταγή παρασκευής αυγόψωμου που διατηρείται στο ψυγείο ή και στην κατάψυξη για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Επίσης, θρυμματίζεται εύκολα για να μετατραπεί σε μια πολύ καλή ξηρή αυγοτροφή βάσης για συνταγές αυγοτροφής με προσθήκη βραστού φρέσκου αυγού, ρασκ ή κους κους τα οποία χρησιμοποιούνται για να απορροφούν το νερό στο οποίο διαλύουμε διάφορα συμπληρώματα.

Δοσολογία συστατικών

• 500 ml αλεύρι ολικής άλεσης
• 3 αυγά
• 1 κουταλιά μέλι
• 70 ml λάδι (προτιμώ μείγμα σιτέλαιου και σησαμέλαιου για ποικιλία λιπαρών οξέων και βιταμίνη Ε)
• 2 κουταλιές baking powder
• 1 κουταλιά ρίγανη

Διαδικασία παρασκευής

• Ανακατεύουμε στο μούλτι το αλεύρι, τα τσόφλια των αυγών, τη ρίγανη και την baking powder και κρατάμε το μείγμα σε ένα μπόλ
• Χτυπάμε στο μούλτι το εσωτερικό των αυγών, το μέλι και το λάδι.
• Ανακατεύουμε τα υλικά και τα ψήνουμε είτε σε μία φόρμα στο φούρνο, είτε τα τοποθετούμε εξ αρχής σε ψωμοπαρασκευαστή που κάνει εκείνος όλα τα υπόλοιπα.

Όταν το μίγμα ψηθεί για 45' της ώρας στους 180 βαθμούς, το αφήνουμε να κρυώσει.

Στη συνέχεια, κόβουμε όση ποσότητα χρειαζόμαστε και τη θρυμματίζουμε με τα χέρια μας. Η αυγοτροφή μας είναι έτοιμη και διατηρείται για αρκετό καιρό (πάνω από μήνα)στο ψυγείο ή και για μήνες σε σακούλα τροφίμων στην κατάψυξη.

Διατροφική σύσταση

Η διατροφική της σύσταση είναι τέτοια που δεν την κάνει παχυντική. Αν υπολογίσουμε τα θρεπτικά στοιχεία των συστατικών με βάση το SelfNutritionData μας δίνουν τις εξής τιμές:

Πρωτεΐνες
Αλεύρι ολικής: 10.3 γρ
Αυγό:12.6 γρ
Έλαια: 0 γρ

Υδατάνθρακες
Αλεύρι ολικής: 76.3 γρ
Αυγό: 10.6 γρ
Έλαια: 100 γρ

Λιπαρά
Αλεύρι ολικής: 1.0 γρ
Αυγό: 1.12 γρ
Έλαια: 0 γρ

Αν υπολογίσουμε ότι συνολικό βάρος (αλεύρι 500 γρ + αυγό 180 γρ (3χ60 ) + λάδι 70γρ = 750γρ, συμπεράνουμε ότι τα λιπαρά είναι από το λάδι γύρω στα 93γρ και το αυγό γύρω στα 19 γρ, δηλαδή σύνολο σχεδόν 112 γρ σε συνολικό βάρος 750γρ που αντιστοιχεί σε ένα 15% το πολύ.

Αν θέλουμε να μειώσουμε την ποσότητα των λιπαρών, αυτό μπορεί να γίνει προσθέτοντας στη συνταγή 1-2 ασπράδια παραπάνω οπότε έχουμε μείωση των λιπαρών με αύξηση πρωτεΐνης, ενώ μια προσθήκη επιπλέον μελιού αυξάνει τα σάκχαρα (υδατάνθρακες).

Σχετικό περιεχόμενο

Συνταγές σπιτικής αυγοτροφής Η αυγοτροφή μου με βάση κέικ Αυγόψωμο έτοιμο για χορήγηση ως αυγοτροφή

Μια δίαιτα - ειδική διατροφή για υπέρβαρα καναρίνια που εμφανίζουν υπερβολικό λίπος στην περιοχή της κοιλιάς και του στήθους.

Που οφείλεται η παχυσαρκία των καναρινιών;

Είναι συχνό φαινόμενο και ειδικά σε περιόδους μετά από διαγωνισμούς, να εμφανίζεται λίπος στην περιοχή της κοιλιάς και πιο σπάνια και στο στήθος των πουλιών. Αυτό οφείλεται σε:

• Διατροφή πλούσια σε λιπαρά
• Προδιάθεση του πουλιού
• Χαμηλή κινητικότητα του πουλιού λόγω ακατάλληλου κλουβιού
• Συνδυασμό των παραπάνω

Από τα πιο συνηθισμένα λάθη που κάνουν οι απλοί χομπίστες στη διατροφή των πουλιών είναι η συχνή χρήση των "sticks" (παστέλι με σπόρους). Επίσης, η παροχή των λεγόμενων "βιταμινών" σε κίτρινο και κόκκινο χρώμα, οι οποίες στην ουσία είναι μία σκόνη από μπισκότα με μπόλικη ζάχαρη και άγνωστης προέλευσης χρωστικές ουσίες που επιβαρύνουν τη λειτουργία του συκωτιού των πουλιών.

Η εμφάνιση λίπους στα καναρίνια που προετοιμάζονται για συμμετοχή σε διαγωνισμούς οφείλεται στην παροχή ενισχυμένου με λιπαρούς σπόρους μείγματος. Ειδικά αν η ενίσχυση αυτή είναι υπερβολική. Μία αύξηση των λιπαρών του μείγματος από το 25% στο 40% το μέγιστο, είναι επαρκέστατη για την παροχή ωφέλιμων λιπαρών οξέων που είναι σημαντικότατα για το φτέρωμα και το κελάηδημα των πουλιού.

Επίσης, στην υπερβολική χορήγηση πολυβιτανούχων σκευασμάτων για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από αυτό που προτείνει η εταιρία παραγωγής. Δυστυχώς συμβαίνει αρκετά συχνά λόγω ημιμάθειας με αποτέλεσμα να δημιουργείται συσσώρευση λιποδιαλυτών βιταμινών στο συκώτι των πουλιών που έχει ως συνέπεια την κακή λειτουργία του και τον μη σωστό μεταβολισμό του λίπους.

Προτεινόμενη δίαιτα για αδυνάτισμα

Η δίαιτα που προτείνουμε είναι μία λύση για τα υπέρβαρα καναρίνια, όταν ακολουθηθείται πιστά έως ότου το βάρος τους επανέλθει στα φυσιολογικά επίπεδα. Στη συνέχει τα πουλιά πρέπει να ακολουθούν ένα ισοροπημένο διαιτολόγιο χωρίς τα λάθη του παρελθόντος. Μόνο έτσι τα αποτελέσματα θα είναι μόνιμα.

Παράλληλα, η δίαιτα που ακολουθηθεί είναι τέτοια που δεν θα στερεί από τα καναρίνια τα θρεπτικά συστατικά που είναι απαραίτητα για την καλή υγεία τους. Τέτοια είναι τα ωφέλιμα λιπαρά οξέα και οι απαραίτητες πρωτεΐνες.

Μείγμα σπόρων

Η πρώτη δραστική αλλαγή αφορά στο μείγμα σπόρων που του παρέχουμε, το οποίο θα περιέχει αμυλούχους σπόρους. Είτε σκέτο καναρινόσπορο - ασπούρι, είτε αναμεμειγμένο του με βρώμη ή Millet σε αναλογία 80% καναρινόσπορος / 20 % millet + βρωμη αντίστοιχα.

Δίνουμε από αυτό το μείγμα μόνο ένα κουταλάκι του γλυκού (και μάλιστα ρηχό) ανά ημέρα. Αν το καναρίνι φάει περισσότερο και αν δεν ξοδευτεί η ενέργεια που δίνει η αμυλούχα τροφή καταλήγει να αποθηκεύεται ως λίπος στο σώμα του.

