Παπαγάλοι ταϊσμένοι στο χέρι ή όχι;

Δεν έχω παπαγάλους και δεν μπορώ να έχω εμπεριστατωμένη άποψη. Παρόλα αυτά, επειδή ενέχονται μικροί ή μεγάλοι κίνδυνοι στο τάισμα των νεοσσών όχι από τους γονείς τους, και σε περίπτωση που το πατρικό ζευγάρι είναι ικανό να μεγαλώσει τους νεοσσούς, θεωρώ ότι θα ήταν φυσικότερο τόσο για την υγεία / σωστό ρυθμό ανάπτυξης των οργανισμών των μικρών, όσο και για την ψυχολογία μικρών και μεγάλων, τα πουλάκια αφού απογαλακτιστούν πλήρως, να εξοικειώνονται με τον εκτροφέα τους μέσω ίσως "υγιεινών σνακ" και επίσης από μια ηλικία κι έπειτα, αναλόγως του είδους του παπαγάλου, επίσης να μαθαίνουν - ίσως με τη φυσική επαφή, ότι ο άνθρωπος δεν αποτελεί κίνδυνο για αυτούς.
Η αποκλειστική θρέψη από τον εκτροφέα με βρίσκει αντίθετο όταν δεν συντρέχουν λόγοι υγείας, επιβίωσης των πτηνών, ενώ η μέθοδος του co - parenting θα έλεγα ότι μου φαίνεται ικανοποιητική όταν δεν δίδεται κρέμα στο μικρό, αλλά ίσως κάποιο χορταράκι ή σποράκι, από τη στιγμή που ο εκτροφέας είναι βέβαιος για τη συμβατότητα του προσφερόμενου, από πλευράς υγείας, ανάπτυξης και υγιεινής.

Το συγκεκριμένο ερώτημα θεωρώ ότι είναι πολύ γενικό, καθώς ο όρος "παπαγάλοι" περιλαμβάνει διάφορα είδη με πολλές ιδιαιτερότητες. Γι αυτό προτείνω όσοι έχουμε γνώσεις και εμπειρία να κάνουμε τη σχετική αναφορά για τα είδη που εκτρέφουμε ή φροντίζουμε, να το εξειδικεύσουμε κατά μία έννοια, έτσι ώστε το συγκεκριμένο θέμα να γίνει ένας, πραγματικά, πολύ καλός οδηγός.
Κάνοντας την αρχή θα γράψω την άποψή μου για τα πάρροτλετ, με τα οποία ασχολούμαι (εκτροφικά) εδώ και κάποια χρόνια. Θεωρώ λοιπόν ότι λόγω χαρακτήρα και προσωπικότητας δεν θα πρέπει να παίρνονται από τους γονείς και να ταΐζονται αποκλειστικά με κρέμα. Μελλοντικά θα έχουμε πουλιά ακατάλληλα για αναπαραγωγή, αρκετά νευρικά, ενίοτε δύσκολα στη διαχείριση και που θα συμβιώνουν σχετικά δύσκολα με άλλα πουλιά του είδους τους. Αν θέλουμε ημέρα πάρροτλετ η καλύτερη μέθοδος είναι το co-parenting και μ' αυτή τη λογική λειτουργώ. Το αποκλειστικό τάισμα πρέπει να γίνεται μόνο στην περίπτωση που δεν ταΐζουν οι γονείς.

Μετά από όλο αυτό το πρόβλημα και την ταλαιπωρία που εξέφρασε η @anatolia , σκέφτηκα να γράψω και εγώ λίγα σχόλια για να αιτιολογήσω κιόλας τον εκνευρισμό που νοιώθω όταν διαβάζω "κανόνες" οι οποίοι γράφονται σίγουρα όχι σε όφελος της πληροφόρησης ή του εμπλουτισμού αυτής μεσα σε ενα φόρουμ...

Εάν διαλέξουμε να απομακρύνουμε τα μικρά από τους γονείς τους πριν αυτά ανοίξουν τα μάτια τους κ να τα ταϊσουμε με κρέμα τότε μεγαλώνοντας το μικρό, θα γίνει "ανθρωποκεντρικό" (ο όρος αποδίδεται εις την αλλοδαπήν ως "human imprinted"). Αυτό σημαίνει πως θα "αποτυπωθεί" στο μυαλό του η ανθρώπινη ύπαρξη και παρουσία, ως "είδος" του, ως κομμάτι από το κοπάδι στο οποίο ήρθε και αυτό να συμμετάσχει, και να μεγαλώσει μέσα σε αυτό... Αυτή λοιπόν η "αποτύπωση" έχει δύο στάδια δύο πτυχές.

