☹Σημερα το πρωι με μεγαλη μου λυπη, βρηκα την θηλυκια νεκρη μεσα στη φωλια! Τα μικρα ειχαν βγει απο τη φωλια και φωναζαν συνεχεια.. Ειναι στην ηλικια που δοκιμαζουν να φανε μονα τους αλλα στην ουσια ταιζονται! Παρατηρησα οτι ο αρσενικος παροτι ειναι σε υπερενταση... (φωναζει συνεχεια)τα ταιζει..
Θα τα ταιζει αυτος δηλαδη και θα επιβιωσουν;
Πεταξα το υλικο της φωλιας και εστρωσα εγω καινουριο γιατι καθονται και μεσα, ειδικα ολο το βραδυ..
Τωρα ειναι μεσα τα μικρα και σε φασεις μπαινει ο αρσενικος μαλλον να τα ταισει, γιατι φωναζουν και καποιοα στιγμη σταματανε!
Υπαρχει κατι αλλο να κανω για να βοηθησω;
Τους εβαλα αυγοτροφη στον πατο μηπως και τσιμπησουν..

Καλησπέρα
Θα ήθελα να ρωτήσω πέρα από την κανονική τροφή, αυγοτροφή και σουπιοκόκκαλο που δίνω,τι συμπληρώματα διατροφής χρειάζεται ένα ζευγάρι ζεμπράκια για αναπαραγωγή;
Πολυβιταμινες; Προτείνετε κάποια επώνυμη εταιρία που θεωρείτε καλύτερη;
Κάποια συγκεκριμένη βιταμίνη;
Ασβέστιο επιπλέον χρειάζεται εκτός του σουπιοκόκκαλου;
Κάτι άλλο;

Καλημερα! Σημερα ειδα το πρωτο μωρακι απο τα ζεμπρακια μου! Ελπιζω να μου επιβιωσουν αυτη τη φορα γι'αυτο και ηθελα να ρωτησω αν πρεπει να τρωνε καποια διαφορετικη τροφη απο τους γονεις τα μωρα... Να τους βρασω αυγο για παραδειγμα;Θα τους το δινουν οι γονεις; Τι αλλο; Σε παλαιοτερο ποστ ειχα δει οτι το τσαμπακι-κεχρι Σενεγαλης - το οποιο τους το δινω ολο το χρονο στους γονεις ουτως ή αλλως - βοηθαει καθως ειναι μαλακο... Ευχαριστω εκ των προτερων!

(Ελπιζω να μην ειμαι off topic γιατι καλυπτω και διατροφη και αναπαραγωγη...)

καλημέρα

ελπίζω να φαίνεται καθαρά η φώτο

Μπορεί κάποιος να μου πει τι πουλί είναι; 😕

ασχολουμε με καναρια και αγριοπουλα εδω και μια εβδομαδα μου εφερε ενας φιλος ενα καρποντακο μου αρεσει πολυ το πουλι γνωριζει καποιος που μπορω να βρω θυληκο

το τελευταιο μηνα περιπου εβλεπα καθε μερα στο κλουβι με τους καρδιναλιους τουφες απο πουπουλα και φτερα απο τη θηλυκια και φανταστηκα πως τσακωνονται, χωρις ομως να τους εχω δει να το κανουν. Προχθες ελειπαν απο τη θηλυκια ολα τα δευτερευοντα ερετικα φτερα και επειδη φοβηθηκα μη τη διαλυσει τελειως σημερα τα εβαλα στην υπαιθρια κλουβα που τους ειχα φτιαξει απο το χειμωνα μηπως και ηρεμησουν σε μεγαλυτερο χωρο.σκεφτηκα μηπως τη κυνηγουσε για να τη βατεψει και τη μαδαγε. Μπορει να συνεβει αυτο η ηταν νευρικα επειδη ηταν μικρος ο χωρος;ηταν σε ενα κλουβι του μετρου. Ευτυχως αν και μαδημενη μπορει και πεταει κανονικα στη κλουβα!

