Παραδείγματα-στοιχεία του ιδιαίτερου χαρακτήρα των Parrotlets
Παίρνοντας αφορμή από το θέμα της Εύας eva vrs Πληγή στο κεφάλι από δάγκωμα
αλλά και το δικό μου Το μικρο μου Parrotlet forpus pacific θέλω να επισημάνω κάποια ποστ τα οποία δείχνουν τον νευρικό και εριστικό χαρακτήρα αυτών των μικρών (σαν καναρίνι) και τρισχαριτωμένων σε εμφάνιση παπαγάλων.
Εκτός της μεγάλης νοημοσύνης και των απαιτήσεων μεγάλου μεγέθους παπαγάλου, θα πρέπει ο μελλοντικός ιδιοκτήτης τους να ενημερωθεί
και για τον ιδιαίτερο χαρακτήρα τους...
Γι΄αυτό το λόγο λοιπόν παραθέτω κομμάτια συζητήσεων, οι οποίες πιστεύω πως συμβάλουν στο προφίλ αυτών των πουλιών.
'Όποιος κάτοχος θέλει να συμπληρώσει-συμμετέχει στο θέμα, με χαρά θα συζητήσουμε τις εμπειρίες και τις απόψεις του...
Sissy:
. Και μετα τα... φιλια και τα γλυκολογα, να κι'ενας (σημερινος) καβγας, για να δειτε ολες τις πτυχες του χαρακτηρα μας!
DimasYiannis:
😀 τι τσιτες είναι αυτές;
evans:
Πω πω νευρο αυτο το πουλι ακομα και την ωρα του παιχνιδιου νευροσπαστο ή αλλιως πολυ εκδηλωτικο🙄
Sissy:
μα δεν παίζει... Τα νευράκια του ξεσπάει στη καμπάνα:D
Sissy:
Όταν πάω να κλείσω το πορτάκι του κλουβιού 9 στις 10 φορές ακολουθούν... Νεύρααα!:D (μου ξεσηκώνει και τον Κάρλο, ο οποίος είναι τόσο ήρεμος!)
Sissy:
άλλοι πριν την επίθεση φώναζαν ''Αέρα'' το Μαριόνι φωνάζει ''Αξίζω!''😛
misalouris:
Μαγκιές αλλά από απόσταση...
Sissy:
Δεν λογαριάζουν τίποτα και δεν έχουν πρόβλημα να τα βάλουν με οποιοδήποτε μέγεθος και είδος! 😉
Sissy:
Τόσους μήνες πλάι πλάι στην ζευγαρώστρα ο Μάριος με την Lida μαζί δεν κάνουν και χώρια δεν μπορούν! Κάποιες φορές βγάζω το χώρισμα για λίγα λεπτά και τους παρακολουθώ, συνήθως αυτός κατεβαίνει τον πάτο του κλουβιού και αυτή κάνει ήρεμα μικρές βόλτες στο χώρο της δικής του πλευράς. Χθες λοιπόν έβγαλα το χώρισμα και κάθισα (ως συνήθως) στα 3-4 μέτρα μακριά τους ώστε να τους παρακολουθώ. Ο Μάριος παραδόξως δεν κατέβηκε κάτω αλλά παρέμεινε στο ψηλότερο σημείο της πλευράς του, το οποίο βρίσκεται κοντά στην κούνια του. Έδειχνε ήρεμος και για να πω την αλήθεια, μου φάνηκε παράξενα ευχάριστη η αντιμετώπιση του. Η μικρή αμέσως πήγε προς τον χώρο του και μια και δυο ανέβηκε στην κούνια του... Ε! αυτό ήταν! Έγινε το έλα να δεις σε δευτερόλεπτα! Μέχρι να σηκωθώ για να τους χωρίσω το Μαριόνι είχε ελαφρά (ευτυχώς) τραυματιστεί...
eva vrs:
Πριν κάνα δύο ώρες τα παπαγαλάκια μου (παροτλετ) εκεί που έπαιζαν ήσυχα άρχισαν να μαλώνουν... Η ελινα μου είναι πολύ νευρικια τον τελευταίο καιρό... Τα έχω βάλει φωλιά... Έχει ελαφρώς φουσκομενη κοιλιτσα και αμαρα... Και τέλος παντων ο Ντανιελ την τσιμπησε στο κεφαλι.
