Οι Caique (Κάικ) είναι παπαγάλοι μικρού μεγέθους που κατάγονται από τη Νότιο Αμερική. Είναι δραστήρια, παιχνιδιάρικα και αρκετά δημοφιλή κατοικίδια πουλιά.

Caique, οι παπαγάλοι κλόουν


Οι Παπαγάλοι Caique (προφέρεται Κάικ) είναι ένα σχετικά μικρό είδος παπαγάλου με εκπληκτικά χρώματα. Το μέγεθός τους δεν ξεπερνά τα 25 εκατοστά ενώ το βάρος τους κυμαίνεται μεταξύ 150 και 170 γραμμαρίων.

Η καταγωγή τους είναι από την Νότιο Αμερική. Μπορεί κανείς να τους βρει στις τροπικές ζώνες και ειδικότερα κοντά σε υδροβιότοπους. Ζουν συνήθως σε μικρά κοπάδια έως 30 ατόμων. Αναπαράγουν πολύ δυνατούς ήχους κατά την διάρκεια της ξεκούρασης τους στα δέντρα ή των πτήσεων τους από το ένα δάσος στο άλλο.

Συμπεριφορά των Κάικ

Σε σύγκριση με τους υπόλοιπους παπαγάλους οι Caique θεωρούνται οι Κλόουν των παπαγάλων. Είναι έτοιμοι για όλα! Η εξυπνάδα τους και η περιέργειά τους δεν έχει όρια. Θα τους βρείτε κρεμασμένους ανάποδα να παίζουν με το ένα πόδι με ένα παιχνίδι και να δαγκώνουν με το ράμφος τους ένα άλλο.

Όμοια με τον Scarlet Macaw, ένας Caique αποτελεί πρόκληση για κάθε ιδιοκτήτη καθώς πρέπει να τον κρατά μονίμως απασχολημένο με ποικίλους τρόπους.

Αστείοι, έξυπνοι, άφοβοι, ακροβάτες και αξιαγάπητοι είναι οι λέξεις που περιγράφουν τον γλυκό χαρακτήρα τους. Τους αρέσει να προσελκύουν το ενδιαφέρον και την ενασχόληση πολλών διαφορετικών ανθρώπων, ωστόσο μπορεί να παρουσιάσουν ιδιαίτερα κτητική συμπεριφορά.

Θυμώνουν και εκνευρίζονται όταν παραβιάζεται ο προσωπικός τους χώρος (πχ. ενδέχεται να θυμώσει ο παπαγάλος όταν θα θελήσετε να καθαρίσετε το κλουβί του και τον βγάλετε από αυτό).

Διατροφή

Όσον αφορά την δίαιτα που πρέπει να ακολουθεί ένας Caique σημειώστε ότι θα πρέπει να τρώει σε ίσες ποσότητες μείγματα σπόρων, φρούτων και λαχανικών. Ασφαλή ανθρώπινα φαγητά θα πρέπει να δίνονται κατά περίσταση και σε μικρές ποσότητες. Τρελαίνονται για Berrys δηλαδή βατόμουρα, φράουλες, φρούτα του δάσους γενικώς.

Φροντίδα

Αν και ο Caique είναι ένας μικρός σε μέγεθος παπαγάλος έχει όλα τα χαρακτηριστικά των μεγαλόσωμων παπαγάλων. Δεν είναι πολύ καλός στη μίμηση λέξεων αλλά προτιμά να μιμείται ήχους του περιβάλλοντός του. Αν ζείτε σε πολυκατοικία, οι δυνατές του κραυγές ίσως ενοχλήσουν τους γείτονες σας.

Το κλουβί των Caique θα πρέπει να είναι το ίδιο μεγάλο όσο για έναν Αμαζονίου ή Ζακό, καθώς έχει μεγάλη ανάγκη από διαρκή ενασχόληση και σκαρφάλωμα. Ούτε ένα εκατοστό δεν θα πάει χαμένο αν αποφασίσετε να του παρέχετε τον χώρο και τα παιχνίδια που θα τον διασκεδάζουν.

Τους αρέσει να μασούν έως εξαντλήσεως τα αντικείμενα που πιάνουν στο ράμφος τους, γι’ αυτό συνιστάται να τους παρέχεται πληθώρα ξύλινων παιχνιδιών και παιχνιδότοπων. Φαίνεται ότι προτιμούν να χοροπηδούν παρά να πετούν καθώς έχουν ιδιαίτερα δυνατά και γυμνασμένα πόδια.

Προσοχή συνιστάται εδώ σε σχοινιά ή κλωστές στα οποία θα μπορούσαν να μπλεχτούν αυτοί οι δεινοί ακροβάτες. Τρελαίνονται για κρυψώνες όπως πετσέτες και άλλα υφασμάτινα είδη και γι’ αυτό πρέπει να προσέχουμε ιδιαίτερα καθώς υπάρχει κίνδυνος ασφυξίας.

Αναπαραγωγή

Οι Κάικ ωριμάζουν στα 2-3 χρόνια ζωής και στη φύση φτιάχνουν τις φωλιές τους σε κουφάλες δέντρων. Η περίοδος αναπαραγωγής έχει παρατηρηθεί ότι ξεκινά τον Οκτώβρη και εκτείνεται μέχρι τον Απρίλιο. Η θηλυκιά κάνει 4 αυγά τα οποία και επωάζει για τις επόμενες 26 ημέρες.

Το προσδόκιμο ζωής των Caique ξεπερνά τα 20 χρόνια.

Βίντεο εκπαιδευμένου Κάικ

Πολυμέσο youtube: NRIPVj42gVc

Ονοματολογία και συστηματική ταξινόμηση

Διωνυμική ονοματολογία: Pionites sp. Ελληνική: Κάικ Αγγλική: Caique Τάξη: Ψιττακόμορφα (Psittaciformes) Οικογένεια: Ψιτακκίδες (Psittacidae) Γένος: Pionites Είδη: Δύο βασικά

• Pionites melanocephalus, Black Headed Caique (Μαυροκέφαλος Caique). Χωρίζεται σε δυο υποείδη:
  • P. m. Melanocephalus
  • P.m. pallidus)
• Pionites leucogaster, White Bellied Caiques (Caique με άσπρη κοιλιά). Οι White-bellied caiques αποτελούνται από 3 υποείδη:
  • P. leucogaster leucogaster
  • P. l. xanthomeria
  • P. l. xanthurus
• Pionites xanthomerius, Black-legged parrot, (με μαύρα πόδια).
• Pionites xanthurus, Yellow-tailed parrot, (με κίτρινη ουρά).

Τα ψαρόνια είναι από τα πιο κοινά και πολυπληθέστερα πουλιά της χώρας μας. Στην Κύπρο, το ψαρόνι είναι γνωστό με το όνομα Λαζούρι ενώ στην Ελλάδα είναι γνωστό ως Μαυροπούλι, Χειμώνι, Στούρνος, Καραβέλι, Τσιρόνι.

Το Ψαρόνι, ο Στούρνος ο κοινός


Περιγραφή

Το ψαρόνι είναι ένα πουλί που συχνά συγχέεται εμφανισιακά με τον Κότσυφα λόγω του μαυριδερού χρώματος και της κιτρινωπής του μύτης. Όμως, με προσεχτική παρατήρηση μπορούν να διακριθούν κάποιες χαρακτηριστικές διαφορές.

Γενικά, όλα τα Ψαρόνια είναι μεσαίου μεγέθους πουλιά με κοντά πόδια, κοντή ουρά και δυνατό μυτερό ράμφος. Το μήκος τους δεν ξεπερνάει τα 22 εκατοστά, το άνοιγμα των φτερών τους αγγίζει τα 40 εκατοστά, ενώ το βάρος τους μπορεί να φτάσει και τα 100 γραμμάρια.

Τα ενήλικα αρσενικά Ψαρόνια έχουν μαυριδερό φτέρωμα με μεταλλική πράσινη και βιολετιά όψη. Οι κηλίδες γίνονται πιο διακριτικές και το ράμφος κιτρινίζει την Άνοιξη, που αρχίζει η αναπαραγωγική περίοδος. Τα δε πόδια γίνονται ροδοκόκκινα.

Τα δυο φύλα παρουσιάζουν πολύ μικρές αποκλίσεις στον χρωματισμό του ράμφους, καθώς το αρσενικό παρουσιάζει μια μπλε-γκρι απόχρωση στη βάση του κάτω ράμφους, ενώ τα θηλυκά έχουν την κάτω βάση του ράμφους κιτρινόλευκη.

Τα ανήλικα πουλιά έχουν μουντό καφετί φτέρωμα σε όλο το σώμα με υπόλευκο λαιμό και σκούρο ράμφος. Τα νεαρά πουλιά εμφανίζουν λευκοκίτρινες κηλίδες στο φτέρωμα του σώματός τους προς το τέλος του Σεπτέμβρη, ενώ διατηρούν το καφετί χρώμα στο κεφάλι. Τον πρώτο χειμώνα οι κηλίδες απλώνονται και στο κεφάλι.