Στο μείγμα θα προσθέσουμε perilla (περίλλα) ή chia (κία) σε ποσοστό 5 % για τα απαραίτητα λιπαρά οξέα, εφόσον δεν αυτό δεν γίνεται με την παροχή τους μέσω των φύτρων - βλαστημένων σπόρων. Φύτρα από σιτάρι, κινόα ή αμάρανθο χορηγούμε μέσω της ειδικής αυγοτροφής που πρέπει να προσφέρεται καθημερινά ώστε να ενισχυθεί η πρωτείνη που μειώθηκε με την αφαίρεση των λιπαρών σπόρων από το μείγμα.

Αυγοτροφή

Για την αυγοτροφή, βάζουμε στο multi 1 δάχτυλο (2 cm) έτοιμο τρίμμα φρυγανιάς και το ασπράδι ενός μόνο καλά βρασμένου αυγού για 12 λεπτά και τα αναμειγνίουμε.

Προσθέτουμε 1 κουταλιά της σούπας φύτρα από περίλλα ή chia που έχουμε ετοιμάσει από πριν (αν δεν τα χορηγούμε με το μείγμα σπόρων).

Δίνουμε από αυτή την αυγοτροφή καθημερινά 1 ρηχό κουταλάκι του γλυκού. Σε καμιά περίπτωση δε χορηγούμε έτοιμη αυγοτροφή ή φρέσκο αυγό που δεν έχει αφαιρεθεί ο κρόκος.

Αυτό είναι σημαντικό γιατί η έτοιμη αυγοτροφή είναι πιο παχυντική από αυτήν που περιγράψαμε με σκέτο ασπράδι λόγω του κρόκου και της ζάχαρης που περιέχει. Το ασπράδι του αυγού είναι σκέτη πρωτεΐνη υψηλής βιολογικής αξίας και νερό.

Την αυγοτροφή τη διατηρούμε έως πέντε μέρες στο ψυγείο.

Συμπληρωματικά

Παράλληλα, ειδικά αν το πουλί έχει φυσική προδιάθεση στην πάχυνση, του προσθέτουμε στη διατροφή του καθημερινά ραδίκι - ταραξάκο ή μπρόκολο. Πέρα από τα θρεπτικά συστατικά που είναι σημαντικότατα στα δυο αυτά λαχανικά, υπάρχουν ουσίες που αποτοξινώνουν τον οργανισμό και το συκώτι.

Ακόμη, αν είναι η εποχή που μπορούμε να βρούμε φρέσκες αγγινάρες στη λαϊκή, του παρέχουμε συχνά και φύλλα που συνήθως οι έμποροι πετάνε, όχι γιατί είναι δωρεάν φυσικά, αλλά γιατί εκεί βρίσκεται η ουσία κυναρίνη που καθαρίζει το συκώτι.

Η παροχή του σπόρου "αγκάθι Μαρίας" σε ξέχωρη ταΐστρα, λειτουργεί αναγεννητικά στο συκώτι λόγω της ουσίας σιλυμαρίνη που περιέχει, Αν το πουλί δεν τον τρώει, τον θρυμματίζουμε και τον προσθέτουμε στην αυγοτροφή που φτιάξαμε.

Ένας τρόπος να αυξήσουμε την ταχύτητα καύσης των λιπών του πουλιού είναι μέσω αύξησης του μεταβολισμού του. Αυτό μπορεί να γίνει παρέχοντας του καθημερινά αντί νερού, ροφήμα από πράσινο τσάι που είναι γνωστό ότι έχει την ιδιότητα. Το προσφέρουμε κρύο και φρέσκο καθημερινά.

Αν παρατηρήσετε ότι το χρώμα της κουτσουλιάς έχει πιο πράσινο χρώμα, μην ανησυχήσετε διότι οφείλεται στο πράσινο τσάι και στα άλλα χορταρικά. Αυτό φυσικά εφόσον δεν συνοδεύεται από διάρροια η όποια είναι σύμπτωμα ασθενειών.

Εναλλακτικός τρόπος αυξησης των καύσεων μπορεί να επιτευχθεί με την προσθήκη στην αυγοτροφή κατά την παρασκευή της 1 κουταλιάς του γλυκού λεκιθίνη που είναι γνωστός λιποδιαλύτης.

Όταν το λίπος του πουλιού φύγει, τότε δίνουμε για μισό μήνα 1 κουταλάκι του γλυκού μείγμα σπόρων που αποτελείται από 50% καναρινόσπορο και 50% κανονικό μείγμα σπόρων για καναρίνια. Μετά το πέρας του μισού μήνα, χορηγούμε το κανονικό μείγμα σπόρων.

Αυγοτροφή δίνουμε την κανονική πια, είτε σπιτική με πλήρες αυγό, είτε έτοιμη σε κανονική ποσότητα ανάλογα με τις ανάγκες της εποχής. Δηλαδή, δυο φορές την εβδομάδα που σταδιακά αυξάνεται σε κάθε μέρα τους 2 μήνες πριν την αναπαραγωγή, στο μεγάλωμα των νεοσσών και στην πτερόρροια.

Ελέγχουμε ανά βδομάδα την κοιλιά του πουλιού για να δούμε αν υπάρχει εναπόθεση λίπους. Αν παρατηρήσουμε κάτι τέτοιο, τότε εφαρμόζουμε ξανά τη δίαιτα με το μείγμα σπόρων 50%+50%, έως ότου φύγει.

Δεν σταματάμε ποτέ τη χορήγηση λαχανικών και φρούτων και διατηρούμε πάντα σε ευρύχωρα κλουβιά τα πουλιά μας!

Σχετικό περιεχόμενο

Συνταγές αυγοτροφής

Αναρωτιέστε μήπως ο παπαγάλος σας αρρώστησε ξαφνικά; Ακολουθήστε μερικά απλά βήματα για να καθορίσετε εάν είναι όντως άρρωστος ή συμπεριφορά που βλέπετε είναι φυσιολογική.

Ελέγξτε βήμα προς βήμα αν ο παπαγάλος σας είναι άρρωστος

Αυτές οι συμβουλές είναι οργανωμένες με ανηφορικά κριτήρια. Αν παρατηρήσετε ότι στο "Βήμα 1" δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα, τότε πιθανότατα δεν θα βρείτε κάποιο πρόβλημα και στα υπόλοιπα. Αν παρατηρήσετε αρκετές μη φυσιολογικές ενδείξεις στα παρακάτω βήματα, θα πρέπει να αναζητήσετε ιατρική φροντίδα για τον παπαγάλο σας.

Μέχρι εκείνη τη στιγμή, θα πρέπει να πάρετε προληπτικά μέτρα για να προστατέψετε τον παπαγάλο σας.

Βήμα 1: Ελέγξτε τις κουτσουλιές του

Κάθε κάτοχος παπαγάλου θα πρέπει να γνωρίζει τις εκκρίσεις περιττωμάτων και ούρων του παπαγάλου του και να τα ελέγχει συχνά γιατί συνήθως είναι το πρώτο σημάδι ότι κάτι δεν πάει καλά με την υγεία του πουλιού σας.

Όταν μάθετε πως είναι οι κουτσουλιές του παπαγάλου σας όταν είναι υγιής, μπορείτε εύκολα στη συνέχεια να καταλάβετε αν εμφανιστεί κάτι διαφορετικό. Είναι σημαντικό να ενεργήσετε σε αυτό το πρώτο σημάδι πιθανής ασθένειας, αφού οι παπαγάλοι κρύβουν τις ασθένειές τους από τους ανθρώπους και άλλους παπαγάλους.

