Πτεροφαγία (parrotlet κόβει τα φτερά πτήσης του)

Μπορεί να υπάρχει κάτι, συμπεριλαμβανομένης της ζήλιας που τον στρεσάρει Σίσσυ;

Stavros:

Μπορεί να υπάρχει κάτι, συμπεριλαμβανομένης της ζήλιας που τον στρεσάρει Σίσσυ;

Σταύρο, όταν ξεκίνησε το πρόβλημα του δεν υπήρχε καμιά αλλαγή σε συμπεριφορά, στα άτομα ή τα ζώα της οικογένειας, γενικά στο χώρο ή τις συνήθειες κτλ Δεν υπήρχε δηλ κάποια αλλαγή που θα μπορούσε να τον κάνει να ζηλέψει ώστε να μαδηθεί...

Τους δίνεις καθόλου συμπληρώματα, ιχνοστοιχεία κυρίως; Εγώ θα το δοκίμαζα για ένα διάστημα.

Η προέλευση αυτής της τακτικής πρέπει να είναι το άγχος.
Τώρα που οφείλεται το άγχος και αν μπορεί να μετριαστεί είναι δύσκολο να το πεις για άνθρωπο πόσο μάλλον για το πουλάκι.
Ενδέχεται να είναι και ορμονικής προέλευσης όπως πιθανολογούν οι γιατροί.
Σκέφτεσαι να κάνεις κάτι;
Βλέποντας το άλλο να πετάει μήπως επιτείνεται η ζήλια του και δημιουργείται φαύλος κύκλος;

Sissy:

... Μου είπαν οι γιατροί (διότι έχουμε κάνει πολλές επισκέψεις) αυτό είναι κάτι που ίσως διορθωθεί περνώντας τα χρόνια (σε σχέση με τις ορμόνες πάντα)... Να σταματήσω να το σκέφτομαι και να αγχώνομαι, εφόσον το πουλί είναι υγιές (δεν δείχνει να το ταλαιπωρεί κάτι), τρέφεται σωστά, μιλάει παίζει και δείχνει χαρούμενο.

Για εμενα αυτο πρεπει να κρατησεις, ολο κι ολο. :) Ισως φταινε οι ορμονες του μιας και παρουσιαστηκε λιγο μετα την ενηλικιωση του, ισως φταιει η ψυχολογια σε σχεση με τις ορμονες του μιας και ταιστηκε σχεδον αποκλειστικα στο χερι, ισως...
Γνωριζοντας πως εχεις κανει οτι ειναι ανθρωπινως δυνατο να κανει κανεις σε αυτη τη χωρα με τετοια θεματα στα πουλια συντροφιας, πιστευω πραγματικα -παρολο που σε ενοχλει η κατασταση του και ειναι λογικο αφου το αγαπας τοσο- οτι πρεπει να απενοχοποησεις τελειως τον εαυτο σου αν δεν το εχεις κανει ηδη, και να το δεχτεις ως εχει αφου ειναι τουλαχιστον σταθερα ετσι και δεν χειροτερευει. 😉

maria p:

Η προέλευση αυτής της τακτικής πρέπει να είναι το άγχος. Τώρα που οφείλεται το άγχος και αν μπορεί να μετριαστεί είναι δύσκολο να το πεις για άνθρωπο πόσο μάλλον για το πουλάκι. Ενδέχεται να είναι και ορμονικής προέλευσης όπως πιθανολογούν οι γιατροί. Σκέφτεσαι να κάνεις κάτι; Βλέποντας το άλλο να πετάει μήπως επιτείνεται η ζήλια του και δημιουργείται φαύλος κύκλος;

Φοίβος:

Για εμενα αυτο πρεπει να κρατησεις, ολο κι ολο. :) Ισως φταινε οι ορμονες του μιας και παρουσιαστηκε λιγο μετα την ενηλικιωση του, ισως φταιει η ψυχολογια σε σχεση με τις ορμονες του μιας και ταιστηκε σχεδον αποκλειστικα στο χερι, ισως... Γνωριζοντας πως εχεις κανει οτι ειναι ανθρωπινως δυνατο να κανει κανεις σε αυτη τη χωρα με τετοια θεματα στα πουλια συντροφιας, πιστευω πραγματικα -παρολο που σε ενοχλει η κατασταση του και ειναι λογικο αφου το αγαπας τοσο- οτι πρεπει να απενοχοποησεις τελειως τον εαυτο σου αν δεν το εχεις κανει ηδη, και να το δεχτεις ως εχει αφου ειναι τουλαχιστον σταθερα ετσι και δεν χειροτερευει. 😉

Πιστεύω πως τώρα πια το έχω καταφέρει!

