Κόψιμο φτερών πτήσης παπαγάλων: Υπέρ ή Κατά;

Η δικη μου θεση γενικα πανω σε αυτο το θεμα δεν ειναι απολυτη αλλα ειμαι υπερ η κατα αναλογα με την περιπτωση του καθε πουλιου. Σε μωρα που δεν πεταξανε ακομη η σε πουλια που ζουνε μονιμα μεσα στο κλουβι η ως ευκολη λυση επειδη καποιος δεν εχει τη διαθεση να ασχοληθει με την εκπαιδευση και πιστευει οτι κοβοντας τα φτερα πτησης λυνει ολα του τα προβληματα με τον παπαγαλο του τοτε τιθεμαι κατα.

Αλλα σε περιπτωσεις με κυριαρχικα η πολυ επιθετικα πουλια που απαιτουν πιο "ελεγχομενο" χειρισμο η για ανθρωπους που δεν ανηκουν σε αυτους της ευκολης λυσης αλλα εκ των πραγματων μεσα στο σπιτι τους υπαρχει η δυνατοτητα διαφυγης η ατυχηματος του πουλιου η το βγαζουν εκτος σπιτιου τοτε ειμαι συμφωνος με το κοψιμο των φτερων πτησης.

ψήφισα υπέρ της κοπής των φτερών! Όχι για να εξημερώσω τον παπαγάλο μου, αλλά, γιατί αισθάνομαι οτι αν δεν μπορεί να πετάξει μακριά θα είναι ασφαλέστερος!
Εξαρτάται βέβαιακαι απο τις συνθήκες ζωής τους!
Οι παπαγάλοι μου ζούν σε ένα σπίτι με 10+yorkshire terriers
αν μου ξεφύγει κάτι απο την προσοχή μου;άνθρωπος είμαι... Τι θα έχω;
ένα σκοτωμένο πουλι και μερικά τραυματισμένα σκυλάκια...
δεν μου αρέσει... Προτιμώ λιγότερα προβλήματα και περισότερη ασφάλεια!
αν υπήρχαν διαφορετικές συνθήκες...'ισως το έβλεπα διαφορετικά...

Εγω ειμαι κατα γιατι πιστευω οτι τα φτερα ο θεος τα εδωσε στα πουλια για να πετανε και οχι για να κανουν χαβαλε οι ανθρωποι...
Οταν βλεπω τα πουλακια μου να πετανε μοιαζουν ευτηχησμενα και δεν θελω να τους το στερησω... Με ποιο δηκαιωμα εμεις στερουμε αυτην την ευτηχεια σε αυτα τα πουλια;(Αναφερομαι στα πουλια που βγαινουν εξω απο το κλουβι τους.)

Συμφωνώ με τον Φοίβο.. Είναι λίγο σχετικό το θέμα.. Εγώ μπορώ να είμαι προσεκτική όταν αφήνω τους παπαγάλους μου μες στο σπίτι ελεύθερους, αλλά μερικές φορές γίνομαι ηστερική και επειδή ακριβώς δεν γίνεται να είμαι μες στο άγχος εγώ, αλλά πολύ περισσότερο να κουράζω και τους υπόλοιπους στο σπίτι προτιμώ να έχω το κεφάλι μου ήσυχο.. Επιπλέον όταν πάω στους δικούς μου που έχουμε ωραία μεγάλη βεράντα μου αρέσει να κάθομαι έξω με τους παπαγάλους μου.. Ο Σενεγάλης μου το τελευταίο διάστημα είχε και τάσεις υπεροχής οπότε το κόψιμο των φτερών του με βοήθησε στο να φτιάξω και πάλι τα πράγματα από εκεί που είχαμε μείνει.. Έτσι και αλλιώς δεν σημαίνει ότι με το κόψιμο των φτερών δεν πετάνε καθόλου και το σπίτι που μένω δεν είναι ιδιαίτερα ψηλοτάβανο για να μπορεί να κάνει μεγάλες πτήσεις, οπότε να καταλαβαίνει ότι του λείπει η ευχαρίστηση του πετάγματος.. Αν έμενα μόνη μου και ήμουν σίγουρη για τον παπαγάλο μου (αν και ποτέ δεν μπορεί να είσαι σίγουρος) ότι δεν θα έφευγε, όπως έχω δει ιδιοκτήτες παπαγάλων που τους έχουν χωρίς κομένα φτερά αλλά βγαίνουν και κάνουν τις βόλτες τους και στο μπαλκόνι και έξω γενικότερα, θα το σκεφτόμουν και εγώ αλλιώς..

Μπορεί να είναι μια δύσκολη απόφαση. Έχω και τα δύο. My Budgies και cockatiels μπορεί να πετάξει. Ωστόσο, θα κοπεί η πτήση μου μεγαλύτερα φτερά των πτηνών. Πιστεύω ότι αυτό δημιουργεί ένα ασφαλές περιβάλλον στο σπίτι μου.

Εχω πολυ μικρη χρονικη εμπειρια και γι αυτο τον λογω μαλλον δεν μπορω να εχω και σωστη κριση αξιολογησης για το θεμα αλλα η καρδια μου λεει οχι! Δεν πιστευω οτι εχουμε δικαιωμα να αποφασιζουμε και γι αυτο με τα δικα μας εγωιστικα κριτηρια! Αν καποιος μας"προστατευε" και μας και αποφασιζε για την ασφαλεια μας να μας κοντηνει λιγο τα ποδαρακια ή τα χερακια για να μην το σκασουμε ευκολοτερα τι λετε θα αξιζε να μας εχει;Γιατι δεν μπορουμε να το δουμε ετσι; Δεν μπορεις δεν εχεις! Αυτο σημαινει αποφασιζω να αναλαβω την ευθυνη ή αγαπω! Οχι μονο λογια! Τα...υιοθετημενα παπαγαλακια μου ειναι ενα ζευγαρακι ( κοινα παπαγαλακια)που αγαπιουνται τρελλα μεταξυ τους και μονο κοινα δεν τα θεωρουμε! Ο Χαρης ειναι ενα..F16 και η Κατερινα μια ντροπαλη μπαλαρινουλα που τον σερνει απο την μυτη!

