Ο λευκοπελαργός ή απλά πελαργός, είναι αναμφίβολα από τα πιο αγαπητά πουλιά της ελληνικής υπαίθρου που έχουν συνδέσει το όνομά τους με μια ολόκληρη σειρά λαϊκών δοξασιών, παραδόσεων, παροιμιών, ποιημάτων, μύθων και παραμυθιών. Οι πελαργοί έχουν γίνει γραμματόσημα, έχουν δανείσει τη μορφή τους σε νομίσματα, ακόμα και σε πήλινα ομοιώματα.

Πελαργός - Λευκοπελαργός


Από τα πανάρχαια χρόνια, ο πελαργός έχαιρε του σεβασμού και της αγάπης των αγροτών καθώς τον συγκατέλεγαν στα ωφέλιμα πουλιά, επειδή τρεφόταν με ποντίκια, φίδια, έντομα και σαύρες. Γενικά ο πελαργός απολάμβανε παντού μιας ιδιαίτερης προστασίας λόγω των θετικών προλήψεων γύρω από το όνομά του.

Ο πελαργός θεωρείται υπόδειγμα οικογενειακής ζωής, αποτελεί σύμβολο μητρότητας, ευτυχίας, ευλογίας και καλοτυχίας. Σύμφωνα με αυτές τις δοξασίες, το σπίτι που θα χτίσει τη φωλιά του θεωρείται τυχερό και δεν θα κινδυνεύει από φωτιά και από πανούκλα, θα φέρει καλή σοδειά στους γεωργούς, θα γυρίσει πίσω τον ξενιτεμένο, θα φέρει μωρά στα ζευγάρια και ένα σωρό άλλες δοξασίες.

Είναι γνωστός και με τις ονομασίες λελέκι, λέλεκας. Το όνομά του προέρχεται από τις λέξεις "πελός" που σημαίνει μαύρος, και "αργός" που σημαίνει λευκός.

Περιγραφή

Πρόκειται για ένα μεγαλόσωμο ημερόβιο πουλί με ασπρόμαυρο φτέρωμα, μακρύ λευκό λαιμό, μακριά κόκκινα πόδια και κόκκινο ράμφος.

Η ουρά του είναι κοντή, στρογγυλωπή και χρησιμεύει σαν πηδάλιο κατά το πέταγμα. Το μέγεθος του λευκοπελαργού κυμαίνεται από 95 έως 110 εκατοστά. Το άνοιγμα των φτερών του αγγίζει τα 220 εκατοστά και το βάρος του φτάνει μέχρι και 4 κιλά.

Χαρακτηρίζεται από το αργό, αρχοντικό περπάτημά του και από την κλασική στάση με το ένα πόδι μαζεμένο κάτω από τις φτερούγες του.

Αν και τρέφεται σε λίμνες, λιμνοθάλασσες και ρυάκια, μπορεί και περπατάει σε βαλτώδες έδαφος χωρίς να βουλιάζει. Σπάνια κολυμπάει, ενώ προτιμάει να πετάει με τις δυνατές μακριές και φαρδιές φτερούγες του.

Ο Πελαργός θεωρείται βουβό πουλί, αλλά αναπληρώνει την φωνή του με το δυνατό κροτάλισμα του ράμφους του. Σε σπάνιες περιπτώσεις βγάζει μια λαρυγγώδη φωνή ή ένα σφύριγμα.

Διάκριση φύλου

Το θηλυκό δεν διαφέρει ουσιαστικά από το αρσενικό παρά μόνο στο ράμφος που στα αρσενικά είναι πιο μακρύ, πιο χονδρό και πιο κυρτό προς τα πάνω, ενώ το ανήλικο έχει πιο μουντό κόκκινο ράμφος με σκούρα άκρη.

Γεωγραφική κατανομή και βιότοποι

Οι ποιητές τον έχουν υμνήσει σαν έναν από τους αγγέλους της Άνοιξης. Έρχονται στην χώρα μας κάθε χρόνο γύρω στον Μάρτη για να ζευγαρώσουν, να μεγαλώσουν τα μικρά τους και να ξαναφύγουν το φθινόπωρο για την Αφρική.

Κατά τη διάρκεια του μεταναστευτικού τους ταξιδιού είναι ικανοί να διανύσουν αποστάσεις μέχρι και 20.000 χιλιομέτρων. Λίγα είναι τα ζευγάρια που παραμένουν και τον χειμώνα στην πατρίδα μας.

Ο Λευκοπελαργός συναντάται σε όλη την Ευρώπη, την Τουρκία, την Κεντρική Ασία, την βόρεια Αφρική. Σαν φυσικός του βιότοπος θεωρούνται οι πεδινές αγροτικές περιοχές της Κεντρικής και Βόρειας Ελλάδας με πρόσβαση σε καλλιέργειες, σε ρέματα και έλη.

Είναι κοινωνικό πουλί, δεν φοβάται τον άνθρωπο και προτιμά να φωλιάζει σε στύλους της ΔΕΗ, σε καμινάδες, σε μεγάλα δέντρα, σε εκκλησίες και καμπαναριά. Επιλέγει συνήθως ψηλά σημεία για να μπορεί να ελέγχει για πιθανούς θηρευτές.

Διατροφή

Οι πελαργοί έχουν την ικανότητα να προσαρμόζουν τη διατροφή τους σύμφωνα με την εποχή και τις καιρικές συνθήκες. Συνήθως τρέφονται με φίδια, σαύρες, βατράχια, ακρίδες, τριζόνια, ψάρια, σκουλήκια, μικρά θηλαστικά, αλλά και με αυγά άλλων πουλιών. Καταπίνουν την τροφή τους αμάσητη ή την τεμαχίζουν με το δυνατό ράμφος τους.

Αναπαραγωγή

Ο Πελαργός είναι μονογαμικό πουλί. Από τα πρώτα πράγματα που κάνει μόλις έρθει είναι να προετοιμάσει τη φωλιά του. Αν βρει τη φωλιά που είχε φτιάξει την προηγούμενη χρονιά, απλά την συντηρεί και την επισκευάζει, εγκαθίσταται εκεί και αρχίζει η διαδικασία της αναπαραγωγής με την θηλυκιά που είχε από την προηγούμενη χρονιά. Αν για κάποιους λόγους δεν βρεθούν, επιλέγει την νέα του σύντροφο και προχωρούν στην δημιουργία μιας νέας φωλιάς.

Το χτίσιμο της φωλιάς από ένα ζευγάρι μπορεί να διαρκέσει μέχρι και 8 ημέρες. Τα δυο πουλιά συνεργάζονται για την κατασκευή της φέρνοντας το αρσενικό τα υλικά και το θηλυκό αναλαμβάνει το πλέξιμο. Η αρχική διάμετρος της φωλιάς αγγίζει τα 80 εκατοστά και για την βάση της χρησιμοποιούνται χοντρά κλαδιά, λεπτότερα για υπόστρωμα και τέλος επιστρώνεται με χόρτα ακόμα και κουρέλια.

Επειδή η φωλιά υπόκειται σε συνεχείς φθορές, απαιτείται αδιάκοπη συντήρηση με αποτέλεσμα κάποια στιγμή να φτάνει να έχει διάμετρο μέχρι και ενάμιση μέτρο, δύο μέτρα ύψος και βάρος μέχρι και 40 κιλά! Στα εξωτερικά τοιχώματα της φωλιάς βρίσκουν ασφαλές καταφύγιο και φωλιάζουν μικρότερα εντομοφάγα πουλιά που καθαρίζουν την φωλιά από τα παράσιτα.

Γύρω στον Απρίλιο η θηλυκιά γεννάει κάθε δεύτερη μέρα συνολικά από 2 έως 5 ολόλευκα και ελλειπτικού σχήματος αυγά, το βάρος των οποίων αγγίζει τα 100 γραμμάρια. Η επώαση κρατάει ένα μήνα περίπου και συμμετέχουν σε αυτήν εξίσου και τα δύο φύλα.

Τη διατροφή των νεοσσών αναλαμβάνουν και οι δύο γονείς. Ο ένας φροντίζει για την εύρεση της τροφής και ο άλλος τους προστατεύει από τον ήλιο, τη βροχή, τον αέρα, σκεπάζοντάς τα με τα φτερά του. Είναι τόσο στοργικοί γονείς που η αυτοθυσία τους είναι παροιμιώδης.

Η πτεροφυΐα αρχίζει την 3η εβδομάδα ενώ η πρώτη πτήση των μικρών πραγματοποιείται γύρω στην 9η με 10η βδομάδα. Παραμένουν όμως εξαρτημένα διατροφικά από τους γονείς τους για αρκετό καιρό ακόμα!

Πληθυσμός και προστασία

Η αποξήρανση των υγροτόπων, τα ηλεκτροφόρα καλώδια, η χρήση χημικών λιπασμάτων και ζιζανιοκτόνων και η προσβολή τους από διάφορες ασθένειες έχουν συντελέσει στην μείωση του αριθμού τους, γεγονός που πρέπει να μας ευαισθητοποιήσει όλους, μιας και ο Πελαργός αποτελεί ένα πουλί σύμβολο της ελληνικής υπαίθρου!

Θηρευτές

Φυσικοί του εχθροί αναφέρονται κάποια αρπακτικά όπως ο Χρυσαετός και ο Σπιζαετός.

Ονοματολογία και συστηματική ταξινόμηση

Διωνυμική ονομασία: Ciconia ciconia Ελληνική ονομασία: Λευκοπελαργός, Πελαργός ο γνήσιος Αγγλική ονομασία: White stork Τάξη: Πελαργόμορφα (Ciconiiformes) Οικογένεια: Πελαργίδες (Ciconiidae) Γένος: Πελαργός (Ciconia) Είδος: C. ciconia

Υποείδη

Ciconia ciconia ciconia Ciconia ciconia asiatica

Οι παπαγάλοι Quaker ή Monk Parakeet είναι από τα πιο κοινωνικά πουλιά συντροφιάς. Μεσαίος σε μέγεθος παπαγάλος με χαρακτήρα και προσωπικότητα ενός μεγάλου σε μέγεθος παπαγάλου!

Οι παπαγάλοι Quaker ή Monk parakeet


Η προέλευση της ονομασίας Monk (μοναχός) πιστεύεται ότι προήλθε από το γκρι χρώμα των μικρών αυτών παπαγάλων που καλύπτει το πρόσωπο, το μέτωπο και το στήθος τους. Το όνομα quaker από την άλλη φημολογείται ότι προήλθε από τον ήχο (quak- quaking) που βγάζουν ειδικά τα μωρά όταν ζητούν φαγητό ή προσοχή.

