Τα καναρίνια σε ένα άρθρο! Ολοκληρωμένος οδηγός διαχείρισης και φροντίδας για τους νέους αλλά και εμπειρότερους κατόχους καναρινιών, των πιο αναγνωρίσιμων και δημοφιλών στον άνθρωπο πουλιών.

Γνωρίστε καλύτερα τα καναρίνια


Οι Ευρωπαίοι γνώρισαν τα καναρίνια τον 17ο αιώνα όταν Ισπανοί ναυτικοί τα εισήγαγαν από την περιοχή της Μακαρονησίας, ενός νησιωτικού συγκροτήματος στα δυτικά του Ατλαντικού ωκεανού που περιλαμβάνει 10 νησιά, με πιο γνωστά τις Αζόρες, τη Μαδέρα, το Πράσινο Ακρωτήριο και τα Κανάρια νησιά.

Το άγριο καναρίνι είναι μέχρι και σήμερα ιθαγενές σε αυτές τις περιοχές.

Μάθετε περισσότερα για την ιστορική διαδρομή .

Οι Τύποι των Καναρινιών

Μέσα από τη διαδρομή αυτή, τα καναρίνια εξελίχθηκαν σε τρεις βασικούς τύπους οι οποίοι κατηγοριοποιούνται με βάση τα εξής χαρακτηριστικά:

• Φωνή
• Χρώμα
• Εμφάνιση

Καναρίνια φωνής

Αν και όλα τα καναρίνια τραγουδούν, τα πουλιά αυτής της κατηγορίας έχουν διαμορφώσει μέσω των επιλεκτικών διασταυρώσεων και της , συγκεκριμένο τρόπο έκφρασης τραγουδιού που παράγει συγκεκριμένη χαρακτηριστική μελωδία. Με αυτόν τον τρόπο έκφρασης και απόδοσης της μελωδίας κρίνονται για την ποιότητά τους ως καναρίνια φωνής.

Μάθετε αναλυτικά .

Καναρίνια χρώματος

Τα καναρίνια χρώματος δημιουργήθηκαν από...

Καναρίνια Τύπου - Εμφάνισης

Είναι τα καναρίνια που εκτρέφονται για την εμφάνιση τους. Έτσι, έχουμε:

• Μεγαλόσωμες ράτσες με χαρακτηριστικούς εκπροσώπους τα LANCashire και Yorkshire
• Αυτές που ξεχωρίζουν για το σχήμα τους όπως τα Border, Fife fANCy, Norwich
• Τα καμπούρικα όπως τα Scotch fANCy,
• Τα "φουντωτά" (frills) όπως τα Parisian frill, Giboso Espagnol, Padovano, Fiorino.
• Τα "σκουφάτα" (με κορώνα) όπως τα και τα .

Γνωρίστε περισσότερες .

Αποκτήστε το δικό σας καναρίνι

Τα καναρίνια είναι από τα πιο δημοφιλή κατοικίδια πουλιά επειδή είναι σχετικά εύκολα στη φροντίδα τους, σε σχέση με άλλα είδη πουλιών.

Εάν έχετε αποφασίσει και εσείς να αποκτήσετε κάποιο, πρέπει να ξεκινήσετε καταρχήν από την αγορά του.

Η αγορά του καναρινιού

Επιλέξτε μια από τις . Σκεφτείτε το λόγο που σας οδήγησε να καταλήξετε στην επιλογή ενός καναρινιού για συντροφιά. Είναι η φωνή του, η εμφάνιση ή το χρώμα του;

Ξεκινώντας από αυτό, ασχοληθείτε λίγο περισσότερο με μια συγκεκριμένη κατηγορία για να γνωρίσετε καλύτερα τα χαρακτηριστικά και τις απαιτήσεις φροντίδας των πουλιών που ανήκουν σε αυτή και καταλήξτε σε μια συγκεκριμένη ράτσα.

Γνωρίζοντας πλέον ακριβώς τι καναρίνι θέλετε, ξεκινήστε την αναζήτηση για αγορά. Μπορείτε να αγοράσετε ένα καναρίνι από ένα Pet Shop ή κάποιον εκτροφέα καναρινιών. Να θυμόσαστε ότι το καλύτερο πουλάκι για αγορά είναι ένα υγιές πουλάκι.

Εκτός από το ίδιο το πουλί, μεγάλη προσοχή πρέπει να δώσετε στο χώρο και στις συνθήκες διαβίωσης του. Είτε πρόκειται για κατάστημα είτε για εκτροφέα, μην μπείτε στον πειρασμό να προβείτε σε κάποια αγορά, εάν οι συνθήκες που ζουν τα πουλιά δεν πληρούν τα στοιχειώδη, όσον αφορά στην καθαριότητα και τη φροντίδα τους. Μην συντηρείτε με τις αγορές σας αυτές τις καταστάσεις.

Παραθέτω δύο άρθρα που θα σας βοηθήσουν να κάνετε την καλύτερη αγορά.

Εάν χρειάζεστε βοήθεια στην επιλογή σας ή έστω μια δεύτερη γνώμη, γράψτε το μήνυμά σας στο σχετικό .

Εξοπλισμός - Κλουβί

Εκτός από το καναρίνι, θα χρειαστείτε φυσικά το κλουβί αλλά και τα αξεσουάρ για να το εξοπλίσετε. Μάθετε τι ακριβώς θα χρειαστείτε για να αποφύγετε τις λάθος αγορές, αλλά και την ταλαιπωρία που μπορεί να προκαλέσουν στο καινούργιο πουλάκι σας.

Διατροφή

Τα καναρίνια δεν είναι απαιτητικά στη διατροφή τους. Ως , χρειάζονται ένα καλό μείγμα σπόρων για καναρίνια το οποίο θα καλύψει τις βασικότερες ανάγκες τους. Αποφύγετε τους χύμα σπόρους που θα βρείτε σε κάποια καταστήματα, επειδή μπορεί να .

Μπορείτε επίσης να τους , καλά πλυμένα και στεγνά. Σε περιόδους που είναι αυξημένες οι ανάγκες των πουλιών για πρωτεΐνες, όπως η πτερόρροια ή η αναπαραγωγή, μπορείτε να τους δίνετε είτε λίγο σφιχτοβρασμένο αυγό, είτε κάποια καλή αυγοτροφή του εμπορίου, είτε εάν το επιτρέπει ο χρόνος σας να φτιάξετε την δική σας σπιτική αυγοτροφή, ακολουθώντας τις οδηγίες κάποιας από τις συνταγές αυγοτροφής των μελών μας.

Τέλος, εκτός από την προσοχή που χρειάζεται στην ποιότητα των τροφών που τους παρέχετε, πρέπει φυσικά να αποφεύγονται οι .

Περισσότερα για τη Διατροφή των Καναρινιών

• Διαβάστε τα άρθρα μας που αφορούν στη .
• Γράψτε την ερώτησή σας στο

Ασθένειες

Επικρατεί η εντύπωση όταν τα καναρίνια είναι ευαίσθητα και επιρρεπή στις ασθένειες, νομίζω όμως ότι τα πράγματα δεν είναι έτσι ακριβώς. Όταν η , οι συνθήκες υγιεινής και το περιβάλλον είναι ιδανικά, τότε τα καναρίνια αρρωσταίνουν σπάνια.

Το μεγάλο πρόβλημα που υπάρχει, είναι ότι τα πουλιά εκ φύσεως καταφέρνουν να κρύβουν τις ασθένειες που τα ταλαιπωρούν, όταν αυτές βρίσκονται στο αρχικό στάδιο. Αν και αυτό τα βοηθά στη φύση κάνοντας τα να μην δείχνουν ευάλωτα στους θηρευτές, δυσκολεύει την έγκαιρη αντιμετώπιση των ασθενειών τα κατοικίδια πουλιά.

Το σημαντικότερο ίσως στην αντιμετώπιση μιας ασθένειας είναι η έγκαιρη αναγνώριση του προβλήματος, κάτι που μπορεί να γίνει μόνο όταν .

Το αμέσως επόμενο είναι η επίσκεψη σε έναν ειδικευμένο στα πτηνά κτηνίατρο ο οποίος θα διαγνώσει την ασθένεια και θα χορηγήσει την κατάλληλη θεραπεία, είτε με φάρμακα, είτε με συμπληρώματα διατροφής εφόσον κατά την κρίση που μπορεί να αντιμετωπιστεί έτσι.

Είναι γεγονός ότι υπάρχει μεγάλη έλλειψη στη χώρα μας από ειδικούς επιστήμονες σε αυτόν τον τομέα. Γι' αυτό έχουμε συντάξει με τη βοήθεια των μελών μας μια , η οποία περιλαμβάνει και τις εντυπώσεις όσων τους έχουν επισκεφθεί. Μπορείτε εάν θέλετε να ενημερωθείτε για τους υπάρχοντες γιατρούς, να προσθέσετε κάποιον που δεν υπάρχει στη λίστα ή να γράψετε τις εντυπώσεις σας εφόσον έχετε επισκεφτεί κάποιον από αυτούς.

Πληροφοριακά, μπορείτε να ενημερωθείτε για τις ασθένειες των καναρινιών από τα άρθρα μας που αφορούν στις γενικότερα.

Εάν χρειάζεστε βοήθεια για κάποια ασθένεια που αντιμετωπίζουν τα καναρίνια σας, γράψτε το μήνυμά σας στο για να σας δώσουμε τις πρώτες κατευθύνσεις στην αντιμετώπιση του προβλήματος.

Αναπαραγωγή

Τα καναρίνια αναπαράγονται σχετικά εύκολα στο κλουβί. Παρόλα αυτά, πριν αποφασίσετε να ξεκινήσετε αυτή τη διαδικασία, θα πρέπει να σκεφτείτε πρώτα εάν μπορείτε να φροντίσετε επιπλέον πουλιά από το ζευγάρι που έχετε ήδη ή αν υπάρχουν άνθρωποι στους οποίους θα δώσετε τα νέα πουλιά που θα προκύψουν.

Τα καναρίνια δεν είναι συντροφικά πουλιά, όπως είναι οι . Μπορούν να ζήσουν μόνα τους όλο το χρόνο χωρίς κανένα πρόβλημα. Το ζευγάρωμα των καναρινιών ξεκινά την άνοιξη και μπορεί να διαρκέσει έως τα μέσα του καλοκαιριού. Οι προσπάθειες αναπαραγωγής των πουλιών εκτός αυτής της περιόδου πρέπει να αποφεύγονται, εφόσον μας ενδιαφέρει η καλή υγεία και η ευζωία των πουλιών μας.

Μια επιτυχημένη αναπαραγωγή δεν πρέπει να θεωρείται αυτή που θα μας αφήσει με περισσότερα πουλιά από όσα την ξεκινήσαμε, αλλά αυτή που θα προκαλέσει τις λιγότερες απώλειες ή και καμιά. Για να το πετύχουμε αυτό πρέπει:

• Η αναπαραγωγή να ξεκινά και να τελειώνει έγκαιρα.
• Να αναπαράγουμε πάντοτε και μόνο τα υγιή πουλιά.
• Να έχει προηγηθεί σωστή διατροφική προετοιμασία.
• Η αναπαραγωγή να γίνει σε σωστό κλουβί.
• Να έχει ληφθεί μέριμνα για την αποκατάσταση των απογόνων.

Αναλυτικότερα:

Η φροντίδα του καναρινιού

Γνωρίζοντας τώρα μερικά πράγματα για τα καναρίνια, μπορείτε να συμπεράνετε ότι η δεν είναι και πολύ δύσκολη υπόθεση, θα πρέπει όμως να γίνεται με υπευθυνότητα και συνέπεια, όπως άλλωστε θα πρέπει να φροντίζουμε κάθε ζωντανό που έχουμε επιλέξει να φροντίζουμε. Η εμπειρία είναι κάτι που θα έρθει με τον καιρό, ενώ η σωστή ενημέρωση είναι κάτι που μπορούμε να σας προσφέρουμε με όλη μας τη διάθεση.

Εάν χρειάζεστε βοήθεια σε θέματα φροντίδας των καναρινιών σας, γράψτε το μήνυμά σας στο για να συζητήσετε το θέμα σας με τα υπόλοιπα μέλη μας.