ζιζι:
Αυτά φοβάμαι με αυτά τα διαολια. Περαστικά εύχομαι. Τι θα κάνεις τώρα; Θα τα αφήσεις μαζί;
ζιζι:
. Έχουμε στην Άγκυρα έναν καταπληκτικό εκτροφέα παρροτλετ. Τους τελευταίους 5 μήνες ανέβασε δύο φορες φωτογραφίες σκοτωμένων από καυγά πτηνών. Και στις δύο περιπτώσεις έγραφε ότι επρόκειτο για πολύ αγαπημένα ζευγάρια που ήταν πολλά χρόνια μαζί. Είναι να μην φοβάσαι;
Sissy:
Εγώ κορίτσια δεν αποφάσισα ποτέ να ενώσω κανένα από αυτά τα πουλιά, με όλα όσα ζούσα, έβλεπα και άκουγα.Ίσα ίσα αναγκάστηκα (μετά από μήνες) να χωρίσω τον Πέπερ και την Λήδα (που είχε για μήνες ενώσει η Ελένη).
Και τώρα ακόμα όταν συναντιούνται εκτός κλουβιού, ο ένας κυνηγάει τον άλλο και πολλές φορές πέφτουν
( ''αγκαλιασμένα'' ) στο δάπεδο, την ώρα που ραμφίζονται και κάνουν αλληλεπιθέσεις...Και ο δικός μου εκτροφέας μου είχε αναφέρει πως ζευγάρια του είχαν άσχημο τέλος, παρότι υπήρξαν αγαπημένα και καλοί γονείς...
Είναι τόσο νευρικά και εριστικά πουλιά (όλα όσα πέρασαν από τα χέρια μου, εκτός του Κάρλο).Συμβουλεύουμε μελλοντικούς ή νέους κατόχους πως τα συγκεκριμένα αν και μικρά σε μέγεθος, έχουν ανάγκες μεγάλων παπαγάλων αλλά δεν φτάνει μόνο αυτό.
Η γνώμη μου είναι πως εκτός των αναγκών τους, πρέπει να τονίζουμε πως:
Έχουμε να κάνουμε με πουλιά τα οποία έχουν ιδιαιτερότητες, είναι νευρικά, με πολύ έντονους χαρακτήρες έτοιμα την κάθε στιγμή να τραυματίσουν ή να τραυματιστούν (το λιγότερο)...
ζιζι:
Δυστυχώς είναι ακριβώς έτσι όπως τα λες. Το λέω συνέχεια για τον Σαχαμπ και κοντεύω να γίνω γραφική. Πολύ δύσκολα και πολύ νευρικά πουλιά. Ο δικός μου δεν φεύγει λεπτό μακριά μου όμως είναι ικανός να μου επιτεθεί ανά πάσα στιγμή τις τελευταίες μέρες. Και όσο μεγαλώνει γίνεται όλο και πιο νευρικός. Θέλω αυτές τις μέρες να βγάλω έξω και τη μικρή και φοβάμαι ακόμη και στο ίδιο δωμάτιο να τα αφήσω μαζί. Απορώ πως είναι δυνατόν τόσο μικρά και χαριτωμένα πτηνά να είναι τόσο διαβολεμενα 😵
Sissy:
Πρόκειται για...😨διαταραγμένα πουλάκια... Το μέγεθος και η χάρη τους, ξεγελά... Αν οι μεγάλοι σε μέγεθος παπαγάλοι είχαν ανάλογες αντιδράσεις, θα... Θρηνούσαμε (και ανθρώπινα) θύματα! ( Όλα εν Σοφία...)
Sissy:
Και τώρα ακόμα όταν συναντιούνται εκτός κλουβιού, ο ένας κυνηγάει τον άλλο και πολλές φορές πέφτουν ( ''αγκαλιασμένα'' ) στο δάπεδο, την ώρα που ραμφίζονται και κάνουν αλληλεπιθέσεις...
eva vrs:
Το έχουν κάνει και αυτό εκτός κλουβιού και 'μπήκα ανάμεσα τους'για να τους χωρίσω 😀.Τα δικά μου και τα δύο είναι νευρικά αλλά πιο πολύ ο Ντανιέλ...
Και αυτή είναι η τρίτη φορά που 'επιτίθεται ' άσχημα...
