Οι τυτονίδες είναι ή μία από τις δύο οικογένειες κουκουβαγιών. Η άλλη είναι οι γλαυκίδες ή στριγγίδες.

Η οικογένεια των Τυτονίδων


Οι τυτονίδες είναι κουκουβάγιες μεσαίου έως μεγάλου μεγάλου μεγέθους με μεγάλα κεφάλια και χαρακτηριστικό πρόσωπο σε σχήμα καρδιάς. Έχουν μακρά, δυνατά πόδια με ισχυρά δάχτυλα. Διαφέρουν από τις γλαυκίδες σε δομικές λεπτομέρειες που σχετίζονται με το στήθος και τα πόδια.

Οι τυτονίδες είναι μια σχετικά μεγάλη οικογένεια, αν και δεν υπάρχουν μέλη της στη βόρεια Βόρεια Αμερική, τη Σαχάρα και μεγάλες περιοχές της Ασίας.

Ζουν σε διάφορους οικοτόπους, από ερήμους έως δάση και από εύκρατες γεωγραφικά περιοχές έως και τροπικές.

Η πλειοψηφία των είκοσι ζώντων τυτονίδων ειδών είναι ελάχιστα γνωστά. Κάποια είδη, όπως η γλαύκα της Μαδαγασκάρης (Red owl), έχουν μελετηθεί ελάχιστα και την έχουν δει πολύ λίγοι από τότε που ανακαλύφθηκε, σε αντίθεση με την Τυτώ (Barn owl), η οποία είναι ένα από τα πιο γνωστά είδη κουκουβαγιών στον κόσμο.

Ωστόσο, ορισμένα υποείδη της Τυτούς, είναι ελάχιστα γνωστά και θα μπορούσαν να ταξινομηθούν ως ξεχωριστά είδη.

Ονοματολογία και συστηματική ταξινόμηση

Τάξη: Γλαυκόμορφα (Strigiformes) Οικογένεια: Τυτονίδες (Tytonidae)

Η οικογένεια των τυτονίδων χωρίζονται σε δύο υποοικογένειες:

1. Τυτονίνες (Tytoninae) ή Τυτώ (Tyto)

Γένος Τυτώ - Tyto (17 είδη)

• Tyto alba - Τυτώ - Western barn owl (Ευρασία και Αφρική)
• Tyto aurantia - Golden masked owl (νήσος Νέα Βρετανία, Παπούα Νέα Γουινέα)
• Tyto capensis - African grass owl (νότιο Κονγκό, βόρεια Αγκόλα ως την κεντρική ακτή της Μοζαμβίκης και από το δυτικό ακρωτήριο έως τη νότια Ζιμπάμπουε, τη Μποτσουάνα και τη Μοζαμβίκη)
• Tyto deroepstorffi - Andaman masked owl (νότια νησιά Andaman)
• Tyto furcata - American barn owl (Αμερική)
• Tyto glaucops - Ashy-faced owl (Αϊτή και Δομινικανή Δημοκρατία)
• Tyto javanica - Eastern barn owl (νοτιοανατολική Ασία και Αυστραλασία)
• Tyto inexspectata - Minahassa masked owl (Sulawesi, Ινδονησία)
• Tyto longimembris - Eastern grass owl (ανατολική, νότια και νοτιοανατολική Ασία, τμήματα της Νέας Γουινέας, Αυστραλία (κυρίως στο Κουίνσλαντ) και δυτικό Ειρηνικό)
• Tyto manusi - Manus masked owl (νήσος Manus των νήσων Admiralty)
• Tyto multipunctata - Lesser sooty owl (Αυστραλία)
• Tyto nigrobrunnea - Taliabu masked owl (Νησιά Sula, Maluku, Ινδονησία)
• Tyto novaehollandiae - Australian masked owl (νότια Νέα Γουινέα και περιοχές χωρίς έρημο της Αυστραλίας)
• Tyto rosenbergii - Sulawesi masked owl (ινδονησιακά νησιά Sulawesi, Sangihe και Peleng)
• Tyto sororcula - Moluccan masked owl (νότιες Μολούκες της Ινδονησίας)
• Tyto soumagnei - Γλαυξ της Μαδαγασκάρης - Red owl (Μαδαγασκάρη)
• Tyto tenebricosa - Greater sooty owl (Αυστραλία)

2. Φοδιλίνες (Phodilinae) ή Bay-owls

Γένος Φόδιλος - Phodilus (3 είδη)

• Phodilus assimilis Sri Lanka bay owl (Σρι Λάνκα και δυτικά Ghats στην Κεράλα, Νοτιοδυτική Ινδία)
• Phodilus badius Oriental bay owl (Φιλιππίνες, Κίνα, Βιετνάμ, Μυανμάρ, Καμπότζη, Λάος, Ταϊλάνδη, Ινδία, Μπαγκλαντές, Μαλαισία, Σιγκαπούρη, Ινδονησία, Μπρουνέι)
• Phodilus prigoginei - Congo bay owl (όρη Itombwe της ανατολικής Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό)

Media gallery Κουκουβαγιών

Οι γλαυκίδες ή στριγγίδες είναι ή μία από τις δύο οικογένειες κουκουβάγιων. Η δεύτερη είναι οι τυτονίδες.

Η οικογένεια των Γλαυκιδών ή Στριγγιδών


Οι γλαυκίδες είναι μία μεγάλη οικογένεια πτηνών που περιλαμβάνει περίπου 220 ζώντα είδη χωρισμένα σε 23 γένη. Οι κουκουβάγιες της οικογένειας των γλαυκιδών ή στριγγιδών συναντώνται σε όλες τις ηπείρους, εκτός από την Ανταρκτική.

Ενώ οι "τυπικές" κουκουβάγιες διαφέρουν σημαντικά στο μέγεθος, με το μικρότερο είδος (elf owl) να είναι 12-14 εκ και το μεγαλύτερο (ευρασιατικός μπούφος) να είναι 75 εκ, έχουν όλες παρόμοιο σχήμα σώματος.

Έχουν μεγάλα κεφάλια, μικρές ουρές, σκούρο φτέρωμα και κυκλικούς περιοφθαλμικούς δίσκους στο πρόσωπο.

Τα φτερά τους είναι μεγάλα, φαρδιά, στρογγυλά και μακρά.

Όπως συμβαίνει με τα περισσότερα αρπακτικά πουλιά, στις περισσότερες κουκουβάγιες τα θηλυκά είναι μεγαλύτερα από τα αρσενικά.

Οι στριγγίδες ζουν κυρίως στα δέντρα (με λίγες εξαιρέσεις όπως η υπόγεια κουκουβάγια) και κυνηγούν την τροφή τους πετώντας.

Ονοματολογία και συστηματική ταξινόμηση

Τάξη: Γλαυκόμορφα (Strigiformes) Οικογένεια: Γλαυκίδες (Strigidae)

Γένη της Οικογένειας των Γλαυκίδων

Aegolius - Αιγωλιός

Το γένος Αιγωλιός περιλαμβάνει 4 είδη:

• Aegolius acadicus - Northern saw-whet owl
• Aegolius funereus - Χαροπούλι (Boreal owl)
• Aegolius harrisii - Buff-fronted owl
• Aegolius ridgwayi - Unspotted saw-whet owl

Asio - Άσιος

Το γένος Άσιος περιλαμβάνει 7 είδη: Κουκουβάγιες με τα χαρακτηριστικά "αυτιά" στην κορυφή του κεφαλιού.

• Asio abyssinicus - Νανόμπουφος Αβυσσινίας (Abyssinian owl)
• Asio capensis - Marsh owl
• Asio clamator - Striped owl
• Asio flammeus - Βαλτόμπουφος (Short-eared owl)
• Asio galapagoensis - Galápagos short-eared owl
• Asio madagascariensis - Νανόμπουφος Μαδαγασκάρης (Madagascan owl )
• Asio stygius - Stygian owl

Athene - Αθηνά

Το γένος Αθηνά περιλαμβάνει 4 είδη:

• Athene blewitti - Forest owlet
• Athene brama - Spotted owlet
• Athene cunicularia - Υπόγεια κουκουβάγια (Burrowing Owl)
• Athene noctua - Μικρή κουκουβάγια
• Athene superciliaris - White-browed owl ή white-browed hawk-owl ή Madagascar hawk-owl (πρώην γένος Ninox)

Bubo - Βύας

Μπούφοι με τα χαρακτηριστικά "αυτιά" στην κορυφή του κεφαλιού και αλιευτές (fish owls). Το γένος Βύας περιλαμβάνει 25 είδη. Bubo africanus - Spotted eagle-owl

• Bubo ascalaphus - Pharaoh eagle-owl
• Bubo bengalensis - Ινδικός μπούφος (Indian eagle-owl)
• Bubo blakistoni - Ψαρόμπουφος του Μπλάκιστον (Blakiston's fish-owl)
• Bubo bouvieri - Vermiculated fishing owl
• Bubo bubo - Ευρασιατικός μπούφος (Eurasian eagle-owl)
• Bubo capensis - Cape eagle-owl
• Bubo cinerascens - Greyish eagle-owl
• Bubo coromandus - Dusky eagle-owl
• Bubo flavipes - Tawny fish owl
• Bubo ketupu - Buffy fish owl
• Bubo lacteus - Verreaux's eagle-owl
• Bubo leucostictus - Akun eagle-owl
• Bubo magellanicus - Lesser horned owl
• Bubo nipalensis - Spot-bellied eagle-owl
• Bubo peli - Pel's fishing owl
• Bubo philippensis - Philippine eagle-owl
• Bubo poensis - Fraser's eagle-owl
• Bubo scandiacus - Κουκουβάγια του χιονιού (Snowy owl)
• Bubo shelleyi - Shelley's eagle-owl
• Bubo sumatranus - Barred eagle-owl
• Bubo ussheri - Rufous fishing owl
• Bubo virginianus - Μπούφος της Βιρτζίνια (Great horned owl)
• Bubo vosseleri - Usambara eagle-owl
• Bubo zeylonensis - Brown fish owl

Ciccaba

Το γένος περιελάμβανε 4 είδη κουκουβάγιων της Αμερική, τα οποία ταξινομούνται πλέον στο γένος Γλαυξ.

Glaucidium - Γλαυκίδιον

Κουκουβάγιες πυγμαίοι. Το γένος Γλαυκίδιον περιλαμβάνει 34 είδη.

• Glaucidium albertinum - Albertine owlet
• Glaucidium bolivianum - Yungas pygmy owl
• Glaucidium brasilianum - Ferruginous pygmy owl
• Glaucidium brodiei - Collared owlet
• Glaucidium californicum - Northern Pygmy Owl
• Glaucidium capense - Glaucidium gnoma
• Glaucidium castaneum - Chestnut owlet
• Glaucidium castanopterum - Javan owlet
• Glaucidium castanotum - Chestnut-backed owlet
• Glaucidium cobanense - Guatemalan pygmy owl
• Glaucidium costaricanum - Costa Rican pygmy owl
• Glaucidium cuculoides - Asian barred owlet
• Glaucidium etchecopari - Etchécopar's owlet
• Glaucidium gnoma - Mountain pygmy owlet
• Glaucidium griseiceps - Central American pygmy owl
• Glaucidium hardyi - Amazonian pygmy owl
• Glaucidium hoskinsii - Baja pygmy owl
• Glaucidium jardinii - Andean pygmy owl
• Glaucidium minutissimum - East Brazilian pygmy owl
• Glaucidium mooreorum - Pernambuco pygmy owl
• Glaucidium nana - Austral pygmy owl
• Glaucidium nubicola - Cloud-forest pygmy owl
• Glaucidium palmarum - Colima pygmy owl
• Glaucidium parkeri - Subtropical pygmy owl
• Glaucidium passerinum - Σπουργιτόγλαυκα (Eurasian pygmy owl)
• Glaucidium perlatum - Pearl-spotted owlet
• Glaucidium peruanum - Pacific pygmy owl
• Glaucidium radiatum - Jungle owlet
• Glaucidium ridgwayi - Ridgway's pygmy owl
• Glaucidium sanchezi - Tamaulipas pygmy owl
• Glaucidium sjostedti - Sjöstedt's Owlet
• Glaucidium siju - Cuban pygmy owl
• Glaucidium tephronotum - Red-chested owlet
• Glaucidium tucumanum - Tucuman pygmy-owl

Jubula - Χαιτογλαύξ

Το γένος Χαιτογλαύξ περιλαμβάνει 1 είδος.

• Jubula lettii - Maned owl

Lophostrix - Λοφογλαύξ

Το γένος Λοφογλαύξ περιλαμβάνει 1 είδος.

• Lophostrix cristata - Λοφιοφόρος Κουκουβάγια (Crested Owl)

Margarobyas

Το γένος Margarobyas περιλαμβάνει 1 είδος.

• Margarobyas lawrencii - Κουκουβάγια με γυμνά πόδια (Bare-legged owl)

Megascops - Μεγάσκωψ

Screech owls. Το γένος Μεγάσκωψ περιλαμβάνει 26 είδη.

• Megascops albogularis - White-throated screech owl
• Megascops asio - Eastern screech owl
• Megascops atricapilla - Black-capped screech owl
• Megascops barbarus - Bearded screech owl
• Megascops centralis - Chocó screech owl
• Megascops choliba - Tropical screech owl
• Megascops clarkii - Bare-shanked screech owl
• Megascops colombianus - Colombian screech owl
• Megascops cooperi - Pacific screech owl
• Megascops gilesi - Santa Marta screech owl
• Megascops guatemalae - Middle American screech owl
• Megascops hoyi - Yungas screech owl
• Megascops ingens - Rufescent screech owl
• Megascops kennicottii - Western screech owl
• Megascops koepckeae - Koepcke's screech owl
• Megascops marshalli - Cloud-forest screech owl
• Megascops nudipes - Puerto Rican screech owl
• Megascops petersoni - Cinnamon screech owl
• Megascops roboratus - West Peruvian screech owl
• Megascops roraimae - Foothill screech owl
• Megascops sanctaecatarinae - Long-tufted screech owl
• Megascops seductus - Balsas screech owl
• Megascops trichopsis - Whiskered screech owl
• Megascops usta - Southern tawny-bellied screech owl
• Megascops vermiculatus - Vermiculated screech owl
• Megascops watsonii - Northern tawny-bellied screech owl

Micrathene - Μικραθηνά

Το γένος Μικραθηνά περιλαμβάνει 1 είδος.

• Micrathene whitneyi - Elf owl

Nesasio - Νησάσιος

Το γένος Νησάσιος περιλαμβάνει 1 είδος.

• Nesasio solomonensis - Fearful owl

Ninox - Νίνωξ

Αυστραλιανές γερακογλαύκες. Το γένος Ninox περιλαμβάνει 37 είδη.

• Ninox rufa - Rufous owl
• Ninox strenua - Powerful owl
• Ninox connivens - Barking owl
• Ninox rudolfi - Sumba boobook owl
• Ninox sumbaensis - Little Sumba hawk-owl
• Ninox fusca - Timor boobook
• Ninox plesseni - Alor boobook
• Ninox boobook - Australian boobook
• Ninox affinis - Andaman hawk-owl
• Ninox rotiensis - Rote boobook
• Ninox obscura - Hume's hawk-owl
• Ninox japonica - Northern boobook
• Ninox randi - Chocolate boobook
• Ninox burhani - Togian boobook
• Ninox ios - Cinnabar boobook
• Ninox novaeseelandiae - Morepork
• Ninox scutulata - Brown hawk-owl
• Ninox spilonota - Romblon boobook ή Romblon hawk-owl
• Ninox ochracea - Ochre-bellied boobook
• Ninox jacquinoti - Solomons boobook
• Ninox theomacha - Papuan boobook
• Ninox punctulata - Speckled boobook
• Ninox odiosa - New Britain boobook
• Ninox natalis - Christmas boobook
• Ninox meeki - Manus boobook
• Ninox variegata - New Ireland boobook
• Ομάδα Moluccan boobook
  • Ninox forbesi - Tanimbar boobook
  • Ninox hypogramma - Halmahera boobook
  • Ninox squamipila - Seram boobook
  • Ninox hantu - Buru boobook
• Ομάδα φιλιππινέζικων γερακογλαυκών
  • Ninox philippensis - Luzon hawk-owl
  • Ninox mindorensis - Mindoro hawk-owl
  • Ninox reyi - Sulu hawk-owl
  • Ninox spilocephala - Mindanao hawk-owl
  • Ninox spilonotus - Romblon hawk-owl
  • Ninox rumseyi - Cebu hawk-owl
  • Ninox leventisi - Camiguin hawk-owl

Otus - Ώτος

Το γένος Ώτος περιλαμβάνει 54 είδη.

