Ελευθερία ή θάνατος;
Ανοίγω ένα θέμα που πάντα ήταν η μεγάλη μου απορία όσο καιρό ασχολούμαι με το αγαπημένο μου πουλί.
Την καρδερίνα.
Αν δεν είμαι στα πλαίσια των κανονισμών του Φόρουμ όσο αναφορά τα ιθαγεννή ζητάω συγγνώμη και παρακαλώ να διαγραφεί το παρόν.
Και η απορία μου είναι η εξής.
Οταν θα ελευθερώσουμε ένα αιχμαλωτισμένο πουλί που ζει για 1-2 χρόνια και πάνω στο κλουβί... Τι θα απογίνει;
Το ελευθερώνουμε ή το στέλνουμε στο θάνατο;
(αφού πλέον είναι μαθημένο στο κλουβί)
Πολύ ενδιαφέρον θέμα, μ' έχει απασχολήσει κι εμένα πάρα πολλές φορές.
Φυσικά δεν ξέρω την τεκμηριωμένη απάντηση αλλά φοβάμαι πως ο πολύχρονος εγκλεισμός ιδρυματοποιεί κατά κάποιον τρόπο τα πουλιά και τα κάνει αδύναμα ν' ανταπεξέλθουν στις δυσκολίες της ελεύθερης επιβίωσης.
Επίσης δεν ξέρω κατά πόσον γνωρίζουμε τους κοινωνικούς κανόνες του σμήνους και αν θα γίνει αποδεκτό ώστε να ενσωματωθεί, να αναπαραχθεί ή θα είναι εξωστέο.
Βλέπω μια σπουδή από κάποιους να τελέσουν την "καλή" τους πράξη χωρίς προβληματισμό και σχεδιασμό και σκιάζομαι.
Θα ήθελα να ακούσω απόψεις ατόμων που γνωρίζουν ή έστω έτσι νομίζουν, επί του θέματος.
Η απάντηση εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το είδος του πουλιού και άλλους παράγοντες. Θα πω όμως τη δική μου άποψη για τις καρδερίνες, αφού γιαυτές άνοιξες το θέμα. Οι καρδερίνες (γαρδέλια τις λέμε στον τόπο μου) είναι γενικά ''σκληρά'' πουλιά. Ανθεκτικά. Επίσης αν έχεις προσέξει το καλοκαίρι στα χωράφια... Τα πουλιά αυτά κοπαδιάζουν. Ζουν δηλαδή σε σμήνη. Αν αφήσεις μια καρδερίνα ελεύθερη το πιθανότερο είναι να βρει ένα νέο κοπάδι και να ''θυμηθεί'' από τα άλλα μέλη του κοπαδιού όσα δεν μπορεί το ένστικτο της θυμίσει. Υπάρχουν όμως δύο σοβαροί αστάθμητοι παράγοντες:
-
Όταν πριν χρόνια αιχμαλωτίστηκε, ήταν ενήλικο πουλί ή ακόμα ανώριμο (πχ γύρω απ το κεφάλι δεν είχε κοκκινίσει ακόμα). ΑΝ ΔΕΝ ήταν ενήλικο τότε είναι πολύ πιθανό να μην έμαθε ποτέ αυτά που τα πουλιά πρέπει μικρά να μάθουν για να μπορούν να ζουν ΑΝΕΞΆΡΤΗΤΑ. Αυτά ενδεχομένως να μην τα διδαχτεί ποτέ ξανά (πχ που να βρίσκει σπόρους). Ένα τέτοιο πουλί, που δεν πρόλαβε ως ελεύθερο να ζήσει 100% ανεξάρτητο, δε θα επιβιώσει έξω απ το κλουβί. Έχει καναρινοποιηθεί.
-
Οι καρδερίνες (τουλάχιστον στον δικό μου τόπο) είναι μεταναστευτικά πουλιά. Αν το αφήσεις ελεύθερο σε εποχή του χρόνου (χειμώνας πχ) που δεν θα βρει κανένα κοπάδι του είδους του δε νομίζω να επιβιώσει. Επίσης, για να μεταναστεύουν θα πει ότι την εποχή αυτή δεν μπορούν να ζήσουν εκεί που εσύ το αφήνεις ελεύθερο.
Σε ποια ηλικία μπήκε στο κλουβί;ΑΒΑΤΟΝ:
Οταν θα ελευθερώσουμε ένα αιχμαλωτισμένο πουλί που ζει για 1-2 χρόνια και πάνω στο κλουβί... Τι θα απογίνει;
Stavros:
Σε ποια ηλικία μπήκε στο κλουβί;
Καλή ερώτηση.
Συνήθως αιχμαλωτίζουν τα μικρά πουλιά..
Λογικα αν ελευθερωθουν σε μερος που εχει και αλλες καρδερινες θα μαθουν απο τις αλλες.. Αυτο το θεμα επισης ισχυει και για τα θηλυκα καρδερινοκαναρα. Ποιοι τα κρατανε; Εγω επιασα ενα θηλυκο λουγαροκαναρο τον ιουλιο. Καποιος το αφησε επειδη ητανε θηλυκο.
Όταν λες έπιασα.. Τι εννοείς... Πως το έπιασε... ήταν άγριο ή πήγαινε γύρω-γύρω από το κλουβί;billdere:
Εγω επιασα ενα θηλυκο λουγαροκαναρο τον ιουλιο. Καποιος το αφησε επειδη ητανε θηλυκο.