Τέλος, εάν υπάρχει κάποιο θέμα που δεν έχει καλυφθεί επαρκώς σε αυτόν τον οδηγό, μπορούμε να το συζητήσουμε σε κάποιο από τα Forums για Καναρίνια του PetBirds.

Σχετικό περιεχόμενο

Ενημερωθείτε για τις ασθένειες της κότας και την πτερόρροια της. Αν και η εποχική πτερόρροια δεν θεωρείται ασθένεια, χρειάζεται και αυτή ειδική διαχείριση.

Ασθένειες της κότας

Επιγραμματικά θα αναφέρουμε κάποιες από τις ασθένειες από τις οποίες κινδυνεύουν να νοσήσουν οι και είναι: (ψύλλοι, ψείρες και τσιμπούρια), ψώρα, , εντερίτιδα, , λοιμώδη βρογχίτιδα, λαρυγγοτραχείτιδα, εσωτερική διφθερίτιδα, χολέρα, πανούκλα, , μολυσματική κόρυζα, λοιμώδη θυλακίτιδα, ψευδοπανώλη, , αλλαντίαση, φυματίωση, η νόσος των πτηνών.

Απαραίτητος θεωρείται ο εμβολιασμός των πτηνών και η συχνή επικοινωνία με για την χορήγηση των κατάλληλων σκευασμάτων. Ίσως πολλοί αναγνώστες τρομάξουν διαβάζοντας για όλες αυτές τις ασθένειες, όμως αφορούν αποκλειστικά ασθένειες των πουλερικών (χολέρα πανούκλα, ευλογιά, διφθερίτιδα).

Πριν από αρκετές δεκαετίες που δεν υπήρχε γνώση και πληροφόρηση γύρω από τα ιατρικά θέματα, αλλά και μεγάλη προκατάληψη γύρω από τα εμβόλια, οι άνθρωποι στρέφονταν κυρίως γύρω από τα τους. Έτσι η , το θυμάρι, το , οι έπαιζαν πρωταρχικό ρόλο στις θεραπείες τους.

Πέραν του εμβολιασμού που είναι απαραίτητος και της , απαραίτητος καθίσταται και ο συχνός καθαρισμός του χώρου παραμονής αλλά και των , ψεκασμός του χώρου και των φωλιών με αντιπαρασιτικά σκευάσματα, ασβέστωμα του χώρου και των πατήθρων.

Ασφαλώς και η υγιεινή των χεριών και του περιβάλλοντος χώρου παίζει καθοριστικό ρόλο για την μετάδοση των ασθενειών μέσα στο κοπάδι. Πολύ σημαντικό είναι όταν διαπιστωθούν άρρωστα πτηνά να απομονώνονται για να μην μεταδώσουν την ασθένεια και στο υπόλοιπα πτηνά.

Πτερόρροια

Όπως όλα τα πουλιά, έτσι και οι κότες περνούν τη φάση της πτερόρροιας, δηλαδή της αντικατάστασης και της ανανέωσης του φτερώματος τους. Η πτερόρροια δεν είναι κληρονομική, είναι μια φυσιολογική κατάσταση, αρκετά επώδυνη κυρίως για τα αρσενικά που έχουν πιο πλούσιο φτέρωμα.

Κατά τη φάση αυτή, τα πτηνά έχουν αυξημένες διατροφικές ανάγκες προκειμένου να συνθέσουν από την αρχή το νέο φτέρωμα. Στις κότες η διαδικασία αυτή μπορεί να διαρκέσει από 2-4 εβδομάδες αλλά ίσως σε κάποιες περιπτώσεις να διαρκέσει και από 6-8 εβδομάδες.

Στα θηλυκά το διάστημα αυτό παρατηρείται μειωμένη ωοτοκία ή ακόμα και πλήρης διακοπή της, ενώ τα περισσότερα πτηνά παρουσιάζουν μια φυσιολογική νωχελικότητα που δεν πρέπει να συγχέεται με κάποια ασθένεια.

Συνήθως λαμβάνει χώρα κατά τους μήνες Αύγουστο - Σεπτέμβριο. Το είδος του πουλιού, οι κλιματολογικές συνθήκες που επικρατούν, μπορούν να διαφοροποιήσουν την εμφάνιση της πτερόρροιας.

Εμφανίζεται αρχικά στο κεφάλι συνεχίζει στον λαιμό, στην πλάτη, την κοιλιά και τέλος στα φτερά και στην ουρά όσον αφορά τα ενήλικα κοτόπουλα.

Η πρώτη πτερόρροια εμφανίζεται στους νεοσσούς την πρώτη εβδομάδα της ζωής τους όταν το χνούδι τους αντικαθίσταται με φτεράκια, μια διαδικασία που ολοκληρώνεται μόλις συμπληρώσουν τον ένα μήνα της ζωής τους.

Η δεύτερη πτερόρροια λαμβάνει χώρα από την έβδομη έως την δωδέκατη εβδομάδα ζωής τους, ενώ η Τρίτη πτερόρροια εμφανίζεται στους 16-18 μήνες από την έναρξη της ωοτοκίας.

Έκτοτε επαναλαμβάνεται σε ετήσια βάση τους προαναφερθέντες μήνες.

Στη φάση αυτή της φυσιολογικής πτερόρροιας ο πτηνοτρόφος - εκτροφέας θα πρέπει να προσφέρει ένα πλούσιο διαιτολόγιο σε , ιχνοστοιχεία - ασβέστιο και αμινοξέα στα πτηνά του, προκειμένου η διαδικασία να ολοκληρωθεί το συντομότερο δυνατόν.

Δηλαδή, θα πρέπει να προσφέρει σε αφθονία καλαμπόκι, χαλίκια - άμμο - μαρμαρόσκονη - τσόφλια αυγών, άλευρα σόγιας (προσοχή στις μεταλλαγμένες) και υπολείμματα μαγειρεμένων τροφών, κρέας κτλ.

Πέραν της φυσιολογικής πτερόρροιας, υπάρχει και η , η οποία παρατηρείται εκτός της φυσιολογικής περιόδου και μπορεί να οφείλεται λανθασμένες συνθήκες διαβίωσης των πτηνών (υπερβολική ζέστη ή κρύο, αυξημένη υγρασία στον ορνιθώνα), σε διατροφικούς (ελλιπής σε βιταμίνες, πρωτεΐνες και αμινοξέα διατροφή) και σε ψυχολογικούς παράγοντες (υπερπληθυσμός).

Οι ορμονικές διαταραχές, τα παράσιτα, οι κύστεις και τυχόν μολύνσεις από αποτελούν ακόμα μερικούς λόγους που εμφανίζεται η παθολογική πτερόρροια.

Βελτιώνοντας τις συνθήκες διαμονής, φωτισμού, εξαερισμού, προσφέροντας καλής ποιότητας τροφή και φρέσκο νερό, μειώνοντας τον αριθμό των πτηνών στον χώρο, φροντίζοντας την καθαριότητα και την υγιεινή για αποφυγή ασθενειών η παθολογική πτερόρροια θα εκλείψει.

Περιεχόμενα Οδηγού

Η ανάγκη ζευγαρώματος ενός αρσενικού καναρινιού με δύο ή περισσότερα θηλυκά μέσα στην ίδια σεζόν είναι συχνό φαινόμενο στις εκτροφές κυρίως των καναρινιών. Πριν αναπτύξουμε όμως αυτή τη μέθοδο, ας δούμε τους λόγους που μας οδηγούν σε τέτοιου τύπου αναπαραγωγή καθώς και τις επιπτώσεις που πιθανότατα θα υπάρξουν.

Λόγοι πολυγαμικής αναπαραγωγής


Η επιλογή αναπαραγωγής καναρινιών με τη μέθοδο της πολυγαμίας βρίσκει εφαρμογή κυρίως στις μεγάλες και επαγγελματικές εκτροφικές μονάδες.

Βασικότερος λόγος επιλογής της μεθόδου, είναι η μείωση των εξόδων και άρα το οικονομικό όφελος. Πραγματικά η μέθοδος αυτή επιτρέπει στον εκτροφέα να έχει με μειωμένο κόστος τον αρχικά σχεδιαζόμενο αριθμό νεοσσών.

Στην "οικονομία" αυτή συμπεριλαμβάνονται ο μικρότερος απαιτητός αριθμός αρσενικών, που στις περισσότερες περιπτώσεις έχουν αγοραστική ζήτηση και άρα αξία, η οικονομία τροφών από το μειωμένο αριθμό σιτιζόμενων πτηνών, ο μικρότερος χώρος διαχείμασης και συντήρησης των πουλιών, ο ελάχιστος απαιτούμενος εκτροφικός εξοπλισμός, οι μειωμένες εκτροφικές υποχρεώσεις κλπ.

Ως δεύτερος και μοναδικά αποδεκτός, κατά την προσωπική μου κρίση λόγος επιλογής αυτής της μεθόδου κυρίως από ερασιτέχνες, είναι η ανυπαρξία περισσοτέρων του ενός καλών αρσενικών επιλογών ζευγαρώματος.

Δικαιολογείται από το γεγονός της ύπαρξης ενός και μόνο χαρισματικού αρσενικού με εξαιρετικά χαρακτηριστικά, με πιθανόν υψηλή βαθμολογία στις κρίσεις των εκθέσεων και συνεπώς σωστά standards κάποιας ράτσας. Είναι το "μοναδικό εργαλείο" του εκτροφέα, ο οποίος θέλει να κληροδοτήσει τα καλά γενετικά χαρακτηριστικά του, σε όσο το δυνατό περισσότερους απογόνους.

Αυτό θα γίνει μόνο με τη βοήθεια πολλών θηλυκών, ευελπιστώντας στη γενική βελτίωση της ποιότητας του κοπαδιού του.

Ελεύθερη αναπαραγωγή σε κλούβα

Με μικρότερη συχνότητα παρουσιάζεται και η κοινοβιακή πολυγαμική αναπαραγωγή που συνήθως συμβαίνει σε κάποιο μεγάλο χώρο - κλούβα, όταν συνυπάρχουν αρσενικά με περισσότερα από δύο ή τρία θηλυκά και συνεπώς αυτού του τύπου αναπαραγωγή γίνεται "αναπόφευκτη".

Συνήθως διαδραματίζεται σε τυχαίες και εκτροφικά αδιάφορες περιπτώσεις μεγάλων κλωβών φύλαξης και είναι εντελώς ανεξέλεγκτη.

Μερικά πουλιά σε μεγάλη ζευγαρώστα

Με ακόμη μικρότερο ποσοστό παρουσιάζεται η στοχευμένη κοινοβιακή αναπαραγωγή όπου δυο η τρία θηλυκά καναρίνια συνυπάρχουν με ένα και μόνο αρσενικό φυσικά στον κατάλληλο σε μέγεθος χώρο, με ελεγχόμενα ως κάποιο βαθμό εκτροφικά αποτελέσματα.

Οι επιπτώσεις της πολυγαμικής αναπαραγωγής

Για κάθε ενέργεια υπάρχουν και συνέπειες όπως είναι εύκολα κατανοητό, που ειδικά για τα έμβια όντα ανάγονται σε σοβαρές επιπτώσεις.

Έτσι λοιπόν, η ύπαρξη ενός και μόνο γονιδιακού φορέα ως γονέα, δημιουργεί μια πληθώρα απογόνων που δεν έχουν τη δυνατότητα της μεταξύ τους αναπαραγωγής χωρίς τις σοβαρές επιπτώσεις της αιμομιξίας. Έχουμε λοιπόν ένα θεωρητικά μεγάλο αριθμό καναρινιών που δεν θα πρέπει να διασταυρωθούν γενετικά μεταξύ τους.

Η χρήση ενός μόνο αρσενικού μέσα στην αναπαραγωγική διαδικασία αυτόματα τον μετατρέπει σε επιβήτορα, αναστέλλοντας σταδιακά και σε πολλές περιπτώσεις ακόμη και μόνιμα, τις πατρικές του υποχρεώσεις.

Ο αρσενικός συνήθως δεν θα ταΐσει τους νεοσσούς ούτε το θηλυκό ταίρι του και γενικά δεν θα έχει καμία εκτροφική συμμετοχή στην παραπέρα ανατροφή των μικρών του.