• Otus alfredi - Flores scops owl
• Otus alius - Nicobar scops owl
• Otus angelinae - Javan scops owl
• Otus bakkamoena - Indian scops owl
• Otus balli - Andaman scops owl
• Otus beccarii - Biak scops owl
• Otus brookii - Rajah scops owl
• Otus brucei - Pallid scops owl
• Otus capnodes - Anjouan scops owl
• Otus collari - Sangihe scops owl
• Otus cyprius - Cyprus scops owl
• Otus elegans - Ryūkyū scops owl
• Otus enganensis - Enggano scops owl
• Otus everetti - Everett's scops owl
• Otus feae - Annobón scops owl (συμπεριλαμβάνονταν στο O. senegalensis)
• Otus fuliginosus - Palawan scops owl
• Otus gurneyi - Giant scops owl
• Otus hartlaubi - São Tomé scops owl
• Otus icterorhynchus - Sandy scops owl ή cinnamon scops owl
• Otus insularis - Seychelles scops owl
• Otus ireneae - Sokoke scops owl
• Otus jolandae - Rinjani scops owl (συμπεριλαμβάνονταν στο O. magicus)
• Otus lempiji - Sunda scops owl
• Otus lettia - Collared scops owl
• Otus longicornis - Luzon scops owl
• Otus madagascariensis - Torotoroka scops owl (συμπεριλαμβάνονταν στο O. rutilus)
• Otus magicus - Moluccan scops owl
• Otus manadensis - Sulawesi scops owl
• Otus mantananensis - Mantanani scops owl
• Otus mayottensis - Mayotte scops owl (συμπεριλαμβάνονταν στο O. rutilus)
• Otus megalotis - Philippine scops owl
• Otus mentawi - Mentawai scops owl
• Otus mindorensis - Mindoro scops owl
• Otus mirus - Mindanao scops owl
• Otus moheliensis - Moheli scops owl
• Otus nigrorum - Negros scops owl
• Otus pamelae - Arabian scops owl
• Otus pauliani - Karthala scops owl ή Grand Comoro scops owl ή Comoro scops owl
• Otus pembaensis - Pemba scops owl
• Otus rufescens - Reddish scops owl
• Otus rutilus - Rainforest scops owl ή Malagasy scops owl ή Madagascar scops owl
• Otus sagittatus - White-fronted scops owl
• Otus scops - Γκιώνης (Eurasian scops owl ή Common scops owl)
• Otus senegalensis - African scops owl
• Otus semitorques - Japanese scops owl
• Otus siaoensis - Siau scops owl
• Otus silvicola - Wallace's scops owl
• Otus socotranus - Socotra scops owl
• Otus spilocephalus - Mountain scops owl
• Otus sulaensis - Sula scops owl
• Otus sunia - Oriental scops owl
• Otus tempestatis - Wetar scops owl
• Otus thilohoffmanni - Serendib scops owl
• Otus umbra - Simeulue scops owl

Xenoglaux - Ξενογλαύξ

Το γένος Ξενογλαύξ περιλαμβάνει 1 είδος.

• Xenoglaux loweryi - Long-whiskered owlet

Pseudoscops - Ψευδόσκωψ

Το γένος Ψευδόσκωψ περιλαμβάνει 1 είδος.

• Pseudoscops grammicus - Jamaican owl

Ptilopsis

Λευκοπρόσωπες κουκουβάγιες. Το γένος Ptilopsis περιλαμβάνει 2 είδη.

• Ptilopsis granti - Λευκοπρόσωπη κουκουβάγια του νότου (Southern white-faced owl)
• Ptilopsis leucotis - Λευκοπρόσωπη κουκουβάγια του βορά (Northern white-faced owl)

Psiloscops - Ψιλόσκωψ

Το γένος Ψιλόσκωψ περιλαμβάνει 1 είδος.

• Psiloscops flammeolus - Flammulated owl

Pyrroglaux - Πυρρογλαύκα

Το γένος Πυρρογλαύκα περιλαμβάνει 1 είδος.

• Pyrroglaux podargina - Palau owl

Pulsatrix

Το γένος Pulsatrix περιλαμβάνει 4 είδη.

• Pulsatrix koeniswaldiana - Tawny-browed owl
• Pulsatrix melanota - Band-bellied owl
• Pulsatrix perspicillata - Spectacled owl
• Pulsatrix pulsatrix - Short-browed owl

Strix - Γλαυξ

Κουκουβάγιες, χωρίς τα χαρακτηριστικά "αυτιά" στην κορυφή του κεφαλιού. Το γένος Γλαυξ περιλαμβάνει 22 είδη, συμπεριλαμβανομένων 4 που προηγουμένως ταξινομούνταν ως Ciccaba.

• Strix albitarsis - Rufous-banded owl (πρώην Ciccaba)
• Strix aluco - Χουχουριστής (Tawny owl)
• Strix butleri - Omani owl
• Strix chacoensis - Chaco owl
• Strix davidi - Père David's owl
• Strix fulvescens - Fulvous owl
• Strix hadorami - Desert owl
• Strix hylophila - Rusty-barred owl
• Strix huhula - Black-banded owl (πρώην Ciccaba)
• Strix leptogrammica - Brown wood owl
• Strix nebulosa - Great grey owl
• Strix nigrolineata - Black-and-white owl (πρώην Ciccaba)
• Strix nivicolum - Himalayan owl
• Strix ocellata - Mottled wood owl
• Strix occidentalis - Spotted owl
• Strix rufipes - Rufous-legged owl
• Strix sartorii - Cinereous owl
• Strix seloputo - Spotted wood owl
• Strix uralensis - Χουχουριστής των Ουραλίων (Ural owl)
• Strix varia - Barred owl
• Strix virgata - Mottled owl (πρώην Ciccaba)
• Strix woodfordii - African wood owl

Surnia - Σουρνία

Το γένος Σουρνία περιλαμβάνει 1 είδος.

• Surnia ulula - Βόρεια γερακόγλαυκα (Northern hawk-owl)

Uroglaux - Ουρογλαύξ

Το γένος Ουρογλαύξ περιλαμβάνει 1 είδος.

• Uroglaux dimorpha - Γερακόγλαυκα της Παπούα (Papuan hawk-owl)

Media gallery Κουκουβάγιων

Ο παπαγάλος Blue-crowned parakeet είναι γνωστός ως blue-crowned conure και sharp-tailed conure στα αγγλικά ενώ γαλαζιοκέφαλη κονούρα είναι η ελληνική του ονομασία.

Οι παπαγάλοι blue-crowned parakeet


Πρόκειται για ένα μικρόσωμο πράσινο παπαγάλο με μπλε κεφάλι και ανοιχτόχρωμο ράμφος με καταγωγή από τη Νότια Αμερική.

Περιγραφή

Τα blue-crowned parakeets είναι παπαγάλοι μεσαίου μεγέθους με μήκος περίπου 37 εκ και βάρος μεταξύ 140 και 190 γρ.

Γεννιούνται αναπτύσσοντας κόκκινο πτέρωμα γύρω από το κεφάλι, το οποίο στη συνέχεια μετατρέπεται στη μπλε κορώνα των ενηλίκων.

Έχει λευκούς περιοφθαλμικούς δακτυλίους, με εξαίρεση το άγριο υποείδος T. acuticaudata neumanni του οποίου οι δακτύλιοι έχουν έντονο πορτοκαλο-κίτρινο χρώμα. Το ράμφος του έχει ροζ-καφέ χρώμα.

Τα φτερά στο στήθος μπορεί να έχουν επίσης μπλε χρώμα, αν και συνήθως είναι πράσινα προς πρασινο-κίτρινα.

Το πράσινο είναι το χρώμα που κυριαρχεί στο πτέρωμα του υπόλοιπου σώματος. Το χρώμα των φτερών πτήσης είναι όμοιο με αυτό του σώματος, ενώ όταν ανοίγουν εμφανίζονται μπλε-καφέ που καταλήγουν καστανά στις άκρες (photo 3).

Η ουρά είναι πράσινη από την πάνω πλευρά, ενώ καφέ προς κόκκινο-καφέ από την κάτω πλευρά της που ιριδίζει σε λαμπερό πορτοκαλί προς κόκκινο, κάτω από φωτισμό πλήρους φάσματος (photo 2).

Τα πόδια είναι ροζ-καφέ με γκρίζα-καφέ νύχια.

Διάκριση φύλου

Η διάκριση του φύλου των blue-crowned parakeet μπορεί να γίνει με ασφάλεια μόνο με τεστ DNA καθώς το είδος δεν παρουσιάζει σεξουαλικό διμορφισμό.

Γεωγραφική κατανομή και βιότοποι

Οι blue-crowned parakeet κατάγονται από της Νότιο Αμερική και συγκεκριμένα από μία περιοχή που εκτείνεται από την ανατολική Κολομβία στα βόρεια έως τη βόρεια Αργεντινή προς το νότο.

Συναντάται σε σαβάνες, δάση και τα περίχωρα δασών, αλλά αποφεύγουν τα πυκνά υγρά δάση, όπως αυτά του Αμαζονίου.

Οι blue-crowned κονούρες ως κατοικίδια

Οι blue-crowned κονούρες θεωρούνται σχετικά εύκολοι παπαγάλοι στη φροντίδα τους και αυτό τους κάνει αρκετά δημοφιλείς ως κατοικίδια. Παρ' όλα αυτά, μη θεωρήσετε ότι είναι ένα πουλί που θα το βάλετε σε ένα κλουβί κι αυτό θα μένει εκεί να παίζει μόνο του για πάντα.

Είναι επίσης κοινωνικά πουλιά που επιζητούν την παρουσία άλλων πουλιών του ίδιου είδους ή έστω ανθρώπων. Είναι έξυπνα και πολύ δραστήρια, που σημαίνει ότι απαιτούν αρκετό χρόνο ενασχόλησης, μεγάλο κλουβί με άφθονο ελεύθερο χωρο και πολλά παιχνίδια.

Κάτι που που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη από τους μελλοντικούς ιδιοκτήτες, είναι ότι οι blue-crowned parakeets έχουν δυνατή φωνή και μπορεί να φωνάζουν ανά διαστήματα κατά τη διάρκεια της ημέρας. Αυτή η συμπεριφορά είναι χαρακτηριστική πολλών ειδών παπαγάλων, οι οποίοι προτείνονται ως "πτηνά για έμπειρους ιδιοκτήτες".

Είναι αρκετά καλοί ομιλητές σε σχέση με άλλες κονούρες.

Αναπαραγωγή των blue-crowned conure

Οι blue-crowned conure ωριμάζουν αναπαραγωγικά σε ηλικία 2 έως 3 ετών περίπου. Φωλιάζουν σε τρύπες δέντρων. Το θηλυκό γεννά συνήθως 3 έως 4 αυγά λευκού χρώματος που επωάζει για 26 ημέρες.

Οι νεοσσοί ανεξαρτητοποιούνται πλήρως στις 52 ημέρες μετά την εκκόλαψη.

Το προσδόκιμο ζωής τους είναι από 30-40 έτη.

Το είδος αναφέρεται επισήμως ως πάρακιτ (parakeet) ενώ πολύ συχνά αναφέρεται και ως κονούρα στην ορνιθοκουλτούρα.

Ονοματολογία και συστηματική ταξινόμηση

• Διωνυμική ονομασία: Thectocercus acuticaudatus
• Ελληνική ονομασία: Γαλαζιοκέφαλη κονούρα
• Αγγλική ονομασία: Blue-crowned parakeet, blue-crowned conure, sharp-tailed conure
• Τάξη: Ψιττακόμορφα (Psittaciformes)
• Οικογένεια: Ψιττακίδες (Psittacidae)
• Γένος: Thectocercus
• Είδος: T. acuticaudatus

Υποείδη

• Thectocercus acuticaudatus acuticaudatus
• Thectocercus acuticaudatus haemorrhous
• Thectocercus acuticaudatus koenigi
• Thectocercus acuticaudatus neoxenus
• Thectocercus acuticaudatus neumanni

Παλιότερα, το είδος ταξινομούνταν στο γένος Aratinga, το οποίο χωρίστηκε σε τέσσερα διαφορετικά γένη.

Στο άρθρο* θα προσπαθήσουμε να καλύψουμε την εκτροφή/αναπαραγωγική διαδικασία ενός δημοφιλούς -πλέον- είδους παπαγάλων, τα Parrotlets!


Το Parrotlet, είναι ο πιο μικρός "μεγάλος" παπαγάλος που κερδίζει όλο και μεγαλύτερο κοινό λόγω της γοητευτικής συμπεριφοράς του, των υπέροχων χρωματισμών του και του μικρού μεγέθους του. Ένας ακόμη λόγος που τον κάνει δημοφιλή ανάμεσα στου υπολοίπους συγγενείς του, είναι τα χαμηλά επίπεδα θορύβου που παράγει μιας και δεν είναι ικανός να κράζει άλλα να τιτιβίζει και ενίοτε να μιλάει!

Μικρότερος σε μέγεθος από τους άμεσους συγγενείς του, τους παπαγάλους, άλλα και από τα παπαγαλοειδή μοιάζει να είναι μια mini έκδοση των παπαγάλων του Αμαζονίου!

Στη φύση τον συναντάμε στα βορειοδυτικά του Μεξικό, στη βόρεια Αργεντινή και την Παραγουάη καθώς και στις βορειοδυτικές ακτές του Περού.

Ιστορική αναδρομή

Το Spectacled Parrotlet αναπαράχθηκε εκτροφικά με επιτυχία για πρώτη φορά στην Καλιφόρνια των Ηνωμένων Πολιτειών το 1932 και έγινε διάσημο στην Ευρώπη τις δεκαετίες το '60 και του '70.

Το 1992 έγινε επανεισαγωγή του είδους από Ευρωπαϊκές εκτροφές με σκοπό τη διατήρησή του, κάτι που επετεύχθη τελικά μέσω επιτυχημένων στοχευμένων εκτροφών.

Το Yellow Faced Parrotlet παρέμενε άγνωστο στις ΗΠΑ έως και το 1979 καθώς επίσης και το Pacific Parrotlet ήταν άγνωστο εκτός Ευρώπης, μέχρι και το 1960 σχεδόν. Η πρώτη εκτροφή Pacific Parrotlet επετεύχθη το 1958 από τον Γάλλο ορνιθολόγο Jeaun Delacour.

Εκτροφείς στις ΗΠΑ κατάφεραν να κάνουν γνωστά τα Parrotlets μέσω κάποιων μεγάλων εκτροφικών προγραμμάτων, ανεβάζοντας έτσι κατακόρυφα την επάρκεια του είδους γενικότερα, άλλα και την δημοφιλία του.

Εκτροφή parrotlets

To βασικό εργαλείο ενός εκτροφέα πριν πλησιάσει τις κλούβες με τα Parrotlets, είναι να έχει στην κατοχή του και να φορά ένα ζευγάρι γάντια βιομηχανικού τύπου. Όσο μικρά κι αν είναι και όσο κι "αθώα" κι αν δείχνουν από μακριά, θα υπερασπιστούν τον εαυτό τους άλλα και τον χώρο τους με τον πιο δυναμικό τρόπο. Αυτός ο τρόπος είναι σίγουρα οδυνηρός για τα χέρια του εκτροφέα.

Έχει παρατηρηθεί ότι ακόμα και σε πουλιά που είναι 2 χρόνια εγκλωβισμένα, είναι το ίδιο δυναμικά και "μη φιλικά" προς τον εκτροφέα τους.

Η συνύπαρξη τους με άλλα είδη στον ίδιο κλωβό δεν προτείνεται. Παρ' όλα αυτά, πειραματικά και μόνο, έχει επιχειρηθεί και έχουν καταφέρει να ζήσουν αρμονικά/ειρηνικά για μεγάλο χρονικό διάστημα σε μεγάλη κλούβα με διάφορα finches. Τα Parrotlets σε αυτή την περίπτωση αποσύρονταν νωρίτερα, σε σχέση με τα finches, ενώ επίσης χρησιμοποιούσαν τη φωλιά τους για τον ύπνο.