ειμαι κατα
πριν λιγο σε ενα ποστ ανεφεραν για ενα παπαγαλο που ειχε χαθει και
βρεθηκε μετα απο μερες..στις ειδησεις παλι αλλος παπαγαλος βρεθηκε και ελεγε την διευθυνση του.. Και ετσι τον επεστρεψαν
αν εχει κομενα τα φτερα παλι πετα αλλα οχι καλα.. Οποτε σε περιπτωση
φυγης του στερεις τις ελαχιστες ισως πιθανοτητες να επιβιωσει
πολλοι παλι ειδικοι μου εχουν αναφερει την αυξημενη πιθανοτητα
να αποκτησει ψυχολογικα προβληματα ειδικα παπαγαλος που εχει μαθει να πετα και μετα του τα κοβεις(εκτροφεας μου εδειξε μαδημενο κοκατου
επειτα απο το κοψιμο των φτερων)
δεν ειμαι απολυτος στις αποψεις μου.. Εχω προβληματηστει πολυ στο
συγκεκριμενο θεμα..σε σημειο που στην αρχη ειχα βαλει τον πιπικο
στο κλουβι και τον πηγαινα στο γιατρο να του τα κοψει.. Αλλα στο δρομο ακουσα το ασμα.. Ειμαι αετος χωρις φτερα.. Και σαλταρησα..
και απο τοτε απεγνωσμενα ψαχνω επιχειρηματολογια στο να μη του τα κοψω

εγω ειμαι ΚΑΤΑ στο να αλλαζουμε την μορφολογια ενως ζωου!
φαντεζεστε ποσο ασχημα μπορει να νιωσει μετα ο παπαγαλος σας!
νομιζεται οτι δεν καταλαβαινει τι του κανατε και τι δεν μπορει να κανει...
εμενα για παραδειγμα τα βλεπω πολλες φορες που πετανε μεσα στο κλουβι χωρις να σταματανε για 1-2 λεπτα και πραβματικα φαινεται ποσο τους αρεσει...
αντε εγω τωρα να του κοψω τα φτερα και να του στερισω την χαρα...
για εμενα ειναι μεγαλος λαθος!

Έτσι και αλλιώς δεν σημαίνει ότι με το κόψιμο των φτερών δεν πετάνε καθόλου και το σπίτι που μένω δεν είναι ιδιαίτερα ψηλοτάβανο για να μπορεί να κάνει μεγάλες πτήσεις, οπότε να καταλαβαίνει ότι του λείπει η ευχαρίστηση του πετάγματος..

Εγω βλεπω τους παπαγαλους μου να πετανε χωρις κομμενα φτερα και οταν σταματανε λαχανιαζουν αφαναστα...Αμα ηταν με κομμενα τα φτερα τοτε φανταζομαι πως θα λαχανιαζαν.. Σε καμια περιπτωση τα πουλια που εχουν κοπει τα φτερα τους δεν πιστευουν οτι κατι δεν παει καλα με τις πτησεις τους...
(δεν μπορει αλλο βαθμο δυσκολιας υπαρχει με το ενα ποδι και αλλο με τα δυο)Φιληκα Stefan

Εμένα ο Σενεγάλης δεν έχει πετάξει ποτέ του οπότε εκτός από τη φορά που δραπέτευσε και αυτό γιατί δεν του είχα κόψει τα φτερά που ήταν παραπάνω ώρες στο κλουβί.. Αλλά άνηξε το κλουβί και έφυγε..Ήμουν πολλή τυχερή που γύρησε μετά από 2 μέρες! Το κοκατίλ μου που τα κόβω το ίδιο, ενώ την είχα πιάσει να ανήγει την πόρτα του κλουβιού της μετά καθόνταν πάνω σε αυτό και έξω να ήταν και δεν έφευγε.. Όσο τυχερή και αν στάθηκα που ξαναγύρησε μόνος του δεν το ξαναρισκάρω..

Ο Πάρης έχει κομμένα φτερά από μωρό. Τον παίρνω μαζί μου έξω συνεχώς οπότε είναι πιο ασφαλές να έχει κομμένα τα φτερά του.

Επενθυμιζω τα πουλια εχουν φτερα γιανα πετανε, αμα ηταν τα φτερα τους κινδυνος για τους τα εδωσε ο θεος; Τους τα εδωσε γιανα πετανε στην φυση τους, στην συγκεκρημενη περιπτωση τους κοβουμε τα φτερα (και κυριολεκτηκα και μεταφορηκα)οχι για να ειναι ασφαλες αυτα, αλλα για να εχουμε υσηχο το κεφαλι μας εμεις και αυτα να νιωθουν λιγο αβολα...Απλα δεν το εχουμε συνηδητοποιησει...

Ο Θεός δεν έδωσε τίποτα, με συγχωρείς που το λέω αυτό. Η εξέληξη μπορεί να τους τα έδωσε αλλά ο Θεός όχι! Η εξέλιξη τα έδωσε για να επιβιώνουν στη φύση. Αν το σκεφτείς και αλλιώς και οι κότες πετούσαν αλλά έχασαν την ικανότητά τους να πετούν όταν τις εξημέρωσε ο άνθρωπος γιατί απλά δεν χρειάζονταν το πέταγμα. Τίποτα δεν έδωσε ο Θεός.

Μονο που εμεις δεν εχουμε καμια δουλεια να ασχοληθουμε με την εξεληξη τους... (κοβωντας τους τα φτερα...)Φιλικα Stefan

Δεν το είπα για αυτό.. Παράδειγμα ήταν

Μείνετε στην αρχική κουβέντα του ποστ
''Κόψιμο φτερών πτήσης παπαγάλων: Υπέρ ή Κατά;''

Εγω είμαι κατά το κόψιμο των φτερών. Το θεωρώ ακρωτηριασμό! Ποτέ στην Κούκυ δεν της έχω κόψει τα φτερά και ούτε πρόκειται. Απλά είμαι πιο προσεκτική όταν είναι εκτός κλουβιού.

το να λεμε κουβεντες του στυλ ο θεος το εφτιαξε ετσι, η στη φυση ειναι ετσι η αλλιως η ετσι γεννηθηκε γιατι να επεμβω εγω, πιστευω δεν εχουν νοημα!

