Παιδιά έχω μια καναρα πρωτάρα πουλακι αναπαραγωγής δικιάς μου και έχω και μια καρδερινα πρωτάρα κι αυτή και θέλω να επιχειρήσω να τα ζευγαρώσω τα έβαλα σε χώρισμα πριν από 3 βδομάδες περίπου και τα έχω μαζί εδώ και 3 μέρες σήμερα όπως άνοιξα το παράθυρο και καθόμουν εκεί είδα την καναρα να τιτιβιζει και ο καρδερινος να την ταΐζει ή να της δίνει φιλάκια δεν το κατάλαβα και καλά τι να κάνω είναι καλό σημάδι;
Έχω διαβάσει κάποια πράγματα για μούλους, μου μένει όμως μία απορία, για την οποία δεν μπορώ να βρω απάντηση.
Διαβάζω ότι ανάλογα με τα είδη από τα οποία διασταυρώθηκε, το πιο πιθανό είναι να μην μπορεί να αναπαραχθεί.
Αυτό όμως τι σημαίνει; Οτί θα εμπλακεί κανονικά στις τελετουργίες του ζευγαρώματος χωρίς όμως να μπορέσει να μεταφέρει γεννητικό υλικό ή δεν θα μπει στον κόπο καν;
Με τον όρο τελετουργίες ζευγαρώματος εννοώ αν είναι θυλικό να κάνει την φωλιά του, να κάνει το σκύψιμο σε άκουσμα αρσενικού καθώς και την ίδια την πράξη, να κάνει και αυγά (τα οποία θα είναι τζούφια βέβαια). Αν είναι αρσενικό θα τραγουδήσει όπως και να έχει. Θα το κυνηγήσει όμως το θυληκό, θα πραγματοποιήσει την πράξη; Θα υπερασπιστεί το θυλικό του σε σχέση με άλλο αρσενικό? Θα απειλήσει άλλα αρσενικά για να ζευγαρώσει;
Ή πέραν του τραγουδιού στο αρσενικό δε θα υπάρχει το παραμικρό ενδιαφερόν για ζευγάρωμα;
Ρωτάω αφενός γενικά και για να μάθω αλλά και γιατί έχουν γίνει ήδη δύο απόπειρες με δυο διαφορετικά θυληκά να ζευγαρώσει ο Μπομπ (η Φατμέ είναι η δεύτερη) και αυτός... Τίποτα! Επίσης, δεν ξέρουμε καν από πού κρατάει η σκούφια του, οπότε δεν μπορούμε να το αποκλείσουμε θα έλεγα να είναι μούλος.
Και τώρα καθώς έγραφα αυτές τις γραμμές τον είδα για πρώτη φορά να κυνηγά τη Φατμέ, να την βάλει από κάτω... Εξεπλάγειν!
Η ερώτηση όμως παραμένει :)
Καλημερα σε ολους
Θελω να ρωτησω κατι. Μπορω να βαλω καναρια με αγριοπουλα μαζι στην ιδια κλουβα η να τα χωρισω η κλουβα εχει χωρισμα στη μεση
Πριν πολλα χρονια.. Το 1995 για την ακρίβεια, βρηκα και εγω ενα σπουργιτάκι αρσενικό (μαύρος λαιμός στο κατω μερος) στην αυλή μας περικυκλωμένο απο τις γατούλες μας... Πισω απο κατι γλάστρες.
Ευτυχως προλαβα και το έσωσα.
Σκεφτηκα να το πετούσα ξανα στα κεραμίδια, ομως εαν έπεφτε θα το έτρωγαν οι γάτες.
Δεν γνώριζα τιποτα περι οργανώσεων και δεν υπηρχε διαδεδομένο διαδύκτιο την εποχή αυτη.
Θεώρησα αρχικώς σωστο να το μεγαλώσω καπως με σκοπό να το ελευθερώσω στην άγρια φύση.
Με τις συμβουλές γνωστού μου προσώπου που εξ έτρεφε και διεσταυρωνε καναρίνια έμαθα πως να το ταΐζω εγω... Διότι μονο του δεν έτρωγε...