Ήθελα ν΄ανοίξω αυτό το θέμα ώστε όλοι αυτοί που θέλουν ένα ''παπαγαλάκι'' να γνωρίζουν ότι κάποιες φορές δεν είναι όλα τόσο ρόδινα (όπως φαίνονται στις φωτογραφίες) είτε έχεις μικρό είτε μεγάλο παπαγάλο.
Χωρίς καμιά δόση εγωισμού, θεωρώ πως είμαι μια υπεύθυνη ιδιοκτήτης πουλιών (ζώων) και δεν ψάχνω για ''εύκολες λύσεις'' :)

Σίσσυ μου αυτό είναι το μόνο σίγουρο.
Και τα θέματά σου και ο τρόπος σκέψης σου και οι ενέργειές σου μας δίνουν κατεύθυνση σε πολλά ζητήματα και δεν είναι φιλοφρόνηση είναι η αλήθεια όπως την έχω ζήσει τόσα χρόνια παρακολουθώντας σε και μαθαίνοντας από σένα.
Εύχομαι κάποια στιγμή να πάψει να τρώγεται με τα ρούχα το το μικρό σου :)
Τελικά ο Κάρλο είναι ο αφανής ήρωας και συμπαραστάτης.

Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια Μαρία μου.

maria p:

Τελικά ο Κάρλο είναι ο αφανής ήρωας και συμπαραστάτης.

Sissy:

... (Θα το ξαναπώ, επί 30 χρόνια δεν είχαμε το παραμικρό πρόβλημα με το cockatoo (που είναι και επιρρεπή) καταλαβαίνετε λοιπόν πως το σοκ μου με το Μαριόνι ήταν μεγάλο) 😉

Ναι, αλλα το κοκατου ΔΕΝ ηταν εκτροφικο και ΔΕΝ ηταν ταισμενο στο χερι αν δεν απατωμαι διοτι για εκεινον τον καιρο που μιλαμε μονο αγρια πουλια εισαγομενα υπηρχαν. Τυχαιο; Εχω συναντησει πολλα τετοια περιστατικα, που μονο τυχαια δεν καταληγω οτι ειναι. :)

Φοίβος:

Ναι, αλλα το κοκατου ΔΕΝ ηταν εκτροφικο και ΔΕΝ ηταν ταισμενο στο χερι αν δεν απατωμαι διοτι για εκεινον τον καιρο που μιλαμε μονο αγρια πουλια εισαγομενα υπηρχαν. Τυχαιο; Εχω συναντησει πολλα τετοια περιστατικα, που μονο τυχαια δεν καταληγω οτι ειναι. :)

Μετά τον θάνατο του Κάρλο, η κατάσταση της πτεροφαγίας του Μάριου επιδεινώθηκε.
Έχει μαδήσει εντελώς την δεξιά του φτερούγα και κόβει γενικά φτεράκια...

(χθεσινές φωτογραφίες), η συντροφιά της Lida νομίζω πως (ίσως) έχει μετριάσει την ένταση μαδήματος που είχε...

δε ξερω απο παπαγαλους αλλα μηπως να δοκιμαζες να του φερεις καμμια θηλυκια;

Τι είναι αυτή η ψυχολογία η κακούργα σε όλα τα πλάσματα... ☹

boukefalas:

δε ξερω απο παπαγαλους αλλα μηπως να δοκιμαζες να του φερεις καμμια θηλυκια;

Sissy:

...η συντροφιά της Lida νομίζω πως (ίσως) έχει μετριάσει την ένταση μαδήματος που είχε...

Η γιατρός Gray μου είχε πει (πριν 4-5 χρόνια) πως είναι θέμα ορμονών, κάποιο θηλυκό δεν θα του έλυνε το πρόβλημα...
Θα μπορούσε μου είχε πει να εισάγει (τότε τουλάχιστον δεν υπήρχαν εδώ, δεν γνωρίζω αν αυτό ισχύει ακόμα) ορμόνη από την Αμερική και να του κάνει συγκεκριμένες δόσεις. Αρνήθηκα από τη στιγμή που το μάδημα του δεν έχει άλλες επιπτώσεις στην υγεία του. Αν και όταν χειροτερέψει βλέπουμε... Δεν είναι απλό πράγμα το να παίρνει ορμόνες ένα τόσο δα πουλάκι...

Λοιπόν Σισσυ, θα σου φανεί ίσως παράξενο, μα δεν μπορώ θα στο προτείνω, διότι μερες τωρα το σκέφτομαι:
Στη θέση σου θα πήγαινα τον Μάριο σε ομοιοπαθητική γιατρό. Συγκεκριμένα, μπορεί να επέλεγα ειτε ομοιοπαθητικό κτηνίατρο, νομίζω οτι υπάρχει ενας τουλάχιστον στην Αθήνα, ειτε ομοιοπαθητικό για ανθρώπους. Θα έπαιρνα πληροφορίες, στη συνέχεια το γιατρό στο τηλέφωνο, ( θα βεβαιωνομουν πρώτα οτι προκειται για γιατρό, διότι κυκλοφορούν πολλοί που εξασκούν την ομοιοπαθητική και δεν είναι γιατροί), θα τον ρώταγα αν μπορεί να αναλάβει το πουλι, και θα πήγαινα ο ίδιος, οχι απαραίτητα με τον Μάριο μαζί. Ίσως μάλιστα να έψαχνα να εντοπίσω ομοιοπαθητικό ψυχίατρο. Στην επαφή μου μαζί του μάλιστα θα εντοπιζομουν στο άγχος, στις ορμόνες, στην έναρξη των συμπτωμάτων κλπ.
Να μην μακρηγορώ, αν θελεις το συζητάμε περαιτέρω. Πάντως εχε υπόψη σου οτι είχα ένα θηλυκό καναρινι με διάφορα θέματα, το είχα συζητήσει με τον ομοιοπαθητικό μου και έχω φρικτά μετανιώσει που τελικά δε δοκίμασα να το σώσω ή να του βελτιώσω την υγεία μέσω ομοιοπαθητικής.

