Η χρήση βοτάνων για φαρμακευτικούς ή θεραπευτικούς σκοπούς, είναι γνωστή από την αρχαιότητα απ' άκρη σ' άκρη της γης, ενώ βρίσκει πλέον ένθερμους θιασώτες και μέσα στους κόλπους της κοινότητας των εκτροφέων πουλιών.

Τσάι βοτάνων στα πουλιά


Τα βότανα ως φάρμακα ή τονωτικά, αντιοξειδωτικά, έχουν πλέον την αποδοχή και την έγκριση πολλών επιστημόνων που έχουν ενδείξεις ή εργαστηριακές αποδείξεις, ότι βοηθάνε τον οργανισμό του πουλιού στην ανάρρωση, σε περίπτωση έντονου στρες και στην προφύλαξη από ασθένειες, ενώ παράλληλα προσφέρουν ενέργεια, βιταμίνες, μεταλλικά άλατα και ιχνοστοιχεία .

Είτε σε μορφή αφεψήματος, είτε σε χλωρή, είτε σε ξερή μορφή στην αυγοτροφή, πολλά κοινά και πολύ γνωστά μας βότανα, είναι ιδιαίτερα σημαντικά βοηθήματα για την υποστήριξη ή τη θεραπεία πολλών ασθενειών.

Όπως έχει αναφερθεί σε συνέντευξη του Dr Kaleta, μείγμα αποτελούμενο από ρίγανη, θυμάρι και βασιλικό, προλαμβάνει την κοκκιδίωση και θεραπεύει άρρωστα πουλιά. Τα βότανα προσφέρουν επίσης ενίσχυση του ανοσοποιητικού, ιδιαίτερα σε όσα πουλιά έχουν περάσει μια επίπονη περίοδο ή προσπάθεια (όπως πρόσφατη ασθένεια, πτερόρροια ή αναπαραγωγική διαδικασία - ιδιαίτερα τα θηλυκά).

Ένα τσάι από βότανα ενισχύει τον οργανισμό και προσφέρει ενεργειακή τόνωση τις κρύες νύχτες του χειμώνα, ιδιαίτερα στις εξωτερικές εκτροφές. Δεν έχει τόση σημασία τι είδους τσάι θα χορηγήσουμε, αρκεί να προσέξουμε κάποιους βασικούς κανόνες σωστής παρασκευής.

Παρασκευή τσαγιού από βότανα για τα πτηνά

Το τσάι μπορεί να περιλαμβάνει ένα ή περισσότερα συστατικά (όπως ρίγανη, θυμάρι, χαμομήλι, γλυκάνισο, δίκταμο, τσάι, τίλιο, φασκόμηλο, τσάι του βουνού, βασιλικό, δυόσμο κλπ.), αλλά το αφέψημα θα πρέπει να αφαιρεθεί από τη φωτιά, λίγο πριν το βρασμό.

Στην περίπτωση που χρησιμοποιηθούν περισσότερα του ενός φυτά, η αραίωση με νερό θα πρέπει να είναι ανάλογη, π.χ. σε ένα μπρίκι νερό, θα διαλύσουμε από περίπου ένα κουταλάκι του γλυκού 4 βότανα. Θα αφαιρέσουμε πριν το βρασμό το αφέψημα και θα το σκεπάσουμε με χαρτί κουζίνας η νωπή πετσέτα. Έτσι αποφεύγουμε να εξατμιστούν τα πολύτιμα αιθέρια έλαια του μείγματος.

Θα αφήσουμε το αφέψημα να κρυώσει σε θερμοκρασία δωματίου, ενώ η αραίωση θα πρέπει να είναι 4 μέρη νερού (αφού βάλαμε 4-5 φυτά) για ένα μέρος τσαγιού. Αν χρησιμοποιήσουμε 1-2 βότανα, το νερό (βρύσης ή αν χρησιμοποιούμε μεταλλικό) θα είναι περίπου ίσο με αυτό που βάλαμε στο μπρίκι.

Για να είναι το τσάι πιο θρεπτικό, πιο εύγευστο και καλύτερα αποδεκτό, μπορούμε να προσθέσουμε μισό κουταλάκι του γλυκού μέλι ή δεξτρόζη. Αν όμως υπάρχουν ενδείξεις κάποιας ασθένειας των νεφρών ή κάποιας μορφής μυκητίασης, τα όργανα του πουλιού μπορεί να μην είναι σε θέση να αφομοιώσουν τη γλυκόζη ή ο μύκητας θα τραφεί από αυτή, με αντίθετα από το προσδοκώμενο αποτελέσματα. Αν λοιπόν το πουλί είναι άρρωστο και έχουμε υποψίες μυκητίασης, δεν βάζουμε μέλι στο τσάι.

Μερικοί εκτροφείς χρησιμοποιούν το τσάι συνδυαστικά με πολυβιταμινούχα σκευάσματα. Καλό είναι όμως κάτι τέτοιο να αποφεύγεται, αφού όπως υπάρχουν αρνητικές επιπτώσεις από υποβιταμίνωση, άλλο τόσο υπάρχουν και σε περιπτώσεις υπερβιταμίνωσης.

Σημείωση: δεν χορηγούμε ποτέ βιταμινούχα σκευάσματα στις ποτίστρες, όταν αυτές έχουν απ'ευθείας έκθεση στον ήλιο ή μέσα σε ζεστό νερό, γιατί έτσι εκμηδενίζονται τα θρεπτικά συστατικά και οι βιταμίνες.

Μερικές ιδιότητες γνωστών μας φυτών που μπορεί να χρησιμοποιηθούν για την παρασκευή τσαγιού.

Γλυκάνισος

Το κύριο συστατικό που εξάγεται από τα σπέρματα του γλυκάνισου, είναι η ανηθόλη. Θεωρείται διουρητικό, χωνευτικό, σπασμολυτικό, τονωτικό. Οι Αρχαίοι Έλληνες και οι Ρωμαίοι το θεωρούσαν αφροδισιακό, ενώ πίστευαν ότι όσοι είχαν να κάνουν μεγάλα ταξίδια, θα έπρεπε να πιουν ποτά με γλυκάνισο.

Είναι ήπια καθαρτικό, τονώνει τις λειτουργίες βασικών οργάνων (ήπαρ, πνεύμονας, καρδιά, εγκέφαλος) και ενισχύει το ανοσοποιητικό.

Μπορεί να δοθεί στο πουλί και σε περιπτώσεις δυσκοιλιότητας. Εναλλακτικά μπορεί να χορηγηθεί τσάι από μάραθο ή συνδυασμός τους.

Τσουκνίδα

Η τσουκνίδα δίνεται ή στη χλωρή της μορφή ή αποξηραμένη. Έχει στυπτικές, διουρητικές, και τονωτικές ιδιότητες, καθαρίζει τον οργανισμό από τις τοξίνες και βοηθά στην αποτοξίνωση του συκωτιού, ενώ από τα αρχαία χρόνια έως σήμερα, δίνεται για τη διάρροια ή για τον περιορισμό της αιμορραγίας. Οι βρασμένοι σπόροι της, κάνουν καλό στο συκώτι, στη χολή, ενώ λειτουργούν και σαν καθαρτικό.

Είναι πλούσια σε βιταμίνες (ειδικά του συμπλέγματος Β- Β1 θειαμίνη- Β5 παντοθενικό οξύ- Β3 νιασίνη- Β6 πυριδοξίνη- Β2 ριβοφλαβίνη -Β4 χολίνη-Βιτ. Ε τοκοφερόλη- κ. Α.) και σε μεταλλικά άλατα (ασβέστιο, χαλκό, χλώριο, κάλιο, νάτριο και σίδηρο).

Μπορεί να βελτιώσει τις θεραπευτικές επιδράσεις μιας θεραπείας αποτοξίνωσης, ενώ στην ομοιοπαθητική δίνεται σα φάρμακο για τον καθαρισμό του οργανισμού, σε ασθενείς που υποφέρουν από προβλήματα νεφρών (π.χ. λοιμώξεις).

Μάραθος

Προφυλάσσει από τις στομαχικές διαταραχές, έχει αντισηπτικές ιδιότητες, ενώ περιέχει φλαβονοειδή και αντιοξειδωτικά. Περιέχει πολλά μέταλλα και βιταμίνες (βιτ. Β3- βιτ. C -μαγγάνιο-μαγνήσιο-ασβέστιο-σίδηρο). Είναι αποτοξινωτικό και διουρητικό, ενώ ο ατμός από βράσιμο φύλλων μάραθου, μειώνει το άσθμα.

Χαμομήλι

Ένα από τα πιο πολύτιμα φαρμακευτικά φυτά. Το τσάϊ από τα λουλούδια του έχει αντιφλεγμονώδη δράση. Ως εκ τούτου, είναι πολύ χρήσιμο κατά τη διάρκεια θεραπείας μολυσματικών ασθενειών.

Εάν το πουλί πάσχει από κάποια φλεγμονή στο στομάχι ή έχει κρυολογήσει, το χαμομήλι θα το βοηθήσει σημαντικά. Μια άλλη σημαντική διαταραχή που μπορεί να θεραπεύσει, είναι η διάρροια που προκαλείται από λάθος ή αλλαγή διατροφής.

Η εισπνοή των ατμών από βράσιμο χαμομηλιού, είναι ένας πολύ αποτελεσματικός τρόπος αντιμετώπισης του κρυολογήματος ή άλλων ασθενειών του αναπνευστικού. Έχει αντιοξειδωτικές ουσίες, γλυκοσίδες (ισχυρά αντιοξειδωτικά της οικογένειας των φλαβονοειδών), βιτ. Α , C, B2, τανίνες, σαλικυλικό οξύ και μεταλλικά στοιχεία.

Θυμάρι

Λόγω της μυκητοκτόνου και κατασταλτικής αποτελεσματικότητας του στους μύκητες, το θυμαρίσιο τσάϊ, είναι πολύ χρήσιμο φάρμακο κατά τη διάρκεια θεραπείας σε megavacteria, σε μυκητιάσεις ή σε καντιντίαση. Λόγω της θυμόλης και καρβακρόλης που περιέχει, είναι αντισπασμωδικό με έντονες αντισηπτικές, αντιμικροβιακές και αντιβακτηριδιακές ιδιότητες.

Δεν είναι τυχαίο ότι βρέθηκε στον τάφο του Τουτανχαμών, αφού οι Αιγύπτιοι το χρησιμοποιούσαν στις βαλσαμώσεις, ενώ οι αρχαίοι Έλληνες το χρησιμοποιούσαν σαν κύριο απολυμαντικό.

Ρίγανη

Περιέχει πλήθος αιθέριων ελαίων προεξεχόντων της θυμόλης και καρβακρόλης (thymol & carvacrol-όπως και το θυμάρι) που έχει βρεθεί ότι εμποδίζουν τη δράση διάφορων μικροοργανισμών, προφυλάσσοντας από διάφορες ασθένειες.

Τα προαναφερθέντα συστατικά της εμποδίζουν τη δράση των ελεύθερων ριζών, ενώ εμφανίζει ΙΣΧΥΡΗ αντιοξειδωτική δράση (12 φορές ισχυρότερη από το πορτοκάλι, 30 από την πατάτα, 42 από το μήλο). Είναι επίσης πολύ καλή πηγή σιδήρου και Β καροτίνης.

Η ρίγανη το θυμάρι και το φασκόμηλο, έχουν σημαντικές αντιμικροβιακές ιδιότητες κατά διάφορων παθογόνων μικροοργανισμών των τροφίμων (staphylococcus aereus, e. coli, salmonella tiphimurium, yersinia enterocolitica, campylobacter jejuni η listeria monocytogenes). Σημαντική είναι και η αντιμυκητιακή δράση κατά μυκήτων όπως aspergillus spp και candida spp.

Περισσότερα για τη ρίγανη και τη χρήση της στα πτηνά.

Τα προβλήματα στο συκώτι είναι από τις πιο συχνές αιτίες πρόκλησης ασθενειών στα πουλιά συντροφιάς. Ποιες είναι όμως οι ασθένειες που πλήττουν το ήπαρ και πως μπορούν να προληφθούν και να αντιμετωπιστούν.

Αιτίες που προκαλούν ασθένειες στο συκώτι των πουλιών

Μια διατροφή που αποτελείται κυρίως η μόνο με σπόρους, τείνει να οδηγεί σε παχύσαρκα πουλιά. Ειδικά τα πουλιά χωρίς άνεση χώρου για άσκηση και πέταγμα, είναι πιθανόν να καταλήξουν με λιπαρά συκώτια.

Οι διατροφές που περιλαμβάνουν αποκλειστικά σπόρους, συνήθως περιέχουν υψηλά ποσοστά λιπαρών και χαμηλά θρεπτικά συστατικά, όπως βιοτίνη, χολίνη και μεθειονίνη.

Μεταβολικές διαταραχές

Μεταβολικές διαταραχές, όπως η δυσλειτουργία του θυρεοειδούς και ο σακχαρώδης διαβήτης, μπορεί επίσης να προκαλέσουν προβλήματα λιπώδους ήπατος.

Έκθεση σε τοξίνες

Η έκθεση σε τοξίνες (μακροπρόθεσμη). Συχνά το ήπαρ υποβάλλεται σε τοξική βλάβη εξαιτίας κατάποσης μυκοτοξινών (από σπόρους), τις αφλατοξίνες, φυτικές τοξίνες και μια ποικιλία χημικών ουσιών (από προϊόντα καθαρισμού, αερολύματα, αποσμητικά, εντομοκτόνα, παρασιτοκτόνα) που χρησιμοποιούνται στο οικιακό περιβάλλον η στο εκτροφείο.

Κληρονομικότητα

Κληρονομικοί παράγοντες μεταφέρουν προβλήματα του συκωτιού στους απογόνους.

Μολυσματικές ασθένειες

Διάφορες μολυσματικές ασθένειες, όπως χλαμύδια, ψευδομονάδες, e-coli, σαλμονέλλα, μυκοβακτήρια. Τα περισσότερα πουλιά με αυτή την κατάσταση, παρουσιάζουν όλα η κάποια από τα παρακάτω συμπτώματα:

• Παχυσαρκία. Υπέρβαρα πουλιά που έχουν αποθέματα λίπους στο στήθος και στην κοιλιά τους.
• Ανώμαλη ανάπτυξη ράμφους. Το ράμφος αναπτύσσεται ραγδαία και ασυνήθιστα.
• Μαύρα στίγματα στο ράμφος και τα νύχια. Οι μαύρες κηλίδες είναι περιοχές της αιμορραγίας, όπως οι δικοί μας μώλωπες.
• Διευρυμένο λιπώδες ήπαρ.
• Αλλαγή στο χρωματισμό του φτερώματος.
• Αιμορραγία που αργεί να σταματήσει.