Αυτή η συμπεριφορά κουράζει το θηλυκό καναρίνι, που από την αρχή είναι επιφορτισμένο με την επώαση των αυγών και το μεγάλωμα των νεοσσών. Το υποχρεώνει να σιτίζεται βιαστικά και φυσικά όχι επαρκώς, να τροφοδοτεί για τους ίδιους λόγους τους νεοσσούς πλημμελώς και να καθυστερεί την επόμενη ωοτοκία τουλάχιστο μέχρι τον απογαλακτισμό των νεοσσών.

Οι νεοσσοί έχουν αρκετές πιθανότητες να μην αναπτύξουν το ένστικτο της συντροφικότητας, της πατρικής (για τα αρσενικά) συμμετοχής στην αναπαραγωγική διαδικασία, της έλλειψης κοινωνικότητας (ίσως και επιθετικότητα) προς τα άλλα μέλη και γενικά ένα μεγάλο αριθμό μη προβλέψιμων και εκτροφικά "κακών" συμπεριφορών.

Μάλιστα, με τη συνεχή επιλογή της ίδιας μεθόδου, τα ποσοστά εμφάνισής τέτοιων συμπεριφορών πολλαπλασιάζονται. Θυμίζω πως κάπως έτσι χάθηκε το ένστικτο της μητρότητας από τις κότες της "κλωσομηχανής".

Υπάρχει μείωσης της αποδοτικότητας του αρσενικού, ειδικά μετά την πρώτη γέννα των θηλυκών από πιθανολογούμενη κούραση ή ακόμη χειρότερα, από μείωση του ερωτικού ενδιαφέροντος. Υπάρχει δηλαδή ενδεχόμενο να μη φτάσουμε τους επιθυμητούς αριθμούς νεοσσών από μη γονιμοποιημένα αυγά.

Συνεπώς, η προετοιμασία των αρσενικών πρέπει να είναι προσεγμένη, η διατροφή τους πολύ καλή και η διαχείρισή τους εξαιρετική.

Το "στρεσάρισμα" και η εξαγρίωση των πουλιών και των ενστίκτων αυτοσυντήρησης του αρσενικού από την τακτικότατη επαφή με το χέρι του εκτροφέα. Αυτός αναγκαστικά πιάνει το αρσενικό και το μεταφέρει στα προς αναπαραγωγή θηλυκά καναρίνια. Όλο αυτό μπορεί να επηρεάσει αρνητικά ένα καναρίνι και να καταστρέψει μια εκτροφική προσπάθεια.

Τέλος σημαντικές επιπτώσεις στον εκτροφικό σχεδιασμό, θα υπάρξουν μετά από πιθανή υπογονιμότητα του μοναδικού αρσενικού ή μετά από κάποια αδαδιαθεσία του ή ακόμη χειρότερα από κάποια απώλειά του. Οι εναλλακτικές λύσεις σε αυτές τις περιπτώσεις είναι εξαιρετικά δύσκολες.

Τρόποι πολυγαμικής αναπαραγωγής

Οι τρόποι εφαρμογής αυτής της αναπαραγωγικής μεθόδου ποικίλουν. Διαφοροποιούνται κυρίως από τις γνώσεις, τις αντιλήψεις αλλά και τον εκτροφικό εξοπλισμό που διαθέτουν οι εκτροφείς που την υιοθετούν.

Αν με κάποιο τρόπο μπορούσαμε να την ομαδοποιήσουμε θα μπορούσαμε να έχουμε τις παρακάτω περιπτώσεις - κατηγορίες:

Κατακόρυφη συστοιχία κλωβών

Πολυγαμική αναπαραγωγή με κατακόρυφη συστοιχία κλωβών ισάριθμους με τα προς ένωση θηλυκά καναρίνια και ένας μικρότερος κλωβός για τη φιλοξενία του αρσενικού καναρινιού.

Τα θηλυκά όταν ξεκινήσουν τη διαδικασία για την κατασκευή της φωλιάς δέχονται την καθημερινή αλλά βραχύχρονη επίσκεψη του αρσενικού, που διαρκεί από λίγα λεπτά μέχρι το πολύ 1-2 ώρες. Στη συνέχεια, το αρσενικό επιστέφει στον κλωβό - βάση του μέχρι την επόμενη γονιμοποίηση.

Με αυτόν τον τρόπο υπάρχει δυνατότητα επίσκεψης και σε άλλο θηλυκό της ομάδας του που πιθανόν να συνυπάρχει σε οίστρο, χωρίς επιπτώσεις. Τα θηλυκά άτομα που μπορεί να γονιμοποιηθούν με τη μέθοδο αυτή συνήθως είναι τρία ή τέσσερα. Υπάρχουν όμως αναφορές και για περισσότερα.

Οριζόντια συστοιχία κλωβών

Πολυγαμική αναπαραγωγή με οριζόντια συστοιχία κλωβών ισάριθμους με τα προς αναπαραγωγή θηλυκά ενώ στο άκρο της υπάρχει το διαμέρισμα φιλοξενίας του αρσενικού. Οι επισκέψεις στα προς γονιμοποίηση έτοιμα θηλυκά όσο και ο αριθμός των θηλυκών είναι όμοιες με την πιο πάνω περίπτωση.

Και στις δύο περιπτώσεις είναι απαραίτητη η τακτικότατη "εισχώρηση" των χεριών του εκτροφέα στο χώρο των πουλιών και το απαραίτητο πιάσιμο του αρσενικού για την αλλαγή χώρου.

Επίσης γίνεται απόλυτα φανερό πως δεν υπάρχει καμία περίπτωση συμμετοχής του αρσενικού στις εκτροφικές ανάγκες των θηλυκών ή των νεοσσών απογόνων του μια και άμεσα απομακρύνεται.

Προτεινόμενος τρόπος εφαρμογής

Η εφαρμογή του προτεινόμενου τρόπου προαπαιτεί ειδικό εκτροφικό εξοπλισμό, περιορίζει τον αριθμό των προς αναπαραγωγή θηλυκών σε δύο, προϋποθέτει προετοιμασία και ομαλή συνύπαρξη των θηλυκών νωρίτερα, ενώ επιπρόσθετα απαιτεί πολύ καλές γνώσεις από τον εκτροφέα.

Σε αντιστάθμισμα των "δύσκολων" προαπαιτούμενων προσφέρει απόλυτη συμμετοχή του αρσενικού τόσο στις "συζυγικές" του υποχρεώσεις όσο και στο τάισμα των νεοσσών του και μειώνει την εμφάνιση αρκετών από τα μειονεκτήματα της μεθόδου.

Επιπρόσθετα περιορίζει την ανθρώπινη παρέμβαση στο χώρο των πουλιών, ενώ απουσιάζει εντελώς η επαφή, το πιάσιμο του αρσενικού και άρα οι επιπρόσθετες από αυτό συνέπειες.

Στη μέθοδο αυτή, απαιτείται οριζόντια συστοιχία τριών ή τεσσάρων χώρων με δυνατότητα επικοινωνίας των διαμερισμάτων μεταξύ τους. Ο εξοπλισμός είναι εύκολα προσιτός ακόμη και για το λιγότερο μυημένο εκτροφέα και με χαμηλό σχετικά οικονομικό αντάλλαγμα. Ταυτόχρονα η διαχείριση των ζευγαριών είναι εφικτή ακόμη και από άπειρους σχετικά εκτροφείς.

Στο κεντρικό διαμέρισμα τοποθετείται ο αρσενικός και αριστερά δεξιά του χωρισμένα με το αδιαφανές χώρισμα, τα δύο προς ένωση θηλυκά.

Όταν κάποιο από τα δυο θηλυκά δείξει τα βασικά σημάδια αναπαραγωγικής ετοιμότητας, τοποθετείται το χώρισμα που επιτρέπει την μεταξύ τους οπτική επαφή για λίγες μέρες και μετά την απομάκρυνσή του, την ομαλή ένωση του ζευγαριού.

Τοποθετώντας κατάλληλα τα χωρίσματα επιτρέπουμε στο αρσενικό την μετάβαση από το ένα θηλυκό στο άλλο. Όταν αρχίσει η εκκόλαψη των αυγών, απομακρύνουμε τα διαχωριστικά και επιτρέπουμε στο αρσενικό να επισκέπτεται και τις δύο φωλιές ταΐζοντας στην αρχή τα θηλυκά και αργότερα τους νεοσσούς του.

Πολυμέσο youtube: Uhgzgn4gAHk

Τα διαχωριστικά θα τοποθετηθούν εκ νέου όταν το θηλυκό αποφασίσει να ξεκινήσει νέα φωλιά και αφού φυσικά η παλιά εγκαταλείφθηκε από τους νεοσσούς.

Όταν οι νεοσσοί αφήσουν τη φωλιά και μέχρι να απογαλακτιστούν εγκλείονται στο μεσαίο διαμέρισμα έχοντας τη δυνατότητα της αδιάκοπης τροφοδοσίας τους τόσο από τη μητέρα όσο και από τον πατέρα τους, άσχετα με το σε ποιο διαμέρισμα βρίσκονται.

Θυμίζω πως ο πατέρας σε αυτή την περίπτωση δεν απομακρύνεται και συνεπώς συμμετέχει ενεργά στην σίτιση των μικρών του. Με την κατάλληλη χρήση των διαχωριστικών είναι σχετικά εύκολη η διαχείριση της περίπτωσης του ταυτόχρονου οίστρου και των δύο θηλυκών.

Ως αποτέλεσμα θα συνυπάρξουν μερικές βδομάδες αργότερα μικρά από δύο διαφορετικές μητέρες. Τα μικρά αυτά που πιθανόν να έχουν μικρές ηλικιακές διαφορές, ταΐζονται μέσα από τα κάγκελα στο μεσαίο διαμέρισμα του κλωβού. Και είναι εξαιρετικά όμορφο να τα βλέπουμε να στέκονται στη σειρά και πάντα αλάθητα στη σωστή πλευρά των διαχωριστικών.

Media gallery

Σχετικό περιεχόμενο

Η αναπαραγωγή των καναρινιών Αναπαραγωγή καναρινιών σε ζευγαρώστρες

Η διάρκεια επώασης των αυγών διάφορων ειδών πτηνών. Η λίστα ενημερώνεται συνεχώς.

Είδος Πτηνού - Διάρκεια Επώασης

Εξωτικά
Ιθαγενή
Οικόσιτα
Παπαγάλοι
Περιστέρια

Εξωτικά Πουλιά

• Αηδόνι Πεκίνου - Red-billed leiothrix: 14 ημέρες
• Αστερόσπιζες - Star finch: 13-14 ημέρες
• Αμερικάνικη καρδερίνα: 13-14 ημέρες
• Βόρειος καρδινάλιος: 12-13 ημέρες
• Γκούλντιαν - Gouldian finch: 13-14 ημέρες
• Ζεμπράκια - Zebra finches: 13-14 ημέρες
• Καρδινάλιος με κόκκινο λοφίο: 13 ημέρες
• Καρποντάκος (μεξικάνικη ροδόσπιζα): 13-14 ημέρες
• Κοινωνικός σπίνος, Society Finch: 13 ημέρες
• Κόκκινο λούγαρο - Red siskin: 12-14 ημέρες
• Μάινα - Hill Myna: 17-18 ημέρες
• Παπαγαλάκια σπίνοι - Parrotfinch: 13 ημέρες
• Πιγκουινάκια - Java sparrow: 13-14 ημέρες
• Σπίνος Κουκουβάγια - Owl finch: 12-13 ημέρες
• Σπίνοι με μακριά ουρά - Shaft-tailed finches: 12-14 ημέρες
• Blue-faced parrotfinch (Erythrura trichroa): 15 ημέρες
• Green-backed twinspot (Mandingoa nitidula): 14 ημέρες
• Plum-headed finch (Neochmia modesta): 14 ημέρες
• Red-throated parrotfinch (Erythrura psittacea): 21 ημέρες