Η πρώτη Ήταν που τη δάγκωσε στο πόδι... (το ανεφερα προχθές σε ένα θέμα κάποιου) τη δεύτερη φορά πάλι, τα είχα εκτός και ήταν και τα δύο πάνω μου... Εγω καθόμουν στο κρεβάτι μου και ακουμπούσα το χέρι πάνω στο ξύλο του κρεβατιού... Η Ελινα καθόταν πανω στον καρπό μου και ο Ντανιέλ πάνω στον ώμο μου...
Και στα ξαφνικά δεν ξέρω τι τον έπιασε ήρθε και με δάγκωσε στα χείλια και μετά πήγε να δαγκώσει την Ελινα, αλλα την είχα προλάβει τοτε. Σήμερα δεν πρόλαβα δυστυχώς...
Άλλο πουλί γίνεται όταν νευριάζει... Όταν ήταν μικρός δεν είχε τέτοια συμπεριφορά.
https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=10216093216137526&id=1063640055
Να προσθέσω κι εγώ το παρακάτω βιντεάκι του Σαχαμπ. Ενώ είναι μέσα στην τρελή χαρά ξαφνικά τρελαίνεται. Θα έλεγα ότι στο βίντεο φαίνεται μια από τις πιο "χαλαρες" στιγμές του όταν νευριάζει. Όταν πηγαίνει δεξιά, κυνηγάει το χέρι μου. Κλείνοντας τον 7ο μήνα έγινε ακόμη πιο νευρικός. Εκεί που δεν το περιμένω αρχίζει να κυνηγάει τα χέρια μου και με αρπάζει απ'οπου βρει. Μετά από πέντε λεπτά μεταμορφώνεται πάλι στο αγγελούδι που ήταν όταν ήταν μικρός!
Ευχαριστουμε!
Με το μαλακο κοριτσια, ειμαστε κι εμεις οι wannabe μπαμπαδες εδω :)
Ευχαριστουμε για τις πληροφοριες!
Θα εισαι προετοιμασμένος ψυχολογικά 😉CarduelisAthens:
Με το μαλακο κοριτσια, ειμαστε κι εμεις οι wannabe μπαμπαδες εδω :)Ευχαριστουμε για τις πληροφοριες!
CarduelisAthens:
Με το μαλακο κοριτσια, ειμαστε κι εμεις οι wannabe μπαμπαδες εδω :)Ευχαριστουμε για τις πληροφοριες!
Για να πω την αλήθεια Αντώνη, εσένα σκεφτόμουν ανοίγοντας το θέμα😛
Στο έχω ξαναπεί... Θα μπλέξεις! 😁
Εντάξει μωρέ... επειδή είμαι κι εγώ κάπως έτσι νευρική να το πω,υπερκινητική να το πω. Τα θεωρώ φυσιολογικά ξεσπάσματα σε κάτι που δεν τους αρέσει όπως κάνουμε κι εμείς. 😉😋
Μου θυμίζουν τον δράκουλα (Τζόι). Αυτά λόγω μεγέθους τα λες δρακουλάκια ή μάλλον δρακουλίνια! 😛
😀 με πέθανες 😂Φοίβος:
δρακουλίνια
Πέρα από την πλάκα, πριν μερικές ημέρες προσπαθώντας να βρω τρόπο να του βάλω τροφή μέσα στο κλουβί (ξέχασα να το κάνω όσο ήταν έξω από το κλουβί. Μέγα λάθος! Που το είχα το μυαλό μου; 😏), θυμήθηκα όσα μας έχεις αναφέρει για τον δρακουλα σου 😂
Οποτε θεωρουνται ευξαπτα κυκλοθυμικα σαν χαρακτηρα😗
και η κλασσική φωτογραφία του Μάριου .όπως και να τ΄αποκαλέσεις το αποτέλεσμα είναι ένα! Διψάνε για 😛 αίμα!Φοίβος:
Μου θυμίζουν τον δράκουλα (Τζόι). Αυτά λόγω μεγέθους τα λες δρακουλάκια ή μάλλον δρακουλίνια! 😛
Λες και γνώριζε για τη σημερινή συζήτηση χθες ο Πέπερ και μου (ξανά) έκοψε δαγκωνιά στο λαιμό! Ύπουλος τύπος, εκεί που κάθεται στον ώμο, ψάχνει ανάμεσα στα μαλλιά μου για... Κρεατάκι😵 (παιδιά ούτε όταν κόντεψε να μου ανοίξει τρύπα στη μύτη το μαριόνι δεν πόνεσα τόσο)