Τι θα πρέπει να κοιτάξετε:

Έχει αλλάξει η σύσταση-στερεότητα της κουτσουλιάς;

Είναι πιο υγρή απ το συνηθισμένο και δεν μπορείτε να εξηγήσετε τη διαφορά εξαιτίας του γεγονότος ότι το πουλί έφαγε χυμώδη φρούτα όπως σταφύλια ή πορτοκάλι μέσα στις περασμένες 12-24ώρες;

Σημείωση: εάν κατέχετε Lorikeet, αυτός δεν είναι καλός τρόπος μέτρησης της υγείας του, καθώς τα Lorikeets τείνουν να έχουν υγρές κουτσουλιές, αφού είναι φρουτοφάγα πουλιά.

Έχει αλλάξει το χρώμα της κουτσουλιάς;

Ένας υγιής παπαγάλος κανονικά εκκρίνει κουτσουλιές που είναι ευδιάκριτα συμπαγής (firm) και έχει ένα άσπρο κέντρο και πρασινίζον καφέ (greenish-brown) χρώμα, εξωτερικά από το δαχτύλιο (outside ring).

Το άσπρο κέντρο είναι τα ούρα και το πρασινιζον καφέ υλικό,τα περιττώματα. Το χρώμα των περιττωμάτων μπορεί να είναι αποτέλεσμα αυτού που πρόσφατα καταναλώθηκε και να έχει ένα απαλό κόκκινο χρώμα, πορτοκαλί (orange-tinted) η πιο πράσινο.

Θυμηθείτε το φαγητό που έφαγε πρόσφατα ο παπαγάλος σας και αν το χρώμα της κουτσουλιάς άλλαξε αλλά δεν μπορείτε να το εξηγήσετε με βάση αυτά που έφαγε μέχρι την προηγούμενη μέρα, τότε πρέπει να παρακολουθήσετε τον παπαγάλο σας για άλλα σημάδια αρρώστιας.

Έχει αυξηθεί η συχνότητα που κουτσουλάει;

Συχνά ένα άρρωστο πουλί κουτσουλάει συχνότερα και τεντώνεται φυσικά όταν κουτσουλά. Κάθε παπαγάλος κουτσουλά σύντομα μετά το φαΐ και ξανά λίγο αργότερα. Ακόμα, κουτσουλάνε επάνω στο ξύπνημα συνήθως.

Μικροί παπαγάλοι όπως τα Budgies και τα Cockatiels κουτσουλάνε πιο συχνά από τους μεγαλύτερους παπαγάλους και κάνουν μικρότερες κουτσουλιές, αλλά εάν ξέρετε τι είναι φυσιολογικό για τον παπαγάλο σας, θα μπορείτε να πείτε εάν υπάρχει κάποια διαφορά η όχι.

Υπάρχουν κουτσουλιές στα πούπουλα του πουλιού γύρω από την αμάρα;

Όταν κουτσουλά ένα υγιές πουλί, η κουτσουλιά δεν κολλάει στα φτερά γύρω από την περιοχή της αμάρας. Ένα υγιές πουλί ίσως κάποιες φορές να 'ρθει σ' επαφή με μια κουτσουλιά που δεν έχει στεγνώσει εντελώς και να κολλήσει στα φτερά της ουράς, αλλά εάν η περιοχή γύρω από την αμάρα είναι έντονα λερωμένη υπάρχει σίγουρα λόγος ανησυχίας.

Βήμα 2: Καθορίστε την ποσότητα φαγητού

Θα πρέπει να έχετε μια καλή ιδέα του πόσο πολύ και του πόσο συχνά τρώει ο παπαγάλος σας. Τα υγιή πουλιά τρώνε όταν ξυπνάνε και διαλέγουν την τροφή τους περιοδικά στη διάρκεια της μέρας.

Ήμερα πουλιά αλλά και άγρια που είναι εξοικειωμένα με τους ανθρώπους, τρώνε και παρουσία του γιατί οι παπαγάλοι είναι κοινωνικά ζώα από τη φάση τους. Αν παρατηρήσετε ότι ο παπαγάλος σας δεν τρώει φυσιολογικά, θα πρέπει να καταγράψετε πότε τρώει και εάν τρώει σημαντικά λιγότερο από το κανονικό, γιατί ίσως υπάρχει πρόβλημα με την υγεία του.

Εάν τρώει μόνο λιχουδιές αλλά όχι το κανονικά του φαΐ (pellets, σπόρους, φρούτα, λαχανικά) τότε θα πρέπει να ψάξετε προσεκτικά για πρόβλημα.

Βήμα 3: Παρακολουθήστε γι’ αλλαγές στις συνήθειες παιχνιδιού

Πιθανόν θα έχετε μια καλή ιδέα για το πόσο παίζει ο παπαγάλος σας μόνος όταν είναι στο κλουβί η στην παιδική του χαρά. Επίσης, ξέρετε πόσο παίζει και όταν είναι εκτός κλουβιού αλληλεπιδρώντας μαζί σας. Αν ένα φυσιολογικά παιχνιδιάρικο πουλί γίνει σημαντικά λιγότερο παιχνιδιάρικο, αυτό μπορεί να είναι σημάδι ότι κάτι είναι λάθος.

Φυσικά οι παπαγάλοι έχουν αλλαγές διάθεσης όπως και οι άνθρωποι. Αν ο παπαγάλος σας δεν παίζει για κάποιες ώρες, αυτό από μόνο του δεν είναι λόγος ανησυχίας. Αν επιστέψει στα παιχνίδια αργότερα την ίδια μέρα και δεν υπάρχουν αλλά σημάδια αρρώστιας, τότε πιθανότατα ο παπαγάλος σας ήταν απλώς σε ήρεμη διάθεση και δεν ήθελε να παίξει.

Παρ' ολ' αυτά, πιο μακροπρόθεσμες αλλαγές στη διάθεση για παιχνίδι μπορεί να είναι σημάδι ότι η υγεία του πουλιού δεν είναι φυσιολογική.

Βήμα 4: Δείτε εάν ο παπαγάλος κοιμάται συχνά στα δυο πόδια

Να θυμιάστε ότι αυτό το βήμα δεν αναφέρεται σε παπαγάλο που άπλα κουρνιάζει αλλά σε παπαγάλο που κοιμάται βαθιά.

Τη νύχτα ή όταν είναι σε βαθύ ύπνο, ο παπαγάλος βάζει το ένα πόδι πάνω, μέσα στα φτερά του και στέκεται μόνο στο ένα πόδι. Αυτό ισχύει και για μεγάλους και για μικρούς παπαγάλους.

Αν έχετε δει φλαμίγκο να κοιμάται, είναι αστείο θέαμα το να έχει το ένα πόδι λυγισμένο και τραβηγμένο πάνω όσο πιο ψηλά γίνεται. Τα φλαμίγκο βέβαια δε μπορούν να κρύψουν τα μακριά τους πόδια κάτω από τα φτερά, όμως το κονσεπτ είναι το ίδιο με τον παπαγάλο που σας συντροφεύει.

Όταν ο παπαγάλος σας κοιμάται βαθιά, ειδικά εάν έχει γυρίσει το κεφάλι του πίσω για να κρύψει το ράμφος του στα φτερά της πλάτης, τσεκάρετε αν στέκεται με το ένα μόνο πόδι στην πατήθρα ή και τα δυο.

Αν συνεχώς βλέπετε δυο πόδια στο κλαδί, ακόμα και πριν ο παπαγάλος να αντιληφθεί ότι τον παρακολουθείτε, τότε θα πρέπει ν ανησυχήσετε.