Παλιά (διότι αυτή η ιστορία ξεκίνησε στα 2,5 του χρόνια) μου έστειλε από την Αμερική ο amieo

κάποια μπουκάλια από αυτό το ομοιοπαθητικό.

Στην αρχή ίσως να είδα κάποια διαφορά αλλά μετά από κάποιους μήνες ξεκίνησε τα ίδια...
Μετά δοκίμασα τα ανθοιάματα του Μπαχ σχεδόν για δυο χρόνια, δεν είδαμε διαφορά (ανά διαστήματα εκεί που υποτίθεται ήταν μια χαρά ξανά τα ίδια...).

Εγώ Γιάννη ακολουθώ την ομοιοπαθητική πολλά χρόνια τώρα (και μάλιστα ο γιατρός μου συμβαίνει να είναι ψυχίατρος). Συζητώντας το θέμα μαζί του, μου απάντησε πως ένα πουλί-ζώο χρειάζεται οπωσδήποτε κτηνίατρο ομοιοπαθητικό.

Μετά ήρθε ο Κάρλο για συντροφιά και ατόνησε η ιδέα, παρότι είχα ψάξει να βρω γιατρό και βρήκα (το 2011) ομοιοπαθητικό-κτηνίατρο (τον κ Γκόλφη στην Λ. Μεσογείων και Κολωνάκι) πήγα, συζήτησα μαζί του αλλά ποτέ δεν ξεκινήσαμε τελικά.

Μάλλον θα πρέπει να κλείσω ένα ραντεβού μαζί του να δει (αυτή τη φορά) τον Μάριο και να ξεκινήσουμε...

Σ΄ευχαριστώ που μ΄ενεργοποίησες σε μια κατεύθυνση που... Είχα ξεχάσει (διατηρούσε βλέπεις κάποια ισορροπία μέχρι τον χαμό του Κάρλο)

ianos:

Λοιπόν Σισσυ, θα σου φανεί ίσως παράξενο, μα δεν μπορώ θα στο προτείνω, διότι μερες τωρα το σκέφτομαι:...

Ωραία Σίσσυ,

χαίρομαι που σε άγγιξαν αυτά που έγραψα παραπάνω. Δοκιμάζεις και βλέπουμε μετά από μερικούς μήνες. Θα έλεγα να εντοπιστείτε στα ψυχολογικά του, στο στρες και στα ορμονικά του. Εγώ στη θέση σου θα ξανάθετα το ζήτημα στον ομοιοπαθητικό - ψυχίατρο, τουλάχιστον για να με κατευθύνει. Δηλαδή θα του έλεγα να υποθέσει ότι έχει έναν αρσενικό έφηβο άνθρωπο, με τρικοτιλομανία ή που κάνει skin picking, θα του έλεγα τις εποχές στις οποίες υπάρχει έξαρση, τις οποίες θα συσχέτιζα με την περίοδο αναπαραγωγής και πτερόρροιας.
με άλλα λόγια, και αν αυτό είναι δυνατό, βρες ένα διάγραμμα ορμονών π.χ. τεστοστερόνης για τα συγκεκριμένα πουλιά, στο χρόνο αναλόγως με τις φάσεις της ζωής τους, αλλά τροποποιημένο για εσωτερικό χώρο (απίθανο το τελευταίο), αλλά οπωσδήποτε προσαρμοσμένο στο βόρειο ημισφαίριο.
Στη συνέχεια και αν δε συμφωνούσε ο ομοιοπαθητικός να δώσει μια αγωγή, θα πήγαινα στον ομοιοπαθητικό κτηνίατρο.

Διάβασα μερικές πληροφορίες σε ξένο site για την πτεροφαγία. Αυτο που μου έκανε εντύπωση ειναι οτι και τα parrotlets ειναι ευάλωτα σε αυτην την κατάσταση, όπως και πολλοί παπαγάλοι που στη φύση ζουν σε μεγάλα κοπάδια.
Εχει πολλούς λόγους για τους οποίους μπορεί να συμβαίνει, σωματικούς και ψυχολογικούς. Το πρόβλημα όμως ειναι οτι άπαξ και συμβεί, εκκρίνονται επινεφρινες που ειναι ενδογενή οπιοειδή για την ανακούφιση του πόνου, με αποτέλεσμα, ανεξαρτήτως των γενεσιουργων αιτιών βάσει των οποίων η πτεροφαγία ξεκίνησε, σε κάποια πουλακια να αναπτυχθεί εξάρτηση απο τις επινεφρινες και το αίσθημα ευφορίας, γαλήνης κι ανακούφισης που αυτές προκαλούν, ώστε στη συνέχεια αναζητώντας αυτές τις αισθήσεις όποτε δε νιώθουν καλά ή ειναι αγχωμένα - ταραγμένα κλπ, να προκαλούν πόνο στον εαυτόν τους ώστε να βιώνουν ξανά και ξανά την επίδραση των επινεφρινων.
Με αλλα λογια, μάλλον θα πρέπει να αναζητηθεί οχι πλέον το αίτιο, αλλά μια τακτική που θα βοηθά το πουλι να ειναι χαλαρό και μη στρεσσαρισμενο ή που θα αποδώσει το άγχος του.
Σίσυ, φαντάζομαι οτι θα τα έχεις υπόψη σου όλα αυτά, και τα γράφω κυρίως για να υπάρχουν και για αλλα μέλη σε μελλοντικές αναζητήσεις τους.