Ειμαι η Χριστινα σας χαιρετω. Μπηκα πρωτη φορα μετα απο προβληματα με το password. Προσφατα αγορασα ενα gouldian νεαρο με ασπρο-κιτρινο λαιμο πρασινο με μπλε φτερωμα και κοκκινο κεφαλι. Μου ειπαν οτι τα χρωματα θα αλλαξουν οταν μεγαλωσει. Ομως δεν κελαηδαει και δεν τρωει τις βιταμινες του. Μηπως ειναι θηλυκο; :)

Καλησπέρα
Πριν τρεις μέρες αγόρασα ένα ζεμπράκι και παρατήρησα ένα φούσκωμα, πρήξιμο στο ποδαράκι του, στο πέλμα, δείτε στις φωτο.
Τι μπορεί να είναι; Πως αντιμετωπίζεται;

εδώ κ ένα μήνα η θυληκιά ζευγαρώνει συνέχεια με το αρσενικό αλλά δεν κάνει αυγά ούτε στον πάτο δεν έχω βρεί κανένα, ποιός μπορεί να είναι ο λόγος😕(παλιότερα έκανε αυγά κάθε φορά που ζευγαρώνανε)😕

Πριν 3 χρόνια (περιπου) ειχα ενα ζευγαρι zebra finch. Ηταν ενα βροχερο ανοιξιατικο βραδυ, οταν συνεβει, φυσουσε δυνατα ο ανεμος και σε μια στιγμη ακουγετε ενας θορυβος απ' εξω οπου ειχα το κλουβι, και βγαινωντας ειδα το κλουβι κατω. Αμεσως το πηρα μεσα να δω αν ηταν τα πουλακια μου καλα. Ο αρσενικος ηταν μια χαρα, αλλα σε μια γωνια ηταν η θηλυκια και ειχε ματωσει λιγο στο φτερο και λιγο στο στομα (ραμφος). Αμεσως την πηρα εξω την εβαλα σε μια πετσετα και με οτι ειχα διαθεσιμο προσπαθησα να την βοηθεισω...
Καθαρισα λιγο τις πληγες με αλκοολ και βαμβακι και της εδωσα λιγο νερο με ασπιρινη (βλεπετε δεν ειχα πολυ εμπειρια, ηταν τα πρωτα μου κατοικιδια) και κουτσα στραβα τα καταφερα. Την ωρα που την ειχα στα χερια μου, μου γεννησε ενα αυγο αλλα δεν ηταν ασβεστομενο, ειχε ενα λεπτο στρωμα μονο, φενοταν οτι πονουσε και και ηταν ζαλισμενη. Ολο το βραδυ ημουν μαζι της.
Το επομενο πρωι ηταν καλυτερα και της εφτιαξα λιγο φαγητο, οπως εκεινο για τα μωρα πουλακι και την ταισα. Περνοντας οι μερες γινοταν ολο και καλυτερα.
Αυτο που με συγκινησε περισσοτερο, ομως, ειναι αυτο που επηλθε αργοτερα, το πουλακι με κοιτουσε με ενα βλεμα σαν να με ευχαριστουσε και να πω οτι καθοταν και στο χερι μου απο εκεινη την ημερα, δεν με φοβοταν πια, ετρωγε απο το χερι μου και καμια φορα την κρατουσα και στο δωματιο μου και δεν εφευγε. Ακομα και εξω που την εβγαζα απο το κλουβι στον κηπο δεν εφευγε στα δεντρα αλλα εμενε με εμενα.
Τωρα το ζευγαρι ειναι νεκρο απο φυσικα αιτια...
Μου λειπει παρα πολυ, ειχα δεθει πολυ με εκεινη, ηταν το πρωτο πουλι που ειδα να εχει αισθηματα και τελος θα μου λειψη και εκεινο το βλεμα που με κοιτουσε και ηταν χαρουμενη...
Ελπιζω να σαας αρεσε η ιστορια ειναι πραγματικη.