Πόση ώρα κρατάει η πτήση του παπαγάλου σας;
Δεν ξέρω πως να φτιάξω ψηφοφορία οπότε το θέτω ως ερώτηση.
Η Λινκ πετάει λιγότερο από 1 λεπτό. Συνήθως κάνει 3-4 κύκλους το δωμάτιο και μετά κάθεται στο κλουβί ή πάνω μου. Εννοώ συνεχόμενη πτήση όχι για να μετακινηθεί από το ένα μέρος στο άλλο.
Τι εννοεις συνεχομενη; Αθροιστικα δηλαδη; Πεταει καθεται ξαναπεταει; Ε αντε 1 λεπτο και μενα!
Παρατηρώ ότι η λινκ ενώ μπορεί να πάει και στο δωμάτιο (είναι ανοιχτές οι πόρτες) προτιμάει να πετάξει δύο φορές το γυρο από την κουζίνα και αυτό ήταν όλο. Ήθελα να δω αν γενικά το ίδιο κάνουν όλοι οι παπαγάλοι η αν δεν έχει μάθει ακόμη να πετάει για ώρα.
Όταν πας εσύ στο άλλο δωμάτιο δεν σ' ακολουθεί;
maria p:
Όταν πας εσύ στο άλλο δωμάτιο δεν σ' ακολουθεί;
Όχι. Μόνο αν είναι πάνω μου με ακολουθεί παντού.
Τα δικά μου δεν τα βγάζω έξω από το δωμάτιό τους που ζουν λόγω των γατιών και δεν ξέρω τι θα έκαναν αν μπορούσαν να βγουν.
Πάντως και τα δικά μου, λίγο πετούν και μετά στέκονται κάπου ψηλά και ξανά πάλι τα ίδια.
Έχω την αίσθηση ότι κι αυτά περιορίζονται από τον χώρο τους και η κίνησή τους έχει να κάνει με τις ανάγκες τροφής και διαμονής. Δεν κάνουν άσκοπες πτήσεις αν δεν υπάρχει λόγος.
Έχω παρατηρήσει πως αυτό που τους ενδιαφέρει (παπαγάλους) είναι ή να πετούν για να βρεθούν πάνω μας ή κάνουν το πολύ μια δυο βόλτες και επιστρέφουν (πάνω-μέσα) στο κλουβί τους. Γύρω στα 30'' περίπου πετούσε ο Μάριος όταν μπορούσε.
Στο βίντεο με τον Κάρλο... Τους πήγαινα σε άλλο δωμάτιο και πετούσαν μόνο με εντολή να επιστρέψουν στα κλουβιά τους (αλλιώς δεν τους πολυενδιέφερε να πετάξουν)
Πολυμέσο youtube: WbrQt7hqNik
Συμφωνω με την Μαρια και την Σισσυ. Ειναι θεμα περιορισμενου χορου και η πτηση κραταει γυρω στα 30"
Δεν ειναι οτι δεν ξερει να πεταει απλα δεν εχει τον χωρο και το κινητρο.
Εξω θα την βλεπεις σαν χανος και θα λες πο οντως ξερει να πεταει (προσωπικη εμπιρεια)
Άρα ακόμη και με τόσο λίγο χρόνο τα γυμνάζουν τα φτερά τους. Ένας ακόμη λόγος ώστε να μην κόβουν τα φτερά πτήσης τότε αφού δεν αλλάζει και πολύ η συμπεριφορά τους.
*και την καρδιά τους... **και το αντίθετο δηλ να κόβονται τα φτερά με σωστό τρόπο, ώστε δηλ το πουλί να μπορεί να πετάξει αλλά όχι μεγάλες αποστάσεις (εγώ το υποστηρίζω) διότι η συμπεριφορά αλλάζει (και πετούν μια χαρά) όταν βρουν πχ ένα ανοιχτό παράθυρο ή μια πόρτα και...άντε βρες τους!seemsfunny:
* Άρα ακόμη και με τόσο λίγο χρόνο τα γυμνάζουν τα φτερά τους. ** Ένας ακόμη λόγος ώστε να μην κόβουν τα φτερά πτήσης τότε αφού δεν αλλάζει και πολύ η συμπεριφορά τους.