Η ηπατική νόσος

Η ηπατική νόσος, είναι μια αργή στην εξέλιξή της νόσος, όπου ο ιστός του ήπατος αντικαθίσταται με το λίπος. Όταν η νόσος προχωρήσει, το πουλί δείχνει ξαφνικά σημάδια ασθένειας.

Τα θηλυκά φαίνονται να επηρεάζονται περισσότερο από τα αρσενικά. Αυτό μπορεί να συνδέεται με τις ορμονικές δραστηριότητες αναπαραγωγής στα θηλυκά.

Νεαρά πουλιά μπορεί επίσης να διαγνωστούν με την ασθένεια. Αυτό συνήθως συμβαίνει στα ταϊσμένα στο χέρι πουλιά, επειδή συνήθως υπερταϊζονται η όταν αυτό γίνεται καιρό αφότου απογαλακτιστούν.

Οι κρέμες ταΐσματος είναι γεμάτες θερμίδες, ενώ τα μωρά τείνουν σε "καθιστική" ζωή. Οι επιπλέον λοιπόν θερμίδες, καταλήγουν να αποθηκεύονται σα λίπος στο ήπαρ. Αυτό συχνά εμφανίζεται σε πουλιά που δείχνουν να επαιτούν για φαγητό (π.χ. cockatoos), ακόμη κι αν είναι κορεσμένα από φαγητό.

Συμπτώματα

Η διόγκωση του ήπατος, μπορεί να προκαλέσει δυσκολία στην αναπνοή, καθώς το όργανο θέτει σε κίνδυνο το χώρο της κοιλότητας του σώματος.

Η κοιλιά του πουλιού μπορεί να εμφανίζεται διεσταλμένη και μερικές φορές το ήπαρ, είναι ορατό κάτω από την καρίνα.

Τα πουλιά μπορεί να αναπτύξουν διάρροια και τα περιττώματα που αποβάλλονται, μπορεί να έχουν μια πιο πρασινωπή απόχρωση.

Κακή ποιότητα φτερώματος και αλλαγές στο χρωματισμό των φτερών.

Για παράδειγμα, στα cockatiels, τα λευκά φτερά μπορεί να πάρουν μια περισσότερο κιτρινωπή απόχρωση. Τα African Greys, μπορεί να αναπτύξουν κόκκινα φτερά σε περιοχές που είναι συνήθως γκρι, και σε κάποια άλλα παπαγαλοειδή μπορεί να γίνουν κίτρινα, πορτοκαλί και δυνητικά κόκκινα.

Το ξηρό δέρμα με κνησμό, μπορεί ακόμη να είναι ένας δείκτης ηπατικού προβλήματος. Μόλις τα ηπατικά προβλήματα επιλυθούν, χρειάζεται κάποιο διάστημα για να σταματήσει η φαγούρα.

Σε μερικά πουλιά, εμφανίζονται μαλακές περιοχές γύρω από το ράμφος. Τα πτηνά μπορεί να αναπτύξουν παραμεγαλωμένο ράμφος και νύχια.

Στο τελικό στάδιο ηπατικής νόσου, γίνεται συσσώρευση τοξινών στην κυκλοφορία του αίματος. Επίσης μπορεί να συμβούν προβλήματα στην πήξη του αίματος και αιμορραγία. Ένα απλό σπάσιμο φτερού που αιμορραγεί, μπορεί να οδηγήσει σε παρατεταμένη και απειλητική για τη ζωή, αιμορραγία.

Υποστήριξη ενός υγιούς ήπατος, μέσω της διατροφής και ενός υγιεινού τρόπου ζωής. Ο ύπνος είναι ζωτικής σημασίας και επανορθωτικός, καθώς βοηθά στην επούλωση, αλλά και στην ανοικοδόμηση του ήπατος.

Τα ασθενή πουλιά (με η χωρίς φτέρωμα), χρειάζονται επιπλέον ύπνο και αρκετή ξεκούραση για να ανακάμψουν.

Διατροφή

Είναι σημαντικό να αλλάξετε τη διατροφή του πουλιού σε οργανική, που είναι πλούσια σε φυτικές ίνες, χαμηλά λιπαρά και μειωμένη περιεκτικότητα σε πρωτεϊνες. Το ήπαρ, δεν πρέπει να επιβαρυνθεί επιπλέον με τα φυτοφάρμακα η τα παρασιτοκτόνα που βρίσκονται στα προϊόντα που καλλιεργούνται συμβατικά.

Η βασική διατροφή, θα πρέπει να συμπεριλάβει φρούτα και λαχανικά, μαζί με ένα καλής ποιότητας μείγμα ξηρών σπόρων (που δεν περιέχει χημ. Ουσίες, αρώματα η χρώματα).

Η διατροφή θα πρέπει να επικεντρωθεί σε αυτά τα τρόφιμα που θα βοηθήσουν στην αποτοξίνωση του ήπατος. Τέτοια τρόφιμα και θρεπτικά συστατικά που βοηθούν σε αυτή τη διαδικασία, περιλαμβάνουν: μαγνήσιο, βιταμίνη C, τροφές πλούσιες σε βιτ. Β2, Β5, Β6, Β12, καρύδια, μπρόκολο, σπαράγγια, αυγά, σκόρδο, κόκκινες πιπεριές, σκούρα πράσινα φυλλώδη λαχανικά, ζωϊκή πρωτεϊνη, μη επεξεργασμένα ολόκληρα δημητριακά, λίγα όσπρια.

Οι φυτικές ίνες, είναι σημαντικές για τον καθαρισμό των εντέρων από τοξίνες. Η ενθάρρυνση της κατανάλωσης φρέσκων φρούτων και επαρκής ποσότητα φρέσκων λαχανικών, προσθέτει φυτικές ίνες και θρεπτικά συστατικά.

Οι φυτρωμένοι σπόροι είναι μια εξαιρετική επιλογή και έχουν χαμηλότερα λιπαρά, καθώς η διαδικασία φυτρώματος χρησιμοποιεί το λίπος που είναι αποθηκευμένο στο σπόρο, ώστε να αρχίσει η διαδικασία φυτρώματος.

Το φύτρο η η βλαστωμένοι σπόροι, είναι συνήθως πιο εύκολα αποδεκτά από τα "εθισμένα" σε σπόρους πουλιά, περισσότερο από τα φρέσκα φρούτα και τα λαχανικά.

Προσοχή! Δεν πρέπει να ταϊζουμε φυστίκια η είδη διατροφής που ενδέχεται να περιέχουν μυκοτοξίνες, οι οποίες θα μπορούσαν να βλάψουν περαιτέρω το ήπαρ.

Υπάρχει η υποψία ότι υπάρχει συσχετισμός μεταξύ της ανεπάρκειας βιταμίνης και την ανάπτυξη της νόσου.

Τα ακόλουθα συμπληρώματα, θα πρέπει να συζητηθούν με κτηνίατρο και ιδιαίτερα όσους ακολουθούν ολιστικές θεραπείες.

Η ολιστική θεραπεία, αντιμετωπίζει τον πάσχοντα ως σύνολο και προσπαθεί να τον θεραπεύσει (επιτυγχάνοντας συνολική υγεία) μη δίνοντας βάση σε συγκεκριμένο πρόβλημα πασχόντων οργάνων (καρδιά, ήπαρ, πνευμόνια, νεφρά κλπ.).

Στην ολιστική ιατρική, τα συμπτώματα θεωρούνται η ΕΚΦΡΑΣΗ της ασθένειας και όχι η ασθένεια αυτή καθ'αυτή. Προσπαθεί δε να αποφύγει η να καθυστερήσει τη χρήση των χημικών φαρμάκων, εστιάζοντας στην πρόληψη που θεωρείται σημαντικότερη της θεραπείας. Δίνει ιδιαίτερη βάση στη διατροφή, στα συμπληρώματα διατροφής, στα βότανα η τα ομοιοπαθητικά φάρμακα.

Χολίνη, βιοτίνη (βιταμίνες Β) και μεθειονίνη

Η χολίνη είναι απαραίτητη για το μεταβολισμό του λίπους, βοηθά στην πρόληψη της εναπόθεσης λίπους στο ήπαρ και παρέχει προστασία από την λιπώση ηπατική βλάβη. Τα ζώα με ελλείψεις χολίνης, έχει αποδειχθεί ότι αναπτύσσουν ηπατική βλάβη παρόμοια με κείνη που προκαλείται από το αλκοόλ στους ανθρώπους.

Τα τρόφιμα που έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε χολίνη, είναι ο κρόκος αυγών, η μαγιά μπύρας, τα όσπρια, τα δημητριακά και ειδικά τα δημητριακά ολικής άλεσης. Πηγές βιοτίνης είναι οι ξηροί καρποί, τα φρούτα, η μαγιά μπύρας και το καστανό ρύζι.

Η μεθειονίνη (ένα αμινοξύ απαραίτητο για τη μεταφορά ουσιών από τα κύτταρα), μπορεί να βρεθεί στα αυγά, στο ψάρι, στο κρέας και στο γάλα. Ωστόσο δεν πρέπει να προσφερθεί στα πουλιά οτιδήποτε περιέχει λακτόζη, αφού τα πουλιά δεν μπορούν να χωνέψουν αυτή τη ζάχαρη.

Πάντως η λακτόζη, έχει σχεδόν τελείως αφαιρεθεί από τη διαδικασία παραγωγής πολλών τυροκομικών προϊόντων, γιαουρτιού και τυριού cottage, καθιστώντας αυτά τα προϊόντα γενικά ασφαλή για κατανάλωση από τα πουλιά.

Μια άλλη καλή φυτική υποστήριξη για ένα κατεστραμμένο συκώτι, είναι το γάλα γαϊδουράγκαθου. Φυσικά δεν θα πρέπει να μας διαφεύγει ότι πάντοτε ο μόνος ειδικός που θα αποφασίσει αν αυτό η κάποιο άλλο φυτό, σκεύασμα η είδος είναι κατάλληλο θεραπευτικό για το πουλί, είναι ο κτηνίατρος.

Αν χορηγηθεί συμπλήρωμα που περιέχει γάλα γαϊδουράγκαθου, θα πρέπει να βεβαιωθούμε ότι αυτό δεν περιέχει ως βάση αιθυλική αλκοόλη, γιατί αυτό μπορεί να "μεθύσει" το πουλί η να βλάψει περαιτέρω το συκώτι.

Ένα επίσης καλό συμπλήρωμα για πουλιά με ηπατική βλάβη, είναι και η Διμεθυλογλυκίνη (DMG). Είναι αντιοξειδωτικό και κυκλοφορεί σε κάψουλες.

Αloe detox: Είναι διαθέσιμο σε αρκετές ιστοσελίδες και σε καλά καταστήματα υγιεινής διατροφής. Ο παρασκευαστής αναφέρει ότι η αλόη detox χρειάζεται να διατηρείται στο ψυγείο. Μετά το άνοιγμα κρατιέται 7-9 μήνες.

Πουλιά με προχωρημένη ηπατική νόσο που τους έχει δοθεί διάστημα λίγων εβδομάδων ζωής, έγιναν εντελώς καλά μετά από καθημερινή χορήγηση της αλόης. Συνίσταται η αραίωση ενός μέρους aloe detox με τρία μέρη νερού (καλό θα είναι να είναι αποσταγμένο η χωρίς χλώριο). Μετά από τρεις εβδομάδες χορήγησης σε πάσχοντα παπαγάλο, το αίμα του ήταν απολύτως φυσιολογικό και έζησε για πολλά χρόνια ακόμα.

Καλό είναι να μη χορηγείται για μεγάλα διαστήματα, παρά μόνον όταν η αποτοξίνωση είναι απαραίτητη και όχι για διάστημα μεγαλύτερο των τριών εβδομάδων. Εάν προστεθεί στο πόσιμο νερό, σε μερικά πουλιά πιθανώς να μην αρέσει η γεύση, οπότε βεβαιωθείτε ότι το πουλί παραμένει επαρκώς ενυδατωμένο. Στην περίπτωση που δεν πίνει από την ποτίστρα, θα πρέπει να προστεθεί στην αυγοτροφή η σε αυγόψωμο, ώστε να γίνει αποδεκτό.

Υπάρχουν μαρτυρίες εκτροφέων καναρινιών, που τα συνταγογραφούμμενα φάρμακα αντί να βελτιώσουν, επιδείνωσαν την υγεία του πουλιού. Ο εκτροφέας σταμάτησε να δίνει οποιοδήποτε φάρμακο χορηγώντας aloe detox. Το καναρίνι σταδιακά βελτιώθηκε και τελικά ανέκαμψε πλήρως.

Προληπτικά για την αποτοξίνωση υγιών πουλιών και διατήρηση καλής υγείας, χορηγούμε 2 κουτ. της σούπας σε μια μικρή ποτίστρα νερού. Ειδικά το gel από τα φύλλα φρέσκιας αλόης, είναι ανώτερο από το οποιοδήποτε εμπορικό σκεύασμα. Θα πρέπει ωστόσο να είμαστε σίγουροι, ότι το φυτό είναι απαλλαγμένο από φυτοφάρμακα η ζιζανιοκτόνα.

Σπανίως, μερικά πουλιά μπορεί να είναι αλλεργικά στην αλόη. Για να το διαπιστώσουμε, αρκεί να αλείψουμε με λίγο gel το πόδι του πουλιού αφήνοντας το για 24 ώρες. Αν δεν υπάρξει ερεθισμός η αντίδραση είναι ασφαλές για χορήγηση.

Για σοβαρά άρρωστα πουλιά, αναμείξτε αλόη με νερό σε αναλογία 50/50 και βεβαιωθείτε ότι το πουλί πίνει από το διάλυμα. Διαφορετικά χορηγήστε το με σύριγγα.

Η ενυδάτωση είναι ζωτικής σημασίας, οπότε θα πρέπει να βεβαιωθούμε ότι το πουλί παίρνει επαρκείς ποσότητες υγρών. Τοποθετήστε την ποτίστρα πολύ κοντά στο σημείο όπου το πουλί κάθεται και κρατήστε το κλουβί σε ζεστό περιβάλλον. Αν ένα πουλί είναι αφυδατωμένο και δεν μπορεί να πιει μόνο του, χρησιμοποιείστε ένα μικρό σταγονόμετρο και ρίξτε λίγες σταγόνες απευθείας στο ράμφος του πουλιού.

