Ο Επισκέπτης μου
Αυτός εδώ κοντεύει να γίνει το νέο μου φιλαράκι.. Τον ταίζω, μπαίνει στο σπίτι, φωνάζει όταν πεινάει και έχει φωλιά ακριβώς πάνω από το γραφείο μου στα κεραμίδια.. Κλέβει το φαγητό από το κουνέλι μας και γενικά είναι θρασύτατος.. Μάλλον είναι ολόκληρη οικογένεια..:D
Δεν μοιάζει με σπουργίτι πάντως.. Εσείς τί λέτε ότι είναι; Η φωνή του δεν είναι και πολύ μελωδική πάντως😱
Αντε με το καλο να γινει ο νεο σου φιλος. Εγω παντως λεω πως ειναι σπουργιτι και μαλιστα αρσενικο.
Ευχαριστώ Βαλάντη! Είμαι και λίγο εως πολύ ασχετη.. Νόμιζα ότι τα σπουργίτια είναι πιο μικρόσωμα με ρίγες στα φτερά τους..
Ωραία! Εγω παρόλο που μένω σε σπίτι με μεγάλη αυλή και πολλά δέντρα ολο καρακάξες βλέπω κ ποτέ τιποτε άλλο αλλα υπάρχουν σίγουρα διάφορα πουλιά γιατι τα ακούω και ακούγονται υπέροχα... Ειδικά νωρίς το πρωι είναι μαγευτικό και ιδίως οταν αρχίζει ο καιρός να ανοίγει. Το μόνο πουλάκι που είδα ήταν ενα μωράκι που δυστυχώς μάλλον ειχε πέσει απο τη φωλιά και οταν το είδα ηταν ήδη πολύ αργα...
Μύριαμ, κουκλάκος ο νέος σου επισκέπτης!
ωραιος ο επισκεπτης σου!
Εχει δικιο ο Βαλαντης, αρσενικο σπουργιτι ειναι! 😛
Αχ Μυριαμ να τον χαιρεσαι τον επισκεπτη σου! Γλυκας ειναι. Πωπω εχω τρελα με τα σπουργιτακια, κεμενα ερχονται στο μπαλκονι αλλα δεν καθονται πολυ τρομαζουν.
Εμένα το γραφείο μου είναι κολλητά στα κεραμίδια ενός σπιτιού δίπλα. Δουλέυω ένα χρόνο περίπου εδώ. Απέναντι (μέσα στα κεραμίδια) κατοικούν 2 ζευγάρια απο σπουργίτια. Κάθε μέρα μα κάθε μέρα θα φέρω μαζί μου κουλουράκια. Τα θρυματίζω στο μπαλκόνι και έρχονται απο απέναντι και τρώνε. Κάθε μέρα όμως επι ένα χρόνο! Εχει γίνει μέρος της δουλείας μου και αυτό. Και εκείνα όμως το έχουν συνηθίσει. Ειδικά ο αρσενικός άμα δεν βρει φαϊ αρχιζει τις φωνές! Η μία θηλυκιά πρέπει να έχει αυγά ακόμα. Περιμένω τα μωρά να τα δω να πετάνε... Περίεργο που μου δώθηκε η ευκαιρία να το πω..
Eμμα! post: 41632:
Εμένα το γραφείο μου είναι κολλητά στα κεραμίδια ενός σπιτιού δίπλα. Δουλέυω ένα χρόνο περίπου εδώ. Απέναντι (μέσα στα κεραμίδια) κατοικούν 2 ζευγάρια απο σπουργίτια. Κάθε μέρα μα κάθε μέρα θα φέρω μαζί μου κουλουράκια. Τα θρυματίζω στο μπαλκόνι και έρχονται απο απέναντι και τρώνε. Κάθε μέρα όμως επι ένα χρόνο! Εχει γίνει μέρος της δουλείας μου και αυτό. Και εκείνα όμως το έχουν συνηθίσει. Ειδικά ο αρσενικός άμα δεν βρει φαϊ αρχιζει τις φωνές! Η μία θηλυκιά πρέπει να έχει αυγά ακόμα. Περιμένω τα μωρά να τα δω να πετάνε... Περίεργο που μου δώθηκε η ευκαιρία να το πω..
Γιατί περίεργο; Όλα τα πουλάκια είναι σχετικά θα τολμήσω να πω... 😉
Ναι μαθαίνουνε κιόλας.. Είναι πανέξυπνα και πανούργα.. Του έχω βάλει και νερό να κάνει μπάνιο..:D
Άμα σου πω ότι το σκεφτόμουν και γω να το κάνω... Αλλά φοβάμαι μη το δει ο εργοδότης μου. Ασε που το μπαλκόνι το λούζει ο ήλιος και το νερό θα είναι βραστό!
Τι ωρα το βλέπει ο ήλιος; Πρωί ή απογευμα; Αν το βλέπει τωρα το πρωί, ίσως είναι καλύτερα να του βάζεις λίγο νερό πριν φύγεις (για να μη σε δει κιολας ο εργοδοτης)..:D
Έρχομαι πάλι το απόγευμα και ο εργοδότης επίσης. Απο τις 11 μεχρι τις4. Θα το προσπαθήσω. Πιστεύω να μην τρομαξουν γιατί δεν το έχουν συνηθίσει να τους βάζω μπανιέρα...
Πολύ χαίρομαι για τα νέα σας φιλαράκια! Τα σπουργιτάκια είναι όντως θρασύτατα! Ερχονται καθημερινα στην αυλή μου και τιμουνε ότι και να τους ρίξω, από ριζάκι, ψωμί, μακαρόνια, σπόρους, ποπ κορν, γαριδάκια... έχουν γίνει παχουλά και ζουμπουρλούδικα... Ολόκληρη συμμορία... Μαζευονται και αφου τρωνε και πίνουν.. Κανουν και αμμόλουτρο...
Τωρα την άνοιξη ξεπεταριζουν και τα μικρά και έρχεται κοπάδι ολόκληρο. Μενουν σε εναν ελαιώνα λιγο παραδίπλα και μόλις αντιληφθει ενα οτι ηρθε το γεύμα... Πέφτει σύρμα και μαζεύονται μεχρι και 30 μαζί... Εχουν απίστευτο γέλιο... Μου φτιάχνουν την διάθεση! Αρπάζουν κάτι και εξαφανιζονται σαν κλεφτρόνια...
Ta poulakia fernoun tyxi h kala nea! Ethimasou! H tyxi erxete!