Μπορεί να σταματήσει να δαγκώνει ο Ringneck και πως;

Την ιδια συμπεριφορα εχει προς ολους η μονο σε σενα; Ο δικος μου ξεκινησε στο χερι μας και στον χρονο καθεται μονο στην γυναικα μου,Σε εμενα μονο οταν κραταω φαγητο!

Κυρίως εγώ ασχολούμαι μαζί του. Έκανα κάποια πειράματα με την μητέρα μου και τον φίλο μου και δεν τους δάγκωσε...
Το άλλο που σκέφτομαι είναι ότι επειδή μένω μαζί με τον φίλο μου και υπάρχουν κάποιες ώρες που δεν είμαι εγώ στο σπίτι αλλά εκείνος, φοβάμαι μήπως συμπαθήσει εκείνον... Πιο πολύ... Μήπως εγώ με την όλη διαδικασία της εκπαίδευσης τον κουράζω και τελικά δεν με συμπαθεί;

Ακου Μανια, εγω τον ποτιζω,ταιζω καθαριζω, εμενα δαγκωνει! Α και τον μικρο απο μωρο δεν τον συμπαθησε, παιρνουσε απο κοντα του και τσιμπαγε το κλουβι! Η Μαρια απο την αλλη, μεχρι με κουβερτα τον σκεπαζε και αυτος την φιλαγε στην μυτη! Οποτε μην το ψάχνεις!

😀 Κάτι έχω καταλάβει ότι είναι περίεργα πουλιά... Φαίνεται να με συμπαθεί κατά τα άλλα όμως δηλαδή μόνο σε εμένα μιλάει και παίζουμε κρυφτό και μόνο σε εμένα ζητάει λιχουδιά.
Ποια είναι η λύση λοιπόν για να βγαίνει και να μπαίνει στο κλουβί από την στιγμή που δαγκώνει. Δηλαδή οκ βγαίνει μόνος του όταν είναι να μπει όμως πρέπει να τον πιάσω και αυτό είναι αδύνατο... Τι πρέπει να κάνω;

Εγώ προσωπικά δεν πίεσα ποτέ την Λινκ (ringneck) να μπει στο κλουβί. Την άφηνα εκτός κλουβιού της ημέρες που μπορούσα να κάτσω σπίτι μέχρι να βαρεθεί και να μπει από μόνη της μέσα. Με τον καιρό συνδίασε τα ρούχα της δουλειάς με την επιστροφή του κλουβιού. Τέλος έχουμε φτάσει στο σημείο κάθε φορά που θέλω να μπει στο κλουβί, κρατάω ένα φιστίκι στο χέρι να το δει. Στην συνέχεια πλησιάζω το κλουβί και μπαίνει μόνη της μέσα, ανεβαίνει ψηλά και περιμένει να το πάρει για να το φάει. Αυτό έγινε επειδή κάθε φορά από την έξω πλευρά του κλουβιού έβαζα το φιστίκι μέσα και το κρατούσα μέχρι να μπει μόνη της. Χωρίς πίεση. Πλέον μου είναι πιο δύσκολο να την βγάλω από το κλουβί παρά το να μπει μέσα.

Για το δάγκωμα είναι κάτι το σχετικό. Υπάρχει το δάγκωμα του στυλ "μην ασχολείσαι με το λαπ τοπ αλλά μαζί μου", το δάγκωμα "Εντάξει δεν με αφήνει να σου φάω τα ακουστικά οπότε θα δαγκώνω το δάχτυλο σου" και το στυλ "θέλω να δω πόσο με αφήνεις να σε δαγκώνω ώστε να ξέρω πόσο θάρρος μπορώ να έχω απέναντι σου. Απλή γνωριμία."

Και στις 3ς περιπτώσεις το δάγκωμα πονάει αλλά θα πρέπει να καταλάβεις τις προθέσεις του. Αν ήθελε πραγματικά να σε τραυματίσει να είσαι σίγουρη θα το έκανε πριν προλάβεις να τραβήξεις το δάχτυλο σου.

Υστερόγραφο το nickname είναι τυχαίο γιατί έχω γνωρίσει μόνο μια κοπέλα με το nickname mania στην ζωή μου με την οποία μιλούσα για χρόνια. (Tooyoung ήταν το τότε ψευδώνυμο μου αν είσαι εσύ.)

Καλώς ήρθες στο φόρουμ.
Με αυτά που διαβάζω δεν βλέπω κάτι παράλογο στην συμπεριφορά του μικρού. Το λάθος έγινε που πήρατε ένα ημερο πουλάκι ταισμενο στο χερι και δεν ασχολήθηκε κάνεις ουσιαστικά μαζί του, οπότε πλέον δεν σας εμπιστεύεται.
Από ότι έχω καταλάβει, ένας παπαγάλος ταισμενος στο χέρι που δεν θα έχει μετά κάποια αλληλεπιδραση με τον άνθρωπο γίνεται πολύ χειρότερος και δαγκώνει πολύ χειρότερα από έναν παπαγάλο που μεγάλωσε μόνο με τους γονείς του.
Εννοειται και θα έρθει να πάρει την λιχουδιά. Για ρινγκνεκ μιλάμε, είναι από τα πιο λιχουδιά πουλιά. Ομως δεν έχει καμία εμπιστοσύνη προς εσενα πλέον και πρέπει να ξεκινήσεις από το 0.
Τα καλά νέα είναι ότι όλα διορθώνονται.
Αρκεί να έχεις τρομερή υπομονή και να δεχτείς ότι είναι κύριος του εαυτού του αφού έμαθε να είναι μόνος του.
Μην βιάζεσαι να τον βγάλεις από το κλουβί γιατί μετά για να τον πιάσεις θα κάνεις 10 βήματα πίσω.
Αυτό που θέλουμε τώρα εμείς είναι από εδώ και πέρα να έχει Μόνο θετικές εμπειρίες μαζί σου.
Ξεκινά με το να έχεις ένα σταθερό πρόγραμμα στην εκπαίδευση του.
Είναι πολύ σημαντικό αυτό που λέω.
Δηλαδή διάλεξε μια ώρα της ημέρας που θα ασχολείσαι μαζί του και να είναι κάθε μέρα η ίδια.
Θα του μιλάς με την πιο γλυκιά φωνή που μπορείς να κάνεις και θα λες το όνομα του πριν καν φτάσεις στο κλουβί.
Επίσης καλό θα ήταν κάθε φορά που περνας από το κλουβί να του δίνεις και λιχουδιτσα και μετά να συνεχίζεις τον προορισμό σου.
Να φτιάχνεις συχνά πράγματα μέσα στο κλουβί χωρίς να του δίνεις σημασία για να δει ότι δεν έχει να φοβάται τίποτα από το χέρι σου και αν πάει να σε δαγκώσει να του λες "μη" με σταθερή φωνή και να του δίνεις ένα παιχνίδι να δαγκώσει.
Ο, τι και να γίνει να ξέρεις ότι το βασικό σου όπλο είναι η υπομονή!