Υπάρχει περίπτωση να επιστρέψει κάποιο αν βρει πόρτα ανοιχτή;
Σε αυτή τη ζωή όλα γίνονται... Το να αφήσεις το κλουβί τους (σε εξωτερικό χώρο) με ανοιχτή την πόρτα είναι η πρώτη κίνηση που πρέπει κάποιος να κάνει... (όταν φύγει ο παπαγάλος του)seemsfunny:
Υπάρχει περίπτωση να επιστρέψει κάποιο αν βρει πόρτα ανοιχτή;
Sissy:
Σε αυτή τη ζωή όλα γίνονται... Το να αφήσεις το κλουβί τους (σε εξωτερικό χώρο) με ανοιχτή την πόρτα είναι η πρώτη κίνηση που πρέπει κάποιος να κάνει... (όταν φύγει ο παπαγάλος του)
Τόσο καψούρα που την έχω δεν θέλω ούτε να το σκέφτομαι ότι μπορεί να φύγει ☹
Στο χαρακτηρα του πουλιου ειναι αναλογα πως που εχει μεγαλωσει/εκπαιδευτει. Ακομα το φιλοσοφω το θεμα... Αφου και ο δικος μου ειναι μια κατηγορια απο μονος του. Με λιγα λογια δεν εχω φοβο να εχω την μπαλκονοπορτα ανοιχτη..seemsfunny:
Υπάρχει περίπτωση να επιστρέψει κάποιο αν βρει πόρτα ανοιχτή;
Τάνια, ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρη... Πουλί είναι 😉... Τον αρχηγό και τα μάτια σου!Αλεκομανα:
... Με λιγα λογια δεν εχω φοβο να εχω την μπαλκονοπορτα ανοιχτη..
Συμφωνώ με τους προλαλήσαντες. Ο χώρος είναι έτσι κι αλλιώς περιορισμένος οπότε οι πτήσεις τους είναι σύντομες. Ο Ερνέστο έχει στιγμές "τρέλας" που πετάει από το ένα σημείο στο άλλο συνεχώς για κανα πεντάλεπτο αλλά με στάσεις. Αυτό αρκεί έτσι κι αλλίως για να γυμνάσουν τα φτερά τους.
Αχ, μη το λες, το ίδιο σκεφτόμασταν με τον μικρό και πέρσι περάσαμε περιπέτεια που δε λέγεται. Δεν γραφαμε στο φορουμ τότε, είμασταν σε "άλλη" φάση. Στο προηγουμενο σπίτι λοιπόν είχαμε ενα παράθυρο ανοικτό που έβλεπε σε ενα "πηγάδι" ανάμεσα σε πολυκατοικίες. Επί μήνες ο Ερνι απλά αδιαφορούσε. Μια μέρα ο καλός σου έδωσε μία και πριν καταλάβουμε τι γίνεται είχε εξαφανιστεί. Οι 2 ώρες που πέρασαν πριν τον βρουμε (δεν επέστρεψε μονος) ήταν εφιάλτης. Κάποια στιγμή θα κάτσω να σας τα γράψω. Και το ίδιο βράδυ χιόνισε κιόλας. Σκέψου στο σημείο να πετάνε γλάροι, μεγάλα πουλιά, περιστέρια, κι εμείς να τον φωνάζουμε και να εχουμε τρελλαθεί. Τέλος καλό όλα καλά αλλά μόνο από τύχη. Ποτέ μη θεωρείς δεδομένο ότι δε θα βγει έξω.Αλεκομανα:
Στο χαρακτηρα του πουλιου ειναι αναλογα πως που εχει μεγαλωσει/εκπαιδευτει. Ακομα το φιλοσοφω το θεμα... Αφου και ο δικος μου ειναι μια κατηγορια απο μονος του. Με λιγα λογια δεν εχω φοβο να εχω την μπαλκονοπορτα ανοιχτη..
Ποτε δεν μπορεις να ξερεις με αυτα τα μικρα πλασματακια τι εχουν στο νου τους. Κ η δικια μου πανω απο 30 δευτ. Δεν πεταει στο σπιτι. Οταν άνοιξε ομως την πορτα της που την ειχα στο μπαλκόνι μια χαρα πεταξε κ μεχρι να γυρισει ειχα τραβήξει εγκεφαλικα εμφραγμα κ ολα τα σχετικα.
Εμενα ο δικος ειναι αναλογα τα κεφια του, δυνηθως κυνηγαει τον.ωμο η τα μαλλιά της Μαριας! Οταν δεν ειναι η Μαρια τοτε χαζοπεταει σε 2,3 σημεια που εχει στοχο τσιριζοντας με το που πλησιαζω ψυγειο παει διπλα στο κλουβι κ περιμένει, αν καθυστερήσω προσγειωνετε πανω μου να δει τι εχει το ψυγειο! Με την Μαρια εχει ανεβει κ στον πανω οροφο πριν την πορτα δηλαδη, ακουγοντας την φωνη της! Βεβαια η Μαρια τον περιμενει! Επισης παει κ στο διπλα σαλονι γιατι ξερει οτι παει κ εκει!