Προέρχεται από την Νότιο Αμερική και τις γειτονικές χώρες της. Τα τελευταία χρόνια οι Quaker παρατηρούνται και στις Ηνωμένες πολιτείες να πετούν ελεύθεροι σε σμήνη, ως αποτέλεσμα του ανθρωπίνου παράγοντα.

Οι Μονκ στην Ευρώπη

Τις τελευταίες δύο περίπου δεκαετίες οι παπαγάλοι Μονκ βρίσκονται ελεύθεροι στις νότιες χώρες της Ευρώπης όπως στην Ισπανία, στις Κανάριες Νήσους, στην Ιταλία αλλά και στην Ελλάδα, σύμφωνα με αναφορές στα σχόλια του άρθρου.

Περιγραφή

Μεσαίος σε μέγεθος παπαγάλος,του οποίου το μήκος φτάνει τα 28 εκατοστά και ζυγίζει μέχρι 113 γραμμάρια.

Το βασικό είδος έχει πράσινο χρώμα στην πλάτη και τα φτερά, γκρίζο μέτωπο πρόσωπο και στήθος και πορτοκαλί ράμφος. Στην ουρά και κάτω από τα φτερά παρουσιάζεται και λίγο μπλε. Το πιο κοινό είδος είναι το κυρίαρχο/βασικό είδος Monachus monachus.

Στις ΗΠΑ αλλά και εκτός ΗΠΑ γίνονται προσπάθειες εκτροφής για σπάνιες παραλλαγές χρωμάτων όπως ο γαλάζιος Κουάκερ, Lutino κ. Α. Οι οποίες όμως ανεβάζουν αρκετά το κόστος αγοράς.

Διάκριση φύλου

Τα θηλυκά τείνουν να είναι 10% μικρότερα σε μέγεθος. Για σιγουριά στη διάκριση φύλου συνιστάται τεστ DNA.

Χαρακτήρας και ομιλία

Το πιο εντυπωσιακό γεγονός είναι, ότι παρά το μέγεθός του, παρουσιάζει όλα τα χαρακτηριστικά και την προσωπικότητα ενός μεγάλου σε μέγεθος παπαγάλου! Είναι πάρα πολύ κοινωνικά όντα και ιδιαίτερα έξυπνα.

Είναι εξαιρετικά καλοί μαθητές στην ομιλία της ανθρώπινης γλώσσας. Γύρω στους 6 μήνες αρχίσουν να λένε λέξεις που ακούνε από το κοντινό τους περιβάλλον. Συχνά παρατηρείται να εξασκούνται μόνοι τους κάνοντας διάλογο με τον εαυτό τους.

Το σφύριγμα και οι μιμήσεις μελωδιών αποτελεί αγαπημένη τους δραστηριότητα καθώς ακούνε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον μικρές μελωδίες και τραγούδια. Επίσης είναι φημισμένοι για το εξαιρετικό τους χιούμορ και την παιχνιδιάρικη διάθεση.

Οι περισσότεροι Quakers θα σπαταλήσουν το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας σκαρφαλώνοντας σε διάφορα αντικείμενα, παίζοντας με παιχνίδια και κάνοντας κούνια. Σχοινιά, σκάλες και δερμάτινα παιχνίδια για μάσημα είναι από τα αγαπημένα τους.

Διατροφή

Το 65-80% της διατροφής τους θα πρέπει να αποτελείται από πελλέτς ή ειδικό μείγμα συσκευασμένων σπόρων και το υπόλοιπο 30% από λαχανικά ενώ ένα 5% από φρέσκα φρούτα (Προσοχή στα τοξικά όπως το αβοκάντο).

Φροντίδα

Σχετικά με την διαμονή και την φροντίδα τους ισχύει το ίδιο όπως σε όλα τα είδη παπαγάλων (ευρύχωρο κλουβί, καθημερινή καθαριότητα, παιχνίδια). Αξιοσημείωτο είναι ότι αντέχουν σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες μέχρι και -27 βαθμούς Κελσίου.

Αναπαραγωγή

Το συγκεκριμένο είδος είναι το μόνο από όλα τα είδη παπαγάλων που φτιάχνει μια τόσο εντυπωσιακή φωλιά.

Στον φυσικό τους βιότοπο εξαιτίας της κοινωνικότητας τους, ζουν όλο τον χρόνο σε μεγάλα κοπάδια. Δεν αναζητούν κουφάλες ή τρύπες στα δέντρα, αλλά χτίζουν μια τεράστια κοινή φωλιά σε ψηλά δέντρα ή στύλους για όλα τα θηλυκά του κοπαδιού από κλαριά δέντρων που μπορεί να φτάσει τα 6 μέτρα.

Αγκαθωτά κλαριά προτιμώνται για την κατασκευή, και έτσι κάθε ζευγάρι πιάνει δουλειά. Μάλιστα, η τεράστια αυτή φωλιά έχει μια είσοδο η οποία βρίσκεται από κάτω για να αποφεύγονται τα αρπακτικά.

Επίσης κάθε κοινόβια φωλιά έχει 3 "καμάρες". Στην πρώτη γίνονται και εκκολάπτονται τα αυγά, στην δεύτερη μεγαλώνουν και παίζουν οι νεοσσοί και η τρίτη είναι το σκαλί για τα πρώτα πετάγματα. Φυσικά οι καμάρες φυλάσσονται στοργικά από τους γονείς καθώς ελλοχεύουν οι κίνδυνοι των επιδρομών από αρπακτικά.

Λέγεται ότι οι Quakers αρχικά ήταν κλέφτες φωλιών δηλαδή έφτιαχναν τις φωλιές τους πάνω σε άλλες αλλά με τα χρόνια έγιναν δεινοί κατασκευαστές κοινοβίων. Εξαιτίας αυτού τους του ταλέντου είναι λογικό ότι και στο σπίτι τους αρέσει να συναρμολογούν πράγματα και να τα μεταφέρουν στο κλουβί τους.

Προσοχή και στις πόρτες του κλουβιού, καθώς μπορούν να λύσουν και να δέσουν εν ριπή οφθαλμού!

Ένας Κουάκερ αναμένεται να ζει 20+ χρόνια. Ωριμάζει αναπαραγωγικά στο 1-1,5 έτος ζωής και αναπαράγεται κατά την περίοδο Οκτωβρη-Δεκέμβρη.

Συμβίωση με άλλα είδη παπαγάλων

Διάφορα άρθρα αναφέρουν ότι δεν είναι πολύ καλή ιδέα να συζεί ένας Κουάκερ με άλλα είδη παπαγάλων εξαιτίας της κτητικότητας που τους διακατέχει. Ωστόσο όταν μεγαλώνει από μωρό σε μια ήδη διαμορφωμένη οικογένεια, το πιθανότερο είναι να μην δημιουργούνται ιδιαίτερα προβλήματα. Οι ήχοι που αναπαράγει μπορούν να γίνουν πολύ δυνατοί.

Ονοματολογία και συστηματική ταξινόμηση

Διωνυμική ονομασία: Myiopsitta monachus Ελληνική ονομασία: Παπαγάλος Μονκ, Κουάκερ Αγγλική ονομασία: Monk Parakeet, Quaker Parakeet Τάξη: Ψιττακόμορφα (Psittaciformes) Οικογένεια: Ψιττακίδες (Psittacidae) Γένος: Myiopsitta Είδος: M. monachus

Υποείδη

1. Myiopsitta monachus monachus
2. Myiopsitta monachus calita - Mendoza Grey-breasted Parakeet
3. Myiopsitta monachus cotorra - Paraguayan Grey-breasted Parakeet
4. Myiopsitta monachus luchsi - Luchs's or Bolivian Grey-breasted Parakeet

Media gallery παπαγάλων Monk

Σχετικό περιεχόμενο

Πάρακιτς (Parakeets)

O παπαγάλος thick-billed ή ο παχύρρυγχος παπαγάλος όπως είναι γνωστός με τη ελληνική του ονομασία, είναι ένα πτηνό με καταγωγή από το Μεξικό, που συναντάται επίσης στην Αριζόνα των ΗΠΑ.

Thick-billed parrot ή παχύρρυγχος παπαγάλος


Περιγραφή

O thick-billed είναι ένας παπαγάλος μεσαίου μεγέθους με συνολικό μήκος τα 38 εκατοστά και βάρος περίπου 315-370 γραμμάρια. Ο χρωματισμός του αποτελείτε κυρίως από πράσινο, μαύρο και κόκκινο χρώμα. Πάνω στους ώμους του κυριαρχεί το πράσινο, το κόκκινο, το κίτρινο τα οποία εναλλάσσονται.

Τα ενήλικα πτηνά έχουν μελί μάτια και τα μικρότερα σε ηλικία πτηνά έχουν καφέ. Το χρώμα της μύτης τους είναι μαύρο και τα πόδια τους γκρι.

Γεωγραφική κατανομή και βιότοποι

Ζει στα ψηλά πευκοδάση του Μεξικό και της Αριζόνας και σε υψόμετρο από 1200 έως 3000 μέτρα. Προτιμά εγκαταλειμμένες τρύπες από τρυποκάρυδους, αλλά αν δεν βρεθεί εγκαταλειμμένη φωλιά δεν θα διστάσει να διώξει τους κατοίκους της.

Πλέον ζούνε και αναπαράγονται μόνο στο Μεξικό.

Συμπεριφορά

Είναι αρκετά κοινωνικά πτηνά, πετούν και τρέφονται κατά ομάδες από 12 έως 1000 άτομα μαζί. Στην περίπτωση μεγάλου ταξιδιού πετάνε σε σχηματισμό V, όπως και οι χήνες.

Δεν επηρεάζονται από τις καιρικές συνθήκες και ιδιαίτερα από το κρύο και το χιόνι. Μάλιστα, τον χειμώνα καταναλώνουν χιόνι για την τροφοδότηση του σώματος με νερό, για αυτό και αποκαλούνται επίσης παπαγάλοι του χιονιού.

Οι κραυγές και οι φωνές τους είναι πολύ δυνατές. Ακούγονται έως 3 χιλιόμετρα και η φωνή τους συγκρίνεται με αυτήν ενός εξαγριωμένου macaw.

Διατροφή

Η διατροφή τους βασίζεται αποκλειστικά σε σπόρους των πεύκων (κουκουνάρια) και συμπληρώνονται από διάφορους άλλους σπόρους, βατόμουρα, φρούτα λαχανικά, νύμφες εντόμων και μικρά έντομα.