Ευχαριστώ για την συμβουλή!
Θα δοκιμάσω το ΣΚ να δω πως θα πάει η έξοδος και είσοδος στο κλουβί!
Το δάγκωμα είναι δοκιμαστικό φαντάζομαι. Με έχει τραυματίσει αρκετές φορές... όχι πάρα πολύ αλλά ένα πρήξιμο και λίγο αίμα το καταφέρνει. Την τελευταία φορά κρατούσα την λιχουδιά με το ένα χέρι και είχα το άλλο πιο μπροστά για να ανέβει να φάει και "δοκίμασε" για να πατήσει φαντάζομαι, αλλά πονάει πολύ και δεν το αφήνει, οπότε τράβηξα κι εγώ το χέρι μου και χάλασε η όλη επιχείρηση...
Υστερόγραφο: Δεν είμαι αυτή η mania...

ilie mp Ο εκτροφέας δεν ασχολήθηκε παραπάνω... Πέρα από το τάισμα και μου το είπε και ο ίδιος ότι είναι σε ημιάγρια κατάσταση. Επίσης έχει κομμένα φτερά από τότε που τον αγόρασα και μου είπαν ότι λόγο αυτού μπορεί να έχει χάσει την εμπιστοσύνη του στους ανθρώπους. Ασχολούμαι καθημερινά 2 ώρες συγκεκριμένα μόλις γυρίζω από την δουλειά και το περιμένει πως και πως σε σημείο που έχει μάθει την ώρα και φωνάζει πριν μπω στο σπίτι. Είναι καλός και έχουμε κάποιο δέσιμο. Έχω πολλή υπομονή και πιστεύω ότι αργά ή γρήγορα θα καταφέρουμε κάτι. Το μόνο που με χαλάει είναι το δάγκωμα και ο φόβος για τα χέρια... Φοβάμαι μην κάνω κάποιο λάθος που δεν θα μπορώ να διορθώσω και γίνει τελικά ένα πουλάκι που θα φοβάται τα χέρια για πάντα και θα είναι επιθετικό...

Αν το λάθος δεν ήταν δικό σας κι εσύ με το που ήρθε σπίτι σας έχεις το πρόγραμμα που μου εγραψες, τότε με υπομονή θα ανταμειφθείς κάποια στιγμή.
Γνώμη μου είναι να μην βγει ακόμα από το κλουβί όμως.
Συνέχισε αυτό που κάνεις και θα δεις αποτέλεσμα :)
Απλα έχε στο μυαλό σου ότι τώρα είναι στην εφηβεία.
Καλό είναι να έχετε δεθεί ακόμα παραπάνω πριν κλείσει χρόνο!

Το προσπαθούμε το δέσιμο προς το παρόν παίζουμε κρυφτό, τρώμε κεχρί και προσπαθούμε να μιλήσουμε... Έχω διαβάσει για την εφηβεία. Υπάρχει περίπτωση όλη αυτή η "επιθετικότητα" να περάσει με το πέρασμα αυτής της φάσης;

Έχεις 2 καλές βάσεις...
οτι το πουλί έχει ταϊστεί με κρέμα και ότι δέχεται να παίρνει τροφή(λιχουδιά) από εσένα.Άρα το 1ο και βασικό βήμα που είναι η εμπιστοσύνη το έχεις.
Είσαι πρόθυμη να πονέσεις και να ματώσεις αλλά στο τέλος να σου παραδωθεί ο Σήφης;(κρητικός είναι 😉
Αν είσαι... Είμαι εδώ και όσο μπορώ θα σε βοηθήσω βήμα βήμα να το καταφέρεις!
Ο κύριως παρακάτω μου έκοβε κομμάτια το πρώτο καιρό και έπαιρνα τα τσιρώτα με το κιλό, στο τέλος όμως γιναμε τα καλύτερα φιλαράκια..

Καλημερα στην παρέα αυτό που κάνει το ringneck σου ονομάζεται μπλόφα και το κάνουν τα περισσότερα είναι φάση από την φύση τους είναι ιδιότροπα πουλιά και δεν είναι για όλους όπως σπίτι με οικογένεια καθώς δένεται μόνο με ένα μέλος αυτό που σου προτείνω είναι πρόγραμμα σταθερές ώρες να το βγάζεις από το κλουβί ποτέ δεν βάζουμε χέρι στο χώρο τους λογικό είναι να δαγκώσει το κλουβί είναι το σπίτι του εγώ χτυπάω τρεις φορές το κλουβί και βγαίνει έτσι έχω μάθει σε όλα τα ημέρα πουλάκια που έχω. Οπότε περιμένεις να βγει να έρθει αυτό σε σένα εσύ φυσικά θα έχεις μια λιχουδιά στο χέρι αν σε δαγκώσει το βάζεις μέσα και το βγάζεις την επόμενη μέρα αν είναι οκ έξω το πολύ κανένα δεκάλεπτο για αρχή κάνεις δηλαδή από την αρχή γνωριμία με το πουλί και μαθαίνεις τα όρια του αυτά από μένα να χαίρεσαι το παπαγαλάκι σου