Αντίθετα από τον κότσυφα δεν είναι μοναχικό πουλί, αλλά τόσο κοινωνικό που συναντάται πάντα σε μεγάλα σμήνη που παρουσιάζουν πολύ συχνά εντυπωσιακούς εναέριους σχηματισμούς. Είναι θαρραλέο πουλί και μοιάζει να μην ενοχλείται από τη ανθρώπινη παρουσία.

Συμπεριφορά

Θεωρείται από τα πιο έξυπνα είδη πουλιών μιας και εκτός από το ζωηρό και φλύαρο κελάηδήμά του με ποικιλία δυνατών, υψηλών και παρατεταμένων ήχων, παρουσιάζει την ικανότητα να μιμείται τα κελαηδήματα άλλων πουλιών όπως του σπουργίτη, της καρακάξας, και διάφορους ήχους όπως σειρήνας, αλλά και άλλων ζώων όπως γατών, σκύλων, κατσικιών κτλ.

Έχει αναφερθεί ότι στη αιχμαλωσία έχουν αναπτύξει τη ικανότητα να μιμούνται την ανθρώπινη φωνή όπως και οι παπαγάλοι.

Κελαηδά συνήθως καθισμένο σε δέντρο κουνώντας ταυτόχρονα με χαρακτηριστικό τρόπο τις φτερούγες του.

Γεωγραφική κατανομή και βιότοποι

Είναι ενδημικό πουλί σε όλη την Ευρώπη και στην πατρίδα μας, αλλά ταυτόχρονα και αποδημητικό. Συναντάται εκτός από τη Ευρώπη, στην Ασία, την Σκανδιναβία, τα παράλια της Αφρικής αλλά και στην Αμερική. Έτσι κάποια σμήνη μεταναστεύουν προς τα νότια, ενώ η χώρα μας δέχεται κάποιους βόρειους επισκέπτες.

Συναντώνται ευρύτατα στη Μακεδονία, τη Θεσσαλία, αλλά και την Πελοπόννησο. Προτιμούν τις αγροτικές περιοχές με λιβάδια, τα χωριά, αλλά και τα προάστια, που διαθέτουν πάρκα, οπωρώνες, ελαιώνες. Δεν διστάζουν όμως τα εμφανίζονται και σε δασικές εκτάσεις, σε έλη, σε παράκτιες περιοχές με αμμώδεις εκτάσεις, σε όχθες ποταμών και λιμνών καθώς και σε ερήμους ή και σε σκουπιδότοπους.

Διατροφή

Λόγω του ονόματός τους επικρατεί η εσφαλμένη αντίληψη ότι τρέφονται με ψάρια. Όμως τα ψαρόνια είναι παμφάγα πουλιά και διατρέφονται με ποικιλία σπόρων, καρπούς από τους οπωρώνες και φρούτα όπως μήλα, αχλάδια, μούρα, δαμάσκηνα, κεράσια, ελιές, αλλά και έντομα, σκουλήκια, αράχνες, ακρίδες, σαλιγκάρια κ. Α.

Αναπαραγωγή

Τα ψαρόνια αναπαράγονται τους Ανοιξιάτικους μήνες, από Μάρτιο μέχρι Ιούνιο. Γεννούν από 2-3 φορές από 4-6 αυγά γαλαζωπού χρώματος με άσπρα στίγματα.

Τη φωλιά κατασκευάζει είτε το αρσενικό, είτε από κοινού, σε κοιλότητες δέντρων, κτιρίων χρησιμοποιώντας κλαδάκια, ξερά χόρτα, φύλλα και φτερά. Η εκκόλαψη κρατάει περίπου 13 ημέρες και οι νεοσσοί αφού φροντιστούν και από τους δύο γονείς, ξεπεταρίζουν από την φωλιά σε 22-23 ημέρες, δημιουργώντας γρήγορα το δικό τους σμήνος.

Φυσικοί τους εχθροί είναι τα διάφορα αρπακτικά πουλιά όπως γεράκια, οι νυφίτσες, οι αλεπούδες κτλ.

Το προσδόκιμο ζωής τους αγγίζει τα 15 χρόνια περίπου.

Ονοματολογία και συστηματική ταξινόμηση

Διωνυμική ονομασία: Sturnus vulgaris Ελληνική ονομασία: Ψαρόνι, Στούρνος ο κοινός Αγγλική ονομασία: Common starling, European starling Τάξη: Στρουθιόμορφα (Passeriformes) Οικογένεια: Στουρνίδες (Sturnidae) Γένος: Στούρνος (sturnus) Είδος: S. vulgaris Υποείδη

• Sturnus vulgaris caucasicus (Δέλτα του Βόλγα, ανατολικός Καύκασος και γειτονικές περιοχές).
• Sturnus vulgaris faroensis (Νησιά Φερόες).
• Sturnus vulgaris granti (Αζόρες).
• Sturnus vulgaris humii (Κασμίρ, Νεπάλ).
• Sturnus vulgaris minor (Πακιστάν)
• Sturnus vulgaris nobilior (Αφγανιστάν, ΝΑ Τουρκμενιστάν, Ουζμπεκιστάν, ανατολικό Ιράν).
• Sturnus vulgaris poltaratskyi (Ανατολικό Μπασκορτοστάν προς ανατολάς μέσω των Ουραλίων και της κεντρικής Σιβηρίας, προς τη λίμνη Μπαικάλη και τη δυτική Μογγολία).
• Sturnus vulgaris porphyronotus (Δυτική Κεντρική Ασία).
• Sturnus vulgaris purpurascens (Ανατολική Τουρκία ως την Τιφλίδα και τη λίμνη Σέβαν, τα οροπέδια των ανατολικών ακτών της Μαύρης Θάλασσας, που αντικατέστησαν πτηνά του γένους tauricus).
• Sturnus vulgaris tauricus (Κριμαία και ανατολικά του ποταμού Δνείπερου προς ανατολάς γύρω από τη Μαύρης Θάλασσα μέχρι την δυτική Μ. Ασία. Όχι στις ορεινές περιοχές όπου αντικαταστάθηκαν από ψαρόνια του γένους purpurascens).
• Sturnus vulgaris vulgaris (Στο μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης εκτός από τις βορειοδυτικές και νοτιοανατολικές περιοχές, Ισλανδία και Κανάρια Νησιά).
• Sturnus vulgaris zetlandicus (Νησιά Shetland)

 

Άλλα είδη της οικογένειας των στουρνίδων
Αγιοπούλι (Pastor roseus)
Μάινα - Hill Myna (Gracula religiosa)

Ο Regent Parakeet - Ρέτζεντ Πάρακιτ είναι ένα όμορφο και παιχνιδιάρικο είδος παπαγάλου, που μας ελκύει με την ευχάριστη προσωπικότητά του. Άλλες, κοινές ονομασίες του είδους είναι, Black-tailed Parakeet, Marlock Parakeet, Smoker, Regent Parrot, Rock Pebbler.

Τα παιχνιδιάρικα Regent Parakeets


Οι παπαγάλοι Regent είναι ένα πολύ όμορφο είδος με καταγωγή από τη νοτιοδυτική και νοτιοανατολική Αυστραλία. Προτιμά περιοχές με δέντρα, ευκάλυπτους και νερό.

Το μέγεθός τους φτάνει τα 40 cm και ζουν γύρω στα 20-25 χρόνια.

Περιγραφή

Το αρσενικό είναι συνήθως κίτρινο, με διάφορες αποχρώσεις στο κεφάλι. Η πλάτη του έχει αποχρώσεις του πράσινου και το ράμφος του είναι κόκκινο. Το θηλυκό είναι πράσινο, ιδιαίτερα στο κεφάλι και στο σώμα. Βέβαια η πιο αξιόπιστη μέθοδος διάκρισης φύλου, είναι η ενδοσκοπική εξέταση ή η εξέταση DNA.

Τα ανήλικα πουλιά μοιάζουν πολύ με τα θηλυκά αλλά έχουν πιο κιτρινωπό χρωματισμό. Στην ηλικία των 14 μηνών τα πουλιά λαμβάνουν τον τελικό χρωματισμό στο φτέρωμά τους.

Αναπαραγωγή

Οι regent parakeet ωριμάζουν σεξουαλικά στην ηλικία των 2 χρόνων περίπου. Η περίοδος αναπαραγωγής τους είναι από τον Αύγουστο μέχρι τον Ιανουάριο και κάνουν γύρω στα 3-8 αυγά, τα οποία τα επωάζουν γύρω στις 21-22 ημέρες.

Κατά την αναπαραγωγή μπορούν να εκδηλώσουν επιθετική συμπεριφορά προς άλλα πτηνά ή ακόμη και προς εμάς. Η κλειστού τύπου φωλιά θεωρείται η καλύτερη διότι το θηλυκό θα νιώθει ασφάλεια εκεί μέσα.