Ιθαγενή και Ευρωπαϊκά Πτηνά

• Αγιοπούλι - Rosy starling: 11-13
• Αηδόνι - Common nightingale: 13-14
• Αλκυόνη - Common kingfisher: 19-21
• Γαλαζοπαπαδίτσα - Eurasian blue tit: 13-14
• Γαλιάντρα - Calandra lark: 13
• Γκιώνης - Eurasian scops owl: 24-25
• Καλόγερος - Great tit: 14
• Καρακάξα - Eurasian magpie: 17-18
• Καρβουνιάρης - Black redstart: 12-13
• Κάργια - European jackdaw: 17-18
• Καρδερίνα - European goldfinch: 13-14
• Κόρακας - Common raven: 20-22
• Κατσουλιέρης - Crested lark: 13-15
• Κίσσα - Eurasian jay: 16-19
• Κότσυφας - Common blackbird: 14
• Κουκουβάγια μικρή - Little owl: 27-28
• Κουκουβάγια Τυτώ - Barn owl: 30-32
• Κουρούνα - Hooded crow: 18-20
• Λούγαρο - European Siskin: 12-13
• Μαυροσκούφης - Eurasian blackcap: 10-12
• Μελισσοφάγος - European bee-eater 20
• Μπεκάτσα - Eurasian woodcock: 22
• Μπούφος - Horned owl: 34-36
• Μυγοχάφτης - Spotted flycatcher: 12-14
• Πυρροβασιλίσκος - Common firecrest: 14-15
• Πύρουλας - Bullfinch 12-14
• Σκαρθάκι - European Serin 11-14
• Σουσουράδα - Wagtail: 13
• Σπίνος - Common chaffinch 11-13
• Σπουργίτι - House Sparrow 13-14
• Σταρήθρα - Eurasian skylark: 11-12
• Σταχτάρα - Common swift: 18-25
• Συκοφάγος -Eurasian golden oriole: 14
• Τσαλαπετεινός - Eurasian hoopoe: 16-18
• Τσίχλα - Song thrush: 14
• Φανέτο - Linnet 12-14
• Φλώρος - European greenfinch 12-14
• Χειμωνόσπινος - Brambling: 13-14
• Χελιδόνι - Swallow: 14-16
• Ψαρόνι - Common starling: 12-13

Οικόσιτα

• Γαλοπούλα - Turkey: 28
• Κότα - Chicken: 21
• Ορτύκι - Common quail:16-17
• Παγώνι - Peafowl: 28-29
• Πάπια οικόσιτη - Duck: 28-32
• Πάπια πρασινοκέφαλη - Mallard: 22-26
• Πάπια σαρσέλα - Garganey: 21-23
• Πάπια ψαλίδα ή Σουβλόπαπια - Northern pintail: 22-24
• Πετροπέρδικα - Rock partridge: 24-26
• Πέρδικα νησιωτική - Chukar partridge: 22-24
• Φασιανός - Common pheasant: 24-25
• Φραγκόκοτα - Helmeted guineafowl: 26-28
• Χήνα - Goose: 30-32
• Χηνόπαπια - Muscovy duck: 35

Παπαγάλοι

• Αγαπόρνιθες - Love birds: 23
• Αλεξανδρινός - Alexandrine parakeet: 26-30
• Αφρικανικός γκρίζος - African grey: 30
• Δαχτυλιδολαίμης ψιττακίσκος - Indian ringneck: 22-24
• Καίκ - Caique: 26
• Κοκατίλ - Cockatiel: 18-21
• Κοκατού ροδόχρωμος - Galah cockatoo: 30
• Παπαγάλος Σενεγάλης - Senegal parrot: 28
• Παπαγαλάκια Budgie - Budgerigar: 18
• Μονκ ή Κουάκερ - Monk, Quaker Parakeets: 24
• Ροζέλα δυτική - Western rosella: 20
• Ροζέλα κόκκινη - Crimson rosella: 21
• Παροτλετ - Parrotlet 20-21
• Παπαγάλος του Μπουρκ - Bourke's Parrot: 18-20
• Παπαγάλοι εκλέκτους - Eclectus parrot: 28

Περιστέρια

• Δεκοχτούρα - Eurasian collared dove: 14
• Διαμαντοπερίστερο - Diamond dove: 12-13
• Περιστέρι - Common pigeon: 16-19
• Τρυγόνι - European turtle dove: 14
• Φάσσα - Common Woodpigeon: 16-17

Ο θάνατος των εμβρύων καναρινιών μπορεί να οφείλεται σε πολλούς λόγους, ένας από τους οποίους είναι και οι διατροφικές ελλείψεις. Μάθετε πως να αναγνωρίζετε τον τύπο της έλλειψης, για να περιορίσετε το φαινόμενο μέσω της πρόληψης.

Όταν τα έμβρυα καναρινιών χάνονται από ελλείψεις θρεπτικών στοιχείων

Δυστυχώς δεν είναι λίγες οι φορές που ένα κατά τα άλλα καλό ζευγάρωμα σταματά άδοξα λίγο πριν ή λίγο μετά την εκκόλαψη. Εκεί, κάποιες φορές χάνονται οι ελπίδες, είτε σαν έμβρυα είτε σαν νεοσσοί.

Το λυπηρό του πράγματος δεν πρέπει να μας κάνει να απογοητευθούμε. Αντίθετα, πρέπει να μας δημιουργήσει ερωτηματικά έτσι ώστε να βρούμε τις πιθανές αδυναμίες της εκτροφικής μας προσπάθειας ή ακόμα και κάποια λάθη μας.

Μήπως έλειψαν από τη διατροφή κάποια θρεπτικά στοιχεία;

Ίσως να μην είναι ευχάριστο, αλλά νομίζω είναι απαραίτητο να παρατηρήσουμε με μεγάλη προσοχή το νεκρό/α έμβρυα και να προσπαθήσουμε να πάρουμε απαντήσεις στο "τι έφταιξε".

Σε αυτή την κατεύθυνση κινείται αυτό το άρθρο, με την ελπίδα να ρίξει λίγο φως και να βοηθήσει να βγουν κάποια πρώτα συμπεράσματα. Να μη ξεχνάμε ότι, η στιγμή (αρχή - μέση - τέλος) της επώασης, έχει τη σημασία της και πρέπει να δίνουμε και σε αυτήν, την ανάλογη προσοχή.

Κλινικά ευρήματα ανεπάρκειάς θρεπτικών στοιχείων σε έμβρυα καναρινιών

Βιταμίνη Α

• Θάνατος μετά 48 ώρες, από την έναρξη της επώασης, ένεκα αποτυχίας ανάπτυξης του κυκλοφορικού συστήματος.

Η έλλειψη βιταμίνης Α δημιουργεί επίσης σημαντικά προβλήματα και στην υγεία ενήλικων πουλιών, για τα οποία μπορείτε να ενημερωθείτε στο άρθρο μας αβιταμίνωση Α.

Βιταμίνη D

• Θάνατος εμβρύου 10-12 ημερών, μετά από αδυναμία ισχυροποίησης του σκελετού.
• Μαλακά κόκαλα.
• Μαλακιά και στραβή άνω γνάθος.

Βιταμίνη Ε

• Θάνατος εμβρύου μεταξύ 4-7 ημερών από κυκλοφορική ανεπάρκεια και πιθανές αιμορραγίες. (συνδέεται με το σελήνιο).

Βιταμίνη Κ

• Δεν υπάρχουν αλλοιώσεις ή εμφανείς παραμορφώσεις σε μια απλή ανεπάρκειά της, ούτε κάποια αντιβιταμινικά σύνδρομα.

Βιταμίνη Β 12

• Μεγάλη θνησιμότητα στο τέλος της εκκόλαψης 11η - 13η ημέρα.
• Ενδείξεις από πρησμένα όργανα
• Ατροφία των άκρων
• Κακή θέση της κεφαλής, ανάμεσα στους μηρούς.

Βιταμίνη Β2 (ριβοφλαβίνη)

• Θάνατος στα αρχικά στάδια 72 ωρών έως και τα τελικά 12 - 13ων ημερών, ανάλογα τη σοβαρότητα της έλλειψης.
• Παραμορφώσεις των άκρων και της κάτω γνάθου.
• Πολλές επίσης, εμφανίσεις νανισμού.

Βιταμίνη Β1 (θειαμίνη)

• Εμβρυϊκή νέκρωση κατά την εκκόλαψη, χωρίς προφανείς ενδείξεις ή συμπτωματολογία, εκτός από πολυνευρήτιδα στους νεοσσούς που επιβιώνουν (φλεγμονή των νεύρων και αστάθεια).

Βιταμίνη Β3 (νιασίνη)

• Διάφορες αλλοιώσεις σε οστά αλλά και δυσπλασία του ράμφους.

Συμβαίνει όταν κατά την εκκόλαψη έχουν δοθεί αντιβιοτικά ή άλλα φαρμακευτικά σκευάσματα, που περιορίζουν τη λειτουργία της τρυπτοφάνης, ένα βασικό ένζυμο παραγωγής και σύνθεσης νιασίνης.

Βιοτίνη

• Θάνατος τις τελευταίες ημέρες εκκόλαψης.
• Ιδιαίτερα εμφανείς σκελετικές αλλοιώσεις.
• Ράμφος μορφής παπαγάλου
• Ανάπτυξη νυκτοειδούς μεμβράνης ανάμεσα στα δάκτυλα.

Φολικό οξύ

• Θάνατος μεταξύ 11ης και 13ης ημέρας.
• Δυσπλασία των άκρων γενικά αλλά, χαρακτηριστική στροφή των ταρσών (τα δάκτυλα γυρίζουν ανάποδα)
• Δυσκολία ανάπτυξης της κάτω γνάθου.

Βιταμίνη D

• Θάνατος εμβρύου 10-12 ημερών, μετά από αδυναμία ισχυροποίησης του σκελετού.
• Μαλακά κόκαλα.
• Μαλακιά και στραβή άνω γνάθος.

Μαγγάνιο

• Θάνατοι λίγο πριν την εμφάνιση των νεοσσών.
• Οίδημα, ανωμαλίες πτερώματος
• Νανισμός
• Δυσμορφία κεφαλιού

Ψευδάργυρος

• Καταστροφή σπονδυλικής στήλης
• Ατελείς οφθαλμοί
• Ασχημάτιστα άκρα.

Χαλκός

• Θάνατοι από αιματολογικά προβλήματα σε πολύ πρώιμο στάδιο και χωρίς δυνατότητα ανίχνευσης δυσμορφιών.

Σελίνιο

• Πολύ υψηλή συχνότητα παύσης της εκκόλαψης σε πρώιμα στάδια. (σύνδεση με βιταμίνη Ε).

Σχετικό περιεχόμενο

Εμβρυϊκή νέκρωση στα πτηνά Γιατί δεν εκκολάπτονται τα αυγά των καναρινιών Νεκρά πουλάκια μέσα στο αυγό Εσωτερική άποψη του αυγού

Οι γνωστές σε όλους κότες - όρνιθες, είναι από τα πιο διαδεδομένα εξημερωμένα οικόσιτα πτηνά, που συνοδεύουν τον άνθρωπο εδώ και 10.000 χρόνια.

Οι οικόσιτες κότες

Η επιστημονική ονομασία της κότας είναι Gallus gallus domesticus. Ανήκει στην οικογένεια των Φασιανίδων. Το αρσενικό του είδους ονομάζεται κόκορας ή πετεινός ή αλέκτωρ, ενώ τα νεαρά πουλιά λέγονται κοτόπουλα, πουλάδες, κοκοράκια.

Ο άνθρωπος εκτρέφει τις κότες κυρίως για τα αυγά που του γεννούν και αποτελούν την πιο θρεπτική τροφή για τον άνθρωπο, αφού περιέχουν πρωτεΐνες υψηλής βιολογικής αξίας. Tα αυγά είναι επίσης μια πολύ καλή πηγή ασβεστίου, φωσφόρου, καλίου, νατρίου, σιδήρου, σεληνίου, ιωδίου, πολλές βιταμίνες του συμπλέγματος Β, Α και D.

Παράλληλα η κότα προσφέρει το κρέας της το οποίο είναι άπαχο και ιδιαίτερα εύπεπτο με μεγάλη διατροφική αξία.

Στην εποχή μας ο άνθρωπος αξιοποιεί από τις κότες ακόμα και την κοπριά τους, αφού περιέχει ανόργανα στοιχεία σε μεγάλα ποσοστά που είναι ιδιαίτερα θρεπτικά για τις καλλιέργειες, όπως κάλιο, φώσφορο και άζωτο.