Αρχικά παρουσιάζεται ως κοινωνική αποτύπωση/τα νεαρά πουλιά δείχνουν να είναι "ήμερα"/"εξημερωμένα" και να εμπιστεύονται τυφλά σχεδόν τον άνθρωπο (μεγαλώνοντας με έναν παπαγάλο συνειδητοποιούμε χρόνια μετά πόσο "ελαστικά" και δεκτικά πλάσματα υπήρξαν όταν ήταν πιτσούνια). Αλλά δεν είναι αυτή η πραγματικότητα... Από τη φύση τους είναι "κατασκευασμένα" αυτά τα πλάσματα να έχουν"υποτακτική" συμπεριφορά σε εκείνους που θεωρούν ότι είναι οι «γονείς» τους. Και αυτήν ακριβώς τη συμπεριφορά αναζητούν στο κατοικίδιό τους σχεδόν όλοι οι ενδιαφερόμενοι..

Αργότερα όμως, μεταξύ 18 μηνών και 2 ετών, η αποτύπωση αυτή παίρνει μια σεξουαλική όψη. Πλέον τα νεαρά πτηνά προσπαθούν να ζευγαρώσουν σεξουαλικά με έναν άνθρωπο που θεωρούν ότι είναι του αντίθετου φύλου από αυτά (ανεξαρτήτως από το πραγματικό φύλο του ατόμου το οποίο διάλεξαν).

Δεν αναφέρομαι όμως μόνο στα γκριζάκια. Οποιοδήποτε ζώο δεν αποτυπώνεται στα δικά του είδη κινδυνεύει από σοβαρά προβλήματα συμπεριφοράς κατά την σεξουαλική ωρίμανση. Τυπικά, αυτή εκδηλώνονται ως συμπεριφορά απογοήτευσης/σύγχυσης/περιορισμού/εκνευρισμού.

Πέραν αυτού όμως τα συγκεκριμένα πτηνά αυτά είναι πολύ πολύ ποθανόν να αρχίσουν να μαδιούνται ή να γίνονται επιθετικά σε τρίτους, συμπεριφορά η οποία σε πολλές περιπτώσεις είναι «ζήλια» για το πραγματικό ανθρώπινο ταίρι του ανθρώπου που έχουν ήδη διαλέξει ως δικό τους ταίρι (μέχρι ο θάνατος να τους χωρίσει). Οι νεοσσοί δεν πρέπει να απομακρύνονται από τους γονείς τους, τουλάχιστον έως ότου ολοκληρωθεί η διαδικασία αποτύπωσης και να γνωρίζει πλέον το μικρό ότι είναι πτηνό και όχι άνθρωπος..

διαβάζοντας λοιπόν κάποιους εδω μεσα να υποστηρίζουν θερμά το μεγάλωμα με κρέμες ότι είναι καλύτερο (?!) η τελοσπάντων εφάμιλο και αντάξιο με εκείνο των φυσικών γονέων, να παραπέμπουν τους αναγνώστες σε αυτή τη πρακτική, να καθησυχάζουν το "κοινό" για τα πουλάκια που τους διαθέτουν, τότε απαιτείται κατά τη ταπεινή μου άποψη ΑΜΕΣΑ να ενημερωθούν για το τι ακριβώς κάνουν, αρκεί να τους ενδιαφέρει πραγματικά
Αν όμως ζούν στο συννεφάκι Νο9 μέσα στο οποίο είναι αξιέπαινοι κ χρίζουν επιβράβευσης τότε με αυτό το ποστ ευχομαι να ενημερωθεί κάποιος και τουλάχιστον να ψαχτεί παραπάνω..

