Γεια σας! Υπαρχει κάποιο ατομο που να εχει ασχοληθεί με τα ατρατα; διαχείριση, εκτροφή; θερμοκρασια-υγρασία;

Σήμερα το πρωί ένας ωραίος καμαρωτός κότσυφας μας έκανε επίσκεψη. Έτσι δεν έχασα ευκαιρία και τράβηξα μερικές φωτογραφίες και ένα βιντεάκι.
Θα ήθελα να πω και δύο λόγια για τους φίλους μας τους κότσυφες.

Ο κότσυφας είναι είδος πουλιού της τάξης στρουθίομορφα και η επιστημονική του ονομασία είναι Turdus merula.
To αρσενικό είναι ολόμαυρο, με εξαίρεση το κίτρινο ράμφος και το κίτρινο δακτύλιο γύρω από τα μάτια, ενώ το θηλυκό και τα νεαρά πουλιά έχουν σκούρο καφέ φτέρωμα.
Το μήκος του είναι 23 με 29 εκατοστά και το βάρος 80 με 120 γραμμάρια. Τα αρσενικά έχουν πολλά διαφορετικά μελωδικά καλέσματα.
Ευχαριστώ και ελπίζω να μην κούρασα,όσο για το βιντεάκι θα προσπαθήσω να το ανεβάσω.

Καλημέρα σας...
Με χαρά θα μοιραστώ μαζί σας τις 2 τελευταίες ημέρες στον βίο των πτηνών μου.
Ξεκινάω λοιπόν.
Εχθές από το πρωί τριγυρνούσαν μία-δύο καρδερίνες γύρω από τα κλουβιά μου και τρώγανε από τα πεσμένα σπόρια...
Κάποια στιγμή το μεσημέρι, βγήκα για να αλλάξω το νερό στις ποτίστρες και η καρδερίνα-επισκέπτης τρόμαξε αλλά δεν έφυγε μακριά.
Κάθισε στην άκρη στα κάγκελα και με παρατηρούσε μέχρι να τελειώσω.
Μόλις ξαναμπήκα στο σπίτι αυτή "τσουπ", ξανά στα κλουβιά.
Το βράδυ, όπως κάθε βράδυ, τα σκεπάζω με νάιλον και σεντόνι, για ευνόητους λόγους, αλλά λόγω χαμηλού φωτισμού δεν παρατήρησα τίποτα το περίεργο.
Το πρωί λοιπόν μόλις πήγα να τα ξεσκεπάσω παρατήρησα ότι ο χθεσινός μας επισκέπτης κοιμήθηκε μαζί μας το βράδυ και δεν τρόμαζε όπως τον κοιτούσα.
Εν κατακλείδι...
Κάποιος μου είχε πει κάποτε...
Πουλί που έρχεται μόνο του να καθίσει συντροφιά σου φέρνει τύχη...
Καλό χρόνο να έχουμε... Και ελπίζω να μη σας κούρασα.
Εμένα πάντως μου μπήκε πολύ ευχάριστα από ότι καταλάβατε...

misalouris:

Είναι...

ψάχνω πολλές μέρες για καρδερίνες και φλώρους όμως τίποτα. Ξερεται κάνα έμπιστο κατάστημα στην Δυτική Αττική ή και σε όλη την Αθήνα; Δεν με ενδιαφέρει να είναι εκτροφής η άγρια