Θεωρώ οτι και η γυμναστική αυτή ειναι σχετική, συνήθως τα πουλιά, αναλογα και με το είδος τους φυσικά και τον χώρο φυσικής διαβίωσης τους πετούν όσο χρειάζεται προκειμένου να εξασφαλίσουν την ευζωία του ( φαγητό, νερό, προστασία κλπ). Αν και δεν ξερω πολλά για τα ρινγκνεκ, μου ειναι επισης σαφές οτι τα οικόσιτα, ακόμα κι αν πετούν δεν κάνουν την απαραίτητη για το είδος τους γυμναστική, γιατι πολυ απλά όπως το θέσατε βρίσκονται σε περιορισμένο χώρο με τις ζωτικές τους ανάγκες καλυμμένες απο τον άνθρωπο. Με δεδομένη την εξέλιξη του καθε ειδους, το πέταγμα ειναι τρόπος ζωής που εξυπηρετεί την αναγκαιότητα, σταδιακά λοιπόν σε καθε μέλος ενός ειδους προσαρμόζεται στις απαιτήσεις συντήρησης και επιβίωσής του. Τα άγρια ρινγκνεκ π.χ. στην Αθήνα πετούν μεγάλες αποστάσεις, με ταχύτητα κατι που εφόσον στην καθημερινότητά τους συμβαίνει, σημαίνει ότι το ευ ζην τους ειναι απόλυτα και άμεσα συνυφασμένο με αυτο και ακριβώς για αυτόν τον λόγο έχουν εξελιχθεί με αυτόν τον τροπο και για αυτην τη ζωη. Συνοψίζοντας, θα έλεγα οτι τα οικόσιτα πουλιά δεν γυμνάζονται όπως θα έπρεπε, γιατι δεν έχουν το κίνητρο για κατι τετοιο κι ενώ δεν έχουν εξελιχθεί για να γυμνάζονται, όσο πιο πολυ τους δίνεται η ευκαιρία συνδυασμένη με την αναγκαιότητα να κινηθούν, τόσο καλύτερα υποθέτω θα νιώθουν από σωματικής πλευράς. Να ρωτήσω αν γνωρίζετε: η / ο Λινκ, θεωρείται πλεον αρκετά μεγάλο σε ηλικία πουλι για να δεχθεί να βάλει χάρνες; Αν όχι, θα υπήρχε πλεονέκτημα να δοκιμάσει ο Άγγελος, κι αν ναι, ποιο θα ήταν το πιθανό κόστος σε κίνδυνο του ιδίου του πουλιού;seemsfunny:
Άρα ακόμη και με τόσο λίγο χρόνο τα γυμνάζουν τα φτερά τους. Ένας ακόμη λόγος ώστε να μην κόβουν τα φτερά πτήσης τότε αφού δεν αλλάζει και πολύ η συμπεριφορά τους.
Τώρα βάζεις λουκέτο ή κάτι άλλο για να ασφαλίζει η πόρτα;lina:
οταν άνοιξε ομως την πορτα της που την ειχα στο μπαλκόνι μια χαρα πεταξε κ μεχρι να γυρισει ειχα τραβήξει εγκεφαλικα εμφραγμα κ ολα τα σχετικα.
Εννοείται. Πριν καν βγουμε στο μπαλκονι. Απο τι στιγμη που το παθεις μια φορα δεν το ξεχνας με τιποτε. Δε θυμάμαι για ποσο καιρο εβλεπα εφιαλτες στον υπνο μου με την Λινα να φευγειianos:
Τώρα βάζεις λουκέτο ή κάτι άλλο για να ασφαλίζει η πόρτα;
Είναι από ένα έως δύο χρόνων η Λινκ αλλά είμαστε μαζί περίπου πέντε μήνες. Το έχω στα μελλοντικά σχέδια με χαρνες ώστε να την δένω στο κλουβί και να κάθεται πάνω μου η δίπλα μου όσο είμαστε στην αυλή. Ακόμη και για καφέ θα μπορώ να πάω μαζί της
Είναι μεγάλο πουλί σε ηλικία ( +όχι ταϊσμένο στο χέρι) αλλά για να μην είμαι αρνητική ας δεχθώ ότι με υπομονή κι επιμονή όλα μπορούν να γίνουν, οπότε και η Λινκ θα... Μπορούσε με μεγάλη προσπάθεια να δεχτεί (... Κάποτε) το harness. Έχοντας προσωπική εμπειρία αυτό που μπορώ να πω για το ''λουράκι'' είναι πως η μόνη χρησιμότητα που (διαπίστωσα πως) έχει είναι ότι σου δίνει τη δυνατότητα να βγάζεις βόλτα (μη φανταστείτε για *ώρες και έχοντας πάντα συγκεκριμένο ενδιαφέρον δηλ κίνηση-βόλτα) έναν παπαγάλο και αυτός να μην μπορεί να φύγει-πετάξει ανεξέλεγκτα. Εννοώ πως ενώ έχει την δυνατότητα να πετάξει (κάνοντας μόνο κύκλους), κανένα πουλί δεν πιστεύω πως θα το κάνει, παρά μόνο αυτά που έχουν εκπαιδευτεί από μωρά (ακόμα και γι αυτό αμφιβάλω, διότι είναι άλλο να πετά ελεύθερο και εντελώς άλλο να πετά σε συγκεκριμένη απόσταση και με προκαθορισμένη τροχιά). Επίσης κάτι άλλο πολύ σημαντικό είναι πως η εκπαίδευση δεν πρέπει να σταματήσει-διακοπεί ποτέ, δηλ κάθε μέρα (το πολύ κάθε δυο) θα πρέπει το πουλί να φοράει το harness διότι δεν θέλουν και πολύ να μην ξανα δεχθούν να το φορέσουν...ianos:
... Να ρωτήσω αν γνωρίζετε: η / ο Λινκ, θεωρείται πλεον αρκετά μεγάλο σε ηλικία πουλι για να δεχθεί να βάλει χάρνες; Αν όχι, θα υπήρχε πλεονέκτημα να δοκιμάσει ο Άγγελος, κι αν ναι, ποιο θα ήταν το πιθανό κόστος σε κίνδυνο του ιδίου του πουλιού;
*Δεν είναι τόσο απλό το θέμα... Ποτέ δεν είχα βγάλει βόλτα τον Μάριο με harness χωρίς να έχω και το κλουβί του μαζί. :)Σε πληροφορώ Άγγελε πως μετά από κάποια ώρα (10-15΄) πάντα μας χρειαζόταν για να μπει μέσα... Καλή η διαφήμιση και όσα ''λέγονται'' για το λουράκι αλλά άλλο τα λόγια και άλλο η πράξη... (για διάφορα ισχύει αυτό, το γράφω και γι αυτούς που δίνουν συμβουλές κυρίως στο fb ενώ η εμπειρία τους στους παπαγάλους είναι άντε...2-3 χρόνια) 😉seemsfunny:
Είναι από ένα έως δύο χρόνων η Λινκ αλλά είμαστε μαζί περίπου πέντε μήνες. Το έχω στα μελλοντικά σχέδια με χαρνες ώστε *να την δένω στο κλουβί και να κάθεται πάνω μου η δίπλα μου όσο είμαστε στην αυλή. *Ακόμη και για καφέ θα μπορώ να πάω μαζί της
Σίσσυ, είσαι φοβερό asset* στην παρέα μας. 🙂 Η προσέγγισή σου είναι πάντα προσεκτική και με περίσκεψη.
- στα ελληνικότατα.
Κρατα μικρο καλαθι γιατι τα πουλια αυτης της οικογενειας ειναι ξεροκεφαλα και δεν σηκωνουν κ πολλα πολλα! Μενει βεβαια να αποδειξεις το αντιθετο, απλα κρατησε το, για να μην απογοητευτεις!seemsfunny:
Είναι από ένα έως δύο χρόνων η Λινκ αλλά είμαστε μαζί περίπου πέντε μήνες. Το έχω στα μελλοντικά σχέδια με χαρνες ώστε να την δένω στο κλουβί και να κάθεται πάνω μου η δίπλα μου όσο είμαστε στην αυλή. Ακόμη και για καφέ θα μπορώ να πάω μαζί της
καλησπερα στην παρεα και απο εμενα. Ο αφρικαν γκρευ(γωγος) οταν βγενει απο το κλουβι του μετα απο δεκα λεπτα που καθετε στο σταν θα πεταξη απο το δωματιο στο σαλονι κανοντας συνηθως δυο κυκλους και θα γυρηση παλι στο σταν. Θα ξαναπεταξη παλι αν του προκαλεση κατι περιεργια. Ο σενεγαλης(ιου) οταν βγει απο το κλουβι του θα πεταξη στην αρχη στο δωματιο. στην συνεχεια με ψαχνει πετωντας σε ολο το σπιτι μεχρι να με βρει και να μου κατσικοθη στον ωμο για να ποιουμε καφε, δεν πινη ο ιου, να δουμε τις εξελιξης στο ιντερνετ, να μου μασηση τις συνηθησμενες μπλουζες που φοραω γιατι δεν τις αφηνη σε ησυχια, για να επιστρεψη σε χρονο μηδεν στον ωμο μου οταν τον επιστρεφω στο σταν. με τον γωγο τον λεμε τσιμπουρι. ειχα και εγω αγγελε μια εμπειρια φρικης πριν ενα μηνα με τον ιου. ανοιγωντας την σιτα του μπαλκονιου ο ιου πεταξε για να ανεβη πανω μου, ηρθε απο αλλο δωματιο και δεν προλαβα να κλεισω την σιτα. το αποτελεσμα ηταν να βλεπω τον ιου να πεταει μακρια με κατευθηνση προς κατι φοινικες 500 μετρα περιπου απο το σπιτι που μενω στην κω. το ευτυχημα ηταν οτι εκει που μενω τα σπιτια ειναι αρεοκατοικημενα και ειδα προς τα που πηγε. αμεσως εβγαλα τον γωγο στο μπαλκονι και το κλουβι του ιου, και αρχησαμε και σφυριζαμε για να ακουση βασικα τον γωγο. εβαλα αθλητικα και τρεχωντας εφυγα προς τους φοινικες ενω μαζι με τον γωγο σφυριζαμε. το αποτελεσμα ο ιου ολο το απογευμα πουθενα. τρελαθηκα και ημουν συγουρος οτι δεν θα τον ξαναδω. ενημερωνα τους παντες να εχουν το νου τους για ενα πρασινο παπαγαλο. στο σημειο αυτο κανουν πολη τζοκιν και βολτα το σκυλο τους. τους ελεγα να κοιτανε στα δεντρα και τους εδωσα το κινητο μου. Οταν αρχησε να σουρουπονη πειρα κατευθηνση προς το σπιτι απαγοητευμενος. Ξαφνου φτανωντας στο σπιτι ακουω ενα τσιου. Δεν εδωσα σημασια. το ξαναακουω και λεω, αυτος ειναι ο ιου. αρχισα να παρατηρω το δεντρο, πρασινος ο ιου πρασινα τα φυλα και σουρουπω δεν τον εβλεπα. τοτε πειρα το κλουβι και το εβαλα στην φυλοσια, και ξαφνου βλεπω τον ιου. Δεν μπορετε να φανταστειτε την χαρα μου. Να ειστε καλα που με ανεχτηκατε, απλα πιστευω οτι ο ιου επεστρεψε χαρις στα σφυριγματα του γωγου.