Είχα δει μερικά σε μια έκθεση στο Περιστέρι και πραγματικά μου είχε κάνει εντύπωση πόσο αεικίνητα ήταν και τι ακροβατικά έκαναν στο κλουβάκι. Σα σβούρες :)
Sissy:
και η κλασσική φωτογραφία του Μάριου Συνημμένο αρχείο #62936.όπως και να τ΄αποκαλέσεις το αποτέλεσμα είναι ένα! Διψάνε για 😛 αίμα!Λες και γνώριζε για τη σημερινή συζήτηση χθες ο Πέπερ και μου (ξανά) έκοψε δαγκωνιά στο λαιμό! Ύπουλος τύπος, εκεί που κάθεται στον ώμο, ψάχνει ανάμεσα στα μαλλιά μου για... Κρεατάκι😵 (παιδιά ούτε όταν κόντεψε να μου ανοίξει τρύπα στη μύτη το μαριόνι δεν πόνεσα τόσο)
Να και η σύζυγος του Δράκουλα 😂
Λες και βγήκε από θρίλερ
Να και το μικρότερο δρακουλακι...😀
Όχι και δρακουλακι. Αυτό είναι σαν αγγελούδι Βάσω μου 😍Omorfoulis:
Να και το μικρότερο δρακουλακι...😀Συνημμένο αρχείο #62938
Εεε είναι μικρό ακόμα...🤣😊δρακουλινακι.ζιζι:
Όχι και δρακουλακι. Αυτό είναι σαν αγγελούδι Βάσω μου 😍
Έχεις δίκιο. Και ο δικός μου σε αυτή τη φάση αγγελούδι ήταν. Τα πρώτα νευρακια εμφανίστηκαν σε εμάς λίγο αφότου άρχισε η πτερορροια. Μετά σταδιακά τα νεύρα επανήλθαν σε φυσιολογικά επίπεδα και λίγο αφότου έκλεισε τον έβδομο μήνα έγινε πολύ νευρικός και πολύ επιθετικός. Κρατάω ημερολόγιο για να δω αν και η μικρή στην ηλικία του θα έχει τις ίδιες διακυμάνσεις στη συμπεριφορά της. Σημειωνε κι εσύ μήπως και βγάλουμε καμιά άκρη. 😂Omorfoulis:
Εεε είναι μικρό
ζιζι:
Όχι και δρακουλακι. Αυτό είναι σαν αγγελούδι Βάσω μου 😍
Βάσω. Καλομελέτα, θα μεγαλώσει και θα μας πεις τα νέα! 😁Omorfoulis:
Εεε είναι μικρό ακόμα...🤣😊δρακουλινακι.
Εμένα περνάει τωρα πτερορροια έβγαλε και καρφακια τα οποία μετου τα καθαρίζω με τα νύχια μου απαλά.. Το μόνο που μου κάνει είναι ένα ελαφρύ τσίμπημα και τριβευ στο δάχτυλο μου για να συνεχίσω, δεν έχει ως τώρα επιθετικές τάσεις σε κανέναν μας 😍ζιζι:
Έχεις δίκιο. Και ο δικός μου σε αυτή τη φάση αγγελούδι ήταν. Τα πρώτα νευρακια εμφανίστηκαν σε εμάς λίγο αφότου άρχισε η πτερορροια. Μετά σταδιακά τα νεύρα επανήλθαν σε φυσιολογικά επίπεδα και λίγο αφότου έκλεισε τον έβδομο μήνα έγινε πολύ νευρικός και πολύ επιθετικός. Κρατάω ημερολόγιο για να δω αν και η μικρή στην ηλικία του θα έχει τις ίδιες διακυμάνσεις στη συμπεριφορά της. Σημειωνε κι εσύ μήπως και βγάλουμε καμιά άκρη. 😂
Σίσσυ μην μου λες τέτοια.😬😳δεν μπορώ να φανταστώ το μικρό μου αγγελούδι σαν δρακουλακι. Μήπως θα είναι η εξαίρεση;😃Sissy:
Βάσω. Καλομελέτα, θα μεγαλώσει και θα μας πεις τα νέα! 😁
Τυπικά πάρροτλετ.
Τα αρσενικά είναι περισσότερο μπελάδες καθώς μια με τις κάψες τους, μια με τα νεύρα τους, μια με τη νύστα τους εχουν ενα σωρο "λόγους" να αρχίσουν να τσιρίζουν και να τσιμπάνε στα καλά καθούμενα.