Υπάρχει θέμα Γιάννη @misalouris Τι πουλι ειναι αυτο; | PetBirdsmisalouris:
Όταν λες έπιασα.. Τι εννοείς... Πως το έπιασε... ήταν άγριο ή πήγαινε γύρω-γύρω από το κλουβί;
Το ειδα κολλημενο πανω στο κλουβι που ειχα ενα πουλι. Το τρομαξα να φυγει δεν εφευγε και ξαναρχοτανε συνεχεια. Ε δεν ειχα αλλη επιλογη και το λυπηθηκα. Ειχα ανοιξει και σχετικο ποστ. Παντως ητανε μικρο ή το ειχανε αφησει πολυ προσφατα
Δεν τα συνδύασα. Έχετε δίκιο.
Αν μείνει για ένα χρόνο μές στο κλουβί και το ελευθερώσεις, μια χαρά θα ζήσει. Τώρα για 2 χρόνια, δεν είμαι τόσο βέβαιος.
Εγω εχω την αισθηση οτι μια χαρα καταφερνουν να επιβιωσουν. Αγριμακια γεννηθηκαν, δεν μας ειχαν ποτε τους ουτε αναγκη, ουτε ορεξη. Αν ειναι ετσι οπως τα λετε, η ΑΝΙΜΑ και τοσες αλλες οργανωσεις που κρατα για μηνες ως και χρονο κι ισως σε καποιες περιπτωσεις και παραπανω οπως εχω ακουσει καποια πουλια μεχρι να αναρρωσουν πληρως και μετα τα απελευθερωνει, το παιζει κορωνα-γραμματα; Τα ρινγκ νεκς που ηρθαν αρχικα εδω αιχμαλωτισμενα απο αλλες χωρες με αλλο κλιμα εντελως κι αλλο ενδιαιτημα, δεν καταφεραν να επιβιωσουν; Θα μου πεις δεν ειναι ολα τα πουλια το ιδιο προσαρμοστικα, συμφωνω. Οι καρδερινες ομως εδω ειναι στο σπιτι τους. Σιγουρα μπορει καποιες να μην επιβιωσουν οπως μπορει να μην επιβιωναν ουτως η αλλως ακομη κι αν δεν ειχαν αιχμαλωτιστει.
Σε καθε περιπτωση, αυτη η απορια Βασίλη μου δινει μια αισθηση απενοχοποιησης του εαυτου μας μπροστα στο διλημμα "Να το ελευθερωσω ή οχι;-Μπα μωρε πως θα ζησει χωρις εμενα τωρα που με εμαθε..". Μην το παρεις προσωπικα, μιας και δεν ειναι η πρωτη φορα που το ακουω κι αποτυπωνω απλως τις σκεψεις μου. Αν μας εκαιγε αποκλειστικα και μονο το αν θα επιζησει, δεν θα επρεπε να εχει αιχμαλωτιστει εξαρχης. Ολοι ξερουμε οτι ειναι μεγαλη η πιθανοτητα να μην επιζησει ενα αγριμι στο κλουβι.
Εγώ πιστεύω ότι αν η καρδερίνα είναι σε καλή φυσική κατάσταση και απελευθερωθεί στο σωστό τόπο και την σωστή στιγμή έχει πολύ μεγάλες πιθανότητες να επιβιώσει και να ξαναενταχτεί στην φύση.
Να μην βρίσκεται σε φάση πτερορροίας και να αφεθεί σε τόπο με νερό. Το νερό για τα ιθαγενή είδη είναι ένα από τα βασικά προβλήματα τους και διανύουν μεγάλες αποστάσεις κάθε μέρα. Όπως σωστά ανέφερε ο Passenger αν αφεθεί κοντά σε κοπάδια καρδερίνας τότε θα τις ακολουθήσει και θα μιμηθεί την συμπεριφορά τους. Η καλύτερη εποχή για μένα είναι το φθινόπωρο μετά την πτεροροία. Αυτήν την εποχή τα πουλιά κοπαδιάζουν και τα πρωτοβρόχια δημιουργούν ευνοϊκές συνθήκες. Διαφορετικά νωρίς την Άνοιξη.
Στο τόπο μου οι καρδερίνες αναπαράγονται ζουν όλο το χρόνο. Ζουν κυρίως σε μικρές ομάδες εκτός από την περίοδο αναπαραγωγής.
Φοίβος:
Εγω εχω την αισθηση οτι μια χαρα καταφερνουν να επιβιωσουν. Αγριμακια γεννηθηκαν, δεν μας ειχαν ποτε τους ουτε αναγκη, ουτε ορεξη. Αν ειναι ετσι οπως τα λετε, η ΑΝΙΜΑ και τοσες αλλες οργανωσεις που κρατα για μηνες ως και χρονο κι ισως σε καποιες περιπτωσεις και παραπανω οπως εχω ακουσει καποια πουλια μεχρι να αναρρωσουν πληρως και μετα τα απελευθερωνει, το παιζει κορωνα-γραμματα; Τα ρινγκ νεκς που ηρθαν αρχικα εδω αιχμαλωτισμενα απο αλλες χωρες με αλλο κλιμα εντελως κι αλλο ενδιαιτημα, δεν καταφεραν να επιβιωσουν; Θα μου πεις δεν ειναι ολα τα πουλια το ιδιο προσαρμοστικα, συμφωνω. Οι καρδερινες ομως εδω ειναι στο σπιτι τους. Σιγουρα μπορει καποιες να μην επιβιωσουν οπως μπορει να μην επιβιωναν ουτως η αλλως ακομη κι αν δεν ειχαν αιχμαλωτιστει.Σε καθε περιπτωση, αυτη η απορια Βασίλη μου δινει μια αισθηση απενοχοποιησης του εαυτου μας μπροστα στο διλημμα "Να το ελευθερωσω ή οχι;-Μπα μωρε πως θα ζησει χωρις εμενα τωρα που με εμαθε..". Μην το παρεις προσωπικα, μιας και δεν ειναι η πρωτη φορα που το ακουω κι αποτυπωνω απλως τις σκεψεις μου. Αν μας εκαιγε αποκλειστικα και μονο το αν θα επιζησει, δεν θα επρεπε να εχει αιχμαλωτιστει εξαρχης. Ολοι ξερουμε οτι ειναι μεγαλη η πιθανοτητα να μην επιζησει ενα αγριμι στο κλουβι.