Καλημέρα σας! vagelis76 Ο δικός μου δεν είναι ο Σίφης... Ο Σίφης είναι του takis1964! Ο δικός μου είναι ο Woody και έχω όλη την καλή διάθεση, θέληση και υπομονή να πονέσω αλλά να γίνουμε φίλοι. Φοβάμαι μήπως του μείνει "κουσούρι" το δάγκωμα 😀!
Virginia Εγώ θέλω να τον βγάζω εκτός κλουβιού (σκοπός είναι όσο είμαι σπίτι να είναι εκτός) και το έχουμε επιχειρήσει μία φορά. Το θέμα είναι ότι δεν μπορώ να τον βγάζω όσο θέλω εγώ. Δεν μπορώ να ορίζω τον χρόνο του έξω γιατί δεν μπορώ να τον πιάσω, οπότε το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να περιμένω να μπει μόνος του μέσα όπως με συμβούλεψαν παραπάνω.
Την μία και μοναδική φορά που βγήκε έξω αναγκάστηκα να τον πιάσω με πετσέτα (που καθόλου δεν του άρεσε) για να τον βάλω στο κλουβί. Επειδή ούτε εμένα μου αρέσει να τον πιέζω πολύ, δεν τον ξαναέβγαλα...

Το μόνο που μπορει να κάνεις είναι να ξεκινήσεις από την αρχή δεν είναι λύση να τον κυνηγάς να μπει και γενικά όλο αυτό στρεσάρονται οπότε λιχουδιά εντός κλουβιού να σε εμπιστευτεί βάλε το χέρι σου και θα περιμένεις να έρθει μόνος του αν σε δαγκώσει επιχείρησε το την άλλη μέρα σιγά σιγά θα μάθει όταν κάτσει στο χέρι σου και μόνο τον βγάζεις και ξανά Μέσα με λιχουδιά έτσι θα μάθει σε ένα πρόγραμμα όσο μπορείς συγκεκριμένες ώρες

mania:

😀 Κάτι έχω καταλάβει ότι είναι περίεργα πουλιά... Φαίνεται να με συμπαθεί κατά τα άλλα όμως δηλαδή μόνο σε εμένα μιλάει και παίζουμε κρυφτό και μόνο σε εμένα ζητάει λιχουδιά. Ποια είναι η λύση λοιπόν για να βγαίνει και να μπαίνει στο κλουβί από την στιγμή που δαγκώνει. Δηλαδή οκ βγαίνει μόνος του όταν είναι να μπει όμως πρέπει να τον πιάσω και αυτό είναι αδύνατο... Τι πρέπει να κάνω;

mania:

Καλημέρα σας! vagelis76 Ο δικός μου δεν είναι ο Σίφης... Ο Σίφης είναι του takis1964! Ο δικός μου είναι ο Woody και έχω όλη την καλή διάθεση, θέληση και υπομονή να πονέσω αλλά να γίνουμε φίλοι. Φοβάμαι μήπως του μείνει "κουσούρι" το δάγκωμα 😀! Virginia Εγώ θέλω να τον βγάζω εκτός κλουβιού (σκοπός είναι όσο είμαι σπίτι να είναι εκτός) και το έχουμε επιχειρήσει μία φορά. Το θέμα είναι ότι δεν μπορώ να τον βγάζω όσο θέλω εγώ. Δεν μπορώ να ορίζω τον χρόνο του έξω γιατί δεν μπορώ να τον πιάσω, οπότε το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να περιμένω να μπει μόνος του μέσα όπως με συμβούλεψαν παραπάνω. Την μία και μοναδική φορά που βγήκε έξω αναγκάστηκα να τον πιάσω με πετσέτα (που καθόλου δεν του άρεσε) για να τον βάλω στο κλουβί. Επειδή ούτε εμένα μου αρέσει να τον πιέζω πολύ, δεν τον ξαναέβγαλα...

takis1964 A καλά τα έκανα χάλια με τα ονόματα... sorry...😳
Δοκίμασα όταν ήταν έξω να του δώσω λιχουδιά... και τι δεν δοκίμασα κάσιους, κεχρί, αραχίδα, μήλο (όλα τα αγαπημένα του) και ενώ το έπαιρνε από το χέρι μου δεν το έτρωγε το πέταγε κάτω... Μήπως ήταν φοβισμένος; Αν και τον είχα αφήσει αρκετή ώρα χωρίς να τον ενοχλήσω και είχα κάτσει σε απόσταση, στο πάτωμα μήπως και με πλησιάσει αλλά όχι... Δεν φάνηκε να με φοβάται πάντως όταν τον πλησίαζα τα χέρια μου μόνο...
Σίγουρα θα ξαναγίνει δοκιμή τώρα που είναι μικρός ακόμα...