Από την άλλη τα κοριτσάκια αν και πιο χαδιάρικα και ας το πούμε "χαριτωμένα" έτσι και σε δαγκώσουνε χρειάζεσαι στρατιωτικό χειρουργείο για να επανέλθεις.
Η μικρή δεν έχει τόσα ξεσπάσματα αλλά όταν θέλει να τη χαϊδέψω έρχεται και μου κόβει μια περήφανη δαγκωνιά που θα τη ζήλευε και όρνεο. Προσπαθούμε να της κόψουμε τη συνήθεια. Αν δεν τα καταφέρουμε θα χρειαστούμε το χέρι του Τζέιμι Λάνιστερ από το GoT.
Ο Ερνέστο είναι η αποθέωση της κυκλοθυμίας. Εκεί που σου τρίβεται και τον χαϊδεύεις ξαφνικά σηκώνει την κεφάλα σου τραβάει μια δαγκωνιά και φεύγει... Παρεξηγημένος λες και τον χάιδευες με το ζόρι. Μετά από λίγο σου βάζει και τις φωνές.
Ετσι όμορφα περνάμε στις παροτλετοοικογένειες 😂
Αυξάνονται οι απόψεις και που είσαι ακόμα Βάσω μου! 😁 Όσοι ακόμα και να γράψουν, μη περιμένεις να έχουν απόκλιση θέσης🤪 ... Είναι διαταραγμένα τα πουλάκια!😱Omorfoulis:
.. Σίσσυ μην μου λες τέτοια.😬😳δεν μπορώ να φανταστώ το μικρό μου αγγελούδι σαν δρακουλακι. Μήπως θα είναι η εξαίρεση;😃
Το έχω ψιλοκαταλαβει Σίσσυ μου τώρα με την πτερορροια... έχουμε νευρακια αλλά και θέλουμε και όλο χαδακια... Τελικά. Δεν μας βλέπω για εξαίρεση...😀!Sissy:
Αυξάνονται οι απόψεις και που είσαι ακόμα Βάσω μου! 😁 Όσοι ακόμα και να γράψουν, μη περιμένεις να έχουν απόκλιση θέσης🤪 ... Είναι διαταραγμένα τα πουλάκια!😱
Βάσω μου όλοι στην αρχή τα ίδια όνειρα κάνουμε όταν τα βλαστάρια μας είναι μικρά. Δυστυχώς όμως αυτά μας διαψεύδουν μια και εξαίρεση μάλλον δεν υπάρχει 😏 Μακάρι ο δικός σου να παραμείνει στα λίγα νευρακια. Αυτά να ξέρεις θα φύγουν σύντομα, τουλάχιστον μέχρι να μπει σε άλλη φάση το καμάρι σου.Omorfoulis:
Το έχω ψιλοκαταλαβει Σίσσυ μου τώρα με την πτερορροια... έχουμε νευρακια αλλά και θέλουμε και όλο χαδακια... Τελικά. Δεν μας βλέπω για εξαίρεση...😀!
Εγώ πάντως παιδιά, μια και οι περισσότεροι έχουμε εμπειρία από ημέρα ή εξημερωμένα παρροτλετακια, θα ήθελα να ακούσω και την άποψη κάποιου που έχει άγρια. Είναι και εκείνα τόσο νευρικα; Είναι το ίδιο επιθετικά μεταξύ τους; Ή μήπως τελικά βάζουμε και εμείς το χεράκι μας σε όλο αυτό; 🤔
Μάλλον φταίμε Ζωή μου, γιατί τα καλομαθαινουμε!ζιζι:
Βάσω μου όλοι στην αρχή τα ίδια όνειρα κάνουμε όταν τα βλαστάρια μας είναι μικρά. Δυστυχώς όμως αυτά μας διαψεύδουν μια και εξαίρεση μάλλον δεν υπάρχει 😏 Μακάρι ο δικός σου να παραμείνει στα λίγα νευρακια. Αυτά να ξέρεις θα φύγουν σύντομα, τουλάχιστον μέχρι να μπει σε άλλη φάση το καμάρι σου.Εγώ πάντως παιδιά, μια και οι περισσότεροι έχουμε εμπειρία από ημέρα ή εξημερωμένα παρροτλετακια, θα ήθελα να ακούσω και την άποψη κάποιου που έχει άγρια. Είναι και εκείνα τόσο νευρικα; Είναι το ίδιο επιθετικά μεταξύ τους; Ή μήπως τελικά βάζουμε και εμείς το χεράκι μας σε όλο αυτό; 🤔
Μην δικαιολογείς τ΄αδικαιολόγητα Ζωή! Πρόκειται για διαταραγμένα σου λέωωω!🤪Omorfoulis:
Μάλλον φταίμε Ζωή μου, γιατί τα καλομαθαινουμε!