Από τη στιγμή που επανέλθει η ενυδάτωση στα φυσιολογικά επίπεδα, θα πρέπει να δείτε βελτίωση μέσα σε 15 έως 20 λεπτά. Μόλις διαπιστώσετε ότι το πουλί πίνει πάλι από μόνο του, σταματήστε την απ'ευθείας χορήγηση στο στόμα.

Εκτός από το γάλα γαϊδουράγκαθου, άλλο βότανο που βοηθάει στην αποτοξίνωση είναι και ο ταραξάκος.

Ακόμη το άλφα λιποϊκό οξύ (η αλλιώς ALA), είναι ένα ισχυρό αντιοξειδωτικό που παίζει πολλούς ρόλους στη βιολογία και στην υγεία, όντας ένα ιδιαίτερα απαραίτητο οξύ για την παραγωγή ενέργειας. Εκτός από το κόκκινο κρέας (νεφρά, συκώτι και καρδιά) -που εδώ δεν μας ενδιαφέρει, υπάρχει στο μπρόκολο, στο σπανάκι και στη μαγιά μπύρας.

Συμμετέχει στην αναγέννηση ενδογενών αντιοξειδωτικών, όπως η βιτ. C και Ε και η γλουταθειονίνη, και ως εκ τούτου συμβάλλει στην άμβλυνση των επιβλαβών επιδράσεων των ελεύθερων ριζών. Πέρα από τη συμβολή του στην ανακύκλωση των βιταμ. C και E, προστατεύει τα καροτενοειδή, αποτοξινώνει από τα βαρέα μέταλλα (όπως ο υδράργυρος και το κάδμιο) και συμμετέχει και σε άλλες ενζυματικές διαδικασίες του κυτταρικού μεταβολισμού.

Ένα άλλο σημαντικό οξύ, το συζευγμένο λινολεϊκό οξύ (CLA), μειώνει την ικανότητα του σώματος να αποθηκεύει λίπος, ενώ παράλληλα προωθεί τη χρήση του αποθηκευμένου λίπους για ενέργεια.

Τα παραπάνω, είναι ένα από τα περίεργα και αξιόλογα τελευταία δεδομένα της επιστημονικής έρευνας. Σχετίζονται με κάποια είδη λιπών, που όχι μόνο δεν πρέπει να αποφεύγουμε, αλλά αντίθετα είναι χρήσιμα και αποτελεσματικά για τη διατήρηση της υγείας μας, αλλά και τη θεραπεία κάποιων παθολογικών καταστάσεων. Το συγκεκριμένο οξύ, είναι μία από αυτές τις περιπτώσεις ''ωφέλιμου'' λίπους.

Είναι μια φυσική ουσία που έχει βρεθεί ότι μπορεί να παίξει κάποιο ρόλο στην καταπολέμηση του καρκίνου, αλλά και στην αντιμετώπιση της παχυσαρκίας.

Το λινολεϊκό οξύ (που εκεί ανήκουν και τα Ω3 λιπαρά), ανακαλύφθηκε μέσα από έρευνα σε ποντίκια που έδειξε ότι η ύπαρξή τους, εμπόδισε την εμφάνιση καρκινικού όγκου, ενώ αντίστοιχη έρευνα σε πειράματα με κουνέλια, έδειξε τη θετική επίδραση του CLA, στη μείωση της αθηροσκλήρωσης.

Ο ρόλος του CLA και οι πιο σημαντικές δράσεις του

• περιορίζει την ανάπτυξη και συρρικνώνει το μέγεθος των καρκινικών κυττάρων.
• διεγείρει το ανοσοποιητικό.
• μειώνει τα επίπεδα των τριγλυκεριδίων, της συνολικής και της κακής χοληστερόλης.
• μειώνει τις καρδιακές παθήσεις, πολεμάει το διαβήτη και έχει αντιοξειδωτική δράση.

Βρίσκεται κυρίως στο γάλα, στα αυγά, στο κρέας και στα γαλακτοκομικά προϊόντα και λιγότερο στις γαρίδες στο σολωμό και στο καλαμπόκι.

Έχει παρατηρηθεί επιστημονικά ότι το κρέας των ζώων παραγωγής που τρέφονται σε λιβάδια η με γρασίδι, περιέχουν πολύ υψηλότερα επίπεδα του CLA, σε σχέση με το κρέας που προέρχεται από ζώα που τρέφονται με σιτηρά.

Σε πολλές περιπτώσεις, υπάρχουν δευτερογενείς λοιμώξεις μαζί με την ασθένεια του ήπατος, και ο κτηνίατρος θα πρέπει να βεβαιωθεί-εξασφαλίσει (!) ότι οποιοδήποτε φάρμακο χορηγηθεί, δεν είναι τοξικό για το ήπαρ.

Πολλά φάρμακα αφαιρούνται η αλλοιώνονται από το ήπαρ, έτσι ώστε ο κτηνίατρος θα πρέπει να ρυθμίσει τις δοσολογίες αναλόγως.

Σχετικό περιεχόμενο

Αγγινάρα, Ταραξάκο (ραδίκι), Γαϊδουράγκαθο για υγειές συκώτι Τι φάρμακο υπάρχει για το συκώτι στα καναρίνια που βάφονται;

Τα Καναρίνια Σατινέ φέρουν την ομώνυμη μετάλλαξη που χαρακτηρίζεται από την ολική έλλειψη μαύρης ευμελανίνης και φαιομελανίνης. Όλες οι πληροφορίες.

Η μετάλλαξη σατινέ


H Σατινέ είναι υπολειπόμενη μετάλλαξη συνδεδεμένη με το φύλο (φυλοσύνδετη), αλληλόμορφη του Αχάτη ο οποίος και έχει κυρίαρχο χαρακτήρα επ' αυτής.

Στο κεφάλι, την πλάτη και τα πλευρά σχηματίζονται ευδιάκριτες λεπτές και κοντές ραβδώσεις. Το κοκκινωπό - μπεζ χρώμα των γραμμώσεων, δίνει μια πολύ όμορφη αντίθεση με το φόντο.

Το ράμφος, τα πόδια και τα νύχια έχουν το χρώμα του δέρματος, ενώ τα μάτια έχουν κόκκινο λαμπερό χρώμα.

Τα καναρίνια σατινέ

Σατινέ Λευκά

Σατινέ Κίτρινα/Κίτρινα ιβουάρ, έντονου και μη έντονου

Σατινέ Κίτρινα/Κίτρινα ιβουάρ, μωσαϊκού αρσενικά

-

Σατινέ Κίτρινα/Κίτρινα ιβουάρ, μωσαϊκού θηλυκά

-

Σατινέ Κόκκινα/Κόκκινα ιβουάρ, έντονου και μη έντονου

Σατινέ Κόκκινα/Κόκκινα ιβουάρ, μωσαϊκού αρσενικά

Σατινέ Κόκκινα/Κόκκινα ιβουάρ, μωσαϊκού θηλυκά

Βαθμολογία 30 βαθμοί (μελανίνη).

Πρότυπα κρίσης και βαθμολόγηση

EXCELLENT

• Έντονη αντίθεση ανάμεσα στο κοκκινωπό - μπεζ των ραβδώσων και "καθαρό" φόντο.
• Σχεδιασμός όμοιος με το κλασικό Ιζαμπέλα, πλήρης, ελαφρύς, στενός και καλά κατανεμημένος.
• Μάτια κόκκινα.

Βαθμολογία: 29

GOOD

• Καλή αντίθεση μεταξύ των ραβδώσων και του φόντου.
• Ραβδώσεις καλά καθορισμένες και πλήρεις από κοκκινωπό - μπεζ χρώμα.
• Μάτια κόκκινα.

Βαθμολογία: 27-28.

ACCEPTABLE

• Αντίθεση λιγότερο έντονη με φαρδιές ραβδώσεις.
• Ραβδώσεις με κενά ή ακανόνιστες.
• Μάτια σκούρα κόκκινα.

Βαθμολογία: 24-26.

POOR

• Ραβδώσεις που λείπουν ή πολύ φαρδιές ή ακαθόριστες.
• Δεν υπάρχει αντίθεση.

Βαθμολογία: 18-23.

Media gallery καναρινιών σατινέ

Η απόφαση για τον τύπο του μείγματος σπόρων των πουλιών μας αφορά όλους τους ιδιοκτήτες πτηνών. Χύμα ή συσκευασμένους σπόρους; Το δίλημμα γίνεται εντονότερο στις μέρες μας που τα οικονομικά προβλήματα έχουν πλήξει το εισόδημα των περισσότερων.

Χύμα ή συσκευασμένους σπόρους;


Από τις συζητήσεις μας, διαπιστώνεται πως μεγάλος αριθμός μελών μας χρησιμοποιεί τις χύμα τροφές. Είναι φυσικό όταν περικόπτουμε τις δαπάνες ακόμα και για τα παιδιά μας, να κάνουμε το ίδιο και για τα κατοικίδιά μας. Καταφεύγουμε λοιπόν στις χύμα τροφές οι οποίες είναι εμφανώς φθηνότερες από τις συσκευασμένες.

Δυστυχώς όμως έτσι παίρνουμε ένα σημαντικό ρίσκο για την υγεία των πτηνών μας που θα το εξαργυρώσουμε τις περισσότερες φορές πολύ ακριβά σε επισκέψεις γιατρών, αγορά φαρμάκων κτλ με όχι πάντα επιτυχή κατάληξη.

Κίνδυνοι από τις χύμα τροφές

Γιατί όμως η χύμα τροφή μπορεί να είναι μία "βόμβα" στην ταΐστρα μας ακόμα και όταν την προμηθευόμαστε από ένα πεντακάθαρο εμφανισιακά κατάστημα της εμπιστοσύνης μας;

Συνθήκες περιβάλλοντος

Η σωστή διατήρηση κάθε είδους σπόρων είτε αφορούν την ανθρώπινη ή την ζωική κατανάλωση, απαιτεί συνθήκες σχετικά χαμηλής θερμοκρασίας και ξηρής ατμόσφαιρας χωρίς υγρασία. Ένα κατάστημα για να είναι βιώσιμο για τους εργαζόμενους και τους πελάτες του, οπωσδήποτε λειτουργεί κατά τους χειμερινούς μήνες με θέρμανση, σε συνθήκες άνω των 21 τουλάχιστον βαθμών.

Εκτός από τη θερμοκρασία και η υγρασία του περιβάλλοντος είναι υψηλή, όχι μόνο λόγω των βροχών αλλά και του ίδιου του χώρου αφού πολλά από αυτά τα καταστήματα έχουν επίσης ενυδρεία με ψάρια.

Μια μικρή παρένθεση εδώ. Πόσοι υπάλληλοι ενώ την μια στιγμή μεταφέρουν ένα ψαράκι σε σακούλα πώλησης, την αμέσως επόμενη στιγμή σερβίρουν χύμα τροφή χωρίς να έχουν στο ενδιάμεσο πλύνει τα χέρια τους, με κίνδυνο, έστω και μικρό, τα υγρά χέρια τους να είναι φορείς σαλμονέλας;

Σκόνη, έντομα, τρωκτικά

Στην προσπάθεια καταπολέμησης των ανεπιθύμητων επισκεπτών όπως κατσαρίδες, μύγες, ψείρες, κουνούπια, λιβελούλες, σκόρου τροφίμων και ποντικιών, οπωσδήποτε γίνεται χρήση εντομοκτόνων και άλλων δηλητηριωδών ουσιών, ώστε να μπορούμε να βλέπουμε ένα καθαρό και περιποιημένο κατάστημα.

Να επισημανθεί ότι η επίσκεψη ενός ποντικιού σε ένα ισόγειο κατάστημα δεν σημαίνει απαραίτητα ότι το κατάστημα είναι βρώμικο. Οι πόρτες και τα παράθυρα είναι ανοικτά και ο χώρος γεμάτος ενδιαφέροντα τρόφιμα. Είναι εύκολο να μπει και πολύ δύσκολο να εντοπισθεί ένας τέτοιος επισκέπτης και όσοι εργάζονται σε καταστήματα το γνωρίζουν πολύ καλά αυτό.

Τέλος να αναφερθούν τα ευκόλως ευνοούμενα:

1. Πως ξέρουμε τη μάρκα και την ποιότητα της χύμα τροφής; Οι περισσότερες είναι γεμάτες με τα χρωματιστά άχρηστα μπισκοτάκια.
2. Πως ξέρουμε πόσον καιρό είναι ανοιγμένο το σακί, πόση σκόνη από τον περιβάλλον χώρο έχει καταλήξει μέσα του και αν είναι φρέσκοι αυτοί οι σπόροι;
3. Πως ξέρουμε ότι η αξιέπαινη κατά τα άλλα φιλοζωία των εργαζόμενων δεν επέτρεψε σε κάποιο περιστέρι ή σπουργίτι να κολατσίσει από το τσουβάλι γεμίζοντάς το τουλάχιστον ψείρες και ποιος ξέρει τι άλλο;
4. Πως γνωρίζουμε ότι ένα παιδάκι που πήγε να "χαζέψει" με τους γονείς του τα ζωάκια δεν έριξε οτιδήποτε μέσα στο σακί;

Έτσι παρουσιάζονται ξαφνικές ασθένειες (κυρίως προερχόμενες από προσβολή ακάρεων), χωρίς εμφανείς λόγους που να προκύπτουν από τα άλλα δεδομένα φροντίδας του πτηνού μας και μας βάζουν στην γνωστή περιπέτεια που δυστυχώς δεν έχει πάντα ευτυχή κατάληξη για το πουλάκι μας.

Χιλιάδες σκέψεις και υποθέσεις μπορούν να γίνουν για την επικινδυνότητα και άρα την ακαταλληλότητα της χύμα διατροφής, η οποία το μόνο αντίβαρο που προσφέρει είναι η χαμηλή τιμή της.

Συσκευασμένα μείγματα σπόρων

Για όσους φιλοξενούν ένα μόνο πουλάκι η επιλογή μιας καλής μάρκας σε συσκευασία κιλού, η διαφορά τιμής δεν διαταράσσει την οικιακή οικονομία. Αν παρόλα αυτά το ένα κιλό σπόρων διαρκεί για μεγάλο διάστημα, καλό είναι ιδιαίτερα τους θερινούς μήνες, να προσθέτουμε κάποια φύλλα ξηρής δάφνης, για την αποφυγή ανάπτυξης σκόρων τροφίμων.

Για όσους έχουμε περισσότερα πουλάκια, υπάρχει τρόπος να επέμβουμε στην μείωση του κόστους, διασφαλίζοντας με την προσωπική μας φροντίδα την καταλληλότητα των σπόρων μας. Όλες οι εταιρείες εκτός της συσκευασίας του κιλού, διαθέτουν επίσης στην αγορά και μεγάλες συσκευασίες 15 ή 20 κιλών ανάλογα με τα πτηνά που απευθύνονται.