ianos:

... και τα γράφω κυρίως για να υπάρχουν και για αλλα μέλη σε μελλοντικές αναζητήσεις τους.

ianos:

Διάβασα μερικές πληροφορίες σε ξένο site για την πτεροφαγία. Αυτο που μου έκανε εντύπωση ειναι οτι και τα parrotlets ειναι ευάλωτα σε αυτην την κατάσταση, όπως και πολλοί παπαγάλοι που στη φύση ζουν σε μεγάλα κοπάδια. Εχει πολλούς λόγους για τους οποίους μπορεί να συμβαίνει, σωματικούς και ψυχολογικούς. Το πρόβλημα όμως ειναι οτι άπαξ και συμβεί, εκκρίνονται επινεφρινες που ειναι ενδογενή οπιοειδή *για την ανακούφιση του πόνου, με αποτέλεσμα, ανεξαρτήτως των γενεσιουργων αιτιών βάσει των οποίων η πτεροφαγία ξεκίνησε, σε κάποια πουλακια να αναπτυχθεί εξάρτηση απο τις επινεφρινες και το αίσθημα ευφορίας, γαλήνης κι ανακούφισης που αυτές προκαλούν, ώστε στη συνέχεια αναζητώντας αυτές τις αισθήσεις όποτε δε νιώθουν καλά ή ειναι αγχωμένα - ταραγμένα κλπ, να προκαλούν πόνο στον εαυτόν τους ώστε να βιώνουν ξανά και ξανά την επίδραση των επινεφρινων. Με αλλα λογια, μάλλον θα πρέπει να αναζητηθεί οχι πλέον το αίτιο, **αλλά μια τακτική που θα βοηθά το πουλι να ειναι χαλαρό και μη στρεσσαρισμενο ή που θα αποδώσει το άγχος του. Σίσυ, φαντάζομαι οτι θα τα έχεις υπόψη σου όλα αυτά, και τα γράφω κυρίως για να υπάρχουν και για αλλα μέλη σε μελλοντικές αναζητήσεις τους.

Για να πεταχτω "σφηνα" κι εδω.. 😛

Κατ'αρχας τα ανθοϊαματα κτλ γενικα ΔΕΝ εχω δει να ειναι αποτεσματικα.. Εχω διαβασει να λενε διαφοροι οτι τα δοκιμασαν κ τους εφεραν αποτελεσματα, αλλα δεν πιστευω οτι ειναι για ολες τις περιπτωσεις..

π.χ. Οι περιπτωσεις στις οποιες εφερε αποτελεσματα ηταν σε ζωακια (χρησιμοποιουνται σε πολλα ειδη ζωων) που ΜΟΛΙΣ ειχαν αρχισει μια λανθανουσα συμπεριφορα.. ή τα χρησιμοποιουσαν για τοσο καιρο που το ζωο "εμαθε" κ ζουσε ΜΟΝΟ με την παροχη τετοιων βοηθηματων.. Δλδ, δεν υπηρξε ριζικη αντιμετωπιση του προβληματος, αντιθετα προστεθηκε ενα σταθερο εξοδο στο οικογενειακο budget.

Απο κατι πρεπει να ξεκινησε ολο αυτο.. Κατι το οποιο ισως δεν το πηρες χαμπαρι τοτε.. Δεν ξερω αν ειναι μονο θεμα ορμονων.. Θα ειχε περασει απο τοτε.. Αν δεν κανω λαθος, πανω στην ενηλικιωση εγινε, ετσι δεν ειναι; Δλδ πανω στην φαση που θα ηταν αναπαραγωγικα ετοιμο.. Σε εκεινη τη φαση πολλα ζωα "αλλαζουν"..

Απο οσο ξερω - πιθανον να κανω κ λαθος - τα πουλακια ζευγαρωνουν για να αναπαραχθουν με την παρουσια φωλιας εκει οπου φιλοξενουνται. Εαν δεν υπαρχει φωλια, δεν ξεκινανε κ την διαδικασια - τουλαχιστον οχι ευκολα.. Εχω διαβασει οτι οι εκτροφεις, οταν δεν θελουν να ζευγαρωνουν τα πουλακια τους (ΟΚ.. μην γελασετε με αυτη την φραση!), απλα βγαζουν τις φωλιες..

Οποτε, σκεφτομαι οτι ισως, αν υπηρχε θυληκια στο προσκηνιο, θα προσπαθουσε να την "κατακτησει".. Οχι να ζευγαρωσει! Αλλα να την φλερταρει.. Κ τα πουλια τι εχουν πιο προφανες κ χαρακτηριστικο για να "διαφημιζουν" στο αντιθετο φυλο; Το φτερωμα. Φουσκωνουν, χοροπηδανε, ανεβοκατεβαζουν κεφαλακι, την ταϊζουν (αν ειναι στο ιδιο κλουβι) κτλ..