Αναπαραγωγή

Το ζευγάρι ενώνεται κατά τον Ιούλιο και παραμένουν μαζί για όλη την διάρκεια της ζωής τους. Οι φωλιές ετοιμάζονται, σε άδειες τρύπες κυρίως, τρυποκάρυδων και περιποιόνται κατάλληλα για την εύκολη πρόσβαση τους (ροκανίζοντας την είσοδο).

Το θηλυκό γεννά 2 έως 4 αυγά και τα επωάζει για ένα μήνα περίπου. Ο αρσενικός φροντίζει τη διατροφή της θηλυκιάς φέρνοντας της συνέχεια τροφή. Με την επώαση των αυγών ο αρσενικός φροντίζει επίσης για τη διατροφή των νεοσσών.

Οι νεοσσοί παραμένουν στη φωλιά για περίπου 2 μήνες και εξασκούνται κάνοντας μικρές πτήσεις. Γίνονται πλήρως ανεξάρτητοι στην ηλικία των 7 μηνών, όπου και εγκαταλείπουν τη φωλιά.

Πληθυσμός και προστασία

Πλέον στη φύση, σύμφωνα με έρευνες του εθνικού ζωολογικού κήπου του Μεξικό, υπάρχουν 800 έως 4000 άτομα. Η συνεχής αποψίλωση των δασών για την βιομηχανία και η συνεχής παγίδευση των πτηνών είναι οι λόγοι στους οποίους οφείλεται κυρίως η μείωση του πληθυσμού τους που αγγίζει τα όρια της εξαφάνισης. Υπολογίζεται ότι ο μισός πληθυσμός τους ζει πλέον σε μία έκταση περίπου 2400 εκταρίων (24 χιλιάδων τετραγωνικών χιλιόμετρα).

Το προσδόκιμο ζωής των thick-billed parrot στην αιχμαλωσία είναι περίπου τα 30-40 έτη.

Ονοματολογία και συστηματική ταξινόμηση

Διωνυμική ονομασία: Rhynchopsitta pachyrhyncha Ελληνική ονομασία: Ψιττακός ο παχύρρυγχος Αγγλική ονομασία: Thick-billed parrot Τάξη: Ψιττακόμορφα (Psittaciformes) Οικογένεια: Ψιττακίδες (Psittacidae) Γένος: Ρυγχοψιττακός (Rhynchopsitta) Είδος: R. pachyrhyncha

Άκουγα πως είναι πολύ δύσκολη η εκτροφή και αναπαραγωγή της καρδερίνας σε μικρά κλουβιά. Εγώ διαπίστωσα το αντίθετο!

Η εκτροφή της καρδερίνας


Από μικρό παιδί άκουγα με μεγάλη ευχαρίστηση το κελάηδημα των πουλιών. Γεννημένος σε ένα χωριουδάκι του Έβρου, είχα την ευκαιρία να ακούω και να θαυμάζω πολλά είδη πουλιών. Στο κελάηδημα βέβαια ξεχώριζαν το Αηδόνι και η καρδερίνα.

Η πρώτη μου επαφή με τα ωδικά πτηνά

Το πρώτο ωδικό πτηνό που αγόρασα ήταν ένα καναρίνι στα γενέθλια τις κόρης μου. Η μελωδία του μας ευχαριστούσε όλους στο σπίτι. Σκεφτήκαμε όμως πως έτσι ολομόναχο δεν θα νιώθει και τόσο ευτυχισμένο κι έτσι αγόρασα μετά μια εβδομάδα και ένα θηλυκό.

Είχαν περάσει περίπου δέκα ημέρες όταν με μεγάλη μου έκπληξη παρατήρησα τον αρσενικό να βατεύει τη θηλυκιά. Χωρίς καμιά καθυστέρηση έτρεξα να αγοράσω όλα τα απαραίτητα για να χτίσουν τη φωλιά τους. Το αποτέλεσμα ήταν μέσα σε τρία χρόνια να έχω 180 πουλιά στο υπόγειο του διαμερίσματος που μέναμε, να είμαι μέλος στον Σύλλογο εκτροφέων Ζυρίχης και να λαμβάνω μέρος σε εκθέσεις.

Αποκτώντας αρκετές εμπειρίες στα καναρίνια δεν μου έβγαινε από το μυαλό πως να ξεκινήσω με την εκτροφή καρδερίνας.

Το όραμα και ο σκοπός μου

• Η εξοικείωση τις καρδερίνας και η αναπαραγωγή σε κλούβες σε εσωτερικό χώρο, δίχως την απώλεια του αρχέγονου χρώματος.
• Αναπαραγωγή ενός σμήνους με άριστο κελάηδημα.
• Έναρξη αναπαραγωγής τον μήνα Δεκέμβριο.

Ξεκίνησα λοιπόν την εκτροφή καρδερίνας σε ένα δωμάτιο των 20 τετραγωνικών και σε κλούβες των 120 x 42 x 42 εκατοστών διαχωρισμένες σε τρία διαμερίσματα. Στο μπαλκόνι άλλες 4 κλούβες μεγάλες για να πετούν ελεύθερα από Ιούνιο μέχρι Σεπτέμβριο. Στο δωμάτιο επίσης μια κλούβα διαστάσεων 310 x 42 x 42 για να πετούν ελεύθερα από Σεπτέμβριο μέχρι αρχές Οκτωβρίου Τα κλουβιά τα έχω βαμμένα με χρώματα Θεραπείας σε στυλ αφηρημένης τέχνης. Για τα χρώματα θεραπείας πού είναι αυτά του ουράνιου τόξου θα αναφερθώ σε ξεχωριστό άρθρο.

Άκουγα πως είναι πολύ δύσκολη η αναπαραγωγή καρδερίνας σε μικρά κλουβιά. Εγώ διαπίστωσα το αντίθετο. Ξεκίνησα λοιπόν με τρία δαχτυλιδωμένα ζευγάρια καρδερίνες εξωτερικής εκτροφής. Το αποτέλεσμα ήταν 10 νεοσσοί. Τα πέντε αρσενικά, άρχιζαν από πρωίας το κελάηδημα και σταματούσαν όταν έσβηνε το φως.

Στο δωμάτιο εκτροφής που έχει μεγάλο παράθυρο, ως εκ τούτου φως ημέρας, πρόσθεσα ακόμα μια λάμπα Bird Lamp της Arcadia παρόμοιο φως της ημέρας με Dimmer για ανατολή και δύση ηλίου. Η ανατολή ηλίου είναι προγραμματισμένη σε χρόνο 15 λεπτών και Η δύση σε χρόνο 30 λεπτών.

Προετοιμασία για την αναπαραγωγή της καρδερίνας

Τα ζευγάρια με τις καρδερίνες μου τα τοποθετώ στις ζευγαρώστρες στις 15 Οκτωβρίου. Παρακολουθώ δύο με τρεις ημέρες να δω αν ταιριάζουν. Αυτά που τσακώνονται τρεις ημέρες διαρκώς, αλλάζω τον αρσενικό γιατί η θηλυκές είναι αυτές που διαλέγουν το έτερον ήμισυ. Από τη στιγμή που θα μπουν στις ζευγαρώστρες, αρχίζω και τοποθετώ στεγνή αυγοτροφή με βιταμίνες που αναμειγνύω εγώ. Θα αναφερθώ παρακάτω.

Συνθήκες στο χώρο εκτροφής

Η θερμοκρασία στο χώρο εκτροφής των καρδερίνων μου, είναι στους 20°, η υγρασία στους 45% και το φως ημέρας από Bird Lamps της Arkadia στις 10 ώρες. Μειώνω το φως 5 λεπτά κάθε μέρα και φτάνω τις 9 1/2 ώρες. Επίσης μειώνω την ένταση του φωτός για ένα ολόκληρο μήνα ώστε να μην είναι πολύ δυνατό και η θερμοκρασία κατεβαίνει στους 18°.

Από 21 Νοεμβρίου αρχίζω και αυξάνω τι διάρκεια και την ένταση του φωτός καθώς δε και την θερμοκρασία ώστε στις 27 Δεκεμβρίου να έχω 12 και μισή ώρες φως την ημέρα και 24° θερμοκρασία.

Στις 20 Δεκεμβρίου βάζω τις φωλιές στις ζευγαρώστρες και παρέχω καθημερινά Βιταμίνη Nekton-E στο νερό για 7 ημέρες Πέντε γραμμάρια σε ένα λίτρο νερό. Στις 28 Δεκεμβρίου τους βάζω τσάι από ραδίκια. Στις 29 Δεκεμβρίου τσάι από τσουκνίδα και στις 30 Δεκεμβρίου τσάι χαμομήλι. 31 Δεκεμβρίου νερό σκέτο.

Από 1 μέχρι 5 Ιανουαρίου βιταμίνη E στο Νερό. Από τις 6 Ιανουαρίου δεν ξαναβλέπουν Βιταμίνη E μέχρι τον Δεκέμβριο. Από δω και πέρα μια φορά την εβδομάδα πολυβιταμίνη Vita-Sol. Μια φορά την εβδομάδα τσάι από τσουκνίδα την παραπάνω εβδομάδα τσάι από ραδίκι ακόμα την παραπάνω τσάι από χαμομήλι και την τέταρτη εβδομάδα τσάι από μελισσοβότανο. Δηλαδή σε ένα μηνα τέσσερα διαφορετικά τσαγάκια.

Εδώ στη Ζυρίχη το αγοράζω σε φακελάκια και σε ένα λίτρο νερό βάζω τρία φακελάκια τσάι και μια κουταλιά τις σούπας μέλι. Την αυγοτροφή την αυξάνω κατά δυο φορές την εβδομάδα μόλις κτίσουν τη φωλιά και μόλις γίνει η εκκόλαψη καθημερινά μέχρι να ανεξαρτητοποιηθούν οι νεοσσοί. Επίσης μέχρι να ανεξαρτοποιηθούν οι νεοσσοί καθημερινά ένα τέταρτο βραστό αυγό σφιχτό χωρίς τσόφλι. το βράζω για 12 λεπτά.

Μετά την ανεξαρτητοποίηση οι νεοσσοί κατεβαίνουν στην κλούβα πτήσης 300 x 50 x 50 εκατοστά μισό μέτρο πάνω από το πάτωμα. Σε αυτό το ύψος τα πουλιά εξοικειώνονται πιο εύκολα.

Η αυγοτροφή μου

Η αυγοτροφή που παρέχω είναι για η αυγοτροφή για άγρια πουλιά της ORLUX και προσθέτω στα 800 γραμμάρια αυγοτροφής τις παρακάτω βιταμίνες:

• Σπιρουλίνα 5 γραμμάρια.
• Bee polen 20 gr.
• ATC Nectar food 25 gr.
• Handmix 5 gr.
• Nekton K 5 gr.
• Nekton S 5 gr.
• MSA 5 gr.
• Calci-lux 12 gr.
• Bovomix 10 gr.
• Σπόρους Chia 100 gr.
• Σπόρους Foniopady 100 gr.
• Κανναβούρι 50 γραμμάρια.
• Αυγά μυρμηγκιών προσθέτω κάθε φορά όταν τους προσφέρω την αυγοτροφή αφού τα βρέξω με νερό.