ζουνε στη φυση τα πουλια μας; Οπως τα εφτιαξε ο θεος;
ολα τα πουλια τα φτερα τα εχουν για 2 μονο λόγους, για να μετακινουνται και για να γλιτώνουν απο τους κινδύνους των αλλων ζωων. Ποιο απο τους 2 λογους υπαρχει στα σπιτια μας η στα κλουβια τους;

λοιπον αφου τα πουλια δεν ζουνε στη φυση, οπως τα εφτιαξε ο θεος και ολα τα αλλα ωραια, πρεπει να τα προσαρμόσουμε στο περιβαλλον που ζουνε, που ειναι τα σπιτια μας και τα κλουβια τους! Προσαρμογή ειναι δεν ειναι τιμωρία ουτε καταρα το κοψιμο των φτερων.
ΟΤΑΝ γινεται για τη δική τους ασφάλεια ΚΑΙ ΜΟΝΟ γινεται και οχι για πλάκα η για βιτσιο.

απλα σε μικροτερα είδη οπως παπαγαλακια,Lovebirds, κοκατιλ, κλπ δεν ειναι τοσο διαδεδομένα και τοσο χρήσιμο οσο σε μεγαλύτερους παπαγάλους. ειδικά αμα θέλουμε να τους βγάζουμε και έξω απο το σπιτι!
νομιζετε ενα πουλι προτιμαει να εχει τα φτερα του ολα και να μενει μια ζωη μεσα σε ενα κλουβι η να του λειπουν καποια φτερα και να βγαινει εξω απο το κλουβι του η ακομα και εξω απο το σπιτι για μια βολτα;

και κατι αλλο δειτε και σκεφτειτε οτι απο ολα σχεδόν τα ατομα εδω μεσα στο φορουμ που έχουν κόψει τα φτερά του παπαγάλου τους ΚΑΝΕΝΑΣ δεν το εχει μετανιώσει! Λετε να ειναι τυχαιο;η λετε να μην καταλαβαινουν αν ειναι λυπημενα τα πουλια τους;

και κατι τελευαταιο,ΕΓΩ που τα λέω αυτα ημουν κατα του κοψίματος πριν βρεθώ με παπαγάλο, ουτε καν το συζήταγα. Τωρα ομώς μετα απο μία φορά που τα εκοψα αλλαξα τελείως γνώμη. Εβαλα κατω τα θετικα και τα αρνητικα αυτης της πραξης και εκρινα. Οχι οτι τα κόβω σε όλα τωρα, στα Lovebirds moy px δεν τα εκοψα ποτε και ουτε σκοπεύω αλλα στον μεγάλο ναι!
αυτα τα ολιγα.

γρηγόρη πες και εσυ την αποψη σου αφου τα εχεις κομμένα, θα βοηθήσει.

Εμάς ο torres είναι ελεύθερος στο σπίτι και πετά με λίγο κομμένα φτερά συχνά, αλλά δύο φορές που τρόμαξε από κορνάρισμα και πετάχτηκε, τραυματίστηκε στο κεφάλι, πάνω από το ράμφος, γδάρθηκε, του βάλαμε παγάκια και την πρώτη φορά που ήταν πιό δυνατό το κτύπημα έπαθε shock και συνήλθε την άλλη μέρα σχεδόν. Πάντως με τίποτα δε θα τον εμποδίσουμε να πετά, αυτό το λίγο, το απολαμβάνει.

nasosKE_30:

γρηγόρη πες και εσυ την αποψη σου αφου τα εχεις κομμένα, θα βοηθήσει.

Κομένα είχα μόνο στον κοκάτου, (το μοναδικό πουλί που έκοψα φτερά) κάτι που πλέον δεν συμβαίνει 😉 Όσον αφορά την δική μου θέση είμαι κατά στο κόψιμο των φτερών. Η απόκτηση ενός πτηνού συνεπάγεται με μεγάλες ευθύνες. Μέσα σε αυτές τις ευθύνες είναι και η συνεχής επίβλεψη του πτηνού όταν αυτό είναι εκτός κλουβιού. Δεν λέω άνθρωποι είμαστε μπορεί κάποια στιγμή να ξεχαστούμε, αλλά ας έχουμε πάρει τα μέτρα ασφαλείας που αρμόζουν. Κανένας απο τους παπαγάλους μου δεν είναι μέσα κλεισμένος σε κλουβί (εκτός τον μικρό που για λόγους ηλικίας δεν μένει ελεύθερος χωρίς να είμαι παρών), κάτι που γίνεται και όταν πηγαίνω για δουλειά. Αντικείμενα στο χώρο υπάρχουν όμως όχι μη ασφαλή, παράθυρα ανοιχτά ή κλειστά (ανάλογα την εποχή) αλλά πάντα κουρτίνες τραβηγμένες. Ποτέ δεν είδα παπαγάλο να κάνει ατασταλίες και ελπίζω πως δεν θα δω. Θα σταθώ στο μύνημα της Σοφίας που έχει και σκύλακια και με προβλημάτισε, αν το πουλί πέσει κάτω στα σκυλιά με τα ήδη κομένα φτερά που έχει πώς θα ξεφύγει; Αν όμως δεν είχε κομμένα φτερά το πέταγμα δεν θα μπορούσε να τον σώσει; Αν για παράδειγμα ένα πουλί φύγει με κομμένα φτερά πως θα μπορέσει να επιβιώσει και δεν θα βρεθεί στο στόμα μιας γάτας; (για μένα καλύτερα να μην τον βρώ ποτέ αρκεί να ξέρω οτι θα μπορεί να επιβιώσει έστω και μόνος του) Θέλω να καταλήξω οτι το κόψιμο για μένα δεν είναι μόνο ο ακρωτηριασμός αλλά και η κατάλληξη προς ένα δυσάρεστο γεγονός.