Μηπως μια θυληκια θα ελυνε λοιπον το προβλημα..? Να του τραβουσε κ λιγο την προσοχη;

Επισης, σκεφτομαι για ηχητικα βοηθηματα.. Ειτε ηχους κ φωνες αλλων πουλιων του ιδιου ειδους (π.χ. YouTube), ειτε καποιος ηχος που μπορει να το "ξαφνιαζει" καθε που παει να τραβηξει φτερο.. Οχι να το τρομαζει, αλλα να του τραβαει την προσοχη (μην το κανουμε κ καρδιακο).

Αυτο ομως προϋποθετει να εισαι ολη μερα σπιτι κ να το επιβλεπεις.. Δεν ξερω αν εχεις αυτη τη δυνατοτητα!

Για ομοιοπαθητικη δεν εχω καμια αποψη, διοτι δεν εχω διαβασει τιποτα. Οποιοι την εχουν δοκιμασει, σιγουρα θα σε κατατοπισουν..

Γενικα παντως, η σκεψη μου παει στο να γινει κατι, που να του δινει το κινητρο να θελει να μπορει να πεταξει, οπως να "ακολουθησει" ενα αλλο πουλακι. Ειτε θυληκο, ειτε αρσενικο.

Ερωτηση: οταν ειχες κ το 2ο αρσενικο, τα ειχες μαζι στο κλουβι; Ρωταω επειδη οταν εχεις 2 του ιδιου φυλου στο ιδιο κλουβι, καμια φορα αναπτυσσεται κατι σαν "ανταγωνισμος" μεταξυ τους, ο οποιος δεν βγαινει παντα σε καλο.

Ξεκαθαριζω: τα παραπανω τα ειπα, χωρις να γνωριζω για τα Cockatoo σαν ειδος.

Σοφία έχουν ακολουθήσει κι άλλα θέματα απο τη Σίσσυ.

https://portal.petbirds.gr/space/parrots/post/kalo-taxidi-karlito-mou-xf-26568

https://portal.petbirds.gr/space/parrots/post/e-nea-parea-tou-mariou-ena-prasino-parro-xf-26619

Sapien:

... Τα παραπανω τα ειπα, χωρις να γνωριζω για τα Cockatoo σαν ειδος.

Κοκατου;

Φοίβος:

Κοκατου;

@Φοίβος κατι ειδα να αναφερεται σε cockatoo καπου παραπανω στο Post κ υπεθεσα οτι ετσι λεγεται το ειδος παπαγαλου που ανηκει ο Μαριος.. Απο ο,τι βλεπω, προφανως κ δεν ειναι ετσι και προφανως το μπερδεψα!

Δεν ηξερα για τη Λυδα.. Θα παω να διαβασω κ αυτο..

Sorry για το μπερδεμα! :D

Η κατάσταση του Μάριου είχε επιδεινωθεί έντονα. Ο χρόνος μας πίεζε. Αισθάνθηκα πως ''τα ψέματα τέλειωσαν'' και ήρθε πια η ώρα να ακολουθήσουμε την συμβουλή του γιατρού μας για χρήση ψυχοφάρμακου.
Στις 4 Απριλίου πήγα τον Μάριο στον γιατρό Ακρίβο, του αφαίρεσε (πάλι) 3-4 φαγωμένα σύριζα φτερά πτήσης και μας έγραψε οδηγίες...

Μπράβο Σίσσου μου, μακάρι να βρει την γιατριά του! Τυχερός ήταν που έπεσε σ' εσένα, ούτε θέλω να σκέφτομαι τι θα του συνέβαινε αν είχε άλλο ιδιοκτήτη με λιγότερη διάθεση αλλά και λιγότερες οικονομικές δυνατότητες.
Το φάρμακο είναι κατασκευή του φαρμακοποιού;

Γλαφυρή η περιγραφή.
Τυχερός ο Μάριος
Μπράβο στο γιατρό.

maria p:

Το φάρμακο είναι κατασκευή του φαρμακοποιού;

Περαστικά του!

αντε με το καλο να ξαναγινει καλα και να το χαιρεσται όπως πριν!

Ευχαριστώ για τις ευχές παιδιά, αλλά δυστυχώς τα πράγματα για μας είναι πολύπλοκα...
Όπως παρατηρώ μετά το πέρασμα κάποιου διαστήματος, ο Μάριος άρχισε να συνηθίζει την ποσότητα του φαρμάκου και ξεκίνησε να κόβει πουπουλάκια από την πλάτη του (λίγα προς το παρόν).
Η ιστορία έχει ως εξής...
Ξεκινήσαμε με συγκεκριμένη διάλυση φαρμάκου σε νερό, βάση των γραμμαρίων του Μάριου.
H μικρότερη δόση είναι 0,01- ml (σύριγγα ινσουλίνης) και η ανώτατη που μπορεί να λάβει είναι 0,07 ml ( Χ 2 φορές).
Ενώ τον πρώτο+ μήνα όλα έδειχναν να πηγαίνουν καλά, τελευταία ξεκίνησε να μαδάει πουπουλάκια από την πλάτη του...
Κατάλαβα πως δεν καλυπτόταν να παίρνει την δόση του ανά 12ωρο... Ο γιατρός συμφώνησε να μειωθούν οι ώρες και να παίρνει την δεύτερη δόση μετά τις 8 ώρες, για 5-6 ημέρες όλα πήγαιναν καλά μέχρι που ξεκίνησε ξανά τα ίδια.
Το πρωί μίλησα πάλι με τον γιατρό, θ΄αυξήσω τη πρωινή δόση σε 0,06 ml και θα κρατήσω την δεύτερη ως έχει, επίσης θα παίρνει (μαζί με κάθε δόση) και μία σταγόνα βιταμίνη συμπλέγματος Β και... Βλέπουμε.