Οι μεγαλύτεροι παγκόσμιας κλάσης φορείς (Association for the Conservation of Threatened Parrots e.V. , Loro Parque Fundación, Al Wabra Wildlife Preservation) οι οποίοι είναι οι ΜΟΝΟΙ πιστοποιημένοι φορείς με ΕΡΕΥΝΗΤΕΣ που ασχολούνται με τη διάσωση και την επανένταξη στο φυσικό περιβάλλον όλων των άμεσα απειλούμενων ειδών (μερικά όπως οι spix's macaws έχουν ήδη εξαφανιστεί απο τη φύση) μεγαλώνουν αποκλειστικά στο χέρι απο τεχνητή εκκόλαψη ακόμη τα πουλιά που πρόκειται να απελυθερωθούν στη φύση. Το πρόβλημα με το μεγάλωμα στο χέρι δεν είναι ούτε οι φόρμουλες, ούτε τα αντισώματα ούτε ο ρομαντισμός που διακατέχει τον ανθρώπινο νου. Αντίθετα το πιο κρίσιμο στάδιο θεωρείται αυτό του απογαλακτισμού και όλοι οι νεοσσοί μεγαλώνουν σε γκρουπ του ίδιου είδους κατα προτεραίοτητα ή συγγενών ειδών αν εκείνη την περίοδο δεν υπάρχουν ομοειδείς νεοσσοί στο εκκολαπτήριο. Και τα πουλιά αυτά κρίνονται απο τους ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ υγιή όχι μόνο για να αναπαρχθούν αλλά για να επανενταχθούν στο άγριο φυσικό περιβάλλον. Αυτά.

Οι άνθρωποι που θέλουν ένα πετ παπαγάλο δεν μπορούν να πάρουν να εξημερώσουν αγρίμια καθώς "Ανεξαρτητοποίηση αποκλειστικά απο τους γονείς = Αγρίμι. Δεν είναι δίκαιο για καμία απο τις δύο πλευρές τόσο για τον άνθρωπο όσο και για το ίδιο το πουλί. Αν νομίζει κανείς ότι για ένα πουλί που μεγάλωσε απο τους γονείς του και δεν θέλει να έχει παρτίδες με ανθρώπινα χέρια, το γεγονός και μόνο ότι ανοίγει η πόρτα του κλουβιού του και μπαίνουν χέρια έστω με καλό σκοπό, ότι δεν του προκαλεί στρες δείχνει ότι δεν αντιλαμβάνεται τίποτε για αυτά τα πλάσματα.

Όποιος διαφωνεί γενικά με την φιλοσοφία των ήμερων πουλιών για πετς γιατί το θεωρεί εγκληματικό, μπορεί να σκεφτεί να αποκτήσει και κάτι σε τετράποδο. :)

Πολυμέσο youtube: CH5apeqHRoY

Αυτό το Πουλάκι, μεγάλωσε κ απογαλακτιστηκε από τους φυσικους γονείς του. Ζει
Μαζί μας καθημερινά και έμαθε
Και να μιλάει ακόμα.
Μπορούμε να πούμε πολλα για το στρες που ζουν αυτά τα ζωντανά.

Εάν δεν έχεις αντίστοιχη εμπειρία, μη φοβάσαι να το δεις. Παρατήρησε τον. Τη γλώσσα του σώματος αν μπορείς να τη διαβασεις
Καλημερα

thunderfck:

Εάν δεν έχεις αντίστοιχη εμπειρία, μη φοβάσαι να το δεις. Παρατήρησε τον. Τη γλώσσα του σώματος αν μπορείς να τη διαβασεις

Ο πρώτος μου παπαγάλος ήταν άγριος πιασμένος. Και κατέληξε να μην ξεκολλάει απο πάνω μου. Ένα και δύο πουλιά δεν κάνουν κανέναν κανόνα. Δεν είναι αυτός ο ορισμός του πετ. Δεν μας είπες σε σύγκριση με το άλλο πουλί ποιο είναι πετ και ποιο όχι όμως. Επίσης το στρες του μέχρι να φτάσει σε αυτό το επίπεδο απο την ώρα που έφυγε απο τους γονείς του το γνωρίζει μόνο ο ίδιος.