Χωρις να εχω παπαγαλο-συνεπως μιλαω εκ του ασφαλους- κεγω τεινω στην αποψη την οποια αναφερουν πολλα μελη παραπανω, οπως ο φοιβος κτλ.Λοιπον δεν ειμαι απολυτως υπερ αλλα προς αυτην τη κατευθυνση τεινω κ εγω υπο προυποθεσεις παντα. Κ τι εννοω με αυτο: δε συμφωνω με τοκοψιμο των φτερων για τους μικρους παπαγαλους σε καμια περιπτωση. Πιστευω εκει μπορουμε να ελεγχουμε πιο ευκολα τα πτηνα μας, κ εκτος αυτου τα μικρα παπαγαλακια κ γενικως τα μικρα του ειδους πιο πολυ χρονο περνουν μεσα στο κλουβι στις περισσοτερες των περιπτωσεων.
Στη περιπτωση των μεγαλων παπαγαλων καταλαβαινω οτι αν το δουμε καπως ευαισθητα το θεμα θα πουμε οχι αρχικως, αλλα κεγω πιστευω ειναι για το καλο τους. Γιατι εαν θελουμε να τον εχουμε εξω ακρετες ωρες κ πχ υπαρχουν κ αλλα ατομα στο σπιτι... Τοτε δεν ειμαστε 100% σιγουροι οτι καποιος αλλος απο την οικογενεια θα κανει τη γκαφα να αφησει κανα παραθυρο ανοιχτο. Κ περα απο αυτο, στην περιπτωση πυ ο παπαγαλος φυγει απο καποιο παραθυρο με κομμενα τα φτερα-με σωστο τροπο παντα κ οχι τελειως!-εαν το αντιληφθουμε νωρις θα τρεξουμε κ θα τον πιασουμε πιστευω. Ενω στις αλλες περιπτωσεις μπορει να πεταξει μακρια..
τουλαχιστον πιστευω ειναι σημαντικο να τοκανουμε στην αρχη μεχρι ο παπαγαλος να μας συνηθισει κ εμας κ το περιβαλλον κ να ερθουμε πιο κοντα. Εαν αργοτερα ο ιδιοκτητης θεωρησει οτι δεν εποιβαλλεται, μπορει πολυ απλα να τα αφησει ναμακρυνουν. Αλλωστε το καλο σε αυτη ητ περιπτωση ειναι οτι δεν το κανεις μια φορα γιαπαντα, κ επομενως αν θεωρησεις οτι ειναι λαθος η οτι δε χρειαζεται πια τα αφηνεις πολυ απλα να μεγαλωσουν παλι, σε καποιο καιρο μεσα φυσικα. Αυτα απο εμενα

Και εγω ενω στην αρχη του τα ειχα ψαλιδισει λιγο, μετα τα αφησα και μεγαλωσαν και δεν τα ξανακοβω. Επι τη ευκαιρια σας λεγω οτι σημερα εμαθα απο τον Αλεξανδρο οτι ο ζακο που για 2,5 χρονια τον νομιζαμε για αρσενικο ειναι σημφωνα με το dna που του εγινε ειναι τελικα θηλυκια. Παντως εμεις θα εξακολουθησουμε να ΤΗΝ φωναζουμε Σεβαχ. Νομιζω παει και για θηλυκο.

Παιδιά εγώ πρώτη φορά άκουσα και διάβασα για κόψιμο φτερών όταν γραφτηκα στο φόρουμ.
Μου φάνηκε βάναυσο και απαίσιο σαν ιδέα και μόνο και μου θύμισε τις τακτικές που ακολουθούν κάποιοι στα σκυλιά όταν τους κόβουν την ουρά ή τα αυτιά.

Δεν είναι όμως έτσι απλό το να καταδικάζω αυτην την ενέργεια αφου όπως αναφέρετε πρόκειται για την ασφάλεια του παπαγάλου. Δεν το κατακρίνω από αυτην την άποψη, μιας και έχει να κάνει με ειδικές συνθήκες" σε κάθε περίπτωση αλλά εγώ προσωπικά δεν θα έκοβα ποτέ τα φτερά του.
Το πέταγμα είναι και η υπερηφάνεια του πουλιού. Η ελάχιστη ελευθερία που του απέμεινε. Αν για δική μας άνεση του στερήσουμε ΚΑΙ αυτό το "πλεονέκτημα" δεν αφηνουμε τίποτα γνήσιο.
Είμαι κατά της επέμβασης στα φτερά των παπαγάλων και γενικά κατά της επέμβασης στην Φύση. Κάποια πράγματα τα έδωσε η φύση για κάποιους λόγους, και δεν θεωρώ ότι ο άνθρωπος έχει το δικαίωμα να επεμβαίνει πια σε ΟΛΑ για την διασφάλιση της δικής του βολής ή των κεκτημένων του.

Από τη στιγμή που τους έχουμε στα κλουβιά, τους εκτρέφουμε για να τους έχουμε σπίτι για την ευχαρίστηση μας, ΗΔΗ επεμβαίνουμε στη φύση.. Εμένα ο Σενεγάλης μου είναι απίστευτα φοβητσιάρης σε σημείο που δεν μπορώ να προβλέψω.. Πήγα να του δώσω ένα κομματάκι χαρτάκι για να παίξει και από το φόβο του πέταξε δεξιά και αριστερά σε σημείο που έπρεπε να τον ηρεμήσω και πέρασαν μερικά λεπτά.. Σκέψου ότι το έκανε αυτό με κομμένα φτερά.. Αν τα είχε θεωρώ ότι θα είχε χτυπήσει άσχημα σε τοίχο (δεν είναι από εμένα θέμα να πάρω προφύλαξη για αυτό)! Το κοκατίλ μου έχει μάθει να είναι σχεδόν όλες τις ώρες έξω από το κλουβί.. Όταν είναι μέσα χαλάει τον κόσμο.. Το μόνο που θέλει είναι να είναι έξω και πάνω στο κλουβί της! Αλλά δεν μπορώ να το κάνω αυτό εάν έχει τα φτερά της..

Το θέμα είναι λίγο δύσκολο, αλλά προσωπικά εγώ είμαι κατά. Προτιμώ να δίνω μεγάλη προσοχή και να έχω το νου μου μη συμβεί κάτι απρόβλεπτο, παρά να μένει στο ίδιο σημείο γιατί ενώ έχει λαχτάρα ή ανάγκη να πετάξει δε μπορεί γιατί δεν έχει φτερά. Το να μην στενοχωρηθώ αν φύγει από απροσεξία δική μου ή επειδή εκείνο ήταν πολύ ανήσυχο, δε μπορώ να το θεωρήσω λόγο να κόψω φτερά. Είναι να μην τύχει τέτοιο πράγμα (όπως με τον Τιμολεοντάκο μου που την κοπάνισε και μας στενοχώρησε πολύ). Και ενώ μου έτυχε (με καναρίνι βέβαια), δεν πτοήθηκα και δεν έκοψα τα φτερά της παπαγαλίας μου.