Πω, πω βρε παιδι μου, μεγάλη ταλαιπωρία, και αγωνία, και ακύρωση... Ίσως τωρα να ρυθμιστεί καλύτερα. Εχε υπομονή Σίσσυ, δεν μπορείς να κανείς κι αλλιώς εδώ που τα λέμε.

ianos:

Πω, πω βρε παιδι μου, μεγάλη ταλαιπωρία, και αγωνία, και ακύρωση... Ίσως τωρα να ρυθμιστεί καλύτερα. Εχε υπομονή Σίσσυ, δεν μπορείς να κανείς κι αλλιώς εδώ που τα λέμε.

Sissy:

όπου ο γιατρός χρησιμοποιεί αλοπεριδόλη

Στο βίντεο αναφέρει πως για κάποια λεπτά (αν θυμάμαι καλά) θα πρέπει να δείξει ''κουρασμένο'' αυτό αποδεικνύει πως έχει δράσει... Τι να πω Μαρία μου...

Δεν ήξερα ότι οι νευροδιαβιβαστές τους λειτουργούν με παρόμοιο τρόπο. Ξέρεις υπάρχουν επιστήμονες που ψάχνουν τα θέματα αυτά βάσει ελλείψεων βιταμινών.
Μακάρι να γίνει καλά το Μαριόνι, το χρυσό μου. Δεν απέδωσε η παρέα καθώς καταλαβαίνω βέβαια.

maria p:

Η αλοπεριδόλη είναι παλαιού τύπου αντιψυχωσική ουσία για ανθρώπους. Αργότερα βέβαια αντικαταστάθηκε με νέου τύπου φάρμακα με λιγότερες παρενέργειες. Είναι βαρύ... Δεν καταπέφτει το πουλί;

Καταπέφτει για λίγα λεπτά. Είναι μέσα σε όλα τα άλλα και η απλεπισία που έχεις δοκιμάσει όλα τα υπόλοιπα πιθανά γιατροσόφια και μεθόδους.

Sissy:

Στο βίντεο αναφέρει πως για κάποια λεπτά (αν θυμάμαι καλά) θα πρέπει να δείξει ''κουρασμένο'' αυτό αποδεικνύει πως έχει δράσει... Τι να πω Μαρία μου...

Για μισή ώρα δείχνει νυσταγμένο και μέσα σε 1 ώρα πρέπει να έχει επανέλθει. Τότε σύμφωνα με το βίντεο και τους υπεύθυνους που μιλάνε εκεί,έχεις βρει την κατάλληλη δόση. Στα πουλιά που δείχνουν είχε πολύ καλό αποτέλεσμα σε όλα. Η Σίσσυ αν το δώσει θα το κάνει σε συνενόηση και την έγκριση και καθοδήγηση βεβαίως του γιατρού που παρακολουθεί τον Μάριο ήδη.

Φοίβος:

Η Σίσσυ αν το δώσει θα το κάνει σε συνενόηση και την έγκριση και καθοδήγηση βεβαίως του γιατρού που παρακολουθεί τον Μάριο ήδη.

Σισηη μου διαβαζα το θεμα σου... Εχει περασει καιρος κ ηθελα να ρωτησω πως παει τωρα ο μαριος; Ειναι καλυτερα ο μικρουλης πρωταγωνιστης μας🙂

Η χορήγηση του φαρμάκου συνεχίζεται (... Μακροχρόνια θεραπεία, μια πρωινή δόση).
Σε σχέση με το μάδημα των φτερών του δεν έχω παρατηρήσει καμιά διαφορά. Ενώ έβγαλε νέα φτερά (με την πτερόροια), τώρα είναι πάλι όλα κομμένα. Σε σχέση με τον χαρακτήρα του όμως υπάρχει καλυτέρευση, είναι πολύ πιο ήρεμος, κατάφερε να πάρει και ένα γραμμάριο βάρος. Συζητώντας με τον γιατρό για το θέμα αυτό, μου είπε πως αφού τον βοηθάει στο να συμπεριφέρεται πιο ήρεμα-φυσιολογικά το θεωρεί καλή ένδειξη και να συνεχίσουμε την θεραπεία.