Κατά την αναπαραγωγική περίοδο πρέπει να αυξηθούν τα συμπληρώματα διατροφής. Πρέπει να τους δίνονται αυγά και τροφές πλούσιες σε πρωτεΐνες. Μην ξεχνάμε ότι και το ασβέστιο, τα φρούτα και τα λαχανικά είναι πολύ σημαντικά!

Όπως κι άλλοι παπαγάλοι, έτσι κι ο regent parakeet θεωρείται μονογαμικό πουλί γι' αυτό αν έχουμε ένα ζευγάρι regent, καλό θα ήταν να μην το χωρίζουμε.

Διατροφή

Η σωστή διατροφή παίζει σημαντικό ρόλο για την σωματική υγεία του πουλιού μας. Πρέπει η διατροφή του να είναι πλούσια και να υπάρχει μια ποικιλία στο διαιτολόγιό του. Μπορούμε να προμηθευτούμε από διάφορα pet shops μείγματα σπόρων για παπαγάλους, τα οποία έχουν μια ποικιλία σπόρων όπως ασπούρι, βρώμη, κανναβούρι, κεχρί κτλ.

Υπάρχουν κι άλλες συμπληρωματικές τροφές που μπορούμε να δίνουμε στο πουλί μας, όπως pellets, αυγοτροφή, μείγματα φρούτων με μέλι κα. Τα δύο τελευταία όμως πρέπει να δίνονται με μέτρο διότι είναι παχυντικές τροφές. Επίσης πρέπει να τους χορηγούμε σουπιοκόκαλο, grit.

Στην φύση τρέφεται με διάφορους σπόρους, ξηρούς καρπούς, φρούτα και χορταρικά.

Φροντίδα

Η συχνή καθαριότητα του κλουβιού και των εξαρτημάτων του είναι σημαντική για την ποιότητα ζωής και την υγεία των πουλιών μας. Οι ταΐστρες και τα δοχεία νερού πρέπει να πλένονται τακτικά. Το υλικό που έχουμε στον πάτο του κλουβιού πρέπει να αλλάζεται τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα και καλό θα ήταν το κλουβί, οι πατήθρες, τα παιχνίδια κι ο,τι άλλο έχουμε στο κλουβί να καθαρίζονται 1-2 φορές τον μήνα.

Οι παπαγάλοι regent εγκλιματίζονται γρήγορα στο καινούριο τους περιβάλλον και μπορούμε να τους εκπαιδεύσουμε και να κερδίσουμε την εμπιστοσύνη τους εύκολα. Αυτό βέβαια εξαρτάται από τον χαρακτήρα και την ηλικία του κάθε πουλιού (ένα μικρό σε ηλικία πουλί θα μάθει πιο εύκολα και πιο γρήγορα κάτι σε σχέση με ένα άλλο πουλί μεγαλύτερης ηλικίας).

Το γεγονός ότι εγκλιματίζονται γρήγορα, δεν σημαίνει ότι πρέπει να αρχίσουμε την εκπαίδευσή τους από τις πρώτες μέρες της απόκτησής τους. Το πουλί πρέπει πρώτα να εξοικειωθεί με μας, να νιώσει ασφάλεια κοντά μας και μετά να προχωράει η εκπαίδευση του σιγά-σιγά και με σταθερό ρυθμό.

Ο regent parakeet μπορεί να απομνημονεύσει και να επαναλαμβάνει κάποιες λεξούλες. Μόλις νιώσει ασφάλεια κοντά μας και μας έχει εμπιστοσύνη, μπορούμε να προχωρήσουμε και να του μάθουμε κάποιες λεξούλες, τις οποίες δεν θα του τις λέμε γρήγορα και με μπερδεμένη προφορά.

Η άσκηση και το παιχνίδι είναι αναγκαία για να είναι ο παπαγάλος μας ευτυχισμένος και να είναι σωματικά και πνευματικά υγιής. Πρέπει να του παρέχονται παιχνίδια για να περνάει ευχάριστα την ώρα του και να διοχετεύει την ενεργητικότητά του κάπου. Κάθε παιχνίδι το οποίο μπορεί να φανεί επικίνδυνο για το πτηνό μας πρέπει να αποφεύγεται και να απομακρύνεται για ευνόητους λόγους.

Περισσότερα: Τα παιχνίδια και η συμβολή τους στην ευζωία των παπαγάλων.

Η έξοδος του πουλιού από το κλουβί του είναι μια μορφή άσκησης. Γυμνάζεται, κρατιέται υγιής και δραστήριος. Πριν όμως τον βγάλουμε έξω από το κλουβί του, πρέπει να φροντίσουμε για την ασφάλεια του χώρου. Να απομακρύνουμε γλυκές κι αλμυρές τροφές, ροφήματα, όπως ο καφές, το αλκοόλ κτλ. Να κλείσουμε πόρτες και παράθυρα για να μην μας φύγει και να κλείσουμε τις κουρτίνες.

Περισσότερα: Κίνδυνοι για τα πουλιά που πετούν ελεύθερα μέσα στο σπίτι.

Ονοματολογία και συστηματική ταξινόμηση

Διωνυμική ονομασία: Polytelis anthopeplus Ελληνική ονομασία: - Αγγλική ονομασία: Regent Parakeet, Black-tailed Parakeet, Marlock Parakeet, Smoker, Regent Parrot, Rock Pebbler Τάξη: Ψιττακόμορφα (Psittaciformes) Οικογένεια: Ψιττακουλίδες (Psittaculidae) Γένος: Πολυτελής (Polytelis) Είδος: P. anthopeplus

Υποείδη

P. a. anthopeplus P. a. monarchoides

Άλλα είδη του γένους Πολυτελής

Princess parrot (Polytelis alexandrae)

Media gallery Πολυτελών

Όλες οι θεωρίες που κυκλοφορούν σχετικά με την υγρασία και θερμοκρασία στους χώρους εκτροφής, δεν βασίζονται σε επιστημονικές μελέτες. Πριν μερικά χρόνια έγινε μια μελέτη του Pr.Dr. J.R. Baker του πανεπιστημίου του Λίβερπουλ σε συνεργασία με ομάδα εκτροφέων και σας την παρουσιάζουμε.

Μετρήσεις θερμοκρασίας και υγρασίας στους χώρους εκτροφής


Επιλέχθηκαν 6 εκτροφείς, τους οποίους επισκέφθηκαν σε δύο χρονικές στιγμές. Την πρώτη φορά κατά την περίοδο της αναπαραγωγής, όταν οι εξωτερικές θερμοκρασίες ήταν κοντά ή κάτω από το μηδέν και τη δεύτερη φορά το καλοκαίρι στις θερμότερες μέρες του χρόνου. 5 από τους 6 εκτροφείς είχαν εργαλεία μέτρησης της θερμοκρασίας και της υγρασίας στους χώρους τους. Πίστευαν ότι οι μετρήσεις είναι ακριβείς!

Αυτό που αποδείχθηκε από την έρευνα, ήταν ότι τα πράγματα δεν ήταν έτσι. Οι μετρήσεις έγιναν σε διαφορετικά σημεία του χώρου ως προς το ύψος και τη θέση. Στους περισσότερους εκτροφείς οι διαφορά μεταξύ πατώματος και ταβανιού ήταν 4-5 βαθμούς με μεγαλύτερες θερμοκρασίες προς το ταβάνι.

Σε έναν η μέγιστη θερμοκρασία ήταν στη μέση του χώρου. Σε κάποιο εκτροφείο η θερμοκρασία στο πάτωμα ήταν 4 βαθμούς και στο ταβάνι ήταν 18, μια διαφορά 14 βαθμών! Δεν υπήρχε καθόλου τεχνητή θέρμανση.

Σχετικά με την υγρασία, υπήρχαν διακυμάνσεις στον ίδιο χώρο από 42% έως 84%. Όποια εκτροφεία καθαριζόταν με υγρά υπήρχε υψηλότερη υγρασία. Η υγρασία ήταν μεγαλύτερη στο πάτωμα και μικρότερη στο ταβάνι. Στα εκτροφεία που δεν είχαν καλό εξαερισμό, υπήρχαν υψηλότερες θερμοκρασίες και υγρασία.

Σε όλα τα εκτροφεία η θερμοκρασία είχε άμεση εξάρτηση από την εξωτερική θερμοκρασία, ενώ η υγρασία δεν είχε καμία εξάρτηση από την εξωτερική υγρασία. Σύμφωνα με τις δηλώσεις των εκτροφέων, κατά πόσο ήταν ευχαριστημένοι από τα αποτελέσματα της εκτροφής τους, δεν βρέθηκε καμία διαφορά μεταξύ εκτροφής σε στεγνό και ζεστό περιβάλλον και σε υγρό και κρύο περιβάλλον.