Σε ότι αναφορά το ίδιο τους το είδος, τα Parrotlets θεωρούνται μονογαμικά πουλιά και είναι καλό να διαμένουν μαζί ως ζευγάρια.

Ο τρόπος ζωής τους θα μπορούσε να χαρακτηριστεί όμοιος με αυτόν των Lovebirds. Δηλαδή θα κάνουν δραστηρίοτητες μαζί, θα φάνε μαζί, θα κοιμηθούν το ένα πλάι στο άλλο! Λόγω αυτής της συμπεριφοράς τους, πολλοί τα ονομάζουν τα Lovebirds της Νοτίου Αμερικής!

Αυτό δεν σημαίνει βέβαια πως δεν υπάρχουν καυγαδάκια και εντάσεις, λόγω του εκρηκτικού ταμπεραμέντου και χαρακτήρα τους, χωρίς όμως τις περισσότερες φορές να εξελίσσεται σε κάτι πιο σοβαρό.

Άλλο ένα σχεδόν κοινό τους στοιχείο με τα Lovebirds είναι και η διατροφή τους. Ανάμεσα σε άλλους σπόρους το μείγμα τους αποτελείται κυρίως από διαφορετικά είδη millet, καναρινόσπορο, ηλιόσπορο. Αξίζει να σημειώσουμε σε αυτό το σημείο ότι εκτροφείς που λαμβάνουν μέρος σε διαγωνισμούς, αποφεύγουν τη χρήση ηλιόσπορου στο σιτηρέσιο τους καθώς η υπερκατανάλωση του ενδέχεται να αλλοιώσει τη λάμψη του πτερώματος.

Παρ' όλο που αρχικά δεν προτιμούν τα λαχανικά και φρούτα, με επίμονη και υπομονή από τον εκτροφέα τους γίνονται με το πέρασμα του χρόνου από τα βασικά στοιχειά της διατροφής τους και θα πρέπει να τους προσφέρονται σε τακτική βάση. Κατά τον ίδιο τρόπο, μαθαίνουν να τρώνε αυγό ή αυγοτροφή.

Καλό είναι να υπάρχει ένας προγραμματισμός και σε ότι αναφορά τις απαραίτητες βιταμίνες. Βιταμίνη Ε, εφ' όσον δεν καλύπτεται διατροφικά και βιταμίνη D αν έχουμε να κάνουμε με εσωτερική εκτροφή και έλλειψη έμμεσου ή άμεσου ηλιακού φωτός.

Συνθήκες αναπαραγωγής

Ο προτεινόμενος εκτροφικός/αναπαραγωγικός χώρος είναι ο εσωτερικός, χωρίς να αποκλείεται ο εξωτερικός χώρος. Τα εκτρεφόμενα Parrotles έχουν την ικανότητα να προσαρμόζονται στις καιρικές συνθήκες, αλλά προτείνεται να βρίσκονται σε ελεγχόμενο χώρο από πλευράς θερμοκρασίας και υγρασίας με στόχο το καλύτερο αποτέλεσμα τις εκτροφής και διαβίωσης για τα ίδια τα πτηνά αλλά και για τον εκτροφέα.

Η θερμοκρασία στο εκτροφείο πρέπει να είναι σταθερά άνω των 15 βαθμών Κελσίου και η υγρασία θα πρέπει να είναι κάτω του 70%.

Ο προτεινόμενος κλωβός αναπαραγωγής για ένα ζευγάρι Parrotlets είναι με διαστάσεις 125 x 40 x 45 εκ., με τον ελάχιστα αποδεκτό κλωβό να είναι με διαστάσεις 60 x 30 x 40 εκ. Καλό είναι τα κλουβιά να έχουν οριζόντια κάγκελα για να μπορούν σκαρφαλώνουν πιο εύκολα και να διατηρούν μια καλή φυσική κατάσταση καθώς επίσης και διάφορα παιχνίδια για την ψυχαγωγία τους.

Γενικά, είναι από τα είδη που προσαρμόζονται στον χώρο που τους παρέχεται, αλλά καλό είναι να κινούμαστε στην λογική του όσο μεγαλύτερο τόσο το καλύτερο όταν το επιτρέπουν οι συνθήκες.

Σίγουρα, αυτό που θα πρέπει να έχει ο κλωβός είναι ικανοποιητικό βάθος/πλάτος για να έχουν καλύτερη αίσθηση ασφάλειας τα πτηνά κατά την αναπαραγωγή.

Αν και όπως έχει ήδη αναφερθεί, ότι είναι ευπροσάρμοστα πτηνά, κάλο θα είναι να κρατάμε κάποια standards στον εξοπλισμό που χρειάζεται για μια σωστή αναπαραγωγική προσπάθεια. Ένα από αυτά είναι και οι παρεχόμενες φωλιές που θα πρέπει να είναι ασφαλείς για το ζευγάρι, τα αυγά, τους νεοσσούς αργότερα αλλά και λειτουργική για τον εκτροφέα.

Οι φωλιές θα πρέπει να είναι κατασκευασμένες από ξύλο (δρυς κατά προτίμηση) πάχους 2.5εκ. Οι προτεινόμενες διαστάσεις είναι μήκος: 30-35εκ, ύψος: 17-20εκ, πλάτος :17-20, με την οπή εισόδου να είναι σε διάμετρο 5-6εκ.

Υπάρχουν φωλιές δυο χώρων ή φωλιές μονού χώρου με κάποιες από αυτές να έχουν και ελαφρώς κοίλο "πάτωμα", με σκοπό την συγκράτηση των αυγών σε συγκεκριμένο σημείο. Τα Parrotlets δε "χτίζουν" τη φωλιά τους και γι αυτό το λόγο ο εκτροφέας θα πρέπει να τοποθετήσει κάποιο μαλακό υπόστρωμα στο εσωτερικό της φωλιάς (πριονίδι κτλ).

Περισσότερα για τις φωλιές των παπαγάλων.

Αναπαραγωγή

Τα επιλεγμένα πτηνά που προορίζονται για ζευγάρι θα πρέπει να μπαίνουν σε νέο κλουβί νωρίς το απόγευμα, έτσι ώστε να έχουν τον απαραίτητο χρόνο προσαρμογής σε αυτό. Δηλαδή, τον απαραίτητο χρόνο να βρουν τα δοχεία φαγητού και νερού καθώς και το σημείο ύπνου.

Την επόμενη μέρα, ο εκτροφεας θα πρέπει να παρατηρήσει αν το ζευγάρι ζει αρμονικά ή υπάρχουν έντονοι τσακωμοί.

Σε περίπτωση εντόνων καυγάδων, αφαιρούμε για 3 ημέρες από το κλουβί το πτηνό που τους δημιουργεί, ώστε να δώσουμε τον χρόνο στο ζευγάρι του να βρει τα πατήματα του στο νέο χώρο και να κυριαρχήσει. Μετά τις 3 μέρες ενώνουμε και πάλι το ζευγάρι. Συνήθως το ζευγάρι μέσα σε μια εβδομάδα "δένει".

Κατά κανόνα, τα νεαρά σε ηλικία πτηνά, χρειάζονται λιγότερο χρόνο και συνήθως μια ημέρα στις περισσότερες περιπτώσεις είναι αρκετή για την ένωση του ζευγαριού. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι θα μπουν σε διαδικασία αναπαραγωγής άμεσα.

Εφ' όσον το ζευγάρι έχει δέσει και ετοιμάζεται για αναπαραγωγή, το αρσενικό θα ξεκινήσει τον "χορό" ζευγαρώματος ώστε να "τραβήξει" το θηλυκό στη φωλιά για τον απαραίτητο έλεγχο της. Αυτή είναι μια διαδικασία που μπορεί να λάβει μέρος οποιαδήποτε ώρα της ημέρας αλλά συνήθως συμβαίνει τις μεσημεριανές και απογευματινές ώρες.

Όταν θα αρχίσουν να μένουν και τα δυο πτηνά για αρκετή ώρα μέσα στη φωλιά και ο αρσενικός αρχίζει να ταΐζει το ταίρι του, σημαίνει ότι η "πρόβα" αναπαραγωγής έχει ολοκληρωθεί και θα πρέπει πολύ σύντομα να δούμε το πρώτο αυγό.

Τα θηλυκά Parrotlet δίνουν από 4 έως 7 αυγά, συνήθως κάθε δεύτερη ημέρα, ενώ σε εξαιρετικά σπάνιες περιπτώσεις, μπορεί ο αριθμός να φτάσει και τα 10 αυγά. Σπάνια δίνουν λιγότερα από 4 αυγά ενώ ο ιδανικός αριθμός είναι τα 5, για μια εύκολη και σωστή διαδικασία επώασης.

Ο χρόνος επώασης στα περισσότερα είδη είναι 18-19 ήμερες, με εξαίρεση τα Mexican Parrotlets που είναι 21-22 ημέρες.

Το θηλυκό είναι εκείνο που θα αναλάβει να φέρει μόνο του εις πέρας την επώαση. Από τη στιγμή που θα αρχίσει η ωοτοκία, σπάνια εγκαταλείπει τη φωλιά και φροντίζει την ίσως μια και μοναδική φορά που θα σηκωθεί κατά την διάρκεια της ημέρας, να αφοδεύσει.

Αυτή είναι και η πιο κατάλληλη στιγμή για τον εκτροφέα να κάνει έλεγχο στη φωλιά αν το επιθυμεί.

Το αρσενικό, πέρα από το τάισμα που κάνει στο ταίρι του, παραμένει κοντά στη φωλιά ώστε να την υπερασπιστεί αν παραστεί ανάγκη. Συχνά, μπαίνει το βράδυ στη φωλιά αλλά το αν θα καθίσει στα αυγά είναι κάτι που θα το επιτρέψει ή όχι το ταίρι του. Είναι εξαιρετικά σπάνιες αυτές οι περιπτώσεις.

Πολλές φορές το αρσενικό, αν υπάρχει στο χώρο του εκτροφείου ανθρώπινη παρουσία, αποφεύγει το τάισμα του ζευγαριού του. Γι αυτό το λόγο, είναι σημαντικό να δίνουμε στα πτηνά το χώρο και το χρόνο να νοιώθουν άνετα καθ' όλη τη διάρκεια της αναπαραγωγικής διαδικασίας.

Ο εκτροφέας μπορεί να προσφέρει αυγοτροφή καθ' όλη τη διάρκεια του χρόνου στα ζευγάρια του, αλλά σε περίπτωση που δεν συμβαίνει αυτό, σίγουρα θα πρέπει να αρχίσει να την προσφέρει 6-7 εβδομάδες πριν τον ερχομό των νεοσσών.

Ο εμπλουτισμός της αυγοτροφής με βιταμίνη Ε κατά την διάρκεια του ταΐσματος κρίνεται απαραίτητος για σωστή ανάπτυξη των νεοσσών.

Σε περίπτωση που για κάποιο λόγο θέλουμε να χωρίσουμε ένα ζευγάρι και να γίνει αλλαγή συντρόφων, θα πρέπει τα νέα ζευγάρια να μην έχουν ακουστική και οπτική επαφή μεταξύ τους, γιατί υπάρχει ο κίνδυνος εκδίωξης του νέου συντρόφου από την τροφή και το νερό.

Νεοσσοί

Οι γονείς αναλαμβάνουν το τάισμα των νεοσσών, οι οποίοι τις πρώτες ήμερες της ζωής τους δεν έχουν όραση και ακοή. Το αρσενικό τροφοδοτεί το ταίρι του με μισοχωνεμένο μείγμα τροφής και το θηλυκό με την σειρά του το αναμιγνύει με το "γάλα του προλόβου" (crop milk) και στη συνεχεία ταΐζει τους νεοσσούς.

Το crop milk είναι μια ουσία που μοιάζει με τυρόπηγμα και δημιουργείται στον πρόλοβο του πτηνού από λιπώδη κύτταρα που καταστρέφονται και επαναδημιουργούνται με σκοπό την τροφοδοσία των νεοσσών.

Στους γονείς θα πρέπει καθημερινά να προσφέρει ο εκτροφέας αυγοτροφή εμπλουτισμένη με βιταμίνη Ε, την οποία θα πρέπει να ανανεώνει τουλάχιστον δυο φόρες την ημέρα. Στο ημερήσιο μενού θα πρέπει να έχουν, πέρα από το βασικό μείγμα σπόρων, εξτρά σπόρους millet, κομμένα λαχανικά και βλαστωμένους σπόρους.

Η ποιότητα της τροφής έχει τον πιο σημαντικό ρόλο σε αυτή την περίοδο.

Τα μικρά παραμένουν στην φωλιά για τις επόμενες 30-35 ήμερες αλλά και μετά από την έξοδο από αυτή συνεχίζουν να επιστρέφουν το βράδυ για ύπνο. Μέτα την έξοδο από την φωλιά, οι νεοσσοί αρχίζουν να αναζητούν την τροφή τους. Σημαντικό είναι να παραμείνουν με τους γονείς τους ώστε να διδαχθούν από αυτούς πως να τρέφονται.

Αποκτούν τα πρώτα φτερά μετά από 12-14 ημέρες, ενώ στις 20 ήμερες έχουν αναπτύξει όλα τα φτερά με την ολοκλήρωση της διαδικασίας ανάπτυξης του πτερώματος να διαρκεί 30 ήμερες συνολικά.

Στις 8 ήμερες θα πρέπει να περαστούν στους νεοσσούς τα εκτροφικά δαχτυλίδια κλειστού τύπου.

Τάισμα στο χέρι

Το αποκλειστικό τάισμα στο χέρι θα πρέπει να γίνεται μόνο εάν κινδυνεύει η ζωή των νεοσσών από πιθανή εγκατάλειψη των γονέων. Σε αυτή την περίπτωση, απαραίτητη είναι η χρήση θερμομάνας (brooder) για να μπορούμε να διατηρήσουμε τους νεοσσούς σε σταθερή θερμοκρασία.

Η θερμοκρασία θα πρέπει να είναι στους 31.7 βαθμούς Κελσίου. Αν δούμε να δυσφορούν οι νεοσσοί, θα πρέπει η θερμοκρασία να ρυθμιστεί από 28.9 έως 29.4 βαθμούς Κελσίου. Αν δούμε ότι κρυώνουν (μαζεύονται κοντά ο ένας νεοσσός στον άλλο), η θερμοκρασία θα πρέπει να ανεβεί έως και 32.8 βαθμούς Κελσίου στη μεγίστη τιμή της. Όταν αναπτυχθεί το πτέρωμα τους η θερμοκρασία θα πέσει σε συνθήκες δωματίου.

Σε ηλικία κάτω των 2 μηνών, το τάισμα γίνεται ευλαβικά ανά 2ωρο και δεν θα πρέπει να παραλείπονται ταΐσματα. Μέτα τις 2 πρώτες εβδομάδες το τάισμα γίνεται ανά 4ωρο ξεκινώντας από τις 7.30 έως και τις 23.30.

Στις 6 εβδομάδες θα δείξουν ενδιαφέρον σε σταθερή τροφή όπου και θα πρέπει να προσφερθούν μικρού μεγέθους σπόροι, λαχανικά και φρούτα.

Media gallery Forpus

Σχετικό περιεχόμενο

Parrotlet, οι παπαγάλοι μινιατούρα Διάκριση φύλου στα παπαγαλάκια parrotlet

* Το άρθρο αναφέρεται σε πτηνά όπου η διαχείρισή τους είναι στοχευμένη στην αναπαραγωγή του είδους και όχι σε πτηνά που προορίζονται αποκλειστικά για συντροφιά.

Η μετάλλαξη Jaspe είναι αυτοσωματική και έχει κυρίαρχο χαρακτήρα. Έχει αναγνωριστεί από την Confederation Ornithologique Mondiale (C.O.M.) το 2014.

Τα καναρίνια Jaspe

Στην πραγματικότητα, η Jaspe δεν δημιουργήθηκε από τη μετάλλαξη κάποιου γονιδίου. Πρόκειται για άλλη μια περίπτωση εισαγωγής γενετικού υλικού, αυτή το φορά από το Siskin Μαγγελάνο (Spinus magellanica).