Βήμα 5: Δείτε τη στάση στην πατήθρα και τη θέση των φτερών

Ένας υγιής παπαγάλος κάθεται ψηλά στα κλαδιά με τα φτερά σφιχτά τις περισσότερες φορές. Όταν κοιμάται πιθανόν να μοιράζει "φουσκωμένος" και να κάθεται άνετα ώστε τα χαμηλότερα πούπουλα του σώματος του να καλύπτουν το πόδι στο οποίο κοιμάται.

Οι υγιείς παπαγάλοι ακόμα, επιλέγουν τα πιο ψηλά κλαδιά του κλουβιού για να κοιμηθούν και συνήθως διαλέγουν την πιο ψηλή γωνιά του κλουβιού ή την περιοχή που παίζουν. Αυτό είναι κομμάτι του βασικού τους ενστίκτου.

Αν παρατηρήσετε πως ο παπαγάλος σας κάθεται χαμηλά στα κλαδιά και με τα φτερά φουσκωμένα όλη την ώρα, ακόμα και όταν δεν κοιμάται και ξέρετε ότι η θερμοκρασία του δωματίου είναι αρκετά ζεστή για το πουλί, μάλλον υπάρχει θέμα υγείας.

Αν δείτε το πουλί να κάθεται όλο και πιο χαμηλά στο κλουβί με τα πούπουλα φουσκωμένα και να κάθεται ζαρωμένο στο κλουβί μαζί με αλλά σημάδια αρρώστιας, τότε σίγουρα υπάρχει πρόβλημα υγείας και πρέπει να λάβει αμέσως βοήθεια.

Κλείνοντας

Κάθε παπαγάλος που παρουσιάζει σημάδια ασθένειας πρέπει να πάει αμέσως σε έναν εξειδικευμένο πτηνίατρο. Δεν είναι σοφό να το πάτε σε ένα Pet Shop και να αγοράσετε εκείνα τα over-the-counter προϊόντα για τον παπαγάλο σας γιατί συνήθως δε κάνουν αυτά που υπόσχονται και μπορεί να προκαλέσουν ακόμα περισσότερα προβλήματα υγείας.

Αν αγαπάτε τον παπαγάλο που σας συντροφεύει, αναζητήστε βοήθεια από τα πρώτα σημάδια ασθένειας.

Όταν ένας παπαγάλος αρρωστήσει μπορεί να πεθάνει μέσα σε μόλις 24 ώρες. Αν και κάποιες αρρώστιες δεν παίρνουν τη ζωή του φίλου σας τόσο γρήγορα, μπορεί να τον χάσετε πολύ γρήγορα όταν η υγεία του είναι σε κίνδυνο.

Οι παπαγάλοι τείνουν να κρύβουν την ασθένεια μέχρι τη στιγμή που δε θα χουν πια τη δύναμη να το κάνουν. Μόλις ο παπαγάλος σάς δείξει ότι είναι άρρωστος με περισσότερα συμπτώματα, από αλλαγή στις κουτσουλιές, μπορεί να είναι πολύ αργά. Έτσι, αν δείτε αλλαγές στη συμπεριφορά του παπαγάλου σας και στις σωματικές του λειτουργίες, κινηθείτε γρήγορα κι αναζητήσετε επαγγελματική βοήθεια.

Σχετικό περιεχόμενο

Αναγνώριση ασθενειών των πουλιών Διάγνωση ασθενειών μέσω εξέτασης περιττώματα των πτηνών Λοιμώδη νοσήματα στα πτηνά συντροφιάς

Ο princess είναι ένας παπαγάλος με καταγωγή από την Αυστραλία. Το όνομά του δόθηκε προς τιμήν της πριγκίπισσας Αλεξάνδρας της Δανίας. Άλλες ονομασίες του είδους, Queen Alexandra parakeet, Rose-throated parakeet, Spinifex parakeet.

Περιγραφή του princess parrot


Ο Princess parakeet είναι ένας παπαγάλος μεσαίου μεγέθους με 34 έως 40 εκατοστά μήκος. Το φτέρωμα τους είναι ως επί το πλείστον πράσινο με ροζ στο λαιμό, μπλε κορώνα και έντονα πράσινους ώμους.

Το κάτω μέρος της κοιλιάς του είναι μπλε και η ουρά του μακριά και στενή.

Διάκριση φύλου

Τα αρσενικά έχουν πιο μακριά ουρά, εντονότερα χρώματα, κοραλλί ράμφος και μπλε μέτωπο, ενώ τα θηλυκά κοντύτερη ουρά, πιο μουντά χρώματα και γκριζωπό μέτωπο.

Μια άλλη εμφανισιακή διαφορά των φύλων είναι ότι το αρσενικό έχει πορτοκαλί ίριδα, ενώ το θηλυκό είναι καφέ. Επίσης, το αρσενικό του είδους έχει εκτεταμένο το τρίτο πρωτεύον φτερό πτήσης σε κάθε πλευρά.

Τα νεαρά πουλιά μοιάζουν με τα θηλυκά. Τα νεαρά αρσενικά διαμορφώνουν πλήρως το πτέρωμά τους μετά από 14 έως 18 μήνες, αλλά συχνά αρχίζουν την αναπαραγωγική συμπεριφορά τους νωρίτερα.

Αναπαραγωγή

Το θηλυκό ωριμάζει αναπαραγωγικά σε ηλικία ενός έτους. Γεννά 4 έως 6 αυγά λευκού χρώματος, τα οποία κλωσά για 19 μέρες. Οι νεοσσοί εγκαταλείπουν τη φωλιά 35 μέρες μετά την εκκόλαψη.

Οι princess parakeets ζευγαρώσουν την άνοιξη, όταν η τροφή είναι άφθονη. Φωλιάζουν σε τρύπες μέσα σε ευκάλυπτους ή σε βελανιδιές.

Ο princess parakeet ως κατοικίδιο

Οι princess parakeets είναι ήσυχα πουλιά, με φιλική και ευγενική προσωπικότητα και μπορούν πολύ εύκολα να εγκλιματιστούν σε ένα νέο περιβάλλον. Είναι πολύ κοινωνικά πουλιά, γι αυτό πρέπει πάντα να έχουν συντροφιά. Στην άγρια φύση τα συναντάμε πάντα σε σμήνη.

Οι παπαγάλοι αυτοί είναι ανθεκτικά πουλιά και αυτό τα καθιστά καλή επιλογή για αρχάριους πτηνοτρόφους. Τους αρέσει να βρίσκονται σε ζεστό περιβάλλον αν και αντέχουν σε κρύες συνθήκες.

Είναι ένα σχετικά σπάνιο είδος και ο πληθυσμός του στην άγρια φύση μειώνεται συνεχώς.

Το προσδόκιμο ζωής του princess parrot είναι 30 χρόνια.

Μεταλλάξεις

Υπάρχουν τρεις χρωματικές μεταλλάξεις στα Queen Alexandra parakeets. Λουτίνο, Μπλε, και Αλμπίνο (συνδυασμοι Μπλε και Λουτίνο). Το φυσικό του χρώμα είναι το πράσινο.

Υπάρχουν δύο τύποι μπλε. Ένα με μπλε φτερά και το δεύτερο με έντονα μπλε φτερά και

Ονοματολογία και συστηματική ταξινόμηση

Διωνυμική ονομασία: Polytelis alexandrae Ελληνική ονομασία: - Αγγλική ονομασία: Princess parrot, Queen Alexandra parrot ή parakeet, Alexandra's parakeet, Princess of Wales parakeet, rose-throated parakeet, spinifex parrot. Τάξη: Ψιττακόμορφα (Psittaciformes) Οικογένεια: Ψιττακουλίδες (Psittaculidae) Γένος: Πολυτελής (Polytelis) Είδος: P. alexandrae

Άλλα είδη του γένους Πολυτελής

Regent parakeet (Polytelis anthopeplus)

Media gallery Πολυτελών

Μάθετε πως να ξεχωρίζετε το φύλο των parrotlet. Ένας φωτογραφικός οδηγός που θα σας βοηθήσει να καταλάβετε αν το parrotlet σας είναι αρσενικό ή θηλυκό.