Κοιταξε να δεις φοιβο.. Εκανα το καλο και το κρατησα γιατι απο την μια καποιος το ελευθερωσε και απο την αλλη γιατι ερχοτυνεχεια σε μενα, το εδιωχνα και ξαναερχοτανε παλι.. Ε το εβαλα σε ενα κλουβακι αλλα σκεφτηκα οτι θα το κρατησω μεχρι να γερασει και οχι πως θα το αφησω ελευθερο μετα απο καποιο χρονικο διαστημα, κ ετσι το εβαλα σε ενα κλουβακι με φαει κ νερο. Παντως φαινοτανε οτι ητανε κλουβισιο πουλι απο την αρχη
Είναι πολύ δύσκολη υπόθεση η επανένταξη στο φυσικό περιβάλλον για τα ζώα και πιο πολύ για τα πτηνά. Ειδικά αυτά που αιχμαλωτίστηκαν σε πολύ νεαρή ηλικία (μικρότερα του 1 έτους), γιατί έχουν χάσει τη βασική εκπαίδευση από τους γονείς και το μικρό κοπάδι που δημιουργούν στους πρώτους μήνες της ζωής.
Αν το πτηνό είναι θηλυκό (σπάνιες περιπτώσεις) ίσως μπορέσει να μπει σε κάποια παρόμοια ομάδα αν φυσικά η απελευθέρωση γίνει το σωστό χρόνο και τόπο. Αν είναι αρσενικό (στις περισσότερες περιπτώσεις) τότε πρέπει να δώσει μάχη με το κυρίαρχο αρσενικό του κοπαδιού και να το νικήσει ώστε να γίνει αυτό ο αρχηγός. Σε τέτοια "μάχη" όμως γνωρίζουμε όλοι από πριν το νικητή.
Στις διάφορες απελευθερώσεις θηραμάτων για εμπλουτισμό της περιοχής θήρευσης που κάνουν οι διάφοροι κυνηγετικού σύλλογοι, θηροφύλακες ή δασαρχεία το ποσοστό επιβίωσης των πτηνών περιορίζεται σε μονοψήφια ποσοστά κι ας έχουν τη συνεχή "βοήθεια", προστασία και ας έχει γίνει και πολύμηνη προετοιμασία του μέρους.
Ένα πτηνό που πλησιάζει τα κλουβιά των καναρινιών για να φάει είναι σίγουρο πως δεν ξέρει πως υπάρχει και αλλού τροφή και καλό είναι να προστατευτεί παραμένοντας δυστυχώς σε κλουβί.
misalouris:
Είναι πολύ δύσκολη υπόθεση η επανένταξη στο φυσικό περιβάλλον για τα ζώα και πιο πολύ για τα πτηνά. Ειδικά αυτά που αιχμαλωτίστηκαν σε πολύ νεαρή ηλικία (μικρότερα του 1 έτους), γιατί έχουν χάσει τη βασική εκπαίδευση από τους γονείς και το μικρό κοπάδι που δημιουργούν στους πρώτους μήνες της ζωής. 1.Αν το πτηνό είναι θηλυκό (σπάνιες περιπτώσεις) ίσως μπορέσει να μπει σε κάποια παρόμοια ομάδα αν φυσικά η απελευθέρωση γίνει το σωστό χρόνο και τόπο. Αν είναι αρσενικό (στις περισσότερες περιπτώσεις) τότε πρέπει να δώσει μάχη με το κυρίαρχο αρσενικό του κοπαδιού και να το νικήσει ώστε να γίνει αυτό ο αρχηγός. Σε τέτοια "μάχη" όμως γνωρίζουμε όλοι από πριν το νικητή. Στις διάφορες απελευθερώσεις θηραμάτων για εμπλουτισμό της περιοχής θήρευσης που κάνουν οι διάφοροι κυνηγετικού σύλλογοι, θηροφύλακες ή δασαρχεία το ποσοστό επιβίωσης των πτηνών περιορίζεται σε μονοψήφια ποσοστά κι ας έχουν τη συνεχή "βοήθεια", προστασία και ας έχει γίνει και πολύμηνη προετοιμασία του μέρους. 2. Ένα πτηνό που πλησιάζει τα κλουβιά των καναρινιών για να φάει είναι σίγουρο πως δεν ξέρει πως υπάρχει και αλλού τροφή και καλό είναι να προστατευτεί παραμένοντας δυστυχώς σε κλουβί.
Γιαννη, μου προκυπτουν μερικα ερωτηματα απο τη γνωμη που διατυπωνεις
-
Σε ποια ειδη πουλιων αναφερεσαι που υπαρχει αρχηγος σμηνους ενα κυριαρχο αρσενικο που κανει κουμαντο; Αυτο δεν συνηθιζεται στα πουλια σε αντιθεση ισως με πολλα αλλα "κοπαδιαστα" ζωα. Τα πουλια κυριως χρησιμοποιουν τον αριθμο τους ως αμυνα κι οχι ως επιθεση οπως κανουν τα αρπακτικα που συνηθως εκει η ομαδα διεπεται απο ιεραρχια.