Virginia αυτό που περιγράφεις το προσπαθούμε... Δαγκώνει όμως... Ελπίζω να τα καταφέρουμε!

mania:

Virginia αυτό που περιγράφεις το προσπαθούμε... Δαγκώνει όμως... Ελπίζω να τα καταφέρουμε!

mania:

takis1964 A καλά τα έκανα χάλια με τα ονόματα... sorry...😳 Δοκίμασα όταν ήταν έξω να του δώσω λιχουδιά... και τι δεν δοκίμασα κάσιους, κεχρί, αραχίδα, μήλο (όλα τα αγαπημένα του) και ενώ το έπαιρνε από το χέρι μου δεν το έτρωγε το πέταγε κάτω... Μήπως ήταν φοβισμένος; Αν και τον είχα αφήσει αρκετή ώρα χωρίς να τον ενοχλήσω και είχα κάτσει σε απόσταση, στο πάτωμα μήπως και με πλησιάσει αλλά όχι... Δεν φάνηκε να με φοβάται πάντως όταν τον πλησίαζα τα χέρια μου μόνο... Σίγουρα θα ξαναγίνει δοκιμή τώρα που είναι μικρός ακόμα...

takis1964:

Πλησιαζεις το κλουβι, του διχνεις την τροφη, αυτος ανεβαινει στο χερι σου και την στιγμη εκεινη που κοιταει την τροφη τον βαζεις στο κλουβι, το τι θα την κανει μετα ειναι αλλο θεμα 🙄

Πάντως είναι πανέξυπνα! Χθες πήγα να του αλλάξω το φαγητό και το νερό και εννοείται το κατάλαβε αμέσως ότι ανοίγω γι' αυτό το λόγο. Έτρεξε αμέσως εκεί που είναι τα μπολάκια του για να προλάβει να μου κάνει επίθεση. Μόλις την έκανε (ευτυχώς δεν με πέτυχε) άφησα πάλι το μπολάκι στη θέση του χωρίς να του αλλάξω τίποτα. Για περίπου μισή ώρα. Μετά ξαναέκανα προσπάθεια και πάλι έκανε επίθεση, αδιαφόρησα. Όταν πήγα να ξαναβάλω τα γεμάτα στη θέση τους, του πρόσφερα το μπολάκι με το φαγητό και τσίμπησε ένα σποράκι και την γλίτωσα.
Δεν είμαι σίγουρη αν είναι "εδαφικό" το θέμα ή αν από μέσα του γελάει με εμένα που προσπαθώ να βρω τρόπους να τον αποφύγω...

Βαλε καμμια φωτο να τον δουμε, δακτυλιδι εχει; και αν εχει τι γραφει κ τι χρωμα ειναι;

mania:

Πάντως είναι πανέξυπνα! Δεν είμαι σίγουρη αν είναι "εδαφικό" το θέμα ή αν από μέσα του γελάει με εμένα που προσπαθώ να βρω τρόπους να τον αποφύγω...

*Μόλις βρω λίγο χρόνο θα σου γράψω για τα βήματα που προτείνω να ακολουθήσεις ώστε να μπορείς να διαχειριστείς πιο εύκολα το πουλί.

Δαχτυλίδι δεν έχει δυστυχώς...

vagelis76 Θα περιμένω! Ευχαριστώ πολύ!

Δεν έχουμε πολύ καλές φωτογραφίες η αλήθεια είναι... Στην πρώτη είναι πιο μικρός στην δεύτερη πια ολόκληρος άντρας! Αν βρω θα σας ανεβάσω και το σπίτι του κάποια στιγμή!

Και στην δευτερη μπεμπης ειναι, οταν το ματι του βγαλει ασπραδι γυρω γυρω τοτε θαχει μπει στην εφηβεία! Κουκλος!

Ευχαριστούμε!
Έχει αρχίσει και μεγαλώνει-μικραίνει η κόρη του ματιού όταν ενθουσιάζεται! Θα κάνουμε κι άλλη φωτογράφιση! Δεν έχει κανένα πρόβλημα με τον φακό! Του αρέσει θα έλεγα 😀

Καλημέρα σας!
Χθες κάναμε μία απόπειρα να βγούμε από το κλουβί... Άνοιξα το κλουβί λοιπόν από πάνω και την μπροστινή πόρτα και έκατσα στον καναπέ να φάω... Αρχικά βγήκε και ήρθε δίπλα μου (φυσικά από λαιμαργία επειδή έτρωγα). Μετά όμως άρχισε να πετάει και πετάει πολύ άτσαλα... Κοπάνησε μερικές φορές σε έπιπλα αλλά συνέχισε την εξερεύνηση. Τελικά κατέληξε πάνω στο κλουβί του κούνελου, όπου απ' ότι φαίνεται εκεί αισθάνεται μεγάλη ασφάλεια!
Τον άφησα πολλές ώρες εκτός κλουβιού μήπως και μπει πάλι μέσα μόνος του αλλά... όχι... Καθόταν με τον Νιόνιο (κουνέλι) και ώρες ώρες κοιμόταν κιόλας εκεί. Τελικά αφού τον πίεσα λίγο με το χέρι μου και λιχουδιά για να ανέβει να πάμε στο κλουβί πέταξε και βρέθηκε πάνω στο κλουβί και σιγά σιγά με λίγη πίεση μπήκε μέσα...
Η τελευταία μου απόφαση είναι ότι θέλει ακόμα πολλή δουλειά μέχρι να βγει. Ταράζεται πολύ και αυτός και εγώ... Φοβάμαι μην χτυπήσει σοβαρά... Θα συνεχίσουμε μέσα στο κλουβί και ελπίζω να τα καταφέρουμε να βγει κάποια στιγμή και να είναι πιο ήρεμος...
Α! Σήμερα ο Woody μου γίνεται 10 μηνών!

Πείτε μου παρακαλώ γνώμες. Σήμερα το πρωί ήταν ακόμα αρκετά μαζεμένος... Δεν μου μιλησε όπως συνήθως... Με πλησίασε όμως να πάρει λιχουδιά!

Χρονια του πολλα! Προτεινω να εκπαιδευσεις τον κουνελο τον Νιόνιο να τον βαζει αυτος μεσα!:D
φωτο θελουμε να δουμε να κανουν παρεα τα δυο τους!
Περα απο την πλακα μια χαρα τα πηγες,θα συνηθισει σιγα σιγα και θα παρεις το κολλαει με την λιχουδια και θα μπαινει ποιο ευκολα μετα!