Ο κόκορας ή πετεινός

Τα αρσενικά του είδους, ανάλογα πάντα και με τη ράτσα, είναι πιο μεγαλόσωμα με λαμπερό και πολύχρωμο φτέρωμα ειδικά γύρω από την τραχηλιά. Το κεφάλι στολίζεται από ένα βαθυκόκκινο σάρκινο εξόγκωμα στην κορφή του που λέγεται λειρί, ενώ κάτω από το σκληρό και κοντό ράμφος τους κρέμονται δύο μικρότερα κόκκινα σαρκώματα που λέγονται σκουλαρίκια.

Rooster by Mark Round, CC BY-NC-ND 2.0

Η ουρά είναι συνήθως πυκνή, μεγάλη και φουντωτή. Τα λεπιδωτά πόδια τους έχουν τρία δάχτυλα μπροστά με σκληρά και σουβλερά νύχια και ένα δάχτυλο πίσω.

Στο πίσω μέρος του ποδιού προεξέχει ένα "νύχι" που λέγεται σπιρούνι. Το χρώμα του δέρματος των ποδιών μπορεί να είναι κίτρινο ή γκριζόμαυρο ανάλογα με τον χρωματισμό του φτερώματος. Το μέγιστο βάρος ανάλογα πάντα και με την ράτσα μπορεί να φτάσει 2 έως 5 κιλά.

Τα αρσενικά εκπέμπουν μια δυνατή χαρακτηριστική κραυγή (το λάλημα του πετεινού) η οποία σηματοδοτεί τη χαραυγή. Μετά από έρευνες διαπιστώθηκε πως διαθέτουν ένα εσωτερικό βιολογικό ρολόι και δεν επηρεάζεται από εξωτερικούς παράγοντες.

Οι θηλυκές κότες

Είναι πιο μικρόσωμες από τα αρσενικά, με πιο μουντό χρωματισμό φτερώματος, με πιο κοντή ουρά, μικρότερο λειρί και σκουλαρίκια και χαμηλότερο βάρος σώματος. Ανάλογα με τη ράτσα τους, έχουν μεγάλη ωοπαραγωγική ικανότητα η οποία κυμαίνεται από 180 - 240 αυγά ετησίως.

Κότα ελευθέρας βοσκής By AnemoneProjectors CC BY-SA 2.0, via Wikimedia Commons.

Το λειρί

Τα λειριά διαφέρουν σε χρώμα, σχήμα και μέγεθος ανάλογα με την ηλικία, το φύλο και την ράτσα των πτηνών. Το λειρί και στα δύο φύλα δεν έχει μόνο διακοσμητικό ρόλο. Αρχίζει και διαμορφώνεται σταδιακά στα νεαρά κοτόπουλα και αποτελεί ένα καθοριστικό σημάδι για τον διαχωρισμό του φύλου.

Στα αρσενικά είναι πάντα πιο εντυπωσιακό και έχει διάφορες χρωματικές αποχρώσεις από κόκκινο έως μοβ ή ακόμα και μαυροκόκκινο.

Στις νεαρές πουλάδες ο έντονος χρωματισμός του λειριού είναι σημάδι σεξουαλικής ωριμότητας και απόδειξη ότι πολύ σύντομα θα γεννήσουν το πρώτο τους αυγό, κάτι που συμβαίνει γύρω στους 6 μήνες περίπου.

Και στα δύο φύλα ο έντονος χρωματισμός του λειριού είναι σημάδι υγείας και ζωτικότητας. Συνήθως σε ένα κοτέτσι ο κόκορας με το πιο εντυπωσιακό λειρί αναλαμβάνει τον ρόλο του αρχηγού και με αυτό προσελκύει τα ταίρια του.

Η πιο σημαντική όμως λειτουργία που επιτελεί είναι ότι μέσα από πυκνό δίκτυο των αιμοφόρων αγγείων του, καταφέρνει τις ζεστές ημέρες να μειώνει την θερμοκρασία του σώματος.

Ένα άτονο και πεσμένο λειρί υποδηλώνει την ύπαρξη κάποιας ασθένειας.

Κάποια είδη διαθέτουν λοφίο με πούπουλα στην κορυφή του κεφαλιού σε διάφορα σχέδια ή κάτω από το ράμφος μοιάζοντας σαν να έχουν μια μικρή γενειάδα, ενώ κάποια έχουν διακοσμητικά πούπουλα μέχρι και στα πόδια.

Συμπεριφορά

Αν και πτηνά, οι κότες δεν έχουν πτητική ικανότητα όπως τα περισσότερα πουλιά. Μπορούν όμως να φτερουγίζουν σε κοντινές αποστάσεις.

Προτιμούν να ξεκουράζονται σε χαμηλόκλαδα δέντρα και να κάνουν συχνά αμμόλουτρα. Είναι ημερόβια πουλιά και αρέσκονται να σκαλίζουν το χώμα για να βρουν την τροφή τους.

Είναι πτηνά με εξερευνητική διάθεση και συχνά απομακρύνονται για να ανακαλύψουν περισσότερη τροφή, αλλά τρομοκρατούνται εύκολα με αποτέλεσμα να ανεβαίνουν απότομα οι καρδιακοί τους παλμοί (από 250 το λεπτό μπορεί να φτάσουν τους 500), μια κατάσταση από την οποία αργούν να επανέλθουν.

Η θερμοκρασία του σώματός τους κυμαίνεται φυσιολογικά από 41 - 50 βαθμούς Κελσίου.

Ο κόκορας έχει ηγετική θέση στο κοτέτσι. Έχει το ρόλο του αρχηγού, του φροντιστή, του γεννήτορα. Είναι αυτός που επιβλέπει το κοπάδι του, ειδοποιεί για ενδεχόμενο κίνδυνο και θα επιτεθεί στον πιθανό εχθρό για να προστατέψει το κοπάδι του.

Με χαρακτηριστική φωνή καλεί τις κότες κοντά του όταν διαπιστώσει την ύπαρξη τροφής και τσιμπολογά μαζί τους.

Οι κότες είναι παμφάγα κοινωνικά πουλιά που ζουν ομαδικά ακολουθώντας κανόνες ιεραρχίας. Αν και οι περισσότεροι άνθρωποι δεν τα θεωρούν έξυπνα πτηνά παρόλα αυτά καταφέρνουν και επικοινωνούν μεταξύ τους με 30 διαφορετικούς ήχους.

Μάλιστα, η Christine Nicol καθηγήτρια ευημερίας των ζώων του Πανεπιστημίου του Μπρίστολ, μετά από 20ετή έρευνα που διεξήγαγε σε νεαρά κοτόπουλα, υποστηρίζει ότι διαθέτουν σε κάποιους τομείς την ευφυΐα ενός πεντάχρονου παιδιού.

Φυσικοί εχθροί τους θεωρούνται τα γεράκια, οι αλεπούδες τα κουνάβια, τα φίδια. Για να προφυλάξουν το κοπάδι τους οι εκτροφείς συχνά μαζί με τις κότες εκτρέφουν και χήνες ή γαλοπούλες τα οποία μόλις αντιληφτούν κίνδυνο λειτουργούν ως συναγερμός. Η συμβίωση με έναν σκύλο που περιπλανάται ελεύθερος γύρω από το κοτέτσι, είναι το καλύτερο απωθητικό των εχθρών τους.

Το προσδόκιμο ζωής καλοζωισμένων πτηνών μπορεί να φτάσει ακόμα και τα δέκα χρόνια. Όπως είναι φυσικό η ωοπαραγωγική ικανότητα της κότας μειώνεται σταδιακά. Όμως παρόλα αυτά μια μεγάλη σε ηλικία κότα μπορεί να γίνει άριστη κλώσα.

Ράτσες

Υπάρχει μια μεγάλη ποικιλία ντόπιων(ελληνικών) ορνίθων που διαφέρουν στο μέγεθος, στον χρωματισμό φτερώματος, άλλες που έχουν διακοσμητικά λοφία, σκούφους, γενειάδες, διαφορετικά λειριά, κοντές ή μακριές ουρές, με φτέρωμα στα πόδια, με κατσαρό φτέρωμα, με γυμνό λαιμό, που προέρχονται από διάφορες περιοχές της Ελλάδας.

Ωστόσο, υπάρχουν και οι κότες εισαγωγής που συνήθως παίρνουν το όνομά τους από τη χώρα προέλευσης τους. Οι πιο γνωστές φυλές είναι:

• Plymouth Rock
• Sussex
• Leghorn
• Brahma
• Wyandotte
• Langshan
• New Hampshire
• Cochin
• Minorca
• Jersey black giant
• Australop, Andalusian
• Orpington

Περιεχόμενα οδηγού

• Η Διατροφή της Κότας
• Ασθένειες της Κότας και Πτερόρροια
• Το κοτέτσι και η αναπαραγωγή της κότας

Media gallery Κοτών

Σωστή διατροφή! Το Α και το Ω στη διαχείριση των καναρινιών μας. Στην ερώτηση, "ποια είναι η σωστή διατροφή;", υπάρχουν περισσότεροι του ενός τρόποι για να απαντήσει κανείς.

Περιληπτική αναφορά στη διατροφή των καναρινιών


Καταρχήν, θα πρέπει να έχουμε, μια βασική γνώση του ποια θρεπτικά συστατικά είναι απαραίτητα στα πουλιά και πως κατηγοριοποιούνται. Μια απλουστευμένη κάπως προσέγγιση του θέματος είναι η εξής:

1. Καύσιμα
2. Δομικά υλικά
3. Προστατευτικές ουσίες

Καύσιμα = Υδατάνθρακες

Σε αυτή την κατηγορία υπάγονται οι υδατάνθρακες και τα λίπη. Ποια είναι η προσφορά τους; Ενέργεια! Μέσω αυτής επιτυγχάνεται η διατήρηση όλων των σωματικών λειτουργιών.

Κυκλοφορία του αίματος, διατήρηση θερμοκρασίας σώματος, πέψη και χώνευση κλπ. Όλες αυτές οι λειτουργίες χρειάζονται τους υδατάνθρακες για να συντελεστούν, οι οποίοι αφού διασπασθούν σε σάκχαρα και άμυλο, στηρίζουν την αναπαραγωγή των κυττάρων και προσφέρουν την απαραίτητη ενέργεια στους μύες του σώματος, συμπεριλαμβανομένης της καρδιάς.

Τις ίδιες λειτουργίες στηρίζουν και τα λίπη με μίαν όμως διαφορετική διαδικασία. Ποιος είναι ο βασικός προμηθευτής αυτών; Αρχικά, τα μείγματα σπόρων.

Είναι πάντα ίδιες οι ανάγκες των πουλιών και τα μείγματα;

ΟΧΙ. Όπου υπάρχουν διαφορετικές ανάγκες, πρέπει να υπάρχουν και διαφορετικά μείγματα. Πριν απ' όλα, ο τόπος και ο τρόπος που ζει ένα πουλί, επηρεάζει τα μέγιστα. Βορειότερες περιοχές, μεγαλύτερες ανάγκες. Διαφορετικές χρονικές περίοδοι, σημαίνουν αλλαγές και στις διατροφικές ανάγκες.

Παραδείγματος χάρη, οι μεγάλοι χώροι διαβίωσης ή τα μικρά κλουβιά είναι παράγοντες που δημιουργούν την ανάγκη διαφοροποίησης της διατροφής.

Η καλή γνώση της περιεκτικότητας κάθε σπόρου σε λιπαρά, υδατάνθρακες και πρωτεΐνες, είναι καλό εφόδιο για μια σωστή προσέγγιση του θέματος. Η σκέψη μας πρέπει να βασίζεται στη λογική του "δώσε τα απαραίτητα στο πουλί, ανάλογα την εποχή, τον τύπο και τις συνθήκες διαβίωσής του" και άσε αυτό να αποφασίσει για τις μικροδιαφορές στην κατανάλωση του καθ’ενός.

Δομικά υλικά = Πρωτεΐνες

Σε αυτή την κατηγορία οι πρωτεΐνες έχουν τον βασικό ρόλο. Η προσφορά τους είναι μεγάλη κατά την αναπαραγωγή και την περίοδο της πτερόρροιας.