Το 1999 ο εκτροφέας José Antonio Abellán Baños από την Murcia της Ισπανίας, κατάφερε να "περάσει" τον παράγοντα στο καναρίνι. Αυτή η… μετάλλαξη, είναι αυτοσωματική και έχει κυρίαρχο χαρακτήρα. Γι' αυτό τον λόγο, μπορεί να εμφανιστεί στον φαινότυπο ως, απλού-μονού παράγοντα (SD), καθώς επίσης και ως διπλού παράγοντα (DD). (Single or double dilution).

Επί του παρόντος, η C.O.M. αναγνωρίζει μόνο τα πουλιά μονού παράγοντα (SD) και μόνο στις σειρές, μαύρο, καφέ και αχάτη. Ως αποτέλεσμα της υπερβολικής αραίωσης στη σειρά Isabel, δεν έχει εμφανιστεί κανένα πρότυπο. Παρά τον κυρίαρχο του χαρακτήρα της μετάλλαξης, ο διπλός παράγοντας jaspe στα πτηνά, δεν είναι θανατηφόρος.

Στα κλασικά καναρίνια η μετάλλαξη ασκεί αξιοσημείωτη αραίωση επί της μαύρης και καστανής μελανίνης. Μεταξύ των σκούρων ζωνών, η μελανίνη γίνεται πιο ανοιχτή. Η φαιομελανίνη και το λιπόχρωμα δεν επηρεάζονται από την παρουσία του παράγοντα. Το υποπτέρωμα είναι γκρι στη μαύρη σειρά, καστανό φουντουκιού στην καφέ και ανοιχτό γκρί χρώμα στη σειρά αχάτη.

Η Jaspe της μαύρης σειράς

Στην πλάτη, οι γραμμώσεις των φτερών είναι σκοτεινές (σκούρες). Μεταξύ των σκούρων ζωνών η απόχρωση γίνεται γκρι πιο ανοιχτή (χάλυβα γκρι). Η πλάτη δείχνει ευθυγραμμισμένες παράλληλες ραβδώσεις. Οι πλάγιες πλευρές πρέπει να παρουσιάζουν φαρδιές και συνεχείς ραβδώσεις όσο το δυνατόν, οι οποίες να συγκλίνουν προς τη μέση του στήθους. Οι ραβδώσεις στο κεφάλι είναι καλά ευθυγραμμισμένες.

Η Jaspe δημιουργεί ορατή μείωση της μελανίνης στα πρώτα φτερά πτήσης (καθρέφτες), αλλά όχι υπερβολικά εκτεταμένη (έως 60% του ορατού μήκους των πρωτευόντων πτήσης και 40% των εξωτερικών της ουράς). Απουσία ορατής φαιομελανίνης. Το ράμφος, τα πόδια και τα νύχια είναι μαύρα.

Ανάλογα με το λιπόχρωμα και την κατηγορία, αναγνωρίζονται τα καναρίνια Jaspe στη Μαύρη σειρά:

• Κίτρινο έντονο
• Κίτρινο μη έντονο
• Κίτρινο μωσαϊκό Τ1-Τ2
• Κόκκινο μη έντονο
• Κόκκινο μωσαϊκό Τ1-Τ2
• Κόκκινο ιβουάρ έντονο
• Κόκκινο ιβουάρ μη έντονο
• Μωσαϊκό κόκκινο ιβουάρ Τ1-Τ2

Όλα μονού παράγοντα (SD).

Περισσότερα για τα μαύρα καναρίνια.

Η Jaspe της καφέ σειράς

 Στο πίσω μέρος, οι άξονες των φτερών και των άκρων είναι γκριζωπό καφέ. Μεταξύ αυτών των ζωνών η απόχρωση γίνεται ελαφρώς γκριζωπό καφέ. Η πλάτη δείχνει ευθυγραμμισμένες παράλληλες ραβδώσεις. Οι πλευρές παρουσιάζουν μεγάλες και ευθείες ραβδώσεις όσο το δυνατόν. Οι ραβδώσεις στο κεφάλι είναι καλά ευθυγραμμισμένες.

Ορατή μείωση της μελανίνης στα πρώτα φτερά πτήσης (καθρέφτες), αλλά όχι υπερβολικά εκτεταμένη (έως 60% του ορατού μήκους των πρωτευόντων πτήσης και 40% των εξωτερικών της ουράς).

Περισσότερα για τα καφέ καναρίνια.

Η μετάλλαξη Jaspe της σειράς του αχάτη

Στο πίσω μέρος, οι άξονες των φτερών και των άκρων είναι γκρι. Μεταξύ αυτών των γκρίζων ζωνών η απόχρωση γίνεται πολύ πιο ανοικτό γκρι. Το πίσω μέρος δείχνει λεπτές και διακοπτόμενες ραβδώσεις. Οι πλευρές δείχνουν σαφείς και καλά ευθυγραμμισμένες ραβδώσεις, οι οποίες συγκλίνουν στη μέση του στήθους.

Ορατή μείωση της μελανίνης στα πρώτα φτερά πτήσης (καθρέφτες), αλλά όχι υπερβολικά εκτεταμένη (έως 60% του ορατού μήκους των πρωτευόντων πτήσης και 40% των εξωτερικών της ουράς). Οι ραβδώσεις στο κεφάλι είναι καλά ευθυγραμμισμένες. Απουσία ορατής φαιομελανίνης. Το ράμφος, τα πόδια και τα νύχια είναι ελαφρά σκούρα.

Περισσότερα για τα καναρίνια αχατες.

Ειδικά χαρακτηριστικά της μετάλλαξης Jaspe

1. Η καθαρή ορατή μείωση της μελανίνης στα πρωτεύοντα πτήσης, που ονομάζονται επίσης "καθρέφτες". Αυτό το χαρακτηριστικό φαίνεται επίσης στο κεντρικό τμήμα των εξωτερικών φτερών της ουράς.
2. Το κεφάλι και οι πλευρές είναι καθαρά ραβδωτές. Στο στήθος, οι ραβδώσεις πλησιάζουν στο μέσο του στήθους.
3. Η ισχυρή αραίωση σε μεγάλες περιοχές των πρωτευόντων και των φτερών περιγράμματος των πτερυγίων (που ονομάζεται "patrón alaire"). Αυτή η ιδιαιτερότητα δεν επεκτείνεται σε περαιτέρω μεταλλάξεις των καναρινιών χρώματος.
4. Το "patrón alaire" είναι πιο ορατό στα αρσενικά πτηνά παρά στα θηλυκά.
5. Η εμφάνιση της μετάλλαξης Jaspe δεν μπορεί να συγχέεται με άλλη υπάρχουσα μετάλλαξη.
6. Η φαιομελανίνη δεν επηρεάζεται από τη μεταβολή της μελανίνης.
7. Το χρώμα του ράμφους, των ποδιών και των νυχιών είναι το ίδιο όπως και στην κλασική σειρά.

Όσον αφορά το λιπόχρωμα, μπορούμε να βρούμε το Jaspe σε όλα τα υπάρχοντα χρώματα:

• Κίτρινο, Κίτρινο ιβουαρ
• Κόκκινο, Κόκκινο ιβουαρ
• Λευκό (υπολειπόμενο ή κυρίαρχο)

Κληρονομικότητα της μετάλλαξης Jaspe

Το γονίδιο της μετάλλαξης Jaspe μεταβιβάζεται στους απογόνους ως εξής, ανεξάρτητα από το ποιος από τους δύο γονείς εμφανίζει ή φέρει τη μετάλλαξη:

Normal* Χ Jaspe

100% καναρίνια φορείς Jaspe

Φορέας Jaspe Χ Jaspe

50% καναρίνια Jaspe 50% καναρίνια φορείς Jaspe

Φορέας Jaspe Χ Φορέας Jaspe

25% καναρίνια Jaspe 50% καναρίνια φορείς Jaspe 25% καναρίνια

Jaspe Χ Jaspe

100% καναρίνια Jaspe

• Ο όρος Normal αναφέρεται σε καναρίνι της ίδιας σειράς (Μαύρο, Καφέ, Αχάτης, Ιζαμπέλ) με μη μεταλλαγμένο γονίδιο στην ανάλογη θέση και όχι ένα καναρίνι ποικιλόχρωμο, φωνής, τύπου ή κοινό.

Media gallery Καναρινιών Jaspe

Τι είναι τα λιποχρωμικά καναρίνια, ποια είναι τα χρώματά τους και ποιος ο μηχανισμός απόδοσης των χρωμάτων αυτών στο πτέρωμα των καναρινιών.

Εισαγωγή: Μία από τις πιο ενδιαφέρουσες και προκλητικές πτυχές της αναπαραγωγής καναρινιών, είναι η διατήρηση και η βελτίωση της χρωματικής τους παρουσίας, ανάλογα πάντα με τις ανάγκες των καθορισμένων προτύπων κάθε ποικιλίας.

Γενετική λιποχρωμικών
Κίτρινα λιποχρωμικά καναρίνια
Λευκά καναρίνια
Κόκκινα λιποχρωμικά καναρίνια

Η ενασχόληση μ’ αυτή την εκτροφική προσπάθεια κατά πρώτον απαιτεί, μια γενική γνώση της διατροφής, αναπαραγωγής και συντήρησης τους και κατά δεύτερον, την κατανόηση και προσπάθεια εφαρμογής ορισμένων απλών κανόνων γενετικής κληρονομιάς.

Εδώ, θα προσπαθήσω να δώσω, κάποιες απαντήσεις στα ερωτηματικά που γεννιούνται γύρω από την ύπαρξη των λιποχρωμικών, αλλά και γύρω από τις παλαιότερες καθώς και νέες γνώσεις για την γενετική συμπεριφορά των λιποχρωμικών μεταλλάξεων.

Ποια είναι τα λιποχρωμικά καναρίνια

Λιποχρωμικά ονομάζουμε τα καναρίνια που είναι φαινοτυπικά, εντελώς κενά μελανινικών χρωστικών ουσιών. Εμφανίζουν μόνο κάποιο από τα τρία βασικά χρώματα φόντου. Κίτρινο, Λευκό, Κόκκινο. Για την ύπαρξή τους ευθύνεται μια μετάλλαξη που έχει επισυμβεί στον αρχέγονο τύπο και έχει χαρακτήρα ανεξάρτητο του φύλου (αυτοσωματική). Κατά τη μετάλλαξη αυτή, σημειώνεται αναστολή της λειτουργίας ορισμένων ενζύμων, με αποτέλεσμα να μπλοκάρεται η εναπόθεση μελανίνης κι' έτσι αυτή, να μην εμφανίζεται καθόλου στο πτέρωμα.

Χρώματα

Υπάρχουν τρία μόνον χρώματα βάσης, αλλά και τρεις διαφορετικές αφετηρίες της παρουσίας τους.

1. Κίτρινο. Είναι το πρώτο χρώμα βάσης, προερχόμενο από τον άγριο πρόγονο του καναρινιού (Serinus canaria).
2. Λευκό. Είναι το αποτέλεσμα δύο αυτοσωματικών μεταλλάξεων διαφορετικών μεταξύ τους. Βρίσκονται δηλαδή σε διαφορετικό γενετικό τόπο και έχοντας διαφορετική δράση, δίνουν δυο διαφορετικές ποικιλίες λευκών (διαφορετικός φαινότυπος). Κυρίαρχα και Υπολειπόμενα.
3. Κόκκινο. Είναι αποτέλεσμα υβριδισμού. Ανθρώπινης παρέμβασης.

Κάθε ένα από αυτά τα χρώματα χρειάζεται ιδιαίτερη διατροφική αντιμετώπιση αλλά και κατανόηση της γενετικής συμπεριφοράς του.

Λιποχρώματα

Πρόκειται για χρωστικές ουσίες που διαλύονται στο λίπος των πουλιών και μεταφέρονται μέσω της κυκλοφορίας του αίματος. Λαμβάνονται μέσω της διατροφής, μεταβολίζονται και εν τέλει σταθεροποιούνται στο δέρμα. Τα φτερά είναι προϊόντα επιδερμικά. Κάθε καναρίνι, ανάλογα με τη γενετική πληροφορία που φέρει, μεταφέρει και διανέμει τα λιποχρώματα στα φτερά του.

Στάδια αφομοίωσης - επεξεργασίας - μεταφοράς των λιποχρώμάτων

Α) Οι λιποδιαλυτές φυτικές ουσίες (καροτενοειδή), ξανθοφύλλες και καροτένια, πρέπει να αφομοιωθούν από το πουλί.

Γονίδια αφομοίωσης καροτενοειδών – LOCUS K.

• Κ (κεφαλαίο) = Αρχέγονο κυρίαρχο αλληλόμορφο.
• k (μικρό) = Μεταλλαγμένο υποχωρητικό αλληλόμορφο.
• ΚΚ = Πλήρης αφομοίωση (Κίτρινο).
• Κk = Ελλειπής αφομοίωση (Λιπόχρωμα, από μέτριο έως φτωχό).
• kk = Αναστολή αφομοίωσης καροτενοειδών (Λευκό Υπολειπόμενο)

Β) Οι ουσίες αυτές πρέπει να μετατραπούν σε πραγματικές χρωστικές, μέσω της μεταβολικής διαδικασίας και δράσης του ίδιου του οργανισμού.

Γονίδια μετατροπής ξανθοφύλλης σε κίτρινο χρώμα - LOCUS G

• G = Κυρίαρχο αλληλόμορφο, g = Υποχωρητικό αλληλόμορφο
• GG = Απόλυτη μετατροπή
• Gg = Μερική μετατροπή. Δεν έχει παρατηρηθεί
• gg = Aδυναμία μετατροπής. Δεν έχει παρατηρηθεί.

Γ) Οι ήδη επεξεργασμένες χρωστικές πρέπει να διανεμηθούν στα φτερά.  Αρχικά, συγκεντρώνονται στο δέρμα του πουλιού. Στην συνέχεια επικάθονται στις αρχικές δομές των φτερών που βρίσκονται στο δέρμα και τέλος, μέσω της κυκλοφορίας του αίματος, διανέμονται σ’ αυτά. Το τελευταίο βήμα αφορά στον καθορισμό του τρόπου, δηλαδή την ποσότητα και την πυκνότητα με την οποία θα συσσωρευτούν οι χρωστικές αυτές στις δομές των φτερών.

Γονίδια μεταφοράς λιποχρώματος - LOCUS F

• F = Κυρίαρχο αλληλόμορφο (μεταλλαγμένο),
• f = Υποχωρητικό αλληλόμορφο (αρχέγονο).
• ff = Κανονική μεταφορά λιποχρώματος στο πτέρωμα.
• Ff = Μερική μεταφορά (Λευκό Κυρίαρχο).
• FF= Aναστολή μεταφοράς λιποχρώματος (Lethal factor).

Κίτρινα λιποχρωμικά

Για τους επίδοξους εκτροφείς της ποικιλίας έντονο-χιονέ, εκτροφική επιδίωξη πρέπει να είναι, ένα καναρίνι με πλούσιο, απόλυτα ομοιόμορφα κατανεμημένο λιπόχρωμα, σε μια όσο το δυνατόν πιο λεμονί απόχρωση.

Εργαλεία

• Καθαρά πουλιά, με πλήρη αφομοίωση και διανομή των καροτενοειδών.
• Σωστή επιλογή ζευγαριών συνδυασμένη με τον τελικό στόχο (πτερώματα).
• Συμμετοχή του οπτικού μπλε παράγοντα που σημαίνει:

Κίτρινο λεμονί

Ο "οπτικός μπλε παράγοντας" μεταβάλλει τη δομή του φτερού. Αποτέλεσμα αυτού είναι η διαφοροποίηση στην ανάκλαση του φωτός που δημιουργεί μια απόκλιση στο οπτικό αποτέλεσμα προς το μπλε (μπλε + κίτρινο = πράσινο).

Για τους εκτροφείς των καναρινιών μωσαϊκού πτερώματος, το ζητούμενο είναι ένα σωστά κατανεμημένο λιπόχρωμα σε όσο το δυνατόν πιο λευκό φόντο.

Δείτε επίσης
https://portal.petbirds.gr/space/articles/post/to-kitrino-lipochromiko-kanarini-chromatos-xf-20471

Λευκά καναρίνια

Πρόκειται για πουλιά που πέραν από την απουσία μελανινών παρουσιάζουν και απουσία λιποχρωμάτων. Υπάρχουν δύο κατηγοριές, προϊόντα δυο ξεχωριστών μεταλλάξεων. Με γνώμονα αυτή τη διαφορετική γενετική συμπεριφορά τους, πήραν και τα ονόματά τους.