Στην πρώτη φωτογραφία είναι ο Woody με τον Νιόνιο! Ο Νιόνιος έμεινε μέσα σε όλη την διάρκεια της εξόδου του Woody, γιατί δεν ξέρω τι μπορεί να συμβεί πάντως τα βρίσκουν πολύ καλά δεν είδα κάποια ανησυχία από κανέναν.
Στην δεύτερη φωτογραφία είναι ο Woody δίπλα στα κριτσίνια... Τα εντόπισε και πήγε εκεί και άρχισε να χτυπάει το βάζω για να πάρει μεζέ 😀. (Καμία φορά του δίνω ένα κομματάκι και κάθεται και βγάζει το σουσάμι απ' έξω και μετά το περισσότερο το πετάει)

Ο κουνελος ειναι δωρο Πασχα που εγινε προβατο;
ειχα κ εγω εναν μικρος κ μετα απο 5 μηνες ειχε γινει μισο μετρο!

😀 όχι εγώ το ήξερα ότι θα μεγαλώσει τόσο... Δεν είναι από pet shop είναι από αγρόκτημα οπότε ήξερα την οικογένεια του 😀!

Και μενα απο χωριο το φερανε αλλα δεν πιστευα οτι θα μεγαλωνε τοσο,το δωσαμε οταν ανοιξανε τα σχολεια γιατι τοχαμε στο εξοχικο!

για πρώτη φορά καλά τα πήγατε.σιγά σιγά θα μάθει τον χώρο και οι βόλτες του θα είναι πιο ήρεμες και πιο σίγουρες (εκτός εάν είναι ατσούμπαλος όπως ο Μπέμπης που πετάει λες και δεν έχει ξαναπετάξει ποτέ 😀 και λες τωρα θα κουτουλήσει, τώρα θα κουτουλήσει 😀)
προσπάθησε με μια λιχουδίτσα να τον καλέσεις στο χέρι σου, ενώ είσαι πολύ κοντά στο κλουβί (ώστε να μπορέσει να πηδήξει στο χέρι,όχι να πετάξει ). Πες τα μπράβο σου και μόλις δοκιμάσει την λιχουδίτσα, επιστροφή στο κλουβί, με τα σχετικά μπράβο, γεμάτα ενθουσιασμό.σιγά σιγά μεγαλώνεις την απόσταση.Θεωρώ ότι αυτό που έχει μεγάλη σημασία είναι ότι η επιβράβευση πρέπει πάντα να είναι κάτι που δεν δίνουμε συνέχεια στο φτερωτό. Πχ τα δικά μου λατρεύουν το ψωμάκι (έτσι λέμε τον κρητικό ντάκο που "κερδίζουν" ,όταν "εκτελέσουν" την "εντολή" που τους δίνω)
υπομονή και αγάπη χρειάζονται και μετά δεν τα προλαβαίνεις στις γλύκες και τα χαδάκια 😀

douke-soula μου άρεσε πολύ η συμβουλή σου! Θα το δοκιμάσω απλά θα αφήσω λίγο καιρό να περάσει για να τον ξαναβγάλω από το κλουβί... Φοβάμαι ότι θα χτυπήσει και θέλω να έχουμε μια πιο δεμένη σχέση όταν ξαναβγεί. Από την άλλη σκέφτομαι ότι όποτε και να βγει πάλι, θα είναι κάτι καινούριο και οι αντιδράσεις του θα είναι υπερβολικές...
Τα χέρια μου εννοείται ότι δεν τα πλησιάζει για να ανέβει πάνω, μόνο για να δαγκώσει και να πάρει λιχουδιά. ☹
Πάντως με εντυπωσίασε ότι μόλις πέταξε μακρυά από το κλουβί ήρθε και προσγειώθηκε δίπλα μου! Μπορώ να πω ότι χάρηκα πάρα πολύ εκείνη την στιγμή και του έδωσα λίγο κρακεράκι ανάλατο, το πήρε και αφού έφαγε λίγο το πέταξε και έφυγε... Κάνω κάτι λάθος;

μην αφήνεις να περνάει ο καιρός... Το θέμα σου είναι να μάθει κάποια πράγματα... Εάν αφήνεις μέρες να περνάνε από το ένα "μάθημα" στο άλλο δεν νομίζω ότι είναι καλό. Θα ξεχάσει και όλα πάλι από την αρχή.όπως και να έχει φρόντισε να περνάς αρκετή ώρα μαζί του.
η Barbara Heidenreich ,όταν κάναμε το σεμινάριο, μας είχε πει να δίνουμε πολύ μικρό καμμάτι λιχουδιάς. Τόσο ώστε να το φάει με την μια.όχι να το πιάσει και να ασχοληθεί. Αυτό το κάνουμε για να μείνει συγκεντρωμένο σε εμάς.
το ότι ήρθε κοντά σου, φυσικά είναι πολύ καλό, σημαίνει ότι έχει εξοικειωθεί μαζί σου και σε αναζητά.

ααα και χρόνια πολλά ! Να τον χαίρεσαι!

Ευχαριστούμε για τα χρόνια πολλά! 😀!
Το ότι χτυπάει στους τοίχους και τα έπιπλα δεν είναι επικίνδυνο όμως; και το ότι μπαίνει με αρκετή πίεση και κυνηγητό; Εμένα δεν με κουράζει αυτό, γι' αυτόν με νοιάζει μην με μισήσει που τον πιέζω και μην χτυπήσει.

Νομίζω ότι δεν υπάρχει εξαίρεση για το εγκεφαλικό που περάσαμε όλοι μας στην πρώτη πτήση. Όλων τα πτηνά πέσανε σε κάποιο τοίχο ή παράθυρο αλλά μόνο εμείς που το είδαμε πονεσαμε.

Για να σε πλησιάσει και να μείνει πάνω σου, όταν θα είναι εκτός κλουβιού θα ασχολήσαι μόνο με το κινητό ή το λαπ τοπ. Και μόνο που θα κουνάς τα δάχτυλα ενώ τον αγνοείς για να γράψεις θα έρθει πάνω σου.