Ενώ τε ταισμενα στο χέρι όταν αλλάζουν χέρια δε βιώνουν κανενα στρες; Σε ποιο κόσμο γίνονται αυτά; Να μη ξεκολλάει απο πάνω σ και ήταν άγρια πιασμένος; Τώρα γίνεται συζήτηση εδώ η κοροϊδευόμαστε; Έχεις καποιο βίντεο να μας δείξεις ένα άγριο πιασμένο από τη φύση να είναι κολλημένο πάνω σ; Ειλικρινά θέλω να το δω κ να σε θαυμάσω

thunderfck:

Ενώ τε ταισμενα στο χέρι όταν αλλάζουν χέρια δε βιώνουν κανενα στρες; Σε ποιο κόσμο γίνονται αυτά; Να μη ξεκολλάει απο πάνω σ και ήταν άγρια πιασμένος; Τώρα γίνεται συζήτηση εδώ η κοροϊδευόμαστε; Έχεις καποιο βίντεο να μας δείξεις ένα άγριο πιασμένο από τη φύση να είναι κολλημένο πάνω σ; Ειλικρινά θέλω να το δω κ να σε θαυμάσω

Οι παλιότεροι στο φόρουμ είχαν παρακολουθήσει την ιστορία. Απο που προήλθε κτλ. Δεν επιζητώ θαυμασμό.

Το στρες των ημερων πουλιών είναι πολύ μικρότερο, δεν τίθεται αμφισβήτηση αφού δεν χτυπιούνται καν στα κλουβιά τους.

Η συζήτηση λοιπον περιορίζεται κ τα επιχειρήματα είναι για όσους παλιούς μόνο. Και θεωρίες μόνο για τους μεταγενέστερους; Ειλικρινά τώρα;.
Θα Κρατήστε αυτές τις θεωρίες στο ντουλάπι; Εδώ παραθέτουμε στοιχεία για να ενημερωθεί ο αναγνώστης

Άγριο πιασμένο από τη φύση κολλημένο πάνω σου δεν υπάρχει περίπτωση να υπήρξε. Ζητάω (παρακαλώ αλλά κ απαιτώ) σχετικά βίντεο εφόσον αναφέρεσαι σε αυτή την ιστορία μέρος των επιχειρημάτων σου.

thunderfck:

αλλά κ απαιτώ

Συγχωρεσε με Σταύρο, είναι επειδή διαβάζω ανακρίβειες κ ανυπόστατες πληροφορίες.
Να σε ενημερώσω @Φοίβος πως τα πουλάκια μπορούν να βιώνουν ΤΕαρΑΣΤΙΟ στρες κ να μη χτυπιούνται στα κλουβιά τους; Δηλαδή ότι δεν ειναι ότι βλέπει το μάτι σ μόνο. Σε μια νύχτα ένα πουλί γίνεται γλόμπος. Πραγματικά λείπουν βασικές γνωσεις φιλε αλλα Μίκας για κρεμα κ υποστηρίζεις. Κ εγώ μετά απαιτώ κακκως το γράφω έτσι σίγουρα κ απολογούμαι αλλά απάντηση δε θα πάρω

thunderfck:

διαβάζω ανακρίβειες κ ανυπόστατες πληροφορίες

Ελάτε, ας γυρίσουμε στο θέμα.

@thunderfck , (γράψε και το μικρό σου όνομα να ξέρουμε πως να σε λέμε), δεν υπάρχει αμφιβολία για όσα σου περιγράφει πιο πάνω ο Ανέστης. Τα έχω παρακολουθήσει κι ο ίδιος στο παρελθόν. Δεν υπάρχει λόγος να παρακαλείς ή να απαιτείς, συζήτηση γίνεται και μάλιστα πολύ ενδιαφέρουσα, καθώς ακούγονται αντικρουόμενες απόψεις.

Προσωπική μου άποψη πως δεν πρεπει να παιρνονται απ' τους γονείς αλλά όχι για τα θέματα που αναφέρθηκαν παραπάνω.

Είναι εκτος θέματος το "γιατί" και δε θα το αναλύσω μιας και είναι και καπως δύσκολο θέμα και μεγάλη ιστορία, παντως η θέση μου είναι οτι θα πρεπει να παραμενουν αγρίμια, γιατί "αγρίμια" ειναι η φύση τους.

Φοίβος:

Οι παλιότεροι στο φόρουμ είχαν παρακολουθήσει την ιστορία. Απο που προήλθε κτλ.

ErnestoTheParrotlet:

Προσωπική μου άποψη πως δεν πρεπει να παιρνονται απ' τους γονείς αλλά όχι για τα θέματα που αναφέρθηκαν παραπάνω.

Είναι εκτος θέματος το "γιατί" και δε θα το αναλύσω μιας και είναι και καπως δύσκολο θέμα και μεγάλη ιστορία...