Η βασική πηγή πρωτεΐνης τους χρόνια τώρα, είναι το αυγό (αυγοτροφή). Πολλές φορές μάλιστα, η συζήτηση γύρω από τη διατροφή επικεντρώνεται αποκλειστικά σ’ αυτό. Οι πρωτεΐνες με τις ακολουθίες των αμινοξέων τους λειτουργούν είτε σαν υλικό κατασκευής των κυττάρων, είτε ως ένα τμήμα του μηχανισμού ελέγχου του.

Προστατευτικές ουσίες = Βιταμίνες

Ο τρόπος που μεταβολίζονται τα δομικά υλικά αλλά και τα καύσιμα, έχει ανάγκη την παρουσία μεγάλων εργοστασίων επεξεργασίας (βλ συκώτι). Τα εργοστάσια όμως, για να δουλεύουν συνέχεια και με συνέπεια χρειάζονται καθημερινή φροντίδα και προστασία. Το ρόλο αυτής της προστασίας, έχουν αναλάβει οι βιταμίνες.

Που βρίσκονται οι βιταμίνες; Μα στα φρέσκα φρούτα και στις πρασινάδες όλων των ειδών.

Περισσότερα: Οι βιταμίνες στα πτηνά

Συνοψίζοντας

Η αντιστοιχία σε τρόφιμα λοιπόν με μια ματιά είναι:

• Καύσιμα = Σπόροι
• Δομικά υλικά = Αυγό
• Θωράκιση οργανισμού = Φρούτα και Λαχανικά

Αυτή μια περίληψη του θέματος "διατροφή καναρινιών", που αν την έχουμε στο μυαλό μας σαν βάση, έχουμε ταυτόχρονα το στήριγμα πάνω στο οποίο θα χαράξουμε τον δικό μας διατροφικό δρόμο.

Σχετικό περιεχόμενο

Σωστή διατροφή των πουλιών Διατροφή σποροφάγων πουλιών Συμπληρώματα Βιταμινών & Μετάλλων για Πτηνά Οι πιο κοινές διατροφικές ελλείψεις των πτηνών

Οι τύποι φτερώματος των καναρινιών. Μάθετε τι είναι μαλακό, σκληρό, κοντό, μακρύ, έντονο, χιονέ ή μωσαϊκό, buff, frost, intensive πτέρωμα αλλά και πως να τα διακρίνετε.

Πολλές φορές ακούγονται στις συζητήσεις μεταξύ των εκτροφέων καναρινιών χρώματος και θέσεως, οι σχετικές με τα φτερά των καναρινιών έννοιες όπως, μαλακό ή σκληρό, κοντό ή μακρύ, έντονο, χιονέ η μωσαϊκό φτέρωμα κλπ.

Ακόμη και κάποιες ξενόγλωσσες έννοιες όπως το buff, lumps, frost, intensive κλπ έχουν μπει στο λεξιλόγιό μας και σε κάποιες περιπτώσεις τις αποδεχόμαστε χωρίς ίσως να γνωρίζουμε τι ακριβώς σημαίνουν.

Ορολογία χαρακτηριστικών του φτερώματος

Ας δούμε πρώτα κάποιους ορισμούς ώστε να κατανοήσουμε το θέμα και να καταλαβαίνουμε ευκολότερα την ανάλυση.

• Λιπόχρωμα: Δίνει το βασικό χρωματισμό του καναρινιού. Είναι λιποδιαλυτό υλικό που προέρχεται κυρίως από τις τροφές που καταναλώνουν τα πουλιά και είναι υπεύθυνο για το χρώμα της βάσης.
• Χρώμα βάσης: Αναφέρετε στο βασικό χρώμα του καναρινιού που μπορεί να είναι κίτρινο, κόκκινο ή να μη βαφεί καθόλου και να παραμείνει λευκό.
• Μη έντονος: Χαρακτηρίζεται ο τύπος του φτερώματος που τα φτερά του κυρίως είναι μαλακά, μακριά και φαρδιά. Το χρώμα του λιποχρώματος μπορεί να είναι κίτρινο ή κόκκινο που σταματά λίγο πριν το τέλος του φτερού αφήνοντας ένα λευκό τελείωμα που ονομάζεται χιόνισμα. Αντίστοιχα τα πουλιά χαρακτηρίζονται ως Τύπου Β, frost, buff (gloster) κλπ. Μη έντονο ήταν ο φυσικός - αρχικός τύπος φτερώματος των πουλιών, αλλά μέσα από επιλεκτικές διασταυρώσεις προέκυψαν τόσο το έντονο όσο και το μωσαϊκό.
• Έντονος: Χαρακτηρίζεται ο τύπος του πτερώματος που τα φτερά κυρίως είναι σκληρά, κοντά και στενά. Το χρώμα του λιποχρώματος, μπορεί να είναι κίτρινο ή κόκκινο πρέπει να φτάνει μέχρι το τελείωμα του φτερού. Αντίστοιχα τα πουλιά χαρακτηρίζονται και ως τύπου Α, intensive, Yellow (gloster) κλπ.

Προσοχή: Συνήθως στα ζευγάρια μας φροντίζουμε να έχουμε ένα πουλί με έντονο φτέρωμα κι ένα πουλί χιονέ κρατώντας την ισορροπία στη σκληρότητα των φτερών.

Στην πράξη όμως υπάρχουν και περιπτώσεις με πουλιά που ενώ έχουν έντονο φτέρωμα εντούτοις είναι μαλακό το φτερό τους και όμοια σε ένα χιονέ πουλί το φτερό να αποδειχτεί σκληρό.

• Μωσαϊκός: Χαρακτηρίζεται ο τύπος του φτερώματος που πλησιάζει περισσότερο προς το έντονο αλλά βρίσκεται μόνο σε ορισμένα σημεία του σώματος των καναρινιών όπως στους οδηγούς στις φτερούγες, στη μάσκα των αρσενικών ή τα φρύδια των θηλυκών κλπ.


Η δομή του φτερού

Τα φτερά των πουλιών είναι από κατασκευής ένα μεγάλο θαύμα της φύσης ως προς την κατασκευή, το σχεδιασμό και τον τελικό προορισμό.

Αποτελούνται από τον κεντρικό άξονα, ο οποίος ονομάζεται ράχη, είναι εύκαμπτος και εξαιρετικά ανθεκτικός. Από αυτόν εκφύονται (βγαίνουν) σειρές διασταυρούμενων τριχιδίων τα οποία σχηματίζουν το λείο έλασμα του φτερού.

Τα τριχίδια προσκολλούνται μεταξύ τους μέσω αρκετών εκατοντάδων μικροσκοπικών υποτριχιδίων που βγαίνουν από τα τριχίδια και συνδέονται πολύ καλά μεταξύ τους με τα άγκιστρα, σχηματίζοντας με ένα είδος φυσικού "φερμουάρ" μια ενιαία και ανθεκτική επιφάνεια.

Υπάρχουν έξι διαφορετικές ομάδες φτερών που χωρίζονται ανάλογα με το σημείο που βρίσκονται και το σκοπό που εκπληρώνουν πάνω στο σώμα του πτηνού.

1. Τα φτερά της ουράς
2. Τα φτερά οδηγοί ή πτήσης
3. Τα ημίφτερα ή καλυπτήρια
4. τα τριχόφτερα
5. τα σμιγγόφτερα και
6. τα πτίλα ή πούπουλα


• Φτερά ουράς: είναι μεγάλα και κάπως συμμετρικά ως προς τον νοητό άξονα της ράχης τους.
• Φτερά πτήσης: είναι ασύμμετρα ως προς τον νοητό άξονα της ράχης, το έλασμα είναι στενότερο στο πρόσθιο άκρο από ο,τι στο πίσω άκρο. Αυτό το κλασικό σχέδιο αεροτομής βοηθάει κάθε φτερό που χρησιμοποιείται στην πτήση να συμπεριφέρεται ως μικροσκοπική φτερούγα.
• Ημίφτερα ή καλυπτήρια: είναι φτερά που βρίσκονται διάσπαρτα και καλύπτουν όλο το σώμα του πτηνού.
• Τριχόπτερα: είναι τα φτερά που έχουν σχετικά μακρύ, λεπτό και εύκαμπτο στέλεχος και μοιάζουν με τρίχες.
• Σμιριγγόπτερα: ονομάζονται τα φτερά που φέρουν μακρύ και λεπτό στέλεχος γυμνό στο μεγαλύτερο μέρος του, έτσι ώστε να δίνουν την εντύπωση σκληρής τρίχας.
• Πτίλα: οι μαλακοί θύσανοι κάτω από τα κυρίως φτερά. Δεν έχουν άγκιστρα, είναι άφθονα στο στήθος ή στην κοιλιά και ο ρόλος τους είναι η διατήρηση της θερμότητας του σώματος.

Τα φτερά βοηθούν και στον έλεγχο θερμοκρασίας του σώματος των πουλιών εγκλωβίζοντας για θερμομόνωση ένα στρώμα αέρα. Ασφαλώς κι από κατασκευής τα πούπουλα είναι τόσο καλό μονωτικό υλικό ώστε κανένα συνθετικό υλικό δεν είναι μέχρι στιγμής εφάμιλλό τους.

Με την πάροδο του χρόνου τα φτερά φθείρονται και έτσι τα πουλιά τα αντικαθιστούν μέσω της πτερόρροιας που γίνεται μια φορά το χρόνο. Τα παλιά φτερά πέφτουν και βγαίνουν νέα. Τα περισσότερα πουλιά αντικαθιστούν τα φτερά των φτερούγων και της ουράς τους με προβλέψιμο και συμμετρικό τρόπο ώστε να διατηρούν πάντα την ικανότητα πτήσης.

Σκληρό ή μαλακό φτερό

Όπως αναφέρθηκε στην αρχή το μαλακό φτέρωμα είναι πιο πλατύ και στρογγυλεμένο ενώ το σκληρό που είναι στενότερο και μυτερό στο τελείωμά του.

Η αφή είναι πιο ασφαλής τρόπος αναγνώρισης της σκληρότητας ενός φτερού. Το μαλακό φτερό έχει πιο λεπτό στέλεχος σε σχέση με το σκληρό ενώ τα τριχίδια της βάσης του φτερού είναι φανερά περισσότερα και μεγαλύτερα και έτσι όταν το λυγίζουμε, κρατώντας το από το καλάμι, επανέρχεται με καθυστέρηση στην αρχική του θέση.

Στο σκληρό φτερό έχουμε στέλεχος που είναι πιο χοντρό, περισσότερο σκληρό και τα τριχίδια στη βάση του είναι μικρότερα και λιγότερα. Εξ αιτίας των παραπάνω είναι αισθητά πιο γρήγορη η επιστροφή στην αρχική του θέση μετά το λύγισμα.

Προσωπικά υιοθέτησα τη σκέψη φίλου εκτροφέα που ταξινομεί, ίσως κάπως αδόκιμα αλλά πρακτικότατα, τη σκληρότητα των φτερών σε μια κλίμακα από το ένα που σημαίνει πολύ σκληρό φτερό μέχρι και το έξι για το πολύ μαλακό.

Αν δεχτούμε την παραπάνω κλίμακα τότε στόχος του εκτροφέα είναι να επιλέγει τα ζευγάρια του χρησιμοποιώντας ένα καναρίνι με σκληρό φτερό και κάποιο με μαλακό, για παράδειγμα 2 με 5 ή μεσαίας σκληρότητας φτερά 3 με 4.

Η κρίση βέβαια της σκληρότητας ενός φτερού είναι εντελώς υποκειμενική.

Οι απόγονοι τέτοιων επιλογών θα έχουν το ιδανικό φτέρωμα αποφεύγοντας τα πολύ σκληρά φτερώματα που αφήνουν τα πουλιά "άδεια" και "γυμνά" ή τα πολύ μαλακά φτερώματα που έχουν επιπτώσεις με κύστες (lamps) και σοβαρά άλλα προβλήματα υγείας. Ιδανικά όπως είναι φυσικό θεωρούνται τα φτερά μεσαίας σκληρότητας δηλαδή το τρία και τέσσερα στην εξάβαθμη κλίμακα.