Αχ μπραβοο υπομονη κ επιμονη σισηηη μουυυ🙂μακαρι να σταματισει κ αυτο με το κοψιμο ποσο το ευχομαι

Η τελευταία επίσκεψη στον γιατρό ήταν πριν 15+ ημέρες.
Ήθελα να δει μήπως το ράμφος του Μάριου ήθελε λίγο κόψιμο, να μου γράψει και μια δίγραμμη συνταγή για το cardinal (παρότι είχα ένα ολόκληρο χάπι, ήθελα όμως να έχω ''παρακαταθήκη'' σε περίπτωση που πέσει-χαθεί κτλ.).
Του έριξε μια ματιά, το ράμφος του δεν χρειαζόταν κόψιμο. Πιάσαμε την συζήτηση γενικά για την πτεροφαγία του...
Του θύμισα πως ξεκινήσαμε καθημερινά με δυο δόσεις φαρμάκου (ανά 12ωρο).
Συνέχιζε όμως να κόβει φτεράκια οπότε ο γιατρός μου είχε πει πως το φάρμακο δεν τον βοηθάει στην πτεροφαγία.
Επειδή όμως τον επηρέαζε θετικά σε σχέση με τη νευρικότητα του χαρακτήρα του (δηλ έδειχνε πιο χαλαρός, έτρωγε περισσότερο και δεν είχε τόση έντονη τάση επιθετικότητας), μου είχε πει να συνεχίσουμε το φάρμακο με μια δόση καθημερινά.

Σε αυτή την τελευταία μας συνάντηση λοιπόν μου είπε πως αυτές οι μακροχρόνιες θεραπείες δεν είναι ότι καλύτερο για το συκώτι του πουλιού και να προσπαθήσω να δίνω την λιγότερη δυνατή δόση.

Η ανώτατη δόση θα μπορούσε να είναι 7 γραμμούλες (2 φορές το 24ωρο) μιας σύριγγας ινσουλίνης 1ml.
Εγώ έδινα 4 γραμμούλες άπαξ και μετά την τελευταία μας συζήτηση, την κατέβασα στις 2 γραμμούλες (έπαιρνε αυτή τη δόση 15 ημέρες)... Μέχρι που προχθές το απόγευμα έτσι στα ''καλά καθούμενα'' αντίκρισα αυτή την εικόνα...

Πω πω βρε Σίσσυ μου... Δεν έχω λόγια, λυπάμαι που ταλαιπωρείσαι κι εσύ κι αυτό ☹
Ούτε λόγος για συμβουλές φυσικά με τόσο ψάξιμο που έχεις κάνει.

Sissy:

Φταίει η ελάττωση της δόσης;έπαιξε ρόλο η απώλεια της Τζο;

Δεν ξέρω τι άλλο να πω, παραπάνω δηλαδή από όσα έχουμε πει τόσα χρόνια. Τι είδος κολάρου είχε βάλει, δεν θυμάμαι καθόλου. Μήπως να δοκίμαζες ένα άλλο μιας κι έχει κάμποσες πατέντες; Αλλά κι αυτό για πόσο;

Εγώ δεν θα μείωνα το φάρμακο, ίσως να δοκίμαζα και το άλλο που σου είχε πει παλιότερα, με ότι ρίσκο αυτό ενέχει.

Σίσσυ, λυπαμαι πολύ. Δεν θα μπορούσα ποτέ να φανταστώ τέτοια εικόνα.
Αν θυμάμαι σωστά, έχουν εξαλειφθεί όλες οι πιθανότητες να προκειται για κάτι σωματικό, όπως έξω ή και ενδο παράσιτα, έλλειψη σε κάποιο διατροφικό συστατικό, φαγούρα και ο,τι την προκαλεί, έτσι δεν ειναι;
Μήπως, λέω μήπως αν ήταν συνέχεια έξω απο το κλουβι, αν κι εφόσον υπήρχε η δυνατότητα, αν επισης μπορούσες να τον εχεις πιο πολυ μαζί σου, αν έβαζες κάτι πάνω του, ενα σπρέι ας πούμε πικρό το οποίο όμως δεν θα επηρέαζε την υγεία του, ώστε συμπεριφορικά πλέον να αποθαρρύνονταν απο αυτην την συνήθεια;
Λέω τωρα, προσπαθώντας να σκεφτώ out of the box, γιατί έχω την εντύπωση οτι εχεις κάνει ο,τι ειναι δυνατό μέχρι σημερα για την πτεροφαγία του.

maria p:

...Είχε τόσο καλές σχέσεις με την σκυλίτσα που λες να του λείπει;

Φοίβος:

Δεν ξέρω τι άλλο να πω, παραπάνω δηλαδή από όσα έχουμε πει τόσα χρόνια. *Τι είδος κολάρου είχε βάλει, δεν θυμάμαι καθόλου. Μήπως να δοκίμαζες ένα άλλο μιας κι έχει κάμποσες πατέντες; Αλλά κι αυτό για πόσο;

**Εγώ δεν θα μείωνα το φάρμακο, ίσως να δοκίμαζα και το άλλο που σου είχε πει παλιότερα, με ότι ρίσκο αυτό ενέχει.

• Αυτό που του είχε φτιάξει ο γιατρός ήταν σαν του Λέλου (κολάρο Βικτωρίας) Μετά του έφτιαξα εγώ πρόχειρα ένα άλλο... Με αυτό είχε μεγαλύτερη άνεση, μπορούσε να σκαρφαλώνει, αλλά είχε μεγάλο εκνευρισμό και ήταν δυστυχισμένος, έτρωγε ελάχιστα και έτρεμε...