Ευτυχώς που δε βγαίνουν σε γκρι :)
Βγαίνουν βγαίνουν 😆fortunatos:
Ευτυχώς που δε βγαίνουν σε γκρι :)
fortunatos:
Ευτυχώς που δε βγαίνουν σε γκρι :)
https://www.parrotletsuk.com/colour-mutations.html
Δεν το ήξερα... σὠθηκα απ' του χάρου τα δόντια (ή απ΄ του πάροτλετ το ράμφος). :)
 Ένα από αυτά τα δύο κοριτσάκια μου είχε προτείνει ο εκτροφέας να πάρω αντί για την Εσμεραλντα. Φανταστικό και το ανοιχτό γκρι 🤗fortunatos:
Δεν το ήξερα... σὠθηκα απ' του χάρου τα δόντια (ή απ΄ του πάροτλετ το ράμφος). :)
Είναι τέλεια! Πανέμορφα!ζιζι:
Φανταστικό και το ανοιχτό γκρι 🤗
 Δες εδω και το σκούρο γκρι καθώς και το dark Blue σε μια μια φωτογραφία του εκτροφέα από την Άγκυρα. Δεν υπάρχει ο τύπος, έχει απίστευτα χρώματα. Αν ποτέ επιστρεψω Ελλάδα, θα φέρω μαζί μου σίγουρα 🤩fortunatos:
Είναι τέλεια! Πανέμορφα!
Εσυ πας γυρεύοντας, δεν μπορω να σκεφτω κατι αλλο!
Με παρεξηγησες! Επειδή δεν έχω δει τα συγκεκριμένα χρώματα στην Ελλάδα... Μόνο για αυτό 😁 Μα δεν είναι πανέμορφα;takis1964:
Εσυ πας γυρεύοντας, δεν μπορω να σκεφτω κατι αλλο!
Φυσικα κ ειναι, ομορφα κ με πονηρο βλέμμα! Σαν χρωματολογιο της Βιβεχρωμ ενα πραμα! 😁
Είναι πανέμορφα και τα γκρίζα parrotlets! Έχουν ιδιαίτερη εμφάνιση! 👌
👍Πανέμορφα και τοσοδούλικα! Γι΄αυτό την ''πατήσαμε'' όλοι! 🤪 😁🤣🙃ζιζι:
. Επειδή δεν έχω δει τα συγκεκριμένα χρώματα στην Ελλάδα... Μόνο για αυτό 😁 Μα δεν είναι πανέμορφα;
Απιστευτο! Πανέμορφα.
Το σκούρο γκρι το κάτι άλλο!
Καλημέρα... Εγώ πιστεύω πως...η αλλαγή συμπεριφοράς και τα νεύρα έχουν να κάνουν, με το 'χαρακτήρα του πουλιού και μόνο'.
Γιατί ο Ολιβεράκος μου,ήταν ήρεμος πολύ και πολύ δεμένος μαζί μου...
Ποτέ δεν είχε αλλάξει η συμπεριφορά του...
Ούτε προς εμένα, ούτε προς τους άλλους...
Δεν μου είχε επιτεθεί ποτέ...
Και ο Κάρλο επίσης... Έχουμε αναφορά σε δύο εξαιρέσεις λοιπόν! Τι ηλικία είχε Εύα μου και πόσο έζησε μαζί σου...eva vrs:
Καλημέρα... Εγώ πιστεύω πως...η αλλαγή συμπεριφοράς και τα νεύρα έχουν να κάνουν, με το 'χαρακτήρα του πουλιού και μόνο'. Γιατί ο Ολιβεράκος μου,ήταν ήρεμος πολύ και πολύ δεμένος μαζί μου... Ποτέ δεν είχε αλλάξει η συμπεριφορά του... Ούτε προς εμένα, ούτε προς τους άλλους... Δεν μου είχε επιτεθεί ποτέ...
