Με αφορμή παλιές συζητήσεις υπάρχει διάχυτη στην εκτροφή της καρδερίνας η απορία στο αν η "γραβάτα" στις καρδερίνες θεωρείται ελάττωμα στην κρίση.
Τι συμβαίνει όμως τελικά με τα πανέμορφα πουλιά; (έχω κι εγώ μερικά)
Η ύπαρξη της "γραβάτας".. Είναι κάτι που θα πρέπει να λάβουν υπόψη τους οι εκτροφείς που σκέφτονται τις εκθέσεις ή όχι;
Κρίνονται τα πουλιά στα αρχέγονα ή μήπως η "γραβάτα" στέλνει τα πουλιά να κριθούν στα "στικτά" με ότι αυτό συνεπάγεται;

Αξιότιμα μέλη,
Σήμερα συνέβη ένα περιστατικό και θα ήθελα να μου πείτε αν το διαχειρίστηκα σωστά...

Μπαίνοντας στην πτέρυγα του σχολείου που φιλοξενεί όλη τη γ λυκείου, τα παιδιά μου είπαν ότι έχει μπει μέσα ένα πουλί (σπουργίτι ήταν τελικά), ωστόσο δεν άνοιξαν κανένα παράθυρο και στην τελική, κανείς δεν ανέλαβε την ευθύνη να ασχοληθεί με αυτό... (Σαν να τους ζητήσανε να απεγκλωβίσουν γορίλα ξέρω γω... Έλεος)

Να πω ότι η πτέρυγα είναι ένας πάρα πολύ κλειστός χώρος στο εσωτερικό του κτηρίου -ενας κλειστός διάδρομος δηλαδη στον οποίο είναι 5 αιθουσες -, επομένως ο μόνος τρόπος εξόδου ήταν τα παραθυρα των αιθουσών...

Παρόλα αυτά το σπουργίτι είχε εγκλωβιστεί σε μια αίθουσα τύπου αποθήκη, πολύ φορτωμένη με αντικείμενα και ως εκ τούτου χωρίς τη δυνατότητα να ανοίξω παράθυρα... Ωστόσο, δεν ήθελα να το ωθησω σε άλλη αίθουσα, όπου ήταν τα άλλα παιδιά και θα έχανα τον έλεγχο... (100% θα φώναζαν και θα έτρεχαν, σαν να μπήκε τυραννόσαυρος στην τάξη... Ο,τι κλασσικά γίνεται κάθε φορά που μπαίνει κάποιο ζώο σε αίθουσα διδασκαλίας... )

Όταν μπήκα λοιπόν στην αίθουσα, βρήκα ένα πουλί σε κατασταση πλήρους πανικού να χτυπάει πάρα πολλές φορές σε τοίχους, φεγγίτες κλπ...

Πολλές φορές έπεφτε σε γωνίες κάτω (γραφείο) ή δίπλα από έπιπλα, οπότε και εκεί, ήταν που το έπιασα με δύο χαρτοπετσέτες, επειδή δεν είχα πανί να ρίξω πάνω του (το έπιασα με προσοχή, δεν το έσφιξα, ούτε το ταρακούνησα - όπως ακριβώς το καναρίνι)

Το κράτησα για 3 -4 λεπτά να δω αν είχε χτυπήσει σοβαρά ή αν χρειαζόταν κάτι από εμένα...

Ευτυχώς δεν είχε κάτι (τουλάχιστον που να φαίνεται και να μπορώ να εντοπίσω με τη δική μου μικρή εμπειρία), ωστόσο το πουλί μέσα σε αυτα τα λεπτά άνοιξε το ράμφος του και άρχισε να κλείνει τα μάτια του...

Εκεί πίστεψα ότι ο φόβος από το πιάσιμο θα το σκότωνε... Επομένως άνοιξα αμέσως τα χέρια μου και πέταξε μακριά...

Το ανοιχτό ράμφος και τα μισοκλειστα μάτια δεν είναι προμήνυμα θανάτου; Μήπως δεν έπρεπε να το πιάσω; Αυτά τα λεπτά ήταν πολλά;

Θα περιμένω απάντηση σας.
σας ευχαριστώ εκ των προτέρων...

Υ. Γ. Το πιστεύετε ότι όταν το έπιασα για να δω τι συμβαίνει, τα άλλα παιδιά μου έλεγαν να φύγω μακριά; Πως είναι δυνατόν να φοβάσαι ή να σιχαίνεσαι ένα ζωάκι που θέλει τη βοήθεια; 🤬

Θελω την γνωμη σας σε οτι αφορα της πολυβιταμινες και τα προβιοτικα λογω της εμπειριας και της πειρας που διαθετεται... Ποτε δινουμε στα καναρινια η στις καρδερινες πολυβιταμινες η προβιοτικα, ποια εποχη και ποιες να προτιμησω.