Ευχαριστώ, οι απαντήσεις μου (συνήθως) προέρχονται από προσωπική εμπειρία... Ας γράψω και για τον Κόκι sulphur-crested cockatoo (έζησε για 30 χρόνια στο πατρικό μου). Ο οποίος πετούσε κάποιες φορές στο σαλόνι, (έχει 18 μέτρα μήκος) και όταν πετούσε δημιουργούσε...😛ωστικό κύμα! Γενικά όμως και αυτός πετούσε για λίγα δεύτερα. Συνήθως καθόταν στο σταντ ( φυσικό δέντρο-πρωτοποριακό πριν 30 χρόνια) και ανοιγόκλεινε τις φτερούγες του, τις οποίες γύμναζε με αυτόν τον τρόπο.ianos:
... Η προσέγγισή σου είναι πάντα προσεκτική και με περίσκεψη...
Έκτορα ελπίζω ποτέ να μην το πάθω αλλά σημασία έχει ότι ο ιου γύρισε πίσω.
Σίσσυ αν ποτέ φορούσε χάρνες θα ήταν μόνο για περπάτημα. Σίγουρα στην καφετέρια θα του προκαλούσε εκνευρισμό ο κόσμος που θα ήθελε να τον χαϊδέψει οπότε αυτό θα το απέφευγα. Είναι καλό όμως για το αυτοκίνητο αν δεν κάθεται μέσα σε κλουβί. Τα Χριστούγεννα θα πάω Γιάννενα οπότε θα κάνει την πρώτη της βόλτα με αυτοκίνητο. Ελπίζω όλα να πάνε καλά αλλά μέχρι τότε θα ζητήσω και συμβουλές για το τι να προσέξω.
Τάκη είμαστε ακόμη στην φάση "μην με αγγίζεις και ας σου κάνω ότι θέλω". Δεν λέω για χάδι αλλά γενικά δεν θέλω να την ακουμπάω καθόλου. Μπορεί να φτιάχνω καφέ, να ετοιμάζω κάτι να φάω, να πλένω τα δόντια και να κάθεται στα δάχτυλα ή και την ώρα που γράφω κάτι στο λαπ τοπ, αλλά αν πάω να την αγγίξω βγάζει μια κραυγή και γυρνάει να με δαγκώσει. Χθες για πρώτη φορά σκέφτηκα ας με δαγκώσει πόσο θα πονέσω; Τελικά πόνεσα αρκετά αλλά νομίζω πήρε το μήνυμα ότι το αντέχω. Μένει αργότερα να το δοκιμάσω πάλι. Αν της περάσω ότι το δάγκωμα δεν με πονάει τότε ίσως με ελάχιστη πίεση και φιστίκι να δεχτεί το χαρνες
*Όταν... Είσαι συνεπιβάτης και μπορείς να κρατάς το πουλί που φοράει harness, όταν. Είσαι συνεπιβάτης, ώστε να μπορείς να του βγάλεις το harness όταν το βαρεθεί... **Δεν είναι απλό θέμα... Μπορεί το δάγκωμα να ''μην σε πονάει'' αλλά η πίεση να δεχτεί το harness (έστω και με δόλωμα ένα φιστίκι) δεν θα είναι ελάχιστη, σε διαβεβαιώ (αφού το ζητούμενο δεν είναι απλά να το φορέσει αλλά να το δεχτεί για ''κάποια ώρα'' )... Θα το διαπιστώσεις στην πορεία:)seemsfunny:
. Σίσσυ αν ποτέ φορούσε χάρνες θα ήταν μόνο για περπάτημα. Σίγουρα στην καφετέρια θα του προκαλούσε εκνευρισμό ο κόσμος που θα ήθελε να τον χαϊδέψει οπότε αυτό θα το απέφευγα. *Είναι καλό όμως για το αυτοκίνητο αν δεν κάθεται μέσα σε κλουβί αλλά αν πάω να την αγγίξω βγάζει μια κραυγή και γυρνάει να με δαγκώσει, θες για πρώτη φορά σκέφτηκα ας με δαγκώσει πόσο θα πονέσω; Τελικά πόνεσα αρκετά αλλά νομίζω πήρε το μήνυμα ότι το αντέχω. Μένει αργότερα να το δοκιμάσω πάλι. **Αν της περάσω ότι το δάγκωμα δεν με πονάει τότε ίσως με ελάχιστη πίεση και φιστίκι να δεχτεί το χαρνες
Ετσι προετοιμαστηκαμε https://www.instagram.com/p/BSLeqh6DjiR/ και ετσι καταληξαμε
https://www.instagram.com/p/BSLfcqyDFAx/
ΥΓ αμα δεν παιζει σορρυ δεν εχω υπολογιστη και απο κινητο δυσκολα...