Αγοράζοντας μία μεγάλη συσκευασία, το κόστος κιλού είναι οικονομικότερο πλέον και από της χύμα τροφής (π.χ. 20 κιλά για Budgies κοστίζουν 25 ευρώ, δηλαδή 1,25 ευρώ ανά κιλό, ενώ για μεσαίους 20 κιλά στοιχίζει 35-40 ευρώ, δηλαδή πάνω-κάτω 2 ευρώ το κιλό κοκ).

Αποθήκευση των σπόρων

Για να διασφαλίσουμε την σωστή φύλαξη από μέρους μας, εννοείται δεν ανοίγουμε απλά το σακί κάνοντας ότι και το μαγαζί.

Πάγια παγκοσμίως για την φύλαξη σπόρων επί μακρό χρονικό διάστημα, κατασκευάζονται ειδικά τσουβάλια-σακιά συνήθως από λινάτσα, ύφανσης ανάλογης με τους σπόρους. Θα μπορούσαμε και εμείς να χρησιμοποιήσουμε κάτι ανάλογο.

Πάντως μέχρι στιγμής καλύτερος τρόπος φύλαξης και προτεινόμενος από τις παραγωγές εταιρείες σπόρων, έχει προκριθεί, η διατήρησή τους στο τσουβάλι αγοράς τους.

Πρέπει να διαλέξουμε ένα σημείο μακριά από παράθυρο και θερμαντικό σώμα, όσο το δυνατόν σε σταθερές συνθήκες θερμοκρασίας (γύρω στους 18-20 c είναι το καλύτερο), χαμηλού φωτισμού και άριστου αερισμού του χώρου.

Επίσης καλό είναι το τσουβάλι συσκευασίας με τους σπόρους μας, να τοποθετηθεί σε υπερυψωμένο σημείο και όχι στο έδαφος, για να αποφύγουμε την πρόσβαση ερπόντων ζωυφίων, μυρμηγκιών κτλ. Αν ωστόσο αυτό είναι αδύνατον, μπορούμε να διαγράψουμε πέριξ έναν παχύ κύκλο με μαθητική κιμωλία, που θα τα εμποδίσει να πλησιάσουν.

Στο ανοιγμένο τσουβάλι ρίχνουμε αρκετά φύλλα ξηρής δάφνης, που είναι άριστο απωθητικό και φροντίζουμε μετά κάθε άνοιγμά του να κλείνεται καλά. Βοηθητικά στο κλείσιμο μπορεί να χρησιμοποιηθούν απλά μανταλάκια ή κλιπς γραφείου.

Αυτή η τακτική μας δίνει μια οικονομικότερη λύση και διασφαλίζει την υγεία των πτηνών μας από ένα μεγάλο ενδεχόμενο προσβολής τους από απρόβλεπτους παράγοντες.

Αν παρόλα αυτά ευκαιριακοί ή πάγιοι αντικειμενικοί λόγοι πρόσβασης σε αγορά συσκευασμένων σπόρων μας υποχρεώνει στην αγορά χύμα τροφής (αν και πλέον τα ηλεκτρονικά καταστήματα εξυπηρετούν όλες τις περιοχές), μπορούμε ως έσχατη αναγκαστική λύση και να κλείσουμε καλά το προϊόν μας (για την αποφυγή εισόδου υγρασίας), να το τοποθετήσουμε στην κατάψυξη του ψυγείου μας (βαθμοί -18c) για τουλάχιστον 3 ολόκληρες ημέρες πριν την χρήση του. Αυτό θα μας καλύψει σε μεγάλο ποσοστό από τον κίνδυνο προσβολής από ακάρεα ή και εκκόλαψης αυγών ζωυφίων που θα μολύνουν την τροφή και το πουλάκι μας.

Αφού τους βγάλουμε από την κατάψυξη και ξεπαγώσουν, συντηρούμε σύμφωνα με τις παραπάνω οδηγίες.

Σημείωση: Ποτέ δεν τοποθετούμε σπόρους στην ψύξη του ψυγείου μας έστω και σε καλά κλειστό δοχείο, διότι θα υγρανθούν, πιθανότατα θα αναπτύξουν μύκητες και θα είναι μαλακοί με αποτέλεσμα τα πουλιά δεν θα μπορούν να τους σπάσουν.

Σχετικό περιεχόμενο

Οι σπόροι και η θρεπτική τους αξία Η διατροφική αξία των σπόρων Μείγματα σπόρων

Η δημιουργία μέσω της εξέλιξης και οι γενετικές μεταλλάξεις στα πτηνά συντροφιάς με απλό και κατανοητό τρόπο.

Η διαφορετικότητα των ειδών

Διανύοντας τον 21ο αιώνα, πολλές φορές ίσως αναρωτηθήκαμε πως φθάσαμε ως εδώ, πως προέκυψε και πως εξηγείται η διαφορετικότητα μεταξύ των ανθρώπων και των ειδών, ποιοί κανόνες και ποιές παράμετροι δημιουργούν μια εξέλιξη, τι είναι και πως λειτουργεί μια μετάλλαξη και ποιοί ήταν οι "σταθμοί" ορόσημο σ' αυτή τη μακροχρόνια διαδικασία.

Ανεξάρτητα από τη θρησκευτική η την επιστημονική διάσταση του θέματος, υπάρχουν κάποιοι τεκμηριωμένοι παράγοντες που μας οδηγούν σε σχετικά "ασφαλή" συμπεράσματα για το πως φθάσαμε ως εδώ αλλά και πως έγινε πλέον μέρος της καθημερινότητας η συνηθισμένη συζήτηση ή αναφορά σε μεταλλαγμένα είδη.

Αναδρομή στο χρόνο μέσα από τη διαδικασία της εξέλιξης

Η θεωρία της εξέλιξης μέσω της φυσικής επιλογής εμφανίστηκε στα μέσα του 19ου αιώνα και ήρθε να ανατρέψει και να αμφισβητήσει την ως τότε δεσπόζουσα και κυρίαρχη θεοκρατική αντίληψη, τόσο στην επιστημονική κοινότητα αλλά παράλληλα και κυρίως, στην κοινωνική αντίληψη.

"Ο Θεός είναι ο δημιουργός του κόσμου, με τον άνθρωπο στην κορυφή της αλυσίδας και με το υπόλοιπο ζωϊκό βασίλειο να τον υπηρετεί".

Παρότι υπήρχαν και υπάρχουν κραυγαλέες ανισότητες ανάμεσα στις κοινωνίες και στους πληθυσμούς (πλούσιοι-φτωχοί, άρχοντες-δούλοι, λευκοί-μελαμψοί, έθνη ακμάζοντα και έθνη εξαθλιωμένα), εφόσον η θέληση του Θεού ήταν αυτή, ουδείς είχε δικαίωμα να θέσει ερωτήματα η αμφισβητήσεις.

Σε ένα τέτοιοιο περιβάλλον, η διατύπωση και μόνο της έννοιας της εξέλιξης, της μεταβολής, της κοινής καταγωγής των ειδών και κατ' επέκταση των ατόμων, ήταν ένας κακός εφιάλτης και μια διαρκής απειλή που ανέτρεπε από τη βάση το ιδεολογικό σκηνικό και φυσικά πολεμήθηκε λυσσαλέα.

Άλλωστε το ίδιο έργο είχε παιχθεί 2, 5 αιώνες πριν με την επανάσταση του Κοπέρνικου και του Γαλιλαίου, που είχε ανατρέψει τον γεωκεντρισμό και την ουράνια στατικότητα.

Η επανάσταση των αντιλήψεων εξάλλου, δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί και παραμένει πάντοτε επίκαιρη. Οι παλιές και βαθιά ριζωμένες (και ίσως εσφαλμένες) αντιλήψεις δεν φεύγουν εύκολα. Τελικά όμως οι πολέμιοι του δαρβινισμού αποδείχθηκαν κι αυτοί αντικείμενο "εξέλιξης".

Μέσα σε 160 χρόνια δαρβινισμού, έχουν παραχθεί αρκετά "είδη" αντιφρονούντων-διαφωνούντων αντιδαρβινιστών, από τους κλασικούς δημιουργιστές (creationistes), μέχρι τους πιο "μοντέρνους" οπαδούς του "ευφυούς σχεδίου".

Κάτι τέτοιο δεν προκαλεί έκπληξη και δεν είναι παράξενο, εφόσον κάθε τι εξελίξιμο, η ανατομία των εμβύων, η βιολογία τους, η γλώσσα των ανθρώπων, η τεχνολογία, η επικοινωνία και τόσα άλλα υπακούουν στους ίδιους η εν μέρει στους ίδιους νόμους. Συνεχίζουν να παράγονται νέα υποείδη και αργότερα είδη, τα οποία συνυπάρχουν με τα ήδη υπάρχοντα η κάποια άλλα εξαφανίζονται κ. Ο. Κ.

Δεν θα μπορούσε καμμία θεωρία (ούτε ο Δαρβινισμός) να ξεφύγει από αυτό. Άλλωστε στα χρόνια που πέρασαν και περνάνε, οι γνώσεις πλάτυναν και βάθυναν τα μέγιστα.

Η έρευνα και η πρόοδος της επιστήμης έχει φέρει στο φως ένα τεράστιο αριθμό παρατηρήσεων σε όλα τα πεδία της ζωής, από τη βιοχημική επικοινωνία των μικροβίων μέχρι τη συμπεριφορά των κητών ή τις κοινωνικές αλληλεπιδράσεις των πρωτευόντων.

Όσα ακόμη μένει να εξηγηθούν είναι πολλά, ενώ συνεχώς εμφανίζονται νέες πτυχές στη θεωρία της εξέλιξης που έρχονται να προσθέσουν γνώση στο πάζλ της εξέλιξης στο σύνολό της.

Παρ' όλα αυτά, αν εξαιρεθεί ίσως η θεωρία της ουδέτερης εξέλιξης, το κύριο μέρος του σύγχρονου Δαρβινισμού παραμένει αυτούσιο ενσωματώνοντας στο οπλοστάσιο του, όλα όσα γνωρίζουμε σήμερα από τη γενετική έως την τεκτονική πλακών.

Δεν μπορεί λοιπόν κανείς να μιλά στις μέρες μας για εξέλιξη, χωρίς να αναφερθεί στη γενετική και την κληρονομικότητα. Ακόμα και ο καλόγηρος Mendel, ο πατέρας της γενετικής, ο οποίος έγραψε τις παρατηρήσεις του με σκοπό να κατεδαφίσει τη θεωρία της εξέλιξης, στην ουσία την επιβεβαίωσε.

Ακόμα και επεξεργάζοντας τη θεωρία της ουδέτερης εξέλιξης, ο σύγχρονος Δαρβινισμός κατάφερε να ενσωματώσει ένα πολύτιμο εργαλείο, το μοριακό ρολόι, χωρίς αυτό να κλονίσει τη φυσική επιλογή, που έχει σαν κινητήρια δύναμη τις συνεχείς γεωλογικές μεταβολές.

Exaptation

Ένα άλλο ερμηνευτικό εργαλείο που προστέθηκε πρόσφατα, είναι η διαδικασία που λέγεται exaptation (εξαρμογή και εκπροσαρμογή) όταν δηλαδή ένας χαρακτήρας εμφανίζεται για κάποια χρήση (γνωστή η άγνωστη), πιθανώς και ήσσονος σημασίας -όπως π.χ. τα φτερά και τα πούπουλα που έχουν τα πουλιά σε όλο τους το σώμα.

Αυτά τους προσφέρουν θερμική μόνωση με σχεδόν μηδενικό βάρος, πράγμα απαραίτητο για την πτήση, τα οποία φτερά όμως, όπως αποδεικνύουν πρόσφατα ευρήματα στην Κίνα και αλλού, εμφανίστηκαν πολύ νωρίτερα στους δεινοσαύρους, προγόνους των πουλιών και δεν είχαν καμμία σχέση με το πέταγμα.

Συμπερασματικά, ναι μεν δεν εμφανίστηκαν για το πέταγμα, αλλά όταν ωρίμασαν άλλοι χαρακτήρες, αυτοί που τα είχαν, είχαν ένα συγκριτικό πλεονέκτημα για να πετάξουν. Τελικά έγιναν τόσο απαραίτητα στην πτήση, που η φυσική επιλογή τα διατηρεί για πάνω από 150 εκατ.χρόνια μέχρι σήμερα, σε όλα τα πουλιά.

Σύμφωνα με το Ρώσσο γενετιστή Theodosius Dobzhansky "τίποτα στη βιολογία δεν έχει νόημα, παρά μόνο κάτω από το φως της εξέλιξης".

Ο Δαρβινισμός σήμερα

Σήμερα ο Δαρβινισμός έχει απλωθεί σε μια τεράστια πλατφόρμα, που πάνω της στηρίζεται η έρευνα σε όλες τις επιστήμες της ζωής όπως ιατρική, κοινωνιολογία, ψυχολογία, ακόμα και η οικονομία.

Ειδικότερα στην ιατρική, η δράση των φαρμάκων και των θεραπευτικών μεθόδων στα ζώα ιδιαίτερα στα θηλαστικά, δεν θα είχε νόημα (πριν φθάσουμε στις κλινικές δοκιμές) αν δεν είχαμε συγγένεια μ' αυτά. Μία συγγένεια από την οποία απορρέουν βιολογικές, βιοχημικές, φυσιολογικές και άλλες αναλογίες με τον άνθρωπο.

Στη μικροβιολογία, όλοι πλέον γνωρίζουμε για τη μετάλλαξη των μικροβίων και την εμφάνιση αντίστασης απέναντι στα αντιβιοτικά που προκαλείται πάλι μέσα από διαδικασίες φυσικής επιλογής.

Η φυσική επιλογή επιλέγει τα αίτια, εμμέσως όμως μέσω του αποτελέσματος (επιτυχία- μικρότερη επιτυχία η αποτυχία), όπως ήδη γνώριζε ο Δαρβίνος.

Στον αέναο αγώνα για επιβίωση, δεν παίρνουν μέρος μόνο τα σωματικά χαρίσματα, αλλά το ίδιο η και περισσότερο η συμπεριφορά! Άραγε θα μπορούσε αυτή να μην είναι αντικείμενο επιλογής;

Σήμερα γνωρίζουμε ότι τα γονίδια είναι μόνο το 3% του συνολικού γονιδιώματος, ενώ το υπόλοιπο (έως πρόσφατα αποκαλούμενο DNA σκουπίδια) είναι πληροφορία "αρχιτεκτονικού" και λειτουργικού χαρακτήρα.