Στη φωτογραφία βλέπουμε τέσσερα φτερά από το στήθος καναρινιών που μπορούμε εντελώς υποκειμενικά όπως είπαμε, αλλά αναγκαία για την κατανόηση των όσων γράφονται να ταξινομηθούν στην εξάβαθμη κλίμακα με τα παραπάνω κατά την κρίση μου χαρακτηριστικά.

Δυστυχώς ή καλύτερα ευτυχώς, πρώτου και έκτου βαθμού σκληρότητας φτερό δεν έχω στο κοπάδι μου. Τα φτερά φωτογραφήθηκαν με την ίδια κλίμακα ώστε να έχουμε και σύγκριση του μεγέθους τους.

Σχετικό περιεχόμενο

Διάκριση του τύπου πτερώματος καναρινιών

Τα φαιό καναρίνια είναι ένα σχετικά νέο είδος, μια όμορφη μετάλλαξη στην οικογένεια των καναρινιών.

Η μετάλλαξη των φαιό καναρινιών


Αυτή μετάλλαξη άρχισε να εκτρέφεται το 1964, από τον Βέλγο Jean Pierre Ceuppens οποίος είναι τελικά κι ο δημιουργός της. Στην ομάδα αυτή ανήκουν τα πουλιά της καφέ και της μαύρης σειράς και η διαφοροποίησή τους αφορά καθαρά τις ευμελανίνες στο φτέρωμα της κάθε γραμμής.

Αυτή η διαφοροποίηση εστιάζεται στη μεγαλύτερη διάχυση της ευμελανίνης στο κέντρο των φτερών της μαύρης σειράς, σε σχέση με τη σοβαρή μείωση που παρατηρείται στα φτερά των καναρινιών της καφέ σειράς.

Φυσικά για να μπορέσουμε να έχουμε ολοκληρωμένη εικόνα ας θυμηθούμε κάποιες από τις βασικές ορολογίες που θα χρησιμοποιηθούν ώστε να γίνονται κατανοητά όλα όσα αναφέρονται.

Μαύρη ευμελανίνη

Είναι η μαύρη μελανίνη που ευρίσκεται στο κέντρο των φτερών και στο κάτω άκρο τους στο υπο-πτέρωμα. Αυτήν τη μελανίνη την έχουν τα πουλιά της πράσινης σειράς. Καφέ ευμελανίνη

Είναι η καφέ μελανίνη που ευρίσκεται στο κέντρο των φτερών και στο κάτω άκρο τους στο υπο-πτέρωμα. Αυτήν τη μελανίνη την έχουν τα πουλιά της καφέ σειράς, συμπεριλαμβανομένου του είδους των πουλιών που αναφερόμαστε.

Φαιομελανίνη

Είναι η καφέ μελανίνη που εντοπίζεται στην περιφέρεια των φτερών και είναι πάντα παρούσα στα φαιό καναρίνια.

Καφέ σειρά πουλιών

Σε αυτά ανοίκουν τα πουλιά που έχουν σοβαρή ένδειξη παρουσίας καφέ ευμελανίνης έναντι της μαύρης.

Υποπτέρωμα

Το υπο-πτέρωμα είναι το κάτω μέρος των πούπουλων που έχει ένα πουλί και σε μήκος που αφορά το 1/3 του μήκους των φτερών. Το πιο εύκολο και προσβάσιμο τμήμα ελέγχου του υπο-πτερώματος είναι το κάτω μέρος της κοιλιάς. Στα πουλιά της καφέ σειράς είναι από απαλό μπεζ έως σκούρο καφέ ενώ στα λιποχρωμικά καναρίνια είναι λευκό.

Χαρακτηριστικά των φαιό καναρινιών

Σημαντικό αλλά και βασικό χαρακτηριστικό της μετάλλαξης είναι τα έντονα κόκκινα μάτια (ino) που έχουν όλα τα καναρίνια φαιό. Tο χρώμα των ματιών της καφέ σειράς των φαιό καναρινιών που βρίσκεται στην αριστερή πλευρά της φωτογραφίας, είναι πιο έντονα κόκκινα σε σχέση με της "μαύρης" στα δεξιά όπου σαφώς τα μάτια παρουσιάζονται πιο σκούρα.

Εξίσου σημαντικό χαρακτηριστικό γνώρισμα είναι η εμφάνιση ενός πολύ σκούρου καφέ χρώματος της φαιομελανίνης. Ειδικά στα μωσαϊκού φτερώματος, αυτή η μετάλλαξη δρα επιτρέποντας στο λευκό πλέον σχέδιο αχάτη της πλάτης να εμφανίζεται διάσπαρτα και όμορφα από ψηλά στο κεφάλι μέχρι χαμηλά στην ουρά του καναρινιού, αναδεικνύοντας και την ιδιαίτερη ομορφιά αυτής της μετάλλαξης στο έπακρο.

Όπως όλοι, γνωρίζουμε οι γραμμές του αχάτη στα περισσότερα καναρίνια είναι μελανινικές και μπορούμε να τις συναντήσουμε από ανοιχτό καφέ έως και μαύρες. Έτσι, ειδικά οι λευκές διακεκομμένες γραμμές δημιουργούν μια όμορφη αντίθεση στο έντονα καφέ χρώμα της πλάτης των φαιό καναρινιών.

Όσο πιο ασύμμετρα διάσπαρτες είναι τόσο πιο όμορφα γράφουν στις πλάτες των πουλιών αυτής της ράτσας.

Αυτή η εικόνα δείχνει ένα κίτρινο αρσενικό φαιό καναρίνι μωσαϊκου φτερώματος με τα τυπικά χαρακτηριστικά του χρώματος (ή της μετάλλαξης).

1. Μια πολύ σημαντική μάσκα στο πρόσωπο του.
2. Οι τυπικές λευκές γραμμές.
3. Τα τελειώματα των φτερών της ουράς.

Η ένταση της φαιομελανίνης πρέπει να παραμένει ίδια από τα πλευρά μέχρι και την πλάτη και από το κεφάλι μέχρι την ουρά, επιτρέποντας με το βαθύ καφέ χρώμα την ανάδειξη των λευκών στιγμάτων.

Η ανάμειξη του λιποχρώματος με το υπόλοιπο καφέ σκούρο πτέρωμα στο θώρακα αλλά κυρίως στο πρόσωπο δημιουργούν μια όμορφη μάσκα, χαρακτηριστική κυρίως στα αρσενικά μέλη υπο-είδους της ράτσας αυτής.

Στα μεγάλα κινητήρια φτερά όπως και στα φτερά της ουράς των πτηνών πρέπει να υπάρχει το χαρακτηριστικό καφέ έντονο τελείωμα (σαν στρίφωμα). Στα αριστερά της φωτογραφίας παρατηρούμε το σωστό καφέ τελείωμα ή είναι μειωμένο ενώ στα δεξιά της φωτογραφίας απουσιάζει από τα φτερά. Αυτό το μειονέκτημα θεωρείται λάθος και βαθμολογείται αρνητικά.

Το ράμφος, τα πόδια και τα νύχια των καναρινιών έχουν μπεζ χρώμα το χρώμα δηλαδή του δέρματος, χωρίς να παρουσιάζονται μελανινικά σημάδια ή κενά.

Το λιποχρώμα μπορεί να προσαρμοστεί σε όλες τις εκδοχές του και σε όλους τους τύπους φτερώματος κατά προφανή τρόπο.

Διασταυρώσεις φαιό καναρινιών

Η μετάλλαξη των φαιό καναρινιών ακολουθεί τη γενετική των υπολειπόμενων καναρινιών. Δηλαδή το γονίδιο υποχωρεί έναντι των μη φαιό που για να παρουσιαστεί πρέπει και τα δυο πουλιά να είναι φορείς αυτής της μη φυλοσύνδετης μετάλλαξης.

1. Φαιό καναρίνι Χ Φαιό καναρίνι
2. Φαιό καναρίνι Χ Νορμάλ καναρίνι
3. Φαιό καναρίνι Χ Νορμάλ καναρίνι φορέας φαιό
4. Νορμάλ καναρίνι φορέας φαιό Χ Νορμάλ καναρίνι φορέας φαιό
5. Νορμάλ καναρίνι Χ Νορμάλ καναρίνι φορέας φαιό

Δείτε τα γραφήματα με τους συνδυασμούς ζευγαριών των Φαιό καναρινιών.

Στην εικόνα παρουσιάζονται τα "γενετικά" αποτελέσματα αριστερά της μαύρης γραμμής και δεξιά της καφέ γραμμής των φαιό καναρινιών. Τα τελευταία χρόνια οι εκτροφείς ασχολούνται όλο και περισσότερο με την καφέ σειρά, εγκαταλείποντας την μαύρη. Στο πίσω μέρος βρίσκονται τα μικρά φορείς των μεταλλάξεων.

Είδη και κατηγορίες φαιό καναρινιών

• κίτρινα έντονα και χιονέ
• κίτρινα ιβουάρ έντονα και χιονέ
• λευκό κυρίαρχο φαιό και λευκό υποτελές
• φαιόκόκκινο έντονο φαιό και χιονέ
• κόκκινο ιβουάρ έντονο φαιό και χιονέ
• κίτρινα μωσαϊκά φαιό
• κίτρινα ιβουάρ μωσαϊκά φαιό
• κόκκινο μωσαϊκά φαιό
• κόκκινα ιβουάρ μωσαϊκά φαιό

Μερικά δείγματα φαιό καναρινιών

    

Media gallery φαιό καναρινιών

Σχετικό περιεχόμενο

Διασταύρωση φαιό καναρινιών Η μετάλλαξη Φαιό στα Καναρίνια (Phaeo)

Το Γερμανικό Λοφιοφόρο καναρίνι (σκουφάτο) είναι μια σχετικά παλιά μετάλλαξη καναρινιών. Η πρώτη επίσημα καταγεγραμμένη αναφορά της ράτσας γίνεται το 1734. Δημιουργοί θεωρούνται οι Josef Heine, Gustav Mull και Klaus Speicher οι οποίοι αμέσως μετά το τέλος του Β' παγκοσμίου πολέμου ασχολούνται εντατικά να σταθεροποιήσουν και να καθιερώσουν τα συγκεκριμένα καναρίνια ως νέο είδος.

Το Γερμανικό Λοφιοφόρο (σκουφάτο) Καναρίνι

Το 1963 αναγνωρίστηκε από την γερμανική ομοσπονδία και το 1967 η διεθνής ομοσπονδία C.O.M. καθιέρωσε τα στάνταρ της φυλής, χωρίς όμως να βρίσκονται εν ζωή οι δημιουργοί της ράτσας.

Στη συνέχεια επήλθαν κάποιες αλλαγές στα standards της φυλής το 1975, το 1987, το 1997 και τελευταία το 2004.

Τα γερμανικά καναρίνια θεωρούνται κι αυτά καναρίνια χρώματος και στους διαγωνισμούς το χρώμα τους κρίνεται σύμφωνα με τα αντίστοιχα καναρίνια. Η μόνη διαφορά είναι το ότι έχουν στο κεφάλι τους καπέλο - σκουφί, το χρώμα του οποίου μπορεί να διαφέρει από το χρώμα του υπόλοιπου καναρινιού χωρίς να επηρεάζει την γενική βαθμολογία του.

Πρότυπο εμφάνισης των καναρινιών Huppe Allemand

Κάποια από αυτά τα srandards της μορφής αυτών των πουλιών φαίνονται στην παρακάτω φωτογραφία.

Ιδανικό καπέλο θεωρείται αυτό που το φτέρωμά του δεν είναι ιδιαίτερα μακρύ όπως συμβαίνει με τα σκουφιά στα καναρίνια Gloster ή crested.

Στα Γερμανικά σκουφάτα καναρίνια το καπέλο πρέπει να είναι οβάλ, να έχει σχήμα πετάλου, να φτάνει μέχρι το επάνω μέρος του ράμφους, να καλύπτει μόνο ένα μέρος του ματιού και να σβήνει ομαλά πίσω στον σβέρκο του πουλιού χωρίς όμως ανακάτωμα του φτερώματος.