Αφού το είχα υποσχεθεί και σε παλαιότερο θέμα ήρθε η ώρα να σας δείξω πως μαζεύω τους αγκαθόσπορους για τα πουλιά μου. Όταν πηγαίνει κάποιος για συγκομιδή, θα πρέπει μέσα από τα διάφορα στάδια της ανάπτυξης των αγκαθιών να επιλέγει εκείνα τα οποία έχουν ελαφρώς ανοίξει από πάνω (να φαίνεται καλά η φούντα) και το ακανθώδες περίβλημα τους να έχει πάρει μια απόχρωση μεταξύ κίτρινου και ξεβαμμένου λαχανί.

Προσωπικά τραβάω τη φούντα και αφού βεβαιωθώ ότι οι σπόροι βγαίνουν με ευκολία μαζεύω το αγκάθι. Διαφορετικά το αφήνω μιας και δεν είναι έτοιμο ακόμη. Αφού μαζέψω τα αγκάθια, τα τοποθετώ για μια ολόκληρη ημέρα μέσα σε πλαστικά μπολ κάτω από τον ήλιο.

Τα αγκάθια και άλλα παρεμφερή φυτά έχουν έναν ειδικό σχεδιασμό επιβίωσης ο οποίος τα βοηθά να σκορπίσουν παντού τους σπόρους τους. Όταν λοιπόν κόβουμε ένα αγκάθι, ανεξάρτητα από το εάν είναι ώριμοι οι σπόροι του ή όχι, εκείνο αρχίζει να ανοίγει σιγά σιγά και ωθεί τους σπόρους του να αφήσουν το περίβλημα του. Αυτό του το προνόμιο μπορούμε να το εκμεταλευτούμε κόβοντας τα κεφάλια από τα αγκάθια που μας ενδιαφέρουν και αφήνοντας τα να ανοίξουν μόνα τους με την βοήθεια του ηλίου. Αφού ανοίξουν για τα καλά οι σπόροι είναι έτοιμοι να αρχίσουν το ταξίδι τους.

Όπως βλέπετε, η φούντα από τους σπόρους έχει βγει στην επιφάνεια. Εμείς δεν έχουμε να κάνουμε τίποτε άλλο πέρα από να την τραβήξουμε.

Οι σπόροι βγαίνουν πανεύκολα! Καλό θα ήταν όμως να μην τους βγάζουμε με δύναμη γιατί μπορεί να κοπούν από την φούντα και να μείνουν μέσα στο αγκάθι. Στην συνέχεια, με ένα απλό άγγιγμα, αφαιρώ τους σπόρους από την φούντα και τους συγκεντρώνω όλους μαζί σε ένα σημείο.

Αφού δω πως δεν βγαίνουν άλλοι σπόροι, παίρνω ένα κουταλάκι του γλυκού και αρχίζω να ψάχνω μέσα στο αγκάθι. Όσοι σπόροι είχαν μείνει μέσα βγαίνουν γρήγορα.

Αυτός είναι ο τρόπος που μαζεύω τους σπόρους για τα πουλιά μου. Ελπίζω να σας άρεσε.

Σίγουρα τα φετινά αποτελέσματα δεν είναι μόνο από την αυγοτροφή. Πλούσιο μείγμα σπόρων, αυγό, λαχανικά καθημερινά ακόμα και από την πρώτη μέρα των νεοσσών, σουπιοκόκκαλο, γκριντ με άνθρακα είναι διαθέσιμα και τα πουλιά ξέρουν να επιλέγουν καλύτερα από εμάς (όταν δεν είναι κρυμμένα μέσα στο νερό τους ή την αυγοτροφή τους)... Να προσθέσω ότι δεν χορηγώ συμπληρώματα, πυρωτικά, βιταμινές κλπ εδώ και δύο χρόνια.

Χθες το πρωί έβγαλα τις παρακάτω φωτογραφίες και τις έκανα κολάζ

Πάνω δεξιά: ζευγάρι καρδερίνες με 5/5 ένσπορα σε αυτή τη γέννα, ενώ έχω πάρει άλλα 5 καρδερινάκια από αυτό το ζευγάρι. Τα 3 τα μεγαλώνει η μητέρα τους και τα 2 μικρότερα έχουν μπει στην παραμάνα πάνω αριστερά

Στη μέση δεξιά: καρδερίνα κλωσά το 4ο αυγό της

Κάτω δεξιά: Αριστερά είναι παραμάνα με 3 μικρά φανετάκια και δεξιά 3 καρδερινάκια που έχουν κλαρώσει

Πάνω αριστερά: Φανέτο αρσενικό (το θηλυκό του δεν μπήκε σε αναπαραγωγή φέτος) και η παραμάνα που προαναφέραμε

Μέση αριστερά: Ζευγάρι φανέτα που στρώνουν φωλιά για επόμενη γέννα. Η φωτογραφία είναι λίγο πιο παλιά, από την πρώτη γέννα τους

Κάτω δεξιά: Καρδερίνα κλωσά το 3ο αυγό της

Αξία ανεκτίμητη όπως προαναφέραμε...