Κυρίαρχα

Γονιδιακά χαρακτηριστικά: Έκφραση κυρίαρχη, ανεξάρτητη (μη συνδεόμενη με το φύλο) και σε διαφορετικό γενετικό τόπο (locus) από το υπολειπόμενο λευκό.

Δράση της μετάλλαξης: Το γονίδιο του Κυρίαρχου λευκού δεν δρα επί της μεταβολικής διαδικασίας των καροτενοειδών και έτσι δεν αναστέλλει την παραγωγή των χρωστικών. Απλά, περιορίζει τη διανομή τους στο πτέρωμα σχεδόν εξ' ολοκλήρου, πλην των 3ων-4ων αρχικών κινητηρίων φτερών. Λίπος υποκίτρινο.

Θεωρείται ότι βρίσκεται πάντα σε ετεροζυγωτή μορφή. Σε αντίθετη περίπτωση (ομοζυγωτίας) ο παράγων είναι θανατηφόρος και μάλιστα πριν την εκκόλαψη των εμβρύων. Ενδεικνυόμενη διασταύρωση είναι αυτή με τα κίτρινου παράγοντα λιποχρωμικά που ανήκουν στις κατηγορίες πτερώματος έντονο ή χιονέ.

Η διασταύρωση Λευκού Κυρίαρχου Χ Κίτρινου αποδίδει:

• 50% Κίτρινα - 50% Λευκά Κυρίαρχα

Η διασταύρωση δύο Λευκών Κυρίαρχων αποδίδει:

• 25% Κίτρινα
• 50% Λευκά Κυρίαρχα
• 25% Λευκά διπλού παράγοντα Ομοζυγωτά - (Lethal factor). Να αποφεύγεται!

Γενότυποι που προκύπτουν κατά τη διασταύρωση δύο λευκών κυρίαρχων


Γενότυποι που προκύπτουν κατά τη διασταύρωση κυρίαρχου Χ υποχωρητικό/κίτρινο


Γενότυποι που προκύπτουν κατά τη διασταύρωση κυρίαρχου Χ υποχωρητικό/λευκό κυρίαρχο

 Η μετάλλαξη Λευκό Υπολειπόμενο (αδυναμία αφομοίωσης καροτενοειδών) δρα επιστατικά επί αυτής του Λευκού Κυρίαρχου (μερική μεταφορά λιποχρώματος)

Βοηθητικός πίνακας ανάγνωσης αποτελεσμάτων διασταυρώσεων λευκών και κίτρινων

 Η ομοζυγωτή μορφή της μετάλλαξης του γονιδίου που αναστέλλει την αφομοίωση των καροτενοειδών, δηλαδή το Υποχωρητικό Λευκό (kk), έχει στατική δράση. Μπορούμε να πούμε δηλαδή ότι πίσω του πάντα κρύβει κάτι από τα δύο. Είτε Κίτρινο, είτε Λευκό Κυρίαρχο.

Υπολειπόμενα

Γονιδιακά χαρακτηριστικά: Έκφραση υποχωρητική, ανεξάρτητη ( μη συνδεόμενη με το φύλο).

Δράση της μετάλλαξης: Το γονίδιο του υποτελούς λευκού δρα κατασταλτικά στην αφομοίωση των καροτενοειδών που προσλαμβάνει το πουλί μέσω της διατροφής του. Ως εκ τούτου, ένα λευκό υπολειπόμενο, είναι ένα πουλί χωρίς λιπόχρωμα (ολόλευκο).

Το δέρμα του είναι ροζ-μωβ, στο χρώμα των αιμοφόρων αγγείων, που διέρχονται κάτω από αυτό. Το υπάρχον πιθανά λίπος του, δεν χρωματίζεται (λευκό).

Η διασταύρωση δυο ατόμων της μετάλλαξης αποδίδει

• 100% καθαρά Λευκά Υπολειπόμενα.

Ενδεικνυόμενη διασταύρωση επίσης είναι αυτή με τα κίτρινου παράγοντα λιποχρωμικά που ανήκουν στις κατηγορίες πτερώματος έντονο (ή χιονέ). Προσοχή ιδιαίτερη πρέπει να δίδεται στον τομέα πτέρωμα, μιας και η δομή του φτερού έχει σχέση με την εμφάνιση του λευκού, καθώς επηρεάζει άμεσα τον τρόπο με τον οποίον ανακλάται το φως.

Δείτε επίσης
https://portal.petbirds.gr/space/articles/post/ta-leuka-kanarinia-xf-24936

Κόκκινα λιποχρωμικά

Οι γενετικές πληροφορίες που ελέγχουν την παραγωγή του κόκκινου χρώματος δεν προέκυψαν από μια τυχαία μετάλλαξη κάποιων γονιδίων, αλλά από την διαφοροποίηση της λειτουργίας τους, μετά απ’ τη δημιουργία και την συνεχή βελτίωση γόνιμων υβριδίων από τη σύζευξη των καναρινιών με τον κόκκινο σπίνο της Βενεζουέλας.

Νεότερες επιστημονικές έρευνες μας αποκαλύπτουν το ιδιαίτερα πολύπλοκο ΠΩΣ και ΓΙΑΤΙ του κόκκινου λιποχρώματος και της παρουσίας του στα καναρίνια μας.

Κατ' αρχάς, η μετατροπή μέρους των καροτενοειδών σε κόκκινο χρώμα εντοπίστηκε ότι οφείλεται όχι σε ένα, αλλά σε δυο ομάδες γονιδίων.

Πολυπαραγοντική

• Όταν και οι δύό παράγοντες ευρίσκονται σε ομοζυγωτή μορφή, τότε υπάρχει κόκκινη απόχρωση στον φαινότυπο.
• Όταν και οι δύο βρίσκονται σε ετεροζυγωτή, έχουμε μια πορτοκαλί απόχρωση.

Σε κάθε περίπτωση για την εμφάνιση ενός ικανοποιητικού κόκκινου χρώματος, απαιτείται ομοζυγωτία στον δεύτερο παράγοντα (επιδερμίδα) και τουλάχιστον ένα μεταλλαγμένο αλληλόμορφο (ετεροζυγωτία), στον πρώτο (ένζυμο).

Είναι σημαντικό να γίνει κατανοητό ότι το κόκκινο και το κίτρινο, δεν ανάγονται σε μεταξύ τους αλληλόμορφα γονίδια.

Η συνέπεια του παραπάνω, για τα κόκκινα λιποχρωμικά, σημαίνει ότι η παραγωγή κίτρινου λιποχρώματος σε αυτά, είναι κανονικά ενεργή.

Ο φαινοτυπικά κόκκινος χρωματισμός προκύπτει τελικά από μια σημαντική διαφοροποίηση, υπέρ των κόκκινων, στην ποσότητα των κατανεμημένων χρωστικών στο πτέρωμα.

Μετάλλαξη Ιβουάρ

 Είναι ένας ιδιαίτερος παράγων που διαφοροποιεί πλήρως τον φαινότυπο ενός λιποχρωμικού καναρινιού.

Γονιδιακά χαρακτηριστικά. Μετάλλαξη υπολειπόμενη συνδεδεμένη με το φύλο (φυλοσύνδετη).

Δράση της μετάλλαξης. Ως αποτέλεσμα μιας τροποποίησης στη δομή του πτερώματος, το λιπόχρωμα εμφανίζεται αραιωμένο κατά το ήμισυ. Η δράση της μετάλλαξης εκτείνεται ομοιόμορφα, σε όλο το εύρος του πτερώματος, περιλαμβανομένων των φτερών πτήσης και ουράς.

Σχετικό περιεχόμενο

Τα λιποχρωμικά καναρίνια χρώματος Τύποι πτερώματος καναρινιών

Το χρώμα του κεφαλιού των gouldian έχει τρεις χρωματικές εκδοχές: κόκκινο, μαύρο, πορτοκαλί. Ξέρατε όμως ότι τα δύο από αυτά μας φανερώνουν στοιχεία για τον χαρακτήρα του πτηνού;

Η σχέση του χρώματος κεφαλιού με τη συμπεριφορά των gouldian


Μελέτες έχουν δείξει ότι τα αρσενικά gouldian με κόκκινο κεφάλι είναι πιο επιθετικά σε σχέση με αυτά του ίδιου φύλου, που έχουν μαύρο κεφάλι. Αυτό σημαίνει ότι διάφορα χαρακτηριστικά συμπεριφοράς (π.χ. επιθετικότητα), ενδέχεται να συσχετίζονται με ορισμένες μορφές χρώματος κεφαλιού. Δηλαδή το χρώμα του κεφαλιού ενός gouldian, μας δείχνει διαφορετικούς τύπους προσωπικότητας των πτηνών.

Όσο περίεργο και αν ακούγεται είναι αλήθεια και μάλιστα αποδεδειγμένη επιστημονικά, αφού τα συμπεράσματα διεξήχθησαν από έρευνα που πραγματοποίησε η Dr Leah Williams και οι συνάδελφοί της. Προκειμένου να ανακαλύψουν αν πράγματι το χρώμα του κεφαλιού δείχνει την προσωπικότητα των όμορφων gouldian, η Williams εξέτασε διάφορες προβλέψεις.

Η μεγαλύτερη επιθετικότητα των κοκκινοκέφαλων gouldian

Πρώτα, εξέτασαν ένα μαυροκέφαλο ζευγάρι από το οποίο περίμεναν να δείξει λιγότερη επιθετικότητα σε σχέση με το άλλο ζευγάρι που αποτελούταν από κοκκινοκέφαλα gouldian. Αυτό είχε στηρίχθηκε στο γεγονός ότι τα κοκκινοκέφαλα gouldian είχαν δείξει επιθετικότητα και στο παρελθόν.

Η δεύτερη πρόβλεψη, ήταν ότι τα κοκκινοκέφαλα πουλιά πρέπει να είναι πιο τολμηρά από τα μαύροκεφαλα. Αυτό βασίστηκε σε παλαιότερη μελέτη άλλων πτηνών. Ωστόσο, τα gouldian με κόκκινο κεφάλι θα μπορούσαν να είναι λιγότερο τολμηρά από αυτά με μαύρο κεφάλι για δύο λόγους:

1. Οι θηρευτές τα βλέπουν πιο εύκολα εξαιτίας του ανοιχτού χρώματος του κεφαλιού τους.
2. Τα μαυροκέφαλα μπορεί να θέλουν να βρίσκουν γρηγορότερα την τροφή τους, πριν τα κυρίαρχα κοκκινοκέφαλα τους την πάρουν.

Για να δει αν η πρώτη πρόβλεψη ισχύει, η Williams έβαλε ένα ζευγάρι από το κάθε χρώμα σε δύο διαφορετικά κλουβιά δίχως τροφή για μια ώρα. Μετά από μια ώρα, τους έβαλε μια ταΐστρα και διαπίστωσε ότι το κοκκινοκέφαλο ζευγάρι είναι πιο επιθετικό σε σύγκριση με το μαυροκέφαλο.

Τα περισσότερο τολμηρά μαυροκέφαλα gouldian

Για να δει πιο από τα δύο ζευγάρια είναι πιο τολμηρό, τα τρόμαξε κουνώντας πάνω-κάτω την ταΐστρα. Οποίο ζευγάρι επέστρεφε στην ταΐστρα πρώτο, θα έδειχνε πως το αντίστοιχο χρώμα κεφαλιού είναι πιο τολμηρό από το άλλο και παίρνει πιο πολλά ρίσκα στην αναζήτηση τροφής.

Τα πουλιά που πήγαν πρώτα ήταν αυτά με το μαύρο κεφάλι.

Τότε έκαναν ένα ακόμη πείραμα. Ήθελαν να δουν, πιο ζευγάρι θα έφτανε πρώτο στην τροφή, με ένα τυπικό αρπακτικό στο οπτικό τους πεδίο. Ένα εκπαιδευμένο γεράκι, ήταν στο δωμάτιο για να τρομάζει με τη θέα του τα πουλιά. Τα κοκκινοκέφαλα gouldian έδειξαν επιθετικότητα, ενώ αυτά με το μαύρο κεφάλι προσπαθούσαν να πάνε στην τροφή.

Για να είναι σίγουροι οι επιστήμονες όμως, έκαναν ένα ακόμα πείραμα βάζοντας μέσα στα κλουβιά, άγνωστα για τα πουλιά αντικείμενα. Ήθελαν να δουν πιο από τα δύο χρώματα πλησιάζει πιο γρήγορα κάτι νέο. Μετά από ώρες, συνειδητοποίησαν ότι τα πουλιά με μαύρο κεφάλι πήγαν πιο γρήγορα να εξετάσουν τα νέα αντικείμενα.

Αυτό το πείραμα εκτελέστηκε δύο φορές και τα αποτελέσματα ήταν ίδια, με μικρή διαφορά χρόνου.

Η Dr Williams έβγαλε το συμπέρασμα της: Tα μαυροκέφαλα πουλιά είναι τα πιο τολμηρά από τα υπόλοιπα.

Βάσει της παραπάνω διαπίστωσης συμπέραναν επίσης ότι η επιφυλακτικότητα των κοκκινοκέφαλων gouldian τα ωθεί να επιλέγουν στη φύση ασφαλείς περιοχές για την αναζήτηση της τροφής τους. Για να το πετύχουν αυτό, ανέπτυξαν μεγαλύτερη επιθετικότητα σε σχέση με τα υπόλοιπα gouldian προκειμένου να είναι σε θέση να τα εκτοπίζουν από τις περιοχές αυτές.

Κατά συνέπεια, τα gouldians με μαύρο κεφάλι αναγκάζονται να εξερευνούν νέες, περισσότερο επικίνδυνες περιοχές και να αναζητούν τροφή παίρνοντας μεγαλύτερα ρίσκα.

Επίλογος

Από τα τρία χρώματα κεφαλιού των πανέμορφων gouldian (κόκκινο, μαύρο, πορτοκάλι), τα δύο (κόκκινο, μαύρο) προσδιορίζουν τον χαρακτήρα του πτηνού. Τα κοκκινοκέφαλα gouldian είναι πιο επιθετικά ενώ τα μαύροκεφαλα πιο τολμηρά στην αναζήτηση τροφής. Δυστυχώς δεν εξήχθησαν από αυτή την έρευνα κάποια συμπεράσματα που να αφορούν στα πορτοκαλοκέφαλα gouldian.

Media gallery Gouldian

Σχετικό περιεχόμενο

Γκούλντιαν - Gouldian (Erythrura gouldiae)

Η ικανότητα να καταλαβαίνουμε τις διάφορες φωνές και τη γλώσσα του σώματος των πουλιών, είναι ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες στο να δημιουργήσουμε και να διατηρήσουμε μια επιτυχημένη σχέση με αυτά.

Η γλώσσα του σώματος ως εργαλείο επικοινωνίας

Τα πουλιά μαθαίνουν να επικοινωνούν με μας μέσα από τους ήχους, τη συμπεριφορά και τις πράξεις. Χρησιμοποιώντας τη γλώσσα του σώματός τους και τις διάφορες "φωνές" τους, στην ουσία μας λένε πότε είναι χαρούμενα, ικανοποιημένα, φοβισμένα, άρρωστα, πεινασμένα, κουρασμένα, θυμωμένα ή πρόθυμα να τα κρατήσουμε και να παίξουμε μαζί τους.

Η ικανότητα επικοινωνίας είναι ζωτικής σημασίας σε οποιαδήποτε σχέση και είναι εξαιρετικά σημαντικό να μάθουμε να αναγνωρίζουμε το νόημα των ήχων και των συμπεριφορών τους προκειμένου να καταφέρουμε να τα εξημερώσουμε και να τα εκπαιδεύσουμε με επιτυχία, καθώς και να τους δώσουμε τη φροντίδα που αξίζουν.

Εδώ, καλό είναι να σημειωθεί πως κάθε είδος δεν εκφράζει απαραίτητα την εκάστοτε ανάγκη του με πανομοιότυπο τρόπο. Οι παπαγάλοι, σαν πιο εκφραστικά και αλληλεπιδραστικά με τον άνθρωπο πουλιά εμφανίζουν συχνότερα αυτές τις συμπεριφορές, αν και πολλές από αυτές είναι κοινές σε όλα τα πουλιά ανεξαρτήτως είδους.