Για την επιστροφή στο κλουβί θα σου πρότεινα να βρεις έναν τρόπο να κρεμάσεις κάτι μια λιχουδιά με αποτέλεσμα να την βλέπει και να πρέπει να μπει μέσα για να την φάει.

Μία καλή λύση είναι τα φιστίκια. Η δική μου δεν τρώει τον καρπό αλλά τρελενεται για τον ήχο που κάνουν όταν τα σπάει. Μετά από λίγους μήνες φτάσαμε στο σημείο να συνδιασει το φιστίκι με την επιστροφή στο κλουβί.

Όλα όμως έγιναν από μόνα τους. Εσύ θα πρέπει απλά να ακολουθείς ένα καθημερινό πρόγραμμα όπως είπανε και τα παιδιά.

Άρα μου προτείνετε να εντάξω στο καθημερινό πρόγραμμα την έξοδο από το κλουβί;

Δε νομιζω οτι το πουλι θα ασχοληθει μαζι σου αν δεν ασχοληθεις εσυ! το να βγει το πουι εξω και εσυ να μη του δινεις σημασια πιο το οφελος; το θεμα ειναι να υπαρχει επικοδομητικος χρονος οταν ασχολεισαι μαζι του. Το να χτυπαει πανω σε επιπλα η παραθυρα ειναι οτι χειροτερο και φυσικα μπορει να υπαρξει τραυματισμος. Οπως και το κυνηγητο το μονο που κανει ειναι στρεσαρει το πουλι και να κανετε βηματα προς τα πισω!
Οσον αφορα τα φυστικια προσωπικα νομιζω οτι ειναι καλυτερα να τα δινουμε ανοιγμενα και οχι να τα σπανε τα πουλια διορτι παραγουν μια σκονη η οποια δεν ειναι καλη για τα πουλια και τους προκαλει προβλημα στο αναπνευστικο!

zack27 τι θα μου πρότεινες; Θα ήθελα να ακούσω όλες τις γνώμες για να αποφασίσω το καλύτερο!

Kοιτα στα ειπαν ολα τα παιδια παραπανω! Πιθανον οταν ειναι στο λουβι του υπερασπιζεται το χωρο του για αυτο κ αντιδρα ετσι. Εγω θα εκανα αυτα που σου εγραψε και η Σουλα! Να κερδισεις πρωτα την εμπιστοσυνη του κοντα στο κλουβι του κ μετα απεξω!

διαβασε και αυτο μηπως σε βοηθησει λιγο:
https://portal.petbirds.gr/space/articles/post/edaphike-epithetikoteta-papagalon-territo-xf-31210

Θα το δοκιμάσω και θα σας πω αποτελέσματα! Ευχαριστώ πολύ!

Κατ' αρχήν να χαίρεσαι τον παίδαρο. Και σύντομα να δεθείτε για να περνάτε καλά και οι δύο. Από δαγκώματα και πληγές, κι εγώ μιλιούνια με τον δικό μου, και είναι και μισή μερίδα μπροστα στον δικό σου να φανταστείς.
Οποτε βαζουμε χέρι στο κλουβί ενώ αυτός είναι μέσα να ξέρεις οτι θα αντιδρά. Γιατί μπαίνουμε στο σπίτι του "απρόσκλητοι". Θέλει υπομονή, όπως όταν κάποιος σου χτυπάει την πόρτα και πας εσύ να του ανοίξεις για να μπει, δεν μπαίνει μέσα με το έτσι θέλω. Φυσιολογικά και τα δαγκώματα, σε "τσεκάρει" μαθαίνει που είναι το "παιγνίδι" που είναι η "επίθεση" , τι θεωρείς εσύ αποδεκτό και τι όχι. Όταν σε τσιμπάει απομακρύνσου από κοντά του για να του δέιξεις κι εσύ ότι "α, έτσι δεν παίζω". Φυσικά στη διάρκεια των παιγνιδιών σας θα μαθεις και τα "τσιμπήματα-φιλάκια" που δίνουν.
Πρέπει να σε εμπιστευτεί και για να γίνει αυτό χρειάζεται μια σταθερή ρουτίνα. Ο δικός μου παρ' όλο που δεν είναι ποτέ μεσα στο κλουβί, δεν αλλάζει τη ρουτίνα του, ακόμα και αυτή του Σαββατοκύριακου που είναι διαφορετική, την έχει μάθει, την περιμένει και τσαντίζεται όταν την αλλάζουμε. Ακόμα και τα πιο μικρά πραγματάκια τον κάνουν να νιώθει σιγουρια, πχ τι ώρα θα του δώσεις ενα σνακ, τι ώρα θα παίξετε, που και πως θα παίξετε, πότε θα του αλλάξεις την τροφή, όλα αυτά καλό είναι να είναι "σταθερά" (το κατα δύναμιν βέβαια) ώστε να νιώσει πως "ωπα, εδώ είναι το σπιτι μου, α, να και ο φίλος μου ήρθε να παίξουμε".
Το... Πέταγμα. Ο δικός μου πετάει νευρικά, όπως όλα του είδους του και από λαχτάρες ουκ ολίγες. Πρώτη έξοδος, στούκα στον τοίχο (ευτυχώς οχι δυνατή). Πρώτη έξοδος στο νέο σπίτι, στούκα στο τζάμι (εχει μαθει και δεν παει με φόρα γιατί θα κυκλοφορούσε με... Τσιρότα) :D
Ομως μαθαίνουν εύκολα και μέσω της εμπιστοσύνης που θα νιώσουν, "σιγουρεύει" και το πέταγμά τους.

Καλή δύναμη, υπομονή και σύντομα να μαθαίνουμε για τα παιγνίδια σας.