Η έρευνα για τη βιοχημική βάση των συναισθηματικών μας καταστάσεων, έφθασε μέχρι να συγκρίνει, να διαπιστώσει και να εξάγει συμπεράσματα από συμπεριφορές "αγοράς" ακόμα και σε ψάρια.

Ένα παρασιτοφάγο ψαράκι, που καθαρίζει από τα παράσιτα τα μεγαλύτερα, συμπεριφέρεται σαν καλός μαγαζάτορας με διαφοροποίηση της συμπεριφοράς του ανάλογα με το αν έχει να κάνει με τακτικό και σίγουρο "πελάτη" ή με περαστικό που όμως καλό είναι να μη χάσει.

Εν κατακλείδι, η Δαρβινιστική θεωρία πλέον εκτείνεται στην ψυχολογία, κοινωνιολογία, οικονομία κ. Α.

Για όλους εμάς που γνωρίζουμε πόσο συγγενεύουμε γενετικά με τον χιμπατζή ή με τον γορίλλα, που έχουμε 7077 κοινά γονίδια με τον αχινό (και μάλιστα με παρεμφερές αν όχι ίδιο εγγενές ανοσοποιητικό σύστημα), που γωνρίζουμε ότι έχουμε ίδια προσαρμοστική ανοσία με όλα τα σπονδυλωτά, που γνωρίζουμε για την τεκτονική πλακών, τη μετακίνηση των ηπείρων που ενώθηκαν στο τέλος του παλαιοζωϊκού και μετέπειτα έσπασαν σε κομμάτια, κουβαλώντας πάνω τους ζώα, φυτά και μικροοργανισμούς (ενώ είπαν αντίο στους ομοίους τους άλλων κομματιών), η θεωρία της εξέλιξης μοιάζει σήμερα τόσο απλή και λογική, σαν αναμενόμενη.

Όταν όμως ο Charles Darwin τη συνέλαβε, ουδείς γνώριζε η μπορούσε να αντιληφθεί τίποτε από αυτά. Ούτε τους μηχανισμούς που διέπουν την κληρονομικότητα, ούτε τις μεγάλες διεργασίες που αναδομούν συνεχώς στο κατοικήσιμο μέρος της λιθόσφαιρας και φυσικά τους ενοίκους του.

Αυτός κατάφερε να συλλάβει τόσο τη δυναμικότητα της αναπαραγωγής στο να πλουτίζει τη γενετική κληρονομιά των πληθυσμών, όσο και να εντοπίσει την εξελικτική κινητήρια δύναμη στο μηχανισμό της γεωγραφικής απομόνωσης και την επιλεκτική πίεση που αυτή ασκεί στους πληθυσμούς.

Πίσω στο χρόνο και στην επιστημονική άποψη για τη δημιουργία, ο ήλιος και οι πλανήτες εμφανίστηκαν πριν από περίπου 4, 6 δις. χρόνια.

Αν θέλουμε να απαντήσουμε στο ερώτημα σχετικά με την εμφάνιση-προέλευση της ζωής, θα πρέπει πρώτα να απαντήσουμε στο πως δημιουργήθηκαν τα οργανικά που καθορίζουν τη ζωή (π.χ. αμινοξέα, νουκλεοτίδια), πως συνενώθηκαν αυτά δημιουργώντας τα μακρομόρια (π.χ. Πρωτεϊνες, νουκλεϊκά οξέα)- μια διαδικασία που απαιτεί καταλύτες, πως απέκτησαν την ιδιότητα να αυτοαναπαράγονται, πως συνενώθηκαν σε ένα σύστημα απομονωμένο από το περιβάλλον του (π.χ. κύτταρο);

Αβιοτική χημική εξέλιξη

Στη δεκαετία του 1920, ο Ρώσσος Opatin και ο Βρετανός Haldane, ισχυρίστηκαν ότι η ζωή ξεκίνησε στη γη μετά από μια περίοδο μακροχρόνιας Αβιοτικής χημικής εξέλιξης (αβιοτικοί παράγοντες είναι όλοι οι παράγοντες εκτός των ζωντανών οργανισμών που επηρεάζουν το οικοσύστημα-όπως νερό, βροχόπτωση, θερμοκρασία, χώμα, αλμυρότητα νερού κλπ. όταν αυτοί δεν ευνοούν την ύπαρξη ζωής).

Η πρωτόγονη ατμόσφαιρα της γης περιελάμβανε απλές ενώσεις όπως: νερό, διοξείδιο του άνθρακα, μοριακό υδρογόνο, μεθάνιο, αμμωνία, όχι όμως οξυγόνο και όζον. Σαν πηγές ενέργειας υπήρχαν οι ηλεκτρικές εκκενώσεις, η υπεριώδης ακτινοβολία (ο ήλιος) και η ηφαιστιακή δραστηριότητα.

Το 1953 οι Stanley Miller και Harold Urey προσομοίωσαν χημικά την υπόθεση των Opatin-Haldane χρησιμοποιώντας ένα μείγμα που περιείχε μεθάνιο, υδρογόνο, αμμωνία και νερό, σε ένα χώρο όπου διοχετεύονταν ηλεκτρικές εκκενώσεις.

Το πείραμα Μiller–Urey κατέδειξε ότι μετά από μια βδομάδα, το 15% του άνθρακα που υπήρχε στην αναγωγική ατμόσφαιρα είχε μετατραπεί σε οργανικές ενώσεις σχετικές με τη ζωή που συλλέχθηκαν στον ωκεανό.

Μετά το θάνατο μάλιστα του Miller (2007), οι επιστήμονες ήταν σε θέση να αποδείξουν ότι στην πραγματικότητα υπήρχαν πάνω από 20 διαφορετικά αμινοξέα που παράγονται στο συγκεκριμένο πείραμα. Επιπλέον, ορισμένα στοιχεία δείχνουν ότι η αρχική ατμόσφαιρα της γης (στην πρώϊμη πρωτόγονη Γη) θα μπορούσε να έχει διαφορετική σύνθεση από το φυσικό αέριο που χρησιμοποιήθηκε στο πείραμα.

Υπάρχουν άφθονα στοιχεία των μεγάλων ηφαιστειακών εκρήξεων 4 δις. χρόνια πριν όπως το διοξείδιο του άνθρακα, άζωτο, υδρόθειο και διοξείδιο του θείου. Αν προστεθούν κι αυτά στο πείραμα, παράγονται πολύ περισσότερα ποικίλα μόρια.

Το 2003 ομάδα ερευνητών με επικεφαλής τον Κρεγκ Βέντερ, τον επιστήμονα που αποκωδικοποίησε το ανθρώπινο γονιδίωμα, ακολουθεί τη διαδρομή του Δαρβίνου, αποπλέοντας από το Πόρτσμουθ.

Με τη βοήθεια μιας ειδικής σίτας επιδιώκει να αιχμαλωτίσει, να κατηγοριοποιήσει και να αποκωδικοποιήσει το γονίδιο των μικροσκοπικών θαλάσσιων οργανισμών. Οργανισμών που αποτελούν τη βάση της τροφικής αλυσίδας.

Ανά 200 μίλια, το πλήρωμα συγκεντρώνει περίπου διακόσια λίτρα νερό, το οποίο περνούν από ένα σύστημα τριών φίλτρων διαφορετικής διαμέτρου. Τα σφραγισμένα φίλτρα στέλνονται στα εργαστήρια, με σκοπό να απομονώσουν τους μικροοργανισμούς. Τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά! Η ομάδα του ανακάλυψε 1800 νέα είδη και περισσότερα από 1,2 εκατομμύρια γονίδια τα οποία παρέμεναν άγνωστα μέχρι σήμερα.

Η ζωή λοιπόν –σύμφωνα με την επιστήμη- μπορεί να αναπτύχθηκε στην "αρχέγονη σούπα" των βιολογικών μακρομορίων που σχηματίστηκαν στους πρώιμους ωκεανούς της γης. Τέσσερα δις. χρόνια πριν, οι πρώτοι οργανισμοί ήταν τα πρωτοκύτταρα, δηλαδή αυτόνομες μονάδες κλεισμένες σε μεμβράνες, με λειτουργική οργάνωση κατάλληλη ώστε να τους επιτρέπεται η αυτοαναπαραγωγή (νουκλεϊκά οξέα).

Αυτό όμως δημιουργεί ένα παράδοξο: πως τα νουκλεϊκά οξέα εμφανίστηκαν χωρίς τα ένζυμα (πρωτεϊνες) που χρειάζονται για να τα συνθέσουν και πως τα ένζυμα υπάρχουν χωρίς τα νουκλεϊκά οξέα που διευθύνουν τη σύνθεσή τους;

Οι πρώτες μορφές ζωής

Κάποια συμπεράσματα ερευνητών (όπως ο Στιούαρτ Κάουφμαν- βιοχημικός) καταδεικνύουν ότι οι πρώτες μορφές ζωής αναδύθηκαν μέσα από δικές τους αυτόνομες διαδικασίες οργάνωσης. Άλλες έρευνες από τη δεκαετία του 1980 δείχνουν ότι το RNA (ριβονουκλεϊκό οξύ) μπορεί να έχει καταλυτική δράση δημιουργώντας ριβοένζυμα.

Τα πρώτα λοιπόν ένζυμα, όπως και τα πρώτα αυτοδιπλασιαζόμενα μόρια θα μπορούσε να ήταν το RNA, αλλά ξέρουμε ότι οι πρωτεϊνες είναι καλύτεροι καταλύτες και το DNA είναι πιο σταθερός φορέας γενετικής πληροφορίας (το DNA είναι νουκλεϊκό οξύ που περιέχει τις γενετικές πληροφορίες που καθορίζουν τη βιολογική ανάπτηξη όλων των κυτταρικών μορφών ζωής και των περισσότερων ιών και έχει συνήθως τη μορφή διπλής έλικας).

Άρα τα πρωτοκύτταρα που περιέχουν πρωτεϊνικά ένζυμα και DNA, έχουν επιλεκτικό πλεονέκτημα έναντι των πρωτοκυττάρων με RNA.

Πριν το στάδιο των πρωτοκυττάρων, η βιογένεση καθορίζονταν από τις ευνοϊκές περιβαλλοντικές συνθήκες της αρχέγονης γης και από τη φύση των στοιχείων που αλληλεπιδρούσαν (χημεία). Μετά από αυτό το στάδιο, τα συστήματα αποκρίνονται στην πίεση της φυσικής επιλογής και εξελίσσονται.

Εν τω μεταξύ εξελίχθηκε, ο γενετικός κώδικας και η καθοδηγούμενη από αυτόν πρωτεϊνοσύνθεση. Το σύστημα που δημιουργήθηκε, είχε όλες τις απαραίτητες προυποθέσεις που απαιτούνται για να είναι ο κοινός πρόγονος όλων των ζώντων οργανισμών.

To να θεωρούμε ότι η εξελικτική είναι λάθος επειδή δεν εξηγεί –επαρκώς η δεν αποδεικνύει λεπτομερώς την προέλευση της ζωής, είναι σα να θεωρούμε ότι μια ομπρέλα δεν δουλεύει σωστά, επειδή δεν μπορεί να προβλέψει τα μονοπάτια η τις περιοχές των καταιγίδων.

Η Αβιογένεση εξηγεί την προέλευση της ζωής, ενώ η εξελικτική το πως η ζωή αλλάζει από τη στιγμή που εμφανίστηκε.

Εξέλιξη λοιπόν ορίζουμε – ονομάζουμε την αλλαγή στη γενετική σύνθεση ενός πληθυσμού στο χρόνο (και την αλλαγή στη συχνότητα συγκεκριμένων αλληλόμορφων). Σε μεγαλύτερη κλίμακα, η εξέλιξη μπορεί να θεωρηθεί η βαθμιαία εμφάνιση της βιολογικής ποικιλότητας.

Το ανθρώπινο μυαλό, προσπαθώντας να απαντήσει σε ερωτήματα όπως:

• Πως δημιουργήθηκαν οι οργανισμοί;
• Είναι αμετάβλητοι;
• Που οφείλεται η τόσο μεγάλη ποικιλία;

Κατασκεύασε θεωρίες και υποθέσεις (τεκμηριωμένες η όχι) που χωρίζονται σε δύο ομάδες:

1. Στατικές θεωρίες: Ενας κόσμος σταθερός και αμετάβλητος- θεωρία της Θεϊκής δημιουργίας- θεωρία της αυτόματης Γένεσης.
2. Δυναμικές θεωρίες: Ενας κόσμος εν συνεχή εξελίξει –θεωρία του μετασχηματισμού (Λαμάρκ) –θεωρία της εξέλιξης (Δαρβίνος) –νεοδαρβινική και σύγχρονη Δαρβινική θεωρία.

Πριν φθάσουμε στους σύγχρονους, υπήρχαν και στην Αρχαία Ελλάδα απόψεις για τη ζωή.

Πλατωνική φιλοσοφία

Όλες οι μέχρι τότε απόψεις και θεωρίες επισκιάσθηκαν από τη φιλοσοφία του Πλάτωνα, που ενσωματώθηκε αργότερα στη Χριστιανική σκέψη και απέκτησε μόνιμη και δεσπόζουσα επιρροή πάνω στο Δυτικό τρόπο σκέψης.

Κυρίαρχο ρόλο παίζει η έννοια "της ιδέας η του προτύπου". Η φιλοσοφία αυτή είναι μια έννοια αφηρημένη που συνδυάζει την τελειότητα, την αιωνιότητα και την αμεταβλητότητα.

Στις στατικές θεωρίες ότι είναι γύρω μας και εμπίπτει στις αισθήσεις μας (υλικά αντικείμενα), είναι ατελείς, ποικιλόμορφες και φθαρτές απομιμήσεις των αντίστοιχων ιδεών (προτύπων).

Υπάρχουν πολλά πουλιά, αλλά υπάρχει μόνο ένα τέλειο (στο νοητό κόσμο των ιδεών) *για πολλούς από μας, αυτό το πουλί πιθανώς να είναι η καρδερίνα. Όλα τα άλλα που βλέπουμε και ακούμε, είναι ατελείς και απλές απομιμήσεις του. Στο νοητό κόσμο των ιδεών, η ποικιλομορφία δεν έχει θέση, υπάρχει μόνο το πρότυπο.

Αριστοτελική θεωρία

Ακολούθησε ο Αριστοτέλης (μαθητής του Πλάτωνα), ο οποίος επεξέτεινε την άποψη του Πλάτωνα, υποδεικνύοντας ότι υπάρχει αλυσιδωτή σειρά μορφών, όπου κάθε μία αντιπροσωπεύει ένα σκαλοπάτι από τις ατελείς σε πιο τέλειες μορφές.