Τυχαία έγινε μια διαπίστωση χωρίς να αποτελεί στόχο της έρευνας. Εκτροφέας που παραπονιόταν ότι είχε δυσκολία να φέρει τα πουλιά του σε κατάσταση αναπαραγωγής, είχε μεγάλο παράθυρο προς το νότο. Τις ηλιόλουστες μέρες η θερμοκρασία έφτανε μέχρι και 40 βαθμούς στο χώρο του και το βράδυ ήταν κρύος ο χώρος. Μόνο τις συννεφιασμένες μέρες ήταν "υποφερτά" στο εκτροφείο του.

Πιστεύεται ότι η μεγάλη διακύμανση στη θερμοκρασία μεταξύ μέρας και νύχτας ήταν η αιτία της αποτυχίας του.

Μετρήσεις στη φωλιά

6 ζευγάρια πουλιών μεταφέρθηκαν για αναπαραγωγή σε ελεγχόμενο χώρο του πανεπιστημίου. Η θερμοκρασία ήταν σταθερή στους 20-22 βαθμούς. Η σχετική υγρασία από 21% έως 80%, όπου το περισσότερο διάστημα ήταν μεταξύ 35% και 45%.

Έγιναν δυο ειδών μετρήσεις. Πρώτα ολόκληρο το κουτί-φωλιά και μετά μετρήσεις στο υλικό κάτω από τα αυγά.

Μετρήσεις στο κουτί-φωλιά

Η θερμοκρασία στον εσωτερικό χώρο της φωλιάς αυξανόταν σταδιακά και έφτασε μέχρι και 4 βαθμούς διαφορά όταν εκκολάφτηκαν τα μικρά σε σχέση με την άδεια φωλιά. Η υγρασία σε άδεια φωλιά ήταν ίδια με το περιβάλλον. Κατά το κλώσημα υπήρχε μια αύξηση 4% και έφτασε μέχρι 15% διαφορά όταν υπήρχαν τα μικρά στη φωλιά σε σχέση με το περιβάλλον του υπόλοιπου χώρου.

Όσο τα μικρά μεγάλωναν η διαφορά έφτασε μέχρι και 30%.

Μετρήσεις στο υλικό της φωλιάς και- κάτω από τη φωλιά

Το περιβάλλον κάτω από τη θηλυκιά που κλωσούσε ήταν 38-40 βαθμούς και 75-80% υγρασία, σταθερά σε όλη τη διάρκεια που κλωσούσε. Η θερμοκρασία ήταν περίπου 2 βαθμούς κάτω από τη θερμοκρασία του σώματος της. Στα σημεία που δεν ήταν σκεπασμένα από τη θηλυκιά υπήρχαν οι ίδιες ενδείξεις με το εσωτερικό της φωλιάς.

Η υγρασία κάτω από τη θηλυκιά προέρχεται από την εξάτμιση του νερού από τα μικρά στα αυγά. Τα μικρά για να αναπτυχθούν, χρησιμοποιούν το λίπος του κρόκου προκειμένου να πάρουν ενέργεια. Η μετατροπή του λίπους δημιουργεί νερό το οποίο αποβάλλεται από το αυγό. Μετρήθηκε ότι το νερό που αποβάλλεται αντιστοιχεί στο 15% του βάρους του μικρού.

Συνοπτικά

Η θερμοκρασία και η υγρασία στους χώρους εκτροφής έχει σημαντικές διακυμάνσεις. Μεμονωμένα μηχανήματα μέτρησης σε σταθερά σημεία, δεν δείχνουν ακριβή αποτελέσματα. Χρειάζονται μηχανήματα ακριβείας σε διαφορετικά σημεία του χώρου για να έχουμε ακριβή καταγραφή του περιβάλλοντος του χώρου.

Η θηλυκιά, τα αυγά και τα μικρά ανεβάζουν τη θερμοκρασία και υγρασία στη φωλιά. Φρέσκο υλικό φωλιάς (αλλαγή υλικού) δημιουργεί πιο ξηρό περιβάλλον. Το περιβάλλον κάτω από τη θηλυκιά είναι ιδανικό για να εκκολαφθούν τα μικρά και δεν επηρεάζεται από το εξωτερικό περιβάλλον του εκτροφείου.

Τι σημαίνουν πρακτικά τα παραπάνω για τους εκτροφείς

1. Η αλλαγή της θερμοκρασίας και υγρασίας του εκτροφείου δεν επηρεάζουν την εκκόλαψη των νεοσσών. Υγραντήρες και αφυγραντήρες πιθανόν να μην έχουν καμία επίπτωση στην εκκόλαψη.
2. Είναι άχρηστο έως επικίνδυνο να δημιουργούμε μεγάλες συνθήκες υγρασίας κατά την εκκόλαψη (συνήθως με ψέκασμα). Το μόνο που μπορούμε να πετύχουμε είναι ανάπτυξη βακτηριδίων στο υλικό της φωλιάς από την υγρασία.
3. Η αλλαγή του υποστρώματος της φωλιάς επηρεάζει την υγρασία κατά το κλώσμα των αυγών. Λογικό θα ήταν αν χρειαστεί να γίνει, το υλικό να αφήνεται στο περιβάλλον του εκτροφείου για μια βδομάδα ώστε να πάρει την υγρασία τουλάχιστον του χώρου.

Σχετικό περιεχόμενο

Διαφορετικές ενδείξεις θερμόμετρων - υγρόμετρων στο εκτροφείο Ο ρόλος της υγρασίας του χώρου στην αναπαραγωγή των πτηνών Συνθήκες αναπαραγωγής στο εκτροφείο πτηνών

Περιγραφή ενός μήνα της , από το αυγό μέχρι την πλήρη ανεξαρτητοποίηση των νεοσσών.

Η έναρξη της αναπαραγωγής

Η φωλιά ετοιμάστηκε και η κανάρα σας κάνει το πρώτο αυγό. Μην απορήσετε αν δείτε ότι σχεδόν αδιαφορεί, ότι δεν κάθεται να κλωσήσει το αυγουλάκι της. Θα ενδιαφερθεί αμέσως μόλις κάνει το τρίτο αυγό.

Διαχείριση των αυγών

Αντικαταστήστε τα αυγά με πλαστικά ομοιώματα.

ΓΙΑΤΙ;
Επειδή επιδιώκουμε να εκκολαφθούν όλοι οι νεοσσοί την ίδια ημέρα.

Γιατί θέλουμε να συμβεί αυτό;
Για να έχουν όλοι οι νεοσσοί ίσες ευκαιρίες επιβίωσης. Να ξεκινήσουν όλοι από την ίδια ηλικιακή βάση και να απαιτήσουν με τον ίδιο τρόπο, δύναμη και σθένος το τάισμα από τους γονιούς τους.

Γι’ αυτόν το σκοπό υπάρχουν στο εμπόριο πλαστικές απομιμήσεις αυγών καναρινιών. Κάθε πρωί ελέγχετε την φωλιά. Παίρνετε το αυγό πιάνοντάς το προσεκτικά με την και το τοποθετείτε σ’ ένα ανοικτό δοχείο με λίγους σπόρους.

Στη φωλιά τοποθετείτε ένα πλαστικό ομοίωμα. Η κατακόρυφη θέση (με τον αεροθάλαμο προς τα επάνω) θα σας επιτρέψει να μην μετακινήσετε πλέον το αυγό μέχρις ότου το επιστρέψετε στην φωλιά.

Αυτό επαναλαμβάνεται και τις επόμενες δύο ημέρες. Το πρωί της 4ης ημέρας αφαιρείτε τα πλαστικά και επιστρέφετε προσεκτικά τα κανονικά αυγά της κανάρας σας.

Τώρα πια δε σηκώνεται ούτε στιγμή από τη φωλιά της. Ήρθε η ώρα για την αντίστροφη μέτρηση. Σταματήστε αμέσως την παροχή της αυγοτροφής και δεν βάζετε καθόλου συμπληρώματα για τις επόμενες 2 εβδομάδες.

Κατά τη διάρκεια της 14ης μέρας θα συμβεί εκείνο που θα σας γεμίσει χαρά. Θα “σκάσουν μύτη” οι πρώτοι σας μπόμπιρες. Στις επόμενες το πολύ 2 μέρες, θα έχει συμπληρωθεί η (συνήθως) πεντάδα των νέων κατοίκων της ζευγαρώστρας σας.

Η γέννηση των νεοσσών

Εδώ αρχίζει η σκληρή δουλειά για τους γονείς. Το τάισμα είναι συνεχές κάθε 2-3 ώρες το πολύ. Η περίοδος αυτή είναι η πιο κρίσιμη για την ζωή των νεοσσών.