Αν ο φτερωτός σας φίλος παρουσιάζει οποιαδήποτε από τις παρακάτω συμπεριφορές, προσπαθήστε να κατανοήσετε τι προσπαθεί να σας πει και ανταποκριθείτε ή κρατήστε τις αποστάσεις αν αυτό είναι απαραίτητο.

Μάτια

Γυαλιστερά, διεσταλμένη κόρη

Τα γυαλιστερά μάτια με διεσταλμένες κόρες μπορεί να είναι σημάδι επιθετικότητας, ενθουσιασμού, νευρικότητας ή ικανοποίησης. Σίγουρα πάντως προδίδουν κάποιο έντονο συναίσθημα. Παρατηρήστε προσεκτικά τη συμπεριφορά που συνοδεύει αυτή την όψη των ματιών για να μπορέσετε να διακρίνετε σωστά το λόγο εκδήλωσής της.

Αν ένα πτηνό εκδηλώνει παράλληλα και επιθετικές συμπεριφορές όπως άνοιγμα της ουράς σαν βεντάλια, αυτό σημαίνει ότι πρέπει να απομακρυνθείτε. Αν επιμείνετε στην προσπάθεια σας να πλησιάσετε, ενδεχομένως να καταλήξετε με μια γερή δαγκωνιά για ενθύμιο.

Το πουλί μπορεί επίσης να παρουσιάζει αυτή τη συμπεριφορά λόγω αντίδρασης σε κάποιο άλλο πτηνό, ζώο ή άνθρωπο στο οπτικό του πεδίο, το οποίο δεν συμπαθεί ιδιαίτερα.

Φωνές

Δυνατό κράξιμο

Ακόμα και σε ένα σπίτι χωρίς σκύλους, κάποια πουλιά θα φωνάξουν, θα "γαυγίσουν" δυνατά από ενθουσιασμό κατά τη διάρκεια μιας σειράς φλύαρων τερετισμάτων ή στην προσπάθεια τους να επιδείξουν κυριαρχία στα υπόλοιπα πουλιά της κλούβας ή του σπιτιού.

Τερέτισμα

Το δυνατό τερέτισμα ακούγεται συνήθως κατά το σούρουπο, όταν τα πουλιά ετοιμάζονται να αποσυρθούν για ύπνο. Θεωρείται πως είναι μια προσπάθεια να κάνουν αισθητή την παρουσία τους στα υπόλοιπα πουλιά ή πιθανότατα να συσφίξουν τις σχέσεις τους με το υπόλοιπο κοπάδι.

Το ήρεμο τερέτισμα είναι συχνά τρόπος για τους παπαγάλους να διασκεδάσουν τον εαυτό τους και συνήθως είναι ένδειξη πως ο παπαγάλος νιώθει ασφαλής και ικανοποιημένος. Αυτό το χαμηλόφωνο τερέτισμα ακούγεται επίσης όταν ο παπαγάλος εξασκεί την ομιλία του. Αν δώσετε προσοχή μπορεί να ακούσετε ορισμένες φορές λέξεις και φράσεις.

Γρύλισμα

Σαν ένδειξη επιθετικότητας, το γρύλισμα ορισμένες φορές συνοδεύεται από διεσταλμένες κόρες και ορθωμένα φτερά στο πίσω μέρος του λαιμού. Συνήθως σημαίνει ότι το πουλί δεν επιθυμεί να το πλησιάσετε.

Σε αυτές τις περιπτώσεις το καλύτερο που μπορείτε να κάνετε είναι να αποχωρήσετε και να περιμένετε να ηρεμήσει το πουλί πριν επιχειρήσετε να το πλησιάσετε ξανά.

Γουργούρισμα

Αρκετά παρόμοιο με το γρύλισμα, όμως συνήθως δε συνοδεύεται από διεσταλμένες κόρες. Το σώμα του πουλιού είναι χαλαρό και το φτέρωμά του "αφράτο". Αυτή η συμπεριφορά προδίδει ικανοποίηση.

Χτύπημα της γλώσσας

Γρήγορα χτυπήματα της γλώσσας στο ράμφος συνήθως σημαίνουν "Είμαι φιλικός, δε θα σε βλάψω". Αυτού του είδους η φιλική συμπεριφορά απαντάται συχνότερα στα κοκατίλ και τα κοκατού.

Σφύριγμα, τραγούδισμα, ομιλία

Αυτές οι συμπεριφορές παρουσιάζονται κυρίως όταν το πουλί νιώθει, ικανοποιημένο, χαλαρό και ασφαλές στο περιβάλλον του. Οι πιο συνηθισμένες ώρες είναι το ξημέρωμα, κατά τη διάρκεια της ανατολής και το σούρουπο λίγο πριν δύσει ο ήλιος. Όμως παρατηρούνται επίσης οποιαδήποτε ώρα της ημέρας το πουλί νιώθει ιδιαίτερα χαρούμενο και ευδιάθετο.

Ράμφος

Κλικάρισμα του ράμφους

Το χτύπημα του ράμφους είναι ένας οξύς, επίμονος "κλικαριστός" ήχος που το πουλί χρησιμοποιεί όταν νιώθει ότι απειλείται ή όταν προστατεύει ένα συγκεκριμένο αντικείμενο ή χώρο. Όταν μάλιστα συνοδεύεται από τέντωμα του λαιμού και ορισμένες φορές με ανασήκωμα του ενός ποδιού, είναι ένδειξη πως το πουλί υπερασπίζεται την περιοχή του ή τα αντικείμενα του και προσπαθεί να κρατήσει τον εισβολέα μακριά.

Αν πλησιάσουμε πουλί που επιδεικνύει αυτή τη συμπεριφορά, το πιθανότερο είναι πως θα καταλήξουμε με μια γερή δαγκωνιά.

Τρίξιμο του ράμφους

Αυτός ο ήχος είναι παρόμοιος με τον ήχο που κάνει ένα παιδί όταν τρίζει τα δόντια του στον ύπνο και δημιουργείται όταν το πουλί τρίβει την κάτω γνάθο με την άνω. Είναι συνήθως ένδειξη πως το πουλί νιώθει ασφαλές και ικανοποιημένο.

Τον συγκεκριμένο ήχο θα τον ακούσουμε συνήθως αφότου το πουλί έχει κουρνιάσει για να κοιμηθεί το βράδυ, λίγο πριν το πάρει ο ύπνος, καθως και κατά τη διάρκεια του ύπνου ορισμένες φορές.

Ξίφισμα του ράμφους

Έχουν παρατηρηθεί τρεις διαφορετικοί λόγοι γι’ αυτή τη συμπεριφορά. Όταν παρατηρείται παρουσία ενός άλλου πουλιού, είναι συνήθως μια προσπάθεια να δώσει στο άλλο πουλί να καταλαβει ότι εισβάλει σε προσωπική περιοχή. Όταν το πουλί το κάνει ενώ είναι μόνο του, συνήθως είναι ένδειξη δυο πραγμάτων: είτε το πουλί προσπαθεί να καθαρίσει κάτι που έχει κολλήσει στο ράμφος του ή πρόκειται για έναν τρόπο να εκτονώσει την επιθετικότητα του.

Αυτό σημαίνει ότι το πουλί δεν μπορεί να κάνει μια δραστηριότητα που θα ήθελε και νιώθει θυμό, τον οποίο και επιδεικνύει ξιφίζοντας το ράμφος του σε κάποιο άλλο αντικείμενο.

Αυτή η ενέργεια δράσης-αντίδρασης έχει παρατηρηθεί συγκεκριμένα σε έναν παπαγάλο Αμαζονίου που ήταν υπερβολικά δεμένος με το αφεντικό του και όποτε του δινόταν η ευκαιρία δάγκωνε τη σύζυγο. Κάθε φορά που το συγκεκριμένο πουλί βρισκόταν στο κλουβί του και παρατηρούσε τρυφερότητες ανάμεσα στο αφεντικό του και τη σύζυγο του, το πουλί άρχιζε να ξιφίζει το ράμφος του και να γίνεται επιθετικό.

Δάγκωμα

Τα πουλιά είναι θηράματα και όχι θηρευτές, κατά συνέπεια χρησιμοποιούν το ράμφος τους για να εξερευνήσουν, να επικοινωνήσουν, να καλλωπιστούν και όχι σαν όπλο. Ένα θήραμα σπάνια θα επιτεθεί χωρίς λόγο. Εδώ αξίζει να τονιστούν κάποια σημεία:

Το ράμφος είναι σημαντικό κομμάτι της ανατομίας ενός πουλιού και συχνά λειτουργεί αντί για χέρια για να δοκιμάσουν και να ελέγξουν κάποια πράγματα.

Στο φυσικό τους περιβάλλον, τα πουλιά χρησιμοποιούν το ράμφος τους για να προειδοποιήσουν τα υπόλοιπα μέλη του κοπαδιού, όμως το τσίμπημα των φτερών δεν τραυματίζει το δέρμα τους όπως γίνεται με τους ανθρώπους.

Τα κατοικίδια πτηνά που δαγκώνουν συνήθως έχουν μάθει αυτή τη συμπεριφορά και είναι απόρροια λάθος χειρισμών ή έλλειψη κατανόησης των αναγκών του και είναι το τελευταίο μέσο που έχει το πουλί στη διάθεση του για να επικοινωνήσει το φόβο ή την δυσαρέσκειά του.

Τα δαγκώματα συνήθως είναι αποτέλεσμα αγνόησης των προειδοποιητικών ενδείξεων που το πουλί προσπάθησε προηγουμένως να μας επικοινωνήσει.

Όπως και με την επιθετικότητα, αναλύστε την κατάσταση και προσπαθήστε να βρείτε το αίτιο. Σεβαστείτε τους φόβους του πουλιού και μην χρησιμοποιείτε βίαιες ή τιμωρητικές συμπεριφορές. Μην απογοητευτείτε και παρατήσετε το πουλί αν σας δαγκώσει.

Συμπεριφορές που σχετίζονται με την υγεία

Κούνημα του κεφαλιού

Το χαρακτηριστικό κούνημα του κεφαλιού από την μια άκρη στην άλλη, σχηματίζοντας "οκτάρια", συνήθως είναι ένδειξη ενθουσιασμού ή προσπάθειας να τραβήξουν την προσοχή. Ωστόσο, μπορεί επίσης να είναι ένδειξη πως το πουλί κάνει εμετό και προσπαθεί να τινάξει το φαγητό από το ράμφος του.

Λαχάνιασμα

Ένα πουλί που λαχανιάζει είναι προφανές πως έχει ζεσταθεί υπερβολικά, είναι εξαντλημένο και νιώθει άβολα. Παρατηρείται πολύ συχνά σε πουλιά που δεν είναι συνηθισμένα να πετάνε και έχουν μόλις ολοκληρώσει την ανάπτυξη των φτερών πτήσης τους και κάνουν τις πρώτες τους δειλές απόπειρες πετάγματος.

Αν παρατηρήσετε λαχάνιασμα σε πουλί που δεν έχει πετάξει, βεβαιωθείτε πως το κλουβί του πουλιού δεν βρίσκεται σε απευθείας έκθεση στον ήλιο για μεγάλα χρονικά διαστήματα και φροντίστε να του παρέχετε συχνά άφθονο φρέσκο νερό.

Εξέμεση/αναμάσηση

Όταν αυτή η συμπεριφορά παρατηρείται σε κοντινή απόσταση ή στην παρουσία ενός ανθρώπου, συνήθως σημαίνει ότι το πουλί τον έχει επιλέξει για σύντροφο και θέλει να τον ταΐσει! Αυτή η πράξη ορισμένες φορές γίνεται και προς κάποιο αγαπημένο παιχνίδι ή αντικείμενο.

Τα ταιριασμένα μεταξύ τους πουλιά δείχνουν την αγάπη τους, ταΐζοντας το ένα το άλλο και το καταφέρνουν αυτό αναμασώντας φαγητό. Κουνάνε το κεφάλι τους πάνω-κάτω για να φέρουν το φαγητό από το στομάχι στο στόμα τους και το εναποθέτουν στο στόμα του συντρόφου τους.

Είναι ακριβώς ο ίδιος τρόπος με τον οποίο ταΐζουν οι γονείς τα μικρά πουλάκια.

Φτέρνισμα

Τα πουλιά φτερνίζονται για τους ίδιους λόγους με εμάς: σκόνη, ερεθισμός των ρουθουνιών, κάποιο μικρό έντομο ή φτεράκια στη ρινική τους κοιλότητα. Ορισμένα πουλιά φτερνίζονται αν η συγκεκριμένη συμπεριφορά έχει ενισχυθεί θετικά από τον ιδιοκτήτη τους.

Αν το φτέρνισμα συνοδεύεται και με εκκρίσεις από τη μύτη, θα πρέπει να επισκεφτείτε κάποιον πτηνίατρο το συντομότερο δυνατό.

Κούνημα της ουράς

Το κούνημα της ουράς από μόνο του δεν είναι απαραίτητα ένδειξη ασθένειας. Ορισμένα πουλιά κουνάνε την ουρά τους όταν μιλάνε ή τραγουδάνε. Αν το κούνημα της ουράς είναι εμφανές μόνο όταν το πουλί εισπνέει/εκπνέει, τότε μπορεί να είναι ένδειξη αδιαθεσίας.

Χαμηλωμένα φτερά

Αυτό είναι φυσιολογικό σε μικρά πουλάκια που δεν έχουν μάθει ακόμα να κρατάνε τα φτερά τους σφικτά πάνω στο σώμα τους. Επίσης, πουλιά που μόλις έχουν κάνει μπάνιο ή τα έχετε ψεκάσει μπορεί να κρατάνε τα φτερά τους χαμηλωμένα για να στεγνώσουν.

Αν καμία από τις παραπάνω περιπτώσεις δεν ισχύει, τότε το πουλί μπορεί να ζεσταίνεται υπερβολικά και προσπαθεί με αυτόν τον τρόπο να δροσιστεί ή μπορεί να μην έχει διάθεση. Χαμηλωμένα φτερά και κάθισμα στον πάτο του κλουβιού είναι ένδειξη ενός άρρωστου πτηνού.

Έκφραση διάθεσης

Τέντωμα του λαιμού

Πρόκειται απλά για ένα πουλί που προσπαθεί να διακρίνει τι συμβαίνει γύρω του! Συνήθως συνοδεύεται από μάτια διάπλατα ανοιχτά και ακούνητο, σχεδόν άκαμπτο σώμα.

Σκυφτή στάση

Ένα πουλί που στέκεται σκυφτό με το κεφάλι κάτω και με βλέμμα ίσια μπροστά, ανοιγμένα τα φτερά της ουράς, φτερά του σώματος ανακατεμένα ή όρθια και με διεσταλμένες κόρες είναι πολύ, πολύ εκνευρισμένο!

ΜΗΝ πλησιάζετε ένα πουλί που επιδεικνύει την παραπάνω συμπεριφορά, καθώς υποδηλώνει: "Είμαι μεγάλος, κακός και έξαλλος, αν πλησιάσεις λίγο περισσότερο θα σε δαγκώσω!"

"Άμυνα μέχρι θανάτου"

Τα πουλιά που νιώθουν ότι απειλούνται υπερβολικά όμως αδυνατούν να πετάξουν ή να ξεφύγουν με κάποιον άλλο τρόπο θα πέσουν ανάσκελα με νύχια προτεταμένα και ράμφος ανοιχτό, έτοιμα για δάγκωμα. Αυτή η συμπεριφορά μας λέει "θα παλέψω μέχρι θανάτου." Απαντάται συχνά στους παπαγάλους Αμαζονίου.

Επίδειξη

Αυτή η συμπεριφορά χαρακτηρίζεται από ανασήκωμα των φτερών του κεφαλιού, άνοιγμα της ουράς σαν βεντάλια, φτερά ανοιγμένα σε πλήρη θέα και ένα πολύ χαρακτηριστικό υπερήφανο περπάτημα. Αναγνωρίζεται εύκολα στους παπαγάλους Αμαζονίου και τα Κοκατού και ορισμένες φορές συνοδεύεται από διαστολή της κόρης, κούνημα του κεφαλιού και δυνατές φωνές.

