Στο σπίτι με το νέο μου κοκατίλ
Καλησπέρα σε όλους!
Εχθές το απόγευμα έφερα το κοκατίλ μου σπίτι. Καθόταν για αρκετές ώρες σε ένα σημείο χωρίς να κουνηθεί. Το πρωί που ξύπνησα είχε μετακινηθεί ελάχιστα, χωρίς να φάει ή να πιει νερό. Οπότε του έβαλα έξω από τα κάγκελα λίγο κεχρί σε τσαμπί, τέρμα επάνω στο κλουβί, και ευτυχώς πήγε και έφαγε, αλλά ακόμα νερό δεν ήπιε.
Θα ήθελα να τον αφήσω ελεύθερο στο σπίτι να πετάει, αλλά δεν ξέρω πώς να τον ξαναβάλω μέσα χωρίς να τον τρομάξω. Εσείς τι λέτε, είναι νωρίς για κάτι τέτοιο;
Επίσης, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω θερμά για όλες τις πολύτιμες συμβουλές και πληροφορίες που μοιραστήκατε μαζί μου. Με βοήθησαν να νιώσω πιο σίγουρος πριν φέρω το κοκατίλ στο σπίτι μου και να προετοιμάσω σωστά το περιβάλλον του. 🦜
Εκτιμώ ιδιαίτερα τον χρόνο και τη γνώση σας και ανυπομονώ να μοιραστώ μαζί σας την πρόοδο και τις πρώτες εμπειρίες μου με το πουλί μου!
Σας ευχαριστώ ξανά!
Μπράβο σου Τάσο που το προσέγγισες με τόση προετοιμασία και σκέψη, φαίνεται ότι έχεις τις σωστές βάσεις για μια πολύ καλή αρχή και σχέση.
Η συμπεριφορά του είναι φυσιολογική για την πρώτη μέρα. Τα περισσότερα πουλιά, ειδικά αν δεν είναι εξοικειωμένα με ανθρώπινη παρουσία, τις πρώτες 24–48 ώρες απλώς παρατηρούν και προσαρμόζονται. Το ότι έφαγε από το κεχρί είναι καλό σημάδι. Το νερό ίσως το δοκιμάσει αργότερα, οπότε άλλαζε το με καθαρό κάθε μέρα και μπορείς να ακουμπήσεις λίγο το δάχτυλό σου μέσα στο μπολάκι για να τραβήξει την προσοχή του. Πολλές φορές έτσι μαθαίνουν πού βρίσκεται.
Για την έξοδο από το κλουβί είναι νωρίς ακόμη. Αν τον αφήσεις ελεύθερο χωρίς να έχει εξοικειωθεί με το χώρο ή με εσένα, το πιθανότερο είναι να πανικοβληθεί, να πετάξει άσχημα ή να μη θέλει να ξαναμπεί εύκολα στο κλουβί. Καλύτερα να περάσουν λίγες μέρες πρώτα, να νιώσει ασφάλεια με την παρουσία σου, και να σε βλέπει σαν κάτι γνώριμο.
Μπορείς να ξεκινήσεις απλώς να κάθεσαι κοντά στο κλουβί, να του μιλάς ήρεμα, να του προσφέρεις κεχρί με το χέρι (έξω από τα κάγκελα αρχικά) και να τον αφήσεις να σε παρατηρεί χωρίς πίεση. Όταν αρχίσει να τρώει παρουσία σου και να μη σε φοβάται, τότε μπορείς να σκεφτείς να ανοίξεις το κλουβί και να του δώσεις την επιλογή να βγει μόνος του.
Καλησπέρα και πάλι!
Προσπάθησα να του δώσω νερό με μια σύριγγα έξω από το κλουβί αλλά δεν ήπιε. Θα περιμένω, ίσως θελήσει να πιει αργότερα – σίγουρα κάποια στιγμή θα διψάσει.
Πέρασα το χέρι μου με ένα κεχρί και έφαγε πάλι. Μετά, πιο προσεκτικά, του πήγα το χέρι μου και έφαγε μέσα από την παλάμη μου. Με τσίμπησε αρκετές φορές αλλά νομίζω το έκανε κατά λάθος, επειδή δεν μπορούσε να βρει τα σποράκια. 😀 Θεωρώ πως αύριο θα κάνουμε ακόμα μεγαλύτερη πρόοδο.
Από την κοπέλα που το πήρα, έμαθα ότι το μεγάλωσαν οι γονείς του αλλά προς το τέλος το τάιζε και η ίδια στο χέρι. Είναι περίπου 3,5 μηνών.
Αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι ότι το λοφίο του είναι μόνιμα σηκωμένο.
Είσαι σε καλό δρόμο! Το ότι έφαγε από την παλάμη σου τόσο γρήγορα, έστω και με λίγα τσιμπήματα, είναι κάτι. Αν έχει δεχτεί τάισμα στο χέρι στο τελείωμα της ανατροφής του, όπως σου είπε η κοπέλα, τότε είναι ήδη εξοικειωμένο με το χέρι - άνθρωπο.
Όσο για το νερό, κάποια στιγμή θα πιει μόνο του, αρκεί να έχει εύκολη πρόσβαση. Μην ανησυχείς υπερβολικά από την πρώτη μέρα. Πολλά πουλιά προτιμούν να πιούν όταν νιώσουν εντελώς ασφαλή και ήρεμα. Μπορείς να δοκιμάσεις και με ένα ρηχό μπολάκι για αρχή ή να του δείξεις πάλι με το δάχτυλο.
Το μόνιμα σηκωμένο λοφίο δείχνει ότι βρίσκεται σε εγρήγορση και παρατηρεί τα πάντα. Δεν σημαίνει απαραίτητα άγχος, ειδικά αν η στάση του δεν είναι "σφιγμένη". Είναι απλώς σε φάση προσαρμογής. Αν αρχίσει να το κατεβάζει κατά διαστήματα ή να το έχει πιο "χαλαρό", θα είναι σημάδι ότι νιώθει όλο και πιο άνετα.
Μη βιάζεσαι! Ξεχνα οτι εχεις πουλι για λιγες μερες. Ουτε προς το κλουβι μην κοιτας! Να χαρείς το νεο σου φιλο!