Προτιμώ να βλέπω τον Πάρη να απολαμβάνει τις βόλτες μαζί μου, να λιάζεται στην εξοχή σε μικρά δεντράκια, να αναπνέει θαλασσινό αέρα, να παίζει στο γρασίδι(πάντα είμαι δίπλα του) και όχι να μπορεί να πετάξει την απόσταση μερικών μέτρων μέσα σε ένα σπίτι με κλειστά παράθυρα η κουρτίνες.

Εγω πιστευω οτι δεν πρεπει να κοβουμε τα φτερα των πουλιων για τον λογο οτι δεν εχουμε χρονο να ειμαστε εκει να τα προσεχουμε και θελουμε να τα περιορισουμε ετσι. Εξαλλου το σπιτι με οτι αυτο συνεπαγεται απο παντος τυπου αντικειμενα δεν ειναι φτιαγμενο για τα πουλια αλλα για εμας. Δεν πρεπει λοιπον να εχουμε τετοιες απαιτησεις απο τα πουλια αλλα αντι αυτου να προσπαθουμε να τα προσαρμοζουμε σ αυτον το χωρο του σπιτιου οταν θα ειμαστε εμεις εκει για να τα βοηθαμε. Τα φτερα θα ηταν καλυτερα να τα κοβουμε οταν κυνδυνευει η ζωη των πουλιων παρα για δικια μας ευκολια, οταν παραδειγμα τα πουλια ειναι αγρια και κυνδυνευουν να χτυπησουν στα τζαμια και σε αλλα αντικειμενα που θα αποβουν μοιραια γι αυτα.

jay:

Εγω πιστευω οτι δεν πρεπει να κοβουμε τα φτερα των πουλιων για τον λογο οτι δεν εχουμε χρονο να ειμαστε εκει να τα προσεχουμε και θελουμε να τα περιορισουμε ετσι. Εξαλλου το σπιτι με οτι αυτο συνεπαγεται απο παντος τυπου αντικειμενα δεν ειναι φτιαγμενο για τα πουλια αλλα για εμας. Δεν πρεπει λοιπον να εχουμε τετοιες απαιτησεις απο τα πουλια αλλα αντι αυτου να προσπαθουμε να τα προσαρμοζουμε σ αυτον το χωρο του σπιτιου οταν θα ειμαστε εμεις εκει για να τα βοηθαμε. Τα φτερα θα ηταν καλυτερα να τα κοβουμε οταν κυνδυνευει η ζωη των πουλιων παρα για δικια μας ευκολια, οταν παραδειγμα τα πουλια ειναι αγρια και κυνδυνευουν να χτυπησουν στα τζαμια και σε αλλα αντικειμενα που θα αποβουν μοιραια γι αυτα.

Αγαπητέ μου φίλε με κομμένα η όχι φτερά η προσοχή σου πρέπει να είναι η ίδια.

Δεν είναι ότι όποιος κόβει τα φτερά του παπαγάλου του, το κάνει γιατί δεν μπορεί να ασχοληθεί και βαριέται να ασχοληθεί μαζί του, αλλά υπάρχουν και παράγοντες που δεν μπορείς να ελέγξεις.. Στα Budgies μου ποτέ δεν διανοήθηκα να κόψω τα φτερά τους, αλλά όσοι έχουν μεγάλο παπαγάλο και θέλουν να τον παίρνουν μαζί τους πιο συχνά (καθώς και αυτά απολαμβάνουν περισσότερο την συντροφιά του ιδιοκτήτη τους) νομίζω ότι είναι καλύτερο και πιο υπέυθυνη λύση το κόψιμο.. Πάντα πρέπει να επιβλέπουμε έτσι και αλλιώς τους παπαγάλους όπως είπε και Parrotsmile..

Συμφωνώ με τον Φοίβο.Ανάλογα με την περίπτωση κάνουμε αυτό που θεωρούμε σωστό. Εγώ δεν το διακυνδινεύω να μου φύγουν τα πουλιά μου ή να μου χτυπήσουν. Οσα είναι σε κλουβιά έχουν τα φτερά τους όσα όμως κυκλοφορούν ελεύθερα δεν θέλω να πάθουν κακό. Ένα σπίτι που έχει πολλά ζώα όπως το δικό μου έχει ανάγκη από αέρα + οξυγόνο,τα παράθυρα μένουν ώρες ανοιχτά. Δυσκολεύτικα πολύ ψυχικά όταν ο γιατρός μου είπε να αποφασίσω + την πρωτη φορά έκλαψα πολύ όμως την προηγούμενη μέρα είχα βρεί ένα μακάο στην βεράντα μου + έψαχνα δύο μήνες να βρώ σε ποιόν ανήκει σύν 6 ράμματα στο χέρι μου γιατί με δάγκωσε συν οτι έλεγε παλιόλογα + κάθε φορά χτύπαγε τα φτερά του μέσα στο κλουβί μέχρι που τα έβγαζε στην προσπαθειά του να πετάξει γιατί μάλλον δεν του τα είχαν κόψει ποτέ. Οπότε ψηφίζω Φοίβο ξανά.

Οκ, προσθέτω επίσης ότι καλό θα ήταν να κόψουμε και τις φωνητικές χορδές τους. Οι λόγοι είναι πολλοί και σοβαροί, ακόμη και ασφάλειας (δικής τους). Άλλωστε δεν επηρεάζουν πουθενά τη διαβίωση του πουλιού αφού δεν υπάρχει ανάγκη για προειδοποίηση κίνδυνου ή κάλεσμα ζευγαρώματος.