Πως ξεχωρίζουν τα αρσενικά από τα θηλυκά parrotlet

Τα παπαγαλάκια parrotlet είναι ένα είδος που άρχισε γίνεται δημοφιλές στη χώρα μας. Είναι πολύ μικρά πουλιά, υπερδραστήρια και με φοβερό χαρακτήρα. Σε κάποιες ποικιλίες, η διάκριση του φύλου τους μπορεί να γίνει από τα χρώματά τους.

Ακολουθούν μερικές φωτογραφίες από διάφορες μεταλλάξεις:

Green parrotlet

Τα θηλυκά αυτού του χρωματισμού είναι καταπράσινα, ενώ τα αρσενικά έχουν έντονο μπλε χαμηλά στην πλάτη, στα καλυπτήρια φτερά, στο εσωτερικό της φτερούγας και λίγο στα μάτια.

American yellow parrotlet

Τα θηλυκά αυτού του χρωματισμού είναι κατακίτρινα ενώ τα αρσενικά έχουν έντονο μπλε χαμηλά στην πλάτη, στα καλυπτήρια φτερά, στο εσωτερικό της φτερούγας και λίγο ανοιχτό γαλάζιο στα μάτια.

American white parrotlet

Τα θηλυκά αυτού του χρωματισμού είναι ασπρογάλαζια, ενώ τα αρσενικά αυτού του είδους έχουν έντονο μπλε χαμηλά στην πλάτη, στα καλυπτήρια φτερά, στο εσωτερικό της φτερούγας και λίγο στα μάτια.

Blue pacific parrotlet

Τα θηλυκά αυτού του χρωματισμού είναι γαλάζια ενώ τα αρσενικά έχουν έντονο μπλε χαμηλά στην πλάτη, στα καλυπτήρια φτερά, στο εσωτερικό της φτερούγας και λίγο στα μάτια.

Spectacled parrotlet

Τα θηλυκά αυτού του χρωματισμού έχουν ένα μουντό πράσινο-χακί χρώμα, ενώ τα αρσενικά έχουν έντονο μπλε χαμηλά στην πλάτη, στα καλυπτήρια φτερά, στο εσωτερικό της φτερούγας και λίγο στα μάτια που σχηματίζει κύκλο.

Yellow faced parrotlet

Τα θηλυκά αυτού του χρωματισμού έχουν ένα μουντό πράσινο-χακί χρώμα με μουντό κίτρινο πρόσωπο, ενώ τα αρσενικά έχουν σκούρο μπλε χαμηλά στην πλάτη, στα καλυπτήρια φτερά και στο εσωτερικό της φτερούγας.

Blue fallow parrotlet

Τα parrotlet αυτού του είδους έχουν λαμπερά κόκκινα μάτια. Τα θηλυκά έχουν "γκριζογαλαζιο" χρώμα όπως ακριβώς και τα μπλε parrotlet ενώ τα αρσενικά έχουν έντονο μπλε χαμηλά στην πλάτη, στα καλυπτήρια φτερά, στο εσωτερικό της φτερούγας και λίγο στα μάτια.

Λουτίνο parrotlet

Ο διαχωρισμός φύλου σε αυτόν τον χρωματισμό είναι δύσκολος και μπορεί πολύ εύκολα να μπερδέψει κάποιον. Και τα δύο φύλα είναι κίτρινα με κόκκινα μάτια. Η μονή διαφορά είναι ότι τα αρσενικά στο εσωτερικό της φτερούγας έχουν άσπρο αντί για μπλε ενώ τα θηλυκά δεν το έχουν αυτό.

Albino parrotlet

Τα albino parrotlet είναι τα μοναδικά πουλιά αυτού του είδους που δεν ξεχωρίζει το φύλο. Η μόνη έγκυρη λύση είναι η ενδοσκοπική εξέταση η το test DNA.

Media gallery Forpus

Σχετικό περιεχόμενο

Parrotlet, οι παπαγάλοι μινιατούρα Εκτροφή και αναπαραγωγή Parrotlets (Forpus)

Ο μπλε λόρικιτ, είναι ένα μικρό είδος παπαγάλου της Γαλλικής Πολυνησίας και των Νήσων Κουκ. Στα αγγλικά είναι γνωστός ως blue lorikeet, indigo lory, violet lorikeet, nunbird, Tahiti lorikeet και Tahitian lory.

Blue lorikeet, το μπλε λόρικιτ της Ταϊτής


Ένα πολύ ασυνήθιστο και ζωηρό είδος που σπάνια θα τα δείτε ακίνητο. Αρέσκονται στο να φωνάζουν να σκαρφαλώνουν και να πετάνε κόντρα στον αέρα.

Περιγραφή

Ο blue lory είναι ένας παπαγάλος μικρού προς μεσαίου μεγέθους που δεν ξεπερνά τα 18 εκατοστά, μαζί με την κοντή και στρογγυλεμένη ουρά του.

Το φτέρωμα του είναι κυρίως σκούρο μπλε και τα φτερά του κεφαλιού του έχουν έντονο ζωηρό μπλε χρώμα. Στην βάση του κεφαλιού του έως την κοιλιά υπάρχει ένα κατάλευκο "σύννεφο" που σπάει την μονοτονία του μπλε.

Το ράμφος του είναι πορτοκαλί και έχει επίσης πολύ έντονα πορτοκαλί πόδια.

Συχνά τους παρομοιάζουν με τον ουρανό. Το μπλε τους χρώμα αντιπροσωπεύει τον ουρανό, το άσπρο της κοιλιάς τα σύννεφα και το πορτοκαλί ράμφος τον ήλιο.

Οι Tahiti lorikeets δεν έχουν την κλασική χοντρή γλώσσα των άλλοι παπαγάλων. Η γλώσσα τους είναι αρκετά λεπτή και στην άκρη της υπάρχουν μερικές τρίχες, οι οποίες τα διευκολύνουν στη συλλογή του νέκταρ.

Διάκριση φύλου

Τα ενήλικα αρσενικά έχουν την ίδια εμφάνιση με τα θηλυκά, χωρίς να ξεχωρίζουν καθόλου. Επομένως, η ακριβής διάκριση φύλου μπορεί να γίνει μόνο με ενδοσκοπική εξέταση ή με test DNA.

Τα νεαρά πουλιά του είδους δεν έχουν άσπρο χρώμα στο πρόσωπο και στην κοιλιά, αλλά μόνο ένα γκριζομπλέ χρώμα το οποίο καλύπτει ολόκληρο το σώμα τους. Τα πόδια τους είναι σχεδόν καφέ.

Γεωγραφική κατανομή και βιότοποι

Στο παρελθόν, το blue lorikeet απαντώνταν σε 23 διαφορετικά νησιά του Ειρηνικού αλλά τώρα έχει περιοριστεί μόνο σε οχτώ από αυτά, τα οποία είναι τα Motu, island Manuae, Tikehau, Rangiroa, Aratua, Kaukura, Apataki, Aitutaki, και ενδεχομένως Harvey και Manihi. Στο νησί Aitutaki υπολογίζεται ότι υπάρχουν περίπου 500 ζευγάρια.

Βρίσκει καταφύγιο σε δασικές εκτάσεις και κυρίως στους φοίνικες. Επίσης συχνάζει και σε καλλιεργημένες περιοχές. Στους φοίνικες, πέρα από καταφύγιο βρίσκει και το ιδανικό μέρος για φωλιά.

Στο φυσικό τους περιβάλλον, τα blue lorikeets ζουν σε μικρά κοπάδια συνήθως κάτω των δέκα ατόμων.