Καλημέρα σε όλους! Πρόσφατα έγινα μέλος του forum κυρίως επειδή ήθελα να ζητήσω βοήθεια/συμβουλές από όσους γνωρίζουν κάτι παραπάνω ή έχουν σχετική εμπειρία από τα δικά τους πουλάκια.
Έχω ένα ζευγάρι σκαθάκια, τον Πίκο και την Πίκα. Το συγκεκριμένο post αφορά μόνο στον Πίκο, καθώς ναι μεν η περιποίηση και ό,τι περιγράφω ισχύει και για τα δύο, όμως το πρόβλημα το έχει μόνο εκείνος. Επειδή θα τα δείτε και παρακάτω στις φωτογραφίες και έχω διαβάσει τους σχετικούς όρους, θέλω να διευκρινίσω ότι από όταν τον πήρα δεν είχε βραχιολάκι, αντίθετα με την Πίκα που προέρχεται από άλλον εκτροφέα και έχει ένα ροζ. Την περασμένη εβδομάδα, λοιπόν, σταμάτησε να κελαηδάει και άρχισε να ρίχνει τα πούπουλά του, χωρίς όμως να έχει άλλα συμπτώματα κάποιας ασθένειας. Είναι γενικά ζωηρός, οι κουτσουλιές του είναι φυσιολογικές, τρώει, ξύνει το ράμφος του στα κλαδάκια του κλουβιού και όταν τον βγάζω στον ήλιο στο μπαλκόνι φωνάζει/ψιλοτραγουδάει και τα παρατηρεί όλα γύρω-γύρω όπως πάντα. Το καλοκαίρι, ωστόσο, πέρασε κανονική πτερόρροια, οπότε τώρα δεν είναι φυσιολογική. Τον περασμένο Μάρτιο ξαναέκανε το ίδιο, και αφού διάβασα σχεδόν τα πάντα στο internet, του χορήγησα pterophene και θεραπεύτηκε πλήρως. Τότε το απέδωσα στο ότι στρεσαρίστηκε από το γεγονός ότι ήθελε να ζευγαρώσει με την Πίκα, όμως εκείνη αρνούνταν να κάνει φωλιά. Τώρα βέβαια δεν είναι αναπαραγωγική περίοδος, και για αυτό δεν ξέρω πού να το αποδώσω. Τέλος πάντων, μόλις είδα τα πρώτα πούπουλα στο κλουβί του ξεκίνησα και πάλι το pterophene από το Σάββατο.
Έχω σκεφτεί διάφορα ενδεχόμενα. Καταρχήν υποπτεύθηκα το αντιπαρασιτικό spray Tabernil με το οποίο τον ψέκασα, κυρίως επειδή το πρόβλημα βγήκε λίγο μετά την δεύτερη χρήση. Ωστόσο, δεν είμαι σίγουρη ότι φταίει αυτό, αφενός επειδή πρόκειται για ένα spray που ο κατασκευαστής λέει ότι μπορεί να ψεκαστεί απευθείας επάνω στο πουλί από απόσταση πενήντα εκατοστών και με επανάληψη έπειτα από πέντε ημέρες - άρα καταλαβαίνω πως είναι πιο ήπιο από άλλα που θέλουν διάστημα δεκαπέντε ημερών ανάμεσα στους ψεκασμούς - και αφετέρου επειδή μετά την πρώτη φορά που του έκανα δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα.
Έπειτα σκέφτηκα μήπως έχει φτεροφάγους και "εξέτασα" κάποια από τα πεσμένα φτερά και πούπουλα, αλλά οι απολήξεις τους μου φάνηκαν φυσιολογικές και όχι φαγωμένες από κάτι. Μάλιστα τα φωτογράφισα για να τα ανεβάσω και εδώ. Επιπλέον, έχω κάνει το "τεστ της χαρτοπετσέτας" για την κόκκινη ψείρα και βγήκαν και τα δύο καθαρά.
Το τελευταίο αίτιο που μου πέρασε από το μυαλό είναι το στρες που μπορεί να έχει για κάποιον λόγο. Σχετικά με αυτό μπορώ να πω ότι η ρουτίνα τους είναι συγκεκριμένη και δεν αλλάζει: από άποψη φαγητού, κάθε μέρα έχουν φρέσκο μπρόκολο ή μαρούλι ή καρότο, και δύο ή τρεις φορές την εβδομάδα αυγοτροφή για αγριοπούλια (και η σπορική τροφή τους είναι για αγριοπούλια). Τώρα μάλιστα που έχουμε το θέμα τους βάζω δύο μέρες αυγό στο οποίο εκείνος ορμάει κανονικά. Πού και πού τους δίνω και κάποιο σνακ με φρούτα, αλλά με μέτρο. Επίσης, κάθε μέρα τα βγάζω από τα κλουβιά τους για να πετάξουν (με επίβλεψη μην σκαλώσουν πουθενά) και τους βάζω τις μπανιέρες τους. Τα κλουβιά τους είναι πολύ καλά έως μεγάλα αν αναλογιστούμε το δικό τους μικρό μέγεθος, μία φορά την εβδομάδα καθαρίζω τον εξοπλισμό τους και μία φορά τον μήνα τα πλένω ολόκληρα με καυτό νερό για να μην πιάνουν παράσιτα ούτε να χρησιμοποιώ πολλά χημικά. Η θέση τους είναι σταθερή μέσα στο σπίτι, και τις ημέρες που έχει ήλιο και ζέστη τα βγάζω για λίγο στο μπαλκόνι να πάρουν αέρα. Όσον αφορά στη θέση τους, κατόπιν εορτής συνειδητοποίησα ένα λάθος μου: μένουν μέχρι αργά τη νύχτα με φως, και μπορεί να ενοχλεί τον Πίκο. Παρόλα αυτά, δυστυχώς είναι αναγκαίο κακό, καθώς η μοναδική εναλλακτική είναι να τα βάλω στην αποθήκη που είναι πάντα κρύα και έχει πολλή υγρασία (λόγω γειτνίασης με τα μπάνια). Ίσως αν του βάζω το βράδυ μια πετσέτα να είναι καλύτερα;
Η πιο ακραία σκέψη σχετικά με το στρες είναι ότι ίσως αγχώνεται από τις κάργιες/κουρούνες που κυκλοφορούν στη γειτονιά τους τελευταίους δύο με τρεις μήνες και αφότου τα είδαν μία φορά τα έβαλαν στο μάτι. Βέβαια πάντα τα παρακολουθεί κάποιος όσο βρίσκονται στο μπαλκόνι, πάντα είναι κατεβασμένη η τέντα, και όσες φορές έκαναν εκείνες να πλησιάσουν βγήκε κάποιος έξω με απειλητικές διαθέσεις, οπότε ως παμπόνηρες που είναι το έχουν πάρει το μήνυμα.
Αυτά! Ζητώ συγγνώμη για το "σεντονάκι" μου και ευχαριστώ όποιον άντεξε να το διαβάσει! Αν έχετε οποιαδήποτε συμβουλή ή ιδέα για το τι μπορεί να του συμβαίνει, θα με βοηθήσει πολύ! Παρακάτω επισυνάπτω δύο φωτογραφίες του Πίκου (στις οποίες θα δείτε ότι το πρόβλημα εστιάζεται κυρίως στα πλευρά του, όπως και ότι μου βγήκε μοντέλο που του αρέσει να φωτογραφίζεται!), μία των φτερών και των πούπουλων που θα πουν για τους φτεροφάγους, και μία της Πίκας εν δράσει, έτσι, για το καλώς σας βρήκαμε!