Το κέντρο του πρέπει να είναι όσο το δυνατό πιο μικρό (χωρίς κενά), περίπου στο μέσο του κεφαλιού και να συνεχίζει ομαλά μέχρι και το σβέρκο του πουλιού.

Λάθη στο καπέλο των Γερμανικών καναρινιών

Στην παρακάτω εικόνα παρατηρούμε μερικές περιπτώσεις με τα πιθανά λάθη στο καπέλο τους.

1. Ιδανικό σκουφί για το είδος.
2. Λάθος, έχει χαμηλό και μακρύ σκουφί.
3. Λάθος, πολύ στρογγυλό θυμίζει gloster.
4. Λάθος και μάλιστα σημαντικό γιατί στο σκουφί έχει πολλά κενά στο πλάι και ανασήκωμα στον σβέρκο. Το ανασήκωμα συμβαίνει συνήθως από ανάποδο φτέρωμα στο σβέρκο.
5. Λάθος εξίσου σημαντικό έχουμε όταν το κέντρο βρίσκετε πολύ μπροστά. Η παρουσία του μουστακιού στο πάνω μέρος του ράμφους εμποδίζει το σκουφί να απλωθεί πάνω από αυτό, με αποτέλεσμα να φαίνεται κενό.

Προτάσεις για βελτίωση του σκουφιού στα Γερμανικά λοφιοφόρα καναρίνια

Με δεδομένο ο,τι υπάρχουν τα παραπάνω λάθη στα πουλιά που διαθέτουμε, ποιες είναι οι επιλογές μας ως εκτροφείς ώστε να μπορέσουμε να βελτιώσουμε την εικόνα και συνεπώς και τη βαθμολογία του κάθε πουλιού;

Ποιοι μπορεί να είναι οι κατάλληλοι σύντροφοι (consort καναρίνια) ώστε να μπορέσουμε να βελτιώσουμε τα λάθη της κάθε περίπτωσης;

Ας πάρουμε λοιπόν για την πιο πάνω εικόνα τα πράγματα με τη σειρά.

Πρώτη εικόνα: Παρατηρούμε την απόλυτη ισορροπία και το ιδανικό σκουφί - καπέλο στους απογόνους του ζευγαριού που πιστοποιεί και τη σωστή επιλογή των συντρόφων. Η επιλογή του εκτροφέα βοήθησε ώστε να διορθωθούν τα ελαττώματα.

Δεύτερη εικόνα: Βλέπουμε ένα πολύ καλοσχηματισμένο σκουφί αλλά με το κέντρο του πολύ μπροστά. Είναι ομολογουμένως η πιο δύσκολη περίπτωση σφάλματος στο σκουφί των Huppe Allemand. Το πρόβλημα δυστυχώς είναι γενετικό και δεν θα μπορέσουμε να το βελτιώσουμε.

Τρίτη εικόνα: Το σκουφί είναι υπέρμετρα στρογγυλό και μοιάζει πολύ με το καπέλο των Gloster καναρινιών. Η επιλογή συντρόφου με στενό κεφάλι και κοντό φτέρωμα είναι η πιο σωστή ώστε να εξαλείψουμε αυτό το χαρακτηριστικό απ' τους απογόνους.

Τέταρτη εικόνα: Όταν το φτέρωμα του σκουφιού είναι ανασηκωμένο (ανάποδα φτερά στο σβέρκο) τότε οι επιλογή μας πρέπει να περιλαμβάνει σύντροφο με χοντρό σβέρκο και μακρύ φτέρωμα (buff) και όχι κάποιο με λεπτό αυχένα.

Πέμπτη εικόνα: Στην πέμπτη εικόνα, τα μουστάκια που υπάρχουν πάνω στο ράμφος πιέζουν και ανυψώνουν ή διαχωρίζουν τα φτερά στο σκουφί των πουλιών στο σημείο εκείνο, δίνοντας την εντύπωση του κενού που στην ουσία δεν υπάρχει. Η επιλογή consort συντρόφου χωρίς τα μουστάκια πάνω από το ράμφος του είναι μονόδρομος ώστε να επανέλθει το καναρίνι στα σωστά για τη ράτσα του χαρακτηριστικά.

Ακολουθούν κάποιες περιπτώσεις με σφάλματα στο λοφίο του καναρινιού (εκτός από το πρώτο σχήμα), που χρειάζονται την προσοχή του εκτροφέα ώστε να αποφύγουμε αυτά τα προβλήματα στους απογόνους των εκτρεφομένων ζευγαριών μας.

Τελικά τα περισσότερα σφάλματα στο καπέλο αυτής της ράτσας καναρινιών είναι δυνατό με τους κατάλληλους εκτροφικούς χειρισμούς και επιλογές να εξαλειφθούν και να βελτιωθεί η γενική εικόνα των απογόνων τους.

Η κακή στάση σώματος στα λοφιοφόρα Γερμανικά καναρίνια

Αρκετές φορές ένα καναρίνι αυτής της κατηγορίας ενώ διαθέτει ένα όμορφο και καλοσχηματισμένο καπέλο, εντούτοις τιμωρείται με αρνητική βαθμολογία εξ αιτίας της κακής στάσεως του σώματός του. Δηλαδή είτε στέκεται περισσότερο από το κανονικό όρθιο είτε γυρτό πάνω στο πάτηθρο την ώρα της κρίσης.

Θυμίζω πως σε αυτή την κατηγορία η γωνία του σώματος σε σχέση με τον νοητό κάθετο άξονα πρέπει να είναι περίπου 60°.

Αιτίες γυρτής στάσης στα λοφιοφόρα καναρίνια

Οι αιτίες για τη δημιουργία της "γυρτής" στάσης είναι αρκετές αλλά προσωπικά εστιάζω την προσοχή μου σε μερικές από αυτές και που κατά τη γνώμη μου έχουν τη μεγαλύτερη συμμετοχή στη δημιουργία αυτού του σφάλματος.

• Αναμφισβήτητα ως βασικότερη αιτία θα πρέπει να χαρακτηριστεί το κακό γενετικό υλικό των γεννητόρων. Η επιλογή για το ζευγάρωμα των λοφιοφόρων δεν πρέπει να γίνεται άκριτα με γνώμονα απλά και μόνο τη διαθεσιμότητα, αλλά αυστηρά με τις απαιτήσεις της μετάλλαξης. Για παράδειγμα, αν ζευγαρώσω ένα κόκκινο λιποχρωμικό λοφιοφόρο καναρίνι με ένα απλό κόκκινο λιποχρωμικό είναι σχεδόν βέβαιο πως θα εμφανιστεί το ελάττωμα της "ξαπλωτής" στάσης στους απογόνους τους. Και σε αυτή την περίπτωση το σφάλμα παραμένει σχεδόν πάντα, άσχετα από την προσπάθεια που θα κάνω για τη βελτίωσή του.
• Η κακή τοποθέτηση των πάτηθρων στους κλωβούς ανάπτυξης των εφήβων είναι μια από τις βασικότερες αιτίες παρουσίασης της "γυρτής" στάσης. Πατήθρες που απέχουν λίγο από την οροφή του κλωβού πιέζουν τα πουλιά να σκύβουν συνεχώς προκειμένου να μετακινηθούν, να σταθούν ή να κουρνιάσουν. Ελάχιστη απόσταση της οροφής από τις πατήθρες για την αποφυγή αυτού του προβλήματος είναι τα 9-10 εκατοστά.
• Μικρότερη συμμετοχή στο παραπάνω πρόβλημα απορρέει κι από τον εξοπλισμό. Για παράδειγμα, τα λάθος τροφοδοχεία που ειδικά για την περίπτωση των λοφιοφόρων πρέπει να μην είναι κλειστά στην πάνω πλευρά τους, οι μικρές αποστάσεις καθ' ύψος στα κοτάνθαρα και άλλες παρόμοιες καταστάσεις.

Διόρθωση της γυρτής στάσης

Η κακή στάση σώματος αυτής της κατηγορίας βελτιώνεται με μια σχετική προσπάθεια, αρκεί να "διαβαστεί" αυτό το σφάλμα νωρίς από τον εκτροφέα και κάτοχό των πτηνών και ο τρόπος είναι σχετικά εύκολος και απλός.

Τοποθετούμε χαρτόνια ή παρόμοια υλικά μπροστά στο κλουβί έκθεσης, που να αποκλείουν την δυνατότητα στα καναρίνια να βλέπουν τον εξωτερικό χώρο και σε ύψος 7-8 εκατοστά πιο πάνω από το ψηλότερο πάτηθρο, αναγκάζοντάς με αυτό τον τρόπο τα πουλιά να τεντώνονται συνεχώς προκειμένου να βλέπουν έξω.

Η βελτίωση της στάσης των πουλιών προϊόντος του χρόνου είναι εκπληκτική αλλά η υπερβολή όπως πάντα μας οδηγεί στο ακριβώς αντίθετο από το επιθυμητό αποτέλεσμα που είναι η πολύ όρθια στάση και η οποία διορθώνεται δυσκολότερα.

Καλό είναι λοιπόν να είμαστε προσεκτικοί και με τακτικές δοκιμές να ελέγχουμε τα αποτελέσματα έτσι ώστε να έχουμε το επιθυμητό για την κρίση αποτέλεσμα.

Διασταυρώσεις Huppe Allemand και Consort καναρίνι

Σημαντική όπως είδαμε είναι τελικά και η επιλογή του συντρόφου στα λοφιοφόρα καναρίνια. Το σκουφί στα καναρίνια είναι κυρίαρχη μετάλλαξη και εφόσον υπάρχει το αντίστοιχο γονίδιο εκφράζεται πάντα.

Το ζευγάρωμα λοιπόν δύο καναρινιών με σκουφί θα μας δώσει 25% καναρίνια χωρίς σκουφί, 50% ετερωζυγωτά με σκουφί και 25% ομοζυγωτά με σκουφί.

Δυστυχώς όμως, εξ αιτίας γενετικών προβλημάτων στα οστά του κρανίου, αργά η γρήγορα το 25% από τα ομοζυγωτά καναρίνια με σκουφί θα πεθάνει, είτε ως έμβρυα στο αυγό, είτε αργότερα ως νεοσσοί στη φωλιά.

Συνεπώς προτείνεται να αποφεύγεται το ζευγάρωμα δυο λοφιοφόρων (σκουφάτων) καναρινιών.

Ζευγαρώνοντας καναρίνια αυτής της ράτσας επιλέγουμε λοιπόν ένα με καπέλο και ένα χωρίς ενώ σε ότι αφορά το χρώμα των απογόνων αν γνωρίζουμε τα βασικά με τη γενετική των υπόλοιπων καναρινιών θα ακολουθηθεί το ίδιο και για τα λιποχρωμικά Huppe Allemand.

Κίτρινο λοφιοφόρο (crested) Χ Κίτρινο χωρίς καπέλο (consort)

Για παράδειγμα αν ζευγαρώσουμε κίτρινο λιποχρωμικό λοφιοφόρο καναρίνι (crested) με επίσης κίτρινο καναρίνι χωρίς καπέλο (consort) θα έχουμε κίτρινα καναρίνια τα μισά με σκουφάκι και τα υπόλοιπα χωρίς.

Λευκό κυρίαρχο crested Χ Κίτρινο consort

Αν τώρα ζευγαρώσουμε λευκό κυρίαρχο λοφιοφόρο καναρίνι (crested) με κίτρινο λιποχρωμικό καναρίνι χωρίς καπέλο (consort) θα έχουμε το μισά καναρίνια κίτρινα και ya άλλα μισά λευκά κυρίαρχα. Σε κάθε χρώμα θα είναι τα μισά με σκουφάκι.

Σημείωση

Τα ποσοστά είναι σε θεωρητική βάση σε βάθος χρόνου και όχι άμεσα ορατά σε μία ή δυο γέννες.

Το σκουφί ως κυρίαρχη μετάλλαξη και είτε κληροδοτείται και φαίνεται στο κεφάλι των απογόνων είτε όχι. Φορέας της μετάλλαξης δεν υπάρχει.

Περισσότερες φωτογραφίες


Σχετικό περιεχόμενο

Που κυμαίνονται οι τιμές των γερμανικών σκουφάτων καναρινιών; Ο ρόλος του consort καναρινιού στην αναπαραγωγή των Γερμανικών λοφιοφόρων