Σ’ αυτές τις πρώτες μέρες θα πάρουν το μητρικό "γάλα" αλλά και όλες τις απαραίτητες ουσίες που θα τα κάνουν γερά άτομα, με αντοχές στις ασθένειες και θα τους δώσουν καθαρό και λαμπερό πτέρωμα. Γι’ αυτό έχει μεγάλη σημασία να μη λείπει τίποτε από την διατροφή αυτών των ημερών.

Ενισχυμένο μείγμα σπόρων, έξτρα λιπαροί σπόροι, αυγό ή αυγοτροφή και μια πολυβιταμίνη στο νερό τους, θα δώσουν τα σωστά αποτελέσματα.

Συνοπτική περιγραφή του 1ου μήνα αναπαραγωγής καναρινιών

1η Εβδομάδα

Οι ημέρες περνούν, είναι ήδη 6 ημερών. Είναι η ημέρα που συνήθως περνούν οι εκτροφείς τα δακτυλίδια αναγνώρισης στα πόδια των νεοσσών. Εσείς που δεν έχετε μια τέτοια σκοτούρα έχετε την υποχρέωση να κάνετε μια πολύ καλή καθαριότητα. Τώρα θα φανεί η χρησιμότητα της τσόχας στη φωλιά.

Αφού αποθέσετε κάπου τους νεοσσούς με ασφάλεια, αφαιρείτε το και την αφήνετε μόνον με την τσόχα. Κάνετε ένα γρήγορο αλλά σωστό καθάρισμα και ξανατοποθετείτε τα πουλάκια στην άνεση που προσφέρει πλέον η καθαρή φωλιά.

2η Εβδομάδα

Άλλη μια εβδομάδα πέρασε και πλέον δεν τους χωράει ο “τόπος”. Ο “πρωτότοκος” βγαίνει στο κλαρί, δεν θα αργήσουν και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας. Εδώ θα χρειαστεί να αφιερώσετε λίγο χρόνο στην της θηλυκιάς.

Μήπως ζητάει να έρθει σε επαφή με το αρσενικό; Μήπως ψάχνει για καινούργιο υλικό φωλιάς θέλοντας να ξεκινήσει μια νέα γέννα; Προσοχή αν έχει τέτοια επιθυμία και δεν βρίσκει κλωστές, δεν αποκλείεται να αρχίσει το ομαδικό ξεπουπούλιασμα των νεοσσών, γι’ αυτό δράστε άμεσα.

Βάλτε αρκετές κλωστές στην ζευγαρώστρα σας και αν χρειαστεί τοποθετείστε το χώρισμα, αφήνοντας στην μία πλευρά το αρσενικό με τους νεοσσούς και την ίδια στην άλλη πλευρά να κτίζει ή να τελειοποιεί τη φωλιά της.

3η Εβδομάδα

Περνώντας στην τρίτη εβδομάδα της ζωής τους, οι νεοσσοί αρχίζουν να δοκιμάζουν αυτά τα “μυστήρια” πράγματα που τσιμπολογούν όλη μέρα οι γονείς τους. Εντοπίζουν τα πιο ασφαλή σημεία στο χώρο και αρχίζουν να βρίσκουν ευχαρίστηση στο νερό.

Η μαμά, αν δεν έχει αρχίσει ήδη, είναι έτοιμη για νέα φωλιά και δεν τους δίνει και πολύ μεγάλη σημασία. Σε λίγες μέρες το αρσενικό (αν έχει χωριστεί) θα πρέπει να περάσει οριστικά στην πλευρά της κανάρας και όποιος από τους μικρούς θέλει φαΐ, έρχεται πια κοντά στο κάγκελο για να ταϊστεί. Όσοι τα καταφέρνουν, τρώνε μόνοι τους το τριμμένο μήλο και την μαλακή αυγοτροφή.

4η Εβδομάδα

Από εδώ και πέρα ο χρόνος κυλά πιο ήρεμα και σε λίγο κλείνοντας και την 4η εβδομάδα ζωής, πρέπει να σκέπτεστε τη μετακίνησή τους σε δικό τους χώρο, μακριά από τους γονείς τους.

Να σας ζήσουν.

Media gallery αναπαραγωγής καναρινιών

Σχετικό περιεχόμενο

Γιατί δεν εκκολάπτονται τα αυγά των καναρινιών Γιατί πεθαίνουν οι νεοσσοί καναρινιών Απώλεια εμβρύων καναρινιών λόγω διατροφικών ελλείψεων

Ο Συκοφάγος ο Ευρωπαϊκός είναι από τα ομορφότερα μεταναστευτικά πουλιά της οικογένειας των Συκοφάγων Oriolidae. Καλοκαιρινός επισκέπτης στην πατρίδα μας κατά τους μήνες από Απρίλιο μέχρι Σεπτέμβριο, συναντάται ευρέως σε όλη την επικράτεια ιδίως κατά την μετανάστευση.

Συκοφάγος, ένας όμορφος επισκέπτης της χώρας μας


Πρόκειται για ένα μεσαίου μεγέθους πουλί, με επίμηκες σώμα, που το μέγεθός του κυμαίνεται από 22 μέχρι 25 εκατοστά. Ο ενήλικος αρσενικός Συκοφάγος έχει ως κυρίαρχο χρώμα στο φτέρωμά του το λαμπερό κίτρινο που έρχεται σε αντίθεση με τα κατάμαυρα φτερά, την μαύρη ουρά του και το κατακόκκινο ράμφος του.

Μεταξύ του ράμφους και του ματιού διακρίνεται μια μαύρη κηλίδα. Τα δύο γένη διαφέρουν σημαντικά στον χρωματισμό του φτερώματός τους, μιας και τα θηλυκά έχουν ένα συνηθισμένο πρασινοκίτρινο φτέρωμα με γκριζωπές φτερούγες, ανοιχτόχρωμη υπόλευκη κοιλιά με αχνές ραβδώσεις και γκρίζο προσοφθάλμιο. Παρόμοια με τα θηλυκά είναι τα ανήλικα πουλιά του είδους.

Αν και έχει πολύ εντυπωσιακό και έντονο φτέρωμα, γίνεται δύσκολα αντιληπτός ακόμα και από έμπειρους παρατηρητές μιας και κρύβεται με μεγάλη επιδεξιότητα στα πλούσια φυλλώματα των δέντρων. Το φτέρωμά του του δίνει την δυνατότητα να καμουφλάρεται και να γίνεται δυσδιάκριτος από τους φυσικούς του εχθρούς.

Το γρήγορο, ισχυρό και ορμητικό πέταγμά τους μοιάζει αρκετά με αυτό των τσιχλών, με ρηχούς και μακριούς κυματισμούς.

Στην Κύπρο ο Συκοφάγος είναι γνωστός με το όνομα Κλορκός.

Βιότοπος

Είναι αποκλειστικά δεντρόβιο πουλί, πολύ δραστήριο, αλλά ταυτόχρονα και πολύ ντροπαλό. Συχνά ακούγεται το απολαυστικό, μελωδικό, αλλά σύντομο και εξωτικό τραγούδι του που περιλαμβάνει δυνατά σφυρίγματα που μοιάζουν με φλάουτο και συχνά συγχέεται με αυτό του κότσυφα.

Φυσικός του βιότοπος είναι τα πυκνά φυλλοβόλα δάση, τα υδροχαρή δάση, τα πάρκα με δέντρα που έχουν πλούσια φυλλώματα, τα άλση, οι κήποι και οι οπωρώνες.

Διατροφή

Τη διατροφή του Συκοφάγου αποτελούν κυρίως μικρά έντομα και λιγότερο τα φρούτα όπως μούρα, κεράσια και σύκα σε αντίθεση με ότι μαρτυράει το όνομά του.

Αναπαραγωγή

Ζουν συνήθως σε ζευγάρια και κατασκευάζουν την καλαθωτή φωλιά τους, να κρέμεται σαν κύπελλο από διχάλες ψηλών δέντρων ανάμεσα σε οριζόντια κλαδιά. Χρησιμοποιούν ξερά χόρτα για την κατασκευή της και είναι πολύ δύσκολο να την εντοπίσει κανείς μιας και είναι πολύ καλά κρυμμένη. Η θηλυκιά γεννάει από 3-5 αυγά περίπου και τα επωάζει για δύο εβδομάδες.

Στο μεγάλωμα των νεοσσών συμμετέχουν και οι δυο γονείς και μάλιστα το αρσενικό γίνεται ιδιαίτερα προστατευτικό με τα μικρά του προσπαθώντας να τα προφυλάξει από τα διάφορα αρπακτικά. Μετά την παρέλευση δύο εβδομάδων τα μικρά είναι έτοιμα να δοκιμάσουν τα πρώτα τους δειλά φτερουγίσματα.

Οι Συκοφάγοι ζουν και αναπαράγονται στις εύκρατες περιοχές της Ευρώπης, της Ασίας και της βορείου Αφρικής, ενώ διαχειμάζουν στις τροπικές περιοχές.