Θεωρώ ότι ως ανθρώπινο είδος δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε τι είναι ασφαλές ή επισφαλές για τα οικόσιτα πουλιά, απλά υποθέσεις μπορούμε να κάνουμε οι οποίες όμως όταν υλοποιούνται υπό μορφή παρέμβασης στο σώμα τους είναι καταναγκασμός με σκοπό την ικανοποίηση του Εγώ μας.

dims:

Οκ, προσθέτω επίσης ότι καλό θα ήταν να κόψουμε και τις φωνητικές χορδές τους. Οι λόγοι είναι πολλοί και σοβαροί, ακόμη και ασφάλειας (δικής τους). Άλλωστε δεν επηρεάζουν πουθενά τη διαβίωση του πουλιού αφού δεν υπάρχει ανάγκη για προειδοποίηση κίνδυνου ή κάλεσμα ζευγαρώματος.

Θεωρώ ότι ως ανθρώπινο είδος δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε τι είναι ασφαλές ή επισφαλές για τα οικόσιτα πουλιά, απλά υποθέσεις μπορούμε να κάνουμε οι οποίες όμως όταν υλοποιούνται υπό μορφή παρέμβασης στο σώμα τους είναι καταναγκασμός με σκοπό την ικανοποίηση του Εγώ μας.

Δημητρη, τελειως φιλικα, δε νομιζω οτι η παρομοιωση σου εχει καμια σχεση με την ενεργεια του ψαλιδισματος των φτερων πτησης.

Ακομη και εκτροφεις στελνουν τα πουλια τους με ψαλιδισμενα φτερα πολλες φορες, και πτηνιατροι που εχουν αντιμετωπισει περιστατικα με ατυχα πουλια εξηγουν τα πλεονεκτηματα που μπορει να εχει σε καποιες περιπτωσεις το ψαλιδισμα των φτερων πτησης. Δε νομιζω να ειναι ολοι αναισθητοι με τα ζωα τους η να θελουν τον "ακρωτηριασμο" τους. Εξαλλου τα πουλια εξακολουθουν και πετανε απλα δεν παιρνουν τοσο μεγαλο υψος. 😉

Χωρίς να θέλω να θήξω κανέναν, αλλά μήπως θα έπρεπε να ψηφίσουν όσοι έχουν μεγάλους παπαγάλους εννοώ πλην Budgies, love birds ας πούμε, που για αυτούς εξάλου προτείνεται το κόψιμο των φτερών; Όπως είπε και κάποιος πιο πάνω, έξω από τον χορό, πολλά λες.. Μη με φάτε, δεν ξέρω αν ακούγεται κάπως, μια σκέψη έκανα...

dims:

Οκ, προσθέτω επίσης ότι καλό θα ήταν να κόψουμε και τις φωνητικές χορδές τους. Οι λόγοι είναι πολλοί και σοβαροί, ακόμη και ασφάλειας (δικής τους). Άλλωστε δεν επηρεάζουν πουθενά τη διαβίωση του πουλιού αφού δεν υπάρχει ανάγκη για προειδοποίηση κίνδυνου ή κάλεσμα ζευγαρώματος.

Θεωρώ ότι ως ανθρώπινο είδος δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε τι είναι ασφαλές ή επισφαλές για τα οικόσιτα πουλιά, απλά υποθέσεις μπορούμε να κάνουμε οι οποίες όμως όταν υλοποιούνται υπό μορφή παρέμβασης στο σώμα τους είναι καταναγκασμός με σκοπό την ικανοποίηση του Εγώ μας.

Yasmin:

Χωρίς να θέλω να θήξω κανέναν, αλλά μήπως θα έπρεπε να ψηφίσουν όσοι έχουν μεγάλους παπαγάλους εννοώ πλην Budgies, love birds ας πούμε, που για αυτούς εξάλου προτείνεται το κόψιμο των φτερών; Όπως είπε και κάποιος πιο πάνω, έξω από τον χορό, πολλά λες.. Μη με φάτε, δεν ξέρω αν ακούγεται κάπως, μια σκέψη έκανα...

Το θέμα αφορά όλους τους κατόχους παπαγάλων (μεγάλων μικρών) Απλά οι απόψεις θα πρέπει να στηρίζοντε σε προσωπικές εμπειρίες.

sophias:

τώρα ειρωνίες σε σοβαρά θέματα; πλακίτσα κάνουμε με τον καφέ... Εδω προσπαθούμε να βγάλουμε αποτέλεσμα, ειρωνίες κλπ., άλλες ώρες,θα ήταν πιο διασκεδαστικό!☹

Μείνετε στο θέμα και μην έρχεστε σε ''αντιπαραθέσεις'', ο καθένας μπορεί να πεί την γνώμη του.

Θα μου επιτρεψετε ν' αναφερω την ιστορια οπως την εχω ζησει:
Οι γονεις μου πριν 37-38 χρονια αγορασαν τον Cockatoo μας, (Sulphur Crested) εζησε μαζι μας για 28 χρονια, ποτε δεν εκοψαν τα φτερα του. Ο πατερας μου συνηθιζε να τον βγαζει βολτες στην θαλασσα στην παραλιακη λεωφορο του Π.Φαληρου (Φλοισβος)οπου βρισκεται το σπιτι μας και επισκεπτονταν πολυ συχνα (λογω επαγγελματος) το φαρμακειο στην πλατεια, (αυτο το αναφερω για να τονισω οτι κατα την διαρκεια της βολτας υπηρχε και επαφη με 'γνωστο' αγνωστο κοσμο). Μεταξυ του πατερα μου και του πουλιου ειχε αναπτυχθει πολυ μεγαλο 'δεσιμο'. Το πουλι ποτε δεν εκανε την παραμικρη προσπαθεια να φυγει, περιμενε σαν 'σκυλος' την ωρα της βολτας και επεστρεφε ευτυχης στο σπιτι. Εκεινη την εποχη δεν νομιζω οτι περναγε απο το μυαλο καποιου το κοψιμο φτερων, αλλωστε και οι μεγαλοι παπαγαλοι ηταν ελαχιστοι στην Αθηνα. Σημερα, (αν ειχα το αναλογο πουλι) για την εξοδο του απο το σπιτι, θα ειχα και την επιλογη του Aviator Parrot Harness (ουτως η' αλλως). Παντως η επιλογη μου για το συγκεκριμενο μεγεθος πουλιου, θα ηταν το κοψιμο των φτερων πτησης, διοτι θα το ηθελα πολλες ωρες ελευθερο στον κηπο η' στο σπιτι, χωρις κλειστα παραθυρα.