Καλημέρα σας. Έχω 3 πουλάκια αρσενικά: 1 φλώρο, 1 φανέτο και 1 καναρίνι. Τα έχω στο ίδιο κλουβί και ευτυχώς δεν τσακώνονται. Από τον Φεβρουάριο το φλωράκι είχε πτερόρροια στο σβέρκο του μέχρι που άδειασε το κεφαλάκι του τελείως. Αυτό επεκτάθηκε και στα άλλα 2. Το φανέτο έχει απώλεια φτερών στο κεφάλι και γύρω από τα μάτια αλλά όχι τελείως και κάτω από το αριστερό φτερό. Το καναρίνι έχει μικρή απώλεια στο σβέρκο μόνο. Φοβήθηκα για ακάρεα και χορήγησα Pulmosan. Μετά από 1 μήνα χορήγησα και τη 2η δόση. Να σημειώσω ότι τα πουλάκια είναι ευδιάθετα και κελαηδάνε, ειδικά το φανέτο όλη μέρα. Τρώνε κανονικά, πίνουν νερό κανονικά. Το βάρος τους είναι φυσιολογικό, τα ματάκια τους είναι εντάξει, πόδια, ράμφος ελεγμένα και τα περιττώματα τους φυσιολογικά. Χορηγώ και μηλόξυδο στο νερό τους και ψεκάζω το κλουβί με σπρέυ. Καθαρίζω τις πατήθρες με betadine 1 φορά τη βδομάδα. Στο μπάνιο τους βάζω επίσης betadine και εναλλακτικά μηλόξυδο. Δίνω πολυβιταμίνη καθώς και αυγοτροφή και όστρακα. Τα έχω μέσα στο σπίτι μπροστά σε μεγάλο παράθυρο και χώρο πολύ καλά αεριζόμενο με μπόλικο φως. Τώρα το καλοκαίρι τα βγάζω και έξω με επίβλεψη φυσικά. Δεν ξέρω τι να κάνω με το πτέρωμα τους. Το φανετάκι μου όμως και ενώ ήταν πολύ ζωηρό, όπως προείπα, και κελαηδούσε μέχρι και το μεσημέρι που ήμουν σπίτι ξαφνικά τώρα μετά το μπάνιο του έχει μαζευτεί σε μια γωνιά έχει χάσει κι άλλα πούπουλα, αναπνέει γρήγορα και κλείνει τα ματάκια του. Σας παρακαλώ βοηθήστε!

Επειδή το θέμα με την σπιτική αυγοτροφή είναι κλειδωμένο, θα βάλω εδώ μερικά σημερινά στιγμιότυπα

και ένα βίντεο με την καρδερίνα να ταΐζει τα μικρά της με τη σπιτική αυγοτροφή. Καλή συνέχεια σε όλους μας...

Πολυμέσο youtube: R0Bd5fsdpCk

Γειά σας παιδιά! Σε λίγο καιρό ο φλώρος μου θα κλείσει ένα χρόνο στην αιχμαλωσία. Δεν τον έχω ακούσει ποτέ να κελαηδάει παρά μόνο να κάνει ένα "τσίιιου" και ένα ήχο σαν "τρρρρ". Λέτε να μην κελαηδήσει ποτέ λόγο αιχμαλωσίας; Δεν με απασχολεί η φωνή του, απλά ρωτάω για να δω τι γίνεται. Όποια βοήθεια, ευπρόσδεκτη.

Θέλω Βοήθεια! Βρήκα στον δρόμο ένα κοτσυφι μικρό και δεν ξέρω τι να το ταισω

Σήμερα το πρωί βρήκα έναν μικρό νεοσσό πεσμένο λογικά από κάποια φωλιά. Υποθέτω είναι το ίδιο είδος που βρήκε η κοπέλα σε αυτό το post: https://portal.petbirds.gr/space/native-birds/post/breka-ena-mikro-spourgitaki-xf-35383
Έκανα ένα μίγμα αυγού και νερού και ξεκίνησα να το ταΐζω με τη σύριγγα. 1η δυσκολία, κάνω αμάν να του ανοίξω το ράμφος. Όταν το ανοίγει όμως ξεκινάει και καταναλώνει τροφή. Υπάρχει κάποια μέθοδος για να μπορώ να του ανοίγω όσο πιο εύκολα το ράμφος;
2ο πρόβλημα. Είναι φουλ στην ψείρα. Με το που το έπιασα στην παλάμη μου, άρχισαν να βλέπω να περπατούν στο χέρι μου. Δεν ξέρω αν έκανα βλακεια, είχα ένα ψεκαστικό για το καναρίνι, το Pinex που είναι κατά των ψείρων και του έριξα δύο ψεκασμούς στην πλάτη. Μετά από αυτό έβλεπα περισσότερες ψείρες να δραπετεύουν.
Τώρα το έχω σε μια σκάφη από παλιό κλουβί και του σκεπάζω την πλάτη με ένα πανί. Έριξα πιο πριν δυο ψεκασμούς στη σκάφη και την άφησα να στεγνώσει.
Δεν έχω σκοπό να το βάλω σε κλουβί. Θέλω μόνο να το διατηρήσω στη ζωή και από εκεί και πέρα να βρει το δρόμο του στη φύση. Αν μπορέσω και το μάθω μπορεί να έρχεται για κάνα τάισμα σε κάποια σκάφη, αλλά στο κλουβί δεν το θέλω. Και σίγουρα δεν το φέρνω σε επαφή με το καναρίνι.