Ονοματολογία και συστηματική ταξινόμηση

Διωνυμική ονοματολογία: Oriolus oriolus Ελληνική: Ορίολος ο κοινός, Συκοφάγος Αγγλική: Eurasian golden oriole Τάξη: Στρουθιόμορφα (Passeriformes) Οικογένεια: Οριολίδες (Oriolidae) Γένος: Ορίολος (Oriolus) Είδος: O. oriolus

Υποείδη

Oriolus oriolus kundoo Oriolus oriolus oriolus

Αν και το συγκεκριμένο γένος περιλαμβάνει περίπου 29 είδη, μόνο δύο από αυτά, εκ των οποίων ο Ευρωπαϊκός Συκοφάγος, είναι αποδημητικά.

Media συκοφάγου

Σχετικό περιεχόμενο

Μελισσοφάγος (Merops apiaster)

Ο κοκκινοκεφαλάς είναι ένα ελκυστικό στρουθιόμορφο πουλάκι, που ανήκει στην οικογένεια των λανιίδων.

Περιγραφή κοκκινοκεφαλά


Πρόκειται για ένα μεσαίου μεγέθους πουλί μήκους από 17- 19 εκατοστά. Τα ασπρόμαυρα σχέδια στο φτέρωμα σε συνδυασμό με την πυρόξανθη κορώνα, τον κάνουν εύκολα αναγνωρίσιμο. Έχει επίσης κοκκινωπό σβέρκο, μαύρη φαρδιά λωρίδα που περνάει από το μάτι, μαύρο μέτωπο και μανδύα.

Κατά την πτήση διακρίνεται ένα λευκό μπάλωμα στους ώμους και την ουρά που τον κάνουν ιδιαίτερα ελκυστικό. Λευκός είναι επίσης ο λαιμός, το στήθος και η κοιλιά του. Έχει δυνατό ράμφος με γαμψή άκρη, δυνατά πόδια με μυτερά νύχια για να το βοηθούν να αρπάζει και να ξεσκίζει την λεία του.

Διάκριση φύλου

Το ενήλικο θηλυκό έχει πιο μουντό και γκριζοκάστανο μανδύα και γενικά έχει πιο άτονες αποχρώσεις. Τα ανήλικα πουλιά έχουν φτέρωμα σε αποχρώσεις του γκρίζου και του καφέ, με σκωληκοειδείς γραμμές στο στήθος και τα πλευρά.

Γεωγραφική κατανομή και βιότοποι

Ο κοκκινοκεφαλάς είναι μεταναστευτικό πουλί που επισκέπτεται τη χώρα μας από τα τέλη Μαρτίου και αναχωρεί για την Αφρική γύρω στις αρχές του φθινοπώρου. Πληθυσμοί του έχουν καταγραφεί σε πολλές Ευρωπαϊκές και Μεσογειακές χώρες, στην Κεντρική και Ανατολική Τουρκία, τα Βόρεια Παράλια της Αφρικής, ενώ στην πατρίδα μας έχει καταγραφεί σε περιοχές όπως η λιμνοθάλασσα της Γιάλοβας, στην Κρήτη, σε βιότοπους της Βορείου Ελλάδας, στην Ήπειρο.

Ζει και αναπαράγεται σε ανοιχτές δασώσεις περιοχές, με αραιή βλάστηση, σκόρπια δέντρα, με διάσπαρτες καλλιέργειες και σε οπωρώνες ή ελαιώνες με λίγο γυμνό έδαφος.

Διατροφή

Ο Κοκκινοκεφαλάς περνάει πολλές ώρες της ημέρας καθισμένος ακίνητος στις κορυφές θάμνων ή μικρών δέντρων καραδοκώντας για την λεία του. Όπως και όλοι οι κεφαλάδες έτσι και ο κοκκινοκεφαλάς διακρίνεται για τον τρόπο που αρπάζει την τροφή του. Χωρίς ίχνος δισταγμού επιτίθεται με το σκληρό ράμφος του σε μεγάλα έντομα, σαύρες, μικρά τρωκτικά, ακόμα και σε μικρά πουλιά άλλου είδους.

Αναπαραγωγή

Οι κοκκινοκεφαλάδες φτάνουν στη πατρίδα μας έχοντας ήδη βρει το ταίρι τους. Κελαηδούν όχι για να προσελκύσουν άλλα θηλυκά, αλλά για να προειδοποιήσουν τυχών επίδοξους κατακτητές της συντρόφου τους, αλλά και για οριοθετήσουν την περιοχή τους.

Φτιάχνουν τη φωλιά τους σε διχάλες κλαδιών, σε μικρά δέντρα, ή ακόμα και σε θάμνους. Η θηλυκιά γεννάει συνήθως μία φορά τον χρόνο 5-6 αυγά τα οποία και κλωσά για 16 μέρες περίπου. Μετά την παρέλευση 20 ημερών και αφού οι νεοσσοί έχουν δεχτεί τη φροντίδα και των δύο γονέων τους, είναι έτοιμοι να εγκαταλείψουν την φωλιά τους.

Το κελάηδημά του περιλαμβάνει ένα σύνολο δυνατών, γρήγορων, τσιριχτών, αλλά και κροταλιστών ήχων σε συνδυασμό με πολλές μιμήσεις άλλων πουλιών, με επαναλαμβανόμενες φράσεις.

Ονοματολογία και συστηματική ταξινόμηση

Διωνυμική ονομασία: Lanius senator Ελληνική ονομασία: Κοκκινοκεφαλάς, Αετομάχος ο συγκλητικός Αγγλική ονομασία: Woodchat shrike Τάξη: Στρουθιόμορφα (Passeriformes) Οικογένεια: Λανιίδες ή Αετομαχίδες (Laniidae) Γένος: Κεφαλάς (Lanius) Είδος: L. senator

Υποείδη

Lanius senator badius Lanius senator niloticus Lanius senator rutilans Lanius senator senator

Ο ροζ κοκατού ή Major Mitchell's Cockatoo πήρε την αγγλική του ονομασία από τον http://majormitchellexpedition.com/t-l-mitchell/about-thomas-mitchell/, ο οποίος έγραψε γι αυτά, "Λίγα πουλιά, "ζωντανεύουν περισσότερο τις μονότονες αποχρώσεις του αυστραλιανού δάσους από αυτό το όμορφο είδος του οποίου τα ροζ φτερά και το μεγάλο λοφίο στολίζουν τον αέρα αυτής της ιδιαίτερης περιοχής".

Ρόζ κοκατού - Major Mitchell's cockatoo


Οι Major Mitchell's Cockatoo είναι μεσαίου μεγέθους πουλιά που φτάνουν τα 35 εκ.

Το χρώμα του πτερώματός του είναι λευκό με σομόν. Εξαιτίας μάλιστα αυτού του χρωματισμού, ονομάζεται επίσης Ροζ Cockatoo.

Το πιο ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του είναι το μεγάλο του λοφίο που αποτελείται από φτερά σε λευκό, κόκκινο και κίτρινο χρώμα.

Δεν μοιάζουν ιδιαίτερα με κάποιο άλλο Cockatoo, εκτός από τον Sulphur-crested (Cacatua galerita) με τον οποίο έχουν παρόμοια σωματοδομή αλλά διαφέρουν στο μέγεθος και στο χρώμα, με τον Sulphur-crested Cockatoo να είναι μεγαλύτερος, λευκός και με κίτρινο λοφίο.

Γεωγραφική κατανομή και βιότοποι

Οι Major Mitchell’s Cockatoo ζουν στο περιβάλλον της Αυστραλίας, συνήθως σε ημι-άνυδρες και άνυδρες περιοχές της ενδοχώρας με ευκάλυπτους ή ακακίες, αλλά και σε ορισμένες παράκτιες περιοχές.

Δείχνουν ιδιαίτερη προτίμηση σε περιοχές με μεγάλα σε ηλικία δέντρα, που διαθέτουν ευρύχωρες κουφάλες ώστε να μπορούν να φωλιάζουν και πάντα σε κοντινή απόσταση από το νερό.

Η καταστροφή των βιοτόπων τους επηρεάζει ιδιαίτερα την αναπαραγωγή και την αύξηση του του πληθυσμού τους, με αποτέλεσμα σε ορισμένες χώρες το είδος να θεωρείται προστατευμένο.

Διατροφή

Οι Major Mitchell's Κοκατού είναι παμφάγα πτηνά. Τρώνε σπόρους (ιδιαίτερα σπόρους ακακίας), φυτά, πρασινάδες, θάμνους και δέντρα, καθώς και ρίζες, βολβούς, κουκουνάρια, και προνύμφες εντόμων.

Αναζητούν την τροφή τους κυρίως στο έδαφος, σε ζευγάρια ή μικρές ομάδες, αλλά και σε μεγαλύτερες μαζί με Galahs ή Little Corellas. Κάποιες φορές αυτά τα μεικτά κοπάδια περιλαμβάνουν εκατοντάδες πουλιά.