ErnestoTheParrotlet:

Είναι εκτος θέματος το "γιατί"

Για εμένα το συγκεκριμένο θέμα έχει διάφορες πτυχές. Άγριο, δηλαδή ταϊσμενο αποκλειστικά από τους γονείς του, άγριο, δηλαδή πιασμένο από τη φύση, ταϊσμενο με κρέμα με τη μέθοδο co-parenting ή πουλιά που αποσπώνται από τη φωλιά και δίνονται δεξιά και αριστερά σε άπειρους για ταϊσμα. Την τελευταία κίνηση τη θεωρώ εγκληματική. Και γενικά προτιμώ τα πουλάκια που ταιζονται αποκλειστικά από τους γονείς τους, και τέτοια πουλάκια πήρα άλλωστε, αλλά η κάθε περίπτωση διαφέρει και εφόσον το θέμα είναι πολύ γενικό δεν μπορεί να δοθεί συγκεκριμενη απάντηση. Πώς φτάσαμε σε δύο διαφορετικά θέματα να μιλαμε για τα πουλιά τριών συγκεκριμένων μελών, ειλικρινά δεν το καταλαβα!
Τα αμαζονακια του Ανέστη και την ιστορία της Φοίβης τη γνωρίζουμε οι περισσότεροι. Γιατί θα πρέπει δηλαδή να τα βγάζει από τα μυαλό του; 🤔

Να συμπληρώσω κι εδώ αυτό που έγραψα και στο άλλο θέμα. Παρότι γενικά είμαι αντίθετη στο τάισμα, δεδομένου ότι πολλοί αγοραστές ενδιαφέρονται ουσιαστικά για μια κούκλα που θα κάθεται στον ώμο κτλ κτλ και δεν έχουν την υπομονή ούτε τη διάθεση να εξημερωσουν οι ίδιοι τον παπαγάλο, τότε ένας ταϊσμενος με κρέμα παπαγάλος έχει περισσότερες πιθανότητες να έχει καλύτερη αντιμετώπιση.

@Sissy και @Stavros η όλη συλλογιστική μου ξεκινά απ' το γεγονός πως τα χρόνια ενασχόλησής μου με τα πουλάκια μου έχουν "φυτέψει" την άποψη, η οποία φυσικά έχει και τα περί του αντιθέτου επιχειρήματα, που σαφώς έχουν να κάνουν με την ψυχοσύνθεση και το χαρακτήρα του καθενός μας, πως τα πουλάκια δεν είναι "φτιαγμένα" από τη φύση για να ζουν σε κλουβιά ή για να κάνουν παρέα σε μας.
Η θέση του είναι ελεύθερα στη φύση, με τα όσα αυτό συνεπάγεται.

Σαφώς και υπάρχουν άνθρωποι που τα λατρεύουν, εκτροφείς, ζωόφιλοι, ακόμα και απλοί παρατηρητές. Ασφαλώς και τους παρέχουν τόσα ώστε να έχουν ακόμα καλύτερη ζωή κάποιες φορές απ' το να ήταν ελεύθερα. Ομως αυτό δεν αλλάζει ότι τα πουλάκια που έχουμε στα σπίτια μας δεν είναι παρά "παραμορφωμένα υβρίδια" αυτού που θα έπρεπε κανονικά να είναι. Ελεύθερα πλάσματα, που πετούν στη φύση.

Έτσι φτάνει και τελικά η συλλογιστική μου στο ότι το τάισμα με κρέμα απλά είναι ένα ακόμα "εργαλείο" στην παραμόρφωση της "εικόνας" που ως άνθρωποι δημιουργούμε. Και γι' αυτό προτιμώ, αν "πρέπει" να είναι "φυλακισμένα" (χρησιμοποιώ πολλά εισαγωγικά καθώς ο γραπτός λόγος δε βοηθάει σε αυτό που θέλω να εκφράσω, να με συγχωρείτε) τουλάχιστον να απογαλακτίζονται απ' τους γονείς τους όπως θα έπρεπε να γίνεται και στο φυσικό τους περιβάλλον.