ΥΓ Οι λογοι που το κανα πολοι, ομολογω και για φιγουρα αλλα και να ναι εκπαιδευμενος/εξικιωμενος με τον χωρο εξω απο το σπιτι ετσι ωστε μην σπασει ο διαολος κανα ποδαρι και καταληξει εξω. Να ξερει να γυρισει κλπ 1 στο 1000000 μπορει να τον εχω στο μπαλκονι και να γινει ενας σεισμος κατι, να πεσει το κλουβι να υπαρχουν περισδοτερες πιθανοτητες να βρεθει/να γυρισει σπιτι.
Ενα πχ μια φορα τον ειχα στο μεταφορικο κλουβακι να τον φερει η μαμα στο καταστημα για να μην ειναι μονος του. Ξεχασα να της πω πως αμα το κρατησει απο την οροφη θα πεσει η βαση. Ετσι και εγινε βγηκε απο το ισογειο και της επεσε. Ο μαικλ πηγε λιγο πιο περα και μαζευτηκε με την κουνια του παλι μεσα.
Νομίζω ότι κατάλαβα πλέον τον ορισμό της ζήλιας. Την πρώτη φορά που τον άφησες τι έκανε;
Ηταν φοβισμενος και μπηκε στο σπιτι. Εχει ερωτα με το κινητο και την κουνια του ετσι αμα δεν με ακουει ή καθυστερει σηκωνω το κινητο πιο ψιλα ή "κουδουνιζω" την κουνια και ερχεται αμεσωςseemsfunny:
Νομίζω ότι κατάλαβα πλέον τον ορισμό της ζήλιας. Την πρώτη φορά που τον άφησες τι έκανε;
Με το κινητό έχει και η Λινκ κόλλημα. Ίσως επειδή βλέπει τον εαυτό της. Δεν την έχω μάθει όμως με εντολή να επιστρέφει στο κλουβί. Για να την βάλω μέσα την πλησιάζω και ανεβαίνει στο χέρι μου. Μετά πλησιάζω το κλουβί προς τ γην πόρτα και μπαίνει μέσα
Νομίζω ότι ακόμα κι αν κάποιος άλλος οδηγεί το αυτοκίνητο είναι επικίνδυνο για ατύχημα. Φαντάσου να πετάξει μέσα στην καμπίνα το πουλί για να μην πω να έρθει στο κεφάλι του οδηγού, στο παράθυρο κλπ. Ξανασκέψου τοseemsfunny:
Είναι καλό όμως για το αυτοκίνητο αν δεν κάθεται μέσα σε κλουβί. Τα Χριστούγεννα θα πάω Γιάννενα οπότε θα κάνει την πρώτη της βόλτα με αυτοκίνητο.
Συμφωνώ με τον Γιάννη... Κρατώντας το λουράκι με το χέρι μου πολύ κοντά στο σωματάκι του, ώστε να μη μπορεί να πετάξει (σχεδόν ούτε να κουνηθεί)...μόνο έτσι τον κρατάω μέσα στο αυτοκίνητοianos:
Νομίζω ότι ακόμα κι αν κάποιος άλλος οδηγεί το αυτοκίνητο είναι επικίνδυνο για ατύχημα. Φαντάσου να πετάξει μέσα στην καμπίνα το πουλί για να μην πω να έρθει στο κεφάλι του οδηγού, στο παράθυρο κλπ. Ξανασκέψου το
Από εσένα είχα δει τις φωτογραφίες Σισσυ και το σκέφτηκα για το αμάξι. Γενικά όμως βλέπω να παραμένει στο κλουβί της και να βγαίνει μόνο στο δωμάτιο
Συμφωνω απολυτα με τη Σισσυ. Ο παπαγαλος οταν ειμαστε στο αμαξι πρπεει να ειαι στο μεταφορικο του η στο κλουβι του. Εχω παρει κ γω harness αλλα δε το εχω χρησιμοποιησει ποτε. Πολυ μικρη η χρησιμοτητα του σε σχεση με τον τοσο ντορο για το συγκεκριμενο προιον.