Ετσι με πολυ υπομονη έμαθα να ανοίγω το στόμα του καθε δυο ωρες και βρέχοντας τα δάκτυλά μου καθε φορα έβαζα βαθιά στο στόμα του 10-15 -20 σπορακια σταδιακά ρυζιού ή σταριού (αυτο προτιμούσε μακραν).
Φυσικα το επερνα μαζι μου στην δουλεια για να μπορω να το ταΐζω.
Σε περιπου 20 μερες αρχισε να ανοίγει μονο του το στόμα καθε φορα που έβλεπε πως κρατούσα σποράκι... Ομως δεν έτρωγε ακομη μονο του απο τις ταιστρες.
Ώσπου μια μερα τελείως τυχαία ετρωγα ενα κουλουράκι Θεσσαλονίκης...όπου εβαλα λιγο μεσα στο κλουβί του, αυτο ηταν! Επεσε με μανία πανω του και αρχισε να το τσιμπάει.
Αυτο ηταν... Πλεον έτρωγε μονο του.. Τα παντα... Μήλο αυγό μαρούλι, ψωμάκι μουλιασμένο αλλα και τροφη για πουλάκια.
Τωρα όσον αφορά το πέταγμα:
Απο την αρχη το έμαθα να πετά μεσα στο σπιτι ελεύθερο.
Εξοικειώθηκε σε απίστευτο βαθμό μαζι μου.. Με θεώρησε μαλλον κατι σαν την μαμά του!
Με ακολουθούσε παντου μεσα στο σπιτι (εννοείται με κλειστά παράθυρα και πόρτες)
Τρελαινοταν να Καθετε μεσα στα μαλλιά μου..Ακομη και μεσα στα μανίκια έμπαινε και καθόταν.
Οταν ξάπλωνα ερχόταν στο προσωπο μου και κουρνιάζε κατω απο την μυτη μου.
Έμαθε και τα αλλα μέλη της οικογένειας και εξοικειώθηκε πολυ γρηγορα και με τους υπόλοιπους.
Τρελαινοταν για μπανακι..η μπανιέρα δεν του έφτανε. Και ετσι ιδιως το καλοκαιρι το έβαζα κατω απο την βρύση με ελεγχόμενη ροη και τρελαινόταν με το νερο!
Με αυτην τη εξοικοιωση θεωρήσαμε αδύνατη την ελευθέρωση του... Θεωρήσαμε οτι δεν θα ηξερε να επιβιώσει μονο του πλεον εξω. Και οι καιρικές συνθήκες αλλωστε αλλα και οι διατροφικές θα ηταν ισως απαγορευτικές για αυτο εξω στην φύση.
Ετσι το κρατήσαμε και πηραμε και ενα κανάρινακι για παρεα
Περάσαμε τρομερά υπέροχες στιγμές μαζι του.. Έζησε μαζι μας 13 χρονια!
Ώσπου μια ασθένεια το χτυπησε(δάκρυα στα ματια και θολούρα σαν γλαύκωμα και γενικα σαν κρύωμα κατι)... Ειχαμε μάθει για το κεντρο άγριων πουλιών στην Αίγινα.
Τηλεφωνήσαμε εκει και μας εδωσαν κάποιες συμβουλές επιςης και ενα πόσιμο βιταμινούχο διάλυμα στο νερο.
Ετσι και καναμε..φαινομενικά συνήλθε,
Ομως μια μερα ξαφνικά ειχε μια γρήγορη μεταβολή... Και δεν καταφέραμε να το σώσουμε.., πεθανε στα χερια μου μεσα.. Με ηρεμια!
Δεν θα ξεχάσουμε ποτε το τσουφη μας ουτε και όσοι τον γνωριζαν
Καλημέρα!