Αναπαραγωγή

Η αναπαραγωγή των Major Mitchell's Cockatoo διαρκεί όλο το δεύτερο μισό του έτους. Οι φωλιές τους απέχουν μεταξύ τους τουλάχιστον 1 χιλιόμετρο.

Φωλιάζουν στον πάτο μεγάλων κοιλοτήτων δέντρων (κουφάλες) και γεννούν 3-4 αυγά σε αυτήν την κάθετη φωλιά. Επωάζουν τα αυγά και τα δύο πουλιά, φροντίζουν και ταΐζουν μαζί τους νεοσσούς τους.

Τα νεαρά πτηνά ανεξαρτητοποιούνται από τους γονείς τους σε ηλικία 6-8 εβδομάδων περίπου.

Αναπαραγωγή σε αιχμαλωσία

Η αναπαραγωγή των Major Mitchell's Cockatoo στην αιχμαλωσία δεν είναι εύκολη υπόθεση. Τα αρσενικά αυτή την περίοδο γίνονται επιθετικά και κάποιες φορές μπορεί ακόμη και να σκοτώσουν το θηλυκό.

Χρειάζονται μεγάλο χώρο με καλυμμένα σημεία και κλειστές κάθετες φωλιές με δύο εισόδους για να δίνεται στο θηλυκό η δυνατότητα να διαφύγει από το αρσενικό σε περίπτωση επίθεσης.

Εάν ένα αρσενικό παρουσιάσει έντονη επιθετική συμπεριφορά, πρέπει να απομακρύνεται για όλη τη συνέχεια.

Οι Major Mitchell's Cockatoo ως κατοικίδια

Η εντυπωσιακή εμφάνιση αυτών των πουλιών προδιαθέτει κάποιον που θέλει να αποκτήσει ένα κατοικίδιο πουλί να επιδιώξει την απόκτηση του. Όμως, πρόκειται για πουλιά που χρειάζονται εξειδικευμένη φροντίδα και χώρες που δεν διαθέτουν όλοι οι ιδιοκτήτες πουλιών.

Εκτός από την ανάγκη ενός μεγάλου κλουβιού, οι Μέιτζορ Μίτσελς διαθέτουν δυνατή φωνή, κάτι που δεν ευνοεί τη φιλοξενία τους σε διαμερίσματα ή σε πυκνοκατοικημένες περιοχές.

Οι Major Mitchell's Cockatoo αναπτύσσουν στενούς δεσμούς με το άτομο που τους φροντίζει και γι' αυτό είναι πιθανό να εμφανίσουν επιθετική συμπεριφορά απέναντι σε άτομα που διατηρούν κοινωνικές σχέσεις με τον ιδιοκτήτη τους, ως πράξη αντίδρασης.

Γενικά, οι απαιτήσεις φροντίδας αυτών των πουλιών είναι υψηλές, οπότε πριν πάρετε την απόφαση να αποκτήσετε κάποιο, φροντίστε να έχετε αρκετό χρόνο για να του διαθέτετε καθημερινά και να ενημερωθείτε καλά για τις απαιτήσεις φροντίδας τους.

Ονοματολογία και συστηματική ταξινόμηση

• Διωνυμική ονομασία: Lophochroa leadbeateri
• Ελληνική: Ροζ Κακατούα
• Αγγλική: Major Mitchell's cockatoo
• Τάξη: Ψιττακόμορφα, Psittaciformes
• Οικογένεια: Κακατουίδες Cacatuidae
• Γένος: Λοφιόχρωα Lophochroa
• Είδος: L. leadbeateri
• Υποείδη: L. l. leadbeateri, L. l. mollis

Media gallery Κοκατού

https://community.petbirds.gr/media/albums/%CE%86%CE%BB%CE%BC%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BC-%CE%9A%CE%BF%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%8D-cockatoo.346/

Σχετικό περιεχόμενο

Μολούκαν κοκατού - Salmon-crested (Cacatua moluccensis) Ροδόχρωμος ή Galah Cockatoo - (Eolophus roseicapilla) Palm cockatoo (Probosciger aterrimus)

Οι Κοινωνικοί σπίνοι ή Society Finch, είναι επίσης γνωστοί με την κοινή ονομασία Bengalese Finch. Χαριτωμένα και φιλειρηνικά πουλιά που ανήκουν στην οικογένεια.

Κοινωνικοί σπίνοι - Society ή Bengalese finch


Πήραν το όνομά τους (Κοινωνικοί Σπίνοι λόγω της ευπροσάρμοστης, φιλικής, ήρεμης και κοινωνικής συμπεριφοράς τους όχι μόνο με πουλιά του ιδίου είδους, αλλά και με πουλιά διαφορετικού γένους. Είναι πουλιά που παρουσιάζουν αρκετή ευκολία στην εκτροφή τους και συνιστώνται για αρχάριους εκτροφείς.

Πρόκειται για μικρόσωμες σπίζες, μεγέθους από 11-12 εκατοστά σε λευκές και καφετιές αποχρώσεις. Τα δύο φύλα δεν παρουσιάζουν αξιοσημείωτες διαφορές ως προς την εμφάνισή τους. Διακρίνονται μόνο από την συμπεριφορά τους, καθώς το αρσενικό είναι αυτό που κελαηδά και εκτελεί χορευτικές κινήσεις με νευρικά και γρήγορα τινάγματα της ουράς τους. Συχνά μπορεί να διακρίνουμε και τα θηλυκά να κελαηδούν αλλά χαμηλόφωνα και χωρίς πλοκή.

Είναι αξιοσημείωτο ότι τα Bengalese Finch δεν υπάρχουν σε άγρια μορφή στο φυσικό περιβάλλον παρά μόνο σε αιχμαλωσία. Πρόκειται για ένα είδος που υφίσταται τα τελευταία 500 χρόνια περίπου και πολλοί υποστηρίζουν ότι δημιουργήθηκε από τους Κινέζους μετά από επιλεκτικές διασταυρώσεις και εξελίχθηκε από Ιάπωνες εκτροφείς.

Με λίγα λόγια είναι ένα γόνιμο υβρίδιο. Πολλοί υποστηρίζουν ότι είναι απόγονοι του είδους Μanikins. Στην Ευρώπη έκαναν την εμφάνισή τους γύρω στο 1960.

Φροντίδα - Διαμονή

Για την διαμονή των Bengalese Finch μπορεί να χρησιμοποιηθεί ένα κλουβί ανάλογο των καναρινιών ή μια κλούβα πτήσης, αν έχει κανείς αρκετά ζευγάρια. Καθαριότητα σε ταχτική βάση και καθημερινή αλλαγή νερού θεωρούνται επιβεβλημένες για την υγιεινή διαβίωσή τους.

Το κλουβί πρέπει να είναι τοποθετημένο σε τοίχο στο ύψος των ματιών ενός ανθρώπου σε μέρος φωτεινό και καλά προφυλαγμένο από ρεύματα αέρα, παγωνιά και υγρασία.

Γενικά επειδή είναι ένα ήσυχο είδος που κοιμάται γύρω στις 15 ώρες ημερησίως και επειδή κουρνιάζει σχετικά νωρίς χρειάζεται ένα μη θορυβώδες περιβάλλον. Αν διαμένουν σε μεγάλες κλούβες, η πρασινάδα δεν θεωρείται απαραίτητη.

Σε αντίθεση όμως με τα καναρίνια, επειδή είναι παιχνιδιάρικοι χαρακτήρες με έντονη κινητικότητα, έχουν ανάγκη από παιχνίδια δραστηριοτήτων και κούνιες όπως οι παπαγάλοι και τα Γκούλντιαν.

Λατρεύουν το μπάνιο, οπότε ένα πήλινο βαθύ πιατάκι ή μια μπανιέρα με καθαρό νεράκι είναι το πρέπει για την καθημερινή περιποίηση του φτερώματος και των ποδιών τους. Χρειάζονται οπωσδήποτε πατήθρες διαφορετικού διαμετρήματος είτε πλαστικές, είτε ξύλινες, είτε ακόμα από φυσικά κλαδιά.

Απαραίτητο αξεσουάρ του κλουβιού θεωρούνται οι φωλιές μέσα στις οποίες όχι μόνο αναπαράγονται αλλά κοιμούνται κιόλας. Μπορούν να φωλιάσουν – κουρνιάσουν οπουδήποτε, ακόμα και σε μια στημένη πορτοκαλόκουπα.

Διατροφή

Τα Society Finch είναι σποροφάγα πουλιά και χρειάζονται ένα μείγμα σπόρων για εξωτικά πουλιά, εμπλουτισμένο με κεχρί. Χρειάζονται επίσης αυγοτροφή, φρούτα και λαχανικά.