Εγω παντως το θεωρω απίθανο!Sissy:
*Όταν... Είσαι συνεπιβάτης και μπορείς να κρατάς το πουλί που φοράει harness, όταν. Είσαι συνεπιβάτης, ώστε να μπορείς να του βγάλεις το harness όταν το βαρεθεί... **Δεν είναι απλό θέμα... Μπορεί το δάγκωμα να ''μην σε πονάει'' αλλά η πίεση να δεχτεί το harness (έστω και με δόλωμα ένα φιστίκι) δεν θα είναι ελάχιστη, σε διαβεβαιώ (αφού το ζητούμενο δεν είναι απλά να το φορέσει αλλά να το δεχτεί για ''κάποια ώρα'' )... Θα το διαπιστώσεις στην πορεία:)
Το harness μου θυμιζει τα δεσμια εκπαιδευτικά τηλεκατευθυνομενα αεροπλανακια που αναγκαστικα κανουν γυρω γυρω απο τον χρηστη για να μαθει τον χειρισμο του! Η τις χρυσομυγες που ποιανανε κατι πιτσιρικαδες και τις δενανε απο το ποδι για να πεταξουνε!
Για το θέμα της πτήσης στο χώρο... Ναι συνήθως αρέσκονται να κάνουν ελάχιστα πετάγματα και πιο πολύ όταν ένα πουλί είναι το μοναδικό στο σπίτι. Γιατί αν υπάρχουν 2-3 και μάλιστα μεσαίου ή μικρού μεγέθους...άντε πιάσε τα, δημιουργούν σμήνος και ουτε που σου δίνουν σημασία.
Αν το πουλάκι είναι μόνο του και αρέσκεται να μένει κοντά μας τότε αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να το παρακινούμε να κάνει πετάγματα... Εστω μικρά στο χώρο αλλά πιο συχνά. Δηλαδή να το στέλνουμε να πάει στο κλουβί του κι εκείνο μετά από λίγο θα ξαναέρθει κοντά μας... Και ξάνα το ίδιο.
Να το δελεάζουμε με μια λιχουδιά και να το προσκαλούμε να έρθει κοντά μας από μια απόσταση που μπορεί να τη διανύσει εύκολα και ακούραστα.Αν το πουλί είναι δεμένο μαζί μας... Δε μένουμε στο καναπέ περιμένοντας να πετάει γύρω γύρω, γιατί δε θα το κάνει σχεδόν ποτέ. Του δημιουργούμε σημεία που μπορεί να χρησιμοποιήσει έχοντας κάποιο ενδιαφέρον.. Οπως ένα σταντ με δραστηριότητες... Το κλουβί του που ανοιγει... Το τραπέζι που ίσως κάποιο παιχνιδάκι του κεντρίσει τη περιέργεια και θα πετάξει μέχρι εκεί ώστε να ασχοληθεί με αυτό.
Κι εγώ το θεωρώ απίθανο και γι΄αυτό αγόρασα το harness πριν καν βρω μετά από ψάξιμο, ποιος (εκείνη την εποχή ήταν μόνο ένας-δυο; ) εκτρέφει parroplets... Είναι εξαιρετικό ότι σου δίνει τη δυνατότητα να βγαίνεις βόλτα με τον παπαγάλο σου (στην ουσία μόνο αυτό προσφέρει). Το θέμα είναι να εκπαιδεύσεις και όχι καταπιέσεις το πουλί να το αποδεχθεί και να έχεις τη διάθεση-δυνατότητα να συνεχίζεις καθημερινά να του φοράς το λουράκι (για κάποια ώρα), την οποία κίνηση καλό θα ήταν να συνδυάσει με έξοδο διότι αλλιώς καταλήγει αγγαρεία.takis1964:
Εγω παντως το θεωρω απίθανο!