Ο Αριστοτέλης αναγνώρισε τα απολιθώματα ως μορφή προγενέστερης ζωής. Ανέπτυξε την κλίμακα της φύσης (ότι κάθε μορφή ζωής είναι ένα "σκαλί" στη σκάλα), ωστόσο οι αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι δεν πρότειναν κανένα εξελικτικό μηχανισμό.

Μεσαίωνας και Χριστιανική θεολογία

Η Χριστιανική σκέψη υιοθέτησε μια σχεδόν κατά γράμμα ερμηνεία της βίβλου και της Γένεσης, δλδ εξ αρχής δημιουργία όλων των μορφών ζωής στη σημερινή τους μορφή. Δηλαδή αμετάβλητους. Όλα αποτελούν έργα και συλλήψεις του Δημιουργού (θεωρία της δημιουργίας).

Στη Θεϊκή δημιουργία, πρέπει να υπάρχει τάξη και ιεραρχία, η οποία να μην έχει κενά – να είναι τέλεια, οριστική και αμετάβλητη.

Ο αρχιεπίσκοπος James Ussher, το 17ο αιώνα, καθόρισε ως χρονολογία της δημιουργίας το 4004 π.Χ. Στη θεωρία αυτή, ο ρόλος της επιστήμης ήταν απλά η καταγραφή των κρίκων και η αποκάλυψη της τάξης και της σοφίας του Δημιουργού.

Ωστόσο η ιδέα της ατέλειας πολλών δημιουργημάτων, όπως και η εξαφάνιση κάποιων μορφών ζωής (που ο Θεός θεώρησε άξια ύπαρξης κατά τη στιγμή της δημιουργίας), είναι ασυμβίβαστα με την τελειότητα του Δημιουργού.

Η εκκλησία απέφυγε αργότερα να αντικρούσει τη θεωρία του Δαρβίνου μέσω καταγγελιών. Απέναντι στα αδιαμφισβήτητα στοιχεία που στήριζαν τη θεωρία της εξέλιξης, υποστήριξε ότι ο δαρβινισμός δεν ήταν εντελώς ασύμβατος με τη θρησκευτική πίστη. Τελικά το 1950 ο Πάπας Πίος ΙΒ παραδέχθηκε ότι η εξέλιξη αποτελεί αρκετά τεκμηριωμένη υπόθεση, ενώ μισό αιώνα αργότερα, ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β κάλεσε τους απανταχού Χριστιανούς, να δεχθούν τη θεωρία της εξελικτικής διαδικασίας ως ικανοποιητικά τεκμηριωμένη.

Αντίστοιχη είναι και η θεωρία της Αυτόματης γένεσης (19ος αιώνας) που υποστηρίζει ότι όλα τα είδη δημιουργήθηκαν από την ύλη χωρίς τη συμμετοχή κανενός υπερφυσικού όντος (π.χ. Οι γυρίνοι δημιουργήθηκαν από τη λάσπη, οι μύγες από σάπιο κρέας, τα πρώτα κύτταρα από πρωτεϊνικά σταγονίδια).

Σύμφωνα με αυτή τη θεωρία, η δημιουργία των ειδών έγινε σταδιακά. Μικρές αλλαγές μπορεί να συμβούν, όμως σε γενικές γραμμές παραμένουν σταθερά και ποτέ δεν οδηγούν σε νέα είδη.

Τα πρώτα στοιχεία μη στατικής θεώρησης της φύσης, τα συναντάμε σε αρκετούς αρχαίους Έλληνες φιλοσόφους, όπως ο Ηράκλειτος, ο Εμπεδοκλής και ο Αναξίμανδρος.

Η συσσώρευση επιστημονικών δεδομένων στις αρχές του 19ου αιώνα, δημιούργησε το απαραίτητο γνωσιολογικό υπόβαθρο για την ανάπτυξη των Δυναμικών Θεωριών.

Η ανάπτυξη των επιστημών που σχετίζονται στο πείραμα και στην παρατήρηση, κλόνισαν παραδοσιακές απόψεις για τον κόσμο (όπως η βιβλική περιγραφή της δημιουργίας της Γης και της ζωής).

Είχαμε λοιπόν το Νεύτωνα (η γη δεν είναι το κέντρο του σύμπαντος), τον Buffon (1779) που είπε ότι η γη έχει πολύ μεγαλύτερη ηλικία, ενώ τα απολιθώματα αποκάλυψαν την εξαφάνιση μορφών ζωής και διαπιστώθηκε η παραγωγή νέων μορφών ζωής.

Ο πρώτος γνήσιος υποστηρικτής του θεωρήματος ότι η γη αλλάζει, υπήρξε ο Jean Baptiste de Lamarck(1774-1829). Aυτός υποστήριξε ότι η ζωή αλλάζει, ότι τα είδη δεν προέρχονται από κοινά προγονικά είδη (αλλά μέσω της αυτόματης γένεσης) και οι απλές μορφές ζωής που γεννιούνται αυτόματα, εξελίσσονται σε πιο σύνθετες μέσω των τάσεων που έχει εμφυσήσει σε όλες τις μορφές της ύλης ο Υπέρτατος δημιουργός.

Υιοθέτησε τη φυσική κλίμακα του Αριστοτέλη, προσθέτοντας κίνηση προς τα πάνω (από το ατελές στο τέλειο).

Ο Λαμάρκ πίστευε ότι οι λαιμοί των καμηλοπαρδάλεων εξελίχθηκαν για να φθάνουν τα φύλα των δέντρων, ενώ ο οργανισμός καθοδηγείται από το περιβάλλον που αλλάζει (και αλλάζει μαζί του). Οι αλλαγές αυτές μεταβιβάζονται στους απογόνους (κληρονόμηση επίκτητων χαρακτηριστικών).

H παραπάνω θεωρία όμως, απορρίφθηκε επιστημονικά καθώς δεν μπορούσε να αποδείξει τη μεταβίβασης των επίκτητων χαρακτηριστικών (έκοβαν ουρές σε σκύλους και γάτες, προσδοκώντας να μην εμφανιστούν στους απογόνους), δεν μπάρεσε να εξηγήσει επιστημονικά την ποικιλότητα των οργανισμών καθώς δεν προέβλεπε τη δημιουργία νέων ειδών και η άποψη ότι σε κάθε οργανισμό υπάρχει εσωτερική δύναμη που τον οδηγεί στην τελειότητα, προσέγγιζε περισσότερο τη θρησκεία παρά την επιστήμη.

Ο Δαρβίνος δεν ήταν ο 1ος που είχε τη σκέψη ότι οι οργανισμοί αλλάζουν στο χρόνο. Ο παππούς του Erasmus Darwin, αλλά και άλλοι, είχαν προτείνει ότι η ζωή αλλάζει καθώς το περιβάλλον αλλάζει, όμως ο μηχανισμός δεν ήταν γνωστός.

Ξεκίνησε λοιπόν ένα ταξίδι που διήρκεσε 5 χρόνια, από το 1831-1836 και από την Αγγλία μέσω ατλαντικού στη Νότια Αμερική και στα νησιά Γκαλαπάγκος, αλλά και κάτω από την Αφρική μέσω Ινδικού ωκεανού στην Αυστραλία και στη Νέα Ζηλανδία.

Αυτό που τον εξέπληξε και ήταν η αρχή των απόψεων του, ήταν η πανίδα και η χλωρίδα στα νησιά Γκαλαπάγκος, αφού νησιά με παρόμοιο περιβάλλον είχαν τόσο διαφορετικά είδη.

Οι σπίνοι των Galapagos είχαν εξελιχθεί, προσαρμοσμένοι στο ιδιαίτερο περιβάλλον κάθε νησιού..άρα η προσαρμογή στο περιβάλλον και η εμφάνιση νέων ειδών ήταν στενά συνδεδεμένες διαδικασίες.

Το 1859 δημοσίευσε το περίφημο έργο του "η προέλευση των ειδών μέσω της φυσικής επιλογής", επηρεαζόμενος από τον Thomas Malthus που σε μια μελέτη του υποστήριξε ότι οι πληθυσμοί τείνουν να αυξάνονται πέραν της ικανότητας του περιβάλλοντος να τους συντηρεί (αναγνώρισε τη σχέση της φυσικής επιλογής και της ικανότητας των πληθυσμών να υπεραναπαράγονται).

Η φυσική επιλογή ορίζει ότι τα άτομα που επιβιώνουν έχουν κληρονομήσιμους χαρακτήρες που αυξάνουν την πιθανότητα επιβίωσης. Θα μεταβιβάσουν τα χαρακτηριστικά αυτά στους απογόνους τους, ενώ η συχνότητα αυτών θα αυξηθεί.

*Μια Αμερικανή ανθρωπολόγος πρόσφατα, ανακάλυψε ένα ακόμα παράδειγμα για το πως πραγματοποιείται η εξέλιξη σύμφωνα με την παραπάνω θεωρία.

Οι γυναίκες στο Θιβέτ, οι οποίες αποθηκεύουν περισσότερο οξυγόνο στο αίμα τους, έχουν μακροβιότερους απογόνους. Το πλεονέκτημα αυτό οφείλεται σε ένα γονίδιο που προφανώς κληρονομείται.

Η φυσική επιλογή συμβαίνει όταν οργανισμοί με ιδιαίτερα κληρονομούμενα χαρακτηριστικά, έχουν περισσότερους απογόνους που επιβιώνουν και αναπαράγονται.

Η φυσική επιλογή μπορεί να αυξήσει την προσαρμογή ενός οργανισμού στο περιβάλλον. Όταν το περιβάλλον αλλάζει η όταν οι οργανισμοί μετακινούνται σε νέο, η φυσική επιλογή μπορεί να οδηγήσει σε προσαρμογή στις νέες συνθήκες. Αυτό μερικές φορές οδηγεί στη δημιουργία νέων ειδών.

Τα άτομα δεν εξελίσσονται! Οι πληθυσμοί εξελίσσονται. Άρα η μονάδα που δρα η φυσική επιλογή, είναι ο πληθυσμός. Η εξέλιξη μετριέται με βάση τις αλλαγές στις σχετικές αναλογίες των κληρονομούμενων χαρακτήρων μέσα σε ένα πληθυσμό στις διάφορες γενεές.

Η φυσική επιλογή δουλεύει μόνο σε κληρονομικά (και όχι επίκτητα) χαρακτηριστικά. Οι περιβαλλοντικοί παράγοντες ποικίλουν. Ένας χαρακτήρας που είναι "ευεργετικός" σε ένα περιβάλλον η σε μια χρονική στιγμή, μπορεί αντίστοιχα να γίνει "επιβλαβής"

Η διαφορετικότητα στα πτηνά συντροφιάς

Οι εκτροφείς και οι ιδιοκτήτες κατοικιδίων έλκονταν και έλκονται από την ποικιλία κυρίως των χρωματικών μεταλλάξεων που συναντώνται πλέον σε πολλά είδη πουλιών και κατοικιδίων, ειδικά σήμερα που η παγκοσμιοποίηση έχει φέρει πιο κοντά οτιδήποτε ασυνήθιστο, μη κοινό και ίσως ξεχωριστό σωματικά ή φαινοτυπικά.

Αν μάλιστα οι "πελάτες" έχουν την οικονομική δυνατότητα να επιλέξουν μεταξύ μιας κοινής και μιας μεταλλαγμένης ποικιλίας, είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα επιλέξουν τη μετάλλαξη.

Αυτό συμβαίνει, όχι μόνο λόγω της φαινομενικής διαφορετικότητας, αλλά και λόγω της σπανιότητας ή της μοναδικότητας που εκφράζεται μέσω μιας συγκεκριμένης εμφάνισης.

Λόγω του αυξημένου ενδιαφέροντος, όλο και περισσότεροι εκτροφείς από κάθε γωνιά του πλανήτη, στρέφονται σε νέους συνδυασμούς και σε νέες μεταλλάξεις, αφού έτσι θα μπορέσουν να πουλήσουν εύκολα και κερδοφόρα το "προϊόν" τους.

Επίσης, θα έχουν την ηθική ικανοποίηση ότι δημιούργησαν κάτι διαφορετικό αλλά και θα μείνουν στην εκτροφική ιστορία για αυτό.

Σίγουρα όλοι αυτοί οι παράγοντες, δίνουν ένα επιπλέον κίνητρο ενασχόλησης και έρευνας.

Προβλήματα από τις παρεμβάσεις στην εξελικτική διαδικασία

Πολλές φορές όμως, τα συγκεκριμένα πουλιά - είδη δεν έχουν μόνο διαφορετικά φυσικά χαρακτηριστικά, αλλά μπορεί να είναι επιρρεπή σε προβλήματα υγείας, η ασθενικά.

Οι εκτροφείς, μαζί με την προσπάθεια να αναδείξουν τα επιθυμητά χαρακτηριστικά, εργάζονται επίσης για την εξάλειψη τυχόν λαθών στη μεταλλαγμένη ποικιλία. Μέσα από επιλεκτικές και προσεκτικές διασταυρώσεις, ο κτηνοτρόφος προσπαθεί να μειώσει τις γενετικές ανωμαλίες, ώστε η νέα φυλή να έχει το επιθυμητό χρώμα σε υγιές και εύρωστο σώμα.

Σ' αυτό το σημείο η "εξέλιξη" που μπορεί να επιτευχθεί στο εργαστήριο ή στο εκτροφείο, υπερτερεί ίσως έναντι της φύσης, καθώς εκεί ένα ασθενικό μεταλλαγμένο θα γίνει εύκολα βορά στα αρπακτικά.

Αν λοιπόν το είδος πρόκειται να συνεχίσει να υφίσταται στην αιχμαλωσία, θα πρέπει να είναι υγιές και δυνατό.

Επιλεκτικές διασταυρώσεις

Η παραγωγή διαφορετικών αλλά και υγιών πουλιών επιτυγχάνεται σε μεγάλο βαθμό με την επιλογή των ζευγαριών, γιατί εκτός ενός ή περισσοτέρων γονιδίων διαφορετικού χρώματος, ένα άτομο είναι πιθανόν να έχει κάποιο γενετικό ελάττωμα -αδυναμία που θα πρέπει να αφαιρεφεί-εξαλειφθεί.

Αυτή η διαδικασία "καθαρισμού" μπορεί να διαρκέσει 3-5 έτη, ώστε να αποκατασταθεί το επίπεδο υγείας ενός νέου μεταλλαγμένου πτηνού και να έρθει στα ίδια επίπεδα με ένα αρχέγονο του είδους του.