Τα Κοκατού (και αλλά πουλιά με λοφίο) ανοίγουν επιδεικτικά τα φτερά του λοφίου τους.

Αυτού του είδους η συμπεριφορά προκαλείται κυρίως από την προσπάθειά τους να προσελκύσουν κάποιο ταίρι ή σαν δείγμα προστασίας της περιοχής τους. Θα πρέπει να αποφεύγουμε κάθε προσπάθεια χειρισμού ενός πουλιού που επιδεικνύει τη συγκεκριμένη συμπεριφορά μιας και σχεδόν πάντα θα έχει κατάληξη ένα γερό δάγκωμα.

Ανεβοκατέβασμα του κεφαλιού

Μια παρόμοια συμπεριφορά είναι το "ανεβοκατέβασμα του κεφαλιού", το οποίο το παρουσιάζουν τα πουλιά όταν πεινάνε και θέλουν να τα ταΐσουμε.

Αυτή η συμπεριφορά παρατηρείται σε υπερβολικό, σχεδόν μανιακό βαθμό όταν τα πουλιά ταΐζονται στο χέρι και ορισμένες φορές σκορπάνε την κρέμα ταΐσματος οπουδήποτε άλλου εκτός από το στόμα τους! Συγκεκριμένα, οι παπαγάλοι Μονκ ξεπερνάνε αυτή τη συμπεριφορά μόλις φτάσουν τους 2 με 3 μήνες ζωής, όμως ορισμένες φορές την παρουσιάζουν επίσης ως ενήλικα πτηνά όταν ενθουσιάζονται υπερβολικά ή νιώθουν ιδιαίτερα ευάλωτα.

Ραμφισμοί

Οι ραμφισμοί σε ορισμένα είδη (κυρίως στους παπαγάλους Αμαζονίου) θεωρείται πως συνδέονται με τη σεξουαλικότητα, σε αλλά είδη θεωρείται απλά μια μορφή "άγριου" παιχνιδιού. Τα πουλιά συχνά προσποιούνται πως επιτίθενται και αρπάζουν ο ένας το ράμφος του άλλου.

Πρόκειται για μια εκπληκτική άσκηση και τα πουλιά φαίνεται να διασκεδάζουν πολύ με αυτή την δραστηριότητα. Η συγκεκριμένη συμπεριφορά πολύ σπάνια καταλήγει σε τραυματισμό και συνήθως την ακολουθεί αμοιβαίος καλλωπισμός των φτερών.

Χαμηλωμένο κεφάλι

Ένα πουλί με τραβηγμένα φτερά κοντά στο σώμα του, κεφάλι κατεβασμένο χαμηλότερα από την πατήθρα και που ορισμένες φορές κινείται ανεπαίσθητα και γέρνει μπροστά χτυπώντας ή τινάζοντας τα φτερά του, είναι έτοιμο να πετάξει.

Αυτή η συμπεριφορά παρατηρείται συχνά όταν το πουλί αναζητά την προσοχή μας και ετοιμάζεται να πετάξει προς το μέρος μας αν δεν του δώσουμε την προσοχή που αναζητά.

Ένα πουλί που στέκεται ακίνητο και με το κεφάλι χαμηλωμένο ή ακουμπισμένο πάνω σας, με ανασηκωμένα τα φτερά του κεφαλιού πιθανότατα ζητάει χάδια. Σε αντίθεση με την παρόμοια επιθετική πόζα (δείτε την "σκυφτή στάση" παραπάνω), ένα πουλί που αναζητά χάδια ή την προσοχή μας θα είναι χαλαρό, ενώ η επιθετική πόζα είναι ευδιάκριτη από την ένταση στο σώμα και το ανεπαίσθητο ανασήκωμα των φτερών της πλάτης και του λαιμού, όχι όμως των φτερών του κεφαλιού.

Παρέλαση

Ο βηματισμός προς έναν άνθρωπο ή κάποιο άλλο πουλί με το κεφάλι κάτω: Η συγκεκριμένη επιθετική συμπεριφορά χρησιμοποιείται όταν θέλουν να τρομάξουν τους εισβολείς και να τους κάνουν να φύγουν.

Όταν παρατηρείται βηματισμός προς έναν άνθρωπο ή πουλί με το κεφάλι ψηλά: Αυτή η συμπεριφορά συνήθως υποδηλώνει ότι απολαμβάνει την παρουσία αυτών που αντικρίζει και μπορεί να εκληφθεί ως πρόσκληση για παιχνίδι και χάδια.

Κούρνιασμα

Όταν στέκεται στις πατήθρες στο ένα πόδι, είναι ξεκάθαρη ένδειξη πως το πουλί νιώθει άνεση και ασφάλεια εκεί που βρίσκεται. Ένα ικανοποιημένο και ασφαλές πουλί κοιμάται με το ένα πόδι μαζεμένο στην κοιλιά και το κεφάλι του κάτω από τη φτερούγα του.

Καθαρισμός φτερών

Ο καθαρισμός των φτερών είναι μια διαδικασία που κάνει το πουλί προκειμένου να κρατήσει το φτέρωμά του σε άριστη κατάσταση. Περνάει με το ράμφος του τα φτερά κατά μήκος, από την βάση ως την κορυφή για να τα ισιώσει και να τα καθαρίσει.

Ορισμένα πουλιά έχουν τον ουροπηγικό αδένα στη βάση της ουράς τους που παράγει ένα είδος ελαίου. Από εκεί παίρνουν λίγο από το έλαιο και το απλώνουν στα φτερά τους, δημιουργώντας έτσι ένα στρώμα προστασίας που διώχνει το νερό αντί να το απορροφά. Η περιποίηση του φτερώματος είναι επίσης μια κοινωνική συμπεριφορά.

Τα πουλιά αλληλοκαλλωπίζονται για να αφαιρέσουν φτερά που δεν μπορούν να φτάσουν. Ορισμένες φορές τα πουλιά μπορεί να αποπειραθούν να καλλωπίσουν και τα μαλλιά του κατόχου τους.

Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να μπερδέψετε την περιποίηση του φτερώματος με το μάδημα ή το δάγκωμα των φτερών. Ένα πουλί που μαδιέται, δαγκώνει τα φτερά του και τα κόβει εντελώς είτε στη βάση τους είτε από τη ρίζα. Ένα πουλί που μαδιέται θα τραβήξει και θα ξεριζώσει εντελώς τα φτερά του (τα ξεριζωμένα φτερά θα μεγαλώσουν πολύ πιο γρήγορα από αυτά που κόπηκαν στη βάση τους.

Τέντωμα

Όπως και οι άνθρωποι, τα πουλιά τεντώνονται για να διώξουν την ένταση. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό γι’ αυτά από τη στιγμή που περνάνε σχεδόν όλη την ημέρα όρθια. Τα πουλιά τεντώνουν το ένα πόδι και την αντίθετη φτερούγα την ίδια στιγμή, γεγονός που ευνοεί την κυκλοφορία του αίματος και τονώνει τους μυς.

Άνοιγμα της ουράς

Αυτή η συμπεριφορά εκλαμβάνεται ως σημάδι επιθετικότητας και σημαίνει μεγάλη δυσαρέσκεια. Ένα πουλί που ανοίγει την ουρά του σαν βεντάλια είναι αναστατωμένο και εκνευρισμένο και η συγκεκριμένη συμπεριφορά είναι σαφής ένδειξη ότι πρόκειται να ακολουθήσει δάγκωμα αν συνεχίσετε την δραστηριότητα που προκάλεσε το άνοιγμα της ουράς εξαρχής.

Αυτό θα μπορούσε να είναι από το να πλησιάσει το κλουβί κάποιο άτομο το οποίο δεν συμπαθεί ή μια απόπειρα επαφής η οποία κούρασε το πουλί.

Κίνηση της ουράς

Αυτή η κίνηση είναι συνήθως ένδειξη ικανοποίησης και χαράς, ειδικά όταν βλέπει ένα αγαπημένο πρόσωπο ή κατά τη διάρκεια μιας ιδιαίτερα ευχάριστης δραστηριότητας. Παρουσιάζεται ως ένα γρήγορο κούνημα των φτερών της ουράς μπρος-πίσω.

Γρήγορο φτερούγισμα

Πρόκειται για ένα απότομο, γρήγορο φτερούγισμα της μια ή και των δυο φτερούγων και είναι συνήθως ένδειξη ενόχλησης ή δυσαρέσκειας. Μια άλλη αιτία του φτερουγίσματος είναι όταν κάποιο φτερό είναι ακατάστατο και το πουλί φτερουγίζει απότομα σε μια προσπάθεια να το ισιώσει πριν ξεκινήσει τον καλλωπισμό του. Σε αυτή την περίπτωση μπορείτε να κρατήσετε το πουλί ψηλά πάνω στο χέρι σας και να αρχίσετε να το χαμηλώνετε αργά ώστε να ενθαρρύνετε το πουλί να χτυπήσει τα φτερά του βοηθώντας το έτσι να ισιώσει το "ατίθασο" φτερό.

Τρέμουλο των φτερών και του σώματος

Τα τρεμάμενα φτερά συνήθως είναι σημάδι φόβου, νευρικότητας, αμφιβολίας ή δυσπιστίας. Σε πουλιά που επιδεικνύουν αυτή τη συμπεριφορά θα πρέπει να μιλήσετε απαλά και σιγανά, καθησυχάζοντάς τα, πριν επιχειρήσετε να τα πλησιάσετε.

Το τρέμουλο σε όλο το σώμα και ειδικότερα στην κοιλιακή χώρα όπου εκεί μπορείτε ξεκάθαρα να δείτε το φτέρωμα να τρέμει, είναι συνήθως μια φυσιολογική προσπάθεια να προσαρμοστούν σε κάποια αλλαγή της θερμοκρασίας του περιβάλλοντός τους.

Φτεροκόπημα

Το φτεροκόπημα είναι μια εξαίσια άσκηση για τα πουλιά. Παρατηρείται συνήθως όταν τα πουλιά βγαίνουν από το κλουβί τους μετά από μια μεγάλη περίοδο εγκλεισμού ή το πρωί όταν πρωτοβγαίνουν από το κλουβί τους. Συχνά στέκονται μπροστά στην κορυφή του κλουβιού και φτεροκοπάνε, ορισμένες φορές μάλιστα τόσο δυνατά που ανασηκώνουν το σώμα τους μερικά εκατοστά ή και μερικές φορές πετάνε επί τόπου.

Σε ορισμένα είδη το φτεροκόπημα αποτελεί επίσης προειδοποίηση ότι το πουλί προστατεύει την περιοχή του. Τα νεοφερμένα πουλιά που αγνοούν αυτή την προειδοποίηση συνήθως καταλήγουν κυνηγημένα ή και δαγκωμένα από το συγκεκριμένο πουλί που ορμά με το ράμφος ανοιχτό και έτοιμο για "μάχη".

Σχετικό περιεχόμενο

Η επιθετικότητα των παπαγάλων Συμπεριφορά και επικοινωνία των παπαγάλων Η διακήρυξη των δικαιωμάτων ενός παπαγάλου 5 λόγοι για τους οποίους εγκαταλείπονται οι παπαγάλοι Εδαφική επιθετικότητα παπαγάλων (Territorial aggression in parrots)

Αμμόλουτρο, μία ευχάριστη δραστηριότητα των πτηνών αλλά και αρκετών θηλαστικών μέσω της οποίας απαλλάσσονται από τα ενοχλητικά παράσιτα του σώματος.

Οι περισσότεροι από εμάς που κατέχουμε οικόσιτα πτηνά, θα τα έχουμε παρατηρήσει πολλές φορές να σκάβουν και να κυλιούνται μέσα στο χώμα. Αυτό γίνεται για να καθαρίσουν το σώμα τους από τα διάφορα εξωπαράσιτα, αλλά και για να απολαύσουν αυτή την κατά τα άλλα χαλαρωτική δραστηριότητα.

Πως κάνουν αμμόλουτρο τα πτηνά

Αρχικά, το πτηνό σκάβει γρήγορα με τα πόδια του το έδαφος ενώ παράλληλα το ελέγχει και με το ράμφος του. Αφού καταφέρει να βγάλει μια ικανοποιητική ποσότητα χώματος, ξαπλώνει με την κοιλιά του και με γρήγορες κινήσεις των ποδιών, σκορπά χώμα στην πλάτη και τα υπόλοιπα μέρη του σώματος.

Λίγη ώρα αργότερα, γυρίζει στα πλάγια και προσπαθεί να τριφτεί στο χώμα που έχει σκάψει προκειμένου αυτό να εισχωρήσει καλά παντού στο σώμα του.

Αφού τελειώσει το μπάνιο του, σηκώνεται από το σημείο και με γρήγορες κινήσεις των φτερούγων, απομακρύνει το χώμα από το σώμα του. Έχοντας πλέον καθαριστεί και πιθανόν απαλλαγεί από τα παράσιτα, συνεχίζει τη ημέρα του.

Όπως αναφέραμε, το αμμόλουτρο γίνεται κυρίως για προληπτικούς, θεραπευτικούς αλλά και λόγους χαλάρωσης και ηρεμίας. Τα παράσιτα όπως οι ψείρες, τα τσιμπούρια, τα ακάρεα και οι ψύλλοι τρέφονται από το αίμα των πτηνών, βρίσκοντας καταφύγιο στο πτέρωμα τους. Ακόμη, οι μύγες τοποθετούν τα αυγά τους πάνω σε κάποιο τραυματισμένο πτηνό.

Προκειμένου να απαλλαγούν από αυτά τα βλαβερά ζωήφια, πολλά πτηνά, αντί να κάνουν μπάνιο στο νερό, καθαρίζουν τον εαυτό τους κάνοντας μπάνιο στα προϊόντα του εδάφους. Οι μικροί κόκκοι άμμου και σκόνης εισχωρούν βαθιά στο φτέρωμα των πουλιών και κάνουν μια φυσική επίθεση στα παράσιτα του σώματος. Κάποια από τα υλικά που χρησιμοποιούνται για ένα αμμόλουτρο, έχουν εντομοκτόνες ιδιότητες ενώ κάποια άλλα εντομοαπωθητικές. Σε κάθε περίπτωση το πτηνό απαλλάσσεται από την βλαβερή παρουσία τους.

Όπως καταλαβαίνεται, το αμμόλουτρο κατέχει βασικό ρόλο στην καλή υγεία του πτηνού. Είναι μάλιστα τόσο σημαντικό για τα πτηνά που αν δεν τους προσφέρουμε τον κατάλληλο χώρο, εκείνα θα δημιουργήσουν έναν αυτοσχέδιο δικό τους ακόμη και στα πιο απίθανα μέρη. Αφού ελέγξουν τη γύρω περιοχή, θα επιλέξουν το σημείο με το μαλακότερο χώμα αλλά και τα λιγότερα πετρώματα. Κατά προτίμηση κάτω από κάποιο δένδρο.

Τα υλικά του αμμόλουτρου

Ας δούμε όμως αναλυτικότερα τα υλικά στα οποία γίνεται αυτό το ιδιόμορφο μπάνιο.

Κοινό χώμα

Το πιο βασικό υλικό ενός αμμόλουτρου. Μαζί με την άμμο, αποτελούν τα 2 πιο συνηθισμένα υλικά για αμμόλουτρο από την εποχή των δεινοσαύρων.

Τα πτηνά δεν επιλέγουν οποιοδήποτε χώμα για να καθαριστουν. Δείχνουν ιδιαίτερη προτίμηση στο μαλακό, αφράτο, φρεσκοσκαμμένο χώμα όπως είναι αυτό των παρτεριών που έχουμε τα λουλούδια μας. Το φρέσκο χώμα προσφέρει μια δροσερή χαλάρωση και ανακούφιση στα πτηνά μας τους ζεστούς μήνες του καλοκαιριού.

Καλό θα ήταν λοιπόν να δημιουργήσουμε ένα τέτοιο χώρο για αμμόλουτρο κάτω από κάποιο μεγάλο δένδρο.