Την αποψη μου την εχω καταθεσει επι του θεματος αλλα θα ηθελα να μοιραστω την ιστορια που συνεβει στις αρχες του καλοκαιριου, με αφορμη το ποστ της Σισσυς. Μια οικογενεια φιλων ειχαν ενα B&G macaw 3,5 ετων, τον οποιον ειχα παρει απο μωρο και τον μεγαλωσανε σαν παιδακι μαζι με τα παιδια τους. Τον ειχανε ωρες εξω μαζι τους και στον κηπο και σε βολτες, το πουλι ποτε δεν ειχε σκεφτει να κανει εστω και κινηση να πεταξει. Ενα απογευμα, το τελευταιο μαζι με τον παπαγαλο, καθονταν ολοι στον κηπο και ο παπαγαλος διπλα στο σταντ του. Ξαφνικα αστραψε ο ουρανος, ενω ειχε απλα συννεφια, και αρχισε να φυσσαει δυνατα και πριν προλαβει να αντιδρασει κανεις, ο παπαγαλος τρομαξε και πεταξε. Απο τοτε δεν τον ξαναειδανε. Επισης μελος του φορουμ, μας εχει πει για την παρομοια δικια του εμπειρια.

Εκει που θελω να καταληξω ειναι οτι δε χρειαζεται να ειμαστε αφοριστικοι και απολυτοι.

ποσοι απο εσας εχουν χασει πουλι επιδη δεν κοψανε τα φτερα; Εγω εχω χασει παπαγαλο επιδη δεν εκοψα τα φτερα του. Βεβαια ηταν ιδιαιτερη περιπτωση το πουλι. Τον εχασα την μερα της γιορτης μου, την ωρα που εγω ημουνα Αθήνα και ημουν σε μαγαζι για να του αγορασω τροφη.ρωτησα πως κοβουν τα φτερα γιατι μεχρι εκεινη την στιγμη δεν ηξερα τιποτα για κοψιμο φτερων, μου ειπαν οι ανθρωποι και μετα απο μιση ωρα με πηρε η μανα μου με κλαματα και μου ειπε οτι δεν εκλεισε καλα η πορτα απο το κλουβι και το πουλι εφυγε. Το τι κλαμα εριξα εκεινη την μερα δεν περιγραφεται.η μανα μου απο τις 12 το πρωι μεχρι τις 5 το απογευμα εψαχνε το πουλι. Αν ειχα κοψει τα φτερα το πουλι δεν θα πηγαινε πουθενα ή στην τελικη θα μπορουσαμε με καποιο τροπονα το πιασουμε. Το μονο που με παρηγορει ειναι οτι πεταξε και μαλλον(θελω να πιστευω δεν βρεθηκε σε στομα γατας).υπερ με τα μπουνια.

Φοίβος:

Δημητρη, τελειως φιλικα, δε νομιζω οτι η παρομοιωση σου εχει καμια σχεση με την ενεργεια του ψαλιδισματος των φτερων πτησης.

Ακομη και εκτροφεις στελνουν τα πουλια τους με ψαλιδισμενα φτερα πολλες φορες, και πτηνιατροι που εχουν αντιμετωπισει περιστατικα με ατυχα πουλια εξηγουν τα πλεονεκτηματα που μπορει να εχει σε καποιες περιπτωσεις το ψαλιδισμα των φτερων πτησης. Δε νομιζω να ειναι ολοι αναισθητοι με τα ζωα τους η να θελουν τον "ακρωτηριασμο" τους. Εξαλλου τα πουλια εξακολουθουν και πετανε απλα δεν παιρνουν τοσο μεγαλο υψος. 😉

Καλημέρα παιδιά

Ανέστη, ίσως να υπάρχουν ειδικές περιπτώσεις που απαιτείται το ψαλίδισμα των φτερών πτήσης, όμως ο Γρηγόρης που άνοιξε το thread νομίζω ότι ήθελε να αναφερθεί γενικά σε αυτό το θέμα και όχι ειδικά, με αυτό το δεδομένο τοποθετήθηκα. Αν προσέξεις τα επιχειρήματα υπέρ του ψαλιδίσματος είναι του τύπου « εγώ..», «θέλω..», « δεν θέλω…», «φοβάμαι…». Η ίδια δηλαδή συμπεριφορά που έχουμε –γενικά- όταν χάνουμε έναν δικό μας άνθρωπο « τι θα κάνω εγώ τώρα…», τι θα γίνω τώρα…», «έμεινα μόνος…». Υπερτερεί το Εγώ από την όποια δεδομένη κατάσταση, ίσως τελικά η αγάπη ( σε όλες τις εκφάνσεις της ) να είναι η χειρότερη μορφή καταπίεσης, δεν ξέρω.

Σοφία,
Δυστυχώς δεν έκανα καθόλου πλάκα, αν εσύ έτσι το εξέλαβες, δεν μπορώ να κάνω κάτι.

Δημήτρη δεν πρόσεξες ίσως ότι κάποια μέλη έγραψαν "το απολαμβάνει" (το πουλί δηλαδή έλαβαν υπ'όψη τους τι χρειάζεται), βάζοντας στην άκρη το "εγώ" τους.

εγω παιδια αυτες τις μερες εκπαιδευω τον πιπικο να πεταει.. Καθομαι μακρια απο το κλουβι του και του λεω ελα.. Και ερχεται στον ωμο μου
αν βλεπατε τη χαρα κανει, αφου σημερα το πρωι τουκανα πλακα.. Και δεν τον πηρα και πηγα στη κουζινα.. Οποτε αυτος σκουζοντας ηρθε πετωντας στη κουζινα και εκατσε πανω μου.. Και εβγαλε μια κρυγη γεματη ικανοποιηση...
σιγουρα υπαρχει κινδυνος.. Αλλα τι απ αυτα που κανουμε στη ζωη δεν εχει και τον κινδυνο μεσα τους;
δυστυχως αυτη ειναι η ζωη...η χαρα απ τη καταστροφη σε ενα τεντωμενο σκοινι...

dims:

Καλημέρα παιδιά Αν προσέξεις τα επιχειρήματα υπέρ του ψαλιδίσματος είναι του τύπου « εγώ..», «θέλω..», « δεν θέλω…», «φοβάμαι…». Η ίδια δηλαδή συμπεριφορά που έχουμε –γενικά- όταν χάνουμε έναν δικό μας άνθρωπο « τι θα κάνω εγώ τώρα…», τι θα γίνω τώρα…», «έμεινα μόνος…». Υπερτερεί το Εγώ από την όποια δεδομένη κατάσταση, ίσως τελικά η αγάπη ( σε όλες τις εκφάνσεις της ) να είναι η χειρότερη μορφή καταπίεσης, δεν ξέρω.