Τα λόγια είναι περιττά παρόλο το σκότος...

Καλησπέρα σε όλους.
Παραιτουμενος από την προσπάθεια αναπαραγωγής της αρσενικής καρδερινας που φιλοξενώ με μια κανάρα μετά από την προτροπή σας, απευθύνθηκα σε διάφορα Pet Shop για να προμηθευτώ μια θηλυκη καρδερίνα. Βρήκα μόνο σε ένα κοντά στη γειτονιά αλλά το πουλάκι δεν έχει δακτυλίδι οπότε αμφιβάλλω για την προέλευση του. Ο μαγαζάτορας με διαβεβαίωσε ότι δεν είναι πιασμένο γιατί στην αρχή δεν ήθελα να την πάρω αλλά το ξανασκεφτηκα και στο τέλος την υιοθέτησαν μια και ο τελικός σκοπός μου είναι να κρατήσω τους απογόνους της και να την επιστρέψω στο δάσος. Έτσι κ αλλιώς το μέλλον της στο μαγαζί θα ήταν αβεβαιο νομίζω.
Έχω αμφιβολία για το φύλο της και θα ήθελα τα φώτα σας αν έχετε την καλοσύνη, ευχαριστώ.

Έχω ένα παραδείσιο gouldian finch και έχει λίγο άσπρο και πολύ μαύρο τι φίλο είναι;

Καλησπέρα σε όλους. Είχα πάει το απόγευμα σε ένα συνοικιακό πετ σοπ για προμήθειες. Δεν πηγαίνω συχνά εκεί και μια που βρέθηκα έριξα μια μάτια στα πουλάκια που είχε προς πώληση. Δε θα σταθώ σε μερικά πραγματικά ταλαιπωρημένα πουλάκια, στενάχωρο θέαμα από μόνο του, αλλά σε δυο καρδερινούλες. Τις είχε μαζί σε ένα από αυτά τα μικρά κλουβιά που κρατάνε τα καναρίνια. Η μια πρόσεξα πως είχε και δαχτυλίδι στο πόδι της. Οι ταλαίπωρες δεν μπορούσαν να ησυχάσουν, πήγαιναν συνέχεια προς την κορυφή του κλουβιού και δάγκωναν τα κάγκελα, ξανά και ξανά. Υποθετω πως ήταν άγριες πιασμένες, παρα το δαχτυλίδι. Πωλούνταν μάλιστα φτηνότερα από καναρίνι. Το θέαμα με στεναχώρησε παρα πολύ και το σκέφτομαι ακόμα, νιώθω ακόμα πιο ασχημα επειδή είμαι ανήμπορη να κάνω κάτι. Είναι πραγματικά λυπηρό τόσο ομορφα πλάσματα να υποβάλλονται σε μια τέτοια δοκιμασία. Ακόμα και να τα αγοράσει κάποιος, ποια θα είναι η χαρα του βλέποντας το πουλί να κοπανιεται να φύγει; Πραγματικά κρίμα...
Συγγνώμη για το μέγεθος του μηνύματος και τις σκόρπιες σκέψεις μου, απλά ήθελα να τις μοιραστώ.