Απογοητευτικα με τα φιστίκια και την σκόνη ☹

seemsfunny:

Απογοητευτικα με τα φιστίκια και την σκόνη ☹

ErnestoTheParrotlet Αχ τι μας έχει κάνει ο Ερνέστο! Διαβάζω τα κατορθώματα του και ανυπομονώ να έχω κι εγώ μια τόσο ωραία σχέση με τον Woody μου!
Λοιπόν θα δοκιμάσω όλες τις συμβουλές σας σιγά σιγά. Την ώρα που παίζαμε εντός κλουβιού θα την μετατρέψουμε σε βόλτες εκτός κλουβιού. Ελπίζω με καθημερινή εξάσκηση να πάνε όλα καλά!
Θα σας πω τα νέα μας!

Ανυπομονούμε να μαθαίνουμε νέα σας! 🙂

ErnestoTheParrotlet:

; Κάντο πενηνταράκια ρε Αγγελε δεν κατάλαβα :D

Άφηνα 4-6 φιστίκια στο τραπέζι και τα καθάριζε για το χρατς χρατς κι εγώ τα έτρωγα χα χα. Για οτιδήποτε άλλο δεν έχω ελπίδα να με αφήσει να το φάω

Ζητάω συγγνώμη που έχω καθυστερήσει να σου απαντήσω Μάνια...
Καταλαβαίνω την αγωνιά και τη λαχτάρα σου να μάθεις το τρόπο ώστε να φέρεις πιο κοντά σου το μικρό... Το έχω ζήσει και σε καταλαβαίνω.

Λοιπόν... Οπως σου είπα και σε παλιότερο ποστ,έχεις μια καλή βάση και κάποια βήματα έχουν γίνει.Αυτό πρέπει να το πιστέψεις και να νιώσεις σιγουριά.Αν εσύ αμφιταλαντεύεσαι τόσο ο μικρός θα κάνει τα δικά του και δε θα έχει αποτέλεσμα και εξέλιξη η μεταξύ σας σχέση. Όταν προσπαθούμε να εκπαιδεύσουμε ένα πουλί, πρέπει εμείς να έχουμε το πάνω χέρι με όποιο "αιματηρό " αποτέλεσμα έχει αυτό.. Σίγουρα θα αντιδράσει... Θα σε δοκιμάσει... Θα σε κάνει να κάνεις πίσω... Θα προσπαθήσει να σου δείξει οτι εκείνος έχει το πάνω χέρι. Εσύ όμως πρέπει να είσαι σταθερή στη προσπάθεια σου, με υπομονή... Επιμονή και φυσικά αγάπη, που δε το αμφισβητεί κανείς αυτό για σένα.

Θα έχεις πάντα στο μυαλό σου το παρακάτω...

1. Ποτέ δε χτυπάμε ένα πουλί, είναι τόσο ευαίσθητοι οργανισμοί που η παραμικρή βίαιη κίνηση, μπορεί να του προκαλέσει σοβαρό τραυματισμό ή ακόμα και το θάνατο.
   Επίσης η σωματική κακοποίηση μπορεί να του προκαλέσει ανεπανόρθωτα ψυχολογικά τραύματα, που ίσως ποτέ δε θα ξεπεράσει.Αντίθετα μπορεί να εκδηλώσει επιθετική συμπεριφορά και "κακία"(αμυντική στάση) προς εμάς.
2. Δε κρατάμε κακία στο πουλί που δε συνεργάζεται. Προσπαθούμε να έρθουμε στη θέση του, να νιώσουμε τη φύση του και να κατανοήσουμε τη συμπεριφορά του. Προσπαθούμε να κάνουμε την εκπαίδευση του πιο ευχάριστη, χρησιμοποιώντας τρικς ΄και δραστηριότητες που του αρέσουν. Μια υπομονετική στάση, με ήρεμη αντιμετώπιση είναι το κλειδί.
3. Ποτέ δε θέτουμε σε κίνδυνο τη υγεία του πουλιού. Τιμωρώντας το πουλί με στερώντας του τροφή ή με το να μην ασχολούμαστε με τη βασική του φροντίδα, δε λύνουμε τυχόν προβλήματα συμπεριφοράς. Τέτοιες ενέργειες δεν είναι μόνο σκληρές αλλά σίγουρα θα προκαλέσουν σωματική ψυχολογική βλάβη στο πουλί.
4. Δε φωνάζουμε σε ένα πουλί όταν έχει μια άσχημη στιγμή πάνω στην εκπαίδευση. Προσπαθούμε με ήρεμο τρόπο και μιλώντας του ήρεμα και γλυκά να το επαναφέρουμε στη "τάξη". Μια έντονη αντίδραση δική μας μπορεί να την εκλάβει ώς ενθουσιασμό, με αποτέλεσμα να συνεχίσει τη κακή συμπεριφορά ώστε να μας κινεί το ενδιαφέρον και να ασχολούμαστε μαζί του.
   Δε ξεχνάμε να είμαστε εκφραστικοί, οι φτερωτοί μας φίλοι είναι σε θέση να αντιλαμβάνονται ακόμα και τις εκφράσεις του προσώπου μας και ανάλογα να συμπεριφέρονται και εκείνοι. Τους μιλάμε απαλά, σταθερά και αποφασιστικά χωρίς να καταλάβει τη δυσαρέσκεια μας για τυχόν κακή συμπεριφορά που έχει ή δε συνεργάζεται.