Απλοϊκή κάπως η εξήγησή μου, αλλά προσπάθησα να μην πλατειάσω και να μη φάω χώρο και χρόνο, καθώς η όποια συζήτηση επάνω σε αυτή σίγουρα θα φάει χρόνο. Οπως έχω πει πολλάκις σέβομαι και τις αντίθετες απόψεις χωρίς να σημαίνει ότι τις ασπάζομαι κιόλας

ζιζι:

Πώς φτάσαμε σε δύο διαφορετικά θέματα να μιλαμε για τα πουλιά τριών συγκεκριμένων μελών, ειλικρινά δεν το καταλαβα!

Καλημέρα και από εμενα. Αν και άτομο που άρχισα να ασχολούμαι με πτηνά πολύ πρόσφατα, δεν έχω την εμπειρία των μελών που μίλησαν παραπάνω και δεν μπορώ να χειριστώ ένα πτηνό τόσο επιδέξια ώστε να είναι σίγουρος ότι όλα τα κάνω σωστά μπορώ να πω ότι έχω ένα άγριο παπαγάλο ο οποίος φοβάται πολύ και δε με αφήνει να τον πιασω. Μπορώ να πω ότι λυπομουν που το είχα σπίτι μου μόνο του και όσο και να προσπαθούσα δεν άλλαζε τίποτα. Ωστόσο τώρα πλέον χαίρομαι πολύ γιατί πήρα και τον Κόντι που είναι ταισμενος στο χέρι (αντιλαμβάνομαι ότι του λείπουν κάποια στοιχεία συμπεριφοράς που θα μπορούσε να έχει εφόσον θα μεγάλωνε με τους γονείς ) αλλά περνάει καλά τώρα σε ένα μεγαλύτερο κλουβί με παρέα και έχει γίνει το καλό παράδειγμα και στην Ρενέ η οποία πλέον βγαίνει πετάει, ακόμα έρχεται και στο κρεβάτι μου μαζί με τον Κόντι και εξερευνεί.
Οπότε θα καταλήξω στο συμπέρασμα (συγνώμη αν σας κούρασα) ότι ένα άγριο πουλί μπορεί να περάσει πολύ άσχημα σε ένα κλουβί, ένα μεγαλωμένο στο χέρι μπορεί να έχει περίεργη συμπεριφορά σε κάποια πράγματα οπότε καταλήγω στην πιο ασφαλή εκδοχή του να έχουμε πτηνά μεγαλωμένα με την μέθοδο του co-parenting. Και αν πάρω άλλο παπαγάλο θα θέλω να είναι μεγαλωμένος με αυτή την μέθοδο. Όμως πραγματικά δεν ξέρω εκτροφέα που το κάνει αυτό και θα ήθελα (σόρρυ αν βγαίνω εκτός θεματος) να ανοιχτεί ένα θέμα με αξιόπιστους εκτροφείς που μεγαλώνουν παπαγάλους ήμερους και με τις δύο μεθόδους

Καλησπέρα. Θα μιλήσω ως αναγνώστης περί του θεματος. Διάβασα την πρόταση του napoleon, που ουσιαστικά έκανε μια πόλη ωραία πρόταση στην διαχειρηση του φόρουμ. "να ανοιχτεί ένα θέμα με αξιοπιστους εκτροφεις που μεγαλώνουν παπαγάλους ηρεμους και με τις δυο μεθόδους". Η δικια μου προταση είναι όσοι μεγαλώνουν παπαγάλους και με τους τρεις τρόπους. Ουσιαστικά προτείνω την πρόσκληση σε εκτροφεις να γράψουν τις εμπειρειες τους, από την διαχειρηση του φόρουμ.

ektoras 500:

Θα μιλήσω ως αναγνώστης περί του θεματος

ektoras 500:

Καλησπέρα. Θα μιλήσω ως αναγνώστης περί του θεματος. Διάβασα την πρόταση του napoleon, που ουσιαστικά έκανε μια πόλη ωραία πρόταση στην διαχειρηση του φόρουμ. "να ανοιχτεί ένα θέμα με αξιοπιστους εκτροφεις που μεγαλώνουν παπαγάλους ηρεμους και με τις δυο μεθόδους". Η δικια μου προταση είναι όσοι μεγαλώνουν παπαγάλους και με τους τρεις τρόπους. Ουσιαστικά προτείνω την πρόσκληση σε εκτροφεις να γράψουν τις εμπειρειες τους, από την διαχειρηση του φόρουμ.