Εξάλλου έχει αποδειχθεί ότι δεν είναι γενετικώς σωστό να αναπαράγονται συνεχώς μεταλλαγμένα με ίδια μεταλλαγμένα, γιατί τελικά παίρνουμε πουλιά μικρότερου μεγέθους, με λιγότερη ανοσία, μικρότερη διάρκεια ζωής η με τύφλωση.

Ακόμη, αν αναπαράγονται συνεχώς πουλιά με την ίδια μετάλλαξη, τα "λάθη" που είχαν εκτραφεί με την ποικιλία αυτή είναι πιθανόν να επανεμφανιστούν σε επόμενη γενιά.

Η σωστή αναπαραγωγή, θα πρέπει να έχει στόχο μια γραμμή με ζωτικότητα, αντοχή, δύναμη και μέγεθος.

Φορείς και αρχέγονο στις επιλεκτικές διασταυρώσεις

Για να αποφευχθεί η να μειωθεί αυτη η αρνητική επίπτωση, η χρήση πουλιών "φορέων" της μετάλλαξης ή ζευγάρωμα με αρχέγονο, ώστε να πάρουμε φορείς της μετάλλαξης, θεωρείται επιβεβλημένη.

Υπάρχουν σήμερα εκτροφείς, που έχουν ενδείξεις η στηρίζονται σε δικές τους εμπειρικές εκτιμήσεις, ότι με υπεύθυνη και επιλεκτική αναπαραγωγή, οι απόγονοι μπορεί να είναι ισχυρότεροι, πιο παραγωγικοί και καλύτεροι γονείς από τους αρχέγονους προγόνους τους!

Μεταλλάξεις χρώματος

Στα πτηνά ο όρος "μετάλλαξη χρώματος", υποδηλώνει πουλί που τα φτερά του παρουσιάζουν ένα διαφορετικό χρώμα απ'αυτό που συνήθως συναντάται στη φύση.

Ο "κωδικός" για το συγκεκριμένο χρώμα των φτερών, βρίσκεται στα γονίδια του. Συνεπώς είναι δυνατόν να αναπαραχθούν πουλιά με γενετικούς κώδικες για διαφορετικά χρώματα μαζί, δημιουργώντας νέες και διαφορετικές μεταλλάξεις.

Έτσι νέες παραλλαγές χρωμάτων ξεφυτρώνουν διαρκώς, ενώ με την αύξηση της γνώσης. Οι δυνατότητες για διαφορετικούς χρωματικούς συνδυασμούς, είναι σχεδόν ατελείωτες.

Οι διαφορετικές μεταλλάξεις, όπως είναι φυσικό, έχουν και διαφορετικά ονόματα, ενώ κάποιες άλλες δεν είναι τόσο προφανείς όσο θα περίμενε κάποιος. Για παράδειγμα, η μετάλλαξη για κίτρινο πουλί ονομάζεται lutino, αχάτης με κυρίαρχο το γκρι, παστέλ με αραιωμένο το ποσοστό φαιομελανίνων και ευμελανίνων, isabella με διασταύρωση αχάτη και καφέ με κυρίαρχο το καρυδί χρώμα, albino με κυρίαρχο λευκό και κόκκινα μάτια, eumo, opal, satinet και πλείστοι άλλοι συνδυασμοί).

Για τους περισσότερους κατόχους πουλιών η ορολογία που χρησιμοποιείται για να περιγράψει ένα πουλί, δεν είναι τόσο σημαντική όσο η γενική κατάσταση του πουλιού. Οσοι όμως ενδιαφέρονται για αναπαραγωγή θα πρέπει να γνωρίζουν το γενετικό υπόβαθρο (το γενεαλογικό δέντρο) των πουλιών, πριν προβούν σε αγορά τους.

Η γνωριμία με τον εκτροφέα, με την υποδομή του, τις γνώσεις του και το γενεαλογικό δέντρο του πουλιού, είναι απαραίτητες προϋποθέσεις που καθορίζουν την επιτυχία και το αποτέλεσμα των αναπαραγωγικών προσπαθειών μας.

Το κόψιμο νυχιών των καναρινιών πρέπει να γίνεται σε τακτική βάση ώστε να έχουν πάντα το σωστό μήκος. Μάθετε πως να κόβετε τα νύχια του καναρινιού σας.

Πως να κόβετε τα νύχια των καναρινιών σας

Τα νύχια των πουλιών μεγαλώνουν είτε φυσιολογικά σύμφωνα με την ηλικία τους, είτε (στην περίπτωση αφύσικης ανάπτυξης σε μικρό διάστημα) λόγω ελλιπούς διατροφής η λόγω επιβαρυμένου συκωτιού, είτε λόγω άλλων παθολογικών παραγόντων.

Στη δεύτερη περίπτωση, αυτή της αφύσικης γρήγορης ανάπτυξης, πέρα από το κόψιμο, θα πρέπει να αναζητηθεί η αιτία με αποτοξινωτικά σκευάσματα η δίαιτας με περιορισμό των λιπαρών σπόρων.

Ο έλεγχος των νυχιών των καναρινιών θα πρέπει να γίνεται σε τακτική βάση, περίπου ανά εξάμηνο και δεν έχει να κάνει μόνο με την αισθητική/εξωτερική εμφάνιση του πουλιού, αλλά κυρίως με το να το βοηθήσει να κάθεται καλύτερα, σωστότερα, να πετάει ανεμπόδιστα, να μην μπλέκεται και να μη στρεσσάρεται στην προσπάθεια του να πετάξει.

Εργαλεία κοψίματος νυχιών

Τα εργαλεία που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε, είναι:

• Νυχοκόπτης
• Ψαλιδάκι νυχιών (με κοντή, λεπτή μύτη για εύκολο χειρισμό και ακρίβεια)
• Ή ένας κόφτης νυχιών μικρών ζώων (από πετ σόπ η e-shop).

Oι κινήσεις μας, θα πρέπει πάντοτε να είναι γρήγορες αλλά όχι νευρικές και ποτέ να μην αφαιρείται περισσότερο από το 1/3 του συνολικού μήκος του νυχιού.

Στα ανοιχτόχρωμα νύχια, διακρίνεται στο εσωτερικό τους (περίπου κεντρικά κατά μήκος), το νεύρο που διασχίζει το νύχι. Το υπό αφαίρεση κομμάτι νυχιού θα πρέπει να είναι από το σημείο εκείνο και πάνω. Μ' αυτό τον τρόπο, μειώνουμε και την πιθανότητα "σφάλματος ή λάθος εκτίμησης και τραυματισμού του πουλιού (π.χ. στα σκουρόχρωμα νύχια που δεν είναι ευδιάκριτο το νεύρο).

Καλό είναι η όλη διαδικασία να γίνεται κάτω από δυνατό φως, ενώ δίπλα μας θα πρέπει να υπάρχει κάποια αιμοστατική σκόνη (π.χ. Pulvo 47) για την αντιμετώπιση τραυματισμού του πουλιού. Δε συνίσταται χρήση Betadine η ιωδίου, γιατί πιθανώς να πονέσει η να εκνευρίσει/ενοχλήσει περαιτέρω το πουλί.

Πολυμέσο youtube: RcJMKloIDHE

Εξυπακούεται ότι το πουλί θα πρέπει να είναι μεν καλά πιασμένο, αλλά να αναπνέει, ενώ τα δάχτυλα μας θα έχουν προτάξει και ακινητοποιήσει το πόδι στο οποίο θα κόψουμε τα νύχια.

Σχετικό περιεχόμενο

Κόψιμο νυχιών καναρινιών πριν το ζευγάρωμα (περιέχει πολύ κατατοπιστική εικόνα). Πως και πότε πρέπει να κόβω τα νύχια των καναρινιών; Οδηγίες για κόψιμο νυχιών και ράμφους παπαγάλου

Πολλά νέα μέλη στο φόρουμ μας έχουν απορίες ως προς την αυγοτροφή και ως προς τη συχνότητα που την δίνουμε. Έτσι, αποφάσισα να μοιραστώ μαζί σας την αυγοτροφή που φτιάχνω εγώ (με τα χεράκια μου παρακαλώ) στα καναρίνια μου.

Πως παρασκευάζω τη δική μου σπιτική αυγοτροφή


Υλικά που θα χρειαστούμε:

• ένα αυγό
• 1-2 καρότα
• 1 κουταλιά της σούπας ρίγανη αποξηραμένη
• 1 κουταλιά της σούπας δυόσμο αποξηραμένο
• 1 κουταλιά της σούπας αποξηραμένο γαιδουράγκαθο
• 1 κουταλιά της σούπας αποξηραμένο ταραξάκο
• 1 κουταλιά της σούπας αποξηραμένη αγκινάρα
• 1 κουταλιά της σούπας αποξηραμένη εχινάτσια
• 3 κουταλιές της σούπας τριμμένη φρυγανιά
• 3 κουταλιές της σούπας βρώμη – κουάκερ
• Σχεδόν 1 κουταλιά της σούπας σουσάμι (προσοχή παχαίνει!)

Εκτέλεση

Βράζουμε ένα αυγό για 12-15 λεπτά ώστε να είναι σφιχτοβρασμένο. Βάζουμε στο μούλτι όλα τα "ξηρά" μέρη της αυγοτροφής, δηλαδή τη φρυγανιά, το κουάκερ, τα αποξηραμένα βότανα - , δυόσμο (αυτά που χρησιμοποιούμε στο φαγητό), , ή όποιο άλλο βότανο θέλουμε ή έχουμε – μαζί με το τσόφλι του αυγού που μόλις βράσαμε.

Τα χτυπάμε όλα στο μούλτι και έχουμε μια υπέροχη και θρεπτικότατη βάση για την αυγοτροφή μας, χωρίς καθόλου υγρασία.
Κόβουμε το ή τα καρότα σε κομμάτια και το προσθέτουμε και αυτό.
Τέλος, προσθέτουμε το βραστό αυγό.

Το τελικό μείγμα θα πρέπει να είναι ξηρό αλλά και αφράτο.

Σημειώσεις

Τα βότανα μόνο καλό κάνουν στα πουλάκια μας! Μερικοί προσθέτουν και ξηρούς καρπούς. Αν αποφασίσετε να τους προσθέσετε, με μέτρο γιατί παχαίνουν (αμύγδαλα, Brazil nut).

Όλοι ξέρουμε πως το κόκαλο σουπιάς είναι απαραίτητο να υπάρχει όλο το χρόνο στα κλουβιά των πουλιών μας (είτε είναι αρσενικά είτε θηλυκά). Στη διατροφική προετοιμασία όμως πριν την αναπαραγωγή, μέσα στην αυγοτροφή ξύνω με ένα μαχαίρι αρκετή ποσότητα από κόκκαλο σουπιάς για να είμαι σίγουρη πως δε θα υπάρξουν προβλήματα. Φυσικά για την .

Μόλις φτιάξω το θρεπτικότατο και πεντανόστιμο μείγμα το χωρίζω σε μερίδες (υπολογίζω ένα κουταλάκι του γλυκού ανά καναρίνι) και τις βάζω στην κατάψυξη και όποτε θέλω να τη δώσω στα καναρίνια μου βγάζω μια μερίδα από το προηγούμενο βράδυ και την αφήνω να ξεπαγώσει στο ψυγείο.

Έτσι δε θα πετάτε την αυγοτροφή που έμεινε στο ψυγείο. Ένα κουταλάκι του γλυκού ανά καναρίνι είναι ό,τι πρέπει! Και πιστέψτε με το βράδυ ή την επόμενη μέρα δε θα βρείτε ούτε ψύχουλο! Δε θα χρειάζεται καν να βγάλετε την αυγοτροφή μετά από 5 ώρες από το κλουβί γιατί θα την έχουν φάει ήδη (εμένα τουλάχιστον δεν αφήνουν δείγμα!).

Μόλις το μείγμα είναι έτοιμο για κατανάλωση, πολλές φορές προσθέτω μαζί με αυτό και διάφορα λαχανικά, χορταρικά ή και φρούτα σε κομματάκια, που φυσικά είναι καλά πλυμένα και στεγνωμένα! Όπως , κουνουπίδι, , κτλ.

Σε περιόδους που έχουν ανάγκη από πιο πολλά θρεπτικά συστατικά (στην αναπαραγωγή και στην πτερόροια δηλαδή) ετοιμάζω βλαστωμένους σπόρους (από φακές, ρεβύθια, φασόλια κτλ) και τους προσθέτω στην αυγοτροφή πριν την βάλω στο κλουβί.

Συχνότητα χορήγησης της αυγοτροφής

Το κάθε πότε θα τη βάζουμε στα καναρίνια εξαρτάται από την κάθε εποχή.

Περίοδος ανάπαυσης

Χειμώνας (Οκτώβρη - Φλεβάρη): 1 φορά την εβδομάδα.

Προετοιμασία αναπαραγωγής

Μάρτη - Απρίλη: από 1 φορά την εβδομάδα αυξάνω τη συχνότητα μέχρι να φτάσω να τους τη δίνω καθημερινά. Δίνω καθημερινά, λοιπόν, μέχρι να ολοκληρωθεί η ωοτοκία.

Αναπαραγωγή

Όταν έχουμε νεοσσούς θα ήταν καλύτερα να δίνουμε σκέτο βραστό αυγουλάκι καθημερινά στους γονείς να ταΐζουν μαζί με έτοιμη επώνυμη συσκευασμένη αυγοτροφή που έχει όλα τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά. Και αυτή την σπιτική αυγοτροφή να τη δίνουμε από 10 ημερών και μετά ημερησίως, αλλά όχι αμέσως.

Τι εννοώ... Επειδή τα μικρά είναι ακόμα νεοσσοί με ευαίσθητο στομάχι, καλό θα ήταν να τους δίνουμε όλα αυτά τα πρόσθετα σταδιακά.

Στην αρχή μαζί με το βραστό αυγό βάζουμε φρυγανιά και μετά προσθέτουμε κάθε μέρα και από κάποιο βότανο ή χορταρικό/λαχανικό.

Τη δεύτερη μέρα αυγό με φρυγανιά και ρίγανη, την τρίτη μέρα αυγό, φρυγανιά, ρίγανη και μπρόκολο και πάλι λέγοντας.

Πτερόρροια

Ιούλιος - Σεπτέμβριος: 3 φορές την εβδομάδα.

Bon appetit!

Περισσότερες αυγοτροφές

Μία εύκολη και απλή κατασκευή φωτογραφικού κουτιού για πουλιά με καθημερινά υλικά που μπορεί να βρει ο καθένας μας, ακόμη και στο σπίτι του.