Την Μπουμπού την έβγαζα για περπάτημα 3 με 5 ώρες κάθε μέρα. Φτάναμε στο σημείο να θέλει να γυρίσει σπίτι κι εγώ να θέλω να συνεχίσω την βόλτα. Το καλοκαίρι την είχα μαζί μου έξω μέχρι και 8ωρο όπου της έπαιρνα φαγητό και νερό μαζί μου. Για την Λινκ θα μου άρεσε π.χ όταν φτιάξει ο καιρός με το λουρί να κάθεται στον ώμο μου και να πηγαίνουμε 10-30-60 λεπτά για περπάτημα αν της αρέσει βέβαια. Αλλά μετά από όλες τις γνώμες δεν θα μπω στον κόπο να το δοκιμάσω
Δυστυχώς, θα πρεπει να συμφωνήσω μαζί σου. Στην πραγματικότητα θέτω το ζήτημα ως εξης: θέλουμε οικόσιτο φιλικό πτηνό, ερχόμαστε κοντά του, αποκτούμε άνεση και το αντιμετωπίζουμε σαν μέλος της οικογένειας, κι επειτα θέλουμε να του εξασφαλίσουμε αυτό που του έχει στερηθεί απο τη δική μας διάθεση να διατηρούμε πουλιά σαν πετ, δλδ θελουμε να βρούμε τροπο να έρθει πιο κοντά στη φύση του και στην ελευθερία και για αυτο στίβουμε το μυαλό μας να βρούμε τρόπους να πετά, ενώ διαπιστώνουμε σταδιακά ότι τα πουλιά πετούν, όχι για να πάνε βόλτα, αλλά για να εκπληρώσουν συγκεκριμένες ανάγκες, σκοπιμότητες κλπ, που συνδέονται με την επιβίωσή τους, και τότε έρχεται η στιγμή να αποφασίσουμε τι προέχει για εμάς...η ελευθερία του πτηνού, όπως την εχουμε στο μυαλό μας ως το ύψιστο ιδανικό ή η επί μακρόν συντροφικότητα μαζί μας και κυρίως η ασφάλειά του, και φυσικά καταλήγουμε στην τελευταία επιλογή, καθώς γνωρίζουμε τις μικρές πιθανότητες επιβίωσης που έχει ενα οικόσιτο πουλί που απελευθερώνεται.
Αλήθεια τωρα, δεν θα θελα με την καμία να ειμαι ο σκύλος σου... Κουράστηκα και μονο που διάβασα για τη διάρκεια των περιπάτων σας. 😛 Πρόσεξε μην βρεις τρόπο να ξεπατώσεις και την Λινκ στο πέταγμα, γιατί μετά απο αυτά που έγραψες σε βλεπω ικανό.😎
Έχει τύχει να πάρω τον αδερφό μου τηλ να έρθει να πάρει την Μπουμπού με το αμάξι και εγώ να συνεχίσω την βόλτα με τα πόδια. Γενικά την έβγαζα 30 λεπτά βόλτα και ήθελε περισσότερη ώρα. Όσο περνούσε όμως ο καιρός τόσο απολάμβανα την βόλτα μαζί της και ξεχνούσα να επιστρέψω. (Η Μπουμπού ήταν και η αιτία που έκοψα το τσιγάρο). Εδώ στην Λευκάδα έκανα κάθε μέρα 33 με 35 χιλιόμετρα με το ποδήλατο όταν πρωτοήρθα (πριν ξεκινήσω την δουλειά) για δύο μήνες ανάλογα την διαδρομή που διάλεγα κάθε φορά. Το καλοκαίρι δεν μπορώ να κάτσω με τίποτα στο σπίτι οπότε το χάρνες θα ήταν τέλειο αν γινόταν όπως το χω στο μυαλό μου. Πετσέτα στον ώμο για τα δωράκια της Λινκ και βόλτες έξω με τα πόδια.
Αν το σκεφτούμε όμως γενικά το θέμα Γιάννη όλοι μας (τουλάχιστον εδώ στο φόρουμ) προσφέρουμε στα ζωάκια μας παραπάνω από όσα θα είχαν αν ήταν ελεύθερα στην φύση. Από την τροφή μέχρι και την ασφάλεια τους. Ας ελπίσουμε μόνο ότι θα μπορούμε να τους τα προσφέρουμε εφ' όρου ζωής.
Εγώ που τα βγάζω για μία ώρα και κάτι πετάνε συνεχώς στο δωμάτιο.. Αλλά πιο πολύ το ευχαριστιούνται εκτός δωματίου.. Δηλ στο σαλόνι που τα πηγαίνω.. Αλλά επειδή σαλόνι, κουζίνα και τραπεζαρία είναι ένα δυστυχώς δεν μπορώ να τα πηγαίνω συνέχεια λόγο κουζίνας.. Και όποτε τα πηγαίνω στο σαλόνι.. Εννοείται πως δεν χρησιμοποιεί κανένας την κουζίνα εκείνη την ώρα...
Αν τα έχω στο δωμάτιο μου και χρειαστεί να βγω για να πάρω κάτι έρχονται απο πίσω μου.. Αλλά αν κλείσω την πόρτα.. Ανεβαίνουν πάνω στην κάσα της πόρτας και με περιμένουν να γυρίσω..
Και τέλος πάντων πετάνε συνεχώς.. Ακόμα και να τους έχω φτιάξει κάτι να φάνε... Πάνε παίρνουν τροφή.. Τρώνε και συνεχίζουν το πέταγμα τους...ίσως επειδή είναι και Μικρά πετάνε τόσο πολύ η αυτό δεν παίζει ρόλο;
Ίσως επειδή έμαθαν από μικρά.:)
Αυτό με τη κάσα να το προσέχεις κυρίως μήπως κάποιο άλλο άτομο κατά λάθος τους προκαλέσει ατύχημα.
Και βέβαια γενικά το γράφω, ποτέ τα πουλιά ελεύθερα στο δωμάτιο όταν λείπουμε από το σπίτι έστω και για λίγο.