Διατροφή

Οι blue lorikeet τρέφονται με νέκταρ που συλλέγουν με την γλώσσα τους, έντομα, φρούτα και λαχανικά.

Πολλοί θα ήθελαν να το έχουν έναν blue lory ως κατοικίδιο, είναι όμως πολύ δύσκολο έως απίθανο να βρεθεί στην αγορά (ειδικά στην ελληνική). Η δυσκολία του στην αναπαραγωγή και ο μικρός αριθμός των πουλιών εκτροφής, συντελούν στο να μην υπάρχουν πολλά πουλιά αυτού του είδους στην αγορά.

Είναι πολύ θορυβώδες πουλί, όπως άλλωστε και όλα τα υπόλοιπα ειδή της οικογενειάς του.

Ονοματολογία και συστηματική ταξινόμηση

Διωνυμική ονομασία: Vini peruviana Ελληνική ονομασία: - Αγγλική ονομασία: Blue lorikeet, indigo lory, violet lorikeet, nunbird, Tahiti lorikeet και Tahitian lory Τάξη: Ψιττακόμορφα (Psittaciformes) Οικογένεια: Ψιττακουλίδες (Psittaculidae) Γένος: Vini Είδος: V. peruviana

Media gallery Παπαγάλων Lory

Σχετικό περιεχόμενο

Lories - lorikeets (Loriini) Varied lorikeet (Psitteuteles versicolor) Παπαγάλος Dusky lory (Pseudeos fuscata)

Η σπαστική παράλυση ποδιών των παπαγάλων είναι μία ασθένεια που εμφανίζεται συνήθως στους παπαγάλους Βarraband, στα Lories και τα Cockatiels (Cockatiel paralysis syndrome). Μάθετε τι ακριβώς είναι, ποια τα αίτια που την προκαλούν και πώς αντιμετωπίζεται.

Τι είναι η σπαστική παράλυση ποδιών των παπαγάλων

 Η σπαστική παράλυση ονομάζεται επίσης και Barraband paralysis μιας και οι παπαγάλοι Βarraband έχουν την τάση να εμφανίζουν την παραπάνω ασθένεια σε μεγαλύτερα ποσοστά, συμπεριλαμβανόμενων των Lories και τα Cockatiels (Cockatiel paralysis syndrome), από τα υπόλοιπα είδη.

Η παράλυση μπορεί να προσβάλει μεμονωμένα πουλιά, ακόμα και ολόκληρο τον πληθυσμό τους, μέσα σε ένα εκτροφείο.

Είναι μια ύπουλη ασθένεια που δεν δείχνει κανένα δείγμα της και κανένα σύμπτωμά της πριν παραλύσει εντελώς και στα δύο κάτω άκρα κάποιον παπαγάλο. Ο βαθμός της παράλυσης ποικίλει και μπορεί να υπάρχουν κρούσματα, απλής αδυναμίας των ποδιών, δυσκολία να συγκρατήσει τους καρπούς του κλεισμένους, ανικανότητα βαδίσματος, ανικανότητα αρπαγής τροφής, μετατόπιση των πίσω άκρων προς τα εμπρός, αδυναμία συγκράτησης ισορροπίας.

Η γενικότερη κατάσταση της υγείας του πτηνού δεν επηρεάζεται από την ασθένεια και μπορεί να τραφεί όπως και πρώτα. Υπάρχει βέβαια το στοιχείο της αδυναμίας συγκράτησης τροφής με τα πόδια του, αλλά είναι αντιμετωπίσιμη με χορήγηση μαλακών τροφών σε μικρά μεγέθη.

Η μετακίνηση του πτηνού γίνεται αποκλειστικά και μόνο με την χρήση του ράμφους και στηριζόμενο πάνω στους ταρσούς των ποδιών, πράγμα που επιβάλει να υπάρχει κάποιο μαλακό υλικό στον πάτο του κλουβιού για την σωστή συντήρηση και υγεία των ταρσών του. Φυσικά αυτό προϋποθέτει την καθημερινή αλλαγή του υλικού για την αποφυγή μετάδοσης βακτηριδίων από τα περιττώματα του, και τυχόν αλλοιωμένες τροφές.

Η διακόσμηση του κλουβιού θα πρέπει να αφαιρεθεί εξολοκλήρου και απαγορεύεται κατά την διάρκεια της νόσου να υπάρχουν στο κλουβί παιχνίδια κρεμασμένα, πατήθρες, αντικείμενα που μπορεί να βοηθήσουν το πτηνό να ανέβει σε υψηλά σημεία. Λόγο της αδυναμίας στήριξης αν το πτηνό βρεθεί σε υψηλό σημείο μπορεί να επέλθει πτώση με άσχημα επακόλουθα για την υγεία του.

Η παράλυση είναι μια ασθένεια που δεν έχει εξακριβωθεί και δεν μπορεί να συγχέεται με παράλυση από τον ιό του δυτικού Νείλου ή την Arizonosis.

Η δεύτερη προκαλείται αποκλειστικά από βακτήρια τύπου σαλμονέλας και μεταβιβάζεται από έντομα. Μπορεί να αντιμετωπιστεί ύστερα από ενδελεχή αντιβιόγραμμα για την χορήγηση της κατάλληλης αντιβίωσης, που είναι ευαίσθητη στα παραπάνω μικρόβια - βακτήρια.

Φυσικά τα πτηνά που έχουν προσβληθεί από την παράλυση θα πρέπει να κάνουν τις απαραίτητες εξετάσεις (καλλιέργειες κοπράνων, γενικές εξετάσεις αίματος, καλλιέργειες σιέλου) και ακτινογραφίες, για να αποκλειστούν τυχόν χτυπήματα στην σπονδυλική στήλη, οι προαναφερθέντες ιοί, παθογόνοι ιοί, δηλητηριάσεις ή ακόμα και κάποια γενική αδυναμία.

Τα αίτια της σπαστικής παράλυσης

Τα αίτια της σπαστικής παράλυσης δεν είναι γνωστά στον επιστημονικό κόσμο, οι μελέτες δείχνουν καταστροφή σε νωτιαίο μυελό ή πλήγμα στον εγκέφαλο, που όμως δεν συμβαίνει σε όλα τα προσβεβλημένα πτηνά.

Η ηλικία προσβολής των πτηνών ορίζεται κατά το πρώτο έτος ηλικίας τους, αλλά δείγματα έχουν δείξει και πτηνά μεγαλύτερης ηλικίας να έχουν προσβληθεί από την παράλυση.

Αντιμετώπιση

Η αντιμετώπιση των προσβεβλημένων πουλιών θα πρέπει να γίνεται με ιδιαίτερη προσοχή, επιμονή και μέγιστη φροντίδα. Καθημερινά θα πρέπει κατά τη διάρκεια των γευμάτων να ενθαρρύνεται το πτηνό για την προσπάθεια του να φτάσει και να καταναλώσει την τροφή του.

Καθημερινά επιβάλλεται το μασάζ στα άκρα για να βοηθηθεί η κυκλοφορία του αίματος, τοποθέτηση των άκρων σε ζεστό νερό, καθώς και συχνές ασκήσεις στα πόδια για την τόνωση των μυών.

Συμπληρώματα βιταμινών, όπως Βιταμίνη Α, Βιταμίνη Ε, όλο το σύμπλεγμα της βιταμίνης Β και ασβέστιο, πρέπει απαραίτητα να χορηγούνται στα προσβεβλημένα πουλιά, καθώς και μεγάλη ποικιλία σε λαχανικά και φρούτα.

Η φαρμακευτική περίθαλψη έγκειται στην χορήγηση αντιφλεγμονώδους σκευάσματος για την καταστολή της όποιας φλεγμονής μπορεί να παρουσιαστεί.