Την αυγοτροφή τη βάζω πάντα στεγνή και προσθέτω αρακά κατεψυγμένο ψιλό όχι το μεγάλο. Εννοείται πως περιμένω να ξεπαγώσει.

Η διατροφή που παρέχω

Η διατροφή μου συμπεριλαμβάνει μείγμα σπόρων για αγριοπούλια και ειδικά για καρδερίνες και λούγαρα. http://www.blattner-heimtierfutter.de/artikeldet.php?proid=3629&sid=fe9c32d974704d4d05970dd20e853fa7 το οποίο περιέχει: Negersaat, Perilla, Salat, Nachtkerze, Karden-.Mariendistel, Sonnenblumen klein, Fichte. Stieglitz-Zeisig-Spezial 20% Negersaat, Perilla, Kardendistel, Sonnenblumen klein, Fichte, Nachtkerze.

Γαλακτερούς σπόρους από κεχρί, ραδίκι, Bella di Note, και το κυριότερο είναι το (Maedesuess), είναι η ασπιρίνη από φυτά. Όταν έχουμε πυρετό και κάνουμε τσάι από αυτό το βότανο σε μια ώρα πέφτει στο κανονικό. Υπάρχει άφθονο και στην Ελλάδα και βγαίνει δίπλα στα ποταμάκια και στις λίμνες. Αυτά τα βότανα τα μαζεύω γαλακτερά όχι ώριμα, την άνοιξη το καλοκαίρι και το φθινόπωρο και τα κρατάω στον καταψύκτη.

Επίσης δυο φορές την εβδομάδα σπόρους Chia και σπόρους Foniopady αναμεμιγμένους σε ίδια ποσοστά σε ξεχωριστό δοχείο, μια γεμάτη κουταλιά του γλυκού για το κάθε πουλί. Άνθρακα για πουλιά (Birdcoal) και “μινεραλιεν” κάθε μέρα σε ξεχωριστό δοχείο. Ακόμα Σύκο στεγνό μια φορά την εβδομάδα στο οποίο κολλάω και το Foniopaddy που είναι προληπτικό για την κοκκιδίωση.

Φρούτα: Αχλάδι, μήλο γλυκό, σταφύλι, πεπόνι, καρπούζι. Γενικά όλα τα γλυκά φρούτα που αρέσουν και σε εμένα.

Λαχανικά: Αγγούρι, ντομάτα, καρότο. τα φυτεύω εγώ στον κήπο οπότε γνωρίζω τι τα δίνω να φάνε. Σαλάτες λίγη σαλάτα και δυο το πολύ τρεις φορές το μήνα. Την άνοιξη Ραδίκι πράσινο, τσουκνίδα, γλιστρίδα. και όταν δεν υπάρχουν αυτά μόνο το “χικορεε”.

Από σπόρους τους δίνω το mix για αγριοπούλια. Προσθέτοντας σε χωριστά δοχεία σπόρους από άγρια χόρτα, σπόρους Bella di Note καθημερινά. Γαϊδουράγκαθο δυο φορές την εβδομάδα. Σπόρους σπανάκι δυο φορές το μήνα, Μικρό Ηλιόσπορο μόνο ένα μήνα πριν το ζευγάρωμα μια φορά την εβδομάδα, μόνο μια κουταλιά του καφέ. Μόλις ζευγαρώσουν σταματάω να δίνω Ηλιόσπορο.

Στο δωμάτιο εκτροφής των καρδερίνων μου υπάρχει ιονιστής και Dimmer για ανατολή και δύση ηλίου. Μόλις ανάψει το δυνατό φως το πρωί αρχίζει να παίζει το Radio μέχρι το βράδυ ώσπου αρχίζει να πέφτει το φως μέσω Dimmer.

Καθαριότητα

Σε μια καλή εκτροφή καρδερίνας είναι απαραίτητη και η καθαριότητα. Κάθε μέρα τους βάζω χλιαρό νερό για μπάνιο. Μια φορά την εβδομάδα μπάνιο με Bio-bad της Orlux πάλι σε χλιαρό νερό.

Στις ζευγαρώστρες αλλά και στην κλούβα πτήσεως στον πάτο βάζω χαρτί (όχι εφημερίδα) και το καλύπτω με ψιλή άμμο που περιέχει θαλασσινά ψιλά οστρακοειδή αναμειγμένα με άμμο που περιέχει άνισο. Αλλάζω την άμμο και το χαρτί κάθε μέρα. Μια φορά την εβδομάδα γενική καθαριότητα και απολύμανση μέχρι και την τελευταία γωνιά τον κλουβιών. Τα Αγγεία νερού και τροφής μια φορά την εβδομάδα καθάρισμα και απολύμανση.

Στο εκτροφείο βρίσκεται και ο υπολογιστής και μέσω αυτού τα πουλιά ακούνε όλη την ημέρα ελληνική μουσική. Από δημοτικά, νησιώτικα θρακιώτικα, ποντιακά μέχρι ρεμπέτικο. Και τέλος φίλοι μου, αυτό που τους δίνω καθημερινά και για αρκετές ώρες είναι η αγάπη μου, η παρουσία μου κοντά τους, η συνομιλία μου μαζί τους. Και το ντάντεμα στα μικρά τους όταν υπάρχει ανάγκη.

Περισσότερα
Η αναπαραγωγή της καρδερίνας
Η διατροφή της καρδερίνας

Η αναπαραγωγή της καρδερίνας
Παρατήρηση καρδερίνας κατά την ανατολή του ηλίου

Σχετικές Συζητήσεις
Forums Ιθαγενών Πουλιών και Υβριδίων

Συμβουλές για την εξημέρωση και την εκπαίδευση παπαγάλου. Ένας οδηγός για τους ιδιοκτήτες που θέλουν να κερδίσουν την εμπιστοσύνη των παπαγάλων τους.

Πως θα κερδίσω την εμπιστοσύνη του παπαγάλου μου;

Όλοι μας επιδιώκουμε την απόκτηση ενός εξημερωμένου παπαγάλου. Αν όμως ο παπαγάλος μας είναι επιθετικός; Μπορούμε να τον εξημερώσουμε και να του κερδίσουμε την εμπιστοσύνη; Η απάντηση είναι ναι, μπορούμε! Μπορούμε να τον εκπαιδεύσουμε κάνοντας μερικά απλά πράγματα. Να είστε όμως οπλισμένοι με υπομονή κι επιμονή!

Για να τα καταφέρουμε στην εξημέρωση χρειάζεται μεγάλη υπομονή και επιμονή από την πλευρά μας. Μην ξεχνάμε ότι οι παπαγάλοι είναι έξυπνα και κοινωνικά ζώα, προτερήματα που μπορούμε να εκμεταλλευτούμε για να επιτύχουμε την εξημέρωση. Φυσικά, όσο πιο μικρή ηλικία έχει ο παπαγάλος μας τόσο πιο εύκολα και πιο γρήγορα μπορεί να εκπαιδευτεί.

Πριν απ' όλα, πρέπει να ασχολούμαστε μαζί του αρκετές ώρες.

Δεν πρέπει όταν πλησιάζουμε το κλουβί να κάνουμε απότομες κινήσεις και να φωνάζουμε κτλ. Πρέπει να πλησιάζουμε το κλουβί σιγά-σιγά μιλώντας του γλυκά συγχρόνως.

Ένας καλός τρόπος για να προσεγγίσουμε το πτηνό μας είναι να του δίνουμε μία λιχουδιά, κάτι που του αρέσει πολύ.

Στην αρχή, καλό θα ήταν να του τη δίνουμε έχοντας το χέρι μας έξω απ' το κλουβί (μιας κι ο παπαγάλος μας δεν μας ξέρει ακόμα και θα τον στρεσάρουμε, αν βάλουμε το χέρι μας μέσα). Μετά από κάποιο χρονικό διάστημα μπορούμε κάλλιστα να βάζουμε το χέρι μας μέσα στο χώρο του (στο κλουβί του) και να του τη δώσουμε.

Με αυτόν τον τρόπο θα επιτύχουμε μια ομαλή εκπαίδευση για να έχει κι ο παπαγάλος ένα χρονικό διάστημα να δει ότι δεν τον πειράζουμε και δεν του κάνουμε κακό.

Όταν καταφέρουμε να βάζουμε το χέρι μας μέσα στο κλουβί για να του δώσουμε τη λιχουδιά, καλό θα είναι κάθε φορά να βάζουμε το χέρι μας πιο μακριά από το πουλί, ώστε να του δώσουμε ένα έναυσμα για να έρθει αυτό σε εμάς κι όχι εμείς σ' αυτό.

Με αυτό τον τρόπο, μετά από λίγο καιρό ο παπαγάλος θα διαπιστώσει ότι δεν θέλουμε να του κάνουμε κακό κι έτσι θα μας συνδυάσει με κάτι που του αρέσει πολύ. Αυτό θα μας βοηθήσει να επιτύχουμε την εξοικείωσή μας μαζί του.

Πότε είναι έτοιμος να βγει απ' το κλουβί;

Ο παπαγάλος μας θα είναι έτοιμος για την πρώτη του έξοδο όταν δεν θα μας φοβάται όταν τον πλησιάζουμε και να κάθεται να τον χαϊδεύουμε. Πρέπει όμως να προσέξουμε κάποια πράγματα πριν τον αφήσουμε να βγει απ' το κλουβί του.

• Πρέπει να κάνουμε το δωμάτιο ασφαλές για το πουλί.
• Απομακρύνουμε όλα τα αιχμηρά και επικίνδυνα αντικείμενα.
• Κλείνουμε τα παράθυρα και να τραβάμε τις κουρτίνες διότι το φως οδηγεί το πουλί προς το παράθυρο και άρα στην δραπέτευση ή τον τραυματισμό του, εάν είναι κλειστό.
• Πρέπει να απομακρύνουμε φαγητά, ροφήματα και γλυκά τα οποία είναι επικίνδυνα για την υγεία του πτηνού μας.

Τι κάνω σε περίπτωση που δαγκώνει;

Σε περίπτωση που έχουμε εξημερώσει τον παπαγάλο μας αλλά αυτός εξακολουθεί να μας δαγκώνει, μπορούμε να κάνουμε το εξής:

Όταν τον έχουμε στα χέρια μας, μπορούμε να του δίνουμε παιχνίδια ή λιχουδιές για να του αποσπάμε την προσοχή, ώστε να ασχολείται με κάτι άλλο κι όχι δαγκώνοντας τα χέρια μας.