-
Ναι βεβαια, μεσα σε μια τσιμεντουπολη τι αλλο να βρει ή ποιους ομοιους του να βρει να ακολουθησει; Αν εμενες σε κανενα χωριο, θα ερχοταν πιστευεις στο σπιτι σου η καρδερινα που εφυγε απο το γειτονα για να φαει απο τα σπορια που πεφτουν απο τα καναρινια σου; Ακομη κι αν θεωρησουμε οτι η πιθανοτητα δεν ειναι ποτε μηδεν, πιστευεις οτι θα ειναι εστω και παρομοια με αυτην ενος πουλιου που δραπετευσε σε μια πολη;
Δεν προλαβαίνω να το μεταφράσω, release of captive animals - amaZOOnico - (Selva Viva / Ecuador), έχει και άλλα πολλά στο internet από καταφύγια επανένταξης. Δεν είναι και τόσο απλό το θέμα.
Όσες φορές έχω δει κοπάδια με καρδερίνες, πάντα υπάρχουν περισσότερα από 1 αρσενικά. 3-4 ή και περισσότερα
Ξανά λέω όμως ότι η επανένταξη διαφέρει σημαντικά από είδος σε είδος. Άλλοι κανόνες ισχύουν για τα θηλαστικά, άλλοι για τα πουλιά. Άλλοι μεταξύ των διαφόρων ειδών πουλιών. Ο φλώρος ας πούμε (το πιο σκληρό και ανυπότακτο -για μένα- από όσα ο άνθρωπος έβαλε στο κλουβί του) συνήθως ζει μοναχικά. Δε κοπαδιάζει. Είναι επίσης ενδημικό και όχι μεταναστευτικό είδος. ΑΝ πριν την αιχμαλωσία είχε τελειώσει το ''σχολείο'' τότε σχετικά εύκολα θα τα καταφέρει πάλι μόνος του έξω
"Το προλαμβάνειν κρείττον του θεραπεύειν".
Το σημαντικότερο είναι να μην αιχμαλωτίζονται τα άγρια ζώα και πουλιά. Εκεί πρέπει να δοθεί το βάρος, ιδεολογικά με εκπαίδευση και ενημέρωση και πρακτικά με διοικητικό έλεγχο.
maria p:
Δεν προλαβαίνω να το μεταφράσω, release of captive animals - amaZOOnico - (Selva Viva / Ecuador), έχει και άλλα πολλά στο internet από καταφύγια επανένταξης. Δεν είναι και τόσο απλό το θέμα.
Mία πολύ γρήγορη μετάφραση.
Συχνές ερωτήσεις - Απελευθέρωση των ζώων σε αιχμαλωσία
Εισαγωγή
Σε έναν ιδανικό κόσμο, κάθε ζώο που φθάνει σε amaZOOnico θα πρέπει να επιστραφεί στην άγρια σε κάποιο σημείο. Αν και την απελευθέρωση των ζώων έκκληση προς τα πανανθρώπινα ιδανικά της ελευθερίας και της άγριας φύσης, μπορεί στην πραγματικότητα να είναι επιβλαβής για το συγκεκριμένο ζώο, το είδος, ή ακόμα και το οικοσύστημα ως σύνολο. Υπάρχουν μια σειρά από λόγους για τους οποίους επιστρέφουν ένα ζώο στο φυσικό του περιβάλλον είναι μια δύσκολη απόφαση.
Είναι αρκετά βιότοπο εκεί;
Όταν αφήσετε ένα ζώο, που προφανώς πρέπει να το απελευθερώσει κάπου. Η αλλαγή από την αιχμαλωσία στην άγρια είναι αγχωτική και αποπροσανατολιστικά; Αυτό αφήνει τα ζώα ιδιαίτερα ευάλωτο στο κυνήγι, εφόσον έχουν κυκλοφορήσει σε ένα απροστάτευτο περιοχή. Είναι άσκοπο να ξοδέψει πολλή προσπάθεια για την προετοιμασία ενός ζώου για την απελευθέρωση μόνο για να μπορεί να ανακαταλάβει αμέσως. amaZOOnico βρίσκεται στην άκρη της 11km² προστατευόμενων πρωτογενούς δάσους ('Selva Viva »), στην οποία απαγορεύεται το κυνήγι. Αυτή είναι η περιοχή που χρησιμοποιούμε για την απελευθέρωση των ζώων που πιστεύουμε ότι είναι κατάλληλα για την επαναφορά. Δυστυχώς, αυτό το αποθεματικό είναι ουσιαστικά ένα νησί που περιβάλλεται από μη προστατευόμενες περιοχές, και αυτό παρουσιάζει προβλήματα.
Μερικά ζώα έχουν ένα φυσικό εύρος μεγαλύτερο από το μέγεθος του αποθεματικού. Αυτά περιλαμβάνουν; Μεγάλα ζώα όπως tapirs που κυμαίνονται σε ευρείες περιοχές για να αναζητήσουν τροφή. Αρπακτικά ζώα, για παράδειγμα γάτες, που διανύουν μεγάλες αποστάσεις για να κυνηγούν τη λεία; και τα πτηνά, τα οποία είναι πολύ ευκίνητα και μπορούν εύκολα να μετακινηθούν σε νέες περιοχές. Αυτά τα ζώα θα εγκαταλείψουν τακτικά τα όρια του αποθεματικού, και όταν το κάνουν, είναι πιθανό να συλληφθούν από κυνηγούς.
Το αποθεματικό έχει προστατευθεί για σχεδόν μια δεκαετία. Για ορισμένα είδη ζώων υπήρξε αρκετός χρόνος για τους πληθυσμούς τους να επανέλθουν σε φυσικό επίπεδο. Η εισαγωγή του επιπλέον ζώων σε έναν από αυτούς τους πληθυσμούς θα προκαλέσει προβλήματα. Μερικά ζώα είναι ιδιαίτερα εδαφικά, και η εισαγωγή ενός νέου ζώου σε ένα υπάρχον έδαφος θα προκαλέσει σύγκρουση. Η μοίρα του ηττημένου θα είναι στην καλύτερη περίπτωση μια εξορία σε ακατάλληλο βιότοπο, και στη χειρότερη περίπτωση θάνατο. Για όλα τα ζώα ενός εισαχθεί μεμονωμένα αντιπροσωπεύει τον ανταγωνισμό για τροφή και άλλους πόρους, και θα προκαλέσει άγχος για ένα απόλυτα υγιές άγριο πληθυσμό.
Τα ζώα διαφέρουν σε όλη τη σειρά τους, και η εισαγωγή ενός ατόμου από μια διαφορετική περιοχή μπορεί να μειώσει τη γενετική ποικιλότητα των ειδών στο σύνολό της.
Για τις ανεκπαίδευτο μάτι διάφορα μέρη του τροπικού δάσους φαίνονται αρκετά παρόμοια, αλλά στην πραγματικότητα περιέχει μια ευρεία ποικιλία των διαφορετικών οικοτόπων. Παρά το μέγεθος της Selva Viva, δεν περιέχει το πλήρες φάσμα των οικοτόπων που απαντούν σε όλη την Αμαζονία του Εκουαδόρ, και ως εκ τούτου, ορισμένα εξειδικευμένα είδη μπορεί να μην είναι σε θέση να ζουν άγρια εδώ.
Είναι το ζώο προσαρμοσμένο για την επιβίωση στην άγρια φύση;
Όταν ένα ζώο έρχεται να amaZOOnico έχει ήδη κάποιο επίπεδο της επαφής με τους ανθρώπους. Αυτό μπορεί να κυμαίνεται από το σύντομο χρονικό διάστημα μεταξύ παράνομη σύλληψη στην άγρια φύση και την κατάσχεση από την αστυνομία σε όλη τη διαδρομή προς τα ζώα που έχουν εκτραφεί ή να έχουν γεννηθεί στην αιχμαλωσία, για παράδειγμα, ως οικογενειακό κατοικίδιο ζώο. Κάθε επίπεδο της ανθρώπινης επαφής βούληση έχει αρνητική επίδραση στην ικανότητα του ζώου να επιβιώσουν στην άγρια φύση. Το ποσό της ζημιάς εξαρτάται από τις συνθήκες, αλλά για πολλά ζώα που σημαίνει ότι ποτέ δεν θα είναι σε θέση να ζήσει όπως θα έκαναν φυσικά.
Το άγχος και σωματική βλάβη που προκλήθηκε από τις κακές συνθήκες διαβίωσης ή οριστικές σκληρότητα μπορεί να αποδυναμώσει τα ζώα στο βαθμό που ποτέ δεν θα ανακάμψει πλήρως.
Τα ζώα που εκτρέφονται σε μια ακατάλληλη δίαιτα ή σε ένα στενό κλουβί δεν μπορεί να αναπτυχθεί σωστά. Οι κυνηγοί συχνά σπάσει τα φτερά των πτηνών που συλλαμβάνονται για το εμπόριο κατοικίδιων ζώων; Ποτέ δεν θα πετάξει ξανά. Τόνισε τα ζώα είναι επίσης πιο πιθανό να πιάσει ασθένειες.
Συχνά πιο ενοχλητικό από τη σωματική βλάβη είναι οι αλλαγές στη φυσική συμπεριφορά ενός ζώου που προκλήθηκε από τη σύλληψη ή την αιχμαλωσία.
Λόγω της έντονης πίεσης κυνήγι πιο τροπικό δάσος τα ζώα έχουν αναπτύξει ένα φυσικό φόβο των ανθρώπων, και θα φύγει ή να αποκρύψετε μόλις ανιχνεύσει προσεγγίζει την ανθρώπινη. Όταν τα ζώα εκτρέφονται από τους νέους μεταξύ των ανθρώπων ή αν ξοδεύουν πολύ χρόνο σε στενή επαφή με τους ανθρώπους ως ενήλικες θα χάσουν αυτό το ένστικτο. Αν απελευθερωθεί, αυτό είναι πιθανό να οδηγήσει σε ταχεία θάνατο, όπως θα είναι εύκολο να πιάσει από παράνομους κυνηγούς, ακόμη και σε ένα προστατευμένο καταφύγιο; Που σημαίνει ακόμα και πλησιάζουν ενεργά τους ανθρώπους από περιέργεια.
Παρά το γεγονός ότι τα ζώα που γεννιούνται με το ένστικτο για να επιβιώσουν, μαθαίνουν από το περιβάλλον τους, καθώς αναπτύσσονται. Θηρευτές μάθουν να κυνηγούν παρακολουθώντας τις μητέρες τους και να παίζουν με τα αδέλφια τους, και τη λεία τους να μάθουν πώς να βρει το σωστό φαγητό και την αποφυγή του κινδύνου με τον ίδιο τρόπο. Όταν τα ζώα έχουν σε αιχμαλωσία δεν μπορούν ποτέ να μάθουν πώς να βρουν τροφή ή πώς να αποφύγουν τα αρπακτικά ζώα, και θα πεθάνουν γρήγορα. Αυτά τα προβλήματα είναι πιο σοβαρά στις περιπτώσεις των προηγμένων ζώα όπως τα θηλαστικά που εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό μάθει δεξιότητες; Ερπετά, για παράδειγμα, είναι πιο οδηγείται από ένστικτο και μόνο και είναι πιθανό να προσαρμοστούν πιο γρήγορα στη ζωή στην άγρια φύση.
Πολλά ζώα του δάσους βροχής είναι εξαιρετικά κοινωνικά πλάσματα, όπως ακριβώς και ανθρώπινη κοινωνία που ζουν από πολύπλοκους κανόνες συμπεριφοράς. Ένας αιχμάλωτος κοινωνικό ζώο θα έχει πρόβλημα να βρει την ομάδα, αν έχει κυκλοφορήσει, και λόγω του άγχους της αιχμαλωσίας μπορεί να έχουν αναπτύξει ψυχικά προβλήματα που σημαίνει ότι δεν μπορεί να σχετίζονται σωστά με τους συναδέλφους ζώα του. Μερικά ζώα που εκτρέφονται με ανθρώπους μπορεί να τους θεωρούν ως δικό τους είδος και θα είναι δυστυχισμένος χωρίς ανθρώπινη συντροφιά; δεν μπορούν ποτέ να είναι σε θέση να ενταχθούν σε μια ομάδα ζώων.
Οι ντόπιοι που ενδέχεται να επηρεαστούν;
amaZOOnico στηρίζεται σε μια καλή σχέση με τους τοπικούς ανθρώπους για να εξασφαλίσει ότι σέβονται την προστατευόμενη φύση της Selva Viva. Εάν τα ζώα που απελευθερώνουν τότε πάμε για να προκαλέσει προβλήματα στη συνέχεια, θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο τη σχέση αυτή. Εάν ένα ζώο που θα απελευθερώσει τις επιθέσεις κοτόπουλα κάποιου ή τρώει φρούτα από την φυτεία τους, τότε το άτομο θα είναι θυμωμένοι μαζί μας, και θα προσπαθήσουμε να σκοτώσει την παραβατική ζώων, ανεξάρτητα από το σεβασμό τους για το έργο μας εδώ, επειδή αντιπροσωπεύει μια απειλή για τα προς το ζην τους. Αυτό το πρόβλημα είναι ιδιαίτερα κακή στην περίπτωση των ζώων που έχουν χάσει το φόβο τους για τους ανθρώπους, καθώς θα είναι πιο τολμηρή στην επίθεση του ζωικού κεφαλαίου και των καλλιεργειών των ανθρώπων, και δεν θα είναι τόσο καλή στην αποφυγή κινδύνου.
Είναι η απελευθέρωση νόμιμο;
Μερικά από τα ζώα μας είναι που μας έφερε από την αστυνομία, που τους έχουν κατασχεθεί από παράνομες πράξεις λαθρεμπορίας. Η αστυνομία ακολουθούν αυστηρούς κανονισμούς όσον αφορά τον χειρισμό των δημευθέντων ζώων, για να διασφαλιστεί ότι δεν θα πάει «λείπει». Αν και αυτό είναι σημαντικό ως όπλο κατά της διαφθοράς, μας προκαλεί επίσης προβλήματα όταν θέλουμε να απελευθερώσουν τα ζώα, επειδή η αστυνομία ελέγχει συστηματικά για την τύχη των ζώων που έχουν δοθεί σε κέντρα διάσωσης. Αν έχουμε κυκλοφορήσει ένα ζώο, πρέπει να αποδείξει ότι είναι στο δάσος; Αυτό είναι δυνατό μόνο με τη χρήση ραδιο-εξοπλισμό παρακολούθησης, το οποίο είναι ακριβό.
Επιτυχία
Παρά τα πολλά προβλήματα που συνδέονται με την επιστροφή των ζώων στη φύση, έχουμε κυκλοφορήσει με επιτυχία ένα μεγάλο αριθμό των ατόμων μια ευρεία ποικιλία των ειδών. Πολλά είδη έχουν πλήρως εξαλειφθεί στην περιοχή αυτή, και δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα με τη σύγκρουση μεταξύ άγριων και τα άτομα που ελευθερώνονται. Μερικά είδη
Όπου υπάρχει ομαδική ζωή, από το κοτέτσι με τον αρχηγό κόκορα μέχρι και το μικρό σμήνος πτηνών, γαλιάντρα, καρδερίνα κλπ υπάρχει ιεραρχία και κλιμάκωση της θέσης του κάθε πτηνού, είτε κατά τους μήνες ένταξης των νέων πτηνών στην "μεγάλη" ανταγωνιστική κοινωνία, είτε αυτή προέρχεται από την ανάγκη προστασίας του σμήνους. Αυτά τα κοπάδια μικρά ή μεγάλα την Άνοιξη με τη δημιουργία των ζευγαριών σταματούν να υπάρχουν.Φοίβος:
1. Σε ποια ειδη πουλιων αναφερεσαι που υπαρχει αρχηγος σμηνους ενα κυριαρχο αρσενικο που κανει κουμαντο; Αυτο δεν συνηθιζεται στα πουλια σε αντιθεση ισως με πολλα αλλα "κοπαδιαστα" ζωα. Τα πουλια κυριως χρησιμοποιουν τον αριθμο τους ως αμυνα κι οχι ως επιθεση οπως κανουν τα αρπακτικα που συνηθως εκει η ομαδα διεπεται απο ιεραρχια.
Φυσικά και το περιβάλλον βοηθάει είτε αρνητικά, είτε θετικά το πουλί να σιτιστεί. Ποιο πουλί όμως; Αυτό που ξέρει, αυτό που έχει διδαχθεί, αυτό που γνωρίζει πως και που θα βρει τροφή και κυρίως πως θα προστατευτεί από όλα τα αρπακτικά. Τα "γιαβράκια" που με χαρά επιδεικνύουν οι "κατσαπλιάδες" δεν έχουν καμία πιθανότητα επανένταξης όπου κι αν βρίσκονται. Χρειάζεται τεκμηριωμένη και εξειδικευμένη προσπάθεια από έμπειρους και με τον αντίστοιχο εξοπλισμό ανθρώπους ώστε να υπάρχουν πιθανότητες επιβίωσης κατά την επιστροφή τους στη φύση.Φοίβος:
2. Ναι βεβαια, μεσα σε μια τσιμεντουπολη τι αλλο να βρει ή ποιους ομοιους του να βρει να ακολουθησει; Αν εμενες σε κανενα χωριο, θα ερχοταν πιστευεις στο σπιτι σου η καρδερινα που εφυγε απο το γειτονα για να φαει απο τα σπορια που πεφτουν απο τα καναρινια σου; Ακομη κι αν θεωρησουμε οτι η πιθανοτητα δεν ειναι ποτε μηδεν, πιστευεις οτι θα ειναι εστω και παρομοια με αυτην ενος πουλιου που δραπετευσε σε μια πολη;
Μάλλον δεν θα μάθουμε ποτέ τι συμβαίνει στατιστικά.
Η δική μου αίσθηση, είναι ότι το άγριο ένστικτο, αλλά και το ένστικτο επιβίωσης, οδηγεί τα πουλιά στο να εγκληματιστούν στο ελεύθερο περιβάλλον, να ενσωματωθούν στα νέα δεδομένα και να ανταπεξέλθουν. Η φύση φροντίζει γι αυτό διαχρονικά.
Είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα βρουν πουλιά του ίδιου είδους, θα ενωθούν μαζί τους, θα τα μιμηθούν, θα μάθουν να αποφεύγουν τους θηρευτές και τις αντιξοότητες.
Είναι πολλά τα παραδείγματα (και στη χώρα μας) που τελείως ξενικά και εισαγόμενα είδη- π.χ. Διάφοροι παπαγάλοι, καρποντάκοι κ. Α.) ενσωματώθηκαν επιτυχώς στο περιβάλλον και δημιούργησαν δικές τους αποικίες.. Πόσω μάλλον αν τα απελευθερωθέντα πουλιά είναι ιθαγενή της εγχώριας πανίδας.
Είναι πολλά τα παραδείγματα όπου άλλα είδη, ξώκειλαν σε άγνωστες και αφιλόξενες γι αυτά τοποθεσίες (π.χ. Πιγκουίνοι που ζούσαν στα Βόρεια ψυχρά κλίματα, βγήκαν στα νησιά γκαλαπάγκος) και με την πάροδο του χρόνου, άλλαξαν και έγιναν κομμάτι του οικοσυστήματος που τα φιλοξενούσε.
Εμπεριστατωμένες απαντήσεις σε πολλές πτυχές αυτού του θέματος θα βρείτε και εδώ Επανένταξη άγριων πουλιών στη φύση | PetBirds .
Μια φορά στα κλουβιά που είχα έξω στη βεράντα μας ήρθε μια καρδερίνα. Προσπάθησα να την πιάσω αλλά μου έφυγε και πήγε στην αχλαδιά 5-6 μέτρα μακρυά. Έπρεπε να φύγω να πάω στη δουλειά και σταμάτησα το κυνήγι. Το μεσημέρι που γύρισα ήταν πάλι πάνω στο κλουβί. Πήρα νερό και πλησίασα κοντά, αλλά πάλι την κοπάνησε και μάλιστα όταν πήγα να πλησιάσω έφυγε και δεν την είδα πάλι. Έμαθα πως ήταν ενός συγχωριανού μου και του είχε φύγει δυο μέρες πριν. Έχω ακούσει πως εξασκεί καλά το σπορ της αιχμαλώτισης ειδικά στις καρδερίνες, πιθανόν να την έπιασε πάλι γιατί έχει κλουβιά στα δέντρα με παγιδοκλούβια απ΄ έξω. Νίκο (χρόνια πολλά και για τη γιορτή σου), αν μπορούσε να μπει ξανά στο περιβάλλον τι στην ευχή ήθελε στα κλουβιά;Paianas:
Μάλλον δεν θα μάθουμε ποτέ τι συμβαίνει στατιστικά. Η δική μου αίσθηση, είναι ότι το άγριο ένστικτο, αλλά και το ένστικτο επιβίωσης, οδηγεί τα πουλιά στο να εγκληματιστούν στο ελεύθερο περιβάλλον, να ενσωματωθούν στα νέα δεδομένα και να ανταπεξέλθουν. Η φύση φροντίζει γι αυτό διαχρονικά. Είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα βρουν πουλιά του ίδιου είδους, θα ενωθούν μαζί τους, θα τα μιμηθούν, θα μάθουν να αποφεύγουν τους θηρευτές και τις αντιξοότητες. Είναι πολλά τα παραδείγματα (και στη χώρα μας) που τελείως ξενικά και εισαγόμενα είδη- π.χ. Διάφοροι παπαγάλοι, καρποντάκοι κ. Α.) ενσωματώθηκαν επιτυχώς στο περιβάλλον και δημιούργησαν δικές τους αποικίες.. Πόσω μάλλον αν τα απελευθερωθέντα πουλιά είναι ιθαγενή της εγχώριας πανίδας. Είναι πολλά τα παραδείγματα όπου άλλα είδη, ξώκειλαν σε άγνωστες και αφιλόξενες γι αυτά τοποθεσίες (π.χ. Πιγκουίνοι που ζούσαν στα Βόρεια ψυχρά κλίματα, βγήκαν στα νησιά γκαλαπάγκος) και με την πάροδο του χρόνου, άλλαξαν και έγιναν κομμάτι του οικοσυστήματος που τα φιλοξενούσε.