Stavros:

@ektoras, καλό θα ήταν σε αυτή τη συζήτηση να μιλήσεις ΕΠΙ του θέματος. Ποια είναι η άποψή σου για το θέμα που συζητάμε. Αυτό ζητάει το θέμα. Για τις προτάσεις σας, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το Ερωτήσεις, Προτάσεις, Bug Reports.

Κατ'αρχήν να πουμε οτι το ερωτημα που τίθεται στο θεμα αφορα ολα τα ειδη των πτηνων και οχι μονο τους παπαγαλους.

Οι παπαγαλοι ομως ειναι οι καλυτεροι "αντιπροσωποι" των παρενεργειών που -και κατα την δικη μου γνωμη- προκυπτουν απο την, παρα φύσιν, διαδικασια ταισματος στο χερι.

Ενα ηρεμο πουλι δεν σημαινει απαραιτητως ενα "σωστο" πουλι.
Ως ανθρωποι βεβαια αναζητουμε το ευκολο και θελουμε απο την πρωτη μερα να καθεται ο παπαγαλος επανω μας.
Προσωπικα εχω τα τελευταία χρόνια καναρίνια και ιθαγενη και εσχατως μπηκα στην μεγαλη οικογένεια των στραβομυτικων με τον Hool
Αυτο που με τραβηξε εκει ειναι η μεγαλυτερη αλληλεπίδραση λογω της υψηλοτερης νοημοσύνης που διαθετει σε σχεση με τα υπολοιπα πουλια που διαθέτω.
Αν επελεγα λοιπον ενα ημερο πουλακι πουλακι ταισμενο στο χερι θα εχανα ολη αυτη την ομορφη διαδικασια το να μαθω και να με μαθει απο το μηδεν και θεωρω οτι θα ηταν ενα πουλι εξαρτημενο, ψυχολογικα,100% απο εμενα.
Ειναι σα να παιρνεις ενα καινουριο αυτοκινητο αλλα να στο εχει στρωσει καποιος αλλος, αν το εκανε σωστα η λάθος παραμενει αγνωστο.

Απο τις 3 επιλογες τασσομαι υπερ της ανεξαρτητοποίησης απο τους γονεις.
Αντιλαμβανομαι παραλληλα την αναγκη της διαδικασιας του co-parenting ως εκτροφικη τακτικη μιας και η αγορα αναζητα ηρεμα πουλιά ακοπα...

Το αποκλειστικο ταισμα στο χερι δικαιολογείται μονο σε ακραιες περιπτωσεις που η ανθρωπινη παρεμβαση θα ειναι στα πλαισια του να σωθει μια ζωη, παραμενει ομως αγνωστο γιατι η φυση επιλεγει να χαθει μια ζωη.
Ισως αυτος ειναι τελικα ο κυκλος της παρεμβασης του ανθρωπου που αναγκαζεται να "γιατρεψει" το αποτελεσμα μιας παρενέργειας(εγκατάλειψη νεοσσων) με την ιδια αιτια που την προκαλεί(ταισμα στο χερι).

CarduelisAthens:

παραμενει ομως αγνωστο γιατι η φυση επιλεγει να χαθει μια ζωη.

@Napoleon
Tα πουλια πολλες φορες απορριπτουν νεοσσους ή και αυγα για διαφορους λογους.

Ενας απο αυτους ειναι οταν αντιλαμβανονται οτι κατι δεν παει καλα με το αυγο ή τον νεοσσο πολυ πριν αντιληφθει κατι ο εκτροφεας.
Ενας ακομη λογος ειναι οταν για τους Χ λογους αντιλαμβανονται οτι ενας νεοσσος θα αποτελεσει κινδυνο για την ζωη των αλλων νεοσσων.

Το αν θα ζευγαρωσουν στα δεντρα ή στο κλουβι δεν αλλαζει την τακτικη και το ενστικτο τους.

Υπενθυμίζω ότι στην κορυφή της σελίδας υπάρχει σχετική ψηφοφορία που μπορεί να ψηφίσει όποιος θέλει. Τα μέχρι στιγμής αποτελέσματα:

• Αποκλειστικό τάισμα στο χέρι. Ψήφοι: 0 (0,0%)
• Co-parenting. Ψήφοι: 5 (38,5%)
• Ανεξαρτητοποίηση από τους γονείς τους. Ψήφοι: 8 (61,5%)