Κατασκευή κουτιού φωτογράφισης για πουλιά

Για την κατασκευή του κουτιού φωτογράφισης θα χρειαστούμε τα εξής υλικά:

• Ένα χαρτοκιβώτιο διαστάσεων: Μ 30-35 εκ., Π 22-25 εκ. και ύψος 22-25 εκ.
• Δύο φύλλα χαρτί Α4 λευκά και ένα γαλάζιο ή λαχανί.
• Μία αυτοκόλλητη ταινία διάφανης.
• Μία κολλά για χαρτί.
• Ένα κομμάτι χαρτόνι.
• Κοπίδι ή ψαλίδι.

Βήμα 1ο

Στο εσωτερικό του χαρτοκιβωτίου, στην πλευρά κατά μήκος, τοποθετούμε μια πατήθρα με ύψος 6 και μήκος 10 εκατοστά. Εγώ την κατασκεύασα από χαρτόνι, μπορείτε όμως να την κάνετε με ξυλάκια σε σχήμα T ή P. (φωτό 2 πατήστε για μεγέθυνση).

Βήμα 2ο

Ανοίγουμε δυο τρύπες στο χαρτοκιβώτιο:

• Μία στο επάνω μέρος που θα χωράει το χέρι μας μαζί με το πουλί, η οποία θα χρησιμοποιείται για την είσοδος / έξοδο του πουλιού. Κόβουμε το χαρτόνι έτσι ώστε να μπορεί να ανοίγει και να ξανακλείνει η τρύπα (φωτό 1 πατήστε για μεγέθυνση).
• Μία στην πλευρά κατά μήκος, ακριβώς απέναντι από την πατήθρα και στο ίδιο ύψος, με διαστάσεις όσο η φωτογραφική μηχανή. Κόβουμε κι εδώ το χαρτόνι έτσι ώστε να μπορεί να ανοίγει και να ξανακλείνει η τρύπα (φωτό 1) και να δημιουργεί μια πλατφόρμα για να τοποθετούμε την φωτογραφική μηχανή (φωτό 1)

Βήμα 3ο

Στην πλευρά απέναντι από την τρύπα για την φωτογραφική μηχανή κολλάμε το έγχρωμο φύλλο χαρτί και στις διπλανές πλευρές τα λευκά. Το έγχρωμο φύλλο θα είναι το φόντο της φωτογραφίας ώστε να κάνει αντίθεση με το χρώμα του πουλιού και τα λευκά πλαϊνά αντανακλούν το φλας.

Βήμα 4ο

Κλείνουμε το χαρτοκιβώτιο στο πάνω μέρος με την ταινία αφήνοντας το κομμάτι που ανοίγει είσοδο και έξοδο του πουλιού.

Το κουτί φωτογράφισης είναι έτοιμο. Καλές φωτογραφίσεις!

Σημείωση: Προτιμήστε να κάνετε τη φωτογράφιση σε κλειστό χώρο ώστε να αποφύγετε τον κίνδυνος διαφυγής του πουλιού.

Σχετικό περιεχόμενο

Η φωτογραφία στην εκτροφή πτηνών Φωτογραφίζοντας πουλιά

Τα καναρίνια χρώματος είναι ο πιο δημοφιλής Τύπος καναρινιών στους κατόχους αυτού του είδους πουλιών. Είναι τα καναρίνια που εκτρέφονται για το χρώμα του πτερώματός τους, το οποίο κατηγοηοποιείται βάσει προτύπων που ορίζονται από την Παγκόσμια Ορνιθολογική Συνομοσπονδία.

Λιποχρωμικά καναρίνια
Μελανινικά καναρίνια

Το χρώμα του πτερώματος στα καναρίνια ρυθμίζεται βιολογικά από δύο χρωστικές ουσίες: τις μελανίνες και τα λιποχρώματα. Ο συνδυασμός αυτών των δύο ουσιών στα φτερά του καναρίνιου, δημιουργεί όλες τις χρωματικές αποχρώσες που θαυμάζουμε σήμερα στα αγαπημένα μας πτηνά.

Τα καναρίνια χρώματος δημιουργήθηκαν από τον άνθρωπο με την εκτροφή και τις επιλεκτικές διασταυρώσεις του άγριου καναρινιού.

Το άγριο καναρίνι έχει σαν βάση χρώματος το κίτρινο (λιπόχρωμα) που επικαλύπτεται σε σημεία από μαύρο και καφέ (μελανίνες) στο πτέρωμα, ο συνδυασμός των οποίων δίνει αυτό το κιτρινοπράσινο χρώμα που συναντούμε και στο δικό μας Σκαρθί.

Το κόκκινο χρώμα εισήχθη στα καναρίνια μετά τον υβριδισμό του με το Red Siskin και τη δημιουργία της βασικής κόκκινης μετάλλαξης, τον Κόκκινο Παράγοντα. Με βάση αυτόν, προέκυψαν πολλές ποικιλίες κόκκινων καναρινιών διαφόρων τύπων πτερώματος που δίνουν διαφορετικές χρωματικές αποχρώσεις του κόκκινου.

Κατηγορίες καναρινιών χρώματος

Το χρώμα στο πτέρωμα όλων των καναρινιών αποτελείται από δύο στοιχεία: Το Λιπόχρωμα και τις Μελανίνες. Το χρώμα της βάσης του πτερώματος ήταν το κίτρινο, όπως στο άγριο καναρίνι, ενώ στο σύγχρονο καναρίνι εισήχθησαν αργότερα το Κυρίαρχο Λευκό, το Υπολειπόμενο ή Υποχωρητικό Λευκό και το Κόκκινο.

Το μελανινικό χρώμα περιλαμβάνει τις σκούρες αποχρώσεις του μαύρου και του καφέ από το άγριο καναρίνι. Όταν τα λιποχρωμικά χρώματα και οι μελανίνες επικαλύπτονται, παράγουν χρώματα όπως το πράσινο, το μπλε, το χάλκινο, το κανελί (cinnamon), το φαιό και το καφέ.

Έτσι λοιπόν, η εξέλιξη των σύγχρονων καναρινιών χρώματος βασίζεται σε δύο κύριες κατηγορίες:

• Λιποχρωμικά Καναρίνια
• Μελανινικά Καναρίνια

Λιποχρωμικά καναρίνια

Στα λιποχρωμικά ανήκουν όλα τα καναρίνια κίτρινου, άσπρου και κόκκινου χρώματος. Όσον αφορά στα κόκκινα καναρίνια, για να διατηρούν το κόκκινο χρώμα τους ολόκληρο τον χρόνο, πρέπει να τους χορηγούνται χρωστικά διατροφικά συμπληρώματα καθημερινά, από την έναρξη έως και την ολοκλήρωση της πτερόρροιας

Περισσότερα για τα λιποχρωμικά καναρίνια.

Μελανινικά καναρίνια

Στα μελανινικά ανήκουν όλα τα πουλιά σκούρου χρώματος, των οποίων η χρωματική σύνθεση δεν επηρεάζεται από τη διατροφή και παραμένει αμετάβλητη από την αρχή της μέχρι την ολοκλήρωση της δημιουργίας του φτερού.

Δείτε αναλυτικά τι και ποια είναι τα μελανινικά καναρίνια και οι χρωματικές ποικιλίες τους.

Πως και πότε να ξεκινήσετε τη χορήγηση χρωστικών για το βάψιμο των κόκκινων λιποχρωμικών και mosaic καναρινιών. Προτάσεις και καταγραφή παρατηρήσεων σε ένα άρθρο του κ. Daniel Griffin, εκτροφέα καναρινιών χρώματος

Χορήγηση χρωστικών στα κόκκινα καναρίνια

Όσον αφορά στο "βάψιμο", τα καναρίνια κόκκινου παράγοντα μπορούν να κοκκινίσουν τόσο, όσο τους επιτρέπουν τα γονίδια τους, ανεξάρτητα από την ποσότητα των χρωστικών που τους χορηγείται. Με βάση αυτό το γεγονός, η επιλεκτική αναπαραγωγή είναι απαραίτητη για την παραγωγή καλών εκθεσιακών πουλιών.

Ξεκινώ τη χορήγηση χρωστικών στα καναρίνια κόκκινου παράγοντα (εκτός των mosaic) δύο μήνες προτού την ένωση των ζευγαριών για αναπαραγωγή. Η χρωστική ουσία πρέπει να απορροφηθεί από τον κρόκο του αυγού, έτσι ώστε όταν εκκολαφθούν οι νεοσσοί, τα φτερά πτησης αλλά και η ουρά τους να είναι κόκκινα.

Χορήγηση χρωστικών στα mosaic καναρίνια

Η διαδικασία χρωματισμού των καναρινιών mosaic είναι διαφορετική από αυτή των κόκκινων λιποχρωμικών. Στα καναρίνια με πτέρωμα μωσαϊκού τύπου δεν χορηγούμε καθόλου χρωστικές, μέχρι να γίνουν οι νεοσσοί τους 6 εβδομάδων.

Να σημειωθεί ότι λέγοντας "δεν χορηγούμε καθόλου χρωστικές" εννοούμε και τις φυσικές χρωστικές που υπάρχουν σε τροφές όπως ο σπόρος ρούψεν, ο κρόκος του αυγού κα. Έτσι, όταν ξεκινάτε την προετοιμασία των μωζαΐκ για αναπαραγωγή να αφαιρείτε αυτές τις τροφές από τη διατροφή τους για να αποφύγετε το κιτρίνισμα των φτερών πτήσης και της ουράς, το οποίο θεωρείται ελάττωμα στους διαγωνισμούς.

Σε ερώτησή μου σχετικά με την ιδανική στιγμή έναρξης χορήγησης χρωστικών στα μωζαΐκ καναρίνια ο κριτής Geoff Walker από την Αγγλία μου απάντησε ότι η έναρξη χορήγησης στους νεοσσούς θα πρέπει να γίνεται στις 21 ημέρες.

Ρώτησα επίσης αρκετούς ακόμη εκτροφείς μωσαϊκών οι οποίοι μου είπαν ότι οι 21 ημέρες είναι πάρα πολύ λίγες και μου πρότειναν 30 έως 42 ημέρες.

Αυτή η διάσταση απόψεων πάνω στο θέμα, με έκανε να ψάξω περισσότερες απαντήσεις στο δικό μου κοπάδι.

Χωρίζω συνήθως τα νεαρά πουλιά από τους γονείς τους στις 21 ημέρες με χώρισμα στη ζευγαρώστρα. Όταν εξέτασα τα φτερά πτήσης και την ουρά των μικρών, διαπίστωσα ότι υπήρχαν ακόμη αιμοφόρα αγγεία, που σημαίνει ότι εάν επρόκειτο να ταϊστούν με χρωστική σε αυτό το σημείο, τότε το χρώμα θα εμφανιζόταν στα φτερά πτήσης και την ουρά μέσω της άμεσης τροφοδοσίας τους με αίμα.

Επειδή σε αυτή τη φάση το φτερό εξακολουθεί να μεγαλώνει, ο χρωματισμός τους θα είναι ανομοιόμορφος με αποτέλεσμα το πουλί να χάνει βαθμούς στο διαγωνισμό.

Εξέτασα τα ίδια πουλιά στις 30 ημέρες από τη γέννησή τους και διαπίστωσα ότι τα φτερά πτήσης και η ουρά δεν είχαν πλέον αιμοφόρα αγγεία. Επομένως, αυτή θα ήταν μια καλύτερη επιλογή ημερομηνίας για την έναρξη χορήγησης χρωστικών στα μωζαΐκ.

Στη συνέχεια περίμενα άλλες δέκα μέρες ώστε να αφήσω ένα περιθώριο ασφαλείας, δεδομένου ότι όλα τα μικρά δεν μεγαλώνουν με τον ίδιο ρυθμό. Το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξα ήταν ότι στα mosaic καναρίνια θα πρέπει να χορηγούνται χρωστικές από την 42η ημέρα της ζωής τους και μετά ή αλλιώς, 6 εβδομάδες μετά τη γέννηση τους.

Με αφορμή αυτό το άρθρο, υπήρξαν και άλλοι εκτροφείς που έκαναν παρόμοια έρευνα στα πουλιά τους και κατέληξαν στο ίδιο συμπέρασμα.

Κάτι άλλο που θα ήθελα να προτείνω σε όσους εκτρέφουν κόκκινα και μωσαϊκά καναρίνια στον ίδιο χώρο είναι να τοποθετούν στις ψηλότερες σειρές των κλουβιών τα μωσαϊκά και χαμηλότερα τα κόκκινα ώστε να μην πέφτουν κατά λάθος χρωστικές στην τροφή των μωσαϊκών και καταστρέψουν την προσπάθειά σας.

Δυστυχώς δεν υπάρχουν εκτεταμένες έρευνες πάνω στα καναρίνια όπως αυτές που υπάρχουν για τα κοτόπουλα ή τα περιστέρια. Επομένως, καλό θα ήταν οι εκτροφείς καναρινιών να καταγραφούν και να μοιράζονται τις παρατηρήσεις τους προκειμένου να βοηθήσουν τους συναδέλφους τους. Οι συγκεκριμένες παρατηρήσεις μου ισχύουν και για τα Λιποχρωμικά και για τα Μελανινικά πουλιά Μωσαικού τύπου.

Χρωστικές ουσίες για το βάψιμο των καναρινιών

Για το βάψιμο των καναρινιών μου χρησιμοποιώ καροφύλλη. Έχω χρησιμοποιήσει πολλά άλλα προϊόντα για τον χρωματισμό των πουλιών μου, αλλά νομίζω ότι κανένα δεν μπορεί να συγκριθεί με την καροφύλλη.

Καροφύλλη

Χρησιμοποιώντας Καροφύλλη ως χρωστική για πολλά χρόνια, δεν έχω δει καμία βλαβερή επίπτωση στα πουλιά. Η Καροφύλλη χρησιμοποιείται από ζωολογικούς κήπους σε όλη τη χώρα, για τη διατήρηση του χρώματος στα πτηνά τους. Οι ζωολογικοί κήποι κάνουν έρευνες συνεχώς για τη διατήρηση της υγείας των πτηνών τους.

Πάπρικα

Η Πάπρικα χρησιμοποιούνταν ως χρωστικό μέσο πριν από πολλά χρόνια, αλλά η Καροφύλλη είναι ένα πολύ καλύτερο και αποδεκτό προϊόν. Εκτρέφω Καναρίνια από το 1978 και δεν έχω χρησιμοποιήσει ποτέ Πάπρικα στην προετοιμασία των πουλιών μου για τους διαγωνισμούς.

Σχετικό περιεχόμενο

Διατροφή κόκκινων μωσαϊκών