Το σουπιοκόκκαλο είναι απαραίτητο για να προσφέρει στον οργανισμό τους ιχνοστοιχεία και μέταλλα, για να έχουν γερό ράμφος αλλά πολύ περισσότερο να γεννούν γερά αυγά κατά την περίοδο της αναπαραγωγής.

Αναπαραγωγή

Τα θηλυκά Society Finch ωριμάζουν αναπαραγωγικά μετά τους 8 μήνες οπότε και ζευγαρώνουν. Δεν έχουν ιδιαίτερες προτιμήσεις σε φωλιές. Κλειστές καλαθωτές φωλιές, ή κλειστά κουτιά και περιστασιακά και ανοιχτές φωλιές, είναι ιδανικές για την αναπαραγωγή αλλά και για τον ύπνο τους.

Το μέγεθος του κουτιού της φωλιάς πρέπει να κυμαίνεται από 13 - 16 εκατοστά. Αν ζουν σε μεγάλες ομάδες μπορεί να συνωστίζονται ομαδικά μέσα την φωλιά. Για αυτό είναι προτιμότερο την περίοδο της αναπαραγωγής να διατηρούνται σε κλουβιά ανά ζευγάρι προκειμένου να εξελιχθεί ομαλά η όλη διαδικασία.

Για να γεμίσουν την φωλίτσα τους χρησιμοποιούν σανό και ίνες από καρύδα, πούπουλα και γενικά μαλακά υλικά. Εκεί γεννούν από 4-8 λευκά αυγά τα οποία επωάζουν και ότι δύο στοργικοί γονείς.

Μετά την παρέλευση 13 ημερών ξεπροβάλλουν οι νεοσσοί που δέχονται την περιποίηση και των δύο γονέων. Μετά την παρέλευση 4 εβδομάδων οι νεοσσοί αποκτούν το φτέρωμά τους και μετά από 5-6 εβδομάδες αποκτούν πλήρη ανεξαρτησία.

Χρωματικές ποικιλίες

Υπάρχουν τρεις βασικές χρωματικές ποικιλίες Κοινωνικών σπίνων.

• Σοκολατί με λευκό
• Μπεζ με λευκό
• Ολόλευκο

Επίσης, διακρίνονται σε πουλιά με σημάδια στην κοιλιά που υπάρχουν σε αποχρώσεις σε καφέ μόκα, σκούρο καφέ, γκρι και κοκκινωπό καφέ και σε πουλιά χωρίς σημάδια στην κοιλιά που υπάρχουν σε αποχρώσεις καφέ κοκκινωπό ανοιχτό, ανοιχτή μόκα, κρεμ και λευκό.

Ακόμα, υπάρχουν κροσσωτοί σπίνοι, δηλαδή με κατσαρά φτερά και σπίνοι με λοφίο που όμως είναι εξαιρετικά σπάνιες ποικιλίες.

Τα συχνότερα προβλήματα υγείας μπορεί να προκύψουν με τα πουλάκια αυτού του είδους, είναι τραυματισμοί και ατυχήματα από σπασμένα πόδια και φτερούγες, διάρροια, προβλήματα με τα μάτια ειδικά με τους τύπους albino, μεγάλωμα του ράμφους, κρυολογήματα, τραχύτητα του αναπνευστικού, αδυνάτισμα λόγω κακής διατροφής κτλ.

Γενικά οι κοινωνικοί σπίνοι θεωρούνται τόσο καλόβολα και ήρεμα πουλιά που είναι ιδανικά για να γίνονται πολύ στοργικοί και τρυφεροί θετοί γονείς αναλαμβάνοντας την επώαση και την ανατροφή των νεοσσών και άλλων ειδών.

Υβριδοποίηση κοινωνικών σπίνων

Αυτές είναι ορισμένες υβριδοποιήσεις των κοινωνικών σπίνων που έχουν καταγραφεί ως σήμερα:

• Κοινωνικός σπίνος (Bengalese finch) X Πιγκουινάκι (Java sparrow) | (Lonchura striata X Lonchura oryzivora)

Βίντεο Society Finch

Πολυμέσο youtube: fxlM8H5bAkc

Ονομασία και Συστηματική Ταξινόμηση

Διωνυμική ονομασία: Lonchura striata domestica Ελληνική Ονομασία: Κοινωνικός Σπίνος Αγγλική ονομασία: Society finch, Bengalese Finch Τάξη: Στρουθιόμορφα (Passeriformes) Οικογένεια: Σπιζίδες (Fringillidae) Γένος: Λόνχουρα (Lonchura) Είδος: Lonchura striata Υποείδος: Lonchura striata domestica

Media gallery Πτηνών Λόνχουρα

Σχετικό περιεχόμενο

Πώς ξεχωρίζουμε τα δύο φύλα στους Κοινωνικούς Σπίνους Chestnut-breasted mannikin (Lonchura castaneothorax) Πιγκουινάκια - Java sparrow (Lonchura oryzivora)

Ο παπαγάλος white-crowned ή white-capped και white-crowned pionus όπως είναι επίσης γνωστός, κατάγεται από το Α. Μεξικό και από το Ν. Παναμά.

Ο παπαγάλος white-crowned ή white-crowned pionus


Περιγραφή

Ο χρωματισμός του πτερώματος του white-crowned είναι πράσινος με κίτρινο φόντο εσωτερικά. Η πάνω πλευρά του κεφαλιού είναι λευκό χρώμα και από αυτό το χαρακτηριστικό λαμβάνει την ονομασία του. Το υπόλοιπο κεφάλι έχει μπλε και καφέ χρώμα.

Λευκό χρώμα έχουν επίσης το κάτω μέρος του σαγονιού τους και στο στήθος τους. Στα φτερά πτήσης υπάρχει ποικιλία χρωμάτων, μοβ, μπλε, χρυσό, ενώ οι άκρες του φτερώματος του έχουν λαδί χρώμα.

Η ουρά του έχει πράσινο, μπλε χρώμα και στο εσωτερικό αυτής κόκκινο, ένα χαρακτηριστικό όλων των ειδών pionus.

Τα πόδια του είναι ροζ, η ίριδα των ματιών καφέ με κίτρινο δακτύλιο και το εξωτερικό τους είναι ροζ.

Συναντάται σε οροπέδια με υψόμετρο άνω των 1600 μέτρων.

Διάκριση φύλου

Το θηλυκό έχει παρόμοια χρώματα με το αρσενικό με τη μόνη διαφορά ότι τα χρώματα της είναι πιο ματ. Η ακριβής διάκριση των 2 φύλων μπορεί να γίνει με ενδοσκοπική εξέταση ή DNA.

Το συνολικό μήκος τους ανέρχεται στα 24 εκατοστά περίπου και το βάρος τους στα 200-240 γραμμάρια.

Διατροφή

Η διατροφή των white-crowned pionus αποτελείται από σπόρους, φρούτα, λαχανικά αλλά δείχνουν ιδιαίτερη προτίμηση στους σπόρους καλαμποκιού.

Αναπαραγωγή

Κατά την αναπαραγωγή σχηματίζονται ζευγάρια τα οποία φωλιάζουν συνήθως σε κουφάλες ή κοιλότητες δέντρων. Το θηλυκό γεννά 3-6 λευκά αυγά που επωάζει για 26 ημέρες. Μετά την εκκόλαψη και οι 2 γονείς ταΐζουν με σκουλήκια (mealworms) και αρκετά λαχανικά τους νεοσσούς. Αγαπημένη τροφή για τη ανάπτυξη των νεοσσών είναι οι σπόροι καλαμποκιού.

Οι νεοσσοί αφήνουν τη φωλιά περίπου στην ηλικία των 8 εβδομάδων όπου και ενώνονται με τον υπόλοιπο πληθυσμό.

Συμπεριφορά

Οι παπαγάλοι white-crowned είναι αρκετά κοινωνικό πτηνό. Στη φύση ζουν κατά ομάδες των 15-50 πουλιών όπου τρέφονται και ξεκουράζονται σε κορυφές δέντρων όλα μαζί.

Ως κατοικίδιο, ο παπαγάλος white-capped είναι αρκετά ζωηρό πτηνό. Είναι αρκετά έξυπνος και πονηρός ταυτόχρονα, χαρακτηριστικά που βοηθούν στη σχετικά εύκολη εκπαίδευσή του.

Αν και χαρακτηρίζεται "μικρός" παπαγάλος, οι απαιτήσεις του είναι πολλές και χρειάζεται αρκετή ενασχόληση, φροντίδα, χώρο και πολλά παιχνίδια για να ασχολούνται συνεχώς.

Ονοματολογία και συστηματική ταξινόμηση

Διωνυμική ονομασία: Pionus senilis Ελληνική ονομασία: - Αγγλική ονομασία: White-crowned parrot, white-crowned pionus Τάξη: Ψιττακόμορφα (Psittaciformes) Οικογένεια: Ψιττακίδες (Psittacidae) Γένος: Pionus Είδος: P. senilis