Αυτό που νομίζω που κάποιοι προσπαθούν να πουν είναι ότι έτσι και αλλιώς ένας παπαγάλος μεγάλος που και πολλές φορές είναι μόνος του χωρίς κάποιον άλλο παπαγάλο εννοώ, απολαμβάνει σίγουρα περισσότερο να είναι και να περνάει πολλές ώρες με τον ιδιοκτήτη του, παρά να είναι έξω από το κλουβί του κάποιες ώρες της ημέρας όταν θα είναι σπίτι το αφεντικό του.. Αλλά αυτά είναι απόψεις στη τελική και καθένας το αντιμετωπίζει διαφορετικά..

εγω εχω μια αποψη που δεν ξερω πως θα την καταταξεις γρηγορη. Θεωρω τον εαυτο μου οτι εχει διαβασει και εχει ασχοληθει αρκετα με τους παπαγαλους. Βεβαια δεν εχω πολλα πουλια οπως ο γρηγορης και αρκετοι αλλοι εδω μεσα αλλα επειδη εχω παθος με τους παπαγαλους παντα ενημερωνομουν απο βιβλια και διαδικτυο. ημουν μελος σε yahoogroups για τους μονκ,τους σενεγαλης, μεγερς και τους ρικνεκ γιατι λατρευω αυτα τα πουλια. το θεμα του κοψιματος των φτερων απασχολει ολους τους παπαγαλοφιλους ακομα και τους αμερικανους που εχουν πολυ μεγαλα σπιτια και μπορουν να αφιερωσουν ενα δωματιο μονο για το χομπυ τους, τα πουλια.
ξερετε ποια ηταν η χρυση τομη σε αυτο το ερωτημα που μας εθεσε ο γρηγορης;
παιρνουμε μωρο παπαγαλο, στους 8 μηνες κοβουμε τα φτερα, σε αλλους 7 με 8 τα ξανακοβουμε, σε 7 με 8 μηνες τα κοβουμε για προτελευταια φορα. στο διαστημα αυτο το πουλι εχει δεθει παρα πολυ μαζι μας ειναι τελειως ημερο και εχει χτιστει μια ιδανικη σχεση. το αφηνουμε εναμιση με δυο χρονια χωρις να του στερουμε τα φτερα του που τα εχει αναγκη για να προσελκυσει το ταιρι του (ειναι η περιοδος που τα περισσοτερα ειδη ωριμαζουν σεξουαλικα και εχουν... Ιδιαιτερη συμπεριφορα). κοβουμε τα φτερα για τελευταια φορα οταν ειναι 4+ χρονων και ειμαστε ολοι ευτυχισμενοι. μετα το πουλι μας θα ειναι ενας αχωριστος συντροφος, δεν θα τον περιοριζουμε και δεν θα μας αποχωριζεται! αυτα εχω ναπω και συγνωμη για την διαφημιση που εκανα στον εαυτο μου στην αρχη.

Υπέρ ή κατά κοψίματος φτερών

Δημήτρη συγνώμη, που βρήκες κάθε 7-8 μήνες κόψιμο φτερών; Εμάς είναι 9 μηνών και έχουμε κόψει δύο φορές λίγο τις άκρες, ώστε να πετάει μεν, αλλά χωρίς να παίρνει πολύ ύψος. Μας τα έκοψε μια φορά στους 5 μήνες που το "υιοθετήσαμε" ο ιδιοκτήτης του petshop και πριν λίγες μέρες (δηλαδή μετά 4 μήνες) ο κτηνίατρος. Να μεγάλωναν περισσότερο δε γινόταν να το αφήσουμε, έφευγε συνέχεια (πολλές ώρες εκτός κλουβιού), και γρατζουνίστηκε δύο φορές στο κεφαλάκι.
(Αfrican Grey)..

αν ψαξεις στο μηνυμα γραφω ξεκαθαρα που το βρηκα. μπες στα yahoogroups (εγω ημουν σε σενεγαλης, μονκ, μεγερ και ρικνεκ). Θα υπαρχουν σιγουρα παρα πολλα γκρουπ και για ζακο. Δινεις email στο yahoo και αμεσως μπαινεις στο γκρουπ. Για το καθε ειδος υπαρχουν μερικες φορες και περισσοτερα απο 20 γκρουπ. Διαλεξε οποιο εχει πιο πολλα μελη. Δεν υπαρχει απορια που να μην λυθει! Υπαρχουν και ενα ελληνικο και ενα κυπριακο yahoogroup αποκλειστικα για παπαγαλους! Στο ελληνικο γνωρισα και τον κωνσταντινο (ranchopapagayo) που ειναι και εδω μεσα. αν θελεις στειλε μου πμ να σου δωσω και διευθυνσεις.

τι εννοειται κοψιμο φτερων; Κοψιμο του μυ ή του φτερωματοσ?

Κόψιμο φτερών πτήσης. Κόψιμο των μεγάλων φτερών απο τις φτερούγες του παπαγάλου με αποτέλεσμα να μην πετάει μακριά. Όχι κόψιμο μυών 😉

τελοσπαντων νομιζω καταλαβα. ειμαι υπερ αλλα χωρισ να ειμαι σιγουρη.Εχει να κανει κ με τη ψυχολογια του πουλιου κ αυτο με δυσκολευει. Θα το δοκιμασω οταν εξοικιωθει μαζι μου κ με τον χωρο.

Από ότι βλέπω φροντίζεις καναρίνια.. Αν έχεις κάποιον μεγάλο παπαγάλο και απλά δεν το έχεις γράψει, τότε ok. Γιατί ούτε για Budgies ή άλλους μικρούς παπαγάλους έχει νόημα!