Η ασθένεια δυστυχώς είναι χρόνιας μορφής με ελάχιστα δείγματα πτηνών να την έχουν ξεπεράσει εντελώς. Τα προσβεβλημένα είδη μπορεί να ανακάμψουν εντελώς ξαφνικά αλλά μετά από πολύ ή λίγο χρονικό διάστημα θα επανέλθουν σε κατάσταση ασθένειας.

Σχετικό περιεχόμενο

PBFD - Ασθένεια του πτερώματος και του ράμφους των παπαγάλων

Σε αυτό το άρθρο θα περιγράψω τη δική μου εμπειρία από την αναπαραγωγή των Budgie, ελπίζοντας να καλυφθούν κάποια ερωτήματα που αφορούν στην αναπαραγωγή τους.

Η δική μου προσπάθεια αναπαραγωγής budgie


Η αγορά

Αγόρασα το αρσενικό παπαγαλάκι αρχές Οκτωβρίου με δαχτυλίδι του 2008, ενώ λίγες μέρες αργότερα αγόρασα και την θηλυκιά (χωρίς δαχτυλίδι). Αφού τα κράτησα χωριστά σε τα έβαλα σε ένα κλουβί μαζί με ένα ακόμα αρσενικό που είχα εδώ και 4 χρόνια περίπου.

Το ζευγάρι έδεσε εξαρχής αλλά συμβίωναν αρμονικά και με το τρίτο παπαγαλάκι χωρίς τσακωμούς. Γύρω στις αρχές Δεκεμβρίου τους έβαλα την στην οποία για έναν μήνα περίπου ούτε καν την πλησίαζαν.

Στο κλουβί υπήρχαν πάντα διαθέσιμοι σπόροι, σουπιοκόκκαλο στο κλουβί και άμμο καθώς και μια πέτρα με ψιλά χαλικάκια. Εναλλάξ έτρωγαν φρούτα και λαχανικά.

Οι πρώτες επισκέψεις στη φωλιά

Γύρω στον Φεβρουάριο, έγιναν οι πρώτες επισκέψεις στη φωλιά. Αρχικά μόνο από την θηλυκιά για λίγα δευτερόλεπτα. Μετά τις πρώτες επισκέψεις άρχισε να ραμφίζει την είσοδο της φωλιάς ενώ συγχρόνως άρχισε να κατασπαράζει το σουπιοκόκαλο.

Οι επισκέψεις στη φωλιά και η παραμονή της μέσα σε αυτή άρχισε να μεγαλώνει μέρα με την ημέρα. Κάποια στιγμή τους έβαλα σφιχτό αυγό και άρχισαν να δοκιμάζουν.

Στις αρχές Μαρτίου άρχισε το βάτεμα το οποίο κρατούσε 2-3 λεπτά και γίνονταν 2-3 φορές την ημέρα. Το ράμφος της θηλυκιάς από ροζ είχε γίνει ήδη καφέ σκούρο και παρέμενε αρκετές ώρες μέσα στην φωλιά.

Η συμπεριφορά της είχε αλλάξει. Ήταν απαιτητική προς το αρσενικό, απαιτούσε να την ταΐζει και να της φροντίζει το φτέρωμα ενώ προς εμένα είχε γίνει πολύ επιθετική και όποτε την πλησίαζα, κρυβόταν στην φωλιά και με δάγκωνε.

Το πρώτο αυγό

Γύρω στα μέσα Μαρτίου έτρωγαν και τα δυο το αυγό με το τσόφλι και κάποια στιγμή παρατήρησα ότι δεν έβγαινε καθόλου από την φωλιά. Έλεγξα και είδα το πρώτο αυγό!

Η θηλυκιά δεν έβγαινε πλέον καθόλου από τη φωλιά. Ήταν μέσα μέρα νύχτα και για την διατροφή της φρόντιζε ο αρσενικός και πολλές φορές όταν γίνονταν πολύ απαιτητική συμμετείχε και το 2ο αρσενικό.

Την επόμενη μέρα δεν έκανε αυγό και την μεθεπόμενη είδα στον πάτο του κλουβιού ένα αυγό με πολύ μαλακό τσόφλι. Θορυβήθηκα καθώς δεν της είχα δώσει συμπλήρωμα ασβεστίου και δεν έβρισκα πουθενά ασβέστιο από αυτό που ήθελα.

Με τη βοήθεια ενός καλού φίλου έφτιαξα ένα μείγμα από τριμμένα αμύγδαλα, τριμμένο σουπιοκόκαλο, αυγό βραστό μαζί με το τσόφλι και τους το πρόσφερα μέχρι να βρω αυτό που έψαχνα. Το μείγμα έγινε ανάρπαστο.

Οι επαφές συνεχίζονταν για τα λίγα λεπτά που έβγαινε από την φωλιά. Την 5η μέρα ήρθε το τρίτο αυγό το οποίο ήταν κανονικό. Εν τω μεταξύ βρήκα υγρό συμπλήρωμα ασβεστίου και το χορήγησα. Την 7η μέρα ήρθε και το 4ο αυγό.

Η θηλυκιά κλωσούσε απερίσπαστη και όταν άνοιγα την φωλιά να ελέγξω φώναζε σαν σειρήνα ενώ και ο αρσενικός ερχόταν κοντά για ψυχολογική στήριξη. Ο αρσενικός δεν έμπαινε στην φωλιά παρά μόνο όταν έβγαινε η θηλυκιά για να πιει νερό.

Τα δοχεία φαγητού και η ποτίστρα ήταν σχετικά κοντά, αλλά πιστεύω πως όπου και να ήταν δεν θα υπήρχε πρόβλημα.

Την 6η μέρα από το τελευταίο αυγό έκανα ωοσκόπηση και διαπίστωσα ότι τα τελευταία αυγά ήταν άσπορα οπότε και τα αφαίρεσα. Έτσι έμεινε να κλωσάει το πρώτο μόνο αυγό.

Το πρώτο πουλάκι

Μετά την πάροδο 18 ημερών εμφανίστηκε ο νεοσσός που ήταν γυμνός και με κλειστά μάτια. Να αναφέρω ότι μέσα στην φωλιά δεν είχε βάλει τίποτα σαν υλικό και το μωρό ακουμπούσε στο ξύλινο πάτο.

Κάθε φορά που μπαινόβγαινε στην φωλιά παρέσερνε το μωρό το οποίο κουτρουβαλούσε από την μια άκρη της φωλιάς μέχρι την άλλη χωρίς να φαίνεται να ενοχλείται. Και οι δυο γονείς τάιζαν με μεγάλο ενδιαφέρον το μονάκριβο μωρό τους.

Καθ’ όλο αυτό το διάστημα ο 3ος παπαγάλος δεν ενοχλούσε καθόλου το ζευγάρι αλλά να σημειώσω ότι ήταν εξ αρχής ένα πολύ ήρεμο πουλί.

Η διατροφή τους συνέχιζε να είναι η προαναφερθείσα, δηλαδή σπόροι και αυγό συν το συμπλήρωμα ασβεστίου εναλλάξ με πολυβιταμίνη στο νερό τους.

Γύρω στην 7η μέρα το μωρό άρχισε να ανοίγει καλά τα ματάκια του και να εμφανίζονται τα πρώτα φτεράκια γύρω στην 10η μέρα. Η αλλαγή ήταν απίστευτη. Κάθε μέρα φαίνονταν και πιο μεγάλο. Από την 15η μέρα άρχισα να το βγάζω για λίγο από την φωλιά.

Τη φωλιά τη διατηρούσε η μητέρα καθαρή τρώγοντας τις κουτσουλιές του μωρού ενώ στην συνέχεια η ίδια απέβαλε μεγάλη ποσότητα κενώσεων. Έδειχνε να ενοχλείται κάθε φορά που άνοιγα την φωλιά και σπάραζε κυριολεκτικά μέχρι να ξαναεμφανιστεί το μωρό (δηλαδή για ένα περίπου λεπτό).