Όταν τον πήρα Σίσσυ μου ήταν σχεδόν 3 μηνών... Και έζησε μαζί μου, αν θυμάμαι καλά 7 μήνες...Sissy:
Και ο Κάρλο επίσης... Έχουμε αναφορά σε δύο εξαιρέσεις λοιπόν! Τι ηλικία είχε Εύα μου και πόσο έζησε μαζί σου...
Εχουν πανέμορφα χρώματα και αθώο, γλυκό βλέμμα ακόμα και την ωρα που σου γδέρνουν το τομάρι 😂
Είναι όμως τρομερά αγαπησιάρικα και ποτέ δε μπορείς να τους θυμώσεις. Δεν είναι ας πούμε "κλοουν" όπως είναι άλλα είδη αλλά θα έλεγα έχουν το "βρεττανικό" φλεγματικό χιούμορ.
eva vrs:
Καλημέρα... Εγώ πιστεύω πως...η αλλαγή συμπεριφοράς και τα νεύρα έχουν να κάνουν, με το 'χαρακτήρα του πουλιού και μόνο'. Γιατί ο Ολιβεράκος μου,ήταν ήρεμος πολύ και πολύ δεμένος μαζί μου... Ποτέ δεν είχε αλλάξει η συμπεριφορά του... Ούτε προς εμένα, ούτε προς τους άλλους... Δεν μου είχε επιτεθεί ποτέ...
Δε νομίζω τίθεται θέμα "επίθεσης" καθώς και αυτά που κάνει ο Ερνέστο και η Ταμού δεν τα αξιολογώ ως επιθέσεις αλλά ως δικά μου λάθη. Για παράδειγμα όποτε έτρωγα τσιμπια ναι μεν τα άφηνα αλλά μου ξέφευγε ένα γελιο (και ακόμα το κάνω) καθώς και όταν τα μάλωνα γέλαγα. Εχουν ξεκάθαρα συνδυάσει τις τσιμπιές που μου κόβουνε ή τις "επιθέσεις" που μου κάνουν με την καλή μου διάθεση (ε, δε μπορώ όταν βλέπω ενα ψειράκι να μου ορμάει στις παντόφλες γελάω).
Στη Νόρα για παράδειγμα που έχει συγκρατηθεί πιο πολύ σε τέτοιες συμπεριφορές σπάνια κανουν "επιθεσούλες". Αλλωστε είτε είναι νευριασμένα, είτε σε φάση "επίθεσης" αρκεί να προτάξω το δάκτυλο για να έρθουν με σκυμμμένο κεφάλι για χάδια.
Σε τρίτους (την πεθερά μου,τον πατέρα μου, τους φίλους μας,τεχνικούς που έρχονται στο σπίτι, ντελιβεράδες κτλ) δεν έχουν επιτεθεί ποτέ. Ο Ερνέστο κουρνιάζει επάνω τους με τη μία και η Ταμου τους φοβάται ακόμα και παρακολουθεί εκ του σύνεγγυς από κάποιο κλαδάκι.
Το καθε πουλι εχει τον δικο του χαρακτηρα οπως οι ανθρωποι, εχουν καποια στοιχεια κοινα κ καποιες ιδιαιτεροτητες που κανει το καθενα ξεχωριστο! Οι παπαγαλοι εχουν κ τις συμπαθειες τους!eva vrs:
Όταν τον πήρα Σίσσυ μου ήταν σχεδόν 3 μηνών... Και έζησε μαζί μου, αν θυμάμαι καλά 7 μήνες...
Μιλάμε για ένα μωρό Εύα μου, από εμπειρία θα πω πως μετά τον χρόνο+ μπορείς να βγάλεις κάποια συμπεράσματα για τον χαρακτήρα τους.eva vrs:
Όταν τον πήρα Σίσσυ μου ήταν σχεδόν 3 μηνών... Και έζησε μαζί μου, αν θυμάμαι καλά 7 μήνες...