Το καλό που έχετε καταφέρει και το πρώτο βήμα της μεταξύ σας εμπιστοσύνης... Είναι που παίρνει τροφή από το χέρι σου. Είναι βασικό βήμα ένα πουλί να πάρει τροφή την οποία και θα καταναλώσει... Οταν μιλάμε για παπαγάλους που είναι τόσο διστακτικά πουλιά.
Θα δουλέψεις λοιπόν πάνω σε αυτό...όπως σου είπε,Σούλα νομίζω, θα βρεις τη τροφή που του αρέσει και θα δημιουργήσεις μικρές μπουκίτσες. Θα πάρεις το πιο ήρεμο ύφος σου και πλησιάζοντας το κλουβί του θα του μιλάς και θα του εξηγείς τι θα συμβεί...
-Θα λές τα γλυκόλογα σου για να τον ενεργοποιήσεις και να ξεκινήσει η αλληλεπίδραση μεταξύ σας
-Θα ανοίγεις τη πόρτα του κλούβιου και θα μένεις σταθερή κοντά του μιλώντας, θα δεις οτι ήδη θα αρχίσει να αντιδράει με τη στάση του σώματος του(στήσιμο,τέντωμα, οι κόρες του ματιού του ) και το πιθανότερο είναι να πλησιάσει στην είσοδο του κλουβιού ή να έρθει πιο κοντά σε αυτή.
-θα πρέπει να βάλεις μια πατήθρα κοντά στη πόρτα του κλουβιού ώστε να σε βοηθάει να το παίρνεις αργότερα από εκεί και να τον επιστρέφεις μέσα στο κλουβί...
-θα το προσκαλείς και θα το προκαλείς να έρθει στη πατήθρα εκεί και όταν έρθει θα το επιβραβεύεις με τη λιχουδια αλλά και με τον ενθουσιασμό σου (όμορφο, μετρημένο και πιστικό), δηλαδή ένα "Μπράβο το αγόρι μου" είναι αρκετό.
Επίσης όταν του προσφέρεις τη λιχουδιά θα κρατάς απόσταση τέτοια που θα τον αναγκάζει να τεντώσει το λαιμό του για να πάρει τη λιχουδιά... Και πάντα θα τους λες μια εντολή.."Πάρε φαγάκι"..."πάρε καρύδι".. Κλπ
Πάντα δουλεύουμε με την επανάληψη... Την ίδια διαδικασία με τον ίδιο ρυθμό και τις ίδιες αντιδράσεις... Μόνο όταν καταφέρουμε αυτό το βήμα προχωράμε στο επόμενο. Οι πολλές πληροφορίες... Εντολές μπορεί να μπερδέψουν το πουλι και να μην έχουμε αποτέλεσμα.
Προσπαθούμε να δουλεύουμε την εκπαίδευση του τις ίδιες ώρες στην αρχή και με σταθερό πρόγραμμα. Οι καλύτερες ώρες οι πρωινές και απογευματινές μέχρι και πριν πάει για ύπνο. Εσύ θα δεις και θα βρεις τις καλές του ωρες για να δουλέψετε..

Αν απλά του πλησιάσεις το χέρι σου και του δώσεις τη λιχουδιά κοντά... Το πιθανότερο είναι να σε δαγκώσει πρώτα και μετά να τη πάρει... Και αυτό γιατί παραβιάζεις τα όρια που σου έχει θέσει. Και δε ξεχνάμε ποτέ οτι μέσα στο κλουβί του είναι κύριος εκείνος και του ανήκει.Οι οποίες αλλαγές ή πείραγμα στα πράγματα του μπορεί να τον κάνει έξω φρενών..

Πρέπει να μάθουμε να μιλάμε και να επικοινωνούμε με τα πουλιά αντιλαμβάνονται τα πάντα... Την χαρά,τον ενθουσιασμό,το θυμό μας και γενικά όλα τα συναισθήματα και τις αντιδράσεις μας.

Πως ακούς όλα τα παραπάνω;
Αν δοκιμάσεις και ακολουθήσεις όσα σου λέμε... Θα ήθελα να μας λες τι συμβαίνει... Που "κολλάτε"... Τι δε προχωράει ή που σε δυσκολεύει.

Καλημέρα σας!
Χθες δεν βγήκαμε έξω. Ήμασταν και οι δύο λίγο κουρασμένοι από την τελευταία φορά. Εκτός αυτού, επειδή είχε "τρακάρει" μερικές φορές στην έξοδο του και εγώ είμαι λίγο φοβιτσιάρα, ήθελα να δω αν είναι όλα καλά, αν είναι φυσιολογικός και επειδή ξέρω τις αντιδράσεις του μέσα στο κλουβί τον άφησα μέσα. Αποφάσισε να κάνει πρόβα όσα λόγια έχει μάθει, οπότε δεν πήγε χαμένη η μέρα μας. Παίξαμε, επιβραβευτήκαμε για κάθε σωστή λεξούλα, περάσαμε ωραία!
vagelis76 Ευχαριστώ πάαρα πολύ για τις συμβουλές σου. Το πρόβλημα μου, πριν καν ξεκινήσω να κάνω αυτό που λες είναι το κλουβί... και κυρίως η πόρτα του κλουβιού. Σας έχω βάλει μία φωτογραφία να μου πείτε κι εσείς... Νομίζω είναι αρκετά μικρή. Επίσης, δεν ανοίγει κανονικά όπως όλες αλλά "κάθετα" (ελπίζω να καταλαβαίνετε τι εννοώ) με αποτέλεσμα την πρώτη φορά που βγήκε έξω, να είμαι εγώ στην πόρτα και να του δίνω λιχουδιά και αυτός πάτησε πάνω στην πόρτα, πήρε την λιχουδιά και έφυγε αμέσως πετώντας.

Με τα ξυλοπαιχνιδια ασχολειται; γιατι εμενα σε 2 μερες μονο ροκανιδια υπαρχουν 👎😎

Ασχολείται! Αρκετά! Προτιμάει δερμάτινα κορδόνια όμως και να λύνει κόμπους... Τα κλαράκια που του έχω από ξύλο πάντως έχουν αρχίσει και μικραίνουν... Στα περισσότερα παιχνίδια του όμως πάει και μιλάει... Νομίζω δένεται συναισθηματικά μαζί τους και δεν θέλει να τα φάει 😀 😛

Α, ναι θα δεθεί συναισθηματικά με ένα σωρό πράγματα. Για παράδειγμα ο δικός μου έχει έρωτα με το μπουκάλι του νερού, αντε βρες άκρη τώρα :D