Άμμος

Η θαλασσινή άμμος μαζί με την άμμο που χρησιμοποιούμε στις οικοδομές, γίνεται εύκολα αποδεκτή από τα πουλιά μας λόγω της μαλακής της υφής. Καλό θα ήταν εάν κατέχουμε πτηνά της οικογένειας των φασιανίδων (ορτύκια, πέρδικες) να τους έχουμε μόνιμα ένα ταψάκι γεμάτο με αυτή την άμμο στο χώρο τους. Εκτός του ότι είναι μια πολύ καλή πηγή ασβεστίου, προσφέρει στα πτηνά και ένα ιδανικό μπάνιο για μια σωστή περιποίηση των φτερών τους.

Την άμμο μπορούμε να την χρησιμοποιήσουμε και σε μεγαλύτερα πτηνά όπως είναι τα παγώνια και οι γαλοπούλες. Βασική προϋπόθεση γι' αυτό, είναι να υπάρχει σε μεγάλη ποσότητα ώστε να μπορούν τα πουλιά να τη χρησιμοποιήσουν εύκολα και με τον σωστό τρόπο. Οι μικροί της κόκκοι εισχωρούν εύκολα στο φτέρωμα των πουλιών και στην συνέχεια με ένα απλό τίναγμα των φτερών παρασύρουν μαζί τους και τα παράσιτα.

Στάχτη

Όσο περίεργο και εάν ακούγεται, η στάχτη είναι γνωστή για τις εντομοκτόνες ιδιότητές της από τα παλιά χρόνια. Οι περισσότεροι τη χρησιμοποιούν στον λαχανόκηπο τους προκειμένου να προφυλάξουν τα λαχανικά τους από τα διάφορα έντομα. Τα συστατικά που περιέχει είναι τόσο τοξικά για τα έντομα που αν τύχει και πέσουν πάνω της πεθαίνουν μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα.

Τα πτηνά μας το γνωρίζουν πολύ καλά αυτό. Ένα αμμόλουτρο με στάχτη σκοτώνει τα παράσιτα και απαλλάσσει το πτηνό από την ενοχλητική παρουσία τους. Η στάχτη που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε δεν είναι άλλη από αυτή των τζακιών. Καλό θα ήταν όμως να γίνει μια μικρή επεξεργασία προτού τη δώσουμε για χρήση. Μπορούμε να την κοσκινίσουμε ώστε να απομακρυνθούν τα κομμάτια κάρβουνου αλλά και άλλα παρόμοια υλικά. Στόχος είναι να μείνει μόνο η σκόνη της στάχτης ώστε να μπορούν τα πουλιά μας να τη χρησιμοποιήσουν πιο εύκολα.

Βότανα

Τα βότανα είναι γνωστά για τις ευεργετικές τους ιδιότητες από την αρχαιότητα. Ορισμένα είδη βοτάνων διαθέτουν εντομοαπωθητικές ιδιότητες. Ένα από αυτά τα βότανα είναι η ακονιζιά ή οποία παράγει μία κολλώδη ρητίνη στην επιφάνεια των φύλων και των βλαστών της ώστε τα έντομα να μην μπορούν να παρασιτήσουν πάνω τους.

Δείτε περισσότερα για την ακονιζιά.

Αυτή την ιδιότητα της ακονιζιάς μπορούμε να την εκμεταλλευτούμε προσθέτοντας, αποξηραμένα ή χλωρά της φύλλα, στο χώρο του αμμόλουτρου για να βοηθήσουμε τα πτηνά μας να απαλλαγούν από τα παράσιτα.

Εκτός από την ακονιζιά, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε και άλλα είδη βοτάνων, με παρόμοιο τρόπο δράσης όπως τη λεβάντα, το θυμάρι, η ρίγανη, το δενδρολίβανο αλλά και η μέντα.

Γη διατόμων

Η γη διατόμων είναι ορυκτό φυτικής προέλευσης που λειοτρίβεται σε μορφή λευκής πούδρας και έχει μεγάλη περιεκτικότητα σε διοξείδιο του πυριτίου πάνω από 90%. Εκτός από τις διάφορες οικιακές και όχι μόνο χρήσεις της λειτουργεί και ως οικολογικό παρασιτοκτόνο. Καταπολεμά τα βλαβερά έντομα όπως είναι οι ψύλλοι, τα τσιμπούρια, οι ψείρες κ. Α.

Ο τρόπος δράσης της είναι μηχανικός αφού προσκολλάται στα σώματα των παρασίτων, καθώς περπατούν, σχίζοντας το κηρώδες επίστρωμά τους. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να αφυδατώνονται και τελικά να πεθαίνουν. Αξίζει να σημειωθεί ότι κανένα έντομο δεν αποκτά ανοσία δεδομένου ότι δεν περιέχει χημικά.

Το συγκεκριμένο προϊόν θα πρέπει να δίνεται σε μικρή ποσότητα για ένα αμμόλουτρο και όχι μαζικά. Μια αναλογία 20% είναι υπέρ αρκετή. Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να το ανακατέψτε πολύ καλά με τα υπόλοιπα υλικά.

Προσοχή! Η διατομική γη διατίθεται στην αγορά σε διαφορετικούς τύπους και για διάφορες χρήσεις. Εσείς θα πρέπει να επιλέγετε μόνο βαθμού τροφίμων (food grade).

Το καλύτερο όμως από το κάθε υλικό ξεχωριστά είναι αναμφίβολα ένα μείγμα όλων. Δημιουργώντας μια μίξη αυτών σε ποσοστό 30% χώμα ή άμμος, 40% στάχτη, 15% διατομική γη και 15% αποξηραμένα ή χλωρά βότανα, έχουμε τον καλύτερο φυσικό τρόπο για την καταπολέμηση των παρασίτων.

Δημιουργία χώρου για αμμόλουτρα

Τα πτηνά μας έχουν ανάγκη να κάνουν αμμόλουτρο όλες τις εποχές του χρόνου, ανεξάρτητα από το εάν έχουν παράσιτα ή όχι. Αυτή η φυσική ανάγκη παρατηρείται ακόμα από τις πολύ μικρές ηλικίες. Νεοσσοί 5-6 ημερών είναι πανέτοιμοι να καθαρίσουν τον εαυτό τους κάνοντας ένα χαλαρωτικό αμμόλουτρο. Για να απολαμβάνουν όμως αυτή τους την ανάγκη όποτε αυτά το θέλουν, εμείς πρέπει να έχουμε μεριμνήσει να έχουμε κατασκευάσει αυτό τον ειδικό χώρο σωστά.

Το σημείο όπου θα στεγάζεται ο χώρος του αμμόλουτρου θα πρέπει να είναι καλά προφυλαγμένος από τα καιρικά φαινόμενα. Μπορούμε να φτιάξουμε κάποια κατασκευή η οποία θα σκεπάζει αυτό τον χώρο και δεν θα τον αφήνει εκτεθειμένο στη βροχή.

Για να μην χάνονται με την πάροδο του χρόνου τα υλικά που έχουμε προσθέσει στον χώρο για το αμμόλουτρο, μπορούμε να βάλουμε περιμετρικά μερικές μεγάλες πέτρες ή σανίδες.

Μια ακόμη ιδέα, είναι να πάρετε παλιά μεγάλα λάστιχα και αφού τα τοποθετήσετε στο σωστό σημείο, να τα γεμίσετε μέχρι την μέση με τα προαναφερθέντα υλικά. Ανάλογα με το μέγεθος των πτηνών μας χρειαζόμαστε και τα αντίστοιχα λάστιχα.

Έχοντας ενημερωθεί σχετικά με το αμμόλουτρο γνωρίζετε πόσο σημαντικό είναι για τα πτηνά μας. Προσφέρετέ το λοιπόν και στα δικά σας πτηνά, ανεξαρτήτου μεγέθους και ράτσας. Μην ξεχνάτε ότι η σωματική υγεία είναι το παν για όλους τους οργανισμούς. Καλή επιτυχία λοιπόν με τα σχέδια σας και καλά αμμόλουτρα!

Σχετικό περιεχόμενο

Κότα - όρνιθα η οικιακή Διαχείριση και εκτροφή ορτυκιών

Ο Δολιχόνυξ ο ορυζοφάγος ή Bobolink όπως είναι ίσως περισσότερο γνωστός, είναι ένα μεταναστευτικό πτηνό της αμερικανικής ηπείρου με όμορφο κελάηδημα και ιδιαίτερο χρωματισμό.

Ο Δολιχόνυξ ο ορυζοφάγος

Ο Δολιχόνυξ ο ορυζοφάγος είναι ένα πτηνό μεσαίου μεγέθους με μήκος 15-21 εκ και βάρος περίπου 35 γρ.

Κατά τη διάρκεια της αναπαραγωγικής περιόδου είναι πολύ εύκολο να ξεχωρίσει κάποιος ένα αρσενικό bobolink, χάρη στο ξεχωριστό χρωματισμό των φτερών του. Κανένα άλλο πουλί στη Βόρεια Αμερική δεν έχει μαύρο χρώμα, με λευκά μπαλώματα στην πλάτη, λευκούς ώμους και ένα λαμπερό κίτρινο λαιμό (το πίσω μέρος του κεφαλιού και του λαιμού).

Διάκριση φύλου

Ενώ ο αρσενικός δολιχόνυξ ορυζοφάγος είναι φανταχτερός, σε ότι αναφορά τον χρωματισμό του πτερώματός του, καθώς προσπαθεί να προσελκύσει το ταίρι του, όταν τελειώνει η περίοδος αναπαραγωγής το πτέρωμα του γίνεται πιο άτονο. Μόλις περάσει το καλοκαίρι, τα ξεχωριστά φτερά του αρσενικού bobolink αντικαθίστανται από ελαφρά και σκούρα καστανά φτερά, κάνοντάς το να μοιάζει πολύ περισσότερο με το θηλυκό.

Γεωγραφική κατανομή και βιότοποι

Τους θερινούς μήνες οι δολιχόνυχες ορυζοφάγοι απαντώνται στον Καναδά καθώς και στην ανατολική και μεσοδυτική πλευρά των Ηνωμένων Πολιτειών. Τον χειμώνα μεταναστεύουν με προορισμό τις χορτολιβαδικές εκτάσεις της Βραζιλίας, της Ουρουγουάης, της Παραγουάης και της βόρειας Αργεντινής.

Ο προτιμώμενος βιότοπος αλλάζει ανάλογα με την εποχή του χρόνου. Κατά τη διάρκεια της αναπαραγωγικής περιόδου εγκαθίστανται σε ανοιχτούς βοσκοτόπους και αγροκτήματα. Λίγο πριν από τη μετανάστευσή τους στα νότια, μετακινούνται από τους χώρους αναπαραγωγής τους σε βάλτους γλυκού νερού όπου σταδιακά αντικαθιστούν το πτέρωμά τους με το χειμερινό που είναι πιο άτονα χρωματισμένο.

Καθώς πλησιάζει ο χειμώνας, έρχεται η στιγμή που αυτά τα μικρά πτηνά θα πετάξουν νότια. Κάθε χρόνο πετούν από το σπίτι τους στο νότιο Καναδά και τις βόρειες ΗΠΑ, προς τη νότια Νότια Αμερική, μία διαδρομή που φτάνει τα 20.000 χλμ! Αν υπολογίσει κάποιος τη συνολική απόσταση που πετάει ένα bobolink κατά τη διάρκεια της ζωής του, αντιστοιχεί 2-3 φορές του κύκλου της Γης!

Όταν φτάνουν τελικά στους χειμερινούς τους προορισμούς στη Νότια Αμερική, ψάχνουν για λιβάδια, έλη, ορυζώνες και χωράφια καλλιέργειας σόργου. Θα παραμείνουν εκεί μέχρι την άνοιξη και στην συνέχεια θα επιστρέφουν στον Καναδά για να γεννήσουν για το καλοκαίρι.

Οικοσύστημα

Τα bobolinks διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στο οικοσύστημα τους και είναι ιδιαίτερα χρήσιμα στους αγρότες. Ζώντας σε χωράφια και τρώγοντας έντομα, τα πτηνά αυτά βοηθούν στη διατήρηση των αγροτικών καλλιεργειών χωρίς επιβλαβείς οργανισμούς.

Από τον Μάιο έως τον Αύγουστο, όταν φροντίζουν τους νεοσσούς τους, τρώνε κυρίως τα έντομα. Μελέτες έχουν διαπιστώσει ότι κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου του έτους, γεμίζουν το στομάχι τους με 70-90% επιβλαβή παράσιτα για τις αγροτικές καλλιέργειες και μόνο 5% άλλα έντομα.

Διατροφή των Βobolink

Το ισχυρό ράμφος των δολιχόνυχων ορυζοφάγων έχει σχεδιαστεί για να χειρίζεται σπόρους. Μπορεί να σπάσει ακόμη και σκληρά κελύφη σπόρων χωρίς πρόβλημα. Κατά τη διάρκεια της αναπαραγωγής τους, εκτός από τους σπόρους τρώνε επίσης έντομα, προνύμφες εντόμων και αρθροπόδων (όπως αράχνες, ακρίδες και σκαθάρια).

Τον χειμώνα προσθέτουν το ρύζι στη διατροφή τους. Το ρύζι αποτελεί μεγάλο μέρος της διατροφής τους και αυτό γίνεται αντιληπτό και από το όνομά τους. Τρώνε επίσης σπόρους βρώμης και καλαμποκιού.

Αναπαραγωγή

Κάθε άνοιξη, όταν οι δολιχόνυχες ορυζοφάγοι επιστρέφουν στον Καναδά αρχίζουν την αναζήτηση συντρόφου. Τα αρσενικά είναι τα πρώτα που φθάνουν ακολουθούμενα από τα θηλυκά.

Τα αρσενικά ξεκινούν ένα περίτεχνο τελετουργικό με την ελπίδα να προσελκύσουν τον σωστό σύντροφο. Αναδεικνύουν τις φανταστικές ικανότητες πτήσης και το όμορφο τραγούδι τους. Μόλις το θηλυκό αποδεχθεί τον αρσενικό, ζευγαρώνουν.

Το θηλυκό αναλαμβάνει την κατασκευή της φωλιάς. Σε αντίθεση με πολλά άλλα πουλιά που φωλιάζουν στα δέντρα, τα bobolinks προτιμούν το έδαφος.

Απομακρύνει ένα κομμάτι εδάφους στη βάση των ψηλών χορταριών και κάνει ένα μικρό κοίλο άνοιγμα χρησιμοποιώντας το σχήμα του σώματός της. Στη συνέχεια, υφαίνει ξερό γρασίδι και ζιζάνια μαζί για να κάνει το τείχος της φωλιάς και τελειώνει εσωτερικά με κομμάτια μαλακού χόρτου. Αυτό το μαλακό γρασίδι θα βοηθήσει να είναι άνετη όταν κάθεται στη φωλιά για πολλές ώρες κάθε μέρα.

Το θηλυκό γεννά ένα αυγό την ημέρα για πέντε ημέρες από τα τέλη Μαΐου. Κλωσά τα αυγά για περίπου 13 ημέρες, επωάζοντας τα και διατηρώντας τα ζεστά μέχρι να είναι έτοιμα να εκκολαφθούν. Φροντίζει τους νεοσσούς μέχρι τα τέλη Ιουλίου ή μέχρι να φύγει από τη φωλιά και το τελευταίο πουλί.

Θηρευτές

Οι φωλιές των bobolinks γίνονται συχνά στόχοι επιθέσεων μεγαλύτερων πτηνών, φιδιών και θηλαστικών. Τα καστανόπτερα, για παράδειγμα, λειτουργώντας παρασιτικά προσπαθούν να βάλουν τα δικά τους αυγά σε φωλιές των δολιχόνυχων οριζοφάχων, σπρώχνοντας τα αυγά τους εκτός φωλιάς.

Προστασία

Για να προστατεύσουν τις φωλιές τους από τα αρπακτικά, επιλέγουν σημεία καλά κρυμμένα από ψηλά χόρτα.

Ονοματολογία και συστηματική ταξινόμηση

Διωνυμική ονομασία: Dolichonyx Oryzivorus
Ελληνική ονομασία: Δολιχόνυξ ο ορυζοφάγος
Αγγλική ονομασία: Βobolink
Τάξη: Στρουθιόμορφα (Passeriformes)
Οικογένεια: Ικτερίδες (Icteridae)
Γένος: Δολιχόνυξ (Dolichonyx)
Είδος: D. Oryzvorus

Media Bobolink

Το τραγούδι του δολιχόνυχα του ορυζοφάγου

Πολυμέσο youtube: 8TXIrXiyW6o