Σήμερα ήρθε στο μπαλκόνι μου αυτό το πουλί. Έκατσε 1-2 λεπτά κοιτώντας γύρω γύρω και μετά έφυγε. Η αλήθεια είναι ότι αιφνιδιάστηκα και δεν πήρα το κινητό μου για να τραβήξω φωτογραφία, αλλά αναζητώντας στο internet για αρπακτικά της Αττικής βρήκα αυτή τη φωτογραφία.
Μπορεί αυτό το όμορφο πλάσμα να είναι ο φονιάς της καρδερίνας μου;

Με τις καρακάξες να επιθεωρούν το μπαλκόνι καθημερινά, περιστέρια να περνούν τη βόλτα τους και τώρα αυτό το πουλάκι (που από ότι κατάλαβα είναι κίσσα) έχει νόημα να φτιάξω προστατευτικό κλουβί για το καναρίνι μου, ή αν βρεθεί μόνος του με αυτά γύρω του θα τρομάξει και θα σπάσει η καρδούλα του;
Μήπως έτσι κι αλλιώς δεν μπορώ να έχω πουλάκι στο μπαλκόνι;
Ευχαριστώ για το χρόνο σας!
Ο James Moloney είναι εκτροφεας και κριτης ιθαγενών και υβριδιων στην Ιρλανδια, παρακατω θα δουμε το πως κατασκευασε το νέο του εκτροφειο που αποτελειται απο 21 δωματια διαστασεων 1,5 επι 1,5 μετρο βαση επι 2,5 μετρα υψος και χρησιμοποιει φεγγιτες ωστε να εχει φυσικο ηλιακο φως. Κανει αναπαραγωγη φλωρων, πυρουλων, καρποντακων όπως και υβριδιων τους με καναρινια norwich.



πηγή : greekyorkshirecanaries.blogspot.com/
Ευχαριστω για τις απαντησεις! Και κατι αλλο... Εχει επιχειρησει κανεις καρδερινα με μοσαικ καναρα για ζευγαρωμα;misalouris:
Γιάννη μόνο από συμπτώσεις και σχετική τύχη μπορεί να παρατηρηθούν αυτά που γράφεις.
Καλημερα σας, εχω ενα καρδερινοκαναρο το οποιο παρατήρησα εδω και 2 μέρες οτι χάνει φτερά, οχι πουπουλα, και δυσκολεύεται να πετάξει. Είναι ζωηρό μεν αλλά δεν καταφέρνει να φτάσει και να σταθεί στα πιο ψηλά κλαδακια στο κλουβί. Δεν το βλέπω οκνό η φουσκωμένο. Ενας φιλος εκτροφέας μου είπε οτι ισως ειναι έλλειψη βιταμίνης D3 λόγω έλλειψης ήλιου. Είναι σε εναν ημιυπαίθριος και τα 2 ανοίγματα είναι καλυμμένα με διάφανο πλαστικό. Ο χώρος αερίζεται κανονικά και δεν έχει ζέστη ωστόσο όντως λογω των καιρικών συνθηκών και της εποχής δεν το χτυπάει ο ήλιος. Η ηλικία του πουλιού είναι 5 χρονών. Σήμερα θα δοκιμάσω να του βάλω πολυβιταμινες (beaphar Multi-vit). Έχω όμως ένα άγχος γιατι γραφει οτι μπαινουν στην αυγό τροφή και δεν την πολυτρώει. Θα μπορούσα να την βάλω στο νερό ή σε αυγό; Εχετε καποια αλλη προταση;
Αυτή είναι μια απο τις καρδερίνες μου. Οι φωτογραφίες είναι οτι καλύτερο μπορούσα να βγάλω καθώς δεν θέλω να τα ανησυχήσω πολύ τα πουλάκια.Φετινό πουλάκι και αυτό
καλημερα σε ολους σας εχω ενα προβληματακι με την καρδερινα μου η οποια ειναι εκ τροφης. Εχει κανονικα ολα τα φτερα της μονο που το κεφαλι της και ιδιαιτερα ο λαιμος της ειναι γδυτος. Ειναι δραστηρια δεν εχει καποιο αλλο προβλημα τι μπορω να κανω ομως γι αυτο;