**Θα του ξαναπώ για το άλλο φάρμακο (αν και μου είχε πει πως κάνει την ίδια ''δουλειά'').
Προς το παρόν θέλω να περάσουν κάποιες μέρες παίρνοντας την παλιά δοσολογία, ώστε να δω αν θα υπάρξει καλυτέρευση...
Ουσιαστικά αισθάνομαι πως παίρνουμε ούτως ή άλλως ρίσκο (για το συκώτι του)...

ianos:

*Αν θυμάμαι σωστά, έχουν εξαλειφθεί όλες οι πιθανότητες να προκειται για κάτι σωματικό, όπως έξω ή και ενδο παράσιτα, έλλειψη σε κάποιο διατροφικό συστατικό, φαγούρα και ο,τι την προκαλεί, έτσι δεν ειναι; **Μήπως, λέω μήπως αν ήταν συνέχεια έξω απο το κλουβι, αν κι εφόσον υπήρχε η δυνατότητα, αν επισης μπορούσες να τον εχεις πιο πολυ μαζί σου, ***αν έβαζες κάτι πάνω του, ενα σπρέι ας πούμε πικρό το οποίο όμως δεν θα επηρέαζε την υγεία του, ώστε συμπεριφορικά πλέον να αποθαρρύνονταν απο αυτην την συνήθεια; Λέω τωρα, προσπαθώντας να σκεφτώ out of the box, ****γιατί έχω την εντύπωση οτι εχεις κάνει ο,τι ειναι δυνατό μέχρι σημερα για την πτεροφαγία του.

*Έτσι είναι Γιάννη, κανείς γιατρός από όσους τον είδαν δεν έθεσε τέτοιο ζήτημα...
**Το σκέφτηκα κι εγώ αυτό... Πχ χθες τον είχα για πολλή ώρα στο σταντ αλλά όπως διαπίστωσα κι εκεί μαδιόταν (βρήκα κομμένα και τον είδα).
Προσπάθησα να τον έχω πάνω μου, κάτι το οποίο του αρέσει αλλά έχει την κακιά συνήθεια όταν δει κάτι και θέλει να πάει κοντά του δεν συνειδητοποιεί πως δεν μπορεί να πετάξει... Πέφτει και θα μας βρουν άλλα, αισθάνομαι πως μέχρι σήμερα την έχει ''φτηνά'' γλιτώσει... Ευτυχώς αυτό δεν το κάνει (συχνά) όταν βρίσκεται στο σταντ...
Τα πεσίματα του με ανησυχούν ιδιαίτερα...3-4 φορές έχει ναρκωθεί από τον γιατρό ακριβώς γι αυτόν τον λόγο δηλ να του αφαιρέσει από τις ρίζες τα φτερά πτήσεων ώστε να βγουν νέα (με τα οποία για κάποιο διάστημα μπορεί να πετά, μετά τα κόβει και η ιστορία πάει λέγοντας)...
Για αυτό τον λόγο άλλωστε στο σταντ αλλά και σε όλα μου τα κλουβιά, έχω δέσει κορδόνια (με κόμπους) έως το πάτωμα και τον έχω ειδικά εκπαιδεύσει ώστε να τα ανεβαίνει...

Πολυμέσο youtube: FoMDIBJWJK8

Σήμερα όλο το πρωί τον είχα μαζί μου (στο αυτοκίνητο) σε δουλειές.. Έτυχε η δουλειά που είχα να είναι τέτοια ώστε να μπορώ να τον έχω μαζί μου
πχ μεγάλη διαδρομή με το αυτοκίνητο (λατρεύει τις βόλτες) και δεν χρειάστηκε να μείνει καθόλου μόνος...
*Δοκίμασα 1-2 σπρέυ εδώ και χρόνια αλλά δεν έκαναν τίποτα απολύτως...
**Δυστυχώς αυτό με τρομάζει, προσπάθησα τα πάντα αλλά χωρίς αποτέλεσμα... Εύχομαι να μη μας βρουν τα χειρότερα...

Απίθανα μεγάλη η προσπάθειά σου @Sissy
Περιμένω να δω πως θα αντιμετωπιστεί και αυτή η περίπτωση.

Ποσο αδικο ειναι ολο αυτο... Δν γινεται δηλαδη ειναι κριμα.. Ουφφφ.. Τι να πω βρε σιση μου ευχομαι κατι να γινει κ να βρεθει μια λυση, αχ βρε μαριονακι μας... Μα γιατι να το κανει αυτο στον εαυτο του..η γιατρος η πατρισια γκρει τι σας ειχε πει;δυναμη να εχεις σισακι μας και κατι θα γινει ολοι αυτο ελπιζουμε

Αχ αυτό το Μαριόνι... Λυπάμαι πολύ που ταλαιπωρείστε... Με την Lida, αν ίσως έρθουν πιο κοντά λες να τον βοηθήσει ψυχολογικά; Δε ξέρω τι άλλο να σκεφτώ... Πάντως εγώ (η άσχετη) θα δοκίμαζα να τα φέρω πιο κοντά μπας και δεθεί με την Lida... Και σταματήσει την πτεροφαγία..