Στις 20 περίπου μέρες ο νεοσσός είχε ομορφύνει πάρα πολύ και είχε γίνει ένα πολύ ήμερο πουλάκι. Η θηλυκιά παρέμενα ακόμα μέρα νύχτα μέσα στην φωλιά και έβγαινε για πολύ λίγο. Όταν έβγαινε όμως ακολουθούσε φροντίδα του αρσενικού με περιποίηση φτερώματος και φυσικά… βάτεμα.

Ξέχασα να αναφέρω πως όταν ο νεοσσός έβγαλε τα φτεράκια του έβαλα μπανιέρα για να περιποιηθεί η θηλυκιά το φτέρωμά της μια και τόσο καιρό ήταν απεριποίητη.

Στην 25η μέρα το μικρό άρχισε να ξεπροβάλλει στην είσοδο της φωλιάς και σε 2-3 μέρες έκανε την πρώτη του έξοδο. Παράλληλα η θηλυκιά το έσπρωχνε να ανεξαρτητοποιηθεί καθώς ετοιμαζόταν για την επόμενη γέννα.

Δεύτερη γέννα

Όταν το μωρό έγινε ενός μηνός διαπίστωσα την ύπαρξη ενός αυγού μέσα την φωλιά. Αναστατώθηκα μεν, ευχάριστα δε. Σκέφτηκα να βάλω μια δεύτερη φωλιά στην άλλη πλαϊνή πόρτα βάζοντας εκεί το μωρό, το οποίο το τάιζε ο πατέρας.

Όμως το μικρό έχοντας μάθει να βγαίνει πλέον από τη φωλιά, έμπαινε και πάλι στην πρώτη φωλιά ενοχλώντας την μαμά του η οποία το τσίμπαγε για να βγει.

Επικράτησε μια δύσκολη κατάσταση ώσπου έβγαλα το μικρό από το κλουβί και το έβαλα σε ένα άλλο με το 2ο αρσενικό. Ακούγεται περίεργο αλλά ο 2ος αρσενικός εκτελούσε χρέη πατέρα και τάιζε το μικρό μέχρι εκείνο να μάθει να τρώει μόνο του. Μέχρι σήμερα είναι μαζί στο ίδιο κλουβί και έχουν άριστη σχέση.

Η θηλυκιά συνέχισε να γεννάει ένα αυγό μέρα παρά μέρα γεννώντας 5 αυγά αυτή την φορά που την ωοσκόπηση που ακολούθησε αποδείχτηκαν όλα ένσπορα.

Να αναφέρω πως πριν γεννήσει το 2ο αυγό της έβαλα να κλωσήσει και ένα αυγό από κόκατιλ το οποίο ήταν ελαφρώς μεγαλύτερο από τα δικά της. Είχε συνολικά 6 αυγά τα οποία κατάφερε να τα επωάσει όλα με επιτυχία.

Με τη παρέλευση των 18 ημερών εμφανίστηκε ο πρώτος νεοσσός και κάθε δεύτερη μέρα εμφανίζονταν και άλλο ένα. Εκκολάφθηκε μέχρι και ο νεοσσός κόκατιλ που όμως για κάποιους λόγους δεν κατέφερε να επιζήσει και πέθανε την επόμενη μέρα.

Όταν ο πρώτος νεοσσός ήταν 10 ημερών εμφανίστηκε και ο τελευταίος και είχαν εμφανή διαφορά στο μέγεθος. Παρόλα αυτά όλα τα μωρά ήταν καλοταϊσμένα μιας και στο τάισμα συμμετείχαν και οι δυο γονείς.

Να τονίσω πως ουδέποτε δεν μου πέρασε από το νου να αναλάβω εγώ το αποκλειστικό τάισμα των νεοσσών. Αφενός γιατί μου λείπει η εμπειρία, αλλά και γιατί θεωρώ ότι οι καλύτεροι για αυτή την δουλειά είναι οι ίδιοι οι γονείς. Τα κατάφεραν καλά και με τον ένα νεοσσό και με τους 5 στην επόμενη γέννα.

Παρατηρούσα επίσης τον εκνευρισμό και την αναστάτωση της θηλυκιάς όταν έπιανα τα μωρά για την αλλαγή της φωλιάς και δεν ήθελα να την αναστατώσω περισσότερο με δυσάρεστα αποτελέσματα. Η εξημέρωση των μωρών έγινε σταδιακά, όταν τα έβγαζα για 5-10 λεπτά και τα χάιδευα και τα επέστρεφα στην φωλιά τους.

Το πρόβλημα αυτή την φορά ήταν ο καθαρισμός της φωλιάς καθώς η μητέρα δεν μπορούσε να την καθαρίσει και επί καθημερινής βάσεως χρειάζονταν καθάρισμα από εμένα. Έτσι χρησιμοποιούσα 2 φωλιές. Έβγαζα την μια και έβαζα τα μωρά στην άλλη που ήταν καθαρή και την οποία είχα ψεκάσει προληπτικά με σπρέι για ψείρες προκειμένου να αποφύγω δυσάρεστους επισκέπτες.

Ξαναέπλενα την πρώτη φωλιά και την είχα έτοιμη για την επόμενη αλλαγή. Παρόλα αυτά η φωλιά βρώμιζε πολύ γρήγορα και σκέφτηκα να βάλω στον πάτο της άμμο υγιεινής. Η ιδέα μου αποδείχτηκε πολύ καλή, καθώς η φωλιά διατηρούνταν καθαρότερη και χωρίς οσμές.

Τα μικρά είχαν ήδη μεγαλώσει αρκετά. Η θηλυκιά από την ακινησία στην φωλιά και το πολύ φαγητό είχε παχύνει αρκετά και φαινόταν μια κίτρινη φούσκα λίπους χαμηλά στην κοιλιά της.

Ο καιρός για τις καλοκαιρινές διακοπές πλησίαζε και δεν ήθελα να καταπονήσω την θηλυκιά με μια τρίτη γέννα. Έτσι αφαίρεσα την φωλιά για να της κοπεί η διάθεση αν και τα μικρά και ειδικά τα δυο τελευταία δεν ήταν έτοιμα να αποχωριστούν την φωλιά. Να σημειώσω ότι το μικρότερο πρέπει να ήταν περίπου 22 ημερών.

Έβαλα όμως ένα μικρό ταπερ στο εσωτερικό του κλουβιού και τα 2 μικρότερα μωρά κοιμόταν εκεί ενώ τα μεγαλύτερα είχαν βγει στο κλαρί. Μετά από 2 ημέρες αφαίρεσα και το ταπερ και όλα τα μικρά κοιμόντουσαν στο κλαρί μαζί με τους γονείς τους.

Έμειναν εκεί για 15 ημέρες ακόμα και μετά μπήκαν σε άλλο κλουβί για να ηρεμήσει και να ξεκουραστεί πλέον και το ζευγάρι το οποίο τώρα περνά την περίοδο της πτερόρροιας.

Τα μωρά κοντεύουν 2 μηνών και ο χαλινός του ράμφους έχει σε όλα ένα ροζ-μωβ χρώμα και κάνει δύσκολη την αναγνώριση του φύλου τους. Διακρίνονται από είναι νεαρά πουλιά από τα ολόμαυρα μάτια και την μη σχηματισμένη κορώνα στο κεφάλι.

Στο κλουβί τους είναι πάντα διαθέσιμοι σπόροι, αυγοτροφή ή αυγό, σουπιοκόκκαλο, άμμος- γκρίτ, λαχανικά ή φρούτα και μια φορά την εβδομάδα βάζω υγρή πολυβιταμίνη στο νερό τους.

Δείτε τα μικρά παπαγαλάκια μου

Σχετικό περιεχόμενο