Σημείωση: Δεν πρέπει να φωνάζουμε και να μαλώνουμε τον παπαγάλο μας αν δεν θέλει να κάνει κάτι. Με αυτόν τον τρόπο η εκπαίδευση πάει ακόμα πιο πίσω και θα πρέπει να διαθέσουμε το διπλάσιο χρονικό διάστημα για να κερδίσουμε και πάλι την εμπιστοσύνη του πουλιού μας. Πρέπει να τον αφήσουμε να βάλει αυτός τα όρια και κάθε μέρα θα κάνει κι ένα προοδευτικό βήμα.

Σχετικό περιεχόμενο

Συμπεριφορά και επικοινωνία των παπαγάλων Αναγνωρίζοντας τη γλώσσα του σώματος των πουλιών

Οι κύκνοι είναι μεγαλόσωμα και εντυπωσιακά πτηνά λόγω της όμορφης εμφάνισής τους. Με τον όρο κύκνος, αναφερόμαστε στο γένος των πτηνών. Μάθετε περισσότερα για τις συνήθειές τους και γνωρίστε το κάθε είδος ξεχωριστά.

Οι κύκνοι

Είναι αναμφισβήτητα από τα ομορφότερα υδρόβια πτηνά. Είναι το μεγαλύτερο από τα είδη της οικογένειας των νησσίδων, στην οποία ανήκουν οι χήνες αλλά και οι πάπιες.

Περιγραφή

Οι κύκνοι έχουν μακρύ λαιμό, βαριά και μεγάλα φτερά που κυματίζουν μεγαλοπρεπώς όταν κολυμπούν και κινούνται αργά όταν τα πτηνά πετούν με τεντωμένους λαιμούς. Ο λαιμός τους έχει 23 - 25 σπονδύλους, ενώ τα άλλα χηνόμορφα έχουν 18 - 19. Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό των κύκνων που ζουν στο Βόρειο Ημισφαίριο είναι ότι έχουν επιμήκη τραχεία, η οποία συστρέφεται στο στέρνο.

Μεταναστεύουν πετώντας σε διαγώνιους ή V-σχηματισμούς σε μεγάλα ύψη και με υψηλές σχετικά ταχύτητες. Κανένα άλλο υδρόβιο πτηνό δεν κινείται τόσο γρήγορα στο νερό ή στον αέρα.

Διάκριση φύλου

Τα δύο φύλα δεν διαφέρουν εμφανισιακά.

Διατροφή

Οι κύκνοι τρέφονται με υδρόβια φυτά που βρίσκονται σε ρηχά νερά, βυθίζοντας το κεφάλι και τον λαιμό στο νερό και δεν καταδύονται στο βυθό όπως άλλα υδρόβια πτηνά. Στο μενού τους περιλαμβάνονται επίσης οι σπόροι, τα σκουλήκια και τα όστρακα.

Αναπαραγωγή

Οι κύκνοι είναι ένα αρκετά κοινωνικά πτηνά, εκτός όμως από την περίοδο της αναπαραγωγής. Την περίοδο αυτή το κάθε ζευγάρι πηγαίνει στην εδαφική περιοχή που του ανήκει, την οποία υπερασπίζεται με σθένος. Η φωλιά, χτίζεται συνήθως στις όχθες και μερικές φορές μπορεί και να επιπλέει. Είναι φτιαγμένη από υδρόβια φυτά, τα οποία συγκεντρώνει το θηλυκό αλλά και το αρσενικό.

Με το ταίρι που θα διαλέξει ο κύκνος για σύντροφο θα είναι για πάντα μαζί. Οι κύκνοι εκδηλώνουν την ερωτική τους συμπεριφορά με ενώνοντας τα κεφάλια ή τα ράμφη τους.

Το θηλυκό επωάζει περίπου 6 αυγά, ανοιχτόχρωμα με κηλίδες. Σε μερικά είδη, μόνο το αρσενικό συμμετέχει στην επώαση.

Όταν γεννηθούν οι νεοσσοί, έχουν μακρύ λαιμό και είναι χνουδωτοί. Οι γονείς τους φροντίζουν για πολλούς μήνες και κάποια είδη τους βάζουν στην πλάτη τους για να τους μεταφέρουν, αν και μπορούν να κολυμπήσουν και να πετάξουν μερικές ώρες μετά την γέννησή τους.

Τα νεαρά πουλιά φέρουν γκρι ή καφέ με στικτό φτέρωμα για 2 ή περισσότερα χρόνια. Ενηλικιώνονται κατά το τρίτο με τέταρτο έτος της ηλικίας τους και ζουν 20 χρόνια στη φύση και 50 στην αιχμάλωτα.

Τα είδη των κύκνων

Αγριόκυκνος (Whooper swan) Cygnus cygnus


Ο αγριόκυκνος έχει παρόμοια εμφάνιση με τον κύκνο του Bewick, είναι όμως μεγαλύτερο σε μήκος με μήκος 140-165 εκ και άνοιγμα φτερών 205-275 εκ. Το βάρος του κυμαίνεται συνήθως μεταξύ 7,4-14 κ, με μέσο όρο 9,8-11,4 κ για τα αρσενικά και 8,2-9,2 κ, για τα θηλυκά. Θεωρείται ως ένα από τα βαρύτερα πουλιά.

Το κεφάλι του δημιουργεί ομιόμορφη γωνία καταλλήγοντας στο ράμφος, σε σχέση με τα υπόλοιπα είδη. Το ράμφος του έχει κυρίως κίτρινο χρώμα με λίγο μαύρο, σε αντίθεση με τον κύκνο του Bewick που έχει περισσότερο μαύρο από κίτρινο.

Αναπαράγεται στην Ισλανδία, την υποκαρτική Ευρώπη και Ασία και μεταναστεύουν το χειμώνα σε εύκρατες περιοχές της Ευρώπης και της Ασίας. Τον συναντούμε στην Ελλάδα, κυρίως στη βόρεια.

Όπως και οι στενοί συγγενείς του, ο αγριόκυκνος έχει δυνατή φωνή, όμοια με του κύκνου τρομπέτα.

Βουβόκυκνος (Mute swan) - Cygnus olor


Ο Βουβόκυκνος (Cygnus-olor) είναι ένα πτηνό που ζει σε μεγάλο μέρος της Ευρασίας. Συναντάται επίσης στη βόρειο Αφρική, ως σπάνιος επισκέπτης του χειμώνα. Βουβόκυκνοι υπάρχουν όμως στη Βόρεια Αμερική, την Αυστραλασία και τη νότια Αφρική, ως εισαγόμενο είδος.

Έχει μήκος 125 έως 170 εκ, είναι ολόλευκος με πορτοκαλί ράμφος. Είναι αναγνωρίσιμος από τα έντονα μαύρα σημάδια στη βάση του ράμφους του, που είναι μεγαλύτερα στα αρσενικά.

Το όνομα "Βουβόκυκνος" προέρχεται από το γεγονός ότι είναι ο κύκνος με τη χαμηλότερη φωνή από τα υπόλοιπα είδη κύκνων.

Κύκνος της τούνδρας (Tundra swan) - Cygnus columbianus


Ο κύκνος της τούνδρας είναι ο μικρότερος από τους κύκνους των αρκτικών περιοχών με μήκος 115-150 cm, άνοιγμα φτερών 168-211 cm και βάρος 3,5-9,5 kg. Το πτέρωμα των ενηλίκων πτηνών είναι ολόλευκο, τα πόδια μαύρα και το ράμφος είναι κυρίως μαύρο, με μια λεπτή ροζ σομόν γραμμή κατά μήκος του στόματος. Τα μάτια τους έχουν σκούρο καφέ χρώμα.

Τα πτηνά που ζουν σε νερά που περιέχουν μεγάλες ποσότητες ιόντων σιδήρου, το πτέρωμα της κεφαλής και του λαιμού αποκτά μία χρυσή ή στο χρώμα της σκουριάς απόχρωση.

Τα θηλυκά άτομα είναι ελαφρώς μικρότερα από τα αρσενικά, χωρίς κατά τ' άλλα να διαφέρουν στην εμφάνιση.

Νανόκυκνος (Bewick's swan) - C. columbianus bewickii


Ο κύκνος του Bewick είναι υποείδος του κύκνου της τούνδρας. Είναι το μικρότερο είδος κύκνου. Υπάρχει μία μικρή απόκληση όσων αφορά στο μέγεθος, με τα πουλιά της ανατολής να είναι ελαφρώς μεγαλύτερα.

Το μήκος του σώματός τους κυμαίνεται μεταξύ 115-140 cm. Η κάθε φτερούγα τους έχει άνοιγμα 46,9-54,8 cm, με τα αρσενικά να έχουν κατά μέσο όρο 51,9 cm ενώ τα θηλυκά 50,4 cm.

Το βάρος κυμαίνεται μεταξύ 3,4-7,8 kg με τα αρσενικά να έχουν κατά μέσο όρο 6,4 kg ενώ τα θηλυκά 5,7 kg.

Whistling swan - C. columbianus columbianus


Ο Whistling swan είναι υποείδος του κύκνου της τούνδρας. Το μήκος του σώματός τους κυμαίνεται μεταξύ 120-150 cm. Η κάθε φτερούγα τους έχει άνοιγμα 50-57 cm. Το ράμφος τους έχει μήκος 9-10,5 εκ. Το βάρος κυμαίνεται μεταξύ 4,3-9,5 kg.

Ο whistling swan διακρίνεται από το νανόκυκνο από το μεγαλύτερο μέγεθος του ράμφους του που είναι κυρίως μαύρο και από ένα μικρό και συνήθως δύσκολο να φανεί κίτρινο σημάδι στη βάση του ράμφους.

Σε σχέση με τον κύκνο τρομπέτα, διακρίνεται από το πολύ μεγαλύτερο μέγεθός του και το ιδιαίτερα μακρύ ράμφος, το οποίο είναι μαύρο παντού, εκτός από τη ροζ γραμμή κατά μήκος του στόματος, η οποία είναι εντονότερη από ό, τι στον whistling swan.

Κύκνος τρομπέτα (Trumpeter swan) - Cygnus buccinator


Το χρώμα του πτερώματος του κύκνου τρομπέτα είναι ολόλευκο. Όπως και ο αγριόκυκνος, το είδος αυτό έχει όρθια στάση και γενικά κολυμπά με ίσιο λαιμό.