*Σίγουρα δεν θυμώνουμε ποτέ 😉 **Εύστοχος χαρακτηρισμός!👍 ***Δικά σου τα 😁λάθη Διονύση μου, εδώ ισχύει... Το παιδί, το σκυλί σου, να προσθέσουμε και τον παπαγάλο σου, όπως τα μάθεις!ErnestoTheParrotlet:
Εχουν πανέμορφα χρώματα και αθώο, γλυκό βλέμμα ακόμα και την ωρα που σου γδέρνουν το τομάρι 😂 Είναι όμως τρομερά αγαπησιάρικα *και ποτέ δε μπορείς να τους θυμώσεις. Δεν είναι ας πούμε "κλοουν" όπως είναι άλλα είδη αλλά **θα έλεγα έχουν το "βρεττανικό" φλεγματικό χιούμορ.Δε νομίζω τίθεται θέμα "επίθεσης" καθώς και αυτά που κάνει ο Ερνέστο και η Ταμού δεν τα αξιολογώ ως επιθέσεις αλλά ως δικά μου λάθη. Για παράδειγμα όποτε έτρωγα τσιμπια ναι μεν τα άφηνα αλλά μου ξέφευγε ένα γελιο (και ακόμα το κάνω) καθώς και όταν τα μάλωνα γέλαγα. Εχουν ξεκάθαρα συνδυάσει τις τσιμπιές που μου κόβουνε ή τις "επιθέσεις" που μου κάνουν με την καλή μου διάθεση (ε, δε μπορώ όταν βλέπω ενα ψειράκι να μου ορμάει στις παντόφλες γελάω).
takis1964:
Το καθε πουλι εχει τον δικο του χαρακτηρα οπως οι ανθρωποι, εχουν καποια στοιχεια κοινα κ καποιες ιδιαιτεροτητες που κανει το καθενα ξεχωριστο! Οι παπαγαλοι εχουν κ τις συμπαθειες τους!
Τάκη μου όλα όσα ανέφερες ισχύουν και είναι σωστά. Ως είδος όμως χαρακτηρίζεται από τις έντονες εναλλαγές διάθεσης, όπως ξαφνική νευρικότητα, τάση για τσακωμούς κτλ κτλ
Η νοημοσύνη τους είναι μεγάλη και αυτό δυσκολεύει ακόμα περισσότερο τα πράγματα ως προς τον χειρισμό των καταστάσεων που δημιουργούνται από τη μια στιγμή στην άλλη 🤪
Το σκέφτηκα και αυτό...Αλλά ο Ντανιέλ όμως είναι έτσι από μωρό... Και τώρα είναι δύο χρονών... 😄Sissy:
Μιλάμε για ένα μωρό Εύα μου, από εμπειρία θα πω πως μετά τον χρόνο+ μπορείς να βγάλεις κάποια συμπεράσματα για τον χαρακτήρα τους.
Τα...😛παλαβιάρικα συνήθως είναι έτσι από μωρά, αλλά και τα ήσυχα αλλάζουν μεγαλώνοντας. Υπάρχουν όμως οι εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν τον κανόνα... Πχ Όπως ο Κάρλο, ήταν ήρεμος από μωρό και παρέμεινε μεγαλώνοντας.
Αχ Σίσσυ μου, είναι δύσκολα πουλιά παρόλο που είναι τοσοδούλια... Όμως, ποτέ μα ποτέ δεν θα μετάνιωνα γι'αυτήν την επιλογή μου. Είναι ΕΡΩΤΕΣ. 🤩Sissy:
Τα...😛παλαβιάρικα συνήθως είναι έτσι από μωρά, αλλά και τα ήσυχα αλλάζουν μεγαλώνοντας. Υπάρχουν όμως οι εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν τον κανόνα... Πχ Όπως ο Κάρλο, ήταν ήρεμος από μωρό και παρέμεινε μεγαλώνοντας.
είναι πολύ έρωτες ρε παιδιά😍♥️
😁Ζόρικοι έρωτες, γι αυτό είναι αξεπέραστοι!💕💞💕💞💕
Εγώ για να πω την αμαρτία μου έχω έρωτα με τα τσουλούφια..
Η αλήθεια είναι όμως ότι δενεσαι και αγαπάς οποιοδήποτε πτηνό φροντίζεις.
Παθων και εγω παιδια με την Μια!
Χθες ηταν η καλυτερη μερα με κεχρι στο χερι αψογη! Ουτε μια τσιμπια σκετη γλυκα! Σημερα τα ιδια πραγματα εκανα εφαγα κανα δυο καλες!
Και το αλλο το καλο εκει που παιζει με το παιχνιδι της μεσα σε δευτερόλεπτο παει τσαμπουκαλεμενη και του φωναζει και το τσιμπαει!