Papadopoulos G:
Μια φορά στα κλουβιά που είχα έξω στη βεράντα μας ήρθε μια καρδερίνα. Προσπάθησα να την πιάσω αλλά μου έφυγε και πήγε στην αχλαδιά 5-6 μέτρα μακρυά. Έπρεπε να φύγω να πάω στη δουλειά και σταμάτησα το κυνήγι. Το μεσημέρι που γύρισα ήταν πάλι πάνω στο κλουβί. Πήρα νερό και πλησίασα κοντά, αλλά πάλι την κοπάνησε και μάλιστα όταν πήγα να πλησιάσω έφυγε και δεν την είδα πάλι. Έμαθα πως ήταν ενός συγχωριανού μου και του είχε φύγει δυο μέρες πριν. Έχω ακούσει πως εξασκεί καλά το σπορ της αιχμαλώτισης ειδικά στις καρδερίνες, πιθανόν να την έπιασε πάλι γιατί έχει κλουβιά στα δέντρα με παγιδοκλούβια απ΄ έξω. Νίκο (χρόνια πολλά και για τη γιορτή σου), αν μπορούσε να μπει ξανά στο περιβάλλον τι στην ευχή ήθελε στα κλουβιά;
Γιώργο μην σου κάνει εντύπωση αυτή η συμπεριφορά. Αν η καρδερίνα ζούσε για χρόνια στο κλουβί λογικό είναι να ψάχνει για τροφή εκεί. Το γεγονός όμως οτι ζούσε έξω για τουλάχιστον 2 μέρες είναι ένδειξη επανένταξης.
Εδώ σε μένα έρχονται κανονικές άγριες και βόσκουν γύρω απο την κλούβα, ειδικά το χειμώνα.
Θα ξαναπώ ότι το ένστικτο επιβίωσης, είναι ιδιαίτερα ισχυρό για όλους τους ζωντανούς οργανισμούς. Τα κατά το παρελθόν αιχμαλωτισμένα πουλιά, είναι φυσικό να ψάχνουν κοντά στα κλουβιά την ''εύκολη'' τροφή. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι προτιμούν και την εκ νέου φυλάκιση 😉
*Γιώργο ευχαριστώ για τις ευχές σου.
Μακάρι, να έζησε και μάλιστα ελεύθερο
Το ενστικο της επιβιωσεις δεν μπορει να χαθει τοσο ευκολα! Θα συμφωνησω σε ολα με τον paiana! Οσα χρονια και να μεινει σε κλουβι ενα πουλι ακομα και αν ειχε πιαστει γιαβρι αν εχει καλη κατασταση υγειας και φτερωματος τοτε πολυ πιθανον θα βρει τροπο να επιβιωσει και να κοπαδιασει σχετικα ευκολα!
Εδω τα καναρινια μετα απο αιωνες αιχμαλωσιας αν ξεφυγουν απο κλουβι απο ενστικο και μονο ξεχωριζουν τον πιθανον κινδυνο π.χ αρπακτικων!
Οσο για καποια πραγματα που λανθασμενα ειπωθηκαν να πουμε οτι ο φλωρος δεν ειναι μοναχικο πουλι! Ζει και αυτο σε κοπαδια! Σιγουρα καποιες φορες τα βλεπουμε μεμονομενα!
Οι καρδερινες ειναι κατα κυριο λογο μεταναστευτικό είδος αλλα σε πολλα μερη της χωρας μας ειναι μονιμοι κατοικοι!
Διαφωνώ σε αυτή τη λογική και μάλιστα ριζικά. Το ένστικτο δε χάνεται αλλά μειώνεται και εκεί στηρίζονται οι προσπάθειες των οργανώσεων όταν απελευθερώνουν τα πτηνά. Να ξυπνήσουν αυτό το κομμάτι που έχει χαλαρώσει.franchi612:
Το ενστικο της επιβιωσεις δεν μπορει να χαθει τοσο ευκολα! Θα συμφωνησω σε ολα με τον paiana! Οσα χρονια και να μεινει σε κλουβι ενα πουλι ακομα και αν ειχε πιαστει γιαβρι αν εχει καλη κατασταση υγειας και φτερωματος τοτε πολυ πιθανον θα βρει τροπο να επιβιωσει και να κοπαδιασει σχετικα ευκολα! Εδω τα καναρινια μετα απο αιωνες αιχμαλωσιας αν ξεφυγουν απο κλουβι απο ενστικο και μονο ξεχωριζουν τον πιθανον κινδυνο π.χ αρπακτικων! Οσο για καποια πραγματα που λανθασμενα ειπωθηκαν να πουμε οτι ο φλωρος δεν ειναι μοναχικο πουλι! Ζει και αυτο σε κοπαδια! Σιγουρα καποιες φορες τα βλεπουμε μεμονομενα! Οι καρδερινες ειναι κατα κυριο λογο μεταναστευτικό είδος αλλα σε πολλα μερη της χωρας μας ειναι μονιμοι κατοικοι!
Το ο,τι σε περιόδους έλλειψης τροφής τα άγρια πλησιάζουν τα εγκλωβισμένα πτηνά δεν παρέχει καμιά απολύτως ένδειξη και ασφαλώς είναι λάθος κατά τη γνώμη μου ως παράδειγμα. Το νηστικό ζώο πάντα θα πλησιάζει το σημείο που βλέπει τους φίλους του να τρώνε... εκεί που υπάρχει φαγητό. Ακόμη κι 'γω το κάνω... Το γεγονός αυτό εκμεταλλεύονται και οι "κατσαπλιάδες", δημιουργώντας εστίες φαγητού ή νερού το καλοκαίρι (που απουσιάζει) και χρησιμοποιώντας άλλα πουλιά (κράχτες) προσελκύουν στην παγίδα διχτυών τα ελεύθερα πουλιά. Η απελευθέρωση είναι τεράστιο κεφάλαιο που εγώ προσωπικά δεν μπορώ να πάρω την ευθύνη του "άστο... Θα λειτουργήσει το ένστικτο"... κι αν δεν λειτουργήσει τι κάνουμε? Ποιος θα πάρει την ευθύνη? Aδυνατώ να επωμισθώ τέτοια ευθύνη ζωής... εσείς μπορείτε?YannisK:
Εδώ σε μένα έρχονται κανονικές άγριες και βόσκουν γύρω απο την κλούβα, ειδικά το χειμώνα.