Είναι το μεγαλύτερο από τα υδρόβια πτηνά με μήκος κυμαίνεται μεταξύ 138-165 cm, αν και κάποια μεγάλα αρσενικά μπορούν να ξεπεράσουν τα 180 cm σε μήκος.

Το άνοιγμα των φτερών του κυμαίνεται από 185 έως 250 cm Ο μεγαλύτερος γνωστός αρσενικός κύκνος τρομπέτα έφθασε σε μήκος τα 183 cm, 3,1 m άνοιγμα φτερών και βάρος 17,2 kg.

Το βάρος των ενήλικων πτηνών είναι 7-13,5 kg (15-30 lb). Είναι ένα από τα βαρύτερα υπτάμενα, ζώντα πτηνά αλλά και ένα από τα πολύ λίγα που ζυγίζουν πάνω από 10 κιλά.

Όπως και του βουβόκυκνου, οι νεοσσοί του κύκνου τρομπέτα έχουν ανοιχτό γκρι φτέρωμα και ροζ πόδια. Αποκτούν το λευκό φτέρωμα τους μετά από περίπου ένα χρόνο.

Ο κύκνος τρομπέτα έχει μεγάλο, σφηνοειδές μαύρο ράμφος το οποίο μπορεί σε κάποιες περιπτώσεις να έχει μία λεπτή γραμμή ροζ-σομόν χρώματος γύρω από το στόμα. Το ράμφος του έχει μήκος 10,5-12 cm και είναι το μεγαλύτερο ράμφος από οποιοδήποτε άλλο υδρόβιο πτηνό.

Μαύρος κύκνος (Black swan) - Cygnus atratus


Οι μαύροι κύκνοι είναι πτηνά με κυρίως μαύρο πτέρωμα και λευκά φτερά πτήσης. Το ράμφος τους είναι ανοιχτό κόκκινο, με ένα ανοιχτόχρωμο τελείωμα στην άκρη. Τα πόδια του είναι γκριζόμαυρα.

Τα αρσενικά είναι ελαφρώς μεγαλύτερα από τα θηλυκά, με μεγαλύτερο και πιο ίσιο ράμφος. Τα νεαρά πουλιά είναι γκρίζα-καστανά με ανοιχτόχρωμο τελείωμα στα φτερά.

Οι ενήλικοι μαύροι κύκνοι έχουν μήκος μεταξύ 110-142 εκ και ζυγίζουν 3,7-9 κιλά. Το άνοιγμα των φτερών του κυμαίνεται μεταξύ 1,6-2 μέτρα. Ο λαιμός είναι μακρύς (από τους μακρύτερους μεταξύ των κύκνων) και καμπυλωτός σε σχήμα "S".

Ζει και αναπαράγεται στις νότιες περιοχές της Αυστραλίας αλλά έχει εισαχθεί και σε αρκετές ακόμη χώρες του κόσμου.

Μελανόλαιμος κύκνος (Black-necked swan) - Cygnus melancoryphus


Οι ενήλικοι μελανόλαιμος κύκνοι έχουν μήκος από 102 έως 124 cm και ζυγίζουν 3,5 έως 6,7 kg. Το άνοιγμα των φτερών τους κυμαίνεται από 135 έως 177 cm. Το χρώμα του πτερώματος του σώματος είναι λευκό ενώ του λαιμού και του κεφαλιού μαύρο που καταλήγει σε γκριζωπό ράμφος.

Το ράμφος στη βάση του έχει μία σαρκώδη κόκκινη προεξοχή σε σχήμα κουμπιού και το πίσω μέρος του ματιού διασχίζει μία λεπτή λευκή λωρίδα.

Τα δύο φύλα είναι παρόμοια, με το θηλυκό να είναι ελαφρώς μικρότερο. Το νεαρά πουλιά έχουν ανοιχτό γκρι πτέρωμα με μαύρο ράμφος και πόδια.

Ονοματολογία και συστηματική ταξινόμηση

Διωνυμική ονομασία: Cygnus Ελληνική ονομασία: Κύκνος Αγγλική ονομασία: Swan Τάξη: Χηνόμορφα (Anseriformes) Οικογένεια: Νησσίδες (Anatidae) Γένος: Κύκνος (Cygnus)

Cygnus

Chenopis

Olor

Sthenelides

Media gallery Κύκνων

Ο ασπροπάρης είναι ο μικρότερος από τους τέσσερις ευρωπαϊκούς γύπες. Είναι μεταναστευτικό είδος προς εξαφάνιση, που έρχεται στη χώρα μας την άνοιξη από την Αφρική

Ο ασπροπάρης ή Αιγυπτιακός γύπας


Είναι γνωστός και με το όνομα Αιγυπτιακός γύπας. Έχει μήκος 55-65 εκ. Οι φτερούγες του έχουν μήκος 0,46-0,53 μ. ενώ το Και άνοιγμα τους φτάνει τα 155-170 εκ. Η ουρά του έχει μήκος 0,22-0,265 μ., ενώ το βάρος του πτηνού κυμαίνεται στα 1,5-2,2 κιλά.

Τα ενήλικα πουλιά έχουν ωχρό λευκό σώμα με μαύρα πτητικά φτερά. Το πρόσωπο και ο λαιμός τους είναι γυμνά και κίτρινα. Το ράμφος τους είναι λεπτό, τα πόδια του ροδόχρωμα ενώ στο κεφάλι έχει μικρή κατσαρή κιτρινόλευκη χαίτη.

Όταν περπατά στο έδαφος με το κίτρινο πρόσωπο του και το λευκό πτέρωμα του, ο Αιγυπτιακός γύπας θυμίζει μια μεγάλη και πολύ άχαρη κότα. Όταν όμως ανοίξει τα μεγάλα φτερά του και απλώσει την ουρά του για να πετάξει και όταν υψωθεί ψηλά και αρχίσει να διαγράφει μεγάλου κύκλους στα ρεύματα του αέρα, τότε έχει όλη την κομψότητα και την χάρη ενός γλαρού η κάποιου υδρόβιου πτηνού.

Είναι είναι ένα ήρεμο και πολύ κοινωνικό πτηνό. Συχνάζει σε σκουπιδότοπους για να βρίσκει την τροφή του. Η μεγάλη του όρεξη στο φαγητό τον καθιστά έναν από τους καλύτερους καθαριστές νεκρών ζώων της φύσης. Μόλις εντοπίσει κάποιο πτώμα, το τρώει τόσο γρήγορα και αποτελεσματικά που σε μερικές ώρες μπορεί να ξεκοκαλίσει ένα ολόκληρο ζώο σε μέγεθος μιας αγελάδας.

Οι Ασπροπάρηδες συγκεντρώνονται σε ομάδες περίπου 12 ατόμων και πετούν σε κύκλους, ξεκινώντας από χαμηλά και φτάνοντας σε πολύ μεγάλο ύψος. Μαζί με τα ενήλικα άτομα πετάνε και τα μικρά ώστε να μάθουν να πετούν καλά για να είναι έτοιμα για την πρώτη τους μεγάλη πτήση την περίοδο της μετανάστευσης.

Τα βράδια κουρνιάζουν πολλοί μαζί σε γκρεμούς, σε ερείπια και σε μη κατοικημένα οικοδομήματα.

Γεωγραφική κατανομή και βιότοποι

Ο ασπροπάρης ζει σε μία μεγάλη περιοχή που ξεκινά από την Αφρική και φτάνει ως την Ινδία. Οι γύπες που είναι στις βόρειες περιοχές της Αφρικής, μεταναστεύουν και έρχονται στην Ευρώπη όπου περνούν το καλοκαίρι και το φθινόπωρο.

Στη χώρα μας συναντώνται κυρίως στην περιοχή των Μετεώρων αλλά και στις περιοχές της Κόνιτσας, του Πίνοβου και στο προστατευόμενο δάσος της Δαδιάς. Κυρίως προτιμά τις πεδιάδες, τους υγρότοπους, τα υψίπεδα και τα βουνά. Εξαπλώνονται στη νότια Ευρώπη, την Αφρική, την Ινδία και τη Μέση Ανατολή.

Διατροφή

Εκτός από τα πτώματα και τα σκουπίδια ο αιγυπτιακός γύπας τρώει και μικρά ζώα όπως σαλιγκάρια ποντικάκια και διάφορα έντομα που βρίσκει ψάχνοντας προσεκτικά το έδαφος. Επίσης, μεγάλη αδυναμία έχει και στα αυγά των φλαμίγκο τα οποία πιάνει με το μυτερό ράμφος του, τα σηκώνει και τα αφήνει από ψηλά για να σπάσουν και να φάει το εσωτερικό τους.

Η αγάπη του ασπροπάρη για τα αυγά, οδήγησε πολλούς επιστήμονες να ερευνήσουν την ικανότητα που έχει να σπάει και να τα τρώει Έχει παρατηρηθεί ότι για να ανοίξει και να φάει τα αυγά των στρουθοκάμηλων, χρησιμοποιεί πέτρες για χτυπάει με επιμονή το εγκαταλελειμμένο αυγό έως ότου ανοίξει αρκετά για να περάσει το ράμφος του στο εσωτερικό και να φάει το περιεχόμενο.

Οι έρευνες προσπαθούν να αποσαφηνίσουν αν αυτή η ιδιαίτερη ικανότητα των πτηνών οφείλεται σε αναπτυγμένη νοημοσύνη ή αν πρόκειται για έμφυτη, ενστικτώδη ενέργεια όμοια με άλλες, π.χ. το χτίσιμο της φωλιάς.

Για να φάνε ένα νεκρό ζώο, οι αιγυπτιακοί γύπες σχηματίζουν μια μικρή ομάδα και το περικυκλώνουν. Το κάθε είδος γύπα τρέφεται με διαφορετικά τμήματα του σώματος του ζώου. Πρέπει να περιμένει να τελειώσουν οι άλλοι γύπες για να πλησιάσει, αφού λόγω του λεπτού του ράμφους μπορεί να τραφεί με τα υπολείμματα που αφήνουν οι άλλοι γύπες, οι οποίοι που μπορούν να φτάσουν παντού με το χοντρό ράμφος τους.

Μέρος της διατροφής του είναι και οι χελώνες που επειδή δεν μπορεί να σπάσει το καύκαλο τους, τις αρπάζει και τις πετάει από μεγάλο ύψος για να σπάσει και να μπορέσει να τις φάει. Για αυτό το λόγο τον ονομάζουν και χελωνοφάη.

Αναπαραγωγή

Κατά την περίοδο αναπαραγωγής τους οι ασπροπάρηδες ζουν κατά ζεύγη μακριά από άλλους γύπες. Το χτίσιμο της φωλιάς διαρκεί πολύ καιρό και εργάζονται και το αρσενικό και το θηλυκό για την κατασκευή της.

Κάνουν τη φωλιά τους σε απόκρημνα βράχια όπου γεννούν συνήθως 2 αυγά των Απρίλιο. Τα αυγά κλωσούν και οι 2 γονείς για 42 ημέρες. Τα μικρά τους έχουν σκούρο καστανό χρώμα στο πρώτο έτος της ζωής τους που γίνεται πιο ανοιχτό στο δεύτερο, μέχρι να πάρουν το τελικό τους χρώμα ως ενήλικα πια άτομα.

Σε ηλικία 3 μηνών είναι πλήρως ανεπτυγμένα ώστε να αρχίσουν να κάνουν τις πρώτες μικρές πτήσεις τους ακολουθώντας τους γονείς τους. Τα μικρά ενηλικιώνονται μετά από 4-5 χρόνια.

Οι αιγυπτιακοί γύπες είναι τόσο στοργικοί με τα μικρά τους που οι αρχαίοι Αιγύπτιοι έκαναν ζωγραφιές στους τοίχους τους τον αιγυπτιακό γύπα, για να δείξουν το σύμβολο της πατρικής και μητρικής αγάπης.

Ονοματολογία και συστηματική ταξινόμηση

Διωνυμική ονομασία: Neophron percnopterus Ελληνική ονομασία: Ασπροπάρης, Αιγυπτιακός γύπας, Νεόφρων ο σκοτεινόπτερος Αγγλική ονομασία: Egyptian vulture Τάξη: Αετόμορφα (Accipitriformes) Γένος: Νεόφρων (Neophron) Είδος: N. percnopterus

Υποείδη

Neophron percnopterus ginginianus Neophron percnopterus majorensis Neophron percnopterus percnopterus

Media gallery Παπαγάλων Μακάο

Σχετικό περιεχόμενο

Μαυρόγυπας (Aegypius monachus)

Οι Ωχροκέφαλες (με κίτρινη κορώνα) Αμαζόνες ή Yellow-crowned Amazons όπως είναι περισσότερο γνωστοί, είναι παπαγάλοι που κατάγονται από τη Νότιο Αμερική.

Οι Παπαγάλοι Yellow-Crowned Amazon

 Φωτο: Yellow-crowned Amazon

Οι παπαγάλοι Yellow-Crowned Amazon είναι ένα από τα είδη των Αμαζόνων που συναντάται σε βιότοπους, σε τροπικές περιοχές, σε σαβάνες και γενικά συχνάζει σε μέρη όπου υπάρχει πυκνή βλάστηση. Κυρίως σε θαμνώδεις περιοχές. Το μέγεθός τους φτάνει τα 36cm.

Φροντίδα

Η καθαριότητα είναι πολύ σημαντική ώστε να έχουμε έναν υγιή παπαγάλο. Οι ταΐστρες και τα μπολ του νερού χρειάζονται καλό καθάρισμα. Το υλικό που έχουμε στον πάτο του κλουβιού χρειάζεται αλλαγή τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα. Και μία γενική καθαριότητα στο κλουβί κάθε μήνα επιβάλλεται.

Ένας τρόπος για την εκγύμναση και να κρατάμε δραστήριο τον παπαγάλο μας είναι τα παιχνίδια. Μια αλλαγή των παιχνιδιών σε τακτά χρονικά διαστήματα θα ήταν καλό να γίνεται για να κρατάμε το ενδιαφέρον του παπαγάλου μας, ώστε να μην έχει ανία και αρχίσει να μαδάει το φτέρωμά του. Τα αιχμηρά παιχνίδια και αντικείμενα πρέπει να αποφεύγονται για ευνόητους λόγους.

Το μπάνιο έχει ευεργετικές ιδιότητες. Με το μπάνιο το φτέρωμα διατηρείται σε καλή κατάσταση, λαμπερό, καθαρό και απομακρύνονται οι σκόνες, γι αυτό είναι καλό να τους προσφέρουμε μέρα παρά μέρα. Ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα των παπαγάλων Amazon είναι η αλλαγή χρώματος των φτερών του μετά από το μπάνιο.

Η ηλικία τους φτάνει τα 30-70 χρόνια ζωής αλλά με τη παροχή της κατάλληλης φροντίδας και διατροφής μπορούν να ζήσουν και παραπάνω.

Διατροφή

Η πιο κατάλληλη και πλέον ενδεδειγμένη τροφή για παπαγάλους είναι τα pellets (κροκέτες). Είναι εμπλουτισμένες με όλα τα θρεπτικά συστατικά που πρέπει να προσλαμβάνονται από τους παπαγάλους. Επίσης μπορούμε να τους δίνουμε διάφορους σπόρους και στικ αλλά σε μικρή ποσότητα και όχι σε σύντομο χρονικό διάστημα.

Ακόμη, μπορούμε να τους δίνουμε διατροφικά συμπληρώματα, όπως τα palm nuts (τα οποία μπορούμε να τα προμηθευτούμε από κάποιο pet shop) και βιταμίνες κυρίως κατά την περίοδο της πτερόρροιας (ισχύει και για παπαγάλους).

Φυσικά από την ταΐστρα δεν πρέπει να λείπουν φρέσκα φρούτα και λαχανικά εποχής. Στη φύση τρέφονται με διάφορους σπόρους, χόρτα, φρούτα κι έντομα.

Αναπαραγωγή

Οι παπαγάλοι Yellow-Crowned Amazon αναπαράγονται στην ηλικία των 5-6 χρόνων περίπου και κάνουν γύρω στα 3-5 αβγά.

Διάκριση Φύλου

Ο καλύτερος τρόπος αναγνώρισης φύλου επιτυγχάνεται με την ενδοσκοπική εξέταση ή αλλιώς με την εξέταση DNA. Οι εν λόγω παπαγάλοι φτάνουν τα 30-70 χρόνια ζωής αλλά με τη παροχή της κατάλληλης φροντίδας και διατροφής μπορούν να ζήσουν και παραπάνω. Με αυτόν τον τρόπο διαπιστώνουμε με σιγουριά το φύλο του παπαγάλου μας χωρίς να χάνουμε τον χρόνο μας με διάφορες εικασίες, οι οποίες πολλές φορές απέχουν από την πραγματικότητα.

Ονοματολογία και συστηματική ταξινόμηση

• Διωνυμική ονοματολογία: Amazona ochrocephala
• Ελληνική: Παπαγάλος Αμαζονίου με Κίτρινο Μέτωπο
• Αγγλική: Yellow-crowned Amazon
• Τάξη: Ψιττακόμορφα (Psittaciformes)
• Οικογένεια: Ψιττακίδες (Psittacidae)
• Γένος: Amazona
• Είδος: A. ochrocephala

Media gallery Αμαζόνες

Σχετικό περιεχόμενο

Παπαγάλοι Αμαζονίου - Amazon Parrots (Amazona)

Το Lovebird Αβησσυνίας πρωτοεμφανίστηκε στη βορειοανατολική Αφρική (Αιθιοπία) το 1814. Ονομάστηκε Agapornis Taranta από τον Χένρι Στάνλεϊ, ο οποίος εμπνεύστηκε το όνομα αυτό από ένα ορεινό πέρασμα της Αιθιοπίας.

Περιγραφή Lovebird Αβησσυνίας


Το κυρίαρχο χρώμα των black-winged lovebird είναι το πράσινο. Είναι το μεγαλύτερο είδος του γένους των αγαπορνίθων με μήκος περίπου 16,5 εκ.

Διάκριση φύλου

Το Black-winged lovebird είναι διμορφικό είδος (υπάρχει εμφανή διαφορά μεταξύ των 2 φύλων). Ο διμορφισμός γίνεται εμφανής στα νεαρά πτηνά μετά την πρώτη τους πτερόρροια σε ηλικία περίπου οκτώ ή εννέα μηνών.

Το αρσενικό Lovebird Αβησσυνίας έχει κόκκινο χρώμα που ξεκινάει από το μέτωπο και καταλήγει στο επάνω μέρος του κρανίου. Γύρω από το μάτι έχει ένα κόκκινο δακτύλιο. Τα μεγάλα πούπουλα του φτερού είναι μαύρα ενώ οι άκρες είναι μπλε-μαύρο. Κάτω από το φτερό τα πούπουλα είναι μαύρα και έχει μαύρα τελειώματα στην ουρά. Το ράμφος είναι κόκκινο και τα πόδια σκούρο γκρι.

Το θηλυκό δεν έχει κόκκινο χρώμα στο επάνω μέρος του κεφαλιού όμως κλέβει την παράσταση με την έντονη αντίθεση μεταξύ του πράσινου φτερώματος και του κόκκινου ράμφους. Τα πούπουλα κάτω από το φτερό είναι γκριζοπράσινα.

Παραλλαγές

Με την πάροδο του χρόνου έχουν εμφανιστεί αρκετές παραλλαγές. Εκτός λοιπόν από το ανοιχτό πράσινο εμφανίζονται και πουλιά με πιο σκούρο πράσινο χρώμα ή το πράσινο της ελιάς. Ακόμα, είναι η πυρόξανθη παραλλαγή από τη Γερμανία (το μαύρο χρώμα αλλάζει σε γκρίζο).

Βασικά χαρακτηριστικά της είναι τα κόκκινα μάτια και τα πόδια στο χρώμα του δέρματος. Έχουν εμφανιστεί κι άλλες παραλλαγές όπως ερυθρόφαιη και λουτίνο τα οποία όμως είναι ακόμα σε αρχικό στάδιο και κατά συνέπεια πολύ αδύναμες. Οι παραλλαγές αυτές είναι αρκετά ακριβές. Έτσι κάνουν την εμφάνιση τους συνήθως σε συλλογές των εκτροφέων.

Γεωγραφική κατανομή και βιότοποι

Τα Lovebirds Αβησσυνίας είναι εγγενείς είδος στην Ερυθραία και την νοτιοδυτική Αιθιοπία. Ζουν σε οροπέδια ή ορεινές περιοχές σε υψόμετρο 1300 με 2000 μέτρα και για το λόγο αυτό έχουν προσαρμοστεί να επιβιώνουν σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες.

Αναπαραγωγή

Στο φυσικό τους περιβάλλον τα πουλιά ζουν σε μικρές ομάδες και κοιμούνται σε μικρές τρύπες δέντρων. Κατά την περίοδο της αναπαραγωγής το θηλυκό φτιάχνει τη φωλιά με μικρά κλαδάκια και διάφορα ξυλαράκια και φύλλα τα οποία τα μεταφέρει βάζοντας τα ανάμεσα στο φτέρωμα του.

Το συγκεκριμένο είδος λίγο πριν γεννήσει τα αυγά χάνει ένα τμήμα του φτερώματος του από το στέρνο και την περιοχή της κοιλιάς. Κάνει ένα αυγό κάθε δεύτερη μέρα και γεννά από 3 μέχρι 6 αυγά. Η εκκόλαψη τους κρατάει περίπου 25 μέρες όπου αρχίζουν και βγαίνουν τα πρώτα μικρά.

Τα μικρά γεννιούνται με ένα άσπρο χνούδι που μεγαλώνοντας μεταβάλλεται πρώτα σε γκρι και μετά σε πράσινο! Παρ όλα αυτά το οριστικό χρώμα σχηματίζεται και μέχρι τους εννέα μήνες. Στις 50 ήμερες τα μικρά αφήνουν τη φώλια. Το είδος αυτό είναι σεξουαλικά ώριμο μετά την ηλικία των δυο ετών.

Ονοματολογία και συστηματική ταξινόμηση

Διωνυμική ονομασία: Agapornis taranta Ελληνική ονομασία: Αγαπόρνιθα Αβησσυνίας Αγγλική ονομασία: Black-winged lovebird Τάξη: Ψιττακόμορφα (Psittaciformes) Οικογένεια: Ψιττακουλίδες (Psittaculidae) Γένος: Αγαπόρνις (Agapornis) Είδος: A. taranta

Υποείδη

Agapornis taranta nana. Το υποείδος συναντήθηκε για πρώτη φορά το 1931 στο βόρειο τμήμα της Αιθιοπίας. Η διαφορά από τα Agapornis taranta είναι ότι τα φτερά τους είναι πιο κοντά και το ράμφος πιο μικρό. Επίσης γεννά περισσότερα μικρά σε ετήσια βάση.

Ονομασίες σε άλλες χώρες

• Γαλλία: Psittacule masque rouge
• Γερμάνια: Taranta papagei
• Ολλανδία: Abessijnse ή Bergpapegaai)

Media gallery Αγαπόρνιθων

Σχετικό περιεχόμενο

Παπαγάλοι Lovebirds (Agapornis)

Τα παραδείσια πουλιά είναι η κοινή ονομασία ομάδας πτηνών που ανήκουν στην οικογένεια των Παραδεισίδων, και στην τάξη των Στρουθιόμορφων. Η οικογένεια περιλαμβάνει 43 ειδή. Ονομάζονται έτσι λόγω του πολύχρωμου και πλούσιου πτερώματος τους.

Ποια είναι τα παραδείσια πουλιά


Το μέγεθος των παραδείσιων ποικίλλει από 15εκ ως 1μ. Το φτέρωμα ειδικά των ώριμων αρσενικών, αποτελείται από πολύχρωμα και παράξενα σε σχήματα φτερά. Γύρω από τον λαιμό υπάρχουν φτερά, σαν περιλαίμιο, μακριά και λεπτά φτερά που ξεκινούν από την περιοχή των ματιών η από την περιοχή του κεφαλιού.

Υπάρχουν, φτερά στην ουρά που μοιάζουν με ανεμοδείκτες η σχηματίζουν έλικες κ. Α. Τα νεαρά αρσενικά και τα θηλυκά έχουν πιο σκούρο φτέρωμα. Ένα από τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα αυτών των πουλιών είναι η ουρά τους. Μερικά από τα πηδαλιώδη φτερά είναι πολύ ισχυρά και πολύ μακριά.

Διατροφή

Αποτελείται κυρίως από φρούτα αλλά συχνά τρώνε και έντομα, βατράχια και μικρά ερπετά.

Αναπαραγωγή

Τα θηλυκά παραδείσια γεννούν ένα ή δυο αυγά τα οποία και επωάζει για περίπου 16-22 μέρες. Τη φωλιά αναλαμβάνει συνήθως να φτιάξει το θηλυκό με λεπτά κλαδιά πάνω στα δέντρα. Υπάρχουν είδη όμως όπου και το αρσενικό βοηθά και αυτό στο χτίσιμο της φωλιάς και στην φροντίδα των νεοσσών.

Το πολύχρωμο χρώμα των αρσενικών εξαρτάται κατά κάποιο τρόπο από την ερωτική τους δραστηριότητα. Τα παραδείσια είναι κυρίως πολυγαμικά πτηνά. Εκείνα όμως που είναι μονογαμικά δεν έχουν τόσο στολισμένο φτέρωμα όπως τα πολυγαμικά. Άρα όσο πιο μεγάλη ερωτική δραστηριότητα έχουν τόσο πιο στολισμένο φτέρωμα έχουν.

Τα θηλυκά διαλέγουν για ταίρι τους τα πιο όμορφα και ικανά στην επίδειξη αρσενικά. Αυτά για να προσελκύσουν τα θηλυκά κάνουν κάποιες θορυβώδεις επιδείξεις, χορεύουν στα δέντρα και στο έδαφος και κάνουν ακροβασίες. Δεν έχουν όλα τα είδη τον ίδιο τρόπο επίδειξης.

Τα παραδείσια πουλιά ζουν στα δάση της Νέας Γουινέας όπου απαντούν τα 38 από τα 43 είδη της οικογένειας και στην Β. Αυστραλία. Από το 1600 ως τις αρχές του αιώνα μας οι άνθρωποι κυνηγούσαν τα παραδείσια πτηνά και αυτό γιατί οι χρησιμοποιούσαν τα φτερά τους σαν στολίδια στο ντύσιμο τους. Από τότε όμως αυτά τα πανέμορφα πουλιά προστατεύονται με ειδικό νόμο γιατί κινδυνεύει να γίνει είδος προς εξαφάνιση.

Μερικά από τα χαρακτηριστικά είδη της οικογενείας των παραδείσιων πουλιών είναι:

• Paradisea minor. Αυτό το είδος έχει στις πλευρές του σώματος του πολύχρωμα φτερά με επικρατέστερο χρώμα το κίτρινο ανοιχτό. Τα φτερά στο μέσο της ουράς του είναι λεπτά σαν νήματα και πολύ μακριά.
• Diphyllodes magnificus. Αυτό το είδος στο κέντρο της ουράς του έχει δυο σπειροειδή φτερά που διασταυρώνονται μεταξύ τους.
• Pteridophora alberti. Είναι μικρόσωμο πουλί. Χαρακτηριστικό γνώρισμα αυτού του είδους είναι δυο πολύ μακριά φτερά που έχει τα οποία ξεκινούν από την περιοχή του αυχένα. Κάθε φτερό αποτελείται από ένα μακρύ νήμα σαν βέλος που στη μια πλευρά του κρέμονται πάνω από 30 μικρά φτερά που έχουν κεράτινη ύφη και λαμπερό μπλε χρώμα.
• Cicinnurus regius. Αυτό το είδος έχει δυο άσπρα μεταλλικά φτερά, μαλακά σαν πούπουλα γύρω από τον λαιμό του, που ανοίγουν προς τα κάτω σαν βεντάλια. Επίσης έχει δυο λεπτά φτερά σαν νήματα στο μέσο της ουράς του, που στην άκρη έχουν ένα πράσινο σπειροειδές φτερό, τα οποία διασταυρώνονται όταν κινούνται. Απαντά σε ολόκληρη την νέα Γουινέα.
• Lophorina superb. Χαρακτηριστικό γνώρισμα αυτού του είδους είναι δυο περιλαίμια από φτερά, που βρίσκονται έκαστα στο μπροστινό και στο πίσω μέρος του λαιμού. Όταν ερωτοτροπεί τα ανοίγει. Απαντά στα δάση της Ν.Α Νέας Γουινέας.

Ονοματολογία και συστηματική ταξινόμηση

• Ελληνική: Παραδείσια Πτηνά
• Αγγλική: Birds of paradise
• Τάξη: Στρουθιόμορφα
• Οικογένεια: Παραδεισίδες (Paradisaeidae)

Γένη και Είδη

Γένος Astrapia

Arfak astrapia, Astrapia nigra Splendid astrapia, Astrapia splendidissima Ribbon-tailed astrapia, Astrapia mayeri Princess Stephanie's astrapia, Astrapia stephaniae Huon astrapia, Astrapia rothschildi

Γένος Cicinnurus

Υπο-Γένος: Diphyllodes Magnificent bird-of-paradise, Cicinnurus magnificus Wilson's bird-of-paradise, Cicinnurus respublica

Υπο-Γένος: Cicinnurus
King bird-of-paradise, Cicinnurus regius

Γένος Drepanornis

Black-billed sicklebill, Drepanornis albertisi Pale-billed sicklebill, Drepanornis bruijnii

Γένος Epimachus

Black sicklebill, Epimachus fastuosus Brown sicklebill, Epimachus meyeri

Γένος Lophorina

Superb bird-of-paradise, Lophorina superba

Γένος Lycocorax

Paradise-crow, Lycocorax pyrrhopterus

Γένος Manucodia

Glossy-mantled manucode, Manucodia ater Jobi manucode, Manucodia jobiensis Crinkle-collared manucode, Manucodia chalybatus Curl-crested manucode, Manucodia comrii

Γένος Paradigalla

Long-tailed paradigalla, Paradigalla carunculata Short-tailed paradigalla, Paradigalla brevicauda

Γένος Paradisaea

Υπο-Γένος: Paradisaea Lesser bird-of-paradise, Paradisaea minor Greater bird-of-paradise, Paradisaea apoda Raggiana bird-of-paradise, Paradisaea raggiana Goldie's bird-of-paradise, Paradisaea decora Red bird-of-paradise, Paradisaea rubra Emperor bird-of-paradise, Paradisaea guilielmi

Υπο-Γένος: Paradisornis
Blue bird-of-paradise, Paradisaea rudolphi

Γένος Parotia

Western parotia, Parotia sefilata Queen Carola's parotia, Parotia carolae Bronze parotia, Parotia berlepschi Lawes's parotia, Parotia lawesii Eastern parotia, Parotia helenae Wahnes's parotia, Parotia wahnesi

Γένος Phonygammus

Trumpet manucode, Phonygammus keraudrenii

Γένος Pteridophora

King of Saxony bird-of-paradise, Pteridophora alberti

Γένος Ptiloris

Υπο-Γένος: Craspedophora Magnificent riflebird, Ptiloris magnificus

Υπο-Γένος P. Ptiloris
Growling riflebird, Ptiloris intercedens
Paradise riflebird, Ptiloris paradiseus
Victoria's riflebird, Ptiloris victoriae

Γένος Seleucidis

Twelve-wired bird-of-paradise, Seleucidis melanoleucus

Γένος Semioptera